Właściwości farmakokinetyczne
Simratio 40 40 mg

Właściwości farmakokinetyczne symwastatyny

Symwastatyna, dostępna w postaci tabletek powlekanych w dawkach 10 mg, 20 mg oraz 40 mg, wykazuje złożone właściwości farmakokinetyczne. Jest ona dostarczana do organizmu w formie nieaktywnego laktonu, który podlega specyficznym procesom przemian w organizmie, aby wywołać działanie terapeutyczne.¹

Mechanizm aktywacji

Po podaniu, symwastatyna będąca nieaktywnym laktonem, ulega hydrolizie przekształcając się w beta-hydroksykwas, który jest właściwym inhibitorem reduktazy HMG-CoA. Proces hydrolizy zachodzi przede wszystkim w wątrobie, natomiast w osoczu ludzkim przebiega znacznie wolniej.²

Wchłanianie

Symwastatyna charakteryzuje się dobrym wchłanianiem po podaniu doustnym, przy czym znaczna jej część ulega wychwytowi w wątrobie podczas pierwszego przejścia. Wychwyt wątrobowy jest zależny od przepływu krwi przez ten narząd. Wątroba stanowi główne miejsce działania formy aktywnej leku.³

Po doustnym podaniu symwastatyny, wchłanianie beta-hydroksykwasu (aktywnej formy) do krążenia ogólnego stanowi mniej niż 5% podanej dawki. Maksymalne stężenie aktywnego inhibitora w osoczu osiągane jest po około 1-2 godzinach od momentu podania leku.⁴

Istotne jest, że przyjmowanie symwastatyny z posiłkiem nie wpływa na jej wchłanianie. Badania farmakokinetyczne wykazały również brak kumulacji leku w organizmie po wielokrotnym podaniu.⁵

Dystrybucja

Zarówno symwastatyna, jak i jej aktywne metabolity charakteryzują się wysokim stopniem wiązania z białkami osocza, przekraczającym 95%. Ma to istotne znaczenie dla biodostępności leku i potencjalnych interakcji z innymi substancjami leczniczymi. ^{95% wiązane z białkami.”>6}

Metabolizm

Symwastatyna jest substratem dla enzymu cytochromu P450 3A4 (CYP3A4), co ma kluczowe znaczenie dla jej metabolizmu oraz potencjalnych interakcji lekowych.⁷ Głównym metabolitem symwastatyny obecnym w ludzkim osoczu jest beta-hydroksykwas, który odpowiada za działanie terapeutyczne leku. Poza nim, powstają również cztery inne aktywne metabolity.⁸

Kwas symwastatyny jest aktywnie transportowany do hepatocytów przez białko transportujące OATP1B1. Dodatkowo, sama symwastatyna jest substratem dla transportera pompy lekowej BCRP (ang. Breast Cancer Resistance Protein).⁹

Eliminacja

Po doustnym podaniu znakowanej symwastatyny, w ciągu 96 godzin obserwuje się następujący rozkład wydalania:¹⁰

• 13% dawki wydalane jest z moczem
• 60% dawki wydalane jest z kałem

Ilość leku wykryta w kale odpowiada zarówno wchłoniętym metabolitom wydalanym z żółcią, jak i frakcji leku, która nie uległa wchłonięciu.¹¹

Po dożylnym podaniu metabolitu beta-hydroksykwasu, średni okres półtrwania wynosi 1,9 godziny. W moczu wykrywa się jedynie niewielki odsetek inhibitorów – przeciętnie tylko 0,3% dawki podanej dożylnie.¹²

Farmakokinetyka w szczególnych grupach pacjentów

Polimorfizm genetyczny

Istotnym aspektem farmakokinetyki symwastatyny jest wpływ polimorfizmu genu SLCO1B1, kodującego białko transportujące OATP1B1. U osób posiadających warianty genetyczne tego genu obserwuje się zmiany w farmakokinetyce aktywnego metabolitu.^{C genu SLCO1B1 mają mniejszą aktywność białka transportującego OATP1B1.”>13}

U pacjentów posiadających allel c.521T>C genu SLCO1B1 obserwuje się zmniejszoną aktywność białka transportującego OATP1B1. Przekłada się to na zwiększoną ekspozycję na kwas symwastatyny w porównaniu do pacjentów o genotypie TT:¹⁴

• U heterozygotycznych nosicieli allelu C (genotyp CT) – ekspozycja wynosi 120% wartości obserwowanej u osób z genotypem TT
• U homozygotycznych nosicieli (genotyp CC) – ekspozycja wynosi 221% wartości obserwowanej u osób z genotypem TT

W populacji europejskiej allel C występuje z częstotliwością około 18%. U pacjentów z tym polimorfizmem genu SLCO1B1 istnieje zwiększone ryzyko ekspozycji na kwas symwastatyny, co może prowadzić do podwyższonego ryzyka wystąpienia rabdomiolizy – poważnego działania niepożądanego związanego ze stosowaniem symwastatyny.¹⁵