Właściwości farmakokinetyczne
Comboterol (25 mcg + 250 mcg)/dawkę inh.

Właściwości farmakokinetyczne leku Comboterol

Dostępne dane farmakokinetyczne dotyczące produktu leczniczego Comboterol wskazują, że w czasie jednoczesnego podawania wziewnego flutykazonu propionianu i salmeterolu, właściwości farmakokinetyczne każdej substancji czynnej są podobne do tych obserwowanych przy ich oddzielnym podawaniu. Z tego względu, właściwości farmakokinetyczne mogą być rozpatrywane na podstawie analizy każdej z substancji oddzielnie.¹

Farmakokinetyka salmeterolu

Salmeterol wykazuje działanie miejscowe w płucach, dlatego stężenia w osoczu nie stanowią adekwatnego wskaźnika jego działania terapeutycznego. Dostępne dane dotyczące właściwości farmakokinetycznych salmeterolu są ograniczone z powodu trudności technicznych w oznaczaniu jego stężenia w osoczu. Trudności te wynikają z bardzo niskich stężeń substancji (około 200 pikogramów/ml lub mniej) osiąganych podczas stosowania wziewnego w dawkach terapeutycznych.²

Farmakokinetyka flutykazonu propionianu

Biodostępność flutykazonu propionianu po jednorazowym podaniu wziewnym u zdrowych osób wynosi około 5-11% dawki nominalnej i jest zależna od typu zastosowanego inhalatora. Istotne jest, że u pacjentów z astmą obserwowano mniejszą ekspozycję ogólnoustrojową na flutykazonu propionian podawany drogą wziewną.³

Wchłanianie flutykazonu propionianu

Wchłanianie ogólnoustrojowe flutykazonu propionianu zachodzi głównie w płucach i charakteryzuje się dwufazowym przebiegiem – początkowa faza jest szybka, po czym następuje faza powolna. Część wziewnej dawki, która zostaje połknięta, trafia do przewodu pokarmowego, jednak ekspozycja ogólnoustrojowa wynikająca z tej drogi jest minimalna (poniżej 1%) z powodu słabej rozpuszczalności leku w wodzie oraz intensywnego metabolizmu pierwszego przejścia. Między dawką leku a ekspozycją ogólnoustrojową istnieje zależność liniowa.⁴

Dystrybucja i parametry farmakokinetyczne flutykazonu propionianu

Profil farmakokinetyczny flutykazonu propionianu charakteryzuje się następującymi parametrami:

• Klirens osoczowy – duży, wynoszący 1150 ml/min
• Objętość dystrybucji w stanie stacjonarnym – duża, około 300 l
• Okres półtrwania – około 8 godzin
• Wiązanie z białkami osocza – 91%⁵

Metabolizm i wydalanie flutykazonu propionianu

Flutykazonu propionian jest szybko eliminowany z krążenia ogólnoustrojowego. Główną drogą eliminacji jest metabolizm do nieaktywnej pochodnej kwasu karboksylowego. Reakcja ta jest katalizowana przez izoenzym 3A4 cytochromu P450. W kale zidentyfikowano również inne, niescharakteryzowane metabolity.⁶

Klirens nerkowy flutykazonu propionianu jest pomijalny. Mniej niż 5% dawki jest wydalane z moczem, głównie w postaci metabolitów. Dominującą drogą eliminacji jest wydalanie z kałem – większość dawki jest wydalana tą drogą w postaci metabolitów oraz niezmienionego leku.⁷