Wskazania do stosowania
Lenalidomide Gedeon Richter 7,5 mg

Lenalidomide Gedeon Richter, dostępny w kapsułkach o dawkach od 2,5 mg do 25 mg, znajduje zastosowanie w leczeniu nowotworów hematologicznych, w tym szpiczaka mnogiego, zespołów mielodysplastycznych (MDS) z izolowaną delecją 5q, chłoniaka z komórek płaszcza (MCL) oraz chłoniaka grudkowego (FL). W szpiczaku mnogim lek stosowany jest zarówno w monoterapii po autologicznym przeszczepie komórek macierzystych (ASCT) jako leczenie podtrzymujące, jak i w terapii skojarzonej z deksametazonem, bortezomibem lub melfalanem u pacjentów niekwalifikujących się do przeszczepu oraz w skojarzeniu z deksametazonem u chorych po wcześniejszych liniach terapii. W MDS z niskim lub pośrednim-1 ryzykiem oraz anemią zależną od przetoczeń lenalidomid umożliwia uniezależnienie od transfuzji krwinek czerwonych. W MCL stosowany jest u pacjentów z chorobą nawracającą lub oporną, natomiast w chłoniaku grudkowym łączy się go z rytuksymabem, co potęguje efekt immunomodulujący i przeciwnowotworowy.

Wskazania do stosowania leku Lenalidomide Gedeon Richter

Lek Lenalidomide Gedeon Richter, dostępny w postaci kapsułek twardych w siedmiu różnych dawkach (2,5 mg, 5 mg, 7,5 mg, 10 mg, 15 mg, 20 mg, 25 mg), znajduje zastosowanie w leczeniu kilku nowotworów hematologicznych. Poniżej przedstawiono szczegółowe wskazania do zastosowania tego leku w poszczególnych jednostkach chorobowych.1

Szpiczak mnogi

W przypadku szpiczaka mnogiego, Lenalidomide Gedeon Richter może być stosowany w różnych schematach leczenia, w zależności od stanu klinicznego pacjenta oraz wcześniejszego leczenia:2

  • W monoterapii jako leczenie podtrzymujące u dorosłych pacjentów z nowo rozpoznanym szpiczakiem mnogim po autologicznym przeszczepie komórek macierzystych (ASCT) – strategia ta ma na celu wydłużenie czasu trwania odpowiedzi po transplantacji i zapobieganie wczesnej progresji choroby3
  • W terapii skojarzonej z deksametazonem lub bortezomibem i deksametazonem, lub z melfalanem i prednizonem u dorosłych pacjentów z nieleczonym uprzednio szpiczakiem mnogim, którzy nie kwalifikują się do przeszczepu – schemat dostosowuje się do stanu ogólnego pacjenta, chorób współistniejących oraz czynników prognostycznych4
  • W skojarzeniu z deksametazonem u dorosłych pacjentów ze szpiczakiem mnogim, u których stosowano uprzednio co najmniej jeden schemat leczenia – schemat ten jest skuteczną opcją terapeutyczną w przypadku nawrotu lub oporności na wcześniejsze leczenie5

Zespoły mielodysplastyczne

Lenalidomide Gedeon Richter jest wskazany do stosowania w monoterapii u dorosłych pacjentów z zespołami mielodysplastycznymi (MDS) spełniających następujące kryteria:6

Lek w tym wskazaniu wykazuje szczególną skuteczność, umożliwiając znacznej części pacjentów uniezależnienie się od przetoczeń koncentratu krwinek czerwonych i poprawę parametrów morfologii krwi obwodowej.7

Chłoniak z komórek płaszcza

W przypadku chłoniaka z komórek płaszcza (MCL), Lenalidomide Gedeon Richter stosowany jest w monoterapii u dorosłych pacjentów z chorobą nawracającą lub oporną na wcześniejsze schematy leczenia. To wskazanie dotyczy pacjentów, którzy wyczerpali dostępne opcje terapeutyczne standardowymi schematami chemioterapii lub po nieudanym przeszczepie komórek krwiotwórczych.8

Chłoniak grudkowy

Lenalidomide Gedeon Richter w skojarzeniu z rytuksymabem (przeciwciałem anty-CD20) znajduje zastosowanie w leczeniu dorosłych pacjentów z chłoniakiem grudkowym (FL – follicular lymphoma) stopnia 1-3a, który był uprzednio leczony. Taka terapia skojarzona wykazuje synergistyczne działanie, gdzie lenalidomid wzmacnia działanie przeciwnowotworowe rytuksymabu poprzez modyfikację odpowiedzi immunologicznej i wpływ na mikrośrodowisko guza.9

Warunki stosowania leku Lenalidomide Gedeon Richter

Ze względu na profil działania lenalidomidu oraz potencjalne działania niepożądane, lek powinien być stosowany w ściśle określonych warunkach i pod nadzorem specjalistów z doświadczeniem w leczeniu odpowiednich jednostek chorobowych:

Kwalifikacja pacjentów

Przed rozpoczęciem leczenia lekarz powinien przeprowadzić dokładną ocenę stanu pacjenta uwzględniającą:10

  • Dokładne potwierdzenie rozpoznania odpowiedniej jednostki chorobowej (szpiczak mnogi, MDS z del(5q), chłoniak z komórek płaszcza lub chłoniak grudkowy)
  • Ocenę stadium zaawansowania choroby oraz czynników prognostycznych
  • Ocenę dotychczasowego leczenia i odpowiedzi na nie
  • Pełną ocenę stanu ogólnego pacjenta, z uwzględnieniem chorób współistniejących i wydolności narządowej
  • Ocenę ryzyka wystąpienia powikłań zakrzepowo-zatorowych oraz wdrożenie odpowiedniej profilaktyki przeciwzakrzepowej

Monitorowanie leczenia

W trakcie stosowania lenalidomidu konieczne jest regularne monitorowanie:11

  • Parametrów morfologii krwi obwodowej (ze szczególnym uwzględnieniem liczby neutrofilów i płytek krwi)
  • Funkcji nerek i wątroby
  • Objawów zakrzepicy żylnej i tętniczej
  • Odpowiedzi na leczenie według kryteriów właściwych dla danej jednostki chorobowej

Regularne wizyty kontrolne powinny odbywać się według schematu ustalonego przez specjalistę hematologa prowadzącego leczenie, z częstotliwością zależną od fazy leczenia, dawki leku oraz indywidualnego ryzyka wystąpienia działań niepożądanych.12

Szczególne grupy pacjentów

Przy zalecaniu lenalidomidu należy zwrócić uwagę na grupy pacjentów wymagające szczególnej ostrożności:13

  • Pacjenci z niewydolnością nerek – wymagają dostosowania dawki wg stopnia niewydolności
  • Pacjenci w podeszłym wieku (>75 lat) – wymagają ścisłego monitorowania ze względu na większe ryzyko wystąpienia działań niepożądanych
  • Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby – zalecane ostrożne stosowanie i ścisłe monitorowanie
  • Kobiety w wieku rozrodczym – konieczne stosowanie skutecznej antykoncepcji z uwagi na teratogenne działanie lenalidomidu

Program zapobiegania ciąży

Ze względu na udowodnione działanie teratogenne lenalidomidu, lek może być przepisywany i stosowany jedynie w ramach specjalnego programu zapobiegania ciąży. Obejmuje on:14

  • Wykonywanie testów ciążowych u kobiet w wieku rozrodczym przed rozpoczęciem leczenia
  • Stosowanie skutecznej metody antykoncepcji przez kobiety w wieku rozrodczym
  • Regularne testy ciążowe w trakcie leczenia
  • Szczegółowe poradnictwo dla pacjentów
  • Dystrybucję materiałów edukacyjnych

Lek powinien być przepisywany jedynie przez lekarzy, którzy rozumieją i przestrzegają zasad tego programu.15

Jednostka chorobowa Schemat leczenia Populacja pacjentów
Szpiczak mnogi Monoterapia Pacjenci z nowo rozpoznanym szpiczakiem mnogim po autologicznym przeszczepie komórek macierzystych
Terapia skojarzona z deksametazonem lub bortezomibem i deksametazonem, lub z melfalanem i prednizonem Pacjenci z nieleczonym uprzednio szpiczakiem mnogim, którzy nie kwalifikują się do przeszczepu
Skojarzenie z deksametazonem Pacjenci, u których stosowano uprzednio co najmniej jeden schemat leczenia
Zespoły mielodysplastyczne Monoterapia Pacjenci z anemią zależną od przetoczeń w przebiegu MDS o niskim lub pośrednim-1 ryzyku, z izolowaną delecją 5q
Chłoniak z komórek płaszcza Monoterapia Pacjenci z nawracającym lub opornym na leczenie chłoniakiem z komórek płaszcza
Chłoniak grudkowy Skojarzenie z rytuksymabem Pacjenci z uprzednio leczonym chłoniakiem grudkowym (stopnia 1-3a)
  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl