Przedawkowanie
Blocard 5 mg

Przedawkowanie bisoprololu, substancji czynnej leku Blocard, wymaga natychmiastowej interwencji medycznej ze względu na ryzyko wystąpienia bradykardii, niedociśnienia tętniczego, skurczu oskrzeli, ostrej niewydolności serca oraz hipoglikemii. Objawy te mogą być różnie nasilone, a szczególną wrażliwość wykazują pacjenci z niewydolnością serca. W przypadku bradykardii zaleca się dożylne podanie atropiny, a w razie braku efektu – izoprenaliny lub innych leków o działaniu chronotropowym dodatnim, a w niektórych sytuacjach wszczepienie stymulatora serca. Niedociśnienie tętnicze wymaga dożylnego podania płynów, leków obkurczających naczynia oraz glukagonu, który poprawia kurczliwość mięśnia sercowego. Skurcz oskrzeli leczy się beta2-adrenomimetykami i/lub teofiliną, natomiast ostra niewydolność serca wymaga podania leków moczopędnych, inotropowo dodatnich i rozszerzających naczynia krwionośne. Hipoglikemię koryguje się dożylnym podaniem glukozy.

Pobierz ChPL PDF Blocard – Tabletki powlekane – 5 mg
  1. Przedawkowanie bisoprololu (Blocard)
    1. Najczęstsze objawy przedawkowania
    2. Postępowanie w przypadku przedawkowania
    3. Szczegółowe postępowanie terapeutyczne
    4. Monitorowanie pacjenta po przedawkowaniu
    5. Kolejne rozdziały
Wskazania
  1. dławica piersiowa
  2. nadciśnienie tętnicze
  3. stabilna przewlekła niewydolność serca z zaburzoną czynnością skurczową lewej komory
Substancja czynna
  1. bisoprolol
Kategoria leku
  1. beta-adrenolityki
  2. leki przeciwnadciśnieniowe
  3. leki stosowane w dławicy piersiowej
  4. leki stosowane w niewydolności serca

Przedawkowanie bisoprololu (Blocard)

Przedawkowanie bisoprololu, substancji czynnej zawartej w produkcie leczniczym Blocard, stanowi stan wymagający natychmiastowej interwencji medycznej. Doświadczenia kliniczne dotyczące przedawkowania bisoprololu są ograniczone i zgłoszono jedynie kilka takich przypadków. W sytuacjach przedawkowania obserwowano głównie bradykardię i/lub niedociśnienie tętnicze, przy czym u wszystkich pacjentów objawy te ustąpiły po wdrożeniu odpowiedniego leczenia. 1

Należy zaznaczyć, że istnieje znaczna zmienność osobnicza w zakresie wrażliwości na pojedynczą, dużą dawkę bisoprololu. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z niewydolnością serca, którzy prawdopodobnie wykazują bardzo dużą wrażliwość na przedawkowanie tego leku. 2

Najczęstsze objawy przedawkowania

Wśród najczęściej występujących objawów przedawkowania beta-adrenolityków, w tym bisoprololu (Blocard), należy wymienić: bradykardię, niedociśnienie tętnicze, skurcz oskrzeli, ostrą niewydolność serca oraz hipoglikemię. 3

Objaw przedawkowania Opis Postępowanie lecznicze
Bradykardia Znaczne zwolnienie czynności serca poniżej fizjologicznej normy Podanie dożylne atropiny. W przypadku niedostatecznej odpowiedzi – ostrożne podanie izoprenaliny lub innego leku o dodatnim działaniu chronotropowym. W niektórych przypadkach może być konieczne wszczepienie stymulatora serca.
Niedociśnienie tętnicze Obniżenie ciśnienia tętniczego krwi do wartości patologicznych Dożylne podanie płynów i leków obkurczających naczynia. Pomocne może być dożylne zastosowanie glukagonu.
Skurcz oskrzeli Nadmierne zwężenie dróg oddechowych utrudniające przepływ powietrza Podanie leków rozszerzających oskrzela, takich jak beta2-adrenomimetyki i/lub teofilina.
Ostra niewydolność serca Nagłe pogorszenie funkcji serca jako pompy Dożylne podanie leków moczopędnych, leków działających inotropowo dodatnio oraz rozszerzających naczynia krwionośne.
Hipoglikemia Obniżenie stężenia glukozy we krwi poniżej wartości prawidłowych Dożylne podanie glukozy.
Blok przedsionkowo-komorowy (drugiego lub trzeciego stopnia) Zaburzenie przewodzenia impulsów elektrycznych między przedsionkami a komorami serca Dokładne monitorowanie pacjenta oraz dożylne podanie izoprenaliny we wlewie lub wszczepienie stymulatora serca.

Postępowanie w przypadku przedawkowania

W przypadku przedawkowania bisoprololu należy natychmiast przerwać leczenie tym lekiem i wdrożyć leczenie podtrzymujące oraz objawowe. 4

Należy zwrócić uwagę, że bisoprolol tylko w niewielkim stopniu można usunąć za pomocą dializy, co ogranicza skuteczność tej metody w leczeniu przedawkowania. 5

Szczegółowe postępowanie terapeutyczne

Na podstawie oczekiwanych działań farmakologicznych bisoprololu oraz zaleceń dotyczących postępowania przy przedawkowaniu innych beta-adrenolityków, jeśli jest to klinicznie uzasadnione, należy rozważyć następujące działania w zależności od dominujących objawów: 6

  • W przypadku bradykardii: należy podać dożylnie atropinę. Jeżeli reakcja jest niewystarczająca, można ostrożnie podać izoprenalinę lub inny lek o dodatnim działaniu chronotropowym. W niektórych przypadkach może okazać się konieczne wszczepienie stymulatora serca. 7
  • W przypadku niedociśnienia tętniczego: wskazane jest dożylne podanie płynów i leków obkurczających naczynia. Pomocne może być dożylne zastosowanie glukagonu, który poprzez aktywację receptorów beta-adrenergicznych zwiększa kurczliwość mięśnia sercowego. 8
  • W przypadku bloku przedsionkowo-komorowego (drugiego lub trzeciego stopnia): konieczne jest dokładne monitorowanie stanu pacjenta oraz dożylne podanie izoprenaliny we wlewie lub wszczepienie tymczasowego stymulatora serca. 9
  • W przypadku ostrego nasilenia niewydolności serca: zalecane jest dożylne podanie leków moczopędnych, leków o działaniu inotropowo dodatnim oraz leków rozszerzających naczynia krwionośne. 10
  • W przypadku skurczu oskrzeli: należy zastosować leki rozszerzające oskrzela, takie jak selektywne beta2-adrenomimetyki i/lub teofilina, które przeciwdziałają skurczowi oskrzeli wywołanemu przez beta-adrenolityki. 11
  • W przypadku hipoglikemii: konieczne jest dożylne podanie glukozy w celu wyrównania niedoboru. 12

Monitorowanie pacjenta po przedawkowaniu

Ze względu na potencjalnie poważne powikłania przedawkowania bisoprololu, pacjent powinien być hospitalizowany i poddany ścisłej obserwacji medycznej z ciągłym monitorowaniem funkcji życiowych (częstość akcji serca, ciśnienie tętnicze, funkcje oddechowe, saturacja krwi tlenem). Regularne badania laboratoryjne, w tym oznaczenie stężenia glukozy we krwi, są niezbędne do odpowiedniego monitorowania stanu pacjenta i dostosowywania terapii. 13

Kolejne rozdziały

Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.

Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl