Właściwości farmakodynamiczne
Primacor 20 mg

Lerkanidypina, będąca pochodną dihydropirydyny i selektywnym antagonistą kanałów wapniowych o dominującym działaniu naczyniowym (kod ATC: C08CA13), wykazuje przedłużone działanie przeciwnadciśnieniowe mimo krótkiego okresu półtrwania w osoczu, co wynika z wysokiego współczynnika podziału błonowego. Mechanizm działania polega na hamowaniu napływu jonów wapnia do komórek mięśni gładkich naczyń, prowadząc do obniżenia całkowitego obwodowego oporu naczyniowego bez ujemnego wpływu inotropowego na mięsień sercowy. Lerkanidypina charakteryzuje się stopniowym rozszerzaniem naczyń, co minimalizuje ryzyko ostrego niedociśnienia tętniczego i odruchowej tachykardii. Efekt terapeutyczny jest głównie związany z aktywnością (S)-enancjomeru substancji. Preparat Primacor dostępny jest w dawkach 10 mg (zawierających 9,4 mg lerkanidypiny) oraz 20 mg (18,8 mg lerkanidypiny) w formie tabletek powlekanych, z możliwością podziału tabletki 20 mg na równe dawki.

Właściwości farmakodynamiczne lerkanidypiny

Lerkanidypina należy do grupy farmakoterapeutycznej wybiórczych antagonistów wapnia o dominującym działaniu naczyniowym, będąc pochodną dihydropirydyny (kod ATC: C08CA13). Substancja ta występuje w produkcie leczniczym Primacor w dawkach 10 mg i 20 mg w postaci tabletek powlekanych, gdzie każda tabletka zawiera odpowiednio 10 mg lub 20 mg lerkanidypiny chlorowodorku (co odpowiada 9,4 mg lub 18,8 mg lerkanidypiny).1

Mechanizm działania

Lerkanidypina działa jako antagonista wapnia z grupy pochodnych dihydropirydyny, którego głównym mechanizmem działania jest hamowanie przezbłonowego napływu jonów wapnia do komórek mięśnia sercowego oraz mięśni gładkich naczyń. Działanie przeciwnadciśnieniowe substancji wynika bezpośrednio z efektu rozkurczającego na mięśnie gładkie naczyń krwionośnych, co prowadzi do redukcji całkowitego obwodowego oporu naczyniowego.2

Charakterystyka farmakodynamiczna

Istotną cechą lerkanidypiny jest jej przedłużone działanie przeciwnadciśnieniowe, które utrzymuje się mimo krótkiego farmakokinetycznego okresu półtrwania w osoczu. Ta właściwość wynika z wysokiego współczynnika podziału błonowego. Dodatkowo, lerkanidypina wykazuje dużą selektywność naczyniową, dzięki czemu nie wywołuje ujemnego działania inotropowego na mięsień sercowy.3

Charakterystyczne dla lerkanidypiny jest stopniowe rozszerzanie naczyń krwionośnych, co znacząco zmniejsza ryzyko wystąpienia ostrego niedociśnienia tętniczego z towarzyszącą odruchową tachykardią u pacjentów z nadciśnieniem.4

Warto podkreślić, że działanie przeciwnadciśnieniowe lerkanidypiny, podobnie jak innych asymetrycznych pochodnych 1,4-dihydropirydyny, jest głównie związane z aktywnością farmakologiczną jej (S)-enancjomeru.5

Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo stosowania

Efektywność terapeutyczna i profil bezpieczeństwa lerkanidypiny w dawkach 10-20 mg podawanych raz na dobę zostały potwierdzone w szeroko zakrojonych badaniach klinicznych. Przeprowadzono podwójnie zaślepione badania kontrolowane placebo obejmujące 1200 pacjentów otrzymujących lerkanidypinę oraz 603 pacjentów przyjmujących placebo. Ponadto, wykonano długoterminowe badania kliniczne z grupą kontrolną otrzymującą substancję czynną oraz badania bez grupy kontrolnej z udziałem łącznie 3676 pacjentów.6

Większość badań klinicznych przeprowadzono z udziałem pacjentów z łagodnym do umiarkowanego nadciśnieniem tętniczym pierwotnym, obejmując zróżnicowane grupy chorych, w tym osoby w podeszłym wieku oraz pacjentów z cukrzycą. W tych badaniach lerkanidypina była stosowana zarówno w monoterapii, jak i w schematach leczenia skojarzonego z inhibitorami ACE, lekami moczopędnymi lub beta-adrenolitykami.7

Badania w specjalnych populacjach pacjentów

Poza badaniami potwierdzającymi podstawowe wskazania terapeutyczne, przeprowadzono również niewielkie, niekontrolowane, randomizowane badanie kliniczne oceniające skuteczność lerkanidypiny u pacjentów z ciężkim nadciśnieniem tętniczym (średnia wartość ± SD rozkurczowego ciśnienia tętniczego 114,5 ± 3,7 mmHg). Wyniki wykazały normalizację ciśnienia tętniczego u 40% z 25 pacjentów przyjmujących Primacor w dawce 20 mg raz na dobę oraz u 56% z 25 pacjentów otrzymujących lek w dawce 10 mg dwa razy na dobę.8

W innym, podwójnie zaślepionym, randomizowanym badaniu kontrolowanym placebo, przeprowadzonym z udziałem pacjentów z izolowanym nadciśnieniem skurczowym, Primacor wykazał znaczącą skuteczność terapeutyczną, obniżając skurczowe ciśnienie tętnicze z początkowych średnich wartości 172,6 ± 5,6 mmHg do wartości 140,2 ± 8,7 mmHg.9

Populacja badana Dawkowanie lerkanidypiny Efekt terapeutyczny
Pacjenci z ciężkim nadciśnieniem tętniczym (średnie rozkurczowe ciśnienie tętnicze 114,5 ± 3,7 mmHg) 20 mg raz na dobę Normalizacja ciśnienia u 40% pacjentów
Pacjenci z ciężkim nadciśnieniem tętniczym (średnie rozkurczowe ciśnienie tętnicze 114,5 ± 3,7 mmHg) 10 mg dwa razy na dobę Normalizacja ciśnienia u 56% pacjentów
Pacjenci z izolowanym nadciśnieniem skurczowym Standardowe dawkowanie Obniżenie skurczowego ciśnienia tętniczego z 172,6 ± 5,6 mmHg do 140,2 ± 8,7 mmHg

Stosowanie u dzieci i młodzieży

Należy podkreślić, że do tej pory nie przeprowadzono badań klinicznych oceniających skuteczność i bezpieczeństwo stosowania lerkanidypiny w populacji pediatrycznej.10

Postać farmaceutyczna

Primacor 10 mg występuje w postaci żółtych, okrągłych, obustronnie wypukłych tabletek powlekanych o średnicy 6,5 mm, z rowkiem dzielącym po jednej stronie. Linia podziału ułatwia jedynie przełamanie tabletki w celu łatwiejszego połknięcia, a nie podział na równe dawki.11

Primacor 20 mg ma postać różowych, okrągłych, obustronnie wypukłych tabletek powlekanych o średnicy 8,5 mm, z rowkiem dzielącym po jednej stronie. W przeciwieństwie do dawki 10 mg, tabletkę 20 mg można podzielić na równe dawki.12

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl