Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania leku

Dostępne dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania lerkanidypiny chlorowodorku obejmują szereg standardowych badań, które nie wskazują na szczególne ryzyko dla ludzi. Wyniki badań nieklinicznych, w tym farmakologicznych badań bezpieczeństwa, badań toksyczności po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności, potencjalnego działania rakotwórczego oraz wpływu na rozród, nie ujawniły istotnego zagrożenia dla pacjentów¹.

Badania farmakologiczne bezpieczeństwa

Badania farmakologiczne bezpieczeństwa przeprowadzone na modelach zwierzęcych wykazały brak wpływu lerkanidypiny na funkcjonowanie autonomicznego układu nerwowego, ośrodkowego układu nerwowego oraz na czynność układu pokarmowego przy zastosowaniu dawek o działaniu przeciwnadciśnieniowym².

Toksyczność po podaniu wielokrotnym

W badaniach długoterminowych przeprowadzonych na szczurach i psach zaobserwowano pewne istotne efekty, jednak były one związane pośrednio lub bezpośrednio z typowymi działaniami dużych dawek antagonistów wapnia. Obserwowane działania odzwierciedlały głównie nasiloną aktywność farmakodynamiczną leku, a nie efekty toksyczne same w sobie³.

Potencjał genotoksyczny i rakotwórczy

Wyniki badań genotoksyczności i rakotwórczości nie wykazały, aby lerkanidypina posiadała potencjał genotoksyczny lub rakotwórczy⁴.

Wpływ na rozród i rozwój

Przeprowadzone badania wykazały, że podawanie lerkanidypiny nie wpływało negatywnie na płodność i zdolność do rozrodu szczurów⁵.

Nie stwierdzono działania teratogennego zarówno u szczurów jak i królików. Jednakże podawanie lerkanidypiny w dużych dawkach u szczurów skutkowało stratami przed- i poimplantacyjnymi oraz opóźnieniem rozwoju płodu⁶.

Podawanie chlorowodorku lerkanidypiny w dużych dawkach (12 mg/kg/dobę) w trakcie porodu wywoływało dystocję (zaburzenia porodu)⁷.

Badania dodatkowe

Należy zaznaczyć, że w dostępnych danych przedklinicznych występują pewne ograniczenia. Nie przeprowadzono badań dotyczących dystrybucji lerkanidypiny i/lub jej metabolitów u ciężarnych samic zwierząt. Nie zbadano również przenikania substancji czynnej do mleka⁸.

Dodatkowo, nie przeprowadzono osobnych badań oceniających toksyczność metabolitów lerkanidypiny⁹.