atak dny moczanowej
Wskazanie

Atak dny moczanowej jest ostrym stanem zapalnym stawów, wywołanym odkładaniem się kryształów moczanu sodu w tkankach stawowych. Najczęściej zajęty jest staw śródstopno-paliczkowy palucha (podagra), ale atak może dotyczyć również innych stawów, takich jak stawy skokowe, kolanowe czy nadgarstkowe. Charakteryzuje się nagłym początkiem, bardzo silnym bólem, obrzękiem, zaczerwienieniem i ograniczeniem ruchomości zajętego stawu. Epizod ostrego zapalenia stawu w przebiegu dny moczanowej zwykle rozwija się w ciągu kilku godzin i utrzymuje się przez kilka dni do 2 tygodni.

W leczeniu ostrego ataku dny moczanowej stosuje się leki przeciwzapalne i przeciwbólowe. W Polsce najczęściej wykorzystywane są niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ) takie jak: Diclac (diklofenak), Nurofen (ibuprofen), Ketonal (ketoprofen) czy Nimesil (nimesulid). W ciężkich przypadkach lub gdy NLPZ są przeciwwskazane, stosuje się kolchicynę (Colchicum-Dispert) lub glikokortykosteroidy – zarówno doustne (Metypred, Encorton), jak i podawane dostawowo (Diprophos, Depo-Medrol). W celu zapobiegania nawrotom stosuje się leki obniżające stężenie kwasu moczowego: allopurinol (Allupol, Milurit) lub febuksostat (Adenuric).

Największe trudności w leczeniu ataku dny moczanowej wiążą się z koniecznością szybkiego wdrożenia odpowiedniego leczenia, gdyż opóźnienie może prowadzić do przedłużenia i nasilenia objawów. Problemem bywa również właściwe różnicowanie z innymi przyczynami ostrego zapalenia stawów, takimi jak infekcje czy inne choroby reumatyczne. U pacjentów z chorobami współistniejącymi (np. niewydolność nerek, choroby sercowo-naczyniowe) wybór odpowiedniego leku przeciwzapalnego jest często ograniczony ze względu na przeciwwskazania. Istotną trudnością jest również edukacja pacjenta odnośnie modyfikacji stylu życia (ograniczenie spożycia alkoholu, unikanie diet bogatych w puryny) oraz konieczności długotrwałego przyjmowania leków obniżających stężenie kwasu moczowego w celu zapobiegania nawrotom.