Właściwości farmakokinetyczne solifenacyny bursztynianu

Solifenacyny bursztynian, substancja czynna produktu leczniczego Asolfena, wykazuje charakterystyczny profil farmakokinetyczny, który determinuje jego działanie kliniczne. Poniżej przedstawiono szczegółowy opis właściwości farmakokinetycznych tego leku z podziałem na kluczowe procesy.¹

Wchłanianie

Solifenacyny bursztynian po podaniu doustnym charakteryzuje się następującymi parametrami wchłaniania:

• Maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) osiągane jest w czasie od 3 do 8 godzin po przyjęciu leku
• Czas osiągnięcia maksymalnego stężenia (tmax) nie zależy od zastosowanej dawki
• Wartości Cmax oraz pole pod krzywą stężenia leku w czasie (AUC) zwiększają się proporcjonalnie do dawki w zakresie dawkowania od 5 do 40 mg
• Całkowita biodostępność leku wynosi około 90%
• Przyjmowanie posiłków nie wpływa na parametry wchłaniania solifenacyny – wartości Cmax i AUC pozostają niezmienione

²

Dystrybucja

Po wchłonięciu solifenacyna ulega następującym procesom dystrybucji w organizmie:

• Pozorna objętość dystrybucji po podaniu dożylnym wynosi około 600 litrów, co wskazuje na znaczną dystrybucję tkankową leku
• Lek w wysokim stopniu wiąże się z białkami osocza – około 98% dawki pozostaje związane, głównie z kwaśną α1-glikoproteiną

³

Metabolizm

Solifenacyna podlega intensywnym procesom metabolicznym w organizmie:

• Głównym miejscem metabolizmu jest wątroba
• Dominującym szlakiem metabolicznym jest przemiana za pośrednictwem izoenzymu cytochromu P450 3A4 (CYP3A4)
• Istnieją również alternatywne szlaki metaboliczne uczestniczące w biotransformacji solifenacyny
• Klirens ogólnoustrojowy solifenacyny wynosi około 9,5 l/h
• Końcowy okres półtrwania (t½) mieści się w zakresie 45-68 godzin

W wyniku metabolizmu solifenacyny powstają następujące metabolity identyfikowane w osoczu:

• 4R-hydroksysolifenacyna – metabolit aktywny farmakologicznie
• Trzy metabolity nieaktywne:
  • N-glukuronid
  • N-tlenek
  • 4R-hydroksy-N-tlenek solifenacyny

⁴

Eliminacja

Eliminacja solifenacyny i jej metabolitów zachodzi następująco:

• Po jednorazowym podaniu znakowanej węglem 14C solifenacyny w dawce 10 mg:
  • Około 70% radioaktywności wykrywa się w moczu
  • Około 23% radioaktywności wykrywa się w kale
  • Pełna eliminacja następuje w ciągu 26 dni
• W moczu obecne są następujące formy leku:
  • Około 11% radioaktywności jako niezmieniona substancja czynna
  • Około 18% jako metabolit N-tlenek
  • Około 9% jako metabolit 4R-hydroksy-N-tlenek
  • Około 8% jako metabolit 4R-hydroksysolifenacyna (metabolit aktywny)

⁵

Liniowość farmakokinetyki

W zakresie dawek terapeutycznych farmakokinetyka solifenacyny wykazuje charakter liniowy, co oznacza, że parametry farmakokinetyczne zmieniają się proporcjonalnie do zastosowanej dawki.⁶

Farmakokinetyka w szczególnych grupach pacjentów

Pacjenci w podeszłym wieku

U pacjentów w podeszłym wieku obserwowane są następujące cechy farmakokinetyki solifenacyny:

• Nie jest wymagana modyfikacja dawkowania w zależności od wieku pacjenta
• Ekspozycja na solifenacynę (wyrażona jako AUC) po podaniu solifenacyny bursztynianu w dawkach 5 mg i 10 mg raz na dobę jest porównywalna u:
  • Osób w podeszłym wieku (65-80 lat)
  • Osób młodych (poniżej 55 roku życia)
• U osób starszych obserwuje się:
  • Nieco wolniejsze wchłanianie (niższa wartość tmax)
  • Wydłużony o około 20% końcowy okres półtrwania
• Powyższe różnice uznawane są za nieistotne klinicznie

⁷

Dzieci i młodzież

Nie ustalono parametrów farmakokinetycznych solifenacyny w populacji pediatrycznej.⁸

Płeć

Płeć pacjenta nie wpływa na parametry farmakokinetyczne solifenacyny, co oznacza, że u kobiet i mężczyzn obserwuje się porównywalny profil farmakokinetyczny leku.⁹

Rasa

Przynależność rasowa pacjenta nie wpływa na parametry farmakokinetyczne solifenacyny. Zatem nie ma konieczności modyfikacji dawkowania w zależności od rasy pacjenta.¹⁰

Zaburzenia czynności nerek

Wpływ zaburzeń czynności nerek na farmakokinetykę solifenacyny przedstawia się następująco:

U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek zaobserwowano statystycznie istotną korelację między klirensem kreatyniny a parametrami farmakokinetycznymi solifenacyny.<sup data-drug="Asolfena" data-section="Właściwości farmakokinetyczne" title="Wartości AUC i Cmax solifenacyny u pacjentów z łagodną i umiarkowaną niewydolnością nerek nie różniły się znacząco od wartości stwierdzanych u zdrowych ochotników. U pacjentów z ciężką niewydolnością nerek (klirens kreatyniny 11

Zaburzenia czynności wątroby

Wpływ zaburzeń czynności wątroby na farmakokinetykę solifenacyny przedstawia się następująco:

• U pacjentów z umiarkowaną niewydolnością wątroby (punktacja w skali Childa-Pugha od 7 do 9):
  • Wartość Cmax pozostaje niezmieniona
  • Wartość AUC wzrasta o 60%
  • Okres półtrwania (t½) ulega podwojeniu
• Brak danych farmakokinetycznych u pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby

¹²