Interakcje leku
Reverantza 40 mg + 5 mg

Reverantza, zawierająca olmesartan medoksomil (40 mg) i amlodypinę (5 mg), wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Olmesartan, jako antagonista receptora angiotensyny II, nie powinien być stosowany jednocześnie z inhibitorami ACE, innymi antagonistami receptora angiotensyny II ani aliskirenem ze względu na ryzyko niedociśnienia, hiperkaliemii i zaburzeń czynności nerek. Konieczne jest monitorowanie stężenia potasu przy jednoczesnym stosowaniu leków oszczędzających potas oraz unikanie kojarzenia z litem z powodu ryzyka toksyczności. NLPZ mogą osłabiać działanie przeciwnadciśnieniowe olmesartanu i zwiększać ryzyko nefrotoksyczności. Kolesewelam zmniejsza biodostępność olmesartanu, dlatego zaleca się podawanie olmesartanu co najmniej 4 godziny przed kolesewelamem.

Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji produktu Reverantza

Reverantza, zawierająca dwie substancje czynne: olmesartan medoksomil (40 mg) i amlodypinę (5 mg), wchodzi w szereg interakcji z innymi produktami leczniczymi, które wymagają szczególnej uwagi podczas terapii. Interakcje te wynikają zarówno z właściwości poszczególnych składników, jak i z działania całego produktu złożonego.1

Interakcje dotyczące produktu leczniczego jako całości

Stosowanie Reverantzy jednocześnie z innymi lekami przeciwnadciśnieniowymi, takimi jak alfa-adrenolityki czy leki moczopędne, może prowadzić do nasilenia działania hipotensyjnego. Efekt ten wynika z sumowania się mechanizmów obniżania ciśnienia tętniczego krwi.2

Interakcje związane z olmesartanem medoksomilem

Olmesartan medoksomil, jako antagonista receptora angiotensyny II, wchodzi w istotne interakcje z wieloma grupami leków. Niektóre połączenia są niezalecane lub wymagają szczególnej ostrożności podczas stosowania:

Jednoczesne stosowanie olmesartanu z inhibitorami konwertazy angiotensyny (ACE), innymi antagonistami receptora angiotensyny II lub aliskirenem nie jest zalecane. Badania kliniczne wykazały, że podwójna blokada układu renina-angiotensyna-aldosteron (RAA) zwiększa częstość występowania działań niepożądanych, takich jak niedociśnienie, hiperkaliemia oraz zaburzenia czynności nerek, w tym ostra niewydolność nerek.3

Szczególną uwagę należy zwrócić na produkty wpływające na stężenie potasu w osoczu. Jednoczesne stosowanie leków moczopędnych oszczędzających potas, suplementów potasu, substytutów soli zawierających potas lub innych produktów leczniczych zwiększających stężenie potasu (np. heparyna, inhibitory ACE) może prowadzić do hiperkaliemii. W takich przypadkach zaleca się monitorowanie stężenia potasu w surowicy.4

Jednoczesne stosowanie litu z olmesartanem nie jest zalecane ze względu na ryzyko odwracalnego zwiększenia stężenia litu w surowicy i związanej z tym toksyczności. Jeśli takie połączenie jest niezbędne, należy bardzo dokładnie monitorować stężenie litu w surowicy.5

Zachowanie ostrożności wymagane jest przy jednoczesnym stosowaniu niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NLPZ), w tym wybiórczych inhibitorów COX-2, kwasu acetylosalicylowego (w dawkach >3 g/dobę) oraz niewybiórczych NLPZ. Mogą one osłabiać działanie przeciwnadciśnieniowe olmesartanu oraz zwiększać ryzyko pogorszenia czynności nerek i hiperkaliemii. Zaleca się monitorowanie funkcji nerek podczas rozpoczynania takiego leczenia skojarzonego oraz odpowiednie nawodnienie pacjenta.6

Kolesewelam, substancja wiążąca kwasy żółciowe, zmniejsza narażenie ogólnoustrojowe i maksymalne stężenie olmesartanu w osoczu oraz skraca jego okres półtrwania. Aby zmniejszyć ryzyko interakcji, olmesartan medoksomil należy podawać co najmniej 4 godziny przed przyjęciem kolesewelamu.7

Leki zobojętniające kwas (wodorotlenek glinowo-magnezowy) nieznacznie zmniejszają biodostępność olmesartanu. Olmesartan medoksomil nie wykazuje istotnego wpływu na farmakokinetykę lub farmakodynamikę warfaryny, digoksyny czy prawastatyny. In vitro nie zaobserwowano również znaczącego hamowania enzymów cytochromu P450 (1A1/2, 2A6, 2C8/9, 2C19, 2D6, 2E1 i 3A4), co sugeruje małe prawdopodobieństwo interakcji z lekami metabolizowanymi przez te enzymy.8

Interakcje związane z amlodypiną

Amlodypina, jako antagonista wapnia, podlega metabolizmowi głównie przez cytochrom P450 3A4, co jest źródłem wielu istotnych interakcji:

Silne lub umiarkowane inhibitory CYP3A4 (inhibitory proteazy, azole przeciwgrzybicze, makrolidy jak erytromycyna lub klarytromycyna, werapamil, diltiazem) mogą powodować znaczne zwiększenie stężenia amlodypiny w osoczu. Efekt ten może być szczególnie istotny u osób w podeszłym wieku, zwiększając ryzyko niedociśnienia. W takich przypadkach zaleca się uważną obserwację pacjenta i ewentualne dostosowanie dawki.9

Z kolei induktory CYP3A4, szczególnie silne jak ryfampicyna czy ziele dziurawca, mogą zmieniać stężenie amlodypiny w osoczu. Podczas jednoczesnego stosowania amlodypiny z tymi lekami oraz po zakończeniu takiej terapii należy kontrolować ciśnienie krwi i rozważyć modyfikację dawki.10

Nie zaleca się jednoczesnego spożywania grejpfruta lub soku grejpfrutowego z amlodypiną ze względu na możliwość zwiększenia biodostępności amlodypiny, co może nasilić działanie hipotensyjne.11

Dożylne podanie dantrolenu u pacjentów leczonych antagonistami wapnia, takimi jak amlodypina, wiąże się z ryzykiem hiperkaliemii, migotania komór i zapaści krążeniowej. Zaleca się unikanie jednoczesnego podawania tych leków u pacjentów podatnych na hipertermię złośliwą i w jej leczeniu.12

Amlodypina może wpływać na inne leki. Jej działanie obniżające ciśnienie tętnicze sumuje się z działaniem hipotensyjnym innych leków przeciwnadciśnieniowych.13

Jednoczesne podawanie amlodypiny z symwastatyną powoduje znaczące (77%) zwiększenie narażenia na symwastatynę. U pacjentów przyjmujących amlodypinę należy zmniejszyć dawkę symwastatyny do 20 mg na dobę.14

Amlodypina może zwiększać stężenie takrolimusu we krwi. Aby uniknąć toksycznego działania takrolimusu, podczas jednoczesnego stosowania z amlodypiną należy kontrolować jego stężenie we krwi i w razie potrzeby dostosować dawkę.15

Jednoczesne stosowanie amlodypiny i cyklosporyny może prowadzić do zwiększenia stężenia cyklosporyny o około 40%. Należy monitorować najmniejsze stężenia cyklosporyny podczas jednoczesnego stosowania i w razie konieczności zmniejszyć jej dawkę.16

W badaniach klinicznych interakcji wykazano, że amlodypina nie wpływa na farmakokinetykę atorwastatyny, digoksyny lub warfaryny.17

Interakcje z alkoholem

Spożywanie alkoholu podczas terapii produktem Reverantza wymaga szczególnej ostrożności. Alkohol może nasilać działanie hipotensyjne zarówno olmesartanu medoksomilu, jak i amlodypiny, głównie poprzez swoje właściwości rozszerzające naczynia krwionośne. To synergistyczne działanie może prowadzić do nadmiernego obniżenia ciśnienia tętniczego, co objawia się zawrotami głowy, omdleniami i zaburzeniami równowagi, szczególnie przy zmianie pozycji ciała z leżącej na stojącą.

Ponadto, zarówno alkohol jak i amlodypina są metabolizowane przez enzymy cytochromu P450, co może prowadzić do konkurencji o te same szlaki metaboliczne i potencjalnie nasilać działanie obu substancji.

Pacjenci przyjmujący produkt Reverantza powinni być poinformowani o ryzyku związanym z jednoczesnym spożywaniem alkoholu i zaleca się im albo całkowitą abstynencję, albo znaczne ograniczenie spożycia alkoholu podczas terapii.

Tabela interakcji produktu Reverantza

Lek/Substancja Rodzaj interakcji Mechanizm Efekt kliniczny Poziom istotności Zalecenia
Inne leki przeciwnadciśnieniowe (alfa-adrenolityki, diuretyki) Farmakodynamiczna Synergizm działania hipotensyjnego Nasilenie działania hipotensyjnego Wysoki Ścisłe monitorowanie ciśnienia tętniczego, ewentualne dostosowanie dawki
Inhibitory ACE, inni antagoniści receptora angiotensyny II, aliskiren Farmakodynamiczna Podwójna blokada układu RAA Zwiększone ryzyko niedociśnienia, hiperkaliemii, zaburzeń czynności nerek Bardzo wysoki Jednoczesne stosowanie niezalecane
Leki moczopędne oszczędzające potas, suplementy potasu, substytuty soli zawierające potas Farmakodynamiczna Addytywny wpływ na gospodarkę potasową Zwiększenie stężenia potasu w surowicy Wysoki Regularne monitorowanie stężenia potasu
Lit Farmakokinetyczna Zmniejszone wydalanie litu Zwiększenie stężenia litu w surowicy, ryzyko toksyczności Wysoki Jednoczesne stosowanie niezalecane; jeśli konieczne – ścisłe monitorowanie stężenia litu
NLPZ (w tym inhibitory COX-2, kwas acetylosalicylowy >3g/dobę) Farmakodynamiczna Hamowanie syntezy prostaglandyn Osłabienie działania przeciwnadciśnieniowego, ryzyko pogorszenia czynności nerek, hiperkaliemia Umiarkowany Monitorowanie czynności nerek i stężenia potasu, odpowiednie nawodnienie
Kolesewelam Farmakokinetyczna Wiązanie w przewodzie pokarmowym Zmniejszenie narażenia ogólnoustrojowego i maksymalnego stężenia olmesartanu Umiarkowany Podanie olmesartanu co najmniej 4 godziny przed kolesevelamem
Inhibitory CYP3A4 (azole przeciwgrzybicze, erytromycyna, klarytromycyna, werapamil, diltiazem) Farmakokinetyczna Hamowanie metabolizmu amlodypiny Zwiększenie stężenia amlodypiny w osoczu, ryzyko niedociśnienia Wysoki Uważna obserwacja pacjenta, możliwe dostosowanie dawki
Induktory CYP3A4 (ryfampicyna, dziurawiec) Farmakokinetyczna Indukcja metabolizmu amlodypiny Zmniejszenie stężenia amlodypiny w osoczu, ryzyko obniżenia skuteczności Wysoki Kontrola ciśnienia tętniczego, ewentualne dostosowanie dawki
Grejpfrut, sok grejpfrutowy Farmakokinetyczna Hamowanie metabolizmu amlodypiny w jelitach Zwiększenie biodostępności amlodypiny, nasilenie efektu hipotensyjnego Umiarkowany Unikanie jednoczesnego spożycia
Dantrolen (wlew) Farmakodynamiczna Złożony mechanizm wpływający na homeostazę wapnia i potasu Ryzyko hiperkaliemii, migotania komór i zapaści krążeniowej Bardzo wysoki Unikanie jednoczesnego stosowania u pacjentów podatnych na hipertermię złośliwą
Symwastatyna Farmakokinetyczna Hamowanie metabolizmu symwastatyny Zwiększenie narażenia na symwastatynę o 77% Wysoki Ograniczenie dawki symwastatyny do 20 mg/dobę
Takrolimus Farmakokinetyczna Wpływ na metabolizm takrolimusu Zwiększenie stężenia takrolimusu we krwi Wysoki Monitorowanie stężenia takrolimusu, ewentualne dostosowanie dawki
Cyklosporyna Farmakokinetyczna Wpływ na metabolizm cyklosporyny Zwiększenie stężenia cyklosporyny średnio o 40% Wysoki Monitorowanie stężenia cyklosporyny, ewentualne zmniejszenie dawki
Alkohol Farmakodynamiczna i farmakokinetyczna Synergizm działania naczyniowego, konkurencja o metabolizm przez CYP Nadmierne obniżenie ciśnienia tętniczego, zawroty głowy, ryzyko omdleń Wysoki Unikanie lub znaczne ograniczenie spożycia alkoholu
  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl