Działania niepożądane
Primacor 20 mg

Lerkanidypina, będąca antagonistą kanałów wapniowych z grupy dihydropirydyn, stosowana w dawkach 10 mg i 20 mg (produkt leczniczy Primacor), wykazuje profil bezpieczeństwa oceniany w badaniach klinicznych obejmujących 1200 pacjentów leczonych lerkanidypiną oraz 603 pacjentów otrzymujących placebo, a także w długoterminowych badaniach z udziałem 3676 chorych z nadciśnieniem tętniczym. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi są obrzęki obwodowe (częstość do 2% w badaniach długoterminowych), ból głowy (często), nagłe zaczerwienienie skóry, tachykardia i kołatanie serca (niezbyt często). Działania niepożądane klasyfikowane są według systemu MedDRA i częstości występowania, gdzie najczęstsze objawy to reakcje naczyniowe i neurologiczne, a rzadziej występują reakcje alergiczne, zaburzenia sercowo-naczyniowe, żołądkowo-jelitowe oraz skórne. Warto podkreślić, że lerkanidypina nie wykazuje negatywnego wpływu na metabolizm glukozy i lipidów, co jest istotne u pacjentów z współistniejącymi zaburzeniami metabolicznymi.

Działania niepożądane leku Primacor

Lerkanidypina, substancja czynna produktu leczniczego Primacor dostępnego w dawkach 10 mg i 20 mg w postaci tabletek powlekanych, jest pochodną dihydropirydyny należącą do grupy antagonistów wapnia. W trakcie leczenia tym preparatem mogą wystąpić różnorodne działania niepożądane, których znajomość jest istotna dla zapewnienia bezpiecznej farmakoterapii nadciśnienia tętniczego.1

Profil bezpieczeństwa

Profil bezpieczeństwa lerkanidypiny został szczegółowo zbadany w ramach kontrolowanych badań klinicznych z zastosowaniem placebo oraz w długoterminowych badaniach z grupą kontrolną otrzymującą substancję czynną. W badaniach tych wzięło udział 1200 pacjentów otrzymujących lerkanidypinę i 603 pacjentów otrzymujących placebo w badaniach z kontrolą placebo oraz łącznie 3676 pacjentów z nadciśnieniem tętniczym w badaniach długoterminowych.2

Najczęściej raportowanymi działaniami niepożądanymi w trakcie badań klinicznych i doświadczeń po wprowadzeniu produktu do obrotu były: obrzęki obwodowe, ból głowy, nagłe zaczerwienienie skóry (szczególnie twarzy i szyi), tachykardia oraz kołatanie serca.3

Systematyka działań niepożądanych

Działania niepożądane lerkanidypiny są klasyfikowane zgodnie z systemem MedDRA (klasyfikacja układowo-narządowa) oraz częstością występowania, która jest określana następująco:4

  • Bardzo często: ≥1/10 (więcej niż 1 na 10 pacjentów)
  • Często: ≥1/100 do <1/10 (od 1 na 100 do 1 na 10 pacjentów)
  • Niezbyt często: ≥1/1000 do <1/100 (od 1 na 1000 do 1 na 100 pacjentów)
  • Rzadko: ≥1/10000 do <1/1000 (od 1 na 10000 do 1 na 1000 pacjentów)
  • Bardzo rzadko: <1/10000 (mniej niż 1 na 10000 pacjentów)
  • Nieznana: częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych

Szczegółowa analiza działań niepożądanych

Klasyfikacja układowo-narządowa Działanie niepożądane Częstość występowania Opis
Zaburzenia układu immunologicznego Nadwrażliwość Rzadko Reakcje alergiczne na składniki preparatu, mogące manifestować się różnymi objawami klinicznymi
Zaburzenia układu nerwowego Ból głowy Często Jeden z najczęstszych objawów, zwykle o charakterze przemijającym
Zawroty głowy Niezbyt często Mogą być związane ze spadkiem ciśnienia tętniczego krwi
Senność, omdlenie Rzadko Może wynikać z nadmiernego obniżenia ciśnienia tętniczego lub reakcji wazowagalnej
Zaburzenia serca Tachykardia, kołatanie serca Niezbyt często Przyspieszona czynność serca oraz subiektywne odczucie nierównego bicia serca
Dławica piersiowa Rzadko Może wystąpić szczególnie u pacjentów z wcześniej rozpoznaną chorobą niedokrwienną serca
Zaburzenia naczyniowe Nagłe zaczerwienienie skóry, np. twarzy Często Wynik rozszerzenia naczyń obwodowych, typowy dla antagonistów wapnia
Niedociśnienie tętnicze Rzadko Nadmierne obniżenie ciśnienia tętniczego
Zaburzenia żołądka i jelit Niestrawność, nudności, ból w nadbrzuszu Niezbyt często Objawy dyspeptyczne zwykle o umiarkowanym nasileniu
Wymioty, biegunka Rzadko Mogą prowadzić do zaburzeń wodno-elektrolitowych
Przerost dziąseł, mętnienie płynu odprowadzanego podczas dializy otrzewnowej Bardzo rzadko Przerost dziąseł opisywany przy stosowaniu innych antagonistów wapnia
Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych Zwiększenie aktywności aminotransferaz wątrobowych w osoczu Nieznana Biochemiczne wykładniki uszkodzenia komórek wątrobowych
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Wysypka, świąd Niezbyt często Reakcje skórne o charakterze alergicznym
Pokrzywka Rzadko Zmiany skórne o charakterze bąbli pokrzywkowych
Obrzęk naczynioruchowy Bardzo rzadko Potencjalnie zagrażający życiu stan wymagający natychmiastowej interwencji medycznej
Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej Ból mięśni Niezbyt często Mialgia o różnym stopniu nasilenia
Zaburzenia nerek i dróg moczowych Wielomocz Niezbyt często Zwiększenie objętości wydalanego moczu
Częste oddawanie moczu Rzadko Zwiększenie częstości mikcji
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania Obrzęki obwodowe Często Zatrzymanie płynów w tkankach obwodowych, szczególnie w okolicy kostek
Osłabienie, zmęczenie Niezbyt często Zmniejszenie sprawności fizycznej i wydolności organizmu
Ból w klatce piersiowej Rzadko Dolegliwości bólowe w okolicy klatki piersiowej bez związku z dławicą piersiową

Wybrane działania niepożądane – szczegółowa analiza

Obrzęki obwodowe – w badaniach klinicznych kontrolowanych placebo częstość występowania obrzęków obwodowych wynosiła 0,9% w grupie przyjmującej lerkanidypinę w dawce 10-20 mg i 0,83% w grupie przyjmującej placebo. W całej badanej populacji, uwzględniając badania długoterminowe, częstość ta wzrosła do 2%. Jest to zgodne z profilem bezpieczeństwa innych antagonistów wapnia.5

Wpływ na gospodarkę węglowodanową i lipidową – istotnym aspektem profilu bezpieczeństwa lerkanidypiny jest brak niekorzystnego wpływu na stężenie glukozy we krwi oraz na profil lipidowy osocza. Jest to ważna cecha w kontekście długoterminowego leczenia pacjentów z nadciśnieniem tętniczym, szczególnie tych z współistniejącymi zaburzeniami metabolicznymi.6

Dolegliwości wieńcowe – podobnie jak inne pochodne dihydropirydyny, lerkanidypina może w rzadkich przypadkach wywoływać ból w okolicy przedsercowej lub nasilać objawy dławicy piersiowej. U pacjentów z rozpoznaną wcześniej dławicą piersiową może dojść do zwiększenia częstości występowania, wydłużenia czasu trwania lub nasilenia napadów dławicowych, choć zdarza się to bardzo rzadko. W piśmiennictwie medycznym odnotowano pojedyncze przypadki zawału mięśnia sercowego podczas terapii lerkanidypiną.7

Monitorowanie działań niepożądanych

Po wprowadzeniu produktu leczniczego Primacor do obrotu, kluczowe znaczenie ma stałe monitorowanie jego bezpieczeństwa poprzez zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to ciągłą ocenę stosunku korzyści do ryzyka stosowania tego leku w praktyce klinicznej.8

Personel medyczny powinien zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych (Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa, tel.: +48 22 49 21 301, faks: +48 22 49 21 309, strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl). Działania niepożądane można zgłaszać również bezpośrednio podmiotowi odpowiedzialnemu za wprowadzenie leku do obrotu.9

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl