Przedawkowanie
Asolfena 10 mg

Przedawkowanie solifenacyny bursztynianu, jak opisano w przypadku pacjenta przyjmującego 280 mg leku w ciągu 5 godzin, może prowadzić do poważnych działań antycholinergicznych obejmujących zaburzenia OUN (halucynacje, pobudzenie psychoruchowe, drgawki), układu sercowo-naczyniowego (tachykardia, wydłużenie odstępu QT) oraz układu moczowego (zatrzymanie moczu). Objawy te wynikają z blokady receptorów muskarynowych i wymagają kompleksowego postępowania terapeutycznego, w tym podania węgla aktywnego, płukania żołądka (do 1 godziny od przyjęcia), a także leczenia objawowego: fizostygminą lub karbacholem w ciężkich przypadkach, benzodiazepinami przy drgawkach, beta-blokerami przy tachykardii, cewnikowaniem pęcherza moczowego oraz stosowaniem pilokarpiny w przypadku midriazy. Należy unikać wywoływania wymiotów ze względu na ryzyko nasilenia działań antycholinergicznych.

Przedawkowanie leku Asolfena (solifenacyny bursztynian)

Przedawkowanie solifenacyny bursztynianu może prowadzić do ciężkich działań antycholinergicznych zagrażających zdrowiu i życiu pacjenta. Opisano przypadek pacjenta, który przyjął jednorazowo dawkę 280 mg solifenacyny w okresie 5 godzin, co spowodowało zmiany stanu psychicznego, jednak nie wymagało hospitalizacji.1

Objawy przedawkowania

Działania antycholinergiczne występujące po przedawkowaniu solifenacyny mogą obejmować szeroki zakres objawów wynikających z blokady receptorów muskarynowych w różnych narządach. Szczególnie istotne są efekty działania na ośrodkowy układ nerwowy, układ sercowo-naczyniowy i układ moczowy.2

Objaw przedawkowania Opis Mechanizm Postępowanie terapeutyczne
Halucynacje Zaburzenia percepcji, najczęściej o charakterze wzrokowym lub słuchowym Działanie antycholinergiczne w OUN Leczenie fizostygminą lub karbacholem
Pobudzenie psychoruchowe Wzmożona aktywność motoryczna, niepokój, agresywność Działanie antycholinergiczne w OUN Leczenie benzodiazepinami lub fizostygminą
Drgawki Mimowolne skurcze mięśni, napady drgawkowe Działanie antycholinergiczne w OUN Leczenie benzodiazepinami
Niewydolność oddechowa Utrudnione oddychanie, zmniejszenie saturacji Depresja ośrodka oddechowego Sztuczna wentylacja
Tachykardia Przyspieszenie czynności serca Blokada cholinergiczna w sercu Leczenie beta-blokerami
Zatrzymanie moczu Niemożność oddania moczu Działanie antycholinergiczne na pęcherz moczowy Cewnikowanie
Rozszerzenie źrenic Midriaza Porażenie zwieraczy tęczówki Krople z pilokarpiną, umieszczenie pacjenta w ciemnym pomieszczeniu
Wydłużenie odstępu QT Zaburzenia przewodnictwa w sercu widoczne w EKG Działanie na kanały jonowe w sercu Monitorowanie EKG, korekta zaburzeń elektrolitowych

Postępowanie w przedawkowaniu

Leczenie przedawkowania solifenacyny powinno być kompleksowe i ukierunkowane zarówno na eliminację leku z organizmu, jak i łagodzenie objawów antycholinergicznych.3

Eliminacja leku z organizmu

  • Węgiel aktywny – powinien być podany jak najszybciej po przedawkowaniu w celu zmniejszenia wchłaniania leku z przewodu pokarmowego.4
  • Płukanie żołądka – wskazane wyłącznie, jeśli może być przeprowadzone w ciągu 1 godziny od przyjęcia leku. Należy podkreślić, że nie powinno się wywoływać wymiotów ze względu na ryzyko nasilenia działań antycholinergicznych.5

Leczenie objawowe

Terapia objawowa powinna być dostosowana do występujących objawów klinicznych:6

  1. Ciężkie skutki działania antycholinergicznego (halucynacje, wyraźne pobudzenie) – zaleca się podanie fizostygminy lub karbacholu.7
  2. Drgawki lub wyraźne pobudzenie – wskazane jest zastosowanie leków z grupy benzodiazepiny.8
  3. Niewydolność oddechowa – należy wdrożyć sztuczną wentylację.9
  4. Tachykardia – stosuje się beta-blokery.10
  5. Zatrzymanie moczu – konieczne jest cewnikowanie pęcherza moczowego.11
  6. Rozszerzenie źrenic – zaleca się stosowanie kropli do oczu zawierających pilokarpinę i/lub umieszczenie pacjenta w zaciemnionym pomieszczeniu.12

Szczególne grupy pacjentów wymagające wzmożonej uwagi

W przypadku przedawkowania solifenacyny bursztynianu szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów:13

  • Z rozpoznanym ryzykiem wydłużenia odstępu QT, w tym:
    • Z hipokaliemią – zaburzenie elektrolitowe zwiększające ryzyko zaburzeń rytmu serca
    • Z bradykardią – zwolnienie czynności serca predysponujące do zaburzeń rytmu
    • Przyjmujących leki wydłużające odstęp QT – ryzyko sumowania się potencjalnych działań proarytmicznych
  • Ze schorzeniami serca:
    • Niedokrwienie mięśnia sercowego – przedawkowanie może nasilić niedokrwienie
    • Zaburzenia rytmu serca – zwiększone ryzyko nasilenia arytmii
    • Zastoinowa niewydolność serca – możliwość dekompensacji stanu klinicznego

U tych pacjentów konieczne jest szczególnie dokładne monitorowanie stanu klinicznego, regularna ocena parametrów życiowych oraz wykonywanie kontrolnych badań EKG i elektrolitów.14

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl