Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Findarts Duo 0,5 mg + 0,4 mg

Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania leku Findarts Duo

Produkt leczniczy Findarts Duo, zawierający 0,5 mg dutasterydu i 0,4 mg tamsulosyny chlorowodorku, nie był przedmiotem kompleksowych badań nieklinicznych w postaci połączonej. Obie substancje czynne były natomiast oceniane oddzielnie w testach toksyczności na modelach zwierzęcych, a wyniki tych badań korelowały z oczekiwanymi działaniami farmakologicznymi inhibitorów 5-alfa-reduktazy (dutasteryd) oraz antagonistów receptora α₁-adrenergicznego (tamsulosyna).¹

Dutasteryd – dane przedkliniczne

Badania przedkliniczne dutasterydu koncentrowały się na ocenie ogólnej toksyczności, potencjalnej genotoksyczności oraz rakotwórczości. W żadnym z przeprowadzonych badań nie wykazano szczególnego ryzyka dla populacji ludzkiej.²

Wpływ na układ rozrodczy samców

W trakcie badań oceniających toksyczny wpływ dutasterydu na reprodukcję u samców szczurów zaobserwowano szereg zmian, które można przypisać farmakologicznemu działaniu substancji. Obserwowano:³

• Zmniejszenie masy gruczołu krokowego
• Zmniejszenie masy pęcherzyków nasiennych
• Redukcję wydzielania przez gruczoły płciowe dodatkowe
• Obniżenie wskaźników płodności

Wszystkie wymienione efekty przypisywane są farmakologicznemu działaniu dutasterydu jako inhibitora 5-alfa-reduktazy. Znaczenie kliniczne tych zmian w populacji ludzkiej nie zostało jednoznacznie określone.⁴

Wpływ na rozwój płodów

Podanie dutasterydu w okresie ciąży u zwierząt laboratoryjnych prowadziło do cech feminizacji płodów płci męskiej u szczurów i królików, co jest zgodne z profilem działania innych inhibitorów 5-alfa-reduktazy. Dutasteryd był wykrywany we krwi samic szczurów po kopulacji z samcami otrzymującymi tę substancję.⁵

Interesujące jest, że w badaniach na naczelnych nie zaobserwowano feminizacji płodów płci męskiej po ekspozycji na dutasteryd w okresie ciąży, nawet przy dawkach powodujących osiągnięcie stężeń we krwi przekraczających stężenia spodziewane po ekspozycji na nasienie u ludzi. Na podstawie tych danych uznano za mało prawdopodobne, aby kontakt z dutasterydem zawartym w nasieniu miał szkodliwy wpływ na płód płci męskiej.⁶

Tamsulosyna – dane przedkliniczne

Podobnie jak w przypadku dutasterydu, również dla tamsulosyny chlorowodorku przeprowadzono szereg badań przedklinicznych. Ocena ogólnej toksyczności i genotoksyczności nie wykazała szczególnego zagrożenia dla ludzi, poza działaniami farmakologicznymi charakterystycznymi dla antagonistów receptora α₁-adrenergicznego.⁷

Badania rakotwórczości

W badaniach oceniających potencjał rakotwórczy u szczurów i myszy, tamsulosyny chlorowodorek zwiększał częstość występowania zmian proliferacyjnych w obrębie gruczołów sutkowych u samic. Zmiany te były prawdopodobnie konsekwencją hiperprolaktynemii i występowały jedynie przy zastosowaniu dużych dawek substancji. W związku z tym uznano, że obserwowane efekty nie mają istotnego znaczenia klinicznego.⁸

Wpływ na płodność

Wysokie dawki tamsulosyny chlorowodorku podawane samcom szczurów powodowały odwracalne zmniejszenie płodności. Mechanizm tego działania był prawdopodobnie związany ze zmianami w składzie nasienia lub zaburzeniami ejakulacji. Należy zaznaczyć, że w ramach przeprowadzonych badań nie oceniano bezpośredniego wpływu tamsulosyny na liczbę i funkcjonalność plemników.⁹

Wpływ na rozwój płodów

Podawanie tamsulosyny chlorowodorku ciężarnym samicom szczurów i królików, nawet w dawkach przekraczających dawki terapeutyczne, nie wywierało toksycznego wpływu na płód. Nie zaobserwowano żadnych uszkodzeń płodu w przeprowadzonych badaniach.¹⁰

Wnioski z danych przedklinicznych

Na podstawie dostępnych badań przedklinicznych można stwierdzić, że zarówno dutasteryd, jak i tamsulosyna chlorowodorek wykazują działania farmakologiczne zgodne z ich mechanizmami działania. Profil bezpieczeństwa obu substancji został dobrze scharakteryzowany w badaniach toksyczności ogólnej, genotoksyczności oraz rakotwórczości. Obserwowane w badaniach efekty, głównie dotyczące układu rozrodczego, były związane z farmakologicznym działaniem obu substancji i w dużej mierze były odwracalne. Badania na modelach zwierzęcych sugerują niskie ryzyko teratogenności tamsulosyny, podczas gdy dutasteryd, podobnie jak inne inhibitory 5-alfa-reduktazy, może potencjalnie wpływać na rozwój narządów płciowych płodów płci męskiej.