Dawkowanie i sposób podawania leku Lenalidomide Gedeon Richter

Leczenie produktem Lenalidomide Gedeon Richter powinno być prowadzone pod nadzorem lekarza z doświadczeniem w stosowaniu terapii przeciwnowotworowych. Modyfikacja dawkowania opiera się na obserwacjach klinicznych oraz wynikach badań laboratoryjnych pacjenta, ze szczególnym uwzględnieniem parametrów hematologicznych ¹.

Zasady ogólne dawkowania

W przypadku pominięcia dawki leku, pacjent może przyjąć lek, jeśli od wyznaczonej godziny upłynęło mniej niż 12 godzin. Jeżeli upłynęło więcej niż 12 godzin, pacjent powinien pominąć tę dawkę i przyjąć kolejną o zaplanowanej porze następnego dnia ².

W przypadku wystąpienia neutropenii w postępowaniu terapeutycznym należy rozważyć zastosowanie czynników wzrostu ³.

Dawkowanie w poszczególnych wskazaniach

Nowo rozpoznany szpiczak mnogi (NDMM)

W przypadku nowo rozpoznanego szpiczaka mnogiego u pacjentów niekwalifikujących się do przeszczepu, lenalidomid stosuje się w skojarzeniu z deksametazonem. Nie należy rozpoczynać leczenia, jeśli liczba bezwzględna neutrofili (ANC) wynosi <1,0 × 10⁹/l i/lub liczba płytek krwi wynosi <50 × 10⁹/l ⁴.

Zalecana dawka początkowa lenalidomidu wynosi 25 mg doustnie raz na dobę w dniach 1-21 powtarzanych 28-dniowych cykli. Zalecana dawka deksametazonu to 40 mg doustnie raz na dobę w dniach 1, 8, 15 i 22 powtarzanych 28-dniowych cykli. Leczenie może być kontynuowane do progresji choroby lub nietolerancji ⁵.

Lenalidomid w skojarzeniu z bortezomibem i deksametazonem

W leczeniu początkowym NDMM można stosować lenalidomid w skojarzeniu z bortezomibem i deksametazonem. Zalecana dawka początkowa lenalidomidu wynosi 25 mg doustnie raz na dobę w dniach 1-14 każdego 21-dniowego cyklu. Bortezomib podaje się we wstrzyknięciu podskórnym (1,3 mg/m² powierzchni ciała) dwa razy w tygodniu w dniach 1, 4, 8 i 11 każdego 21-dniowego cyklu ⁶.

Lenalidomid w skojarzeniu z melfalanem i prednizonem

Przy terapii skojarzonej z melfalanem i prednizonem zalecana dawka początkowa lenalidomidu wynosi 10 mg doustnie raz na dobę w dniach 1-21 powtarzanych 28-dniowych cykli, przez nie więcej niż 9 cykli. Melfalan podaje się w dawce 0,18 mg/kg doustnie raz na dobę w dniach 1-4, a prednizon w dawce 2 mg/kg doustnie raz na dobę w dniach 1-4 powtarzanych 28-dniowych cykli ⁷.

Lenalidomid w leczeniu podtrzymującym po ASCT

Leczenie podtrzymujące lenalidomidem po autologicznym przeszczepie komórek macierzystych (ASCT) należy rozpoczynać po odpowiednim znormalizowaniu parametrów hematologicznych. Zalecana dawka początkowa wynosi 10 mg doustnie raz na dobę bez przerwy (w dniach 1-28 powtarzanych 28-dniowych cykli) do progresji choroby lub nietolerancji. Po 3 cyklach dawkę można zwiększyć do 15 mg raz na dobę, jeśli jest dobrze tolerowana ⁸.

Szpiczak mnogi u pacjentów, u których stosowano uprzednio co najmniej jeden schemat leczenia

Zalecana dawka początkowa lenalidomidu wynosi 25 mg doustnie raz na dobę w dniach 1-21 powtarzanych 28-dniowych cykli. Dawka deksametazonu wynosi 40 mg doustnie raz na dobę w dniach 1-4, 9-12 i 17-20 każdego 28-dniowego cyklu przez pierwsze 4 cykle, a następnie 40 mg raz na dobę w dniach 1-4 co 28 dni ⁹.

Zespoły mielodysplastyczne (MDS)

W zespołach mielodysplastycznych zalecana dawka początkowa lenalidomidu wynosi 10 mg doustnie raz na dobę w dniach 1-21 powtarzanych 28-dniowych cykli. Nie należy rozpoczynać leczenia, jeśli wartość ANC wynosi <0,5 × 10⁹/l i/lub liczba płytek krwi wynosi <25 × 10⁹/l ¹⁰.

Chłoniak z komórek płaszcza (MCL)

Zalecana dawka początkowa lenalidomidu w chłoniaku z komórek płaszcza wynosi 25 mg doustnie raz na dobę w dniach 1-21 powtarzanych 28-dniowych cykli ¹¹.

Chłoniak grudkowy (FL)

W chłoniaku grudkowym zalecana dawka początkowa lenalidomidu wynosi 20 mg doustnie raz na dobę w dniach 1-21 powtarzanych 28-dniowych cykli przez maksymalnie 12 cykli leczenia. Rytuksymab podaje się w dawce 375 mg/m² dożylnie co tydzień w 1 cyklu (dni 1, 8, 15 i 22) oraz w 1 dniu każdego 28-dniowego cyklu w cyklach od 2 do 5 ¹².

Modyfikacja dawek w przypadku działań niepożądanych

Dostosowania dawki są zalecane w przypadku wystąpienia neutropenii lub trombocytopenii 3. lub 4. stopnia, lub innych działań toksycznych 3. lub 4. stopnia związanych z leczeniem lenalidomidem ¹³.

Postępowanie w przypadku trombocytopenii

Modyfikacja dawkowania w przypadku trombocytopenii zależy od wskazania i obejmuje:

• Przerwanie leczenia lenalidomidem, gdy liczba płytek krwi spada poniżej określonego progu (zwykle <25-30 × 10⁹/l w zależności od wskazania) ¹⁴
• Wznowienie leczenia w zmniejszonej dawce po powrocie liczby płytek krwi do bezpiecznego poziomu (zwykle ≥30-60 × 10⁹/l) ¹⁵

Postępowanie w przypadku neutropenii

Zasady postępowania w przypadku neutropenii obejmują:

• Przerwanie leczenia lenalidomidem, gdy ANC spadnie poniżej 0,5 × 10⁹/l ¹⁶
• Wznowienie leczenia:
  • W dawce początkowej, gdy ANC powróci do ≥1 × 10⁹/l i neutropenia jest jedyną obserwowaną toksycznością ¹⁷
  • W zmniejszonej dawce (poziom -1), gdy ANC powróci do ≥0,5 × 10⁹/l i występują inne toksyczności hematologiczne ¹⁸
• Rozważenie dodania czynnika stymulującego tworzenie kolonii granulocytów (G-CSF), jeżeli neutropenia jest jedynym działaniem toksycznym ¹⁹

Postępowanie w przypadku innych działań toksycznych

Przy wystąpieniu działań toksycznych 3. lub 4. stopnia uznanych za związane ze stosowaniem lenalidomidu, należy przerwać leczenie i wznowić je w mniejszej dawce po ustąpieniu objawów toksyczności do poziomu ≤2 ²⁰.

W przypadku wystąpienia wysypki skórnej 2. lub 3. stopnia należy rozważyć przerwanie lub zaprzestanie stosowania lenalidomidu. Leczenie należy przerwać w przypadku obrzęku naczynioruchowego, reakcji anafilaktycznej, wysypki 4. stopnia, wysypki ze złuszczaniem skóry, wysypki z pęcherzami lub podejrzenia zespołu Stevensa-Johnsona, toksycznej rozpływnej martwicy naskórka lub wysypki polekowej z eozynofilią i objawami układowymi (DRESS) ²¹.

Dawkowanie w szczególnych grupach pacjentów

Osoby w podeszłym wieku

U pacjentów z nowo rozpoznanym szpiczakiem mnogim w wieku powyżej 75 lat leczonych lenalidomidem w skojarzeniu z deksametazonem, dawka początkowa deksametazonu wynosi 20 mg/dobę w dniach 1, 8, 15 i 22 każdego 28-dniowego cyklu ²².

Należy zachować szczególną ostrożność, gdyż leczenie skojarzone lenalidomidem może być gorzej tolerowane przez pacjentów powyżej 75 lat z nowo rozpoznanym szpiczakiem mnogim ²³.

Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek

Lenalidomid jest wydalany głównie przez nerki, dlatego u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek zaleca się ostrożność podczas doboru dawki oraz monitorowanie funkcji nerek ²⁴.

U pacjentów z łagodnymi zaburzeniami czynności nerek nie jest wymagane dostosowanie dawki. W przypadku umiarkowanych lub ciężkich zaburzeń czynności nerek, zaleca się następujące modyfikacje dawki początkowej:

Po rozpoczęciu leczenia, dalsza modyfikacja dawki lenalidomidu powinna być oparta na indywidualnej tolerancji pacjenta na leczenie ²⁵.

Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby

Lenalidomid nie był oficjalnie badany u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby i nie ma szczególnych zaleceń dotyczących dawkowania ²⁶.

Dzieci i młodzież

Produktu leczniczego Lenalidomide Gedeon Richter nie należy stosować u dzieci i młodzieży poniżej 18 lat, ze względu na bezpieczeństwo stosowania ²⁷.

Sposób podawania

Produkt leczniczy Lenalidomide Gedeon Richter podaje się doustnie, mniej więcej o tej samej porze każdego dnia. Kapsułek nie wolno otwierać, łamać ani rozgryzać. Należy je połykać w całości, najlepiej popijając wodą. Lek można przyjmować z posiłkiem lub bez ²⁸.

W celu wyjęcia kapsułki z blistra, zaleca się aby kapsułkę nacisnąć wyłącznie z jednej strony, zmniejszając w ten sposób ryzyko jej zniekształcenia lub uszkodzenia ²⁹.