bradykardia
Bradykardia to stan kliniczny definiowany jako zwolnienie częstości rytmu serca poniżej 60 uderzeń na minutę. W praktyce klinicznej bradykardia wymaga interwencji, gdy powoduje objawy związane z niedostatecznym przepływem krwi, takie jak zawroty głowy, omdlenia, zmęczenie, duszność czy ból w klatce piersiowej.
Etiologia bradykardii jest różnorodna i obejmuje przyczyny fizjologiczne (np. u wytrenowanych sportowców, podczas snu), farmakologiczne (beta-blokery, antagoniści wapnia, digoksyna), choroby układu sercowo-naczyniowego (choroba węzła zatokowego, bloki przewodzenia), zaburzenia metaboliczne i elektrolitowe, a także choroby ogólnoustrojowe.
Diagnostyka bradykardii opiera się na wykonaniu EKG, które pozwala określić rodzaj bradyarytmii (np. bradykardia zatokowa, blok przedsionkowo-komorowy). W zależności od przyczyny i nasilenia objawów leczenie może obejmować odstawienie leków zwalniających rytm serca, farmakoterapię (np. atropina), czasową elektrostymulację lub implantację stałego rozrusznika serca.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Sufentanil hameln
Stosowanie sufentanylu wymaga szczególnej ostrożności ze względu na ryzyko ciężkiej depresji oddechowej, zwłaszcza po podaniu dożylnym, co wymaga intubacji i wentylacji mechanicznej. Depresja oddechowa jest dawkozależna i może utrzymywać się dłużej niż działanie antagonisty naloksonu, który może wymagać wielokrotnego podania. Konieczne jest ścisłe monitorowanie pacjenta podczas i po zabiegu, dostęp do sprzętu resuscytacyjnego oraz antagonistów opioidowych. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów w podeszłym wieku, z niewyrównaną niedoczynnością tarczycy, chorobami płuc, upośledzoną funkcją wątroby lub nerek, a także u noworodków i niemowląt, gdzie dane kliniczne są ograniczone. Sufentanyl może powodować wzmożoną sztywność mięśni oddechowych, bradykardię (wymagającą leczenia atropiną) oraz niedociśnienie, szczególnie u pacjentów z hipowolemią.
alkoholizm, antagonista opioidowy, benzodiazepina, bradykardia, choroba płuc, depresja oddechowa, hiperalgezja opioidowa, hipoksemia, hipowolemia, intubacja dotchawicza, mózgowe ciśnienie perfuzyjne, niedociśnienie, niedoczynność tarczycy, niedrożność jelit, ośrodkowy bezdech senny, ośrodkowy układ nerwowy, ostre zapalenie trzustki, podanie nadtwardówkowe, ruchy miokloniczne, skurcz zwieracza Oddiego, sufentanyl, sztywność mięśniowa, tolerancja lekowa, upośledzona czynność wątroby, uzależnienie, wentylacja mechaniczna, zaburzenie używania opioidów, zahamowanie czynności oddechowej, zatrzymanie akcji serca, zespół odstawienia, znieczulenie ogólne - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Citronil
Cytalopram, jako selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), wymaga szczególnej ostrożności w terapii ze względu na ryzyko nasilenia myśli i zachowań samobójczych, zwłaszcza w początkowych tygodniach leczenia oraz u pacjentów poniżej 25 roku życia. Konieczne jest monitorowanie pacjentów z historią zachowań samobójczych, maniakalno-depresyjnych oraz tych z zaburzeniami psychicznymi współistniejącymi z depresją. Zaleca się przepisywanie ograniczonej liczby tabletek, aby zminimalizować ryzyko przedawkowania. Ponadto, cytalopram może wywoływać zespół serotoninowy, szczególnie przy jednoczesnym stosowaniu inhibitorów MAO-A, tryptanów, tramadolu, buprenorfiny, oksytryptanu czy tryptofanu. Objawy zespołu serotoninowego obejmują m.in. pobudzenie psychoruchowe, drżenia mięśniowe, drgawki kloniczne oraz hipertermię i wymagają natychmiastowego odstawienia leku i leczenia objawowego.
akatyzja, bradykardia, cukrzyca, cytalopram, depresja, hipokaliemia, hipomagnezemia, hiponatremia, inhibitor MAO-A, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, jaskra z zamkniętym kątem przesączania, komorowe zaburzenie rytmu, leczenie elektrowstrząsami, lek serotoninergiczny, midriaza, myśli samobójcze, padaczka, płytki krwi, remisja, torsade de pointes, wydłużenie odcinka QT, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności seksualnej, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie krzepnięcia, zaburzenie lękowe, zaburzenie maniakalno-depresyjne, zespół niewłaściwego wydzielania hormonu antydiuretycznego, zespół serotoninowy, złośliwa arytmia - Leksykon substancji czynnych
Propafenon – Działania niepożądane
Propafenon, lek antyarytmiczny stosowany w terapii zaburzeń rytmu serca, charakteryzuje się szerokim spektrum działań niepożądanych, które wynikają z jego wpływu na układ sercowo-naczyniowy oraz ośrodkowy układ nerwowy. Do najczęstszych należą zawroty głowy, zaburzenia przewodzenia (blok zatokowo-przedsionkowy, przedsionkowo-komorowy, śródkomorowy), kołatanie serca, bradykardia, tachykardia, a także poważne arytmie, takie jak tachykardia komorowa i migotanie komór, które mogą stanowić bezpośrednie zagrożenie życia. Propafenon może również nasilać niewydolność serca, szczególnie u pacjentów z już istniejącą chorobą, ze względu na swoje działanie inotropowe ujemne. Ponadto, lek może powodować niedociśnienie tętnicze, niedociśnienie ortostatyczne oraz liczne objawy ze strony ośrodkowego układu nerwowego, w tym ból głowy, omdlenia, ataksję, parestezje, drgawki i objawy pozapiramidowe.
agranulocytoza, aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, ataksja, blok przedsionkowo-komorowy, blok śródkomorowy, blok zatokowo-przedsionkowy, bradykardia, cholestaza, działanie antyarytmiczne, działanie proarytmiczne, fosfataza zasadowa, gamma-glutamylotransferaza, granulocytopenia, hepatotoksyczność, kołatanie serca, lek antyarytmiczny, leukopenia, małopłytkowość, migotanie komór, niedociśnienie ortostatyczne, niedociśnienie tętnicze, niewydolność serca, objaw pozapiramidowy, ostra uogólniona osutka krostkowa, parestezja, pokrzywka, propafenon, stan splątania, tachykardia, tachykardia komorowa, trombocytopenia, trzepotanie przedsionków, zaburzenie erekcji, zaburzenie przewodzenia, zaburzenie rytmu serca, zapalenie wątroby, zastój żółci, zawrót głowy obwodowy, zespół toczeniopodobny, żółtaczka - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Concor Cor 3,75 3,75 mg
Concor Cor, zawierający bisoprololu fumaranu, jest stosowany w leczeniu stabilnej, przewlekłej niewydolności serca. Dostępny jest w dawkach 1,25 mg, 2,5 mg, 3,75 mg oraz 7,5 mg w formie tabletek powlekanych. Terapia bisoprololem powinna być prowadzona u pacjentów w stanie stabilnym, bez objawów ostrej niewydolności serca, przez lekarza z doświadczeniem w leczeniu tej choroby. Leczenie wymaga stopniowego dostosowania dawki, rozpoczynając od 1,25 mg raz na dobę, z kolejnymi zwiększeniami co minimum 2 tygodnie do dawki maksymalnej 10 mg/dobę. W trakcie fazy titracji konieczne jest ścisłe monitorowanie parametrów życiowych, takich jak częstość rytmu serca i ciśnienie tętnicze, oraz objawów pogorszenia niewydolności serca.
antagonista receptora AT1, beta-adrenolityk, bisoprololu fumaran, bradykardia, ciśnienie krwi, dawka początkowa, dawka podtrzymująca, dławica piersiowa, farmakokinetyka bisoprololu, glikozyd nasercowy, inhibitor ACE, lek moczopędny, niedociśnienie, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wątroby, tabletka powlekana - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Betaloc ZOK 100 95 mg
Betaloc ZOK, zawierający metoprololu bursztynian w dawkach 23,75 mg, 47,5 mg i 95 mg (odpowiednio 25 mg, 50 mg i 100 mg metoprololu winianu), nie jest zalecany do stosowania u kobiet w ciąży i karmiących piersią, chyba że korzyści terapeutyczne dla matki przewyższają potencjalne ryzyko dla płodu lub niemowlęcia. Metoprolol, jako β-adrenolityk, może obniżać przepływ krwi przez łożysko, co wiąże się z ryzykiem opóźnienia wzrostu wewnątrzmacicznego, obumarcia płodu, poronienia oraz przedwczesnego porodu. W trakcie terapii u ciężarnych konieczne jest monitorowanie rozwoju płodu (USG, kardiotokografia), parametrów hemodynamicznych matki (ciśnienie tętnicze, tętno, EKG, echokardiografia) oraz funkcji narządów wewnętrznych (badania laboratoryjne). Najczęstszym działaniem niepożądanym u płodu i noworodka jest bradykardia (<60 uderzeń/min), co wymaga przygotowania na specjalistyczną opiekę neonatologiczną.
beta-adrenolityk, bradykardia, ciśnienie tętnicze, efekt beta-adrenolityczny, kardiotokografia, metoprolol, metoprololu bursztynian, obumarcie płodu, opieka neonatologiczna, opóźnienie wzrostu wewnątrzmacicznego płodu, perfuzja łożyskowa, poronienie, przedwczesny poród, przepływ łożyskowy, tabletka o przedłużonym uwalnianiu - Leksykon leków
Przedawkowanie – Asolfena 10 mg
Przedawkowanie solifenacyny bursztynianu, jak opisano w przypadku pacjenta przyjmującego 280 mg leku w ciągu 5 godzin, może prowadzić do poważnych działań antycholinergicznych obejmujących zaburzenia OUN (halucynacje, pobudzenie psychoruchowe, drgawki), układu sercowo-naczyniowego (tachykardia, wydłużenie odstępu QT) oraz układu moczowego (zatrzymanie moczu). Objawy te wynikają z blokady receptorów muskarynowych i wymagają kompleksowego postępowania terapeutycznego, w tym podania węgla aktywnego, płukania żołądka (do 1 godziny od przyjęcia), a także leczenia objawowego: fizostygminą lub karbacholem w ciężkich przypadkach, benzodiazepinami przy drgawkach, beta-blokerami przy tachykardii, cewnikowaniem pęcherza moczowego oraz stosowaniem pilokarpiny w przypadku midriazy. Należy unikać wywoływania wymiotów ze względu na ryzyko nasilenia działań antycholinergicznych.
benzodiazepina, beta-bloker, bradykardia, cewnikowanie, drgawka, działanie antycholinergiczne, fizostygmina, halucynacja, hipokaliemia, karbachol, midriaza, niedokrwienie mięśnia sercowego, niewydolność oddechowa, ośrodkowy układ nerwowy, pęcherz moczowy, pilokarpina, płukanie żołądka, pobudzenie psychoruchowe, receptor muskarynowy, rozszerzenie źrenic, solifenacyny bursztynian, sztuczna wentylacja, tachykardia, układ moczowy, układ sercowo-naczyniowy, węgiel aktywny, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie rytmu serca, zastoinowa niewydolność serca, zatrzymanie moczu - Leksykon leków
Działania niepożądane – Aricept 5 mg
Donepezyl, substancja czynna leku Aricept stosowanego w terapii choroby Alzheimera w dawkach 5 mg lub 10 mg, wiąże się z szerokim spektrum działań niepożądanych, które należy monitorować u pacjentów. Najczęściej obserwowane objawy dotyczą przewodu pokarmowego (biegunka, nudności, wymioty – bardzo często), układu nerwowego (kurcze mięśni, zawroty głowy, omdlenia – często), zaburzeń psychicznych (bezsenność, halucynacje, pobudzenie, agresywne zachowanie – często) oraz ogólnych (zmęczenie, ból głowy – często). Szczególną uwagę należy zwrócić na potencjalnie poważne powikłania, takie jak bradykardia (<60 uderzeń/min), blok zatokowo-przedsionkowy i przedsionkowo-komorowy, złośliwy zespół neuroleptyczny, rabdomioliza oraz zaburzenia czynności wątroby, w tym zapalenie wątroby. W przypadku wystąpienia omdleń lub napadów drgawkowych wskazana jest diagnostyka kardiologiczna, a przy niewyjaśnionych zaburzeniach wątroby rozważenie odstawienia leku.
anoreksja, bezsenność, blok przedsionkowo-komorowy, blok serca, blok zatokowo-przedsionkowy, bradykardia, choroba Alzheimera, choroba wrzodowa żołądka i dwunastnicy, dolegliwości przewodu pokarmowego, donepezyl, halucynacja, hiperseksualność, hipertermia, kamptokormia, kinaza kreatynowa, krwotok żołądkowo-jelitowy, nadmierne wydzielanie śliny, napad padaczkowy, nietrzymanie moczu, objaw pozapiramidowy, pobudzenie, polimorficzny częstoskurcz komorowy, rabdomioliza, rozpad mięśni prążkowanych, sztywność mięśni, torsade de pointes, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie autonomiczne, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie neurologiczne, zachowanie agresywne, zahamowanie zatokowe, zapalenie wątroby, złośliwy zespół neuroleptyczny, zwiększone libido - Leksykon leków
Działania niepożądane – Concoram 10 mg + 5 mg
Produkt leczniczy Concoram, zawierający bisoprolol fumaran i amlodypinę bezylan, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które zostały sklasyfikowane według częstości występowania. Do najczęstszych należą senność, zawroty głowy, ból głowy, kołatanie serca, uderzenia gorąca, bóle brzucha, nudności, obrzęki (w tym obrzęk okolicy kostek) oraz uczucie zmęczenia i astenia. W zakresie układu nerwowego często obserwuje się senność, zawroty głowy i ból głowy, a w układzie sercowo-naczyniowym kołatanie serca i nagłe zaczerwienienie twarzy. Rzadziej występują zaburzenia rytmu serca, niedociśnienie tętnicze, duszność, kaszel, zmiany w przewodzie pokarmowym (wymioty, biegunka, zaparcia), a także reakcje alergiczne skórne, takie jak wysypka czy świąd. Bardzo rzadko notuje się poważne reakcje, w tym zawał mięśnia sercowego, zapalenie naczyń, zapalenie wątroby, zespół Stevensa-Johnsona oraz toksyczne martwicze oddzielenie naskórka.
alergiczny nieżyt błony śluzowej nosa, astenia, beta-adrenolityk, bisoprolol fumaran i amlodypina, bradykardia, charakterystyka produktu leczniczego, cholestaza, częstoskurcz komorowy, enzym wątrobowy, ginekomastia, hiperglikemia, hipertonia, leukopenia, łuszczyca, małopłytkowość, migotanie przedsionków, neuropatia obwodowa, obrzęk, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk Quinckego, parestezja, pokrzywka, rozrost dziąseł, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, szum uszny, toksyczne martwicze oddzielenie naskórka, zaburzenie przewodzenia przedsionkowo-komorowego, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie naczyń krwionośnych, zapalenie spojówek, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawał mięśnia sercowego, zespół pozapiramidowy, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry, żółtaczka - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Azithromycin Genoptim
Azytromycyna, jako antybiotyk makrolidowy, powinna być stosowana po dokładnej ocenie bakteryjnej etiologii zakażenia oraz uwzględnieniu lokalnego poziomu oporności drobnoustrojów, zwłaszcza Streptococcus pneumoniae, który wykazuje wysoką oporność na azytromycynę w wielu krajach europejskich. W leczeniu bakteryjnego zapalenia gardła azytromycyna jest zalecana jedynie, gdy terapia beta-laktamami jest niemożliwa. Należy monitorować ryzyko ciężkich reakcji alergicznych, takich jak obrzęk naczynioruchowy, anafilaksja, AGEP, zespół Stevensa-Johnsona, toksyczna nekroliza naskórka oraz DRESS, które mogą wymagać natychmiastowego przerwania leczenia i długotrwałej obserwacji. U pacjentów z niewydolnością nerek o GFR 10-80 ml/min nie jest konieczna modyfikacja dawki, natomiast u chorych z GFR <10 ml/min obserwuje się 33% wzrost narażenia na lek, co wymaga ostrożności. Ze względu na metabolizm wątrobowy azytromycyny, u pacjentów z ciężkimi chorobami wątroby istnieje ryzyko piorunującego zapalenia wątroby, a w przypadku objawów dysfunkcji wątroby (astenia, żółtaczka, ciemny mocz, krwawienia, encefalopatia) konieczne jest natychmiastowe przerwanie terapii i badania czynności wątroby.
alkaloidy sporyszu, anafilaksja, antybiotyk beta-laktamowy, antybiotyk makrolidowy, bradykardia, Clostridium difficile, dysfunkcja wątroby, encefalopatia wątrobowa, hipokaliemia, hipomagnezemia, miastenia gravis, Mycobacterium avium complex, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, niewydolność nerek, obrzęk naczynioruchowy, odstęp QT, ostra uogólniona osutka krostkowa, piorunujące zapalenie wątroby, rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego, Streptococcus pneumoniae, toksyczna nekroliza naskórka, torsade de pointes, Treponema pallidum, zespół DRESS, zespół Lyella, zespół miasteniczny, zespół Stevensa-Johnsona, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon substancji czynnych
Sugammadeks – Działania niepożądane
Sugammadeks jest stosowany do odwrócenia blokady nerwowo-mięśniowej wywołanej przez rokuronium i wekuronium podczas zabiegów chirurgicznych. Profil bezpieczeństwa opiera się na danych z badań klinicznych fazy I-III obejmujących 3519 pacjentów. Najczęstsze działania niepożądane (≥ 1/100 do < 1/10) to kaszel, powikłania oddechowe i związane ze znieczuleniem, niedociśnienie oraz powikłania po zabiegu. Reakcje nadwrażliwości, w tym anafilaksja, występują niezbyt często (≥ 1/1000 do < 1/100) i mogą mieć ciężki przebieg, włącznie ze zgonem. W badaniach u zdrowych ochotników częstość nadwrażliwości wzrastała z dawką: 6,6% przy 4 mg/kg mc. i 9,5% przy 16 mg/kg mc., z pojedynczym przypadkiem anafilaksji (0,7%) przy dawce 16 mg/kg mc. Powikłania sercowe, takie jak znaczna bradykardia i zatrzymanie krążenia, zgłaszane sporadycznie po podaniu leku, pojawiają się w ciągu kilku minut od podania. Nawrót blokady nerwowo-mięśniowej obserwowano u 0,20% pacjentów w badaniach klinicznych.
anafilaksja, badanie podwójnie ślepe, blokada nerwowo-mięśniowa, ból brzucha, ból głowy, bradykardia, choroba układowa, dysgusja, klasyfikacja ASA, krztuszenie, monitorowanie przewodnictwa nerwowo-mięśniowego, nawrót blokady przewodnictwa, niedociśnienie tętnicze, nudności, obturacja płuc, otyłość chorobliwa, pokrzywka, przewodnictwo nerwowo-mięśniowe, reakcja nadwrażliwości, rokuronium, rurka intubacyjna, skurcz oskrzeli, środek zwiotczający, świąd, tachykardia, wekuronium, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, zaburzenie rytmu serca, zatrzymanie krążenia, zawroty głowy - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Borez 10 mg
Bisoprolol fumaran, substancja czynna leku Borez, jest selektywnym beta1-adrenolitykiem o wysokim powinowactwie do receptorów beta1-adrenergicznych, bez wewnętrznej aktywności sympatykomimetycznej i istotnego wpływu na receptory beta2, co minimalizuje ryzyko bronchospazmu i zaburzeń metabolicznych. Po podaniu doustnym maksymalny efekt farmakodynamiczny osiąga się po 3-4 godzinach, a okres półtrwania wynosi 10-12 godzin, co umożliwia stosowanie dawki raz na dobę. Bisoprolol wykazuje działanie przeciwnadciśnieniowe, częściowo poprzez redukcję aktywności reninowej osocza, oraz działanie przeciwdławicowe, polegające na zmniejszeniu częstości rytmu serca i kurczliwości mięśnia sercowego, co obniża zapotrzebowanie mięśnia sercowego na tlen. Pełne działanie hipotensyjne uzyskuje się zwykle po 2 tygodniach regularnej terapii.
aktywność reninowa osocza, beta-adrenolityk, bisoprolol, bradykardia, choroba wieńcowa, dekompensacja, działanie przeciwdławicowe, działanie przeciwnadciśnieniowe, epizod niewydolności serca, frakcja wyrzutowa, inhibitor ACE, klasyfikacja NYHA, nagły zgon, niedociśnienie, niewydolność serca, objętość wyrzutowa, pojemność minutowa serca, receptor beta1-adrenergiczny, receptor beta2-adrenergiczny, rytm serca, śmiertelność całkowita, udar mózgu, zużycie tlenu - Leksykon substancji czynnych
Wapnia cukrzan – Dawkowanie i sposób podawania
Wapnia cukrzan, obecny jako substancja pomocnicza w preparacie Calsiosol, dostarcza 0,01 mmol jonów wapnia na 1 ml roztworu (3 mg wapnia cukrzanu). Preparat stosowany jest do przywracania i utrzymania prawidłowego stężenia wapnia w osoczu (2,25-2,75 mmol/l). Dawkowanie u dorosłych wynosi 10-20 ml (2,2-4,4 mmol wapnia całkowitego) podawane dożylnie jako powolne wstrzyknięcie (minimum 10 minut) lub wlew po rozcieńczeniu w 50-100 ml roztworu glukozy 5% lub NaCl 0,9%, z monitorowaniem stężenia wapnia i EKG. Maksymalna dawka dobowa nie powinna przekraczać 46 ml (10,12 mmol wapnia). W resuscytacji krążeniowo-oddechowej zaleca się dawkę 7-15 ml (1,54-3,3 mmol wapnia), dostosowaną indywidualnie. U dzieci dawka początkowa to 0,3-0,6 ml/kg mc. (0,066-0,132 mmol/kg), z maksymalną dawką 0,9 ml/kg mc. (0,198 mmol/kg) na dobę; podanie domięśniowe i podskórne jest przeciwwskazane.
bradykardia, hiperkalcemia, infuzja dożylna, jon wapnia, martwica tkanek, monitorowanie EKG, obniżenie ciśnienia krwi, podanie pozanaczyniowe, przerywana infuzja dożylna, resuscytacja krążeniowo-oddechowa, ropień, rozszerzenie naczyń krwionośnych, stężenie wapnia w osoczu, stężenie wapnia w surowicy, wapń cukrzan, wapń glukonian, wlew dożylny, wstrzyknięcie domięśniowe, wstrzyknięcie dożylne, wstrzyknięcie podskórne, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie rytmu serca, zatrzymanie akcji serca, złuszczenie naskórka - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Zavedos
Zavedos, zawierający idarubicynę chlorowodorek, jest lekiem cytotoksycznym wymagającym ścisłego nadzoru specjalistycznego ze względu na ryzyko ciężkich powikłań, w tym kardiotoksyczności i mielosupresji. Kardiotoksyczność może manifestować się w postaci wczesnych zaburzeń rytmu serca (tachykardia zatokowa, zmiany ST-T, tachyarytmie, bloki przewodzenia) oraz późnych powikłań, takich jak zastoinowa niewydolność serca, obniżona frakcja wyrzutowa lewej komory (LVEF) i objawy CHF. Skumulowane dawki dożylne 150-290 mg/m² pc. wiążą się z 5% ryzykiem kardiomiopatii, a doustne dawki do 400 mg/m² pc. wykazują mniejsze ryzyko. Monitorowanie funkcji serca powinno odbywać się za pomocą EKG, echokardiografii lub wentrykulografii izotopowej (MUGA), szczególnie u pacjentów z czynnikami ryzyka, takimi jak choroby sercowo-naczyniowe, wcześniejsza radioterapia śródpiersia, wcześniejsze leczenie antracyklinami lub stosowanie leków kardiotoksycznych (np. trastuzumab). Zaleca się unikanie terapii antracyklinowej do 7 miesięcy po zakończeniu leczenia trastuzumabem, jeśli to możliwe.
antracykliny, blok odnogi pęczka Hisa, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, ciężkie powikłania, duszność, echokardiografia, frakcja wyrzutowa lewej komory, gorączka neutropeniczna, granulocytopenia, hepatomegalia, idarubicyny chlorowodorek, kardiomegalia, kardiomiopatia, kardiotoksyczność, lek cytotoksyczny, leukopenia, małopłytkowość, mielosupresja, neutropenia, nieprawidłowości EKG, obrzęk ortostatyczny, obrzęk płuc, oliguria, ostra białaczka, owrzodzenie błony śluzowej, perforacja, przedwczesny skurcz komorowy, rytm cwałowy, stan przedbiałaczkowy, tachyarytmia, tachykardia komorowa, tachykardia zatokowa, uogólnione zakażenie, wentrykulografia izotopowa, wodobrzusze, wtórna białaczka, wysięk opłucnowy, zapalenie błony śluzowej, zapalenie mięśnia sercowego, zapalenie osierdzia, zastoinowa niewydolność serca - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Nicorette Freshmint Gum 2 mg
Nicorette FreshMint Gum jest preparatem należącym do farmakoterapii uzależnienia od nikotyny, sklasyfikowanym pod kodem ATC N07BA01. Każda guma zawiera 2 mg nikotyny w formie nikotyny z kationitem oraz 612 mg ksylitolu jako substancji pomocniczej. Produkt ma postać kwadratowej gumy do żucia o wymiarach 15 x 15 x 6 mm, pokrytej białawej otoczce. Stosowanie preparatu jest wskazane w nikotynowej terapii zastępczej, która klinicznie potwierdziła skuteczność w łagodzeniu objawów zespołu odstawiennego nikotyny i wspomaganiu rzucania palenia.
bezsenność, bradykardia, drażliwość, głód nikotynowy, ksylitol, niepokój, niepokój ruchowy, nietolerancja cukrów, nikotyna z kationitem, nikotynowa terapia zastępcza, nikotynowy zespół odstawienny, objawy odstawienne, trudności w koncentracji, uzależnienie od nikotyny, zaburzenia nastroju, zespół odstawienny - Leksykon leków
Interakcje leku – Bisopromerck 10 10 mg
Bisoprolol, jako beta-adrenolityk, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mogą znacząco wpływać na jego skuteczność i bezpieczeństwo stosowania. Szczególnie niezalecane jest łączenie bisoprololu z antagonistami wapnia typu werapamilu i diltiazemu ze względu na ryzyko nasilenia ujemnego działania inotropowego i dromotropowego, prowadzące do niedociśnienia i bloku przedsionkowo-komorowego. Również leki przeciwnadciśnieniowe o działaniu ośrodkowym (np. klonidyna, metylodopa) mogą nasilać niewydolność serca i wywoływać „nadciśnienie z odbicia” przy nagłym odstawieniu. Wymagana jest ostrożność przy stosowaniu antagonistów wapnia typu dihydropirydyny (felodypina, amlodypina), leków przeciwarytmicznych klas I i III, beta-adrenolityków miejscowych, leków parasympatykomimetycznych, insuliny i doustnych leków przeciwcukrzycowych, środków do znieczulenia ogólnego, glikozydów naparstnicy oraz NLPZ, ze względu na ryzyko nasilenia działań niepożądanych takich jak bradykardia, wydłużenie przewodzenia przedsionkowo-komorowego, niedociśnienie czy maskowanie objawów hipoglikemii.
adrenalina, amiodaron, amlodypina, antagonista wapnia typu dihydropirydyny, antagonista wapnia typu werapamilu, beta-adrenolityk, beta-adrenomimetyk, bisoprolol fumaran, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, chinidyna, chromanie przestankowe, cukrzyca, diltiazem, dizopiramid, dobutamina, doustny lek przeciwcukrzycowy, działanie dromotropowe, działanie hipoglikemizujące, działanie hipotensyjne, działanie inotropowe, felodypina, fenytoina, flekainid, glikozyd naparstnicy, hipoglikemia, inhibitor monoaminooksydazy, insulina, izoprenalina, jaskra, klonidyna, lek adrenomimetyczny, lek parasympatykomimetyczny, lek przeciwarytmiczny klasy I, lek przeciwarytmiczny klasy III, lek przeciwnadciśnieniowy o działaniu ośrodkowym, lidokaina, meflochina, metformina, metylodopa, moksonidyna, nadciśnienie z odbicia, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, NLPZ, noradrenalina, objawowe niedociśnienie, pochodna ergotaminy, pochodna sulfonylomocznika, propafenon, prostaglandyna naczyniowa, przełom nadciśnieniowy, ryfampicyna, rylmenidyna, zaburzenie krążenia obwodowego, znieczulenie ogólne - Leksykon leków
Interakcje leku – Concor 5 5 mg
Bisoprolol, substancja czynna leków Concor 5 i Concor 10, wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne o istotnym znaczeniu klinicznym. Szczególnie niezalecane jest łączenie bisoprololu z antagonistami wapnia typu werapamilu i diltiazemu oraz lekami przeciwnadciśnieniowymi działającymi ośrodkowo (klonidyna, metylodopa, moksonidyna, rylmenidyna) ze względu na ryzyko nasilenia ujemnego wpływu na kurczliwość mięśnia sercowego, zaburzenia przewodzenia przedsionkowo-komorowego oraz ryzyko „nadciśnienia z odbicia”. Wysokie ryzyko interakcji występuje także przy jednoczesnym stosowaniu bisoprololu z antagonistami wapnia typu dihydropirydyny (felodypina, amlodypina), lekami przeciwarytmicznymi klasy I i III (np. chinidyna, amiodaron), insuliną i doustnymi lekami przeciwcukrzycowymi, a także środkami stosowanymi w znieczuleniu ogólnym. W tych przypadkach konieczne jest ścisłe monitorowanie parametrów hemodynamicznych, EKG oraz glikemii, aby zapobiec poważnym powikłaniom, takim jak bradykardia, blok przedsionkowo-komorowy, niedociśnienie tętnicze czy maskowanie objawów hipoglikemii.
adrenalina, amiodaron, amlodypina, antagonista wapnia, antagonista wapnia dihydropirydynowy, beta-adrenomimetyk, bisoprolol, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, chinidyna, chromanie przestankowe, diltiazem, dizopiramid, dobutamina, doustny lek przeciwcukrzycowy, ergotamina, felodypina, fenytoina, flekainid, glikozyd naparstnicy, hipoglikemia, indukcja enzymów wątrobowych, inhibitor monoaminooksydazy, insulina, izoprenalina, jaskra, klonidyna, kurczliwość mięśnia sercowego, lek adrenomimetyczny, lek parasympatykomimetyczny, lek przeciwarytmiczny klasy I, lek przeciwarytmiczny klasy III, lek przeciwnadciśnieniowy ośrodkowy, lidokaina, meflochina, metylodopa, moksonidyna, nadciśnienie z odbicia, niedociśnienie ortostatyczne, niedociśnienie tętnicze, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, noradrenalina, propafenon, przełom nadciśnieniowy, przewodzenie przedsionkowo-komorowe, ryfampicyna, rylmenidyna, zaburzenie krążenia obwodowego, znieczulenie ogólne - Leksykon leków
Działania niepożądane – Normodipine 10 mg
Amlodypina, substancja czynna Normodipine dostępnego w dawkach 5 mg i 10 mg, wykazuje charakterystyczny profil działań niepożądanych, które należy uwzględnić w praktyce klinicznej. Najczęściej obserwuje się obrzęki (≥1/10), zmęczenie i osłabienie (często, ≥1/100 do <1/10), a także objawy ze strony układu nerwowego, takie jak senność, zawroty głowy i bóle głowy (często). Działania niepożądane układu sercowo-naczyniowego obejmują kołatanie serca i nagłe zaczerwienienie twarzy (często), a rzadziej zaburzenia rytmu serca, w tym bradykardię, tachykardię komorową i migotanie przedsionków (niezbyt często). Bardzo rzadko zgłaszano zawał mięśnia sercowego oraz zapalenie naczyń. W zakresie układu pokarmowego często występują ból brzucha, nudności, niestrawność oraz zmiany rytmu wypróżnień, a bardzo rzadko zapalenie trzustki i rozrost dziąseł. Wśród działań niepożądanych skóry i tkanki podskórnej dominują zmiany takie jak wysypka, świąd i pokrzywka (niezbyt często), a poważne reakcje skórne, w tym zespół Stevensa-Johnsona, są bardzo rzadkie.
amlodypina, antagonista wapnia, ból brzucha, ból mięśni, ból stawów, bradykardia, cholestaza, depresja, duszność, działanie niepożądane, enzymy wątrobowe, ginekomastia, hiperglikemia, impotencja, kołatanie serca, małopłytkowość, migotanie przedsionków, neuropatia obwodowa, niedociśnienie, nieżyt żołądka, nudności, obrzęk kostek, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk Quinckego, rozrost dziąseł, rumień wielopostaciowy, szum uszny, tachykardia komorowa, toksyczne martwicze oddzielanie naskórka, zaburzenia mikcji, zaburzenia pozapiramidowe, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia widzenia, zaczerwienienie twarzy, zapalenie naczyń, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry, żółtaczka - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Capecitabine LEK-AM
Kapecytabina, stosowana w terapii onkologicznej, wiąże się z ryzykiem licznych działań niepożądanych, które mogą wymagać modyfikacji dawkowania lub czasowego przerwania leczenia. Do najczęstszych należą biegunka (klasyfikowana wg NCIC CTC: stopień 2 – 4-6 wypróżnień/dobę, stopień 3 – 7-9 wypróżnień/dobę, stopień 4 – ≥10 wypróżnień/dobę), zespół dłoniowo-podeszwowy (stopień 1-3, z objawami od drętwienia do owrzodzeń i pęcherzy), zapalenie jamy ustnej, nudności i bóle brzucha. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko odwodnienia i ostrej niewydolności nerek, zwłaszcza u pacjentów z wcześniejszymi zaburzeniami czynności nerek lub stosujących leki nefrotoksyczne. W przypadku zespołu dłoniowo-podeszwowego stopnia ≥2 wskazane jest przerwanie terapii do ustąpienia objawów, a po stopniu 3 – redukcja dawki. Ponadto, kapecytabina może indukować kardiotoksyczność (zawał mięśnia sercowego, arytmie, niewydolność serca), zaburzenia gospodarki wapniowej (hipo- lub hiperkalcemia) oraz interakcje farmakokinetyczne, m.in. ze zwiększeniem AUC S-warfaryny o 57%, co wymaga monitorowania INR i dostosowania dawki leków przeciwzakrzepowych.
astenia, biegunka, ból brzucha, bradykardia, brywudyna, cukrzyca, dehydrogenaza pirymidynowa, dławica piersiowa, erytrodystezja dłoniowo-podeszwowa, hiperbilirubinemia, hiperkalcemia, jadłowstręt, kapecytabina, kardiomiopatia, kardiotoksyczność, lek nefrotoksyczny, migotanie komór, neuropatia, neurotoksyczność, neutropenia, nietolerancja galaktozy, niewydolność mięśnia sercowego, niewydolność wątroby, odwodnienie, ostra niewydolność nerek, pochodne kumaryny, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, torsade de pointes, wstrząs kardiogenny, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie elektrolitowe, zapalenie błony śluzowej, zapalenie jamy ustnej, zapalenie rogówki, zawał mięśnia sercowego, zespół dłoniowo-podeszwowy, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Finamlox 5 mg
Profil bezpieczeństwa amlodypiny w dawkach 5 mg i 10 mg (Finamlox) obejmuje szeroki zakres działań niepożądanych, które należy monitorować podczas terapii. Najczęściej występujące objawy to senność, zawroty głowy, ból głowy, kołatanie serca, zaczerwienienie twarzy, ból brzucha, nudności, obrzęk kostek oraz zmęczenie. Obrzęki są bardzo częstym działaniem niepożądanym, a obrzęk kostek występuje często, co wymaga regularnej oceny klinicznej pacjentów, zwłaszcza w początkowym okresie leczenia. Działania niepożądane sklasyfikowano według częstości występowania: bardzo często (>1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000), bardzo rzadko (<1/10 000) oraz o nieznanej częstości.
amlodypina, bezsenność, ból brzucha, ból głowy, bradykardia, cholestaza, częstoskurcz komorowy, depresja, duszność, enzymy wątrobowe, ginekomastia, hiperglikemia, impotencja, kołatanie serca, leukocytopenia, małopłytkowość, migotanie przedsionków, neuropatia obwodowa, niedociśnienie, nudności, obrzęk kostek, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk Quinckego, przerost dziąseł, rumień wielopostaciowy, senność, toksyczne martwicze oddzielanie naskórka, zaburzenia mikcji, zaburzenia pozapiramidowe, zaczerwienienie twarzy, zapalenie naczyń, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawał serca, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry, żółtaczka - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Sulfarinol (50 mg + 1 mg)/ml
Preparat Sulfarinol w formie kropli do nosa zawiera 50 mg sulfatiazolu oraz 1 mg azotanu nafazoliny na 1 ml, co przekłada się na dawkę około 2,5 mg sulfatiazolu i 0,05 mg azotanu nafazoliny na jedną kroplę. Główne przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na składniki preparatu, zwłaszcza na sulfonamidy, ze względu na ryzyko reakcji alergicznych, w tym anafilaksji. Ponadto, preparat jest bezwzględnie przeciwwskazany u pacjentów z jaskrą z zamkniętym kątem przesączania, gdyż azotan nafazoliny może indukować mydriazę i prowadzić do nagłego wzrostu ciśnienia wewnątrzgałkowego. Nie zaleca się także stosowania u osób z nieżytem nosa wysychającym, gdyż działanie obkurczające naczynia może pogłębiać uszkodzenia błony śluzowej i zwiększać ryzyko zakażeń wtórnych.
atak jaskry, azotan nafazoliny, bradykardia, ciśnienie wewnątrzgałkowe, działanie niepożądane, górne drogi oddechowe, jaskra z zamkniętym kątem, mydriaza, nadwrażliwość, nieżyt nosa wysychający, obkurczenie naczyń krwionośnych, polekowe zapalenie błony śluzowej nosa, reakcja anafilaktyczna, reakcja krzyżowa, rhinitis medicamentosa, rhinitis sicca, rzęski nabłonka, substancja sympatykomimetyczna, sulfatiazol, uczulenie na sulfonamidy, uszkodzenie nerwu wzrokowego, zakażenie wtórne - Leksykon leków
Interakcje leku – ACEBIS 5 mg + 5 mg
Produkt leczniczy ACEBIS, zawierający ramipryl (inhibitor ACE) oraz bisoprolol (selektywny beta-adrenolityk), wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mogą wpływać na skuteczność terapii oraz bezpieczeństwo pacjenta. Szczególnie istotne są interakcje ramiprylu z lekami wpływającymi na układ renina-angiotensyna-aldosteron (RAA), takimi jak antagoniści receptora angiotensyny II, aliskiren oraz sakubitryl/walsartan, które zwiększają ryzyko niedociśnienia, hiperkaliemii oraz zaburzeń czynności nerek, w tym ostrej niewydolności nerek. Stosowanie sakubitrylu/walsartanu jest przeciwwskazane z ramiprylem bez zachowania 36-godzinnego odstępu. Ponadto, jednoczesne podawanie ramiprylu z lekami moczopędnymi oszczędzającymi potas, suplementami potasu, trimetoprimem, kotrimoksazolem, cyklosporyną i heparyną wymaga ścisłego monitorowania stężenia potasu w surowicy ze względu na ryzyko hiperkaliemii. Ramipryl może również nasilać działanie hipoglikemizujące leków przeciwcukrzycowych, a bisoprolol maskować objawy hipoglikemii, co wymaga regularnej kontroli glikemii, zwłaszcza u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek.
allopurynol, amiloryd, antagonista wapnia, antagonista wapnia typu dihydropirydyny, beta-adrenolityk, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, chromanie przestankowe, cyklosporyna, cytostatyk, dializa, dysfagia, działanie inotropowe ujemne, ewerolimus, glikozyd naparstnicy, hemofiltracja, heparyna, hiperkaliemia, hipoglikemia, inhibitor konwertazy angiotensyny, inhibitor monoaminooksydazy, inhibitor mTOR, jaskra, kortykosteroid, kurczliwość mięśnia sercowego, kwas acetylosalicylowy, lek immunosupresyjny, lek moczopędny oszczędzający potas, lek parasympatykomimetyczny, lek przeciwarytmiczny klasy I, lek przeciwarytmiczny klasy III, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwnadciśnieniowy działający ośrodkowo, lek przeciwpsychotyczny, lek znieczulający, meflochina, nadciśnienie z odbicia, napięcie współczulne, niedociśnienie, niedociśnienie ortostatyczne, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, odruchowa tachykardia, omdlenie, ostra niewydolność nerek, prokainamid, przełom nadciśnieniowy, przewodzenie przedsionkowo-komorowe, racekadotryl, ramipryl i bisoprolol, reakcja rzekomoanafilaktyczna, receptor beta-adrenergiczny, sakubitryl walsartan, selektywny beta-adrenolityk, spironolakton, stężenie glukozy we krwi, stężenie potasu w surowicy, sympatykomimetyk, syrolimus, temsyrolimus, triamteren, trimetoprim i kotrimoksazol, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, układ renina-angiotensyna-aldosteron, wildagliptyna, zaburzenia czynności nerek, zawroty głowy - Leksykon substancji czynnych
Metylofenidat – Działania niepożądane
Metylofenidat, stosowany głównie w terapii ADHD, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, z których najczęstsze obejmują ból głowy, bezsenność, nerwowość, zmniejszenie łaknienia oraz nudności i suchość w jamie ustnej. Szczególnie istotne są działania niepożądane układu sercowo-naczyniowego, takie jak tachykardia, kołatanie serca, zaburzenia rytmu serca, a także rzadkie, ale poważne incydenty jak zawał mięśnia sercowego, zatrzymanie krążenia i nagła śmierć sercowa. Częstość występowania tych objawów waha się od bardzo często (≥1/10) do bardzo rzadkich, co wymaga szczególnej uwagi u pacjentów z istniejącymi chorobami serca lub czynnikami ryzyka. Ponadto, metylofenidat może indukować nadciśnienie tętnicze, obwodowe marznięcie oraz poważne zaburzenia naczyniowo-mózgowe, takie jak udary, krwotoki i zapalenia tętnic mózgowych.
afazja, akatyzja, bezsenność, biegunka, ból brzucha, bradykardia, bruksizm, depresja, drgawka, drżenie, dusznica bolesna, dysfemia, dyskineza, ginekomastia, hiperaktywność psychoruchowa, jadłowstręt, kołatanie serca, krwiomocz, krwotok mózgowy, lęk, leukopenia, łysienie, małopłytkowość, mania, migrena, myśl samobójcza, nadciśnienie tętnicze, napad drgawkowy typu grand mal, niedokrwistość, nietrzymanie moczu, objaw Raynauda, obrzęk naczynioruchowy, omam, pancytopenia, parestezja, plamica małopłytkowa, pokrzywka, priapizm, reakcja anafilaktyczna, ruch choreoatetotyczny, rumień, rumień wielopostaciowy, senność, śpiączka wątrobowa, suchość w jamie ustnej, szmer sercowy, tachykardia, tachykardia nadkomorowa, udar naczyniowy mózgu, urojenie, wymioty, wysypka, zaburzenie erekcji, zaburzenie naczyniowo-mózgowe, zaburzenie rytmu serca, zapalenie jamy nosowo-gardłowej, zapalenie tętnic mózgowych, zapalenie żołądka i jelit, zaparcie, zatrzymanie krążenia, zawał mięśnia sercowego, zawrót głowy, zespół nadpobudliwości psychoruchowej z deficytem uwagi, zespół Tourette’a, złośliwy zespół neuroleptyczny, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Filomag Uno 40 mg Mg2+
Lek Magnesium Asparticum Filofarm zawiera 40 mg jonów magnezu w postaci 600 mg magnezu wodoroasparaginianu na tabletkę i posiada szereg przeciwwskazań klinicznych. Bezwzględnie nie powinien być stosowany u pacjentów z nadwrażliwością na magnez wodoroasparaginian, hipermagnezemią, ciężką niewydolnością nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min), zaburzeniami przewodnictwa przedsionkowo-komorowego, bradykardią oraz u chorych z miastenią gravis. Szczególnie istotne jest unikanie suplementacji u pacjentów z zaawansowaną dysfunkcją nerek (stadia 4-5 PChN), ze względu na ryzyko kumulacji magnezu i powikłań hipermagnezemicznych. Preparat zawiera również 32 mg sacharozy na tabletkę, co może mieć znaczenie u osób z nietolerancją cukrów, choć nie stanowi formalnego przeciwwskazania.
antagonista wapnia, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, choroba autoimmunologiczna, hipermagnezemia, klirens kreatyniny, leki zobojętniające kwas żołądkowy, magnez wodoroasparaginian, miastenia, nadwrażliwość na magnez, niewydolność nerek, poziom magnezu, przełom miasteniczny, przewlekła choroba nerek, transmisja nerwowo-mięśniowa, układ przewodzący serca, zaburzenia przewodnictwa przedsionkowo-komorowego, zaburzenia rytmu serca, złącze nerwowo-mięśniowe - Leksykon leków
Przedawkowanie – Krople nasercowe –
Produkt leczniczy Krople nasercowe zawiera nalewki z ziela konwalii (50,0 g), kwiatostanu głogu (25,0 g) oraz korzenia kozłka (25,0 g) na 100 g preparatu, z zawartością etanolu wynoszącą 61,0%–67,0% (V/V). Brak jest szczegółowych danych klinicznych dotyczących przedawkowania, jednak ze względu na obecność glikozydów nasercowych w nalewce z konwalii, potencjalne przedawkowanie może wywołać objawy typowe dla zatrucia glikozydami, takie jak zaburzenia rytmu serca (bradykardia, bloki przedsionkowo-komorowe, tachykardia komorowa, migotanie komór), a także objawy ze strony układu pokarmowego (nudności, wymioty, biegunka, bóle brzucha) oraz ośrodkowego układu nerwowego (zawroty głowy, zaburzenia widzenia, splątanie, senność, depresja oddechowa). Dodatkowo, wysokie stężenie etanolu może powodować objawy zatrucia alkoholowego, takie jak ataksja, zaburzenia mowy, utrata przytomności i śpiączka. Zaburzenia elektrolitowe (hipokaliemia, hiperkalcemia, hipomagnezemia) również mogą wystąpić w wyniku działania glikozydów nasercowych.
ataksja, biegunka, blok przedsionkowo-komorowy, ból brzucha, bradykardia, depresja oddechowa, glikozyd nasercowy, hiperkalcemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, migotanie komór, nalewka z korzenia kozłka, nalewka z kwiatostanu głogu, nalewka z ziela konwalii, nudności, ośrodkowy układ nerwowy, śpiączka, splątanie, tachykardia komorowa, układ sercowo-naczyniowy, utrata przytomności, wymioty, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie mowy, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie widzenia, zatrucie alkoholowe, zatrucie glikozydami nasercowymi, zawroty głowy - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Nivalin
Galantamina, zawarta w produkcie leczniczym Nivalin (stężenia 2,5 mg/ml lub 5 mg/ml), wykazuje parasympatykomimetyczne działanie, które może prowadzić do bradykardii oraz bloków przedsionkowo-komorowych. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z zespołem chorego węzła zatokowego, nadkomorowymi zaburzeniami przewodnictwa, niewyrównanymi zaburzeniami elektrolitowymi (hiperkaliemia, hipokaliemia) oraz u osób przyjmujących leki zwalniające rytm serca, takie jak digoksyna czy β-blokery. U pacjentów z zastoinową niewydolnością serca konieczne jest monitorowanie funkcji sercowo-naczyniowych ze względu na ryzyko zaburzeń rytmu i pogorszenia niewydolności. Istnieje także ryzyko wydłużenia odstępu QTc i torsade de pointes, zwłaszcza przy przedawkowaniu, co wymaga ostrożności u pacjentów z wydłużonym QTc, chorobami serca oraz zaburzeniami elektrolitowymi.
blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, bromowodorek galantaminy, choroba Parkinsona, digoksyna, drgawki uogólnione, działanie parasympatykomimetyczne, hiperkaliemia, hipokaliemia, inhibitor esterazy cholinowej, klirens kreatyniny, łagodna niewydolność nerek, lek blokujący receptor beta-adrenergiczny, nadkomorowe zaburzenia przewodnictwa, niedrożność dróg moczowych, retencja moczu, torsade de pointes, wydłużenie odstępu QTc, zaburzenia elektrolitowe, zastoinowa niewydolność serca, zespół chorego węzła zatokowego - Leksykon leków
Działania niepożądane – Amisan 400 mg
Amisulpryd w dawce 400 mg w formie tabletek powlekanych wykazuje szeroki profil działań niepożądanych, które należy monitorować podczas terapii pacjentów z zaburzeniami psychicznymi. Najczęściej obserwuje się objawy pozapiramidowe (drżenie, sztywność, hipokinezja, akatyzja) występujące bardzo często (≥1/10), które są zwykle łagodne i reagują na leki przeciwparkinsonowskie. Często pojawiają się także ostra dystonia i senność, a niezbyt często późne dyskinezie oraz napady padaczkowe. Rzadko występuje złośliwy zespół neuroleptyczny, stanowiący zagrożenie życia. W zakresie układu endokrynologicznego często obserwuje się hiperprolaktynemię, prowadzącą do mlekotoku, braku miesiączki, ginekomastii i zaburzeń erekcji. Rzadko notuje się łagodny guz przysadki (prolactinoma). W układzie sercowo-naczyniowym niezbyt często występuje bradykardia, a rzadko poważne zaburzenia rytmu serca, takie jak wydłużenie odstępu QT, torsade de pointes, częstoskurcz komorowy, migotanie komór, które mogą prowadzić do zatrzymania krążenia i nagłego zgonu. Często obserwuje się niedociśnienie tętnicze, a rzadko żylne choroby zakrzepowo-zatorowe, w tym zatorowość płucną.
agranulocytoza, akatyzja, amisulpryd, bradykardia, częstoskurcz komorowy, enzymy wątrobowe, fotodermatoza, ginekomastia, hipercholesterolemia, hiperglikemia, hiponatremia, lek przeciwparkinsonowski, migotanie komór, napad padaczkowy, neutropenia, niedociśnienie tętnicze, objawy pozapiramidowe, obrzęk naczynioruchowy, osteoporoza, ostra dystonia, pokrzywka, późna dyskineza, prolactinoma, prolaktyna, rabdomioliza, splątanie, torsade de pointes, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie erekcji, zaburzenie rytmu serca, zachłystowe zapalenie płuc, zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna, zatrzymanie krążenia, zatrzymanie moczu, zespół nieadekwatnego wydzielania hormonu antydiuretycznego, zespół niespokojnych nóg, zespół odstawienia u noworodka, złośliwy zespół neuroleptyczny, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon chorób i schorzeń
Synkopa wazowagalna – Etiologia i przyczyny
Synkopa wazowagalna, najczęstsza przyczyna omdleń w populacji, dotyczy około 33% osób w ciągu życia i stanowi ponad 85% omdleń u osób poniżej 40. roku życia. Patofizjologia opiera się na nadmiernej aktywacji nerwu błędnego, prowadzącej do bradykardii i wazodylatacji, co skutkuje spadkiem ciśnienia tętniczego i hipoperfuzją mózgową. Mechanizm ten, znany jako odruch Bezolda-Jarischa, jest modulowany przez neuroprzekaźniki takie jak serotonina, adenozyna, tlenek azotu i katecholaminy. Wyróżnia się trzy typy odpowiedzi według klasyfikacji VASIS: wazodepresyjną, kardiodepresyjną i mieszaną. Czynniki wyzwalające obejmują silne emocje, zmiany pozycji ciała, warunki środowiskowe (np. gorąco, odwodnienie), czynności fizjologiczne (mikcja, defekacja) oraz stosowanie leków wazodylatacyjnych i diuretyków. U osób starszych synkopa często współistnieje z innymi zaburzeniami dysautonomicznymi, a jej rozpoznanie wymaga różnicowania z omdleniami kardiogennymi i ortostatycznymi.
autonomiczny układ nerwowy, beta-bloker, bradykardia, diuretyk, fludrokortyzon, funkcja sercowo-naczyniowa, hipoperfuzja mózgowa, hipotensja, hipotensja ortostatyczna, hipotensja poposiłkowa, hydroksylaza tyrozynowa, katecholamina, lek moczopędny, lek wazopresyjny, manewr Valsalvy, midodryna, mineralokortykoid, monitorowanie EKG, nadwrażliwość zatoki szyjnej, nerw błędny, odruch Bezolda-Jarischa, omdlenie neurokardiogenne, omdlenie odruchowe, pończochy uciskowe, rozrusznik serca, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, synkopa kardiogenna, synkopa wazowagalna, tachykardia, test pochyleniowy, układ sympatyczny, wazodylatacja, wazodylator, wazokonstrykcja, zespół posturalnej tachykardii ortostatycznej - Leksykon leków
Działania niepożądane – Citronil 20 mg
Cytalopram w dawce 20 mg (Citronil) wykazuje profil działań niepożądanych typowy dla selektywnych inhibitorów wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI). Najczęściej obserwowane działania niepożądane to senność, bezsenność, nasilone pocenie się, suchość w jamie ustnej, nudności, biegunka oraz zmęczenie. Występują one najintensywniej w początkowym okresie terapii i mają tendencję do ustępowania z czasem. Częstość występowania działań niepożądanych została sklasyfikowana według standardowych kategorii: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100, <1/10), niezbyt często (≥1/1000, ≤1/100), rzadko (≥1/10000, ≤1/1000) oraz bardzo rzadko (<1/10000). Wśród rzadkich, ale istotnych działań niepożądanych wymienia się m.in. zespół serotoninowy, zaburzenia rytmu serca (wydłużenie QT, arytmie komorowe), hiponatremię oraz myśli i zachowania samobójcze, szczególnie w początkowej fazie leczenia lub po zmianie dawki.
arytmia komorowa, bezsenność, biegunka, bradykardia, cytalopram, drgawki, dyskineza, halucynacja, hipertermia, hipokaliemia, hiponatremia, impotencja, krwawienie z przewodu pokarmowego, krwotok maciczny, łysienie, mania, migrena, myśl samobójcza, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, nudności, obrzęk naczynioruchowy, omdlenie, pokrzywka, priapizm, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, suchość jamy ustnej, tachykardia, wybroczyna, wydłużenie odstępu QT, wysypka, zaburzenie ejakulacji, zaburzenie koncentracji, zaburzenie pozapiramidowe, zaburzenie snu, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zapalenie wątroby, zaparcie, zespół serotoninowy, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Potassium Chloride 0,15% + Sodium Chloride 0,9% B. Braun 1,5 g/l + 9 g/l
Przedawkowanie roztworu do infuzji zawierającego chlorek potasu i chlorek sodu prowadzi do hiperkaliemii, hipernatremii, hiperchloremii oraz przewodnienia, co skutkuje poważnymi zaburzeniami układu sercowo-naczyniowego i nerwowo-mięśniowego. Hiperkaliemia manifestuje się niedociśnieniem tętniczym, arytmią, blokiem serca, charakterystycznymi zmianami w EKG (m.in. krzywe dwufazowe, spiczaste załamki T, wydłużenie odstępu PR, poszerzenie zespołu QRS) oraz ryzykiem zatrzymania akcji serca. Zaburzenia nerwowo-mięśniowe obejmują paraliż kończyn, mięśni, w tym układu oddechowego, zniesienie odruchów, osłabienie siły mięśniowej oraz splątanie. U pacjentów z przewlekłą hiponatremią gwałtowny wzrost stężenia sodu może wywołać zespół demielinizacji osmotycznej, poważne powikłanie neurologiczne.
arytmia, blok przedsionkowo-komorowy, blok serca, bradykardia, dializa otrzewnowa, diureza, glikozyd nasercowy, glukonian wapnia, hemodializa, hiperchloremia, hiperkaliemia, hipernatremia, hiponatremia, insulinoterapia, monitorowanie EKG, niedociśnienie tętnicze, niewydolność oddechowa, obrzęk, odstęp PR, paraliż kończyn, paraliż mięśni, paraliż układu oddechowego, przewodnienie, równowaga kwasowo-zasadowa, splątanie, tachykardia, wodorowęglan sodu, załamek T, zapis EKG, zatrzymanie akcji serca, zatrzymanie krążenia, zespół demielinizacji osmotycznej, zespół QRS, zniesienie odruchów - Leksykon substancji czynnych
Chloroprokaina – Działania niepożądane
Chloroprokaina, stosowana w dawce 10 mg/ml w znieczuleniu rdzeniowym, wykazuje profil działań niepożądanych typowy dla leków znieczulających miejscowo z grupy estrów. Najczęściej obserwuje się niedociśnienie tętnicze (≥1/10) oraz nudności (≥1/10), a także wymioty (≥1/100). Reakcje alergiczne, choć rzadkie (<1/10 000), mogą obejmować pokrzywkę, obrzęk naczynioruchowy z potencjalną niedrożnością dróg oddechowych, tachykardię i reakcje anafilaktoidalne z ciężkim niedociśnieniem. Często występują objawy neurologiczne takie jak lęk, niepokój ruchowy, parestezje i zawroty głowy, a niezbyt często objawy toksycznego wpływu na OUN, w tym drgawki i utrata przytomności. Rzadkie, ale poważne powikłania neurologiczne obejmują neuropatię, blokadę rdzeniową, zapalenie pajęczynówki oraz trwałe deficyty neurologiczne, w tym zespół ogona końskiego.
arytmia, blokada rdzeniowa, bradykardia, całkowita blokada rdzeniowa, depresja mięśnia sercowego, depresja oddechowa, diplopia, drgawki, hipowolemia, krwiak rdzeniowy, nadciśnienie tętnicze, neuropatia, niedociśnienie tętnicze, niedrożność dróg oddechowych, niepokój ruchowy, nudności, obrzęk krtani, obrzęk naczynioruchowy, ośrodkowy układ nerwowy, parestezja, parestezje okołoustne, płyn mózgowo-rdzeniowy, podwójne widzenie, pokrzywka, reakcja anafilaktoidalna, szum w uszach, tachykardia, utrata przytomności, wstrzyknięcie donaczyniowe, wymioty, zaburzenia słuchu, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, zapalenie pajęczynówki, zatrzymanie akcji serca, zatrzymanie czynności oddechowej, zatrzymanie moczu, zawroty głowy, zespół ogona końskiego, znieczulenie rdzeniowe - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Betaxolol Medreg 20 mg
Betaksolol, jako beta-adrenolityk, wymaga szczególnej ostrożności przy stosowaniu u kobiet w wieku rozrodczym, ciężarnych oraz karmiących piersią. W okresie ciąży lek może powodować zmniejszenie przepływu łożyskowego, co wiąże się z ryzykiem wewnątrzmacicznej śmierci płodu, poronienia, przedwczesnego porodu oraz działań niepożądanych u płodu, takich jak hipoglikemia i bradykardia. U noworodków matek leczonych betaksololem obserwuje się ryzyko powikłań sercowych (w tym niewydolności serca), płucnych, bradykardii, zaburzeń oddychania oraz hipoglikemii, które mogą utrzymywać się przez kilka dni po porodzie. Zaleca się ścisłe monitorowanie częstości akcji serca i stężenia glukozy we krwi noworodków przez 3-5 dni na oddziale intensywnej terapii noworodków. W przypadku dekompensacji kardiologicznej stosuje się glukagon (0,3 mg/kg mc.), izoprenalinę oraz dobutaminę, wymagające specjalistycznego nadzoru.
atropina, beta-adrenolityk, bradykardia, cukrzyca ciążowa, dekompensacja kardiologiczna, dobutamina, drgawka uogólniona, działanie teratogenne, glukagon, hiperglikemia, hipoglikemia, izoprenalina, niedociśnienie, niewydolność serca, obrzęk płuc, poród przedwczesny, poronienie, powikłanie płucne, przedawkowanie leku, przepływ łożyskowy, skurcz oskrzeli, śmierć wewnątrzmaciczna płodu, wstrząs kardiogenny, zaburzenie oddychania, zahamowanie zatokowe, zatrzymanie akcji serca - Leksykon leków
Działania niepożądane – Nebivor 5 mg
Nebiwolol, będący beta-adrenolitykiem stosowanym w leczeniu nadciśnienia tętniczego oraz przewlekłej niewydolności serca, wykazuje zróżnicowany profil działań niepożądanych zależny od leczonej jednostki chorobowej. U pacjentów z nadciśnieniem tętniczym najczęściej obserwuje się działania niepożądane takie jak bradykardia, niewydolność serca, spowolnienie przewodzenia przedsionkowo-komorowego, niedociśnienie tętnicze, duszność, zaburzenia żołądkowo-jelitowe (zaparcia, nudności, biegunka), a także objawy skórne (świąd, wysypka, nasilenie łuszczycy). Częstość występowania tych działań mieści się w zakresie od ≥1/100 do <1/10 dla najczęstszych objawów. Dodatkowo, beta-adrenolityki mogą powodować zmniejszenie wydzielania łez oraz objawy takie jak omamy, psychozy czy objaw Raynauda, które również mogą wystąpić podczas terapii nebiwololem.
beta-adrenolityk, biegunka, blok przedsionkowo-komorowy, ból głowy, bradykardia, chromanie przestankowe, duszność, impotencja, koszmary senne, łuszczyca, nadciśnienie tętnicze, nebiwolol, niedociśnienie ortostatyczne, niedociśnienie tętnicze, niestrawność, nudności, objaw Raynauda, obrzęk, obrzęk kończyn dolnych, obrzęk naczynioruchowy, omam, omdlenie, parestezja, pokrzywka, przewlekła niewydolność serca, psychoza, skurcz oskrzeli, splątanie, świąd, wymioty, wysypka rumieniowa, wzdęcie, zaburzenia widzenia, zaparcie, zawroty głowy, zespół oczno-śluzówkowo-skórny, zespół suchego oka, zmęczenie - Leksykon leków
Działania niepożądane – Eslibon 800 mg
Octan eslikarbazepiny, substancja czynna leku Eslibon dostępnego w dawkach 200 mg, 400 mg, 600 mg i 800 mg, wykazuje profil bezpieczeństwa typowy dla leków przeciwpadaczkowych, z działaniami niepożądanymi o łagodnym do umiarkowanego nasileniu, najczęściej pojawiającymi się na początku terapii. Najczęstsze działania niepożądane obejmują zawroty głowy, senność, ból głowy i nudności, występujące u mniej niż 3% pacjentów. Wśród innych zgłaszanych objawów znajdują się m.in. hiponatremia, niedokrwistość, zaburzenia widzenia (podwójne widzenie u 11,4% pacjentów stosujących jednocześnie karbamazepinę), zaburzenia rytmu serca (w tym wydłużenie odstępu PR i ryzyko bloku przedsionkowo-komorowego), a także reakcje skórne, takie jak wysypka i zespół DRESS. Szczególną uwagę należy zwrócić na interakcje z karbamazepiną, które zwiększają częstość występowania działań niepożądanych neurologicznych i okulistycznych.
alergiczne zapalenie skóry, ataksja, blok przedsionkowo-komorowy, ból głowy, bradykardia, depresja, hiponatremia, karbamazepina, lek przeciwpadaczkowy, leukopenia, małopłytkowość, nadciśnienie, niedoczynność tarczycy, niedokrwistość, niedosłuch, nudności, octan eslikarbazepiny, osteopenia, osteoporoza, pobudzenie, podwójne widzenie, reakcja anafilaktyczna, senność, stan splątania, szumy uszne, toczeń rumieniowaty układowy, wysypka polekowa z eozynofilią, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia psychotyczne, zaburzenia równowagi elektrolitowej, zahamowanie czynności szpiku kostnego, zakażenie dróg moczowych, zapalenie trzustki, zawroty głowy, zawroty głowy pochodzenia obwodowego, zespół nieadekwatnego wydzielania ADH, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Elicea
Escytalopram, jako selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), jest przeciwwskazany u pacjentów poniżej 18. roku życia ze względu na zwiększone ryzyko zachowań samobójczych i wrogości. W trakcie terapii należy monitorować pacjentów pod kątem nasilenia objawów lękowych, zwłaszcza na początku leczenia, oraz ryzyka wystąpienia drgawek, szczególnie u osób z padaczką. U pacjentów z manią lub hipomanią w wywiadzie konieczne jest zachowanie ostrożności, a w przypadku wystąpienia fazy maniakalnej – natychmiastowe odstawienie leku. Leczenie może wpływać na kontrolę glikemii u chorych na cukrzycę, co wymaga dostosowania terapii hipoglikemizującej. Ryzyko samobójstw jest szczególnie podwyższone u osób poniżej 25. roku życia oraz u pacjentów z historią zachowań samobójczych, dlatego konieczna jest ścisła obserwacja w początkowym okresie terapii i po zmianie dawki.
akatyzja, arytmia złośliwa, bradykardia, choroba niedokrwienna serca, ciśnienie wewnątrzgałkowe, cukrzyca, depresja, escytalopram, hipokaliemia, hipomagnezemia, hipomania, hiponatremia, jaskra z zamkniętym kątem, leczenie elektrowstrząsami, lęk paniczny, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwzakrzepowy, mania, myśli samobójcze, niewydolność serca, padaczka, SIADH, SNRI, SSRI, torsade de pointes, zaburzenia czynności seksualnych, zawał mięśnia sercowego, zespół serotoninowy, ziele dziurawca - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Vellofent 67 mcg
Fentanyl, będący aktywnym składnikiem leku Vellofent, jest silnym opioidowym analgetykiem z grupy pochodnych fenylopiperydyny, działającym głównie na receptor μ-opioidowy. Jego działanie przeciwbólowe jest ściśle zależne od stężenia w osoczu, które rośnie wraz z rozwojem tolerancji, co wymaga indywidualnego dostosowania dawki. Wśród działań niepożądanych fentanylu dominują depresja oddechowa, bradykardia, hipotermia, zaparcia, mioza oraz ryzyko uzależnienia fizycznego. Ponadto, lek może wpływać na oś podwzgórze-przysadka-nadnercza i podwzgórze-przysadka-gonady, powodując wzrost prolaktyny oraz obniżenie kortyzolu i testosteronu w surowicy, co może manifestować się klinicznie. Fentanyl zwiększa napięcie mięśni gładkich układu moczowego, co u poszczególnych pacjentów może skutkować różnymi objawami dotyczącymi mikcji.
agonista receptora opioidowego, badanie podwójnie zaślepione, ból nowotworowy, ból przebijający, bradykardia, depresja oddechowa, dysuria, działanie przeciwbólowe, fentanyl, fentanylu cytrynian, hipotermia, intensywność bólu, kortyzol, mioza, oś podwzgórze-przysadka-gonady, oś podwzgórze-przysadka-nadnercza, prolaktyna, receptor opioidowy μ, różnica intensywności bólu, skurcze propulsywne, tabletka podjęzykowa, testosteron, uzależnienie fizyczne - Leksykon leków
Przedawkowanie – Blocard 5 mg
Przedawkowanie bisoprololu, substancji czynnej leku Blocard, wymaga natychmiastowej interwencji medycznej ze względu na ryzyko wystąpienia bradykardii, niedociśnienia tętniczego, skurczu oskrzeli, ostrej niewydolności serca oraz hipoglikemii. Objawy te mogą być różnie nasilone, a szczególną wrażliwość wykazują pacjenci z niewydolnością serca. W przypadku bradykardii zaleca się dożylne podanie atropiny, a w razie braku efektu – izoprenaliny lub innych leków o działaniu chronotropowym dodatnim, a w niektórych sytuacjach wszczepienie stymulatora serca. Niedociśnienie tętnicze wymaga dożylnego podania płynów, leków obkurczających naczynia oraz glukagonu, który poprawia kurczliwość mięśnia sercowego. Skurcz oskrzeli leczy się beta2-adrenomimetykami i/lub teofiliną, natomiast ostra niewydolność serca wymaga podania leków moczopędnych, inotropowo dodatnich i rozszerzających naczynia krwionośne. Hipoglikemię koryguje się dożylnym podaniem glukozy.
atropina, beta-adrenolityk, beta2-adrenomimetyk, bisoprolol, Blocard, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, działanie farmakologiczne, glukagon, glukoza dożylna, hipoglikemia, izoprenalina, lek inotropowy, lek moczopędny, lek rozszerzający oskrzela, leki obkurczające naczynia, monitoring funkcji życiowych, niedociśnienie tętnicze, niewydolność serca, ostra niewydolność serca, przedawkowanie bisoprololu, saturacja krwi, skurcz oskrzeli, stężenie glukozy, stymulator serca, teofilina, zwężenie dróg oddechowych - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Lidocaine 1% Fresenius Kabi
Lidokaina powinna być podawana wyłącznie przez wykwalifikowany personel medyczny z doświadczeniem w resuscytacji, dysponujący odpowiednim sprzętem. Wysokie stężenia lidokainy we krwi, zwłaszcza po długotrwałym podawaniu dożylnym, mogą wywołać ostre reakcje toksyczne neurologiczne i kardiologiczne. Lek wymaga ostrożności u pacjentów z zaburzeniami automatyzmu i przewodzenia serca, przyjmujących leki przeciwarytmiczne klasy III (np. amiodaron), z zastoinową niewydolnością serca, bradykardią, ciężkim wstrząsem, upośledzoną czynnością oddechową, napadami drgawkowymi, miastenią, koagulopatią, zaburzeniami czynności wątroby i nerek (klirens kreatyniny <10 mL/min), a także u osób w podeszłym wieku i ogólnie osłabionych. Przed dożylnym podaniem konieczne jest wyrównanie hipokaliemii, hipoksji oraz zaburzeń równowagi kwasowo-zasadowej. Monitorowanie EKG i ciśnienia krwi jest obligatoryjne podczas znieczulenia podpajęczynówkowego i nadtwardówkowego, ze szczególną ostrożnością u pacjentów z chorobami sercowo-naczyniowymi.
blokada okołoszyjkowa, bradykardia, chondroliza, działanie porfirogenne, fosfokinaza kreatynowa, hipokaliemia, hipoksja, klirens kreatyniny, koagulopatia, lek przeciwarytmiczny klasy III, miastenia, napad drgawkowy, resuscytacja, upośledzenie czynności oddechowej, wstrząs, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia przewodzenia serca, zaburzenia równowagi kwasowo-zasadowej, zastoinowa niewydolność serca, znieczulenie nadtwardówkowe, znieczulenie okołogałkowe, znieczulenie podpajęczynówkowe, znieczulenie zagałkowe