działanie rakotwórcze
Działanie rakotwórcze (kancerogenne) to zdolność substancji, czynnika fizycznego lub biologicznego do indukowania procesu nowotworowego. Substancje o takim działaniu nazywane są kancerogenami lub karcynogenami. Mogą one inicjować mutacje w DNA, promować proliferację komórek nowotworowych lub działać jako kofaktory w procesie kancerogenezy.
Mechanizm działania rakotwórczego obejmuje najczęściej uszkodzenie materiału genetycznego komórki, zaburzenia w procesach naprawy DNA, indukcję stresu oksydacyjnego, aktywację onkogenów lub inaktywację genów supresorowych nowotworów. Kancerogeny mogą działać bezpośrednio lub po metabolicznej aktywacji w organizmie.
Międzynarodowa Agencja Badań nad Rakiem (IARC) klasyfikuje substancje rakotwórcze w pięciu grupach, od udowodnionego działania rakotwórczego u ludzi (grupa 1), przez prawdopodobne (grupa 2A) i możliwe (grupa 2B), do niesklasyfikowanych pod względem rakotwórczości (grupa 3) oraz prawdopodobnie nierakotwórczych (grupa 4). Do znanych kancerogenów należą m.in. azbest, niektóre wirusy (np. HPV), promieniowanie jonizujące, aflatoksyny czy związki zawarte w dymie tytoniowym.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Cholestil 400 mg
Przedkliniczne badania hymekromonu, substancji czynnej preparatu Cholestil 400 mg, wykazały korzystny profil bezpieczeństwa. Konwencjonalne testy farmakologiczne nie ujawniły istotnych działań niepożądanych na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy ani ośrodkowy układ nerwowy. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym, obejmujące ocenę parametrów biochemicznych, hematologicznych oraz histopatologicznych narządów, nie wykazały patologii ani toksyczności narządowej w dawkach terapeutycznych. Testy genotoksyczności nie potwierdziły potencjału mutagennego ani zdolności do wywoływania aberracji chromosomowych, co jest kluczowe dla bezpieczeństwa stosowania leku.
aberracja chromosomowa, badanie histopatologiczne, badanie przedkliniczne, Cholestil, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, hymekromon, mutacja genowa, nowotwór, ośrodkowy układ nerwowy, parametry biochemiczne, parametry hematologiczne, płodność, rozwój embrionalny, rozwój płodowy, rozwój postnatalny, rozwój potomstwa, toksyczność narządowa, toksyczność po podaniu wielokrotnym, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Esopol 40 mg
Esomeprazol, substancja czynna leku Esopol, przeszedł kompleksowe badania przedkliniczne oceniające jego bezpieczeństwo. Standardowe testy farmakologiczne nie wykazały istotnych zagrożeń dla kluczowych układów organizmu. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym nie ujawniły efektów toksycznych o znaczeniu klinicznym. Analizy genotoksyczności potwierdziły brak potencjału mutagennego i uszkadzającego DNA. W badaniach rakotwórczości u szczurów zaobserwowano hiperplazję i rakowiaka komórek ECL żołądka, związane z przewlekłą hipergastrynemią wtórną do zmniejszonego wydzielania kwasu solnego, co jest efektem klasowym inhibitorów pompy protonowej, a nie specyficznym dla esomeprazolu. Badania reprodukcyjne nie wykazały negatywnego wpływu na płodność, rozwój zarodka, przebieg ciąży ani rozwój pourodzeniowy.
aberracja chromosomowa, badanie farmakologiczne, badanie przedkliniczne, działanie genotoksyczne, działanie rakotwórcze, esomeprazol, hiperplazja komórek ECL, inhibitor pompy protonowej, komórki enterochromaffinopodobne, kwas solny, podanie dożylne, podanie podskórne, proszek do sporządzania roztworu, przewlekła hipergastrynemia, rozwój zarodka i płodu, substancja czynna, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na rozród, uszkodzenie DNA - Leksykon substancji czynnych
Ziele męczennicy – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Ziele męczennicy (Passiflora incarnata L.) jest składnikiem aktywnym produktu leczniczego Neurapas, występującym w formie suchego wyciągu w dawce 32 mg na tabletkę, uzyskanego przy współczynniku DER 6-7:1 z użyciem 68% etanolu jako rozpuszczalnika. W ramach oceny bezpieczeństwa przedklinicznego przeprowadzono standardowe testy genotoksyczności in vitro i in vivo dla kompozycji wyciągów (ziele męczennicy, ziele dziurawca, korzeń kozłka), które nie wykazały działania mutagennego. Negatywne wyniki tych badań stanowią istotny argument za bezpieczeństwem stosowania tej kombinacji, jednakże brak jest danych dotyczących potencjalnej rakotwórczości oraz toksyczności reprodukcyjnej, co ogranicza pełną ocenę profilu bezpieczeństwa.
badanie genotoksyczności, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, etanol, korzeń kozłka, kozłek lekarski, Neurapas, Passiflora incarnata, potencjał genotoksyczny, rozpuszczalnik ekstrakcyjny, standaryzowany wyciąg, substancja aktywna, suchy wyciąg, toksyczny wpływ na reprodukcję, ziele dziurawca, ziele męczennicy - Leksykon substancji czynnych
Nalewka z pelargonii – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczna ocena bezpieczeństwa nalewki z korzenia Pelargonium sidoides DC i/lub Pelargonium reniforme Curt., stosowanej w preparacie Pelafen MED, koncentruje się głównie na badaniu potencjału mutagennego. Test Amesa przeprowadzony na suchym wyciągu z korzenia pelargonii wykazał wynik negatywny, co wskazuje na brak właściwości mutagennych tej substancji. Nalewka jest ekstraktem o stosunku ekstrakcji DER 1:8-10, pozyskiwanym z użyciem 15% (V/V) etanolu, a produkt końcowy zawiera około 11,2% (V/V) etanolu. Wyniki te stanowią pozytywny element wstępnej oceny bezpieczeństwa farmakologicznego preparatu.
bezpieczeństwo farmakologiczne, bezpieczeństwo przedkliniczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, karcynogenność, korzeń pelargonii, mutagen chemiczny, nalewka z pelargonii, Pelargonium reniforme, Pelargonium sidoides, potencjał mutagenny, profil bezpieczeństwa, rozpuszczalnik ekstrakcyjny, rozwój embrionalny, suchy wyciąg, teratogenność, test Amesa, toksyczność reprodukcyjna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Valdispert Stres 200 mg + 68 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa składników produktu leczniczego Valdispert Stres, zawierającego 200 mg wodno-alkoholowego wyciągu suchego z korzenia kozłka lekarskiego (Valeriana officinalis) oraz 68 mg suchego wyciągu z szyszek chmielu (Humulus lupulus), wykazały niską toksyczność ostrej i przewlekłej ekspozycji na te substancje u modeli zwierzęcych. Testy toksyczności ostrej oraz powtarzanego podawania przez 4-8 tygodni nie ujawniły istotnych działań niepożądanych. Ocena genotoksyczności in vitro (test Amesa) dla wyciągów z kozłka lekarskiego i chmielu była negatywna, jednak pojedyncze badania na gryzoniach sugerują możliwy wpływ klastogenny wyciągu z kozłka, którego znaczenie kliniczne pozostaje nieustalone. W badaniach na szczurach odnotowano wzrost uszkodzeń oksydacyjnych w wątrobie przy jednoczesnym podawaniu wyciągu z kozłka i haloperidolu, co wymaga dalszej oceny klinicznej.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Lercaprel 20 mg + 10 mg
Dostępne dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa leku Lercaprel, zawierającego enalapryl maleinian i lerkanidypinę chlorowodorek, wskazują na brak istotnego ryzyka toksykologicznego w modelach zwierzęcych. Trzymiesięczne badania toksyczności doustnej u szczurów oraz testy genotoksyczności nie wykazały zmiany profilu toksyczności w porównaniu do poszczególnych substancji stosowanych osobno. Enalapryl nie wykazuje działania teratogennego ani negatywnego wpływu na płodność u szczurów, jednak obserwowano zwiększoną śmiertelność młodych przy podawaniu samicom od okresu przed kryciem do laktacji, co wiąże się z przenikaniem substancji przez łożysko i do mleka. Inhibitory ACE, w tym enalapryl, mogą indukować działania niepożądane w późnym okresie rozwoju płodowego, takie jak zgon płodu, wady wrodzone czaszki, fetotoksyczność, wewnątrzmaciczne opóźnienie wzrostu oraz drożny przewód tętniczy, co jest związane z wpływem na układ renina-angiotensyna płodu oraz niedokrwieniem wynikającym z niedociśnienia matki.
antagonista wapnia, dihydropirydyna, drożny przewód tętniczy, dystocja, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, enalapryl, enalapryl maleinian, fetotoksyczność, genotoksyczność, inhibitor ACE, lerkanidypina, lerkanidypina chlorowodorek, łożysko, niedociśnienie, opóźnienie wzrostu wewnątrzmacicznego, toksyczność po podaniu wielokrotnym, układ renina-angiotensyna, utrata poimplantacyjna zarodków, utrata przedimplantacyjna zarodków, wada wrodzona - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – FDG Pozyton 3000 MBq/ml na czas kalibracji
Dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa fludeoksyglukozy (¹⁸F) wskazują na niski profil toksyczności ostrej. W badaniach na modelach zwierzęcych (myszy, szczury) jednorazowe dożylne podanie dawki 0,0002 mg/kg masy ciała nie wywołało zgonów, co potwierdza ograniczoną toksyczność preparatu. Ze względu na charakter diagnostyczny i jednorazowe podanie radiofarmaceutyku, nie przeprowadzono badań toksyczności po podaniu wielokrotnym. Brak jest również danych dotyczących mutagenności, kancerogenności oraz wpływu na procesy reprodukcyjne i rozwój potomstwa, co wynika z ograniczonego zakresu badań przedklinicznych dla tego typu substancji.
anihilacja pozytonu, badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, czas półtrwania, działanie rakotwórcze, efekt biologiczny, ekspozycja na promieniowanie, fludeoksyglukoza, foton gamma, izotop fluoru-18, izotop tlenu-18, podanie wielokrotne, potencjał mutagenny, preparat diagnostyczny, proces reprodukcyjny, promieniowanie pozytonowe, radiofarmaceutyk, radioznacznik, toksyczność ostra - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Flucon 1 mg/ml
Badania przedkliniczne dotyczące fluorometolonu w postaci kropli do oczu (zawiesina 1 mg/ml) wykazały istotne ryzyko teratogenne związane z jego stosowaniem. Na modelach zwierzęcych, zwłaszcza u ciężarnych samic królika, zaobserwowano zwiększoną częstość wad wrodzonych u płodów oraz opóźnienie rozwoju wewnątrzmacicznego, co wskazuje na potencjalne zagrożenia dla prawidłowego rozwoju płodu przy ekspozycji na kortykosteroidy podawane okulistycznie. Te wyniki podkreślają konieczność ostrożności w stosowaniu fluorometolonu u kobiet w ciąży, ze względu na ryzyko malformacji i zaburzeń rozwojowych.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Abiraterone Sandoz 250 mg
Przedkliniczne badania octanu abirateronu wykazały istotny wpływ na układ hormonalny, w tym znaczące obniżenie stężenia testosteronu, co skutkowało zmniejszeniem masy narządów, zmianami morfologicznymi w narządach rozrodczych, histopatologicznymi zmianami w nadnerczach, przysadce mózgowej oraz tkance sutków. Wszystkie zmiany hormonalne były całkowicie lub częściowo odwracalne w ciągu 4 tygodni po zakończeniu terapii. W badaniach na szczurach odnotowano zmniejszenie płodności u obu płci, które ustępowało w okresie 4-16 tygodni po przerwaniu podawania leku. Wpływ na rozwój płodu obejmował zmniejszenie masy płodu, obniżenie wskaźników przeżycia oraz zmiany w zewnętrznych narządach płciowych, jednak nie stwierdzono działania teratogennego. Badania genotoksyczności nie wykazały zagrożenia dla człowieka, a badania rakotwórczości ujawniły zwiększoną częstość nowotworów komórek interstycjalnych jąder u samców szczurów, co uznano za specyficzny efekt farmakologiczny dla tego gatunku.
badanie toksyczności, działanie genotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, gospodarka hormonalna, mechanizm działania farmakologiczny, nadnercza, narząd rozrodczy, narządy wrażliwe na androgeny, nowotwór komórek interstycjalnych, octan abirateronu, płodność, profil bezpieczeństwa, przysadka mózgowa, ryzyko środowiskowe, środowisko wodne, stężenie testosteronu, substancja czynna, układ hormonalny - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Evastix 20 mg
Ebastyna, substancja czynna preparatu Evastix, została poddana kompleksowym badaniom przedklinicznym obejmującym ocenę farmakologiczną bezpieczeństwa, toksyczność po podaniu wielokrotnym, genotoksyczność, potencjał rakotwórczy oraz wpływ na reprodukcję. Badania te nie wykazały istotnych negatywnych efektów na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy ani ośrodkowy układ nerwowy, potwierdzając akceptowalny profil bezpieczeństwa. Tolerancja leku przy długotrwałej ekspozycji była zadowalająca, a obserwowane zmiany toksyczne miały charakter odwracalny po zaprzestaniu podawania. Testy genotoksyczności in vitro i in vivo nie wykazały potencjału mutagennego, a badania karcynogenności nie potwierdziły zwiększonego ryzyka nowotworów przy długotrwałym stosowaniu ebastyny.
badania farmakologiczne, badania przedkliniczne, dawka terapeutyczna, długoterminowe stosowanie leku, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, ebastyna, genotoksyczność, objawy alergiczne, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał karcynogenny, profil bezpieczeństwa, substancja czynna, test in vitro, test in vivo, toksyczność, toksyczność reprodukcyjna, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, wpływ na reprodukcję - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Minovivax 2% 20 mg/ml
Przedkliniczne badania minoksydylu w postaci roztworu na skórę, stosowanego w produkcie Minovivax 2%, wykazały brak działania mutagennego i genotoksycznego zarówno in vitro, jak i in vivo, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania zgodnie z zaleceniami. Analiza toksyczności po podaniu wielokrotnym nie ujawniła istotnego ryzyka dla ludzi, mimo że u szczurów i myszy zaobserwowano zwiększoną częstość nowotworów hormonozależnych, związanych z hiperprolaktynemią indukowaną wysokimi dawkami minoksydylu, mechanizmem porównywalnym do działania rezerpiny. Efekt ten nie występował przy dawkach terapeutycznych stosowanych u ludzi, co podkreśla różnicę między modelami zwierzęcymi a klinicznym zastosowaniem.
badanie in vitro, badanie in vivo, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, hiperprolaktynemia, minoksydyl, nowotwór hormonozależny, potencjał mutagenny, prolaktyna, rezerpina, teratogenność, toksyczność ciążowa, toksyczność płodowa, zaburzenie implantacji zarodka, zaburzenie zapłodnienia - Leksykon substancji czynnych
Nienasycone kwasy tłuszczowe – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania nienasyconych kwasów tłuszczowych C18:2, w tym kwasu linolowego i kwasu 9,11-oktadekadienowego, wykazały ich nietoksyczność oraz brak działania drażniącego na skórę. Preparaty dermatologiczne, takie jak maść Linola zawierająca 0,815 g tych kwasów na 100 g produktu, mogą być stosowane na rozległe powierzchnie skóry i przez długi czas bez ryzyka zatrucia systemowego. Test Amesa przeprowadzony na Salmonella typhimurium nie wykazał potencjału mutagennego, co potwierdza bezpieczeństwo tych substancji w kontekście uszkodzeń DNA i potencjalnego ryzyka kancerogennego.
11-oktadekadienowy, badanie mutagenności, działanie drażniące na skórę, działanie rakotwórcze, kwas 9, kwas linolowy, maść Linola, potencjał mutagenny, potencjał teratogenny, preparat dermatologiczny, profil bezpieczeństwa, Salmonella typhimurium, test Amesa, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie DNA, właściwość kancerogenna, wpływ na płodność, zatrucie systemowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Dionelle 0,03 mg + 2 mg
Badania przedkliniczne dotyczące produktu leczniczego Dionelle, zawierającego etynyloestradiol i dienogest, potwierdziły ich farmakologiczne działanie estrogenne i progestagenne, skutecznie hamujące owulację i zapewniające efekt antykoncepcyjny. Analizy toksyczności po podaniu wielokrotnym nie wykazały istotnych zagrożeń dla człowieka, a testy genotoksyczności nie ujawniły potencjału mutagennego ani genotoksycznego. Standardowe badania dotyczące działania rakotwórczego nie wskazały na szczególne ryzyko, jednak ze względu na mechanizm działania hormonów steroidowych, konieczna jest ostrożność u pacjentek z historią lub czynnikami ryzyka nowotworów hormonozależnych.
antykoncepcja, badanie genotoksyczności, czynnik ryzyka, działanie farmakologiczne, działanie rakotwórcze, etynyloestradiol i dienogest, hamowanie owulacji, hormonalny środek antykoncepcyjny, nowotwór hormonozależny, potencjał mutagenny, steroidowy hormon płciowy, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna - Leksykon substancji czynnych
Boraks – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Boraks, obecny w różnych postaciach farmaceutycznych takich jak roztwory do jamy ustnej (Aphtin, Aphtin Aflofarm), maści (Neo-Tormentil, Tormentiol, Tormexal forte) oraz proszki do sporządzania roztworu (Gargarin), został poddany kompleksowej ocenie przedklinicznej. Badania obejmowały toksyczność po podaniu wielokrotnym, genotoksyczność, potencjalne działanie rakotwórcze oraz wpływ na reprodukcję i rozwój potomstwa. W preparatach zawierających 1% boraksu (Neo-Tormentil, Tormexal forte) nie wykazano szczególnego zagrożenia dla człowieka przy stosowaniu miejscowym. Dodatkowo, ichtamol, często łączony z boraksem, nie wykazuje działania teratogennego, mutagennego ani karcinogennego. Niemniej jednak, w przypadku produktu Tormentiol zaobserwowano kumulację boraksu w tkance jąder u zwierząt laboratoryjnych (szczury, psy), co prowadziło do bezpłodności, co stanowi istotny sygnał do rozważenia przy długotrwałym stosowaniu.
badanie farmakologiczne, bezpłodność, boraks, dane przedkliniczne, działanie karcinogenne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, ichtamol, kumulacja w tkance jąder, nalewka z kłącza pięciornika, postać farmaceutyczna, roztwór do jamy ustnej, tlenek cynku, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na reprodukcję, toksyczny wpływ na rozród, toksyczny wpływ na rozwój potomstwa, wyciąg z kłącza pięciornika - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Amlodipine Bluefish 5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa amlodypiny wykazały, że dawki około 50-krotnie wyższe od maksymalnej zalecanej dawki dla ludzi (10 mg, przeliczone na mg/kg masy ciała) powodowały u szczurów i myszy opóźnienie porodu, wydłużenie czasu trwania akcji porodowej oraz zmniejszoną przeżywalność potomstwa. W badaniach płodności u szczurów, podawanie amlodypiny do 10 mg/kg/dobę (osiem razy wyższe niż dawka maksymalna dla ludzi w przeliczeniu na mg/m² powierzchni ciała) nie wykazało negatywnego wpływu na zdolność rozrodczą. Jednakże, w innym badaniu, podawanie dawki porównywalnej do stosowanej u ludzi skutkowało obniżeniem stężenia FSH i testosteronu w osoczu, zmniejszeniem gęstości nasienia, liczby dojrzałych spermatyd oraz komórek Sertoliego, co wskazuje na potencjalny wpływ na parametry nasienia i funkcję gonad u samców.
aberracja chromosomowa, akcja porodowa, badanie rakotwórczości, bezylan amlodypiny, działanie rakotwórcze, gęstość nasienia, hormon folikulotropowy, komórki Sertoliego, modele zwierzęce, mutagenność, profil bezpieczeństwa, przeżywalność potomstwa, spermatydy, testosteron, toksyczność reprodukcyjna, zaburzenia płodności - Leksykon substancji czynnych
Octan uliprystalu – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Octan uliprystalu, będący modulatorem receptorów progesteronowego i glikokortykoidowego o aktywności antyprogesteronowej, przeszedł szerokie badania przedkliniczne obejmujące farmakologię bezpieczeństwa, toksyczność po podaniu wielokrotnym oraz genotoksyczność. Wyniki nie wykazały istotnych zagrożeń dla człowieka, a obserwowane efekty toksyczne korelują z mechanizmem działania substancji i pojawiały się przy dawkach zbliżonych do terapeutycznych. Badania reprodukcyjne wskazały na działanie embrioletalne u szczurów, królików (powyżej 1 mg/kg mc.) oraz małp, co podkreśla konieczność ostrożności w stosowaniu u kobiet w ciąży lub planujących ciążę. W niższych dawkach, które pozwalały na utrzymanie ciąży u zwierząt, nie zaobserwowano efektów teratogennych.
aktywność antyprogesteronowa, badanie farmakologiczne, badanie genotoksyczności, badanie przedkliniczne, badanie toksyczności, działanie embrioletalne, działanie farmakologiczne, działanie genotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, modulator receptora progesteronowego, octan uliprystalu, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, receptor glikokortykoidowy, toksyczny wpływ, wada rozwojowa płodu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Alcetyr 5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa lewocetyryzyny dichlorowodorku, substancji czynnej leku Alcetyr, wykazały brak istotnych negatywnych efektów na kluczowe układy fizjologiczne, w tym sercowo-naczyniowy, oddechowy oraz ośrodkowy układ nerwowy. Parametry hemodynamiczne i elektrofizjologiczne serca pozostawały w normie przy dawce terapeutycznej 5 mg. Długotrwałe podawanie leku nie powodowało patologicznych zmian w narządach wewnętrznych ani zaburzeń biochemicznych, co potwierdza odpowiedni margines bezpieczeństwa dla stosowania klinicznego. Badania genotoksyczności, przeprowadzone in vitro i in vivo, nie wykazały mutagenności ani klastogenności, a testy karcynogenności na modelach zwierzęcych nie potwierdziły działania rakotwórczego nawet przy dawkach wielokrotnie przekraczających dawkę terapeutyczną.
aberracja chromosomowa, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, elektrofizjologia serca, immunotoksyczność, karcynogenność, lewocetyryzyny dichlorowodorek, ośrodkowy układ nerwowy, parametry hemodynamiczne, potencjał klastogenny, potencjał mutagenny, toksyczność matczyna, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na rozród, tolerancja miejscowa, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Aprepitant Aurovitas 125 mg/80 mg
Przedkliniczna ocena bezpieczeństwa leku Aprepitant Aurovitas, przeprowadzona zgodnie z obowiązującymi standardami badań nieklinicznych, wykazała akceptowalny profil bezpieczeństwa dla stosowania u ludzi. Badania obejmowały toksyczność ostrą i przewlekłą, a także potencjał genotoksyczny i rakotwórczy, które nie wykazały istotnego zagrożenia. Ekspozycja układowa u gryzoni była porównywalna lub niższa niż u pacjentów stosujących dawki terapeutyczne 125 mg/80 mg, co ogranicza bezpośrednią ekstrapolację wyników na populację ludzką. W badaniach reprodukcyjnych nie stwierdzono negatywnego wpływu przy ekspozycji odpowiadającej dawkom ludzkim, jednak ekspozycja u zwierząt nie była wystarczająca do pełnej oceny ryzyka u ludzi.
aprepitant, dojrzewanie płciowe, działanie rakotwórcze, ekspozycja układowa, genotoksyczność, komórki Leydiga, narząd rozrodczy, obrzęk pochwy, otwarcie pochwy, płodność, populacja pediatryczna, przerost macicy, przeżywalność zarodków, separacja napletka, szyjka macicy, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła - Leksykon substancji czynnych
Citalopram – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa citalopramu obejmują szeroki zakres analiz farmakologicznych, toksykologicznych oraz wpływu na rozrodczość, które nie wykazały istotnego ryzyka dla ludzi. W badaniach toksyczności po wielokrotnym podaniu u szczurów zaobserwowano przemijającą fosfolipidozę w różnych narządach, charakterystyczną dla lipofilnych amin, bez trwałych zmian morfologicznych czy funkcjonalnych. Badania embriotoksyczności wskazały, że dawki toksyczne citalopramu mogą indukować wady rozwojowe kośćca u potomstwa, jednak ryzyko to u ludzi pozostaje nieustalone, co wymaga ostrożności przy stosowaniu leku u kobiet w ciąży.
citalopram, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, embriotoksyczność, genotoksyczność, implantacja zarodka, kancerogenność, lipofilna amina, nieprawidłowe nasienie, płodność, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność substancji, toksyczność wielokrotnego podania, wada rozwojowa kośćca, wskaźnik ciążowy, wskaźnik płodności, zmiana morfologiczna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Risperon 1 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne rysperydonu wykazały istotne, dawko-zależne efekty na układ rozrodczy i gruczoły piersiowe u niedojrzałych szczurów i psów, związane z blokadą receptorów dopaminergicznych D2 i hiperprolaktynemią. Nie stwierdzono działania teratogennego u szczurów i królików, jednak obserwowano zaburzenia zachowań reprodukcyjnych oraz obniżoną masę urodzeniową i przeżywalność potomstwa u szczurów. Ekspozycja prenatalna wiązała się z deficytami funkcji poznawczych u dorosłych zwierząt, co wskazuje na potencjalne ryzyko neurorozwojowe. W badaniach na młodych zwierzętach odnotowano zwiększoną śmiertelność, opóźnienie rozwoju i dojrzewania płciowego, przy czym dawki 3,6-krotnie wyższe od maksymalnej ekspozycji u młodzieży (1,5 mg/dobę) nie wpływały na wzrost kości długich, natomiast dawki 15-krotnie wyższe już tak.
antagonista dopaminy, badanie toksykologiczne, deficyt funkcji poznawczej, dojrzewanie płciowe, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, ekspozycja na lek, ekspozycja prenatalna, genotoksyczność, gruczolak gruczołu mlecznego, gruczolak przysadki, gruczolak trzustki, guz piersi, hiperprolaktynemia, prolaktyna, receptor dopaminergiczny D2, toksyczność przewlekła, torsade de pointes, układ endokrynny, układ sercowo-naczyniowy, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie rytmu serca - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Pirfenidon Zentiva 267 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa pirfenidonu wykazały, że lek nie stanowi istotnego zagrożenia dla ludzi. W badaniach toksyczności po wielokrotnym podaniu u myszy, szczurów i psów zaobserwowano odwracalne zwiększenie masy wątroby oraz centralnozrazikowy przerost wątroby. W badaniach kancerogenności u szczurów i myszy stwierdzono zwiększoną częstość guzów wątroby oraz u samic szczurów guzów macicy przy dawce 1500 mg/kg/dobę (37-krotnie wyższej niż dawka u ludzi 2 403 mg/dobę), jednak mechanizmy te są specyficzne dla zwierząt i nie obserwowane u ludzi. Badania reprodukcyjne nie wykazały teratogenności ani negatywnego wpływu na płodność przy standardowych dawkach, choć wysokie dawki (≥450 mg/kg/dobę) powodowały zaburzenia cyklu rozrodczego i wydłużenie ciąży u szczurów. Pirfenidon i jego metabolity przenikają przez łożysko i do mleka, co należy uwzględnić w kontekście stosowania u kobiet w ciąży i karmiących.
centralnozrazikowy przerost wątroby, cykl rozrodczy, działanie fototoksyczne, działanie genotoksyczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, hormon płciowy, łożysko, mikrosomalne enzymy wątrobowe, pęknięcie chromosomu, pirfenidon, płyn owodniowy, promieniowanie UV, promieniowanie UVA/UVB, test fotoklastogenny, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wielokrotna, wada wrodzona - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tadalafil Aurovitas 20 mg
Przedkliniczna ocena bezpieczeństwa tadalafilu, obejmująca badania farmakologiczne, toksykologiczne oraz reprodukcyjne, nie wykazała istotnych zagrożeń dla ludzi przy dawkach terapeutycznych. Badania na psach, którym podawano tadalafil w dawkach ≥25 mg/kg mc./dobę przez 6-12 miesięcy (ekspozycja 3,7-18,6-krotnie wyższa niż u ludzi po dawce 20 mg), wykazały zanik nabłonka kanalików nasiennych i zmniejszenie spermatogenezy, jednak efekt ten nie występował przy dawkach terapeutycznych. Badania genotoksyczności i rakotwórczości nie potwierdziły działania mutagennego ani kancerogennego. W modelach zwierzęcych, w tym u szczurów i myszy, nie stwierdzono działania teratogennego, embriotoksycznego ani fetotoksycznego nawet przy dawkach do 1000 mg/kg mc./dobę, co znacznie przekracza dawki stosowane u ludzi.
AUC, badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, badanie toksykologiczne, działanie embriotoksyczne, działanie fetotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, ekspozycja na lek, margines bezpieczeństwa, nabłonek kanalików nasiennych, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał genotoksyczny, rozwój przedurodzeniowy i pourodzeniowy, spermatogeneza, tadalafil, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, układ sercowo-naczyniowy, zaburzenie płodności, zanik nabłonka kanalików nasiennych, zmniejszenie spermatogenezy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Rimal 5 mg + 10 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne ramiprylu wykazały brak ostrej toksyczności po doustnym podaniu u gryzoni i psów oraz dobry profil bezpieczeństwa przy dawkach dobowych do 2,0 mg/kg u szczurów, 2,5 mg/kg u psów i 8,0 mg/kg u małp. Długotrwałe podawanie ramiprylu wiązało się z obserwowanymi zmianami elektrolitowymi i hematologicznymi oraz powiększeniem aparatu przykłębuszkowego przy dawce 250 mg/kg/dobę u psów i małp. Badania reprodukcyjne nie wykazały teratogenności ani zaburzeń płodności, jednak dawki ≥50 mg/kg/dobę u samic szczurów w okresie płodowym i laktacji powodowały nieodwracalne uszkodzenia nerek potomstwa. Ramipryl nie wykazał potencjału mutagennego ani genotoksycznego w szeroko zakrojonych testach.
aparat przykłębuszkowy, badanie mutagenności, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, gęstość nasienia, hormon folikulotropowy, komórki Sertoliego, obraz krwi, poszerzenie miedniczek nerkowych, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, potencjał teratogenny, przeżywalność potomstwa, ramipryl i amlodypina, spermatyda, substancja czynna, testosteron, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie nerek, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia płodności - Leksykon substancji czynnych
Babka lancetowata – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Babka lancetowata (Plantago lanceolata L.) jest szeroko stosowana w produktach leczniczych, jednak dostępne dane przedkliniczne dotyczące jej bezpieczeństwa są ograniczone. Test AMES przeprowadzony dla wyciągu z liścia babki lancetowatej (30 mg/ml, produkt Fiordatussi) nie wykazał działania mutagennego, co potwierdza brak potencjału genotoksycznego. W przypadku złożonych preparatów, takich jak Padma 28 Formuła, badania toksyczności ostrej i przewlekłej nie ujawniły szczególnych zagrożeń dla zdrowia ludzkiego. Produkty zawierające aloidy babki lancetowatej podlegają standardowym badaniom toksyczności zgodnie z Farmakopeą Europejską, a roztwory do stosowania podjęzykowego z alergenami pyłku chwastów, w tym babki lancetowatej, są testowane zgodnie z obowiązującymi wymogami.
alergeny pyłku chwastów, babka lancetowata, badanie genotoksyczności, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, liść babki lancetowatej, potencjał genotoksyczny, roztwór podjęzykowy, test Amesa, toksyczność ostra i przewlekła, toksyczność po podaniu pojedynczej dawki, toksyczny wpływ na rozród, wyciąg z babki lancetowatej, zawiesina do wstrzykiwań - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Trazodone Neuraxpharm 50 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa trazodonu chlorowodorku (Trazodone Neuraxpharm w dawkach 50 mg, 100 mg, 150 mg) nie wykazały istotnych zagrożeń dla człowieka. Testy farmakologiczne, toksykologiczne po podaniu wielokrotnym oraz ocena potencjału rakotwórczego potwierdziły brak istotnej toksyczności. W badaniach na szczurach nie stwierdzono negatywnego wpływu na płodność przy dawkach do 300 mg/kg mc./dobę. Niekorzystne efekty rozwojowe, takie jak zwiększona liczba obumarłych zarodków oraz opóźnienie kostnienia, obserwowano jedynie przy wysokich dawkach ≥150 mg/kg mc./dobę, które były toksyczne dla matki. Ponadto, zmniejszenie masy ciała potomstwa odnotowano przy dawce 300 mg/kg mc./dobę, znacznie przekraczającej dawki terapeutyczne u ludzi.
działanie rakotwórcze, ekspozycja płodu, opóźnienie rozwoju płodowego, potencjał rakotwórczy, proces kostnienia, profil bezpieczeństwa leku, rozwój okołoporodowy, rozwój zarodkowo-płodowy, teratogenność, toksyczność dla matki, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność rozwojowa, trazodon chlorowodorek, wpływ na płodność - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Livazo 1 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa pitawastatyny, składnika leku Livazo, obejmowały ocenę farmakologii bezpieczeństwa, toksyczności po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności, potencjalnego działania rakotwórczego oraz wpływu na rozrodczość. Analiza tych danych nie wykazała istotnych zagrożeń dla ludzi przy stosowaniu zgodnym z zaleceniami. Szczególną uwagę zwrócono na nefrotoksyczność u małp, gdzie przy ekspozycji przekraczającej maksymalną dawkę u ludzi (4 mg/dobę) zaobserwowano markery uszkodzenia nerek. Wydalanie pitawastatyny z moczem u małp jest bardziej znaczące niż u innych gatunków, a toksyczność może być związana z metabolitem specyficznym dla naczelnych. Ryzyko nefrotoksyczności u ludzi jest zatem niskie, choć nie można go całkowicie wykluczyć.
badanie in vitro, badanie przedkliniczne, bezpieczeństwo stosowania leku, działanie nefrotoksyczne, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, działanie toksyczne, farmakologia bezpieczeństwa, genotoksyczność, mikrosomy wątroby, pitawastatyna, potencjał teratogenny, śmiertelność, toksyczność matczyna, toksyczność nerkowa, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na rozród, uszkodzenie nerek, wada rozwojowa, wpływ na rozrodczość, wydalanie z moczem, zaburzenie czynności nerek - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – MIGTAN 100 mg
Przedkliniczne badania sumatryptanu, substancji czynnej leku MIGTAN, wykazały brak działania genotoksycznego i rakotwórczego zarówno in vitro, jak i na modelach zwierzęcych, co potwierdza bezpieczeństwo długoterminowego stosowania tego leku. Testy genotoksyczności nie wykazały mutacji genowych, aberracji chromosomowych ani uszkodzeń DNA, natomiast badania kancerogenności nie potwierdziły potencjału rakotwórczego sumatryptanu, co jest istotne w kontekście terapii nawracających migren.
aberracja chromosomowa, badanie przedkliniczne, dawka terapeutyczna, działanie embrioletalne, działanie genotoksyczne, działanie kancerogenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, in vitro, margines bezpieczeństwa, migrena nawracająca, mutacja genowa, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, proces reprodukcyjny, rozwój płodu, sumatryptan, uszkodzenie DNA, wpływ na płodność, wpływ na rozrodczość - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Aspirin Cardio 100 mg
Kwas acetylosalicylowy (ASA) wykazuje dobrze udokumentowany profil bezpieczeństwa potwierdzony badaniami przedklinicznymi, które wskazują na specyficzną nefrotoksyczność jako główną niekorzystną reakcję narządową, szczególnie uszkodzenia tkanki nerkowej u zwierząt doświadczalnych. Badania in vitro i in vivo nie wykazały działania mutagennego ani kancerogennego ASA, co eliminuje obawy dotyczące potencjalnego ryzyka genotoksycznego i nowotworowego.
Analizy wpływu ASA na rozrodczość i rozwój potomstwa ujawniły działanie teratogenne, obejmujące embriotoksyczność, fetotoksyczność oraz zaburzenia poznawcze u potomstwa narażonego prenatalnie na salicylany. Te dane przedkliniczne są kluczowe dla oceny stosunku korzyści do ryzyka w terapii ASA, zwłaszcza u kobiet w ciąży i planujących ciążę, podkreślając konieczność ostrożności i indywidualizacji decyzji terapeutycznych w tej grupie pacjentek.
badanie in vitro, badanie in vivo, działanie embriotoksyczne, działanie fetotoksyczne, działanie kancerogenne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, kobieta w ciąży, kwas acetylosalicylowy, nefrotoksyczność, okres prenatalny, salicylany, uszkodzenie tkanki nerkowej, zaburzenie poznawcze - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Livopill 1500 μg
Przeprowadzone badania przedkliniczne lewonorgestrelu, substancji czynnej produktu Livopill w dawce 1500 mikrogramów, wykazały akceptowalny profil bezpieczeństwa. Konwencjonalne testy farmakologiczne nie ujawniły istotnego ryzyka dla kluczowych układów organizmu, a ocena toksyczności po podaniu dawek wielokrotnych nie wykazała nieoczekiwanych efektów ubocznych przy dawkach terapeutycznych. Testy genotoksyczności in vitro i in vivo potwierdziły brak mutagennego i genotoksycznego potencjału lewonorgestrelu, co jest istotne z punktu widzenia bezpieczeństwa stosowania u ludzi. Długoterminowe badania kancerogenności na modelach zwierzęcych nie wykazały zwiększonego ryzyka rozwoju nowotworów.
badanie farmakologiczne, charakterystyka produktu leczniczego, dane przedkliniczne, dawka terapeutyczna, działanie rakotwórcze, efekt uboczny, genotoksyczność, kancerogenność, lewonorgestrel, potencjał mutagenny, profil toksykologiczny, rozwój płodowy, substancja czynna, toksyczność dawek wielokrotnych, wirylizacja płodu, właściwości hormonalne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – ApoZolpin 10 mg
Przeprowadzone badania przedkliniczne winianu zolpidemu, substancji czynnej leku ApoZolpin, wykazały korzystny profil bezpieczeństwa bez istotnych zagrożeń dla człowieka. Kompleksowa ocena obejmowała standardowe testy bezpieczeństwa farmakologicznego, toksyczności po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności, potencjału rakotwórczego oraz wpływu na reprodukcję i rozwój. Nie zaobserwowano działań niepożądanych przy dawkach terapeutycznych, a wszelkie niekorzystne efekty pojawiały się jedynie przy dawkach znacznie przekraczających maksymalną ekspozycję stosowaną u ludzi. Badania nie wykazały negatywnego wpływu na układ nerwowy, sercowo-naczyniowy, oddechowy, ani zdolności genotoksycznych czy kancerogennych.
bezpieczeństwo farmakologiczne, dawka terapeutyczna, działanie rakotwórcze, margines bezpieczeństwa, potencjał genotoksyczny, potencjał kancerogenny, profil bezpieczeństwa, rozwój płodu, tabletka powlekana, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na rozród, układ nerwowy, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, winian zolpidemu, wpływ na reprodukcję - Leksykon substancji czynnych
Ofloksacyna – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Ofloksacyna, będąca chinolonem, wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa w badaniach przedklinicznych, szczególnie przy miejscowym stosowaniu okulistycznym w dawkach klinicznie istotnych, gdzie nie stwierdzono toksyczności ani działań mutagennych. Preparaty takie jak VisioFlox, Ofloxamed, Oflodinex czy Ofloxacin-POS są dobrze tolerowane przy częstym i długotrwałym stosowaniu, a minimalne ogólnoustrojowe wchłanianie eliminuje ryzyko toksykologiczne u ludzi. Badania genotoksyczności i farmakologiczne nie wykazały istotnych zagrożeń, choć brak jest długoterminowych danych dotyczących potencjalnego działania rakotwórczego. Ofloksacyna nie wpływa negatywnie na rozrodczość, rozwój płodowy ani nie wykazuje działania teratogennego.
badanie przedkliniczne, chinolon, chrząstka stawowa, dysfagia, działanie fototoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, mutacja chromosomalna, mutacja genowa, neurotoksyczność, Oflodinex, ofloksacyna, Ofloxacin-POS, Ofloxamed, potencjał mutagenny, preparat okulistyczny, produkt okulistyczny, toksyczność po podaniu wielokrotnym, VisioFlox, zaćma, zmiana zwyrodnieniowa - Leksykon substancji czynnych
Tramadol – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Dane przedkliniczne tramadolu chlorowodorku wskazują na brak istotnego ryzyka toksycznego przy stosowaniu dawek terapeutycznych. W badaniach toksyczności ostrej i przewlekłej u gryzoni i psów, hepatotoksyczność oraz objawy typowe dla opioidów (niepokój, ataksja, wymioty, drżenie, duszność, drgawki) pojawiały się jedynie przy dawkach 10-krotnie wyższych niż kliniczne. Dobrze tolerowane dawki doustne wynosiły 20 mg/kg u szczurów i 10 mg/kg u psów, a doodbytniczo u psów 20 mg/kg. Badania genotoksyczności wykazały brak mutagenności in vivo, a badania karcynogenności nie potwierdziły działania rakotwórczego u szczurów; u myszy zaobserwowano jedynie nieznamienne statystycznie zmiany przy dawkach ≥15 mg/kg. W zakresie toksyczności reprodukcyjnej tramadol wykazywał działanie toksyczne u samic i zwiększał śmiertelność noworodków przy dawkach ≥50 mg/kg/dobę u szczurów oraz >125 mg/kg u królików, z opóźnionym kostnieniem i zaburzeniami rozwojowymi potomstwa, jednak bez wpływu na płodność samców i samic. Tramadol przenika przez łożysko, a jego stosowanie w skojarzeniu z paracetamolem nie wykazało dodatkowego ryzyka teratogennego przy dawkach terapeutycznych, choć dawka 50/434 mg/kg (8,3× dawka terapeutyczna) indukowała embriotoksyczność i fetotoksyczność u szczurów.
anomalia kostnienia, działanie karcynogenne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, embriotoksyczność, gruczolak wątrobowokomórkowy, guz płuc, hepatotoksyczność, mutagenność, NOAEL, opóźnione kostnienie, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał genotoksyczny, przewlekła toksyczność, przewód pokarmowy, rakotwórczość, śmiertelność noworodkowa, toksyczność ostra i przewlekła, toksyczność płodowa, toksyczność u samic, toksyczny wpływ na reprodukcję, tramadol chlorowodorek, układ sercowo-naczyniowy, zaburzenie kostnienia szkieletu, zatrucie tramadolem - Leksykon substancji czynnych
Walgancyklowir – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Walgancyklowir, prolek gancyklowiru, wykazuje w badaniach przedklinicznych profil toksyczności zbliżony do substancji macierzystej. Najważniejsze działania toksyczne obejmują nieodwracalną utratę komórek jąder, nefrotoksyczność prowadzącą do mocznicy i zwyrodnienia komórek nerkowych, a także przemijające efekty hematologiczne, takie jak niedokrwistość, neutropenia i limfocytopenia. Dodatkowo obserwuje się przemijające uszkodzenia błony śluzowej układu pokarmowego. Gancyklowir wykazuje działanie mutagenne i klastogenne, co koreluje z rakotwórczością u myszy, klasyfikując go jako potencjalny czynnik kancerogenny. W badaniach przedklinicznych stwierdzono także istotne działanie teratogenne, embriotoksyczne oraz gonadotoksyczne, w tym hamowanie spermatogenezy i zmniejszenie płodności u samców i samic.
aspermatogeneza, działanie rakotwórcze, embriotoksyczność, gonadotoksyczność, karcynogen, klastogenność, limfocytopenia, martwica błony śluzowej, mielotoksyczność, mutagenność, nefrotoksyczność, neutropenia, niedokrwistość, parametry hematologiczne, parametry nerkowe, prolek gancyklowiru, przenikanie do mleka, teratogenność, toksyczność gonadalna, toksyczność przewodu pokarmowego, walgancyklowir, zaburzenie płodności, zahamowanie spermatogenezy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Digoxin Teva 100 mcg
Digoksyna, substancja czynna produktu leczniczego Digoxin Teva, posiada ograniczone dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania. W dokumentacji charakterystyki produktu brak jest informacji o potencjalnym działaniu mutagennym i rakotwórczym, co wynika z braku przeprowadzenia standardowych badań genotoksyczności i karcynogenności. Ponadto, nie udokumentowano toksyczności ostrej, przewlekłej, wpływu na rozród i rozwój płodu, badań farmakologicznych dotyczących bezpieczeństwa ani tolerancji miejscowej. Brak tych danych jest konsekwencją długotrwałego stosowania digoksyny w praktyce klinicznej, zanim wprowadzono współczesne rygorystyczne wymogi badań przedklinicznych dla nowych substancji czynnych.
badanie farmakologiczne, badanie in vitro, badanie przedkliniczne, charakterystyka produktu leczniczego, digoksyna, Digoxin Teva, działanie genotoksyczne, działanie karcynogenne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, pharmacovigilance, profil bezpieczeństwa, rozwój płodu, substancja czynna, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, tolerancja miejscowa, wpływ na rozród - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Pentohexal 600 retard 600 mg
Dane przedkliniczne dotyczące pentoksyfiliny wskazują na różnorodne profile toksyczności w zależności od drogi podania i dawki. Toksyczność ostra wykazuje wartości LD50: dożylna 0,17-0,23 g/kg, dootrzewnowa 0,24-0,37 g/kg oraz doustna 1,2-2,1 g/kg masy ciała. Długoterminowe badania na szczurach i psach przy dawkach do 1000 mg/kg (szczury) i 100 mg/kg (psy) nie wykazały uszkodzeń narządów wewnętrznych, jednak dawki ≥320 mg/kg/dobę u psów indukowały poważne zaburzenia neurologiczne, krążeniowe, krwotoczne, płucne oraz zmiany w jądrach. Badania rakotwórczości na myszach i szczurach (do 570 mg/kg/dobę przez 18 miesięcy) nie potwierdziły działania kancerogennego u myszy, natomiast u samic szczurów zaobserwowano nieznaczny wzrost łagodnych gruczolakowłókniaków sutka o niejasnym znaczeniu klinicznym. Testy genotoksyczności nie wykazały mutagenności pentoksyfiliny.
badanie genotoksyczne, badanie toksykologiczne, działanie embriotoksyczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, gruczolakowłókniak sutka, koordynacja ruchowa, krwotok, laktacja, niewydolność krążenia, obrzęk płuc, obumarcie płodu, pentoksyfilina, podanie dootrzewnowe, podanie doustne, podanie dożylne, powikłanie krwotoczne, przedawkowanie, przenikanie do mleka, toksyczność ostra, wpływ na reprodukcję, zaburzenie neurologiczne, zaburzenie układu krążenia, zmiany jąder - Leksykon substancji czynnych
Deksamfetamina – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Dane przedkliniczne dotyczące lisdeksamfetaminy dimezylanu, proleku deksamfetaminy, wskazują na stosunkowo korzystny profil bezpieczeństwa. Badania na zwierzętach wykazały, że substancja ta wywołuje subiektywne efekty pobudzające ośrodkowy układ nerwowy z opóźnionym początkiem i przemijającym charakterem, a jej potencjał uzależniający jest niższy niż metylofenidatu czy kokainy. W badaniach toksyczności po wielokrotnym podawaniu obserwowano typowe dla psychostymulantów objawy, takie jak zwiększona aktywność, zmniejszenie masy ciała, apetytu oraz spowolnienie wzrostu. Testy genotoksyczności (Amesa, komórek chłoniaka myszy, mikrojądrowy) nie wykazały działania mutagennego ani genotoksycznego. Brak jest danych dotyczących rakotwórczości lisdeksamfetaminy, jednak badania na mieszaninie enancjomerów amfetaminy (D i L, 1:1) w dawkach do 30 mg/kg mc./dobę u myszy i 5 mg/kg mc./dobę u szczurów nie potwierdziły działania kancerogennego. W badaniach reprodukcyjnych na szczurach i królikach stosowano dawki do 40 mg/kg mc./dobę i 120 mg/kg mc./dobę odpowiednio, bez negatywnego wpływu na rozwój zarodków i płodów.
badanie rakotwórczości, badanie toksyczności, deksamfetamina, działanie farmakologiczne, działanie genotoksyczne, działanie rakotwórcze, funkcje seksualne, genotoksyczność, lisdeksamfetaminy dimezylan, mieszanina enancjomerów, neurotoksyczność, ośrodkowy układ nerwowy, podatność na nadużywanie, potencjał genotoksyczny, potencjał uzależniający, rakotwórczość, środek psychostymulujący, substancja psychostymulująca, szpik kostny, test Amesa, test komórek chłoniaka myszy, test mikrojądrowy, toksyczność ostra, toksyczność po wielokrotnym podawaniu, toksyczność przewlekła, trudności w połykaniu, włókna nerwowe, wpływ na rozród, zaburzenia pamięci, zaburzenia rozrodu, zaburzenia uczenia, zmiany neurochemiczne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Actikerall (5 mg + 100 mg)/g
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa leku Actikerall, zawierającego fluorouracyl (FU) oraz kwas salicylowy, wskazują na akceptowalny profil bezpieczeństwa przy miejscowym stosowaniu na skórę. Fluorouracyl wykazuje działanie przeciwmetaboliczne, a jego ogólnoustrojowa biodostępność jest zależna od dawki; letalne efekty obserwowano jedynie przy dawkach do 10 000 razy wyższych niż stosowane u ludzi. Badania in vitro wykazały potencjalne działanie mutagenne FU, a podanie dootrzewnowe u myszy wskazało na ryzyko kancerogenne przy ekspozycji ogólnoustrojowej. Wyniki badań na gryzoniach nie potwierdziły jednoznacznie teratogenności, choć duże dawki FU podawane systemowo mogły wywoływać efekty teratogenne lub embriotoksyczne. Wchłanianie ogólnoustrojowe fluorouracylu po aplikacji miejscowej jest bardzo ograniczone, co minimalizuje ryzyko działań niepożądanych u ludzi.
aplikacja miejscowa, biodostępność fluorouracylu, działanie genotoksyczne, działanie mutagenne, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, embriotoksyczność, fluorouracyl, kwas salicylowy, niepłodność męska, odczyn skórny, ryzyko kancerogenne, toksyczność fluorouracylu, wchłanianie ogólnoustrojowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ramladio 10 mg + 10 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa produktu leczniczego Ramladio, zawierającego ramipryl i amlodypinę, wykazały, że ramipryl charakteryzuje się niskim potencjałem toksycznym przy jednorazowym podaniu doustnym u gryzoni i psów. W badaniach toksyczności przewlekłej na szczurach, psach i małpach tolerowano dawki odpowiednio do 2, 2,5 i 8 mg/kg/dobę bez szkodliwych efektów, choć obserwowano zaburzenia elektrolitowe, zmiany w morfologii krwi oraz powiększenie aparatu przykłębuszkowego przy dawkach 250 mg/kg/dobę. Ramipryl nie wykazywał działania teratogennego ani negatywnego wpływu na płodność, jednak dawki ≥50 mg/kg/dobę podawane ciężarnym samicom szczurów powodowały nieodwracalne uszkodzenia nerek potomstwa. Badania mutagenności nie potwierdziły potencjału genotoksycznego ramiprylu.
amlodypina, aparat przykłębuszkowy, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, gęstość nasienia, hormon folikulotropowy, komórka Sertoliego, miedniczka nerkowa, morfologia krwi, mutagenność, ramipryl, spermatyda, testosteron, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, uszkodzenie nerki, właściwość teratogenna, zaburzenie elektrolitowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Vitaminum PP 200 mg 200 mg
Produkt leczniczy Vitaminum PP 200 Polfarmex zawiera nikotynamid w dawce 200 mg, jednak nie przeprowadzono dedykowanych badań przedklinicznych oceniających jego bezpieczeństwo. Przegląd literatury naukowej nie wykazał działania rakotwórczego, mutagennego ani teratogennego nikotynamidu, zarówno w testach in vitro, jak i in vivo. Brak jest danych wskazujących na potencjalne ryzyko onkogenne, uszkodzenia materiału genetycznego czy zaburzenia rozwoju embrionalnego pod wpływem tej substancji czynnej.
badanie in vivo, badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, dawka fizjologiczna, dawka terapeutyczna, działanie kancerogenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, materiał genetyczny, niacyna, nikotynamid, potencjał mutagenny, potencjał onkogenny, profil bezpieczeństwa przedklinicznego, rozwój embrionalny, test in vitro, uszkodzenie płodu, witamina PP, witamina z grupy B - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Sinusit – Pascoe –
Produkt leczniczy Sinusit Pascoe, krople doustne, jest preparatem homeopatycznym zawierającym w 10 g (10,7 ml) kropli Luffa operculata D4 1,0 g, Stibium sulfuratum aurantiacum D8 1,0 g, Euphorbium D4 0,01 g oraz Kreosotum D3 0,01 g. Preparat zawiera również 48% (v/v) etanolu oraz laktozę jednowodną w dawce jednorazowej 10 kropli odpowiadającej 0,2 mg laktozy. Ze względu na charakter homeopatyczny i wysokie rozcieńczenia substancji aktywnych, brak jest szczegółowych danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania, co jest typowe dla tego typu leków.
charakterystyka produktu leczniczego, działanie rakotwórcze, etanol, Euphorbium, genotoksyczność, Kreosotum, krople doustne, laktoza jednowodna, lek homeopatyczny, Luffa operculata, preparat homeopatyczny, rozcieńczenie homeopatyczne, Stibium sulfuratum aurantiacum, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Farmorubicin PFS 2 mg/ml (10 mg/5 ml, 50 mg/25 ml, 200 mg/100 ml)
Przedkliniczne badania epirubicyny, substancji czynnej Farmorubicin PFS, wykazały jej wyraźne działanie genotoksyczne, mutagenne i rakotwórcze, co jest zgodne z mechanizmem działania antracyklin polegającym na interkalacji do DNA i hamowaniu topoizomerazy II. W modelach zwierzęcych stwierdzono toksyczność narządową obejmującą układ krwiotwórczy (mielosupresja), przewód pokarmowy (uszkodzenia błony śluzowej), serce (kardiotoksyczność), nerki (zaburzenia funkcji wydalniczej), wątrobę (hepatotoksyczność) oraz narządy rozrodcze. Szczególnie istotne są obserwacje dotyczące uszkodzeń gonad u samców i samic, w tym zmniejszenie masy jąder i najądrzy, zahamowanie spermatogenezy oraz zmiany strukturalne i funkcjonalne jajników i macicy, co przekłada się na obniżoną płodność.
antracyklina, działanie embriotoksyczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, hamowanie topoizomerazy II, hepatotoksyczność, interkalacja DNA, kardiotoksyczność, mechanizm działania, mielosupresja, narząd rozrodczy, obniżenie płodności, organogeneza, przewód pokarmowy, spermatogeneza, teratogeneza, toksyczność embrionalna, toksyczność reprodukcyjna, układ krwiotwórczy, uszkodzenie chromosomów, zaburzenie funkcji wątroby, zaburzenie rozwojowe narządów trzewnych - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Prostin VR 500 mcg/ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa alprostadylu, substancji czynnej PROSTIN VR (500 µg/ml, roztwór do wstrzykiwań), wykazały brak istotnych zagrożeń farmakologicznych i toksycznych. Badania wielokrotnego podawania nie ujawniły klinicznie istotnych efektów toksycznych, a testy genotoksyczności nie wykazały potencjału mutagennego ani uszkodzeń DNA. Długoterminowe badania na modelach zwierzęcych nie potwierdziły działania rakotwórczego, co wskazuje na brak ryzyka kancerogennego przy stosowaniu leku zgodnie z zaleceniami.
aberracja chromosomowa, alprostadyl, badanie przedkliniczne, bezpieczeństwo farmakologiczne, działanie genotoksyczne, działanie rakotwórcze, farmakologia bezpieczeństwa, mutacja genowa, parametr reprodukcyjny, potencjał genotoksyczny, Prostin VR, rozwój nowotworów, rozwój postnatalny, rozwój zarodkowo-płodowy, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność substancji czynnej, uszkodzenie DNA, zagrożenie kancerogenne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Novate 0,5 mg/g
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa klobetazolu propionianu, substancji czynnej kremu NOVATE (0,5 mg/g), wykazały brak długoterminowych danych dotyczących potencjalnego działania rakotwórczego. W badaniach na szczurach doustne podawanie dawek do 50 mg/kg masy ciała nie wpływało negatywnie na płodność samców, natomiast u samic zaobserwowano istotne zaburzenia reprodukcyjne, takie jak zwiększona liczba wchłoniętych embrionów oraz zmniejszona liczba żywych płodów. Badania teratogenności na myszach i królikach wykazały działanie fetotoksyczne i teratogenne już przy dawkach podskórnych odpowiednio 1 mg/kg i 0,03 mg/kg u myszy oraz 3 i 10 μg/kg u królików, co odpowiada zaledwie 0,01–0,33 dawkom systemowo wchłanianym po miejscowym zastosowaniu preparatu NOVATE.