teratogenność
Teratogenność to zdolność czynnika (substancji chemicznej, leku, czynnika fizycznego lub biologicznego) do wywoływania wad rozwojowych u płodu podczas ciąży. Substancje teratogenne mogą zakłócać prawidłowy rozwój embrionalny, prowadząc do anomalii strukturalnych, funkcjonalnych lub metabolicznych.
Wrażliwość płodu na działanie czynników teratogennych jest najwyższa w pierwszym trymestrze ciąży, szczególnie między 3. a 8. tygodniem, gdy zachodzą kluczowe procesy organogenezy. Efekt teratogenny zależy od dawki czynnika, czasu ekspozycji oraz indywidualnej podatności genetycznej.
Do znanych czynników teratogennych należą niektóre leki (np. talidomid, izotretynoina, warfaryna, niektóre leki przeciwpadaczkowe), alkohol etylowy, promieniowanie jonizujące oraz infekcje (np. różyczka, cytomegalia, toksoplazmoza). Ocena potencjału teratogennego jest kluczowym elementem badań przedklinicznych nowych leków i podstawą klasyfikacji bezpieczeństwa farmakoterapii w ciąży.
W praktyce klinicznej znajomość potencjału teratogennego substancji ma fundamentalne znaczenie przy planowaniu farmakoterapii u kobiet w wieku rozrodczym oraz podczas ciąży. Wymaga to starannego wyważenia korzyści terapeutycznych dla matki względem potencjalnego ryzyka dla rozwijającego się płodu.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Carmustine Accordpharma 300 mg
Karmustyna, substancja czynna leku Carmustine Accordpharma, wymaga szczególnej ostrożności u pacjentek w wieku rozrodczym, kobiet w ciąży oraz karmiących piersią. Konieczne jest stosowanie skutecznej antykoncepcji przez co najmniej 6 miesięcy po zakończeniu terapii zarówno u kobiet, jak i u mężczyzn, ze względu na potencjalne działanie teratogenne i embriotoksyczne leku. Karmustyna jest przeciwwskazana w ciąży, a decyzja o jej zastosowaniu wymaga dokładnej oceny stosunku korzyści do ryzyka, biorąc pod uwagę dane przedkliniczne wskazujące na działanie teratogenne u zwierząt. Ponadto, karmienie piersią jest zakazane podczas leczenia i przez 7 dni po jego zakończeniu, ze względu na brak danych dotyczących przenikania leku do mleka i potencjalne ryzyko dla noworodków.
- Leksykon leków
Przeciwwskazania – Lenalidomide Medical Valley 20 mg
Lenalidomid, dostępny w kapsułkach o dawkach od 2,5 mg do 25 mg, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub składniki pomocnicze, w tym laktozę (zawartość od 53,5 mg do 214 mg w zależności od dawki). Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentki w ciąży oraz kobiety w wieku rozrodczym, u których nie zastosowano skutecznej antykoncepcji zgodnie z programem zapobiegania ciąży, ze względu na silny teratogenny potencjał leku. Stosowanie lenalidomidu w ciąży jest bezwzględnie przeciwwskazane z powodu wysokiego ryzyka poważnych wad rozwojowych płodu.
antykoncepcja, choroba hematologiczna, choroba sercowo-naczyniowa, choroba zakrzepowo-zatorowa, ciąża, działanie niepożądane, kapsułka twarda, lenalidomid, morfologia krwi, nadwrażliwość, neutropenia, nietolerancja laktozy, niewydolność nerek, teratogenność, trombocytopenia, wada rozwojowa płodu, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie hematologiczne, zakrzepica żylna i tętnicza, zapobieganie ciąży - Leksykon substancji czynnych
Dekstran – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Dekstran, polisacharyd o zróżnicowanej masie cząsteczkowej, wykorzystywany jest w medycynie zarówno jako środek zwiększający objętość osocza (dekstran 40 000), jak i składnik preparatów nawilżających (dekstran 70). Preparat 10% Dekstran 40 000 Fresenius, zawierający dekstran o średniej masie cząsteczkowej około 40 000, stosowany w stężeniu 100 mg/ml w formie roztworu do infuzji, nie wykazał toksyczności w badaniach przedklinicznych. Dekstran 70, obecny w kroplach do oczu Tears Naturale II w stężeniu 1 mg/ml wraz z hypromelozą (3 mg/ml), przeszedł szeroki zakres badań przedklinicznych, potwierdzających jego bezpieczeństwo stosowania miejscowego, w tym ocenę toksyczności, działania genotoksycznego, karcynogennego oraz wpływu na reprodukcję i rozwój płodu.
badanie przedkliniczne, chlorek polidronium, dekstran, dekstran 40000, dekstran 70, działanie alergiczne, działanie drażniące, działanie genotoksyczne, działanie karcynogenne, hypromeloza, krople do oczu, model zwierzęcy, polisacharyd, potencjał alergizujący, preparat medyczny, preparat nawilżający, preparat okulistyczny, profil bezpieczeństwa, reakcja uczuleniowa, roztwór do infuzji, świnka morska, Tears Naturale II, teratogenność, toksyczność po wielokrotnym podaniu, tolerancja oka, wpływ na rozmnażanie, zwiększanie objętości osocza - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Spironolactone Medreg 25 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa spironolaktonu wykazały, że długotrwałe podawanie dużych dawek tego leku u szczurów może prowadzić do rozwoju nowotworów, choć znaczenie tych wyników dla ludzi pozostaje nieustalone. Nie stwierdzono działania teratogennego, jednak u królików zaobserwowano toksyczność na zarodek i płód, co wskazuje na konieczność ostrożności w stosowaniu spironolaktonu u kobiet w ciąży, zwłaszcza w pierwszym trymestrze. Ponadto, badania ujawniły istotny wpływ leku na układ rozrodczy zwierząt laboratoryjnych, w tym antyandrogenne działanie u potomstwa szczurów, zaburzenia cyklu rujowego u samic oraz hamowanie owulacji i implantacji u myszy, co może przekładać się na potencjalne ryzyko dla płodności i rozwoju męskich narządów płciowych.
cykl miesiączkowy, działanie antyandrogenne, działanie teratogenne, efekt kancerogenny, funkcja jajników, gospodarka hormonalna, hamowanie owulacji, kancerogenność, narządy płciowe męskie, organogeneza, profil bezpieczeństwa, spironolakton, teratogenność, toksyczność zarodkowo-płodowa, układ rozrodczy, zaburzenia cyklu rujowego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Heviran Comfort 200 mg
Przedkliniczne badania acyklowiru, substancji czynnej leku Heviran Comfort, wykazały brak potencjału mutagennego i rakotwórczego. Testy in vitro i in vivo nie wykazały uszkodzeń materiału genetycznego, a długoterminowe badania na szczurach i myszach nie potwierdziły właściwości kancerogennych. Ocena wpływu na rozwój płodu w standardowych badaniach na królikach, myszach i szczurach nie wykazała działania embriotoksycznego ani teratogennego przy dawkach terapeutycznych. W niestandardowych badaniach na samicach szczura, wady płodów pojawiły się jedynie po podaniu bardzo dużych dawek podskórnych, wywołujących toksyczność matczyną, co nie ma bezpośredniego przełożenia na kliniczne stosowanie u ludzi.
acyklowir, dawka terapeutyczna, działanie embriotoksyczne, działanie teratogenne, embriotoksyczność, margines bezpieczeństwa, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa leku, spermatogeneza, teratogenność, toksyczność, toksyczność matczyna, układ rozrodczy męski, uszkodzenie materiału genetycznego, wada wrodzona - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Findarts Duo 0,5 mg + 0,4 mg
Produkt leczniczy Findarts Duo zawiera 0,5 mg dutasterydu oraz 0,4 mg tamsulosyny chlorowodorku, które nie były badane łącznie w kompleksowych testach nieklinicznych. Dutasteryd, jako inhibitor 5-alfa-reduktazy, wykazał w badaniach na modelach zwierzęcych zmniejszenie masy gruczołu krokowego i pęcherzyków nasiennych, redukcję wydzielania gruczołów płciowych dodatkowych oraz obniżenie wskaźników płodności u samców szczurów, co jest zgodne z jego farmakologicznym działaniem. W okresie ciąży dutasteryd indukował feminizację płodów płci męskiej u szczurów i królików, jednak badania na naczelnych nie potwierdziły takiego efektu, co sugeruje niskie ryzyko teratogenności u ludzi przy ekspozycji na nasienie zawierające dutasteryd. Tamsulosyna chlorowodorek, antagonista receptora α₁-adrenergicznego, nie wykazała istotnej toksyczności ogólnej ani genotoksyczności, choć w wysokich dawkach u samic szczurów obserwowano proliferację gruczołów sutkowych, prawdopodobnie związaną z hiperprolaktynemią, oraz odwracalne zmniejszenie płodności u samców, prawdopodobnie przez zmiany w składzie nasienia lub zaburzenia ejakulacji.
5-alfa reduktaza, antagonista receptora α1-adrenergicznego, badanie toksyczności, chlorowodorek tamsulosyny, dutasteryd, ekspozycja na nasienie, feminizacja płodu, gruczoł krokowy, gruczoł płciowy dodatkowy, gruczoł sutkowy, hiperprolaktynemia, inhibitor 5-alfa-reduktazy, pęcherzyk nasienny, receptor α1-adrenergiczny, tamsulosyna, teratogenność, toksyczność płodowa, zaburzenie ejakulacji - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Zopridoxin 5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa olanzapiny, substancji czynnej preparatu Zopridoxin, wykazały, że dawki śmiertelne (LD50) wynoszą około 210 mg/kg u myszy i 175 mg/kg u szczurów, z typowymi objawami neuroleptycznymi, takimi jak sedacja, drżenia i drgawki. U psów tolerancja na pojedyncze dawki doustne sięgała 100 mg/kg, przy czym obserwowano objawy takie jak ataksja, tachykardia i jadłowstręt. W badaniach przewlekłych (do 1 roku) u myszy, szczurów i psów stwierdzono hamowanie aktywności ośrodkowego układu nerwowego, efekty antycholinergiczne oraz obwodowe zaburzenia hematologiczne, w tym odwracalna neutropenia, małopłytkowość i niedokrwistość u psów przy dawkach 8-10 mg/kg/dobę, z AUC 12-15-krotnie wyższym niż u ludzi przy dawce 12 mg. U szczurów odnotowano zwiększenie stężenia prolaktyny i zmiany morfologiczne w narządach rozrodczych, jednak bez działania teratogennego.
ataksja, cytopenia, dawka śmiertelna, drgawki kloniczne, działanie antycholinergiczne, działanie rakotwórcze, klastogenność, komórki szpiku kostnego, małopłytkowość, mutagenność, neuroleptyk, neutropenia, niedokrwistość, olanzapina, ośrodkowy układ nerwowy, prolaktyna, sedacja, szpik kostny, teratogenność, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, zaburzenie hematologiczne, zaburzenie hematologiczne obwodowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Panoprist 4 mg + 1,25 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa produktu leczniczego Panoprist, zawierającego 4 mg erbuminy peryndoprylu oraz 1,25 mg indapamidu, wykazały, że toksyczność skojarzenia jest nieznacznie wyższa niż poszczególnych składników stosowanych oddzielnie. Niemniej jednak działania toksyczne pojawiały się jedynie przy dawkach znacznie przekraczających terapeutyczne stosowane u ludzi, co wskazuje na szeroki margines bezpieczeństwa. W badaniach na zwierzętach zaobserwowano specyficzne efekty toksyczne zależne od gatunku: brak nasilenia toksyczności nerkowej u szczurów, toksyczność przewodu pokarmowego u psów oraz nasilone objawy toksyczności u samic szczurów przy stosowaniu produktu złożonego w porównaniu do monoterapii peryndoprylem.
badanie przedkliniczne, dawka terapeutyczna, działanie kancerogenne, działanie mutagenne, działanie toksyczne, embriotoksyczność, funkcja rozrodcza, indapamid, margines bezpieczeństwa, peryndopryl, potencjał genotoksyczny, produkt złożony, profil bezpieczeństwa, przewód pokarmowy, teratogenność, toksyczność narządowa, toksyczność nerkowa, wada rozwojowa, zaburzenie płodności - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Astmodil 4 mg
Astmodil (montelukast) może być stosowany u kobiet w wieku rozrodczym, w ciąży oraz karmiących piersią wyłącznie w sytuacjach, gdy korzyści terapeutyczne przewyższają potencjalne ryzyko. Badania na modelach zwierzęcych nie wykazały teratogenności ani negatywnego wpływu na rozwój zarodka czy płodu. Dane kliniczne dotyczące stosowania montelukastu w ciąży są ograniczone, a analiza dostępnych baz nie potwierdza związku przyczynowego między stosowaniem leku a występowaniem wad wrodzonych, takich jak wady kończyn. Zalecana dawka w ciąży to 4 mg, jednak decyzja o terapii powinna być indywidualnie oceniona przez lekarza prowadzącego, uwzględniając stosunek korzyści do ryzyka.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Hydroxyzinum Zentiva 10 mg
Przedkliniczne badania hydroksyzyny wykazały, że substancja ta nie wykazuje działania genotoksycznego, co potwierdzają badania in vitro i in vivo. W zakresie kardiotoksyczności, hydroksyzyna wpływa na prądy jonowe serca, w tym hamuje prąd potasowy IKr w kanałach hERG, jednak efekt ten pojawia się dopiero przy stężeniach 40-krotnie wyższych niż terapeutyczne (po dawce 50 mg). W badaniach in vivo na psach nie zaobserwowano wpływu na odstęp QTc, co wskazuje na niski potencjał do wywołania zaburzeń repolaryzacji serca przy standardowym stosowaniu klinicznym.
badanie in vitro, badanie in vivo, elektrokardiogram, embriotoksyczność, genotoksyczność, hydroksyzyna, kanał hERG, odstęp QTc, potencjał czynnościowy, potencjał rakotwórczy, prąd potasowy, profil bezpieczeństwa leku, repolaryzacja mięśnia sercowego, repolaryzacja serca, stężenie terapeutyczne, teratogenność, układ sercowo-naczyniowy, włókna Purkinjego - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Tadalafil Bluescience 20 mg
Produkt leczniczy Tadalafil Bluescience, zawierający 20 mg tadalafilu, nie jest wskazany do stosowania u kobiet, zwłaszcza w okresie ciąży i karmienia piersią. Dane kliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania u kobiet ciężarnych są ograniczone, a badania na modelach zwierzęcych nie wykazały bezpośredniego wpływu na przebieg ciąży, rozwój zarodka, płodu ani porodu. Mimo to zaleca się unikanie stosowania leku w ciąży ze względu na brak jednoznacznych dowodów na bezpieczeństwo. Ponadto, badania toksykologiczne wykazały przenikanie tadalafilu do mleka, co stanowi potencjalne zagrożenie dla niemowląt karmionych piersią, dlatego stosowanie leku w tym okresie jest przeciwwskazane.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Flegtac Kaszel 1,6 mg/ml
W badaniach przedklinicznych bromoheksyny chlorowodorku, substancji czynnej preparatu Flegtac Kaszel, nie wykazano działania teratogennego ani wpływu na płodność zwierząt laboratoryjnych. W badaniach na królikach zaobserwowano działanie embriotoksyczne oraz opóźnienie rozwojowe jedynie przy dawkach około 500 mg/kg, co stanowi 625-krotność maksymalnej dawki dobowej stosowanej u ludzi, co wskazuje na niskie znaczenie tych efektów w praktyce klinicznej. Testy mutagenności, zarówno in vitro (test Amesa), jak i in vivo (test mikrojąderkowy u myszy), dały wyniki ujemne, potwierdzając brak działania mutagennego bromoheksyny.
badanie in vitro, badanie in vivo, badanie niekliniczne, badanie przedkliniczne, bromoheksyny chlorowodorek, działanie embriotoksyczne, działanie teratogenne, efekt toksyczny, embriotoksyczność, mutagenność, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, teratogenność, test Amesa, test mikrojąderkowy, właściwości kancerogenne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Cytosar 1 g
Badania przedkliniczne cytarabiny wykazały, że jej głównym działaniem toksycznym jest mielosupresja, manifestująca się megaloblastozą, retikulocytopenią, leukopenią oraz trombocytopenią, co jest zależne od dawki i obserwowane u różnych gatunków zwierząt laboratoryjnych. Ponadto, narządami docelowymi toksyczności są wątroba, nerki i mózg, z uszkodzeniami zależnymi od dawki i czasu ekspozycji. Cytarabina wykazuje silny potencjał genotoksyczny, powodując rozległe uszkodzenia chromosomów, w tym pęknięcia chromatyd, a także potencjał kancerogenny, co potwierdzono na modelach zwierzęcych poprzez obserwację transformacji złośliwej komórek u gryzoni. Te dane są kluczowe przy ocenie stosunku korzyści do ryzyka, zwłaszcza przy długotrwałym stosowaniu leku.
aberracja chromosomowa, cytarabina, embriotoksyczność, genotoksyczność, kancerogenność, leukopenia, megaloblastoza, mielosupresja, retikulocytopenia, spermatogeneza, teratogenność, toksyczność prenatalna, toksyczność reprodukcyjna, toksykologia, transformacja złośliwa komórki, trombocytopenia, układ krwiotwórczy, upośledzenie płodności, uszkodzenie chromosomu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Enoxaparin sodium LEK-AM 4 000 j.m. (40 mg)/0,4 ml
Przedkliniczne badania enoksaparyny sodowej wykazały korzystny profil bezpieczeństwa, potwierdzając brak toksyczności przy długotrwałym podawaniu podskórnym w dawkach do 15 mg/kg/dobę przez 13 tygodni u szczurów i psów oraz do 10 mg/kg/dobę przez 26 tygodni u szczurów i małp. Nie zaobserwowano działań niepożądanych wykraczających poza oczekiwane efekty przeciwzakrzepowe. Testy mutagenności, w tym test Amesa, test mutacji komórek chłoniaka myszy oraz testy aberracji chromosomalnej limfocytów ludzkich i komórek szpiku kostnego szczura, nie wykazały potencjału mutagennego ani klastogennego, co potwierdza brak genotoksyczności enoksaparyny sodowej.
aberracja chromosomalna, działanie mutagenne, działanie przeciwzakrzepowe, działanie teratogenne, efekt toksyczny, enoksaparyna sodowa, funkcja reprodukcyjna, genotoksyczność, lek przeciwzakrzepowy, mutacja punktowa, płodność samców, płodność samic, potencjał klastogenny, potencjał mutagenny, szpik kostny, teratogenność, teratogenny, test Amesa, toksyczność, toksyczność dla płodu, zdolność rozrodcza - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Pregabalin Vivanta 150 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa pregabaliny wykazały dobrą tolerancję leku w dawkach odpowiadających stosowanym klinicznie u ludzi, z działaniami niepożądanymi na ośrodkowy układ nerwowy (zmniejszenie aktywności psychomotorycznej, nadmierna aktywność, ataksja) obserwowanymi głównie przy wyższych dawkach. U starszych szczurów albinotycznych po długotrwałej ekspozycji na dawki ≥5-krotnie przekraczające maksymalną dawkę kliniczną (600 mg/dobę) zaobserwowano zwiększoną częstość zaniku siatkówki. Badania teratogenności na myszach, szczurach i królikach nie wykazały działania teratogennego, a toksyczność płodów pojawiała się jedynie przy dawkach znacznie przekraczających dawki kliniczne. Wpływ na płodność samców i samic szczurów występował tylko przy ekspozycji znacznie przekraczającej dawki terapeutyczne i był przemijający lub klinicznie nieistotny. Testy genotoksyczności in vitro i in vivo nie wykazały potencjału genotoksycznego pregabaliny.
aktywność psychomotoryczna, ataksja, badanie farmakologiczne, badanie in vitro, badanie in vivo, badanie karcynogenne, badanie teratogenne, badanie toksykologiczne, bruksizm, ekspozycja terapeutyczna, mechanizm niegenotoksyczny, naczyniakomięsak krwionośny, ośrodkowy układ nerwowy, płodność, płytki krwi, profil bezpieczeństwa leku, proliferacja komórek śródbłonka, teratogenność, toksyczność prenatalna i pourodzeniowa, zanik siatkówki - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Avasart 80 mg
Walsartan (Avasart 80 mg), jako antagonista receptora angiotensyny II (AIIRA), jest przeciwwskazany w drugim i trzecim trymestrze ciąży ze względu na udokumentowany toksyczny wpływ na płód, w tym ryzyko pogorszenia czynności nerek, małowodzia, opóźnienia kostnienia czaszki oraz powikłań u noworodków takich jak niewydolność nerek, hipotonia i hiperkaliemia. W pierwszym trymestrze stosowanie walsartanu nie jest zalecane z powodu potencjalnego, choć niejednoznacznie potwierdzonego ryzyka teratogennego. U pacjentek planujących ciążę wskazana jest zmiana terapii na leki o ustalonym profilu bezpieczeństwa przed poczęciem, a w przypadku rozpoznania ciąży podczas terapii – natychmiastowe przerwanie stosowania i wdrożenie alternatywnego leczenia przeciwnadciśnieniowego. Zaleca się także ścisłe monitorowanie płodu i noworodka po ekspozycji na walsartan, w tym kontrolne badania ultrasonograficzne czynności nerek i rozwoju czaszki oraz obserwację funkcji nerek i równowagi elektrolitowej u noworodków.
antagonista receptora angiotensyny II, Avasart, badanie ultrasonograficzne, drugi i trzeci trymestr ciąży, ekspozycja na walsartan, hiperkaliemia, hipotonia, laktacja, leczenie przeciwnadciśnieniowe, małowodzie, niewydolność nerek, opóźnione kostnienie czaszki, pierwszy trymestr ciąży, płodność, równowaga elektrolitowa, terapia hipotensyjna, teratogenność, toksyczność płodowa, walsartan - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Dobutamin hameln 5 mg/ml
Dane przedkliniczne dotyczące chlorowodorku dobutaminy, uzyskane w ramach konwencjonalnych badań farmakologicznych i toksykologicznych, nie wykazały istotnych klinicznie efektów toksycznych ani zagrożeń dla człowieka przy stosowaniu dawkach terapeutycznych. Badania wielokrotnego podawania leku potwierdziły zgodność profilu bezpieczeństwa z mechanizmem działania jako selektywnego agonisty receptorów β1-adrenergicznych, z minimalnym wpływem na receptory β2. Brak jest danych dotyczących potencjalnego działania mutagennego i rakotwórczego, co jest uzasadnione krótkotrwałym charakterem terapii i klinicznym zastosowaniem dobutaminy.
badanie farmakologiczne, badanie toksykologiczne, chlorowodorek dobutaminy, dobutamina, działanie mutagenne i rakotwórcze, efekt toksyczny, opóźnienie wzrostu pourodzeniowe, płodność, profil bezpieczeństwa leku, receptor β1-adrenergiczny, receptor β2-adrenergiczny, teratogenność, toksyczność matczyna - Leksykon substancji czynnych
Daptomycyna – Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Daptomycyna, dostępna w dawkach 350 mg i 500 mg w formie proszku do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji (produkty: Daptomycin Accord Healthcare, Accordpharma, Fosun Pharma, Reddy), nie posiada danych klinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania w ciąży u ludzi. Badania na zwierzętach nie wykazały szkodliwego wpływu na przebieg ciąży, rozwój zarodka, płodu, poród ani rozwój pourodzeniowy. Mimo to, ze względu na brak danych klinicznych, daptomycyna powinna być stosowana w ciąży wyłącznie wtedy, gdy korzyści terapeutyczne dla matki przewyższają potencjalne ryzyko dla płodu. Decyzja o terapii powinna uwzględniać charakter i nasilenie zakażenia oraz dostępność alternatywnych metod leczenia. Brak jest również danych klinicznych dotyczących wpływu daptomycyny na płodność u ludzi, a badania na zwierzętach nie wykazały negatywnego wpływu na ten parametr.
alternatywne metody leczenia, antybiotyk, badania na zwierzętach, daptomycyna, dysfagia, eliminacja leku, karmienie piersią, mleko kobiece, model zwierzęcy, nasilenie zakażenia, proszek do sporządzania roztworu, przenikanie daptomycyny, rozwój płodu, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodka, stężenie daptomycyny, stężenie leku w mleku, stosowanie leku w ciąży, teratogenność, wpływ na płodność, wstrzyknięcie do infuzji - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Bufomix Easyhaler (160 mcg + 4,5 mcg)/dawkę inh.
Podczas kwalifikacji pacjentki do terapii Bufomix Easyhaler (160 µg budezonidu + 4,5 µg formoterolu na dawkę inhalacyjną) należy uwzględnić brak danych klinicznych dotyczących stosowania tej kombinacji w ciąży oraz ograniczone informacje o formoterolu u kobiet ciężarnych. Dane z około 2000 ciąż z ekspozycją na budezonid nie wykazały zwiększonego ryzyka teratogennego. Badania przedkliniczne wskazują, że glikokortykosteroidy mogą powodować wady rozwojowe u zwierząt, jednak przy dawkach terapeutycznych u ludzi ryzyko to jest minimalne. Formoterol wykazywał negatywny wpływ na reprodukcję jedynie przy bardzo wysokich dawkach. Należy poinformować pacjentkę o potencjalnym ryzyku prenatalnym związanym z nadmiarem glikokortykosteroidów, takim jak zahamowanie wzrostu płodu, choroby układu krążenia w dorosłości, zmiany w receptorach glikokortykosteroidów, zaburzenia neurotransmiterów i zachowania, obserwowane przy dawkach niższych niż teratogenne. Stosowanie Bufomix Easyhaler w ciąży powinno być ograniczone do sytuacji, gdy korzyści dla matki przewyższają ryzyko dla płodu, stosując najmniejszą skuteczną dawkę budezonidu.
astma, budezonid, budezonid i formoterol, Bufomix Easyhaler, choroba układu krążenia, dawka terapeutyczna, dysfagia, ekspozycja ustrojowa, formoterol, glikokortykosteroid, monoterapia, neurotransmiter, płodność, receptor glikokortykosteroidowy, rozwój zarodka i płodu, teratogenność, zahamowanie wzrostu płodu - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Telam 40 mg + 5 mg
Lek Telam, zawierający 40 mg telmisartanu i 5 mg amlodypiny, wymaga szczególnej ostrożności w stosowaniu u kobiet w wieku rozrodczym, ciężarnych oraz karmiących piersią. Telmisartan jest przeciwwskazany w II i III trymestrze ciąży ze względu na udokumentowane działania teratogenne i toksyczne na płód, takie jak pogorszenie czynności nerek, małowodzie, opóźnienie kostnienia czaszki oraz u noworodków niewydolność nerek, niedociśnienie tętnicze i hiperkaliemię. Stosowanie telmisartanu w I trymestrze nie jest zalecane, a w przypadku potwierdzenia ciąży należy natychmiast przerwać terapię i wdrożyć alternatywne leczenie przeciwnadciśnieniowe o udokumentowanym bezpieczeństwie. Amlodypina przenika do mleka kobiecego (3-7%, maksymalnie 15% dawki), jednak jej wpływ na niemowlęta pozostaje nieznany, co stanowi przeciwwskazanie do stosowania leku u kobiet karmiących piersią. Brak jest danych klinicznych dotyczących wpływu leku na płodność, jednak zaleca się omówienie potencjalnego ryzyka i stosowanie skutecznej antykoncepcji u kobiet w wieku rozrodczym.
W praktyce klinicznej u pacjentek planujących ciążę wskazane jest rozważenie zmiany terapii na leki o lepszym profilu bezpieczeństwa w ciąży. W przypadku ekspozycji na Telam w II lub III trymestrze ciąży konieczne jest wykonanie badania ultrasonograficznego oceniającego czynność nerek i budowę czaszki płodu oraz ścisłe monitorowanie noworodka pod kątem niedociśnienia tętniczego. U kobiet karmiących piersią zaleca się unikanie stosowania Telam i wybór alternatywnych preparatów, zwłaszcza w przypadku noworodków i wcześniaków. Lekarz powinien szczegółowo informować pacjentki o ryzyku związanym z terapią telmisartanem i amlodypiną, a także o konieczności natychmiastowego kontaktu w przypadku podejrzenia lub potwierdzenia ciąży, aby zapewnić optymalne bezpieczeństwo matki i dziecka.
amlodypina w mleku, antagonista receptora angiotensyny II, antagonista wapnia, drugi i trzeci trymestr ciąży, hiperkaliemia, inhibitor ACE, lek przeciwnadciśnieniowy, małowodzie, niedociśnienie tętnicze, niewydolność nerek, opóźnienie kostnienia czaszki, pierwszy trymestr ciąży, profil bezpieczeństwa leku, telmisartan i amlodypina, teratogenność, wpływ na reprodukcję - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Althyxin 200 mcg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa lewotyroksyny sodowej, substancji czynnej produktu Althyxin, wykazały bardzo niski poziom toksyczności ostrej, co wskazuje na minimalne ryzyko poważnych działań niepożądanych po jednorazowym podaniu, nawet w dawkach przekraczających terapeutyczne. W badaniach toksyczności przewlekłej na szczurach i psach zaobserwowano zmiany patologiczne, takie jak hepatopatia, pierwotny zespół nerczycowy oraz zmiany masy narządów wewnętrznych, jednak występowały one przy dawkach znacznie wyższych niż stosowane klinicznie, co sugeruje szeroki margines bezpieczeństwa. Nie stwierdzono działania mutagennego, co jest istotne w kontekście bezpieczeństwa stosowania u kobiet w ciąży, natomiast brak jest danych dotyczących wpływu na rozrodczość oraz potencjalnej karcynogenności, gdyż nie przeprowadzono odpowiednich badań długoterminowych.
białkomocz, działanie karcynogenne, działanie mutagenne, działanie niepożądane, funkcja wątroby, genotoksyczność, hepatopatia, hormon endogenny, hormon tarczycy, lewotyroksyna sodowa, materiał genetyczny, pierwotny zespół nerczycowy, profil bezpieczeństwa, substancja czynna, teratogenność, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Anacard medica protect 75 mg
Profil bezpieczeństwa kwasu acetylosalicylowego (ASA) został szeroko zbadany w licznych badaniach nieklinicznych, które wykazały potencjalne ryzyko nefrotoksyczności przy stosowaniu wysokich dawek salicylanów. W badaniach na modelach zwierzęcych nie zaobserwowano innych istotnych zmian patologicznych, a analizy mutagenności i karcinogenności nie potwierdziły działania mutagennego ani rakotwórczego ASA. Działania fetotoksyczne i teratogenne odnotowano jedynie przy dawkach toksycznych dla matki, znacznie przekraczających maksymalne dawki terapeutyczne stosowane u ludzi, co ogranicza ich znaczenie kliniczne.
Anacard medica protect, dawka toksyczna, działanie fetotoksyczne, działanie teratogenne, kwas acetylosalicylowy, margines terapeutyczny, mutagenność, nefrotoksyczność, profilaktyka chorób sercowo-naczyniowych, rakotwórczość, salicylany, tabletka dojelitowa, teratogenność, toksyczność rozwojowa, uszkodzenie nerek - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Treosulfan Zentiva
Terapia Treosulfanem Zentiva wymaga ścisłego monitorowania ze względu na jego działanie cytotoksyczne, w szczególności mielosupresję objawiającą się obniżeniem leukocytów, płytek krwi oraz hemoglobiny, z powrotem do wartości wyjściowych zwykle po około 28 dniach. Od trzeciego cyklu terapii konieczne jest częstsze kontrolowanie morfologii krwi, zwłaszcza przy jednoczesnym stosowaniu innych metod supresji szpiku, np. radioterapii. Pacjenci są narażeni na zwiększone ryzyko zakażeń grzybiczych, wirusowych i bakteryjnych, co wymaga profilaktyki i monitorowania. Długotrwałe stosowanie wiąże się z ryzykiem rozwoju wtórnych nowotworów hematologicznych, w tym ostrej białaczki nielimfocytowej (1,4% w badaniu na 553 pacjentach), szpiczaka, zespołu mielodysplastycznego oraz zaburzeń mieloproliferacyjnych, z korelacją do skumulowanej dawki leku.
alergiczne zapalenie pęcherzyków płucnych, cytotoksyczność, hemoglobina, infekcja, kardiomiopatia, kardiotoksyczność, krwotoczne zapalenie pęcherza moczowego, lek cytostatyczny, leukocyty, mielosupresja, morfologia krwi, mutagenność, nowotwór wtórny, płytki krwi, radioterapia, supresja szpiku kostnego, szczepionka żywa, szpiczak, szpik kostny, teratogenność, treosulfan, włóknienie płuc, wynaczynienie, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie mieloproliferacyjne, zespół mielodysplastyczny - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Leflunomid Bluefish 20 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa leflunomidu obejmowały szeroki zakres testów toksyczności ostrej i przewlekłej na różnych gatunkach zwierząt (myszy, szczury, psy, małpy), które wykazały istotny wpływ leku na układ krwiotwórczy, manifestujący się niedokrwistością, leukopenią, trombocytopenią oraz zaburzeniami funkcji szpiku kostnego. Obserwacje obecności ciałek Heinza i Howell-Jolly’ego w erytrocytach potwierdzają zaburzenia dojrzewania krwinek czerwonych. Działanie toksyczne dotyczyło również serca, wątroby, rogówki i dróg oddechowych, prawdopodobnie wtórnie do immunosupresji. Efekty toksyczności pojawiały się przy dawkach odpowiadających terapeutycznym u ludzi, co podkreśla konieczność monitorowania pacjentów podczas terapii. Badania genotoksyczności nie wykazały mutagenności leflunomidu, jednak metabolit TFMA indukował uszkodzenia chromosomowe in vitro, co wymaga dalszej oceny in vivo.
4-trifluorometyloanilina, aberracje chromosomowe, badanie in vitro, chłoniak złośliwy, ciałka Heinza, ciałka Howell-Jolly’ego, embriotoksyczność, erytrocyty, genotoksyczność, gruczolak oskrzelikowo-pęcherzykowy, immunosupresja, krwinki czerwone, leflunomid, leukopenia, małopłytkowość, mutacja punktowa, niedokrwistość, rak płuca, szpik kostny, teratogenność, układ krwiotwórczy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Glimepiride Aurovitas 3 mg
Przedkliniczne badania glimepirydu wykazały, że większość obserwowanych efektów ubocznych wynika z jego działania hipoglikemizującego, charakterystycznego dla pochodnych sulfonylomocznika, i pojawiały się głównie przy dawkach znacznie przekraczających maksymalne dawki terapeutyczne stosowane u ludzi. Standardowe testy farmakologiczne nie ujawniły istotnych zagrożeń dla kluczowych układów organizmu poza oczekiwanym efektem hipoglikemii. Długotrwałe podawanie leku w badaniach toksyczności nie wykazało specyficznych efektów toksycznych, co potwierdza akceptowalny profil bezpieczeństwa glimepirydu przy przewlekłym stosowaniu.
- Leksykon substancji czynnych
Ikatybant – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa ikatybantu obejmowały wielomiesięczne podawanie u szczurów (do 6 miesięcy) i psów (do 9 miesięcy), wykazując dawkozależne obniżenie stężeń hormonów płciowych oraz odwracalne opóźnienie dojrzewania. Maksymalna ekspozycja dobowa (AUC) przy poziomie NOAEL u psów wynosiła 2,3-krotność AUC obserwowanego u dorosłych ludzi po standardowej dawce 30 mg podskórnie. U szczurów zaobserwowano przerost nadnerczy, który ustępował po zaprzestaniu podawania leku, choć kliniczne znaczenie tego efektu pozostaje niejasne. Ikatybant nie wpływał negatywnie na płodność samców myszy i szczurów przy dawkach do 80,8 mg/kg mc./dobę i 10 mg/kg mc./dobę odpowiednio. Dwuletnie badania rakotwórczości u szczurów nie wykazały zwiększonej częstości ani zmiany morfologii guzów przy ekspozycji około dwukrotnie wyższej niż u ludzi, a testy genotoksyczności in vitro i in vivo potwierdziły brak działania genotoksycznego. Teratogenność nie została wykazana przy dawkach do 25 mg/kg mc./dobę u szczurów i 10 mg/kg mc./dobę u królików, jednak ikatybant w dużych dawkach może zaburzać implantację i stabilność macicy oraz wykazywać działanie tokolityczne, co skutkowało opóźnieniem porodu i zwiększoną śmiertelnością okołoporodową u szczurów.
atrofia jąder, atrofia najądrzy, bezpieczeństwo sercowo-naczyniowe, bradykinina, działanie genotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, działanie tokolityczne, genotoksyczność, gonadotropina, guz, hormon płciowy, ikatybant, implantacja w macicy, kanał hERG, naczynia wieńcowe, nadnercza, niedokrwienie serca, płodność, potencjał rakotwórczy, przerost nadnerczy, przewodzenie sercowe, teratogenność, zgon okołoporodowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Dilzem 180 retard 180 mg
Przedkliniczne badania diltiazemu chlorowodorku, substancji czynnej Dilzem 180 Retard, wykazały brak działania mutagennego i rakotwórczego zarówno in vitro, jak i in vivo. Testy genotoksyczności oraz badania onkogenności nie potwierdziły potencjału genotoksycznego ani indukcji nowotworów, co wskazuje na niskie ryzyko mutagenne i onkogenne przy stosowaniu leku. Jednakże, badania na zwierzętach laboratoryjnych (myszy, szczury, króliki) ujawniły istotne działanie teratogenne, w tym wady rozwojowe kręgosłupa i kończyn, a także zaburzenia płodności u szczurów. Dodatkowo, przy dużych dawkach dootrzewnowych obserwowano rzadkie wady układu sercowo-naczyniowego płodów.
badanie przedkliniczne, diltiazem chlorowodorek, Dilzem 180 Retard, dystocja, działanie mutagenne, działanie teratogenne, genotoksyczność, in vitro, in vivo, obumieranie zarodków, onkogeneza, podanie dootrzewnowe, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, potencjalne zagrożenie, przeżywalność potomstwa, rakotwórczość, teratogenność, układ sercowo-naczyniowy, umieralność okołoporodowa, wada rozwojowa, wpływ na płodność, wpływ na reprodukcję, zaburzenie płodności - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Ramizek Plus 10 mg + 10 mg
Lek Ramizek Plus, zawierający ramipryl (inhibitor ACE) oraz bisoprolol (selektywny beta₁-adrenolityk), jest przeciwwskazany w drugim i trzecim trymestrze ciąży ze względu na udokumentowane ryzyko toksycznego działania na płód i noworodka. Bisoprolol może powodować zmniejszenie przepływu krwi przez łożysko, co skutkuje opóźnieniem wzrostu płodu, śmiercią wewnątrzmaciczną, poronieniem, przedwczesnym porodem oraz u noworodka hipoglikemią i bradykardią. W przypadku konieczności stosowania bisoprololu w ciąży, zaleca się ścisłe monitorowanie przepływu łożyskowego, rozwoju płodu oraz obserwację noworodka w pierwszych trzech dobach życia. Ramipryl nie jest zalecany w pierwszym trymestrze i przeciwwskazany w dalszych etapach ciąży, ze względu na ryzyko małowodzia, opóźnienia kostnienia czaszki, niewydolności nerek płodu oraz niedociśnienia i hiperkaliemii u noworodka. W przypadku ekspozycji na inhibitory ACE od drugiego trymestru konieczne jest wykonanie badań ultrasonograficznych ukierunkowanych na ocenę czynności nerek i czaszki płodu oraz ścisła obserwacja noworodka po porodzie.
badanie ultrasonograficzne, beta-adrenolityk, bisoprolol fumaran, bradykardia, hiperkaliemia, hipoglikemia, hipotrofia płodu, inhibitor ACE, kontrola ultrasonograficzna, lek przeciwnadciśnieniowy, małowodzie, niedociśnienie, niewydolność nerek, obumarcie wewnątrzmaciczne, opóźnienie kostnienia czaszki, pierwszy trymestr ciąży, poród przedwczesny, przepływ łożyskowy, ramipryl, teratogenność, toksyczność płodowa, trzeci trymestr ciąży - Leksykon substancji czynnych
Amisulpryd – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania toksyczności amisulprydu wykazały, że zmiany obserwowane u zwierząt laboratoryjnych przy dawkach poniżej maksymalnej dawki tolerowanej (MTD) są głównie związane z farmakologicznym działaniem substancji i nie mają istotnego znaczenia toksykologicznego. Maksymalne tolerowane dawki amisulprydu wynosiły 200 mg/kg m.c./dobę u szczurów (2-krotnie większa AUC niż u ludzi) oraz 120 mg/kg m.c./dobę u psów (7-krotnie większa AUC niż u ludzi). Badania wielokrotnego podawania nie wykazały istotnych zaburzeń czynności narządów, a toksyczność była powiązana z farmakodynamicznym profilem leku. W badaniach rakotwórczości u szczurów i myszy, przy dawkach do 240 mg/kg m.c./dobę i 120 mg/kg m.c./dobę odpowiednio, nie stwierdzono ryzyka istotnego dla ludzi, mimo obserwacji hormonozależnych guzów u szczurów, które nie mają klinicznego przełożenia na pacjentów. Amisulpryd nie wykazywał działania genotoksycznego ani teratogennego w badaniach na różnych gatunkach zwierząt.
amisulpryd, badanie rakotwórczości, badanie reprodukcyjne, badanie toksyczności, działanie farmakologiczne substancji, działanie genotoksyczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, efekt toksyczny, ekspozycja na substancję, genotoksyczność, guz hormonozależny, karcynogenność, maksymalna dawka tolerowana, maksymalna tolerowana dawka, profil bezpieczeństwa, teratogenność, toksyczność amisulprydu, toksyczność reprodukcyjna, wpływ na rozwój płodu, wydzielanie prolaktyny, zmniejszenie płodności - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Cazaprol 1 mg
Produkt leczniczy Cazaprol (cylazapryl), dostępny w dawkach 1 mg, 2,5 mg oraz 5 mg, jest inhibitorem ACE, którego stosowanie u kobiet w ciąży wymaga szczególnej ostrożności. W pierwszym trymestrze ciąży nie zaleca się stosowania cylazaprylu ze względu na potencjalne ryzyko teratogenności, choć dowody epidemiologiczne są niejednoznaczne. W drugim i trzecim trymestrze lek jest bezwzględnie przeciwwskazany z powodu udokumentowanego działania fetotoksycznego, obejmującego zaburzenia czynności nerek płodu, małowodzie, opóźnienie kostnienia czaszki oraz toksyczne efekty u noworodków, takie jak niewydolność nerek, niedociśnienie i hiperkaliemia. W przypadku ekspozycji płodu na cylazapryl konieczne jest monitorowanie ultrasonograficzne czynności nerek i czaszki oraz obserwacja noworodka pod kątem niedociśnienia tętniczego. Ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa podczas laktacji, stosowanie cylazaprylu w okresie karmienia piersią nie jest zalecane.
anafilaksja, bradykardia, cylazapryl, cylazaprylat, działanie fetotoksyczne, eozynofilia, ginekomastia, hemodializa, hiperkaliemia, hiperwentylacja, impotencja, inhibitor konwertazy angiotensyny, kontrola ultrasonograficzna, lek moczopędny oszczędzający potas, lek przeciwnadciśnieniowy, leukocytoza, małowodzie, niedociśnienie, niewydolność nerek, obrzęk naczynioruchowy, opóźnienie kostnienia czaszki, przeciwciało przeciwjądrowe, tachykardia, teratogenność, wstrząs krążeniowy, zaburzenie elektrolitowe, zapalenie naczyń, zespół toczniopodobny - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Eferox 200 mcg
Badania przedkliniczne lewotyroksyny sodowej, substancji czynnej produktu Eferox, wykazały niski profil toksyczności ostrej po podaniu pojedynczej dawki. W badaniach toksyczności przewlekłej na szczurach zaobserwowano objawy uszkodzenia wątroby, wzrost częstości obumierania kłębuszków nerkowych oraz zmiany masy narządów wewnętrznych przy dużych dawkach, natomiast u psów nie stwierdzono istotnych działań niepożądanych. Lewotyroksyna nie wykazała działania mutagennego w testach mikrojądrowych na szczurach, a także brak jest dowodów na genotoksyczność u potomstwa podczas ciąży. Nie przeprowadzono jednak długotrwałych badań karcynogenności, co stanowi ograniczenie w ocenie ryzyka rakotwórczego.
dawka terapeutyczna, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, Eferox, hormon tarczycy, karcynogeneza, laktacja, lewotyrokosyna sodowa, obumieranie kłębuszków nerkowych, potencjał genotoksyczny, potencjał karcynogenny, profil bezpieczeństwa, przenikanie przez łożysko, rozwój kończyn, rozwój ośrodkowego układu nerwowego, śmierć płodu, teratogenność, test mikrojądrowy, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, uszkodzenie genomu, uszkodzenie wątroby, wada wrodzona - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Holoxan 1 g
Przedkliniczne badania toksyczności ifosfamidu, substancji czynnej leku Holoxan, wykazały istotne różnice międzygatunkowe w wartościach LD50 po podaniu dootrzewnowym: u myszy 520-760 mg/kg masy ciała, a u szczurów 150-300 mg/kg. Powtarzane dawki dożylne ≥100 mg/kg u szczurów indukowały objawy toksyczności. Badania przewlekłe ujawniły uszkodzenia układu krwiotwórczego (supresja szpiku), pokarmowego (zmiany morfologiczne i czynnościowe), pęcherza moczowego (zmiany zapalne), nerek (nefrotoksyczność), wątroby (hepatotoksyczność) oraz gonad (uszkodzenia i zaburzenia płodności). Profil toksyczności przedklinicznej koreluje z obserwowanymi działaniami niepożądanymi w praktyce klinicznej.
alkilacja DNA, dawka śmiertelna, działanie niepożądane, działanie teratogenne, embriotoksyczność, hepatotoksyczność, ifosfamid, LD50, lek alkilujący, lek cytotoksyczny, nefrotoksyczność, potencjał genotoksyczny, profil toksyczności, supresja szpiku kostnego, teratogenność, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, zaburzenia płodności, zapalenie pęcherza - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Symcloza 200 mg
Klozapina, jako atypowy lek przeciwpsychotyczny, wymaga szczególnej ostrożności w stosowaniu u kobiet w wieku rozrodczym, ciężarnych oraz karmiących piersią. Dane kliniczne dotyczące stosowania klozapiny w ciąży są ograniczone, jednak badania przedkliniczne nie wykazały teratogenności. Szczególnie istotne jest monitorowanie noworodków matek stosujących klozapinę w trzecim trymestrze, ze względu na ryzyko wystąpienia objawów pozapiramidowych, odstawiennych, zaburzeń neurologicznych, niewydolności oddechowej oraz problemów z karmieniem. Klozapina przenika do mleka matki i może negatywnie wpływać na potomstwo, dlatego karmienie piersią podczas terapii jest przeciwwskazane. Zaleca się stosowanie skutecznej antykoncepcji u kobiet w wieku rozrodczym, zwłaszcza w kontekście powrotu prawidłowego miesiączkowania po zmianie leczenia na klozapinę.
antykoncepcja, atypowy lek przeciwpsychotyczny, badania przedkliniczne, działanie niepożądane, klozapina, laktacja, lek przeciwpsychotyczny, niewydolność oddechowa, objawy pozapiramidowe, płodność, rozwój płodu, teratogenność, trzeci trymestr ciąży, wzmożone napięcie mięśniowe, zaburzenia neurologiczne, zespół odstawienny - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Finahit 5 mg
Finasteryd w dawce 5 mg (Finahit) jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub składniki pomocnicze, w tym laktozę jednowodną (90,95 mg/tabletkę), co jest istotne u osób z nietolerancją tego cukru. Lek jest bezwzględnie przeciwwskazany u kobiet w każdym wieku, zwłaszcza w ciąży lub planujących ciążę, ze względu na ryzyko teratogennego działania na męski układ płciowy płodu. Stosowanie u dzieci i młodzieży jest również zabronione z powodu braku danych dotyczących bezpieczeństwa i potencjalnego ryzyka zaburzeń rozwoju układu rozrodczego.
absorpcja leku, ciąża, dojrzewanie płciowe, działania niepożądane, działanie teratogenne, ekspozycja wewnątrzmaciczna, finasteryd, inhibitor 5α-reduktazy, laktoza jednowodna, męski układ płciowy, nadwrażliwość, narządy płciowe, nietolerancja laktozy, reakcja alergiczna, teratogenność, układ rozrodczy, wiek rozrodczy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Adalift 2,5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa tadalafilu, substancji czynnej Adalift, obejmowały szeroki zakres testów farmakologicznych, toksykologicznych oraz reprodukcyjnych na różnych gatunkach zwierząt. W badaniach teratogenności i toksyczności embrionalno-płodowej na szczurach i myszach stosowano dawki do 1000 mg/kg/dobę, nie wykazując działania teratogennego, embriotoksycznego ani fetotoksycznego. W badaniach rozwoju przedurodzeniowego i pourodzeniowego u szczurów przy dawce 30 mg/kg/dobę (ekspozycja AUC około 18-krotnie wyższa niż u ludzi po dawce 20 mg) nie zaobserwowano efektów niepożądanych. Badania płodności na szczurach obu płci nie wykazały zaburzeń funkcji rozrodczych, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania tadalafilu w kontekście reprodukcji.
AUC, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, embriotoksyczność, farmakologia bezpieczeństwa, fetotoksyczność, genotoksyczność, płodność, pole pod krzywą stężenia, rozwój przedurodzeniowy, spermatogeneza, tadalafil, teratogenność, toksyczność embrionalno-płodowa, toksyczność wielokrotnego podania, zanik nabłonka kanalików nasiennych - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Pikopil 7,5 mg/ml
Przedkliniczne badania pikosiarczanu sodu, substancji czynnej w produkcie Pikopil (7,5 mg/ml, krople doustne), wykazały brak istotnych działań niepożądanych farmakologicznych oraz toksycznych przy podawaniu wielokrotnym. Testy genotoksyczności in vitro i in vivo nie wykazały potencjału uszkadzającego DNA. Nie przeprowadzono jednak dedykowanych badań karcynogenności. W badaniach reprodukcyjnych na szczurach i królikach nie stwierdzono działania teratogennego przy dawkach do 10 000 mg/kg/dobę (szczury) i 1000 mg/kg/dobę (króliki). Jednak dawka 1000 mg/kg/dobę wywołała toksyczność zarodkowo-płodową, objawiającą się zmniejszoną masą ciała płodów oraz zwiększoną liczbą resorpcji u królików.
badania in vitro, badania in vivo, badanie farmakologiczne, badanie genotoksyczne, badanie toksykologiczne, działanie rakotwórcze, karcynogenność, krople doustne, okres laktacji, Pikopil, pikosiarczan sodu, potencjał genotoksyczny, potencjał teratogenny, resorpcja płodu, śmiertelność okołoporodowa, substancja czynna, teratogenność, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność zarodkowo-płodowa, wada rozwojowa, wpływ na płodność - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Valsartan HCT Fair-Med 80 mg + 12,5 mg
Stosowanie leku Valsartan HCT Fair-Med, zawierającego walsartan i hydrochlorotiazyd, u kobiet w ciąży i karmiących piersią wymaga szczególnej ostrożności ze względu na potencjalne ryzyko teratogenne i toksyczne dla płodu oraz noworodka. Walsartan, antagonista receptora angiotensyny II, jest przeciwwskazany w drugim i trzecim trymestrze ciąży z powodu udokumentowanego działania toksycznego, obejmującego pogorszenie czynności nerek płodu, małowodzie oraz opóźnienie kostnienia czaszki. Ekspozycja na ten lek w tym okresie może skutkować u noworodków niewydolnością nerek, niedociśnieniem tętniczym i hiperkaliemią. W pierwszym trymestrze stosowanie AIIRAs jest niezalecane z powodu potencjalnego, choć niejednoznacznego, ryzyka teratogennego. Hydrochlorotiazyd przenika przez łożysko i może negatywnie wpływać na perfuzję płodowo-łożyskową, powodując u płodu i noworodka żółtaczkę, zaburzenia elektrolitowe oraz małopłytkowość. W okresie laktacji stosowanie Valsartan HCT Fair-Med jest niezalecane, gdyż hydrochlorotiazyd przenika do mleka matki, a brak jest danych dotyczących przenikania walsartanu do mleka.
antagonista receptora angiotensyny II, badanie ultrasonograficzne czaszki, ciśnienie tętnicze, czynność nerek, elektrolit, hiperkaliemia, hydrochlorotiazyd, inhibitor ACE, kardiolog, kostnienie czaszki, lek przeciwnadciśnieniowy, małopłytkowość, małowodzie, neonatolog, niedociśnienie tętnicze, niewydolność nerek, perfuzja płodowo-łożyskowa, położnik, profil bezpieczeństwa, teratogenność, Valsartan HCT, walsartan, zaburzenie równowagi elektrolitowej, żółtaczka - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Glimepiride Aurovitas 3 mg
Glimepiryd, pochodna sulfonylomocznika stosowana w leczeniu cukrzycy, nie jest zalecany u kobiet w ciąży ze względu na potencjalne ryzyko teratogenności wynikające z hipoglikemii oraz brak wystarczających danych klinicznych potwierdzających bezpieczeństwo. Badania na modelach zwierzęcych wykazały negatywny wpływ na procesy reprodukcyjne, co wraz z dostępnością bezpieczniejszych alternatyw, takich jak insulinoterapia, stanowi podstawę do przeciwwskazania stosowania glimepirydu w ciąży. U pacjentek planujących ciążę rekomenduje się zmianę terapii przed koncepcją, a u tych, które zaszły w ciążę podczas leczenia, natychmiastowe przejście na insulinę. W okresie laktacji glimepiryd przenika do mleka (potwierdzone na modelach zwierzęcych), co niesie ryzyko hipoglikemii u noworodków, dlatego karmienie piersią podczas terapii jest niewskazane.
cukrzyca ciążowa, cukrzyca przedciążowa, długotrwała hipoglikemia, dolegliwości żołądkowo-jelitowe, glimepiryd, hiperglikemia, hipoglikemia noworodkowa, insulinoterapia, leczenie cukrzycy, monitorowanie glikemii, nieprawidłowa glikemia, objawy neurologiczne, płukanie żołądka, pochodne sulfonylomocznika, reakcja hipoglikemiczna, śmiertelność okołoporodowa, teratogenność, wady wrodzone, węgiel aktywowany - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Jodek Potasu TZF 65 mg
Badania przedkliniczne dotyczące jodku potasu wykazały, że pojedyncza wysoka dawka tego związku może mieć działanie teratogenne u szczurów, co wskazuje na ryzyko ekspozycji na duże dawki jodu w okresie rozwoju płodowego. W przeciwieństwie do tego, badania na świńskich modelach nie wykazały efektów teratogennych, sugerując różnice międzygatunkowe w odpowiedzi na jod. Ponadto, codzienne podawanie dużych dawek jodu u szczurów skutkowało zaburzeniami funkcji rozrodczych, takimi jak zahamowanie porodu, brak laktacji oraz zmniejszona aktywność macierzyńska, co podkreśla potencjalny negatywny wpływ jodu na fizjologię rozrodu i zachowania macierzyńskie.