działanie teratogenne
Działanie teratogenne oznacza szkodliwy wpływ czynników zewnętrznych na rozwijający się płód, prowadzący do powstania wad wrodzonych. Czynniki teratogenne mogą zaburzać prawidłowy rozwój embrionu i płodu, szczególnie w okresie organogenezy (między 3. a 8. tygodniem ciąży), kiedy kształtują się narządy płodu.
Do substancji o udokumentowanym działaniu teratogennym należą niektóre leki (np. talidomid, izotretynoina, warfaryna, niektóre leki przeciwpadaczkowe), alkohol etylowy, narkotyki, metale ciężkie, a także czynniki fizyczne (promieniowanie jonizujące) oraz niektóre infekcje (np. różyczka, cytomegalia, toksoplazmoza). Wpływ teratogenny zależy od dawki czynnika, czasu ekspozycji oraz okresu rozwoju płodu.
W praktyce klinicznej istotna jest klasyfikacja leków według kategorii FDA (A, B, C, D, X) określająca potencjalne ryzyko teratogenne. Lekarz przepisujący leki kobietom w wieku rozrodczym powinien zawsze rozważyć stosunek korzyści do ryzyka oraz poinformować pacjentkę o potencjalnych zagrożeniach. Niektóre substancje teratogenne mogą powodować poważne malformacje nawet przy jednorazowej ekspozycji w krytycznym okresie rozwoju.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Leverette
Produkt Leverette, zawierający 0,150 mg lewonorgestrelu i 0,030 mg etynyloestradiolu, wymaga szczegółowej oceny przeciwwskazań i czynników ryzyka przed rozpoczęciem terapii. Kluczowe jest przeprowadzenie wywiadu w celu identyfikacji potencjalnych zagrożeń, zwłaszcza związanych z żylno-tętniczymi zaburzeniami zakrzepowo-zatorowymi (VTE/ATE). W przypadku podejrzenia lub potwierdzenia VTE/ATE należy natychmiast przerwać stosowanie Leverette i rozważyć alternatywne metody antykoncepcji, zwłaszcza jeśli pacjentka wymaga leczenia przeciwzakrzepowego, ze względu na teratogenne działanie leków przeciwzakrzepowych, szczególnie pochodnych kumaryny.
działanie teratogenne, etynyloestradiol, leczenie przeciwzakrzepowe, lek przeciwzakrzepowy, lewonorgestrel, noretysteron, norgestymat, okres poporodowy, pochodna kumaryny, tętnicze zaburzenia zakrzepowo-zatorowe, VTE, ŻChZZ, złożony hormonalny środek antykoncepcyjny, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Masultab 50 mg
Amisulpryd (Masultab) może indukować hiperprolaktynemię, co potencjalnie zaburza cykl miesiączkowy i owulację u kobiet w wieku rozrodczym, wpływając na płodność. Dane kliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania amisulprydu w ciąży są ograniczone, a badania na zwierzętach nie wykazały działania teratogennego ani szkodliwego wpływu na rozwój płodu. Mimo to, ze względu na brak jednoznacznych danych, stosowanie amisulprydu w ciąży jest przeciwwskazane, chyba że korzyści terapeutyczne przewyższają ryzyko dla płodu i noworodka. Noworodki narażone na amisulpryd w ostatnim trymestrze mogą wykazywać objawy pozapiramidowe, odstawienne, behawioralne, neurologiczne, oddechowe oraz problemy z karmieniem, co wymaga starannego monitorowania stanu klinicznego.
amisulpryd, cykl miesiączkowy, działanie farmakologiczne, działanie niepożądane, działanie teratogenne, hiperprolaktynemia, laktacja, lek przeciwpsychotyczny, objawy pozapiramidowe, owulacja, przenikanie do mleka kobiecego, trymestr ciąży, wiek rozrodczy, zaburzenia behawioralne, zaburzenia napięcia mięśniowego, zaburzenia neurologiczne, zespół odstawienny, zespół zaburzeń oddechowych - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Lacosamide Zentiva 150 mg
Stosowanie lakozamidu u kobiet w wieku rozrodczym, w ciąży oraz karmiących piersią wymaga szczegółowej oceny korzyści i ryzyka. Lekarz powinien omówić z pacjentką planowanie rodziny oraz konieczność stosowania antykoncepcji. W przypadku planowania ciąży wskazane jest ponowne rozważenie zasadności terapii. Dane epidemiologiczne wskazują, że u dzieci matek leczonych przeciwpadaczkowo częstość wad rozwojowych wynosi około 6-9% (2-3-krotnie wyższa niż w populacji ogólnej, gdzie wynosi około 3%), a terapia wielolekowa może dodatkowo zwiększać to ryzyko. Przerwanie skutecznego leczenia nie jest zalecane ze względu na ryzyko zaostrzenia napadów, które zagraża zarówno matce, jak i płodowi. Dane kliniczne dotyczące bezpieczeństwa lakozamidu w ciąży są niewystarczające, a badania przedkliniczne na zwierzętach nie wykazały działania teratogennego, choć zaobserwowano toksyczność zarodkową przy dawkach toksycznych dla samic. Lakozamid należy stosować w ciąży tylko, gdy korzyści dla matki przewyższają potencjalne ryzyko dla płodu.
antykoncepcja, AUC, badanie przedkliniczne, dawka terapeutyczna, działanie teratogenne, działanie toksyczne, karmienie piersią, lakozamid, leczenie przeciwpadaczkowe, lek przeciwpadaczkowy, napad padaczkowy, padaczka, przenikanie leku, terapia lakozamidem, terapia wielolekowa, toksyczność, wada rozwojowa, wiek rozrodczy - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Darunavir Synoptis 150 mg
Stosowanie darunawiru w terapii przeciwretrowirusowej u kobiet w okresie rozrodczym, zwłaszcza w ciąży, wymaga starannej oceny korzyści i ryzyka. Dane kliniczne dotyczące bezpieczeństwa darunawiru w ciąży są ograniczone, jednak badania przedkliniczne na modelach zwierzęcych nie wykazały działania teratogennego ani negatywnego wpływu na przebieg ciąży, rozwój zarodka, poród czy rozwój pourodzeniowy potomstwa. Darunavir Synoptis, stosowany w skojarzeniu z rytonawirem w małej dawce, może być podawany ciężarnym wyłącznie po dokładnej analizie korzyści dla matki i dziecka. Brak jest jednoznacznych danych dotyczących przenikania darunawiru do mleka kobiecego, jednak badania na szczurach wykazały obecność leku w mleku oraz toksyczność przy dawkach 1000 mg/kg mc./dobę, co wskazuje na konieczność zachowania ostrożności w okresie laktacji.
badanie przedkliniczne, darunawir, działanie niepożądane, działanie teratogenne, infekcja HIV, karmienie piersią, lek przeciwretrowirusowy, mleko kobiece, okres rozrodczy, płodność, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodkowo-płodowy, rytonawir, tabletka powlekana, transmisja wertykalna, wertykalna transmisja wirusa, zakażenie HIV - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Propofol Baxter 20 mg/ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa propofolu obejmowały ocenę toksyczności ostrej i przewlekłej, mutagenności, wpływu na reprodukcję oraz neurotoksyczności rozwojowej. LD50 po podaniu dożylnym wynosiła 53 mg/kg u myszy oraz 42 mg/kg u szczurów, co określa próg toksyczności ostrej. W badaniach przewlekłych, przy dawkach 10-30 mg/kg podawanych dożylnie przez okres do 1 miesiąca, nie zaobserwowano klinicznie istotnych objawów toksyczności ani zmian patologicznych. Testy mutagenności in vitro (m.in. test Amesa na Salmonella typhimurium) i in vivo na myszach oraz chomikach chińskich wykazały brak działania mutagennego. Badania reprodukcyjne wskazały, że propofol przenika przez łożysko i do mleka, jednak nie wykazano działania teratogennego u szczurów i królików, choć brak jest wystarczających danych klinicznych dotyczących stosowania u kobiet w ciąży i laktacji.
badanie in vitro, badanie in vivo, dawka śmiertelna, dawka terapeutyczna, deficyt poznawczy, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, laktacja, LD50, mutagenność, neurotoksyczność, propofol, przenikanie przez łożysko, reprodukcja, rozwój układu nerwowego, synaptogeneza, test Amesa, toksyczność ostra i przewlekła, utrata komórek nerwowych, wlew dożylny - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Adoben 200 mg
Tapentadol w postaci tabletek o przedłużonym uwalnianiu (Adoben) wymaga szczególnej ostrożności podczas stosowania u kobiet w ciąży, porodzie oraz karmiących piersią. Dane kliniczne dotyczące stosowania tapentadolu w ciąży są ograniczone, a badania przedkliniczne wykazały potencjalne ryzyko opóźnienia rozwoju płodu, działanie embriotoksyczne przy dawkach wywołujących silne działanie na receptor opioidowy μ oraz wpływ na rozwój pourodzeniowy nawet przy dawkach na poziomie NOAEL. Stosowanie leku w ciąży jest dopuszczalne jedynie, gdy korzyści terapeutyczne przewyższają ryzyko dla płodu. Długotrwałe stosowanie tapentadolu może prowadzić do noworodkowego zespołu odstawiennego (NOWS), który stanowi zagrożenie życia noworodka i wymaga dostępności odpowiedniej odtrutki oraz ścisłej obserwacji dziecka po porodzie.
Adoben, depresja oddechowa, działanie embriotoksyczne, działanie farmakodynamiczne, działanie niepożądane, działanie teratogenne, karmienie piersią, laktacja, model zwierzęcy, NOAEL, noworodkowy zespół odstawienny, płodność, receptor opioidowy μ, rozwój pourodzeniowy, stosunek korzyści do ryzyka, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, tapentadol, wczesny rozwój embrionalny - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Estrofem 2 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa estradiolu wskazują na niski poziom toksyczności ostrej, co potwierdza korzystny profil bezpieczeństwa w kontekście ryzyka zatrucia. Jednakże, w modelach zwierzęcych wykazano istotne działanie teratogenne, w tym obumieranie zarodków przy niskich dawkach oraz wady rozwojowe układu moczowo-płciowego, ze szczególnym uwzględnieniem feminizacji płodów męskich. Badania genotoksyczności nie wykazały istotnego ryzyka mutagennego, a ocena potencjału rakotwórczego nie ujawniła zagrożeń wykraczających poza znane ryzyko nowotworów hormonozależnych przy długotrwałej ekspozycji na estrogeny.
aberracja chromosomowa, charakterystyka produktu leczniczego, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, estradiol walerianian, feminizacja płodu męskiego, genotoksyczność, gospodarka hormonalna, nowotwór hormonozależny, obumieranie zarodka, przeciwwskazanie, przedawkowanie, różnicowanie płciowe, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, układ moczowo-płciowy, wada rozwojowa układu moczowo-płciowego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Anacard medica protect 75 mg
Profil bezpieczeństwa kwasu acetylosalicylowego (ASA) został szeroko zbadany w licznych badaniach nieklinicznych, które wykazały potencjalne ryzyko nefrotoksyczności przy stosowaniu wysokich dawek salicylanów. W badaniach na modelach zwierzęcych nie zaobserwowano innych istotnych zmian patologicznych, a analizy mutagenności i karcinogenności nie potwierdziły działania mutagennego ani rakotwórczego ASA. Działania fetotoksyczne i teratogenne odnotowano jedynie przy dawkach toksycznych dla matki, znacznie przekraczających maksymalne dawki terapeutyczne stosowane u ludzi, co ogranicza ich znaczenie kliniczne.
Anacard medica protect, dawka toksyczna, działanie fetotoksyczne, działanie teratogenne, kwas acetylosalicylowy, margines terapeutyczny, mutagenność, nefrotoksyczność, profilaktyka chorób sercowo-naczyniowych, rakotwórczość, salicylany, tabletka dojelitowa, teratogenność, toksyczność rozwojowa, uszkodzenie nerek - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Orizon 3 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne rysperydonu wykazały dawkozależne efekty na układ rozrodczy i gruczoły piersiowe u szczurów i psów, związane z hiperprolaktynemią wynikającą z blokady receptorów dopaminergicznych D2. W badaniach reprodukcyjnych u szczurów zaobserwowano zaburzenia zachowań rodzicielskich, zmniejszoną masę urodzeniową oraz obniżoną przeżywalność potomstwa, a także deficyty funkcji poznawczych u dorosłych osobników po ekspozycji prenatalnej. W 40-tygodniowym badaniu u młodych psów przy dawce 1,5 mg/dobę (3,6-krotna ekspozycja względem maksymalnej u młodzieży) nie stwierdzono zaburzeń wzrostu kości długich, natomiast przy 15-krotnej ekspozycji obserwowano opóźnione dojrzewanie płciowe i zmiany kostne. Nie wykazano działania teratogennego u szczurów i królików, a testy genotoksyczności były negatywne.
antagonista dopaminy, antagonizm rysperydonu, badanie toksykologiczne, częstoskurcz komorowy torsade de pointes, deficyt funkcji poznawczej, działanie genotoksyczne, działanie teratogenne, elektrokardiogram, gruczolak gruczołów mlecznych, gruczolak przysadki, gruczolak trzustki, hiperprolaktynemia, odstęp QT, pole pod krzywą, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, prolaktyna, receptor dopaminergiczny D2, rysperydon, zaburzenie rytmu serca - Leksykon substancji czynnych
Fentermine – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa fenterminy, składnika aktywnego preparatu Qsiva, nie wykazały działania genotoksycznego ani rakotwórczego u ludzi. W badaniach reprodukcyjnych na szczurach i królikach, fentermina w monoterapii nie powodowała toksyczności dla matki ani zarodka i płodu, natomiast terapia skojarzona z topiramatem wiązała się ze zmniejszeniem masy ciała płodu oraz opóźnieniami w rozwoju fizycznym i dojrzewaniu płciowym, mimo braku działania teratogennego przy dawkach nietoksycznych dla matki. Margines ekspozycji od NOAEL do dawki klinicznej dla fenterminy wynosił <1, co wskazuje na niewielki margines bezpieczeństwa i podkreśla konieczność ostrożności w stosowaniu, zwłaszcza u kobiet w wieku rozrodczym.
badanie pourodzeniowe, badanie reprodukcyjne, bezpieczeństwo kliniczne, dojrzewanie płciowe, działanie teratogenne, fentermina, genotoksyczność, kobieta w wieku rozrodczym, laktacja, margines ekspozycji, monitorowanie pacjenta, NOAEL, organogeneza, potencjał genotoksyczny, profil bezpieczeństwa, przeżywalność potomstwa, rakotwórczość, rozwój zarodkowo-płodowy, terapia skojarzona, toksyczność matczyna, topiramat - Leksykon substancji czynnych
Kaptopryl – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Kaptopryl, jako inhibitor ACE, wykazuje w badaniach przedklinicznych głównie odwracalne uszkodzenia nerek u szczurów i małp po długotrwałym podaniu doustnym. Badania mutagenności in vitro i in vivo nie wykazały działania mutagennego, co wskazuje na brak ryzyka uszkodzeń genetycznych. W badaniach reprodukcyjnych na różnych gatunkach (szczury, myszy, króliki, małpy) nie stwierdzono bezpośredniego działania embriotoksycznego ani teratogennego, jednak inhibitory ACE jako grupa mogą powodować opóźnienie rozwoju płodu, śmierć płodu oraz wrodzone wady rozwojowe, ze szczególnym wpływem na układ nerkowy płodu oraz zwiększoną śmiertelnością okołoporodową i poporodową.
badanie farmakologiczne, badanie genotoksyczności, badanie mutagenności, badanie toksykologiczne, działanie embriotoksyczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, inhibitor konwertazy angiotensyny, kaptopryl, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, śmierć płodu, śmiertelność okołoporodowa, śmiertelność poporodowa, toksyczność płodowa, układ nerkowy płodu, uszkodzenie genetyczne, uszkodzenie nerek, wada rozwojowa, wpływ na reprodukcję - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Metronidazol Aurovitas 500 mg
Metronidazol, jako lek przeciwbakteryjny i przeciwpierwotniakowy, wymaga szczególnej ostrożności u kobiet w wieku rozrodczym, ciężarnych oraz karmiących piersią. W pierwszym trymestrze ciąży jest bezwzględnie przeciwwskazany ze względu na potencjalne ryzyko wad rozwojowych, mimo braku potwierdzonego działania teratogennego w badaniach na zwierzętach. W drugim i trzecim trymestrze stosowanie metronidazolu powinno być ograniczone do sytuacji, gdy korzyści terapeutyczne przewyższają ryzyko dla płodu. Lek przenika do mleka kobiecego w stężeniach porównywalnych do osocza, dlatego jest przeciwwskazany podczas laktacji; w przypadku konieczności terapii zaleca się przerwanie karmienia piersią. Ponadto, u pacjentek stosujących doustne środki antykoncepcyjne należy uwzględnić możliwe interakcje i zalecić dodatkowe metody antykoncepcji.
antykoncepcja hormonalna, dawkozależność, doustny środek antykoncepcyjny, działanie niepożądane, działanie teratogenne, interakcja lekowa, laktacja, męski układ rozrodczy, metronidazol, mleko kobiece, model zwierzęcy, opcja terapeutyczna, osocze matki, pierwszy trymestr ciąży, płodność, przeciwwskazanie, stosunek korzyści do ryzyka, substancja przeciwbakteryjna i przeciwpierwotniakowa, trymestr ciąży, wada rozwojowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Azecort (137 mcg + 50 mcg)/dawkę donosową
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa produktu leczniczego Azecort, zawierającego flutykazon propionian oraz azelastynę chlorowodorek, wykazały, że toksyczność flutykazonu jest typowa dla glikokortykosteroidów i związana z nadmierną aktywnością farmakologiczną, jednak przy donosowym stosowaniu w zalecanych dawkach ekspozycja ogólnoustrojowa jest minimalna, co ogranicza znaczenie kliniczne tych efektów. Badania genotoksyczności i rakotwórczości nie wykazały działania mutagennego ani zwiększonego ryzyka nowotworów u myszy i szczurów. Wpływ na rozwój płodu, w tym wady takie jak rozszczep podniebienia i zahamowanie wzrostu wewnątrzmacicznego, obserwowano jedynie przy wysokich dawkach u zwierząt, co prawdopodobnie nie przekłada się na ryzyko u ludzi stosujących lek donosowo. Azelastyna chlorowodorek nie wykazała właściwości uczulających ani genotoksycznych, jednak doustne dawki powyżej 3 mg/kg/dobę u szczurów powodowały zmniejszenie płodności, a teratogenność i embriotoksyczność pojawiały się wyłącznie przy dawkach toksycznych dla matki (np. 68,6 mg/kg/dobę u myszy i szczurów).
azelastyny chlorowodorek, badanie genotoksyczności, badanie toksyczności, dawka toksyczna, działanie embriotoksyczne, działanie genotoksyczne, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, efekt toksyczny, ekspozycja ogólnoustrojowa, flutykazonu propionian, glikokortykosteroid, ocena ryzyka środowiskowego, podanie donosowe, rozszczep podniebienia, toksyczność przewlekła, wada rozwojowa układu kostnego, właściwość uczulająca, wskaźnik płodności, zahamowanie rozwoju wewnątrzmacicznego - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Atywia Daily 0,03 mg + 2 mg
Lek Atywia Daily, zawierający 0,03 mg etynyloestradiolu oraz 2 mg dienogestu, jest przeciwwskazany w okresie ciąży oraz karmienia piersią. Przed rozpoczęciem terapii należy bezwzględnie wykluczyć ciążę, a w przypadku jej stwierdzenia podczas stosowania leku, terapię należy natychmiast przerwać. Dane kliniczne dotyczące stosowania Atywia Daily w ciąży są ograniczone, jednak badania epidemiologiczne nie wykazały zwiększonego ryzyka wad wrodzonych przy stosowaniu doustnych środków antykoncepcyjnych przed zajściem w ciążę ani działania teratogennego przy niezamierzonym stosowaniu we wczesnym okresie ciąży. Badania na zwierzętach wskazały na potencjalne działania niepożądane, jednak doświadczenie kliniczne u ludzi nie potwierdza istotnych zagrożeń.
doustny środek antykoncepcyjny, dysfagia, działanie niepożądane, działanie teratogenne, etynyloestradiol z dienogestem, niehormonalna metoda antykoncepcji, okres poporodowy, przenikanie substancji czynnej, wada wrodzona, wykluczenie ciąży, złożony doustny produkt antykoncepcyjny, złożony doustny środek antykoncepcyjny, zmniejszenie laktacji, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Symazide MR 30 30 mg
Przedkliniczne badania gliklazydu, substancji czynnej preparatu Symazide MR 30, potwierdziły jego korzystny profil bezpieczeństwa przy stosowaniu w dawkach terapeutycznych. Standardowe testy farmakologiczne, toksykologiczne po podaniu wielokrotnym oraz ocena potencjału genotoksycznego nie wykazały istotnych zagrożeń dla pacjentów. W szczególności, badania genotoksyczności nie potwierdziły działania mutagennego, co jest kluczowe dla bezpieczeństwa długotrwałego stosowania. Należy jednak podkreślić, że długoterminowe badania dotyczące potencjału rakotwórczego gliklazydu nie zostały przeprowadzone, co stanowi istotne ograniczenie w pełnej ocenie bezpieczeństwa substancji.
badania toksykologiczne, cukrzyca typu 2, dawka terapeutyczna, działanie genotoksyczne, działanie teratogenne, gliklazyd, parametry płodności, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, rozwój płodu, rozwój prenatalny, wady rozwojowe, wpływ na płodność, wpływ na rozród, zdolność rozrodcza - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Larus 20 mg
Przedkliniczne badania atorwastatyny, substancji czynnej leku Larus, wykazały brak potencjału mutagennego i klastogennego w testach in vitro oraz in vivo. Ocena karcynogenności ujawniła brak działania nowotworowego u szczurów, natomiast u myszy przy ekspozycji na lek o AUC0-24h 6-11-krotnie wyższej niż u ludzi zaobserwowano gruczolaki i raki wątrobowokomórkowe. Badania reprodukcyjne na szczurach, królikach i psach nie wykazały negatywnego wpływu na płodność ani działania teratogennego, jednak przy wysokich dawkach atorwastatyny odnotowano toksyczność dla płodu, opóźniony rozwój potomstwa oraz obniżoną przeżywalność poporodową u szczurów.
atorwastatyna, badanie in vivo, działanie karcynogenne, działanie teratogenne, ekspozycja na lek, gruczolak wątrobowokomórkowy, inhibitor reduktazy HMG-CoA, mutacja genowa, płodność, potencjał karcynogenny, potencjał klastogenny, potencjał mutagenny, przenikanie przez łożysko, rak wątrobowokomórkowy, rozwój zarodkowo-płodowy, testy in vitro, toksyczność płodowa, toksyczność rozrodcza, uszkodzenie chromosomowe, wada wrodzona, wpływ na rozrodczość - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Actikerall (5 mg + 100 mg)/g
Produkt leczniczy Actikerall, zawierający fluorouracyl (5 mg/g) oraz kwas salicylowy (100 mg/g), jest bezwzględnie przeciwwskazany do stosowania u kobiet w ciąży oraz karmiących piersią. Brak danych klinicznych dotyczących miejscowego stosowania fluorouracylu w ciąży oraz obserwacje teratogenności u zwierząt poddanych ogólnoustrojowemu podaniu substancji wskazują na potencjalne ryzyko dla płodu. Kwas salicylowy również może negatywnie wpływać na przebieg ciąży u modeli zwierzęcych. W związku z tym, u pacjentek planujących ciążę lub będących w ciąży, zaleca się rozważenie alternatywnych terapii o udokumentowanym bezpieczeństwie. Kobiety karmiące piersią powinny być poinformowane o braku danych dotyczących przenikania fluorouracylu do mleka oraz o potencjalnym ryzyku dla dziecka, co uzasadnia przeciwwskazanie do stosowania preparatu w okresie laktacji.
Actikerall, alternatywne metody terapeutyczne, antykoncepcja, działania niepożądane ogólnoustrojowe, działanie teratogenne, fluorouracyl, fluorouracyl miejscowy, kwas salicylowy, przeciwwskazanie w ciąży, przeciwwskazanie w laktacji, przenikanie do mleka kobiecego, roztwór na skórę, wchłanianie systemowe - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Valsacor 320 mg tabletki powlekane 320 mg
Valsacor 320 mg, zawierający walsartan, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub składniki pomocnicze, w tym 114 mg laktozy na tabletkę, co jest istotne u osób z nietolerancją laktozy. Bezwzględne przeciwwskazania obejmują ciężkie zaburzenia czynności wątroby, takie jak marskość żółciowa i cholestaza, ze względu na ryzyko kumulacji leku i nasilenia działań niepożądanych. Lek jest także przeciwwskazany w II i III trymestrze ciąży z powodu teratogennego działania walsartanu, które może prowadzić do poważnych zaburzeń rozwojowych płodu, zwłaszcza układu krążenia i nerek. Ponadto, jednoczesne stosowanie z aliskirenem jest zakazane u pacjentów z cukrzycą oraz u osób z GFR poniżej 60 ml/min/1,73 m², ze względu na zwiększone ryzyko hiperkaliemii, hipotensji i nefrotoksyczności.
aliskiren, amiloryd, antagonista receptora angiotensyny, cholestaza, cukrzyca, działanie teratogenne, hiperkaliemia, hipotensja, inhibitor ACE, inhibitor reniny, interakcje lekowe, leczenie przeciwnadciśnieniowe, leki moczopędne oszczędzające potas, marskość wątroby, nadwrażliwość na lek, nefrotoksyczność, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, nietolerancja laktozy, pierwszy trymestr ciąży, reakcja anafilaktyczna, sartany, spironolakton, triamteren, trymestr ciąży, uczulenie na lek, układ renina-angiotensyna-aldosteron, walsartan, współczynnik filtracji kłębuszkowej, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia elektrolitowe, zespół złego wchłaniania - Leksykon substancji czynnych
Benazepryl – Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Benazepryl, jako inhibitor konwertazy angiotensyny (ACE), jest przeciwwskazany w drugim i trzecim trymestrze ciąży ze względu na ryzyko fetotoksyczności, w tym pogorszenia czynności nerek płodu, małowodzia oraz opóźnienia kostnienia czaszki. W pierwszym trymestrze stosowanie benazeprylu nie jest zalecane, choć dane epidemiologiczne nie potwierdzają jednoznacznie teratogenności, nie można jednak wykluczyć niewielkiego wzrostu ryzyka. W przypadku potwierdzenia ciąży podczas terapii benazeprylem, leczenie należy natychmiast przerwać i wdrożyć alternatywną terapię przeciwnadciśnieniową o udokumentowanym bezpieczeństwie. Ekspozycja płodu na benazepryl w zaawansowanej ciąży może skutkować niewydolnością nerek, niedociśnieniem tętniczym oraz hiperkaliemią u noworodka, co wymaga ścisłej obserwacji po porodzie, w tym monitorowania ciśnienia tętniczego. W przypadku ekspozycji od drugiego trymestru wskazane jest wykonanie badania ultrasonograficznego oceniającego czynność nerek i rozwój czaszki płodu.
badanie ultrasonograficzne, benazepryl, drugi i trzeci trymestr ciąży, dysfagia, działanie teratogenne, ekspozycja na lek, farmakokinetyka, fetotoksyczność, hiperkaliemia, inhibitor ACE, karmienie piersią, laktacja, leczenie przeciwnadciśnieniowe, małowodzie, niedociśnienie tętnicze, niewydolność nerek, obumarcie płodu, opóźnione kostnienie czaszki, pierwszy trymestr ciąży, profil bezpieczeństwa leku - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – AzitroLEK 100 mg/5 ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa azytromycyny wykazały, że podawanie leku w dawkach do 40-krotnie przekraczających terapeutyczne może indukować przemijającą fosfolipidozę bez objawów ogólnoustrojowej toksyczności. Badania elektrofizjologiczne potwierdziły potencjał azytromycyny do wydłużania odstępu QT w EKG, co stanowi istotny czynnik ryzyka u pacjentów z predyspozycjami do zaburzeń rytmu serca. Kompleksowe testy genotoksyczności in vivo i in vitro jednoznacznie wykluczyły mutagenne i klastogenne działanie leku, co jest kluczowe dla oceny bezpieczeństwa długoterminowego stosowania azytromycyny.
antybiotyk makrolidowy, azytromycyna, badanie elektrofizjologiczne, badanie in vitro, badanie in vivo, badanie toksykologiczne, działanie teratogenne, embriotoksyczność, fosfolipidoza, genotoksyczność, mutacja genowa, odstęp QT, opóźnienie kostnienia, praktyka kliniczna, toksyczność ogólnoustrojowa, toksyczność reprodukcyjna, zaburzenia rytmu serca, zapis elektrokardiograficzny - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Torvacard 10 10 mg
Badania przedkliniczne atorwastatyny wykazały brak mutagenności i klastogenności w serii testów in vitro oraz badaniu in vivo, co potwierdza bezpieczeństwo genotoksyczne leku. W badaniach karcinogenności na szczurach nie stwierdzono działania rakotwórczego, natomiast u myszy przy ekspozycji na dawki 6-11-krotnie wyższe niż u ludzi zaobserwowano występowanie gruczolaków i raków wątrobowokomórkowych, co wskazuje na potencjalne ryzyko nowotworowe przy bardzo wysokich dawkach atorwastatyny. Ocena wpływu na rozrodczość i rozwój płodu przeprowadzona na szczurach, królikach i psach nie wykazała zaburzeń płodności ani teratogenności, jednak przy wysokich dawkach odnotowano toksyczność dla płodu, opóźniony rozwój potomstwa oraz obniżoną przeżywalność poporodową u szczurów.
atorwastatyna, AUC, badanie in vitro, badanie in vivo, badanie przedkliniczne, dane bezpieczeństwa, dawka toksyczna, działanie teratogenne, ekspozycja na lek, gruczolak wątrobowokomórkowy, inhibitor reduktazy HMG-CoA, nowotwór wątroby, opóźnienie rozwoju, potencjał karcinogenny, potencjał klastogenny, potencjał mutagenny, przenikanie do mleka, przenikanie przez łożysko, przeżywalność poporodowa, rak wątrobowokomórkowy, toksyczność płodowa, toksyczność rozwojowa - Leksykon substancji czynnych
Ikatybant – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa ikatybantu obejmowały wielomiesięczne podawanie u szczurów (do 6 miesięcy) i psów (do 9 miesięcy), wykazując dawkozależne obniżenie stężeń hormonów płciowych oraz odwracalne opóźnienie dojrzewania. Maksymalna ekspozycja dobowa (AUC) przy poziomie NOAEL u psów wynosiła 2,3-krotność AUC obserwowanego u dorosłych ludzi po standardowej dawce 30 mg podskórnie. U szczurów zaobserwowano przerost nadnerczy, który ustępował po zaprzestaniu podawania leku, choć kliniczne znaczenie tego efektu pozostaje niejasne. Ikatybant nie wpływał negatywnie na płodność samców myszy i szczurów przy dawkach do 80,8 mg/kg mc./dobę i 10 mg/kg mc./dobę odpowiednio. Dwuletnie badania rakotwórczości u szczurów nie wykazały zwiększonej częstości ani zmiany morfologii guzów przy ekspozycji około dwukrotnie wyższej niż u ludzi, a testy genotoksyczności in vitro i in vivo potwierdziły brak działania genotoksycznego. Teratogenność nie została wykazana przy dawkach do 25 mg/kg mc./dobę u szczurów i 10 mg/kg mc./dobę u królików, jednak ikatybant w dużych dawkach może zaburzać implantację i stabilność macicy oraz wykazywać działanie tokolityczne, co skutkowało opóźnieniem porodu i zwiększoną śmiertelnością okołoporodową u szczurów.
atrofia jąder, atrofia najądrzy, bezpieczeństwo sercowo-naczyniowe, bradykinina, działanie genotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, działanie tokolityczne, genotoksyczność, gonadotropina, guz, hormon płciowy, ikatybant, implantacja w macicy, kanał hERG, naczynia wieńcowe, nadnercza, niedokrwienie serca, płodność, potencjał rakotwórczy, przerost nadnerczy, przewodzenie sercowe, teratogenność, zgon okołoporodowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Dilzem 180 retard 180 mg
Przedkliniczne badania diltiazemu chlorowodorku, substancji czynnej Dilzem 180 Retard, wykazały brak działania mutagennego i rakotwórczego zarówno in vitro, jak i in vivo. Testy genotoksyczności oraz badania onkogenności nie potwierdziły potencjału genotoksycznego ani indukcji nowotworów, co wskazuje na niskie ryzyko mutagenne i onkogenne przy stosowaniu leku. Jednakże, badania na zwierzętach laboratoryjnych (myszy, szczury, króliki) ujawniły istotne działanie teratogenne, w tym wady rozwojowe kręgosłupa i kończyn, a także zaburzenia płodności u szczurów. Dodatkowo, przy dużych dawkach dootrzewnowych obserwowano rzadkie wady układu sercowo-naczyniowego płodów.
badanie przedkliniczne, diltiazem chlorowodorek, Dilzem 180 Retard, dystocja, działanie mutagenne, działanie teratogenne, genotoksyczność, in vitro, in vivo, obumieranie zarodków, onkogeneza, podanie dootrzewnowe, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, potencjalne zagrożenie, przeżywalność potomstwa, rakotwórczość, teratogenność, układ sercowo-naczyniowy, umieralność okołoporodowa, wada rozwojowa, wpływ na płodność, wpływ na reprodukcję, zaburzenie płodności - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Zalanzo 15 mg
Stosowanie lanzoprazolu (preparat Zalanzo, kapsułki dojelitowe 15 mg i 30 mg) u kobiet w wieku rozrodczym, w ciąży oraz karmiących piersią wymaga szczególnej ostrożności. Brak jest wystarczających danych klinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania lanzoprazolu w ciąży, mimo że badania przedkliniczne na zwierzętach nie wykazały działania teratogennego, toksycznego ani negatywnego wpływu na przebieg ciąży, porodu czy rozwój pourodzeniowy potomstwa. Z tego względu nie zaleca się stosowania lanzoprazolu u kobiet ciężarnych. W przypadku laktacji brak jest jednoznacznych danych dotyczących przenikania leku do mleka kobiecego u ludzi, jednak badania na zwierzętach wskazują na możliwość takiego przenikania, co wymaga indywidualnej oceny korzyści i ryzyka przez lekarza prowadzącego.
badanie przedkliniczne, charakterystyka produktu leczniczego, działanie niepożądane, działanie teratogenne, inhibitor pompy protonowej, kapsułka dojelitowa, karmienie piersią, lanzoprazol, okres rozrodczy, poradnictwo kliniczne, przebieg ciąży, przebieg porodu, przenikanie do mleka kobiecego, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodka, sacharoza, substancja pomocnicza, żółcień chinolinowa - Leksykon substancji czynnych
Cefotaksym – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Cefotaksym, będący składnikiem preparatów takich jak Biotaksym czy Tarcefoksym, wykazuje niski profil toksyczności w badaniach przedklinicznych. Wartości LD50 po podaniu dożylnym u myszy i szczurów wynosiły od 9 do 11 g/kg masy ciała, natomiast po podaniu podskórnym od 6,1 do 7,4 g/kg, z wyjątkowo wysoką wartością 18,7 g/kg u samic myszy. Wielokrotne podawanie dawek znacznie przekraczających kliniczne nie wykazało szkodliwego wpływu na organizmy zwierzęce. Badania genotoksyczności, w tym test Amesa i test jąderkowy, nie potwierdziły działania mutagennego cefotaksymu, a konwencjonalne testy farmakologiczne nie wykazały potencjału rakotwórczego. Ponadto, brak jest dowodów na teratogenność oraz negatywny wpływ na płodność u zwierząt doświadczalnych.
badanie farmakokinetyczne, badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, badanie genotoksyczności, badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, Biotaksym, cefotaksym, Cefotaxim-MIP, Cefotaxime Dali Pharma, dawka letalna, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, łożysko, minimalne stężenie hamujące, mutagenność, patogen Gram-ujemny, płyn owodniowy, podanie dożylne, podanie podskórne, potencjał kancerogenny, surowica pępowinowa, szpik kostny, Tarcefoksym, test Amesa, test jąderkowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Klabax 125 mg/5 ml 125 mg/5 ml
Przedkliniczne badania toksykologiczne klarytromycyny w formie zawiesiny (Klabax 125 mg/5 ml, 250 mg/5 ml) wykazały, że wartość LD50 u młodych myszy i szczurów wynosiła odpowiednio około 1230-1330 mg/kg mc., co jest istotnie niższe niż u dorosłych osobników (2700-3000 mg/kg mc.). W badaniach wielokrotnego podawania u młodych szczurów stwierdzono, że dawka niepowodująca działania toksycznego (NOAEL) wynosiła 55 mg/kg mc./dobę, natomiast u niedojrzałych szczurów NOAEL wynosiła 50 mg/kg mc./dobę. Objawy toksyczności obejmowały zmniejszenie przyrostu masy ciała, obniżenie stężenia hemoglobiny i hematokrytu, zmiany zapalne w nerkach oraz minimalne zwyrodnienie wodniczkowe nabłonka przewodów żółciowych. U młodych psów rasy beagle NOAEL ustalono na poziomie 100 mg/kg mc./dobę, przy dawce toksycznej powyżej 300 mg/kg mc./dobę, gdzie obserwowano złogi tłuszczu w hepatocytach i nacieki komórkowe w obszarze wrotnym wątroby.
albumina w surowicy, antybiotyki makrolidowe, antybiotyki penicylinowe, badania toksykologiczne, badanie histologiczne, badanie teratogenności, cefalosporyny, dawka NOAEL, działanie teratogenne, hematokryt, hemoglobina, hepatocyt, klarytromycyna, LD50, stłuszczenie wątroby, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, zawiesina doustna, zmniejszenie masy ciała, zwyrodnienie wodniczkowe - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Thalidomide Accord 50 mg
Talidomid jest silnie teratogennym lekiem, którego stosowanie u kobiet w ciąży jest bezwzględnie przeciwwskazane ze względu na wysokie ryzyko poważnych wad wrodzonych, takich jak ektromelia, mikrocja, uszkodzenia ucha i oczu, wrodzone wady serca oraz nieprawidłowy rozwój nerek. Kobiety w wieku rozrodczym muszą stosować skuteczną antykoncepcję co najmniej 4 tygodnie przed rozpoczęciem terapii, podczas leczenia oraz przez 4 tygodnie po jego zakończeniu. W przypadku zajścia w ciążę podczas terapii, leczenie należy natychmiast przerwać i skierować pacjentkę do specjalisty z zakresu teratologii. U mężczyzn przyjmujących talidomid zaleca się stosowanie prezerwatyw przez cały okres terapii, w przerwach dawkowania oraz przez 7 dni po zakończeniu leczenia, ze względu na obecność leku w nasieniu i ryzyko ekspozycji płodu.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Binatta 50 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa tapentadolu, substancji czynnej leku Binatta, nie wykazały działania genotoksycznego ani rakotwórczego. Test Amesa, test aberracji chromosomowych in vitro oraz badania in vivo przy dawkach sięgających maksymalnej dawki tolerowanej potwierdziły brak genotoksyczności. Długoterminowe badania na modelach zwierzęcych nie wskazały na ryzyko karcinogenności u ludzi. W zakresie wpływu na reprodukcję, tapentadol nie wpłynął na płodność szczurów obu płci, jednak przy dużych dawkach obserwowano zmniejszenie przeżywalności płodów w macicy oraz opóźnienie rozwoju embrionów i embriotoksyczność, głównie objawiającą się zaburzeniami ośrodkowego układu nerwowego związanymi z aktywnością receptorów opioidowych μ. Działania te występowały przy dawkach przekraczających zakres terapeutyczny.
aberracja chromosomowa, aberracja chromosomowa in vitro, dawka tolerowana, działanie embriotoksyczne, działanie farmakodynamiczne, działanie teratogenne, lek BINATTA, nieplanowana synteza DNA, O-glukuronid tapentadolu, ośrodkowy układ nerwowy, parametr neurobehawioralny, potencjał rakotwórczy, przeżywalność w macicy, receptor opioidowy μ, rozwój embrionalny, tapentadol, test Amesa, test genotoksyczności - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Duokopt 20 mg/ml + 5 mg/ml
Produkt leczniczy Duokopt, zawierający dorzolamid chlorowodorek (20 mg/ml) i tymolol maleinian (5 mg/ml), jest przeciwwskazany w okresie ciąży ze względu na brak wystarczających danych klinicznych dotyczących bezpieczeństwa oraz potencjalne ryzyko teratogenności (obserwowane u królików przy toksycznych dawkach dorzolamidu). Tymolol, jako beta-adrenolityk, może powodować u płodu zahamowanie rozwoju wewnątrzmacicznego oraz u noworodków objawy blokady receptorów beta-adrenergicznych, takie jak bradykardia, hipotensja, zespół zaburzeń oddechowych i hipoglikemia. W przypadku konieczności stosowania tymololu w ciąży, zaleca się metody ograniczające wchłanianie ogólnoustrojowe leku. Stosowanie Duokopt do czasu porodu wymaga ścisłego monitorowania noworodka w pierwszych dniach życia.
blokada receptorów beta-adrenergicznych, bradykardia, dawka terapeutyczna, dorzolamid, działanie teratogenne, hipoglikemia, hipotensja, krople do oczu, lek beta-adrenolityczny, tymolol, wada rozwojowa, wchłanianie ogólnoustrojowe leku, zahamowanie rozwoju wewnątrzmacicznego, zespół zaburzeń oddechowych - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Voltaren SR 100 100 mg
Przedkliniczne badania diklofenaku sodowego, substancji czynnej Voltaren SR 100, obejmujące bezpieczeństwo stosowania, toksyczność po podaniu wielokrotnym, genotoksyczność, potencjalne działanie rakotwórcze oraz wpływ na rozród i rozwój potomstwa, nie wykazały istotnego zagrożenia dla człowieka przy dawkach terapeutycznych. W modelach zwierzęcych (myszy, szczury, króliki) nie stwierdzono działania teratogennego, a jedynie minimalny wpływ na płód przy dawkach toksycznych dla matki. Nie zaobserwowano zaburzeń rozwoju przed-, około- i poporodowego potomstwa, co potwierdza akceptowalny profil bezpieczeństwa diklofenaku w kontekście reprodukcji.
dawka toksyczna, diklofenak sodowy, dystocja, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, hamowanie owulacji, implantacja zarodka, inhibitor syntezy prostaglandyn, niesteroidowy lek przeciwzapalny, profil bezpieczeństwa, przewód tętniczy, przeżywalność płodów, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na rozród, tworzenie łożyska, Voltaren, wydłużenie ciąży, zahamowanie wzrostu wewnątrzmacicznego, zwężenie przewodu tętniczego - Leksykon substancji czynnych
Zolpidem – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania zolpidemu obejmujące toksykologię ogólną, genotoksyczność, kancerogenność oraz wpływ na rozród i rozwój wykazały, że lek charakteryzuje się niską toksycznością przy dawkach terapeutycznych. W badaniach na szczurach i małpach stosowano dawki do 180 mg/kg mc./dobę, znacznie przekraczające maksymalne dawki u ludzi (10 mg/dobę), bez istotnych działań toksycznych. Indukcja enzymów wątrobowych u szczurów zaobserwowana przy dawce 62,5 mg/kg mc./dobę była prawdopodobnie procesem adaptacyjnym. Zolpidem nie wykazywał działania mutagennego w testach in vitro i in vivo, w tym w teście Ames, mikrojądrowym oraz badaniach na limfocytach ludzkich. Długoterminowe badania kancerogenności (2 lata) u szczurów i myszy, z dawkami do 80 mg/kg mc./dobę, nie wykazały działania rakotwórczego, a częstość występowania tłuszczaków i tłuszczakomięsaków nerek była porównywalna z grupami kontrolnymi.
aberracja chromosomowa, chłoniak, cykl rujowy, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, efekt toksyczny, ekspozycja ogólnoustrojowa, genotoksyczność, hepatocyty, indukcja enzymów wątrobowych, kancerogenność, limfocyt, naprawa DNA, przenikanie przez łożysko, test mikrojądrowy, tłuszczakomięsak nerki, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność przedkliniczna, toksyczny wpływ na rozród, winian zolpidemu - Leksykon substancji czynnych
Poli(O-2-hydroksyetylo)skrobia – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania toksyczności przewlekłej poli(O-2-hydroksyetylo)skrobi (HES 130/0,4) w dawce 9 g/kg mc./dobę (odpowiadającej 90 ml/kg mc./dobę dla Voluven 10%) u szczurów i psów wykazały brak ogólnych objawów zatrucia, jednak ujawniły specyficzne efekty toksyczne związane z obciążeniem nerek i wątroby oraz gromadzeniem substancji w miąższu wątroby. Najniższa dawka toksyczna przekracza 9 g/kg mc./dobę, co stanowi co najmniej 5-krotny margines bezpieczeństwa względem maksymalnych dawek stosowanych klinicznie u ludzi. W badaniach reprodukcyjnych nie stwierdzono działania teratogennego u szczurów i królików, choć dawki toksyczne (5 g/kg mc.) indukowały letalność zarodków królików oraz opóźnienia rozwojowe i zmniejszenie masy ciała potomstwa u szczurów, przy jednoczesnym przeciążeniu płynami u samic.
4%, badania przedkliniczne, badanie teratogenności, ciałko żółte, dawka terapeutyczna, dawka toksyczna, działanie teratogenne, fetotoksyczność, hydroksyetyloskrobia 130/0, implantacja zarodka, letalne działanie na zarodki, margines bezpieczeństwa, miąższ wątroby, obciążenie nerek, obciążenie wątroby, poli(O-2-hydroksyetylo)skrobia, przeciążenie płynami, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, układ siateczkowo-śródbłonkowy - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Zilibra 100 mg
W praktyce klinicznej stosowanie lakozamidu (Zilibra) u kobiet w ciąży wymaga szczególnej ostrożności i dokładnej komunikacji ryzyka. Wady rozwojowe u dzieci kobiet leczonych z powodu padaczki występują 2-3 razy częściej niż w populacji ogólnej (około 3%). Terapia wielolekowa dodatkowo zwiększa to ryzyko, choć nie jest jasne, na ile jest to efekt leczenia, a na ile samej choroby. Dane dotyczące bezpieczeństwa lakozamidu w ciąży u ludzi są niewystarczające; badania przedkliniczne na szczurach i królikach nie wykazały teratogenności, ale zaobserwowano toksyczność zarodkową przy dawkach toksycznych dla samic. Lakozamid należy stosować w ciąży tylko, gdy korzyści dla matki zdecydowanie przewyższają potencjalne ryzyko dla płodu, a skuteczne leczenie przeciwpadaczkowe nie powinno być przerywane ze względu na ryzyko zaostrzenia choroby. W przypadku planowania ciąży konieczna jest indywidualna ocena ryzyka i korzyści terapii.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Zoledronic acid Fresenius Kabi 4 mg/5 ml
Dane przedkliniczne dotyczące kwasu zoledronowego wskazują na różnice międzygatunkowe w toksyczności ostrej, z dawkami niepowodującymi śmierci wynoszącymi 10 mg/kg u myszy oraz 0,6 mg/kg u szczurów. Badania toksyczności krótko- i długoterminowej wykazały dobrą tolerancję leku przy dawkach do 0,02 mg/kg/dobę podawanych podskórnie szczurom oraz do 0,005 mg/kg co 2-3 dni dożylnie psom przez okres do 52 tygodni. Najczęstszym efektem farmakodynamicznym było zwiększenie pierwotnej warstwy gąbczastej kości długich, co odzwierciedla mechanizm działania polegający na hamowaniu resorpcji kostnej. Analiza toksyczności nerkowej wykazała wąski margines bezpieczeństwa, jednak poziomy NOAEL po jednorazowym podaniu wynosiły 1,6 mg/kg, a po wielokrotnym podaniu do 0,6 mg/kg/dobę, co nie wskazuje na nefrotoksyczność przy dawkach terapeutycznych stosowanych u ludzi. Długotrwałe stosowanie w dawkach terapeutycznych wiązało się z toksycznością narządową obejmującą przewód pokarmowy, wątrobę, śledzionę, płuca oraz miejsce podania dożylnego. Badania reprodukcyjne wykazały działanie teratogenne kwasu zoledronowego u szczurów przy dawkach ≥ 0,2 mg/kg podawanych podskórnie, natomiast u królików nie stwierdzono teratogenności, choć obserwowano toksyczność u matek. Dystocja występowała u szczurów już przy dawce 0,01 mg/kg. Testy genotoksyczności i kancerogenności nie wykazały mutagennego ani rakotwórczego działania substancji, co potwierdza bezpieczeństwo długotrwałego stosowania leku u pacjentów. Wyniki te stanowią istotną podstawę do oceny ryzyka i korzyści związanych z klinicznym zastosowaniem kwasu zoledronowego.
dystocja, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, funkcja nerek, kwas zoledronowy, narażenie długotrwałe, nefrotoksyczność, NOAEL, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, resorpcja tkanki kostnej, toksyczność długookresowa, toksyczność matczyna, toksyczność ostra, warstwa gąbczasta przynasad - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Biotebal 5 mg
Badania przedkliniczne dotyczące biotyny, substancji czynnej leku Biotebal, wykazały bardzo korzystny profil bezpieczeństwa. Ocena toksyczności ostrej i przewlekłej na zwierzętach laboratoryjnych wykazała, że dawki toksyczne były wielokrotnie wyższe (kilka tysięcy razy) niż stosowane dawki terapeutyczne u ludzi, co wskazuje na szeroki margines bezpieczeństwa. Testy genotoksyczności nie potwierdziły mutagennego działania biotyny, a badania kancerogenności nie wykazały zwiększonego ryzyka nowotworów przy długotrwałej ekspozycji. Wyniki te potwierdzają brak potencjału mutagennego i rakotwórczego tej substancji.
badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, biotyna, dawka terapeutyczna, dawka toksyczna, działanie mutagenne, działanie teratogenne, poronienie, potencjał kancerogenny, profil bezpieczeństwa, test genotoksyczności, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, wada rozwojowa, właściwość rakotwórcza - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Cipronex 500 mg
Cyprofloksacyna, choć nie wykazuje teratogennego działania ani toksyczności wobec płodu w dostępnych badaniach klinicznych i na modelach zwierzęcych, należy stosować u kobiet w ciąży wyłącznie wtedy, gdy korzyści terapeutyczne przewyższają potencjalne ryzyko. Szczególną uwagę zwraca się na możliwość uszkodzenia niedojrzałych chrząstek stawów, co obserwowano u młodych zwierząt, co może implikować ryzyko dla rozwijającego się płodu ludzkiego. Z tego względu zaleca się unikanie stosowania cyprofloksacyny w okresie ciąży, a decyzję o jej podaniu należy podejmować ostrożnie, po rozważeniu alternatywnych, bezpieczniejszych antybiotyków.
- Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Amlessa 8 mg + 5 mg
Produkt leczniczy Amlessa, zawierający peryndopryl (inhibitor ACE) oraz amlodypinę (antagonista wapnia), wykazuje istotne ograniczenia w stosowaniu u kobiet w ciąży i karmiących piersią. Stosowanie Amlessy jest przeciwwskazane w II i III trymestrze ciąży ze względu na udokumentowane teratogenne i nefrotoksyczne działanie peryndoprylu na płód, w tym zaburzenia czynności nerek, małowodzie, opóźnienie kostnienia czaszki oraz toksyczne objawy u noworodka (niewydolność nerek, niedociśnienie tętnicze, hiperkaliemia). W I trymestrze stosowanie peryndoprylu nie jest zalecane, a w przypadku potwierdzenia ciąży należy natychmiast przerwać terapię. Amlodypina, choć przenika do mleka matki (3-15% dawki), nie ma jednoznacznie potwierdzonego wpływu teratogennego, jednak jej stosowanie w ciąży rekomenduje się tylko wtedy, gdy korzyści przewyższają potencjalne ryzyko. W okresie laktacji zaleca się unikanie Amlessy i rozważenie alternatywnych leków przeciwnadciśnieniowych o lepszym profilu bezpieczeństwa.
amlodypina, antagonista wapnia, badanie ultrasonograficzne, drugi i trzeci trymestr ciąży, działanie niepożądane, działanie teratogenne, ekspozycja w ciąży, hiperkaliemia, inhibitor konwertazy angiotensyny, laktacja, lek Amlessa, lek przeciwnadciśnieniowy, małowodzie, niedociśnienie tętnicze, niewydolność nerek, opóźnienie kostnienia kości czaszki, peryndopryl, pierwszy trymestr ciąży, profil bezpieczeństwa, przedłużony poród, toksyczny wpływ na reprodukcję, zaburzenie czynności nerek