cytochrom P450 3A4
Cytochrom P450 3A4 (CYP3A4) jest najważniejszym enzymem z rodziny cytochromu P450, odpowiedzialnym za metabolizm ponad 50% wszystkich leków stosowanych klinicznie. Występuje głównie w wątrobie i jelicie cienkim, gdzie odgrywa kluczową rolę w pierwszym etapie biotransformacji ksenobiotyków.
CYP3A4 charakteryzuje się szeroką specyficznością substratową, co oznacza zdolność do metabolizowania związków o różnorodnej strukturze chemicznej. Wśród substratów CYP3A4 znajdują się leki z wielu grup terapeutycznych, w tym statyny, benzodiazepiny, leki przeciwdrgawkowe, immunosupresyjne, przeciwnowotworowe oraz makrolidowe antybiotyki.
Aktywność CYP3A4 podlega znacznym wahaniom międzyosobniczym, co może prowadzić do istotnych różnic w metabolizmie leków u poszczególnych pacjentów. Na funkcję tego enzymu wpływają czynniki genetyczne, wiek, płeć, choroby współistniejące oraz interakcje lekowe. Inhibitory CYP3A4 (np. ketokonazol, erytromycyna, sok grejpfrutowy) mogą zwiększać stężenie jego substratów w osoczu, natomiast induktory (np. rifampicyna, karbamazepina, dziurawiec) mogą obniżać ich biodostępność.
Znajomość roli CYP3A4 w metabolizmie leków ma kluczowe znaczenie w praktyce klinicznej, szczególnie przy planowaniu farmakoterapii u pacjentów stosujących politerapię. Pozwala przewidzieć potencjalne interakcje lekowe i dostosować dawkowanie, minimalizując ryzyko działań niepożądanych lub nieskuteczności terapii.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Interakcje leku – Reverantza 40 mg + 5 mg
Reverantza, zawierająca olmesartan medoksomil (40 mg) i amlodypinę (5 mg), wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Olmesartan, jako antagonista receptora angiotensyny II, nie powinien być stosowany jednocześnie z inhibitorami ACE, innymi antagonistami receptora angiotensyny II ani aliskirenem ze względu na ryzyko niedociśnienia, hiperkaliemii i zaburzeń czynności nerek. Konieczne jest monitorowanie stężenia potasu przy jednoczesnym stosowaniu leków oszczędzających potas oraz unikanie kojarzenia z litem z powodu ryzyka toksyczności. NLPZ mogą osłabiać działanie przeciwnadciśnieniowe olmesartanu i zwiększać ryzyko nefrotoksyczności. Kolesewelam zmniejsza biodostępność olmesartanu, dlatego zaleca się podawanie olmesartanu co najmniej 4 godziny przed kolesewelamem.
alfa-adrenolityk, amlodypina, antagonista receptora angiotensyny II, antagonista wapnia, atorwastatyna, azol przeciwgrzybiczny, cyklosporyna, cytochrom P450 3A4, dantrolen, digoksyna, diltiazem, erytromycyna, hiperkaliemia, hipertermia złośliwa, inhibitor COX-2, inhibitor konwertazy angiotensyny, inhibitor proteazy, klarytromycyna, kwas acetylosalicylowy, lek moczopędny, lek moczopędny oszczędzający potas, lek przeciwnadciśnieniowy, makrolid, niedociśnienie, niesteroidowy lek przeciwzapalny, olmesartan medoksomil, ostra niewydolność nerek, ryfampicyna, symwastatyna, takrolimus, układ renina-angiotensyna-aldosteron, warfaryna, werapamil, zaburzenie czynności nerek, ziele dziurawca - Leksykon leków
Interakcje leku – Uronezyr 5 mg
Finasteryd, substancja czynna Uronezyru, wykazuje niski potencjał do klinicznie istotnych interakcji lekowych, mimo metabolizmu głównie przez CYP3A4. Inhibitory i induktory CYP3A4 mogą teoretycznie wpływać na stężenie finasterydu w osoczu, jednak z uwagi na szeroki margines bezpieczeństwa leku, nie wymaga to modyfikacji dawkowania. Badania kliniczne nie wykazały istotnych interakcji z lekami takimi jak propranolol, digoksyna, glibenklamid, warfaryna, teofilina czy fenazon, co potwierdza korzystny profil bezpieczeństwa finasterydu w terapii skojarzonej. Szczególną uwagę należy zwrócić na terapię skojarzoną z doksazosyną, gdzie obserwowano zwiększoną częstość działań niepożądanych, takich jak astenia (16,8% vs. 7,1% placebo), niedociśnienie ortostatyczne (17,8% vs. 8%), zawroty głowy (23,2% vs. 8,1%) oraz zaburzenia wytrysku (14,1% vs. 2,3%).
5α-reduktaza, antagonista witaminy K, astenia, choroba obturacyjna płuc, cytochrom P450 3A4, digoksyna, dihydrotestosteron, doksazosyna, fenazon, finasteryd, glibenklamid, inhibitory cytochromu P450, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, ketokonazol, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie ortostatyczne, niewydolność serca, ośrodkowy układ nerwowy, pochodne sulfonylomocznika, propranolol, ryfampicyna, teofilina, warfaryna, zaburzenia wytrysku, zawroty głowy - Leksykon leków
Interakcje leku – Poltram 50 50 mg/ml
Tramadol, składnik preparatu Poltram 50, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Bezwzględnie przeciwwskazane jest łączenie tramadolu z inhibitorami monoaminooksydazy (MAO) ze względu na ryzyko ciężkich zaburzeń OUN, oddechowych i krążeniowych, wymagające zachowania 14-dniowego odstępu między terapiami. Jednoczesne stosowanie z lekami o działaniu depresyjnym na ośrodkowy układ nerwowy (OUN), w tym alkoholem, może prowadzić do nasilonej sedacji, depresji oddechowej i zaburzeń świadomości. Szczególną ostrożność należy zachować przy łączeniu tramadolu z lekami serotoninergicznymi (SSRI, SNRI, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, mirtazapina), gdyż istnieje wysokie ryzyko rozwoju zespołu serotoninowego. Ponadto, tramadol może zwiększać ryzyko napadów drgawek, zwłaszcza w połączeniu z lekami obniżającymi próg drgawkowy, co wymaga rozważenia zmniejszenia dawki tramadolu.
alkohol etylowy, antagonista receptorów 5-HT3, buprenorfina, bupropion, chinidyna, cymetydyna, CYP3A4, cytochrom P450 3A4, czas protrombinowy, depresja oddechowa, erytromycyna, inhibitor monoaminooksydazy, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny, karbamazepina, ketokonazol, mirtazapina, nalbufina, ondansetron, ośrodkowy układ nerwowy, pentazocyna, pochodna kumaryny, pole pod krzywą stężenia, potencjał agonistyczno-antagonistyczny, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, SNRI, sole litu, SSRI, tetrahydrokanabinol, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, warfaryna, zespół serotoninowy - Leksykon leków
Interakcje leku – Atorvastatin Genoptim 80 mg
Atorwastatyna jest metabolizowana głównie przez CYP3A4 i transportowana przez OATP1B1, OATP1B3, MDR1 oraz BCRP, co predysponuje do licznych interakcji farmakokinetycznych. Silne inhibitory CYP3A4 (np. cyklosporyna, ketokonazol, inhibitory proteazy HIV) znacząco zwiększają stężenie atorwastatyny w osoczu, co podnosi ryzyko miopatii i rabdomiolizy; w takich przypadkach zaleca się unikanie kojarzenia lub redukcję dawki leku oraz ścisłe monitorowanie pacjenta. Umiarkowane inhibitory CYP3A4 (erytromycyna, diltiazem, amiodaron) również podwyższają ekspozycję na atorwastatynę, co wymaga rozważenia obniżenia dawki i kontroli klinicznej. Induktory CYP3A4 (ryfampicyna, efawirenz, ziele dziurawca) obniżają stężenie atorwastatyny, potencjalnie zmniejszając jej skuteczność, dlatego konieczne jest monitorowanie efektu terapeutycznego i ewentualna korekta dawki. Inhibitory transporterów (cyklosporyna, letermowir) zwiększają ekspozycję na atorwastatynę, a ich jednoczesne stosowanie z letermowirem jest przeciwwskazane.
amiodaron, atorwastatyna, białko oporności raka piersi, białko oporności wielolekowej, cyklosporyna, cytochrom P450 3A4, czas protrombinowy, digoksyna, diltiazem, elbaswir z grazoprewirem, erytromycyna, ezetymib, flukonazol, hepatotoksyczność, induktor cytochromu P450, inhibitor proteazy HIV, itrakonazol, ketokonazol, klarytromycyna, klirens żółciowy, kolchicyna, kolestypol, kwas fusydowy, letermowir, miopatia, pochodne kwasu fibrynowego, polipeptydy transportujące aniony organiczne, pozakonazol, rabdomioliza, ryfampicyna, telitromycyna, werapamil, worykonazol, ziele dziurawca - Leksykon substancji czynnych
Propionian klobetazolu – Interakcje
Propionian klobetazolu, silny kortykosteroid stosowany miejscowo (np. w preparacie Clobex), może wchodzić w interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, zwłaszcza przy długotrwałym stosowaniu lub aplikacji na duże powierzchnie skóry, co zwiększa ryzyko wchłaniania ogólnoustrojowego. Wchłonięty do krwiobiegu propionian klobetazolu może nasilać supresję osi podwzgórze-przysadka-nadnercza, prowadząc do zespołu Cushinga, zahamowania czynności kory nadnerczy, zaburzeń wzrostu u dzieci oraz zwiększonego ryzyka infekcji oportunistycznych. Preparat Clobex zawiera 100 mg etanolu na 1 g szamponu, jednak przy prawidłowym stosowaniu (15 minut na skórze głowy przed spłukaniem) ryzyko interakcji z alkoholem jest minimalne. Metabolizm propionianu klobetazolu odbywa się głównie przez CYP3A4, dlatego jednoczesne stosowanie silnych inhibitorów tego enzymu (np. ketokonazol, itrakonazol) może zwiększać stężenie ogólnoustrojowe leku i ryzyko działań niepożądanych.
cyklosporyna, cytochrom P450 3A4, czynność nadnerczy, działanie immunosupresyjne, hiperkortyzolizm, inhibitor CYP3A4, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, itrakonazol, jaskra, ketokonazol, klarytromycyna, kortykosteroid miejscowy, kwas salicylowy, lek immunosupresyjny, oś podwzgórze-przysadka-nadnercza, preparat okluzyjny, preparat złuszczający, propionian klobetazolu, retinoid, rytonawir, takrolimus, wchłanianie ogólnoustrojowe, zaburzenie glikemii, zahamowanie czynności kory nadnerczy, zakażenie oportunistyczne, zespół Cushinga - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Ivabradine Ranbaxy 5 mg
Iwabradyna, występująca jako enancjomer S, charakteryzuje się dobrą rozpuszczalnością w wodzie (>10 mg/ml) i szybkim uwalnianiem z tabletek. Po podaniu doustnym wykazuje niemal całkowite wchłanianie z maksymalnym stężeniem w osoczu (Cmax) około 22 ng/ml (CV=29%) osiąganym po około 1 godzinie na czczo, z bezwzględną dostępnością biologiczną około 40% z powodu efektu pierwszego przejścia w jelitach i wątrobie. Spożycie pokarmu opóźnia wchłanianie o około 1 godzinę i zwiększa ekspozycję na lek o 20-30%, co uzasadnia zalecenie przyjmowania leku podczas posiłków. Iwabradyna wiąże się z białkami osocza w około 70%, a jej objętość dystrybucji wynosi około 100 litrów. Metabolizm zachodzi głównie przez CYP3A4, z aktywnym metabolitem N-demetylowym (S 18982), którego ekspozycja stanowi około 40% ekspozycji na substancję macierzystą. Lek wykazuje liniową farmakokinetykę w dawkach od 0,5 do 24 mg, a jego efektywny okres półtrwania wynosi około 11 godzin, co uzasadnia dawkowanie dwa razy na dobę.
cytochrom P450 3A4, dostępność biologiczna, efekt farmakodynamiczny, efekt pierwszego przejścia, efektywny okres półtrwania, enancjomer S, farmakokinetyka liniowa, inhibitor CYP3A4, interakcja lekowa, izoenzym CYP3A4, klirens kreatyniny, klirens leku, klirens nerkowy, niewydolność nerek, objętość dystrybucji, okres półtrwania eliminacji, pochodna N-demetylowa, przewlekła niewydolność serca, schemat dawkowania, skala Child-Pugh, stan równowagi stacjonarnej, stężenie w osoczu, wiązanie z białkami osocza, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Interakcje leku – Simvagen 20 20 mg
Symwastatyna jest substratem enzymu CYP3A4 oraz transporterów OATP1B1 i BCRP, co predysponuje do licznych interakcji farmakokinetycznych zwiększających jej stężenie w osoczu i ryzyko miopatii oraz rabdomiolizy. Silne inhibitory CYP3A4 (np. itrakonazol, ketokonazol, erytromycyna, inhibitory proteazy HIV) mogą podnieść stężenie symwastatyny nawet >10-krotnie, co stanowi przeciwwskazanie do jednoczesnego stosowania. Podobnie przeciwwskazane jest łączenie symwastatyny z cyklosporyną, danazolem i gemfibrozylem ze względu na istotne zwiększenie ryzyka działań niepożądanych. Umiarkowane inhibitory CYP3A4 (amiodaron, amlodypina, werapamil, diltiazem) zwiększają ekspozycję na kwas symwastatyny 1,6-2,7-krotnie, dlatego dawka symwastatyny nie powinna przekraczać 20 mg/dobę. Interakcje z innymi lekami, takimi jak kwas fusydowy (przerwać symwastatynę na czas terapii), tikagrelor (nie przekraczać 40 mg/dobę), czy sok grejpfrutowy (unikać spożycia) również wymagają szczególnej uwagi.
antagonista kanału wapniowego, białko transportowe OATP1B1, cyklosporyna, cytochrom P450 3A4, czas protrombinowy, daptomycyna, doustny lek przeciwzakrzepowy, gemfibrozyl, hepatotoksyczność, homozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, inhibitor BCRP, inhibitor CYP3A4, inhibitor proteazy HIV, inhibitor reduktazy HMG-CoA, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, kwas fusydowy, kwas symwastatyny, miopatia i rabdomioliza, pochodna kumaryny, szlak glukuronidowy, wartość INR - Leksykon leków
Interakcje leku – Torvalipin 10 mg
Atorwastatyna, metabolizowana głównie przez CYP3A4 oraz transportery OATP1B1/1B3, P-gp i BCRP, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne z innymi lekami. Silne inhibitory CYP3A4 (np. cyklosporyna, klarytromycyna, inhibitory proteazy HIV, azole przeciwgrzybicze) znacząco zwiększają stężenie atorwastatyny w osoczu, co podnosi ryzyko miopatii i rabdomiolizy; w takich przypadkach zaleca się unikanie kojarzenia lub stosowanie obniżonych dawek oraz ścisłe monitorowanie pacjenta. Umiarkowane inhibitory CYP3A4 (erytromycyna, diltiazem, werapamil, flukonazol, amiodaron) również podwyższają stężenia leku, wymagając dostosowania dawki i kontroli klinicznej. Induktory CYP3A4 (ryfampicyna, efawirenz, ziele dziurawca) obniżają stężenia atorwastatyny, co może osłabiać jej skuteczność, zwłaszcza przy ryfampicynie, gdzie zaleca się jednoczesne podawanie i monitorowanie efektu terapeutycznego.
amiodaron, antybiotyk makrolidowy, atorwastatyna, białko oporności raka piersi, cyklosporyna, cytochrom P450 3A4, czas protrombinowy, digoksyna, diltiazem, doustny środek antykoncepcyjny, enzym CYP3A4, erytromycyna, ezetymib, fibrat, flukonazol, hepatotoksyczność, induktor cytochromu P450 3A, inhibitor białka transportującego, inhibitor CYP3A4, inhibitor proteazy HIV, inhibitor transportera, kolchicyna, kolestypol, kwas fusydowy, lek immunosupresyjny, lek przeciwgrzybiczny azolowy, lek przeciwzakrzepowy z grupy kumaryn, letermowir, miopatia, P-glikoproteina, polipeptydy transportujące aniony organiczne, rabdomioliza, ryfampicyna, umiarkowany inhibitor CYP3A4, warfaryna, werapamil, ziele dziurawca - Leksykon leków
Interakcje leku – Androster 5 mg
Finasteryd, substancja czynna preparatu Androster 5 mg, wykazuje niski potencjał do wywoływania klinicznie istotnych interakcji lekowych, mimo metabolizmu przez cytochrom P450 3A4. Badania kliniczne nie wykazały znaczących interakcji farmakokinetycznych ani farmakodynamicznych z lekami takimi jak propranolol, digoksyna, glibenklamid, warfaryna, teofilina czy fenazon. Również brak istotnych interakcji odnotowano przy jednoczesnym stosowaniu finasterydu z grupami leków: inhibitorami ACE (np. enalapryl, ramipryl), alfa-adrenolitykami (doksazosyna, tamsulosyna), beta-adrenolitykami, antagonistami kanału wapniowego (amlodypina, werapamil), azotanami, lekami moczopędnymi (hydrochlorotiazyd, furosemid), antagonistami receptora H2 (ranitydyna, famotydyna), inhibitorami reduktazy HMG-CoA (simwastatyna, atorwastatyna), NLPZ (paracetamol, kwas acetylosalicylowy), chinolonami (ciprofloksacyna, lewofloksacyna) oraz benzodiazepinami (diazepam, alprazolam).
alfa-adrenolityk, antagonista kanału wapniowego, antagonista receptora H2, azotan, benzodiazepina, beta-adrenolityk, BPH, charakterystyka produktu leczniczego, chinolon, choroba obturacyjna dróg oddechowych, choroba wieńcowa, choroba wrzodowa żołądka, cytochrom P450 3A4, dehydrogenaza alkoholowa, digoksyna, działanie niepożądane finasterydu, fenazon, finasteryd, glibenklamid, glikozyd nasercowy, indukcja enzymów wątrobowych, induktor CYP3A4, inhibitor CYP3A4, inhibitor konwertazy angiotensyny, inhibitor reduktazy HMG-CoA, itrakonazol, karbamazepina, ketokonazol, kwas acetylosalicylowy, łagodny rozrost gruczołu krokowego, lek bronchodylatacyjny, lek moczopędny, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwzakrzepowy, nadciśnienie tętnicze, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, pochodna sulfonylomocznika, propranolol, ryfampicyna, teofilina, warfaryna - Leksykon leków
Interakcje leku – Calipra 40 mg
Atorwastatyna, metabolizowana głównie przez CYP3A4 oraz transportowana przez OATP1B1/1B3, P-gp i BCRP, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne. Silne inhibitory CYP3A4 (np. cyklosporyna, ketokonazol, inhibitory proteazy HIV) znacząco zwiększają stężenie atorwastatyny w osoczu, co podnosi ryzyko miopatii i wymaga unikania jednoczesnego stosowania lub redukcji dawki i monitorowania pacjenta. Umiarkowane inhibitory CYP3A4 (erytromycyna, diltiazem, amiodaron) również podnoszą stężenie leku, wskazując na konieczność ostrożności i ewentualnej korekty dawki. Induktory CYP3A4 (ryfampicyna, efawirenz, ziele dziurawca) obniżają stężenie atorwastatyny, co może wymagać zwiększenia dawki i monitorowania skuteczności terapii. Inhibitory transporterów (cyklosporyna, letermowir) zwiększają ekspozycję na atorwastatynę, a ich łączone stosowanie jest przeciwwskazane u pacjentów przyjmujących letermowir z cyklosporyną.
atazanawir, białko oporności raka piersi, cyklosporyna, cytochrom P450 3A4, czas protrombinowy, digoksyna, doustny środek antykoncepcyjny, elbaswir z grazoprewirem, etynyloestradiol, ezetymib, fibrat, hepatocyt, hepatotoksyczność, induktor cytochromu P450 3A, inhibitor CYP3A4, inhibitor proteazy HIV, itrakonazol, ketokonazol, klarytromycyna, kolchicyna, kolestypol, kwas fusydowy, letermowir, lopinawir, miopatia, noretyndron, P-glikoproteina, pochodna kumaryny, polipeptyd OATP1B1, rabdomioliza, ryfampicyna, rytonawir, warfaryna, worykonazol, ziele dziurawca - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Solifenacin Medreg 10 mg
Solifenacyna, dostępna w tabletkach powlekanych o dawkach 5 mg i 10 mg (odpowiednio 3,8 mg i 7,5 mg solifenacyny), charakteryzuje się liniową farmakokinetyką w zakresie dawek od 5 mg do 40 mg. Maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) osiągane jest po 3-8 godzinach, niezależnie od dawki, a całkowita dostępność biologiczna wynosi około 90%. Lek wykazuje wysoki stopień wiązania z białkami osocza (~98%) i dużą objętość dystrybucji (~600 l). Metabolizm zachodzi głównie w wątrobie przez CYP3A4, z powstaniem czterech głównych metabolitów, z których tylko 4R-hydroksysolifenacyna jest aktywna farmakologicznie. Okres półtrwania wynosi 45-68 godzin, a eliminacja odbywa się głównie przez nerki (70% w moczu, 23% w kale), z około 46% aktywności promieniotwórczej w moczu przypadającej na solifenacynę i jej główne metabolity.
4R-hydroksy-N-tlenek, 4R-hydroksysolifenacyna, AUC, ciężkie zaburzenia czynności nerek, Cmax, cytochrom P450 3A4, dostępność biologiczna, dysfagia, farmakokinetyka, hemodializa, klasyfikacja Child-Pugh, klirens kreatyniny, klirens układowy, N-glukuronid, N-tlenek, objętość dystrybucji, okres półtrwania, solifenacyna bursztynianu, stężenie w osoczu, tabletka powlekana, Tmax, wiązanie z białkami osocza, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, znakowanie radioizotopem, α1-glikoproteina - Leksykon leków
Interakcje leku – Atazanavir Accord 300 mg
Atazanawir, metabolizowany głównie przez enzym CYP3A4, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne, głównie poprzez hamowanie tego enzymu, co prowadzi do istotnych zmian stężeń leków współstosowanych. Szczególnie istotne są interakcje z rytonawirem, który silniej hamuje CYP3A4, co wymaga dostosowania schematu leczenia i uwzględnienia zmienionego profilu interakcji po wycofaniu rytonawiru. Przeciwwskazane jest łączenie atazanawiru z lekami o wąskim indeksie terapeutycznym metabolizowanymi przez CYP3A4, takimi jak kwetiapina, alfuzosyna, astemizol, cyzapryd, pimozyd, chinidyna, triazolam, midazolam (doustny), lomitapid oraz alkaloidy ergotaminy. Ponadto, jednoczesne stosowanie atazanawiru z produktami zawierającymi grazoprewir, glekaprewir i pibrentaswir jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko znacznego wzrostu stężeń tych leków i potencjalnego uszkodzenia wątroby (wzrost aktywności AlAT). W przypadku jednoczesnego stosowania atazanawiru i rytonawiru z grazoprewirem obserwuje się wzrost AUC grazoprewiru o 958%, Cmax o 524% i Cmin o 1064%, co podkreśla konieczność unikania takiego połączenia.
aktywność AlAT, alkaloid ergotaminy, atazanawir z rytonawirem, benzodiazepina, charakterystyka produktu leczniczego, ciężkie niedociśnienie, cytochrom P450 3A4, depresja oddechowa, doustna antykoncepcja, inhibitor CYP3A4, inhibitor pompy protonowej, łagodny rozrost gruczołu krokowego, leczenie HCV, lek prokinetyczny, lek przeciwwirusowy, lek przeciwzakrzepowy, oddział intensywnej opieki medycznej, ośrodkowy układ nerwowy, schorzenie wątroby, substrat CYP3A4, toksyczność wątrobowa, wąski indeks terapeutyczny, wzrost aktywności AlAT, zaburzenie rytmu serca, zahamowanie czynności oddechowej, zatrucie sporyszem - Leksykon leków
Interakcje leku – Apo-Fina 5 mg
Finasteryd, substancja czynna leku Apo-Fina w dawce 5 mg, wykazuje niski potencjał do interakcji lekowych, co potwierdzają badania kliniczne obejmujące szerokie spektrum leków stosowanych u mężczyzn. Metabolizm finasterydu odbywa się głównie przez układ enzymatyczny cytochromu P450 3A4, jednak nie wpływa on istotnie na aktywność tego enzymu, co minimalizuje ryzyko interakcji farmakokinetycznych. Potencjalne interakcje z inhibitorami (np. ketokonazol, itrakonazol) i induktorami (np. ryfampicyna, fenytoina) CYP3A4 mogą wpływać na stężenie finasterydu w osoczu, jednak ich znaczenie kliniczne jest oceniane jako niskie. W badaniach nie wykazano istotnych interakcji finasterydu z lekami takimi jak propranolol, digoksyna, glibenklamid, warfaryna, teofilina czy fenazon, co jest istotne ze względu na częste stosowanie tych substancji w populacji mężczyzn przyjmujących finasteryd.
antagonista witaminy K, beta-adrenolityk, choroba obturacyjna dróg oddechowych, choroba wieńcowa, cukrzyca typu 2, cytochrom P450 3A4, digoksyna, doustny antykoagulant, działanie przeciwzakrzepowe, farmakodynamika, farmakokinetyka, fenazon, fenytoina, finasteryd, glibenklamid, glikozyd nasercowy, induktor CYP3A4, indynawir, inhibitor 5-alfa-reduktazy, inhibitor CYP3A4, inhibitor cytochromu P450 3A4, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, interakcja lekowa, itrakonazol, karbamazepina, ketokonazol, metyloksantyna, nadciśnienie tętnicze, niewydolność serca, pochodna sulfonylomocznika, politerapia, propranolol, ryfampicyna, rytonawir, teofilina, warfaryna, zaburzenie rytmu serca - Leksykon leków
Interakcje leku – Torvalipin 40 mg
Atorwastatyna, metabolizowana głównie przez CYP3A4 oraz transportowana przez OATP1B1/1B3, P-gp i BCRP, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne. Silne inhibitory CYP3A4 (np. cyklosporyna, ketokonazol, inhibitory proteazy HIV) znacząco zwiększają stężenie atorwastatyny w osoczu, co podnosi ryzyko miopatii i rabdomiolizy; zaleca się unikanie jednoczesnego stosowania lub redukcję dawki i ścisłe monitorowanie. Umiarkowane inhibitory CYP3A4 (erytromycyna, diltiazem, amiodaron) również podnoszą ekspozycję na lek, wymagając rozważenia zmniejszenia dawki. Induktory CYP3A4 (ryfampicyna, efawirenz, ziele dziurawca) obniżają stężenie atorwastatyny, co może osłabić jej skuteczność, zwłaszcza przy ryfampicynie, gdzie jednoczesne podawanie jest zalecane z kontrolą efektu terapeutycznego. Inhibitory transporterów (cyklosporyna, letermowir) zwiększają ogólnoustrojową ekspozycję na atorwastatynę, co wymaga zmniejszenia dawki; stosowanie u pacjentów przyjmujących jednocześnie letermowir i cyklosporynę jest przeciwwskazane.
białko oporności raka piersi, cytochrom P450 3A4, czas protrombinowy, digoksyna, doustny środek antykoncepcyjny, działanie niepożądane, enzymy wątrobowe, ezetymib, fibrat, hepatotoksyczność, induktor cytochromu P450, inhibitor CYP3A4, inhibitor proteazy HIV, kolchicyna, kolestypol, kwas fusydowy, lek przeciwwirusowy, lek przeciwzakrzepowy, miopatia, P-glikoproteina, polipeptydy OATP1B, rabdomioliza, warfaryna - Leksykon leków
Interakcje leku – Bonogren SR 400 mg
Kwetiapina, metabolizowana głównie przez enzym CYP3A4, wykazuje istotne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne. Silne inhibitory CYP3A4, takie jak ketokonazol, powodują 5-8-krotne zwiększenie ekspozycji na kwetiapinę (AUC), co stanowi przeciwwskazanie do jednoczesnego stosowania. Sok grejpfrutowy, również inhibitor CYP3A4, może podnosić stężenia leku i jest niezalecany. Induktory enzymów wątrobowych, takie jak karbamazepina i fenytoina, znacząco zwiększają klirens kwetiapiny (odpowiednio do 13% i o około 450%), co może obniżać skuteczność terapeutyczną i wymaga modyfikacji dawki. Tiorydazyna zwiększa klirens kwetiapiny o około 70%, co również może obniżać jej stężenie w osoczu. Brak istotnych zmian farmakokinetycznych odnotowano przy jednoczesnym stosowaniu imipraminy, fluoksetyny, rysperydonu, haloperydolu, cymetydyny, walproinianu sodu i litu.
cymetydyna, cytochrom P450 3A4, działanie hepatotoksyczne, działanie przeciwcholinergiczne, fałszywie dodatni wynik testu immunologicznego, fenytoina, fluoksetyna, haloperydol, imipramina, induktor enzymów wątrobowych, inhibitor CYP3A4, karbamazepina, ketokonazol, koordynacja psychoruchowa, kwetiapina, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwpsychotyczny, leukopenia, neutropenia, objawy pozapiramidowe, przyrost masy ciała, rysperydon, sedacja, senność, sok grejpfrutowy, tiorydazyna, walproinian sodu, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia oddychania, zaburzenia poznawcze, zaburzenia równowagi elektrolitowej - Leksykon leków
Interakcje leku – Atrox 80 mg
Atorwastatyna, metabolizowana głównie przez CYP3A4 oraz transportowana przez OATP1B1, OATP1B3, MDR1 i BCRP, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne o istotnym znaczeniu klinicznym. Silne inhibitory CYP3A4 (np. cyklosporyna, klarytromycyna, rytonawir) znacząco zwiększają stężenie atorwastatyny w osoczu, co podnosi ryzyko miopatii i rabdomiolizy; w takich przypadkach zaleca się unikanie jednoczesnego stosowania lub redukcję dawki atorwastatyny do maksymalnie 10-20 mg/dobę oraz ścisłe monitorowanie pacjenta. Umiarkowane inhibitory CYP3A4 (erytromycyna, diltiazem, werapamil, amiodaron) również podwyższają stężenie leku, co wymaga rozważenia zmniejszenia dawki i monitorowania klinicznego. Induktory CYP3A4 (ryfampicyna, efawirenz, ziele dziurawca) obniżają stężenie atorwastatyny, potencjalnie zmniejszając jej skuteczność, przy czym w przypadku ryfampicyny zaleca się jednoczesne podawanie i monitorowanie efektu terapeutycznego. Ponadto, inhibitory transporterów białkowych, takie jak cyklosporyna, mogą zwiększać ekspozycję na atorwastatynę, co wymaga dostosowania dawki i monitorowania.
amiodaron, atorwastatyna, białko oporności raka piersi, białko oporności wielolekowej, cyklosporyna, cytochrom P450 3A4, czas protrombinowy, digoksyna, diltiazem, efawirenz, elbaswir z grazoprewirem, erytromycyna, etynyloestradiol, ezetymib, fenofibrat, fibrat, flukonazol, gemfibrozyl, glekaprewir/pibrentaswir, hepatotoksyczność, induktor cytochromu P450, inhibitor CYP3A4, itrakonazol, ketokonazol, klarytromycyna, kolchicyna, kolestypol, kwas fusydowy, miopatia, noretysteron, OATP1B1, OATP1B3, rabdomioliza, ryfampicyna, sok grejpfrutowy, telaprewir, telitromycyna, warfaryna, werapamil, worykonazol, ziele dziurawca - Leksykon leków
Interakcje leku – Torvacard neo 10 mg
Atorwastatyna, metabolizowana głównie przez CYP3A4 oraz transportowana przez OATP1B1/1B3, P-gp i BCRP, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne, które mogą znacząco wpływać na jej stężenie w osoczu i ryzyko działań niepożądanych, zwłaszcza miopatii. Silne inhibitory CYP3A4 (np. cyklosporyna, klarytromycyna, ketokonazol, inhibitory proteazy HIV) powodują znaczny wzrost ekspozycji atorwastatyny, co wymaga unikania jednoczesnego stosowania lub redukcji dawki. Umiarkowane inhibitory (erytromycyna, diltiazem, werapamil, flukonazol) również podwyższają stężenie leku, choć w mniejszym stopniu, co wymaga monitorowania i ewentualnej korekty dawki. Induktory CYP3A4, takie jak ryfampicyna, efawirenz czy ziele dziurawca, obniżają stężenie atorwastatyny, co może osłabiać jej skuteczność, zwłaszcza przy opóźnionym podaniu atorwastatyny względem ryfampicyny.
amiodaron, antybiotyk makrolidowy, atorwastatyna, azolowy lek przeciwgrzybiczny, białko oporności raka piersi, choroba wątroby, cyklosporyna, cytochrom P450, cytochrom P450 3A4, diltiazem, enzym wątrobowy, erytromycyna, ezetymib, fibrat, gemfibrozyl, glukuronidacja, HDL cholesterol, hepatotoksyczność, inhibitor proteazy HIV, itrakonazol, ketokonazol, kinaza kreatynowa, klarytromycyna, lek immunosupresyjny, lek przeciwwirusowy, letermowir, miopatia, P-glikoproteina, pochodna kwasu fibrynowego, profil lipidowy, rabdomioliza, ryfampicyna, Torvacard neo, triglicerydy, werapamil - Leksykon leków
Interakcje leku – Aramlessa 5 mg + 10 mg
Preparat Aramlessa, zawierający peryndopryl (inhibitor ACE) oraz amlodypinę (antagonista kanałów wapniowych), wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Peryndopryl może zwiększać ryzyko obrzęku naczynioruchowego w połączeniu z sakubitrylem/walsartanem (przeciwwskazane, odstęp ≥36 h), racekadotrylem, inhibitorami mTOR oraz gliptynami. Istotne jest także ryzyko hiperkaliemii, zwłaszcza przy jednoczesnym stosowaniu aliskirenu (przeciwwskazany u pacjentów z cukrzycą lub niewydolnością nerek), soli potasowych, leków moczopędnych oszczędzających potas, antagonistów receptora angiotensyny II, NLPZ (w tym ASA ≥3 g/dobę), heparyn, leków immunosupresyjnych (cyklosporyna, takrolimus) oraz trimetoprimu/kotrimoksazolu. Dodatkowo, peryndopryl jest przeciwwskazany podczas pozaustrojowych metod leczenia z użyciem błon poliakrylonitrylowych ze względu na ryzyko ciężkich reakcji rzekomoanafilaktycznych. Współistniejące stosowanie inhibitorów ACE i antagonistów receptora angiotensyny II zwiększa ryzyko niedociśnienia, hiperkaliemii i pogorszenia czynności nerek, dlatego jest niezalecane.
aliskiren, amifostyna, antagonista receptora angiotensyny II, antagonista wapnia, azol przeciwgrzybiczny, baklofen, beta-adrenolityk, cytochrom P450 3A4, dantrolen, działanie hipotensyjne, estramustyna, gliptyna, heparyna, hiperkaliemia, hipertermia złośliwa, induktor CYP3A4, inhibitor CYP3A4, inhibitor konwertazy angiotensyny, inhibitor mTOR, inhibitory mTOR, klarytromycyna, kortykosteroid, kotrimoksazol, lek blokujący receptor alfa, lek immunosupresyjny, lek moczopędny nieoszczędzający potasu, lek moczopędny oszczędzający potas, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwnadciśnieniowy, lek przeciwpsychotyczny, metoda pozaustrojowa, migotanie komór, niedociśnienie ortostatyczne, niedociśnienie tętnicze, niesteroidowy lek przeciwzapalny, obrzęk naczynioruchowy, preparat złota, racekadotryl, reakcja rzekomoanafilaktyczna, sakubitryl walsartan, sól potasowa, symwastatyna, tetrakozaktyd, trimetoprim, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, układ renina-angiotensyna-aldosteron