zaburzenia smaku
Zaburzenia smaku (dysgeusia) to nieprawidłowości w odczuwaniu smaków, które mogą objawiać się jako całkowita utrata zdolności odczuwania smaku (ageusia), zmniejszona wrażliwość na bodźce smakowe (hipogeusia) lub zniekształcone odczuwanie smaku (parageusia). Pacjenci często zgłaszają metaliczny, gorzki lub nieprzyjemny posmak, nawet przy spożywaniu normalnych pokarmów.
Etiologia zaburzeń smaku jest złożona i obejmuje choroby ogólnoustrojowe (cukrzyca, niewydolność nerek, choroby tarczycy), infekcje (COVID-19, grypa, zapalenie zatok), urazy mechaniczne nerwów smakowych, działania niepożądane leków (antybiotyki, leki przeciwnowotworowe, leki przeciwdepresyjne), niedobory witamin (szczególnie cynku i witamin z grupy B) oraz starzenie się organizmu.
Diagnostyka zaburzeń smaku opiera się na dokładnym wywiadzie, badaniu przedmiotowym jamy ustnej, testach smakowych (elektryczny test smaku, testy chemiczne) oraz badaniach dodatkowych w celu wykrycia choroby podstawowej. Leczenie powinno być ukierunkowane na przyczynę – od modyfikacji farmakoterapii, przez suplementację niedoborów, aż po leczenie chorób podstawowych. W niektórych przypadkach stosuje się również terapię sensoryczną i treningi smakowe.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Levalergedd 5 mg
Lewocetyryzyna dichlorowodorek (Levalergedd) jest lekiem przeciwhistaminowym II generacji stosowanym w leczeniu objawów alergii. W badaniach klinicznych u pacjentów w wieku 12-71 lat, przy dawce 5 mg/dobę, działania niepożądane wystąpiły u 15,1% osób (vs 11,3% placebo), głównie o łagodnym lub umiarkowanym nasileniu. Najczęstsze działania niepożądane to senność (5,2% vs 1,4% placebo), ból głowy (2,6% vs 3,2%), suchość w jamie ustnej (2,6% vs 1,6%) oraz zmęczenie (2,5% vs 1,2%). Łączna częstość działań sedatywnych (senność, zmęczenie, osłabienie) wyniosła 8,1% (vs 3,1% placebo). U dzieci dawki 1,25-5 mg/dobę wykazały podobny profil bezpieczeństwa, z sennością jako dominującym działaniem niepożądanym. Odsetek przerwania terapii z powodu działań niepożądanych był niski (1,0% vs 1,8% placebo).
anafilaksja, ból głowy, ból mięśni, ból stawów, drżenie, duszność, dyzuria, działanie sedatywne, hepatotoksyczność leku, kołatanie serca, koszmar senny, lek przeciwhistaminowy drugiej generacji, lewocetyryzyna dichlorowodorek, myśli samobójcze, nadwrażliwość krzyżowa, nieprawidłowe wyniki badań czynności wątroby, niewydolność nerek, obrzęk naczynioruchowy, parestezje, pokrzywka, reakcja nadwrażliwości, rotacyjne ruchy gałek ocznych, senność, suchość w jamie ustnej, tachykardia, zaburzenia neuropsychiatryczne, zaburzenia psychiczne, zaburzenia smaku, zaburzenia układu immunologicznego, zaburzenia widzenia, zapalenie wątroby, zatrzymanie moczu, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego, zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego - Leksykon substancji czynnych
Sorafenib – Działania niepożądane
Sorafenib, stosowany w terapii przeciwnowotworowej, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych obejmujących różne układy i narządy. Do najpoważniejszych powikłań należą zawał mięśnia sercowego, perforacja przewodu pokarmowego, polekowe zapalenie wątroby, krwawienia (w tym z przewodu pokarmowego, układu oddechowego i mózgu) oraz nadciśnienie tętnicze z możliwością przełomu nadciśnieniowego. Najczęściej obserwowane działania niepożądane to biegunka, zmęczenie, łysienie, zakażenia, zespół ręka-stopa (erytrodyzestezja dłoniowo-podeszwowa) oraz wysypka. Toksyczność skórna, w tym zespół ręka-stopa, występuje bardzo często (≥1/10). Sorafenib może powodować istotne zaburzenia hematologiczne (limfopenia, leukopenia, neutropenia, niedokrwistość, małopłytkowość) oraz poważne zaburzenia sercowo-naczyniowe, takie jak zastoinowa niewydolność serca (1,9% pacjentów), niedokrwienie mięśnia sercowego, wydłużenie odstępu QT i nadciśnienie tętnicze. Hepatotoksyczność manifestuje się hiperbilirubinemią i żółtaczką, a polekowe zapalenie wątroby występuje rzadko.
choroba refluksowa przełyku, dysfagia, encefalopatia, erytrodyzestezja dłoniowo-podeszwowa, hiperbilirubinemia, hiperkeratoza, hipofosfatemia, hipoglikemia, hipokalcemia, hipokaliemia, hiponatremia, leukocytoklastyczne zapalenie naczyń, leukopenia, limfopenia, małopłytkowość, nadciśnienie tętnicze, nadczynność tarczycy, neutropenia, niedoczynność tarczycy, niedokrwistość, obrzęk naczynioruchowy, obwodowa neuropatia czuciowa, odwodnienie, odwracalna tylna leukoencefalopatia, perforacja przewodu pokarmowego, polekowe zapalenie wątroby, przełom nadciśnieniowy, rak nerkowokomórkowy, rak wątrobowokomórkowy, reakcja anafilaktyczna, rogowiak kolczystokomórkowy, rumień wielopostaciowy, sorafenib, szumy uszne, tętniak i rozwarstwienie tętnicy, toksyczna nekroliza naskórka, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia smaku, zapalenie dróg żółciowych, zapalenie pęcherzyka żółciowego, zapalenie trzustki, zastoinowa niewydolność serca, zawał mięśnia sercowego, zespół ręka-stopa, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry, zróżnicowany rak tarczycy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Itrax 100 mg
Na podstawie analizy danych z 107 badań klinicznych obejmujących 8499 pacjentów, w tym 165 dzieci w wieku 1-17 lat, bezpieczeństwo stosowania itrakonazolu (Itrax) wykazuje, że najczęstsze działania niepożądane u dorosłych to ból głowy (1,6%), nudności (1,6%) oraz ból brzucha (1,3%). U dzieci częstość występowania tych działań jest wyższa, z bólem głowy i wymiotami na poziomie 3,0%, bólem brzucha i biegunką po 2,4%, a zaburzeniami czynności wątroby i niedociśnieniem tętniczym po 1,2%. Rzadziej (<1%) obserwowano m.in. leukopenię, nadwrażliwość, zaburzenia smaku, parestezje, szumy uszne, zaburzenia widzenia, a także reakcje skórne takie jak świąd, wysypka i pokrzywka. Po wprowadzeniu leku do obrotu zgłoszono bardzo rzadkie (<1/10 000) poważne działania niepożądane, w tym ciężką hepatotoksyczność prowadzącą do ostrej niewydolności wątroby, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, zespół Stevensa-Johnsona, reakcje anafilaktyczne oraz zastoinową niewydolność serca.
biegunka, ból brzucha, ból głowy, fosfokinaza kreatynowa, grzybica paznokci, grzybica skóry, hepatotoksyczność, hiperbilirubinemia, hipertriglicerydemia, itrakonazol, leukoklastyczne zapalenie naczyń, leukopenia, nadwrażliwość na światło, niedociśnienie tętnicze, niestrawność, nudności, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność wątroby, ostra uogólniona osutka krostkowa, parestezje, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, szumy uszne, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, utrata słuchu, wielomocz, wymioty, wzdęcia, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia erekcji, zaburzenia miesiączkowania, zaburzenia smaku, zaburzenia układu krwiotwórczego, zaburzenia widzenia, zakażenie grzybicze, zapalenie błony śluzowej nosa, zapalenie trzustki, zapalenie zatok, zaparcia, zastoinowa niewydolność serca, zespół choroby posurowiczej, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Działania niepożądane – Pirfenidon Medical Valley 801 mg
Profil bezpieczeństwa pirfenidonu został oceniony na podstawie badań klinicznych obejmujących 1650 pacjentów, w tym ponad 170 osób obserwowanych przez okres powyżej 5 lat, co umożliwia wiarygodną ocenę długoterminowego bezpieczeństwa terapii. Stosowanie dawki 2403 mg/dobę wiązało się z istotnym wzrostem częstości działań niepożądanych w porównaniu z placebo, w tym nudności (32,4% vs 12,2%), wysypki (26,2% vs 7,7%), biegunki (18,8% vs 14,4%), zmęczenia (18,5% vs 10,4%), niestrawności (16,1% vs 5,0%), zmniejszenia apetytu (20,7% vs 8,0%), bólu głowy (10,1% vs 7,7%) oraz reakcji nadwrażliwości na światło (9,3% vs 1,1%). Działania niepożądane o częstości ≥ 2% obejmują m.in. zaburzenia żołądkowo-jelitowe, hepatotoksyczność, zaburzenia skórne, bóle mięśniowo-szkieletowe oraz objawy ogólne jak zmęczenie i osłabienie. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko ciężkiego uszkodzenia wątroby, w tym przypadki zakończone zgonem, oraz poważne reakcje skórne, takie jak zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka i zespół DRESS.
agranulocytoza, aktywność AlAT, aktywność AspAT, anafilaksja, bezsenność, biegunka, choroba refluksowa przełyku, ciężkie reakcje skórne, duszność, gamma-glutamylotransferaza, hepatotoksyczność, hiponatremia, klasyfikacja MedDRA, letarg, monitorowanie działań niepożądanych, nadwrażliwość na światło, niestrawność, nudności, obrzęk naczynioruchowy, oparzenie słoneczne, pirfenidon, polekowe uszkodzenie wątroby, reakcja anafilaktyczna, toksyczne martwicze oddzielanie naskórka, wysypka, zaburzenia smaku, zakażenie górnych dróg oddechowych, zakażenie układu moczowego, zapalenie żołądka, zawroty głowy, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona, zmęczenie - Leksykon substancji czynnych
Joflupan – Działania niepożądane
Joflupan (123I), aktywny składnik radiofarmaceutyku Ioflupane (123I) ROTOP o aktywności 74 MBq/ml, wykazuje specyficzny profil działań niepożądanych, które należy uwzględnić podczas kwalifikacji pacjentów do badania diagnostycznego. Najczęściej obserwowanym działaniem niepożądanym jest ból głowy (często, ≥ 1/100 do < 1/10), natomiast niezbyt często (≥ 1/1000 do < 1/100) występują zawroty głowy, parestezje, zaburzenia smaku oraz ból w miejscu wstrzyknięcia, szczególnie przy podaniu do małych żył. Reakcje nadwrażliwości, takie jak rumień, świąd, wysypka, pokrzywka, duszność, wymioty i zmniejszenie ciśnienia krwi, mają nieznaną częstość występowania i mogą stanowić poważne zagrożenie kliniczne, wymagając natychmiastowej interwencji. Dawka skuteczna przy maksymalnej zalecanej aktywności 185 MBq wynosi 4,63 mSv, co wiąże się z niskim, ale istotnym ryzykiem promieniowania jonizującego, szczególnie u kobiet w wieku rozrodczym i młodych pacjentów.
ból głowy, ból w miejscu wstrzyknięcia, dawka skuteczna, duszność, działanie niepożądane, hipotensja, ioflupane, joflupan, MedDRA, Medical Dictionary for Regulatory Activities, nadmierna potliwość, nadwrażliwość, nowotwór, nudności, odruch wymiotny, parametry życiowe, parestezje, pokrzywka, promieniowanie jonizujące, radiofarmaceutyk, reakcja alergiczna, rumień, suchość jamy ustnej, świąd, uczucie gorąca, wada wrodzona, wymioty, wysypka, zaburzenia smaku, zawroty głowy, zwiększone łaknienie - Leksykon leków
Przedawkowanie – Acidum folicum Hasco 5 mg
Przedawkowanie kwasu foliowego, witaminy B9, stosowanego w dawce terapeutycznej 5 mg (np. w preparacie ACIDUM FOLICUM HASCO), może prowadzić do licznych objawów ze strony układu nerwowego, pokarmowego oraz zaburzeń metabolicznych, w tym wchłaniania pierwiastków śladowych, zwłaszcza cynku. Klinicznie obserwuje się zaburzenia snu (bezsenność, płytki sen), drażliwość, nadpobudliwość psychoruchową, złe samopoczucie, nadmierną aktywność, tachypnoe, mdłości oraz wzdęcia. Długotrwałe przedawkowanie może skutkować niedoborem cynku, manifestującym się zaburzeniami smaku, opóźnionym gojeniem ran i osłabieniem odporności. Objawy te wymagają różnicowania i uważnego monitorowania przez personel medyczny.
Acidum Folicum, bezsenność, drażliwość, kwas foliowy, mdłości, nadmierna aktywność, nadpobudliwość, niedobór cynku, nietolerancja laktozy, nudności, opóźnione gojenie ran, przyspieszony oddech, tachypnoe, witamina B9, wzdęcia, zaburzenia neuropsychiatryczne, zaburzenia odporności, zaburzenia równowagi kwasowo-zasadowej, zaburzenia smaku, zaburzenia snu, złe samopoczucie - Leksykon leków
Działania niepożądane – Octefortan (1 mg + 20 mg)/g
Preparat Octefortan, zawierający 1 mg oktenidyny dichlorowodorku oraz 20 mg fenoksyetanolu na gram roztworu do stosowania na skórę, charakteryzuje się stosunkowo niskim profilem działań niepożądanych. Najczęściej zgłaszane objawy dotyczą układu rozrodczego i pokarmowego, przy czym zaburzenia układu rozrodczego, takie jak uczucie ciepła i pieczenia pochwy, występują rzadko (≥ 1/10 000 do < 1/1 000) i mają charakter przejściowy. Zaburzenia smaku, manifestujące się gorzkim posmakiem po stosowaniu preparatu do płukania jamy ustnej, mają nieokreśloną częstość występowania i utrzymują się około godziny po aplikacji, nie wymagając interwencji medycznej ani przerwania terapii.
bezpieczeństwo farmakoterapii, dysguesja, fenoksyetanol, klasyfikacja MedDRA, monitoring działań niepożądanych, nadzór nad bezpieczeństwem farmakoterapii, oktenidyna dichlorowodorek, pharmacovigilance, pieczenie pochwy, płukanie jamy ustnej, profil bezpieczeństwa, roztwór na skórę, substancja czynna, Urząd Rejestracji Produktów Leczniczych, zaburzenia smaku, zaburzenia układu rozrodczego, zaburzenia żołądka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Dotarem 0,5 mmol/ml
Kwas gadoterowy, substancja czynna leku Dotarem 0,5 mmol/ml, jest środkiem kontrastowym stosowanym w rezonansie magnetycznym, którego działania niepożądane występują niezbyt często (≥1/1000 do <1/100) i mają najczęściej charakter przejściowy oraz łagodny do umiarkowanego. Najczęściej obserwowane działania niepożądane to reakcje w miejscu wstrzyknięcia, nudności, ból głowy, świąd oraz reakcje nadwrażliwości, które mogą manifestować się zmianami skórnymi o różnym nasileniu. Reakcje nadwrażliwości mogą pojawić się natychmiast (do 1 godziny) lub z opóźnieniem (do kilku dni) i obejmować objawy ze strony skóry, układu oddechowego, pokarmowego, stawów i układu krążenia, z ryzykiem wstrząsu anafilaktycznego. Bardzo rzadko (<1/10 000) odnotowano przypadki nerkopochodnego włóknienia układowego (NSF), głównie u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek (GFR <30 ml/min/1,73 m²) oraz po jednoczesnym podaniu innych gadolinowych środków kontrastowych.
ból głowy, ciężka niewydolność, gadolin, GFR, kwas gadoterowy, nadciśnienie, nerkopochodne włóknienie układowe, niedociśnienie, niewydolność nerek, nudności, osłabienie, reakcja nadwrażliwości, reakcja w miejscu wstrzyknięcia, rezonans magnetyczny, senność, środek kontrastowy, świąd, uczucie gorąca, uczucie zimna, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, wysypka, zaburzenia smaku, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Etform 850 850 mg
Metformina, substancja czynna preparatu Etform 850 (850 mg metforminy chlorowodorku, co odpowiada 662,90 mg zasady metforminy), wykazuje profil bezpieczeństwa charakteryzujący się przede wszystkim działaniami niepożądanymi ze strony przewodu pokarmowego, które występują bardzo często (≥1/10 pacjentów) i obejmują nudności, wymioty, biegunkę, ból brzucha oraz utratę apetytu. Objawy te zazwyczaj pojawiają się na początku terapii i ustępują samoistnie, a ich nasilenie można zmniejszyć poprzez stosowanie metforminy w 2-3 dawkach podzielonych podczas lub po posiłku oraz stopniowe zwiększanie dawki. Często (≥1/100 do <1/10) obserwuje się również zaburzenia smaku (dysgeuzję), a także zmniejszenie stężenia i/lub niedobór witaminy B12, co wymaga monitorowania stężenia tej witaminy podczas długotrwałego leczenia. Bardzo rzadko (<1/10 000) mogą wystąpić poważne powikłania, takie jak kwasica mleczanowa, nieprawidłowe wyniki badań czynności wątroby, zapalenie wątroby oraz reakcje skórne (rumień, świąd, pokrzywka), które zwykle ustępują po odstawieniu leku.
ból brzucha, czynność wątroby, dysgeuzja, działanie niepożądane, kwasica mleczanowa, metforminy chlorowodorek, niedobór witaminy B12, nudności i wymioty, pacjent pediatryczny, pokrzywka, reakcja nadwrażliwości, rumień, stosunek korzyści do ryzyka, świąd, terapia cukrzycy, utrata apetytu, zaburzenia przewodu pokarmowego, zaburzenia smaku, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zapalenie wątroby - Leksykon leków
Działania niepożądane – Captopril Polfarmex 25 mg
Kaptopryl, jako inhibitor ACE, wiąże się z szerokim spektrum działań niepożądanych, które wymagają uważnego monitorowania klinicznego. Do najpoważniejszych powikłań hematologicznych należą bardzo rzadko występujące neutropenia/agranulocytoza, pancytopenia, anemia aplastyczna i hemolityczna oraz trombocytopenia, szczególnie u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek. Zaburzenia metaboliczne obejmują rzadką anoreksję oraz bardzo rzadką hiperkaliemię i hipoglikemię, które mogą stanowić zagrożenie, zwłaszcza u chorych z niewydolnością nerek lub cukrzycą. Często obserwuje się zaburzenia snu, a rzadziej dezorientację i depresję. Neurologicznie dominują zaburzenia smaku i zawroty głowy, z bardzo rzadkimi incydentami naczyniowo-mózgowymi, takimi jak udar czy omdlenia. W zakresie układu sercowo-naczyniowego występują tachykardia, dławica piersiowa i palpitacje, a bardzo rzadko zatrzymanie akcji serca i wstrząs sercowy. Częstym objawem jest suchy kaszel i duszność, z bardzo rzadkimi przypadkami skurczu oskrzeli i eozynofilowego zapalenia płuc.
alergiczne zapalenie pęcherzyków płucnych, anemia aplastyczna, białkomocz, dławica piersiowa, eozynofilia, eozynofilowe zapalenie płuc, erytrodermia, ginekomastia, hiperkaliemia, hipoglikemia, incydent naczyniowo-mózgowy, inhibitor konwertazy angiotensyny, kaptopryl, kolagenoza, neutropenia, niedociśnienie tętnicze, obniżona hemoglobina, obniżony hematokryt, obrzęk naczynioruchowy, owrzodzenia aftowe, pancytopenia, parestezje, pemfigoid, podwyższony poziom BUN, rumień wielopostaciowy, skąpomocz, skurcz oskrzeli, stenoza tętnicy nerkowej, tachykardia, trombocytopenia, wielomocz, wstrząs sercowy, zaburzenia smaku, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zastój żółci, zespół nerczycowy, zespół Raynauda, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Działania niepożądane – Silamil 10 mg
Bursztynian solifenacyny, substancja czynna preparatu Silamil w dawce 10 mg, wykazuje działania niepożądane głównie o charakterze cholinolitycznym, z częstością i nasileniem zależnymi od dawki. Najczęściej obserwowanym efektem jest suchość w jamie ustnej, występująca u 22% pacjentów przy dawce 10 mg (w porównaniu do 11% przy 5 mg i 4% w grupie placebo), zwykle o łagodnym nasileniu. Terapia charakteryzuje się wysoką zgodnością pacjentów (około 99%) oraz wysokim odsetkiem ukończenia 12-tygodniowego leczenia (około 90%). Należy jednak zwrócić szczególną uwagę na potencjalnie poważne działania niepożądane, takie jak zaburzenia rytmu serca (torsade de pointes, wydłużenie odstępu QT, migotanie przedsionków), reakcje anafilaktyczne, zatrzymanie moczu, niedrożność jelit, ciężkie reakcje skórne (rumień wielopostaciowy, obrzęk naczynioruchowy, złuszczające zapalenie skóry), zaburzenia czynności wątroby oraz objawy psychiczne (omamy, stan splątania, urojenia), szczególnie u osób w podeszłym wieku.
bursztynian solifenacyny, choroba refluksowa żołądkowo-przełykowa, dysfonia, hiperkaliemia, jaskra, kamienie kałowe, migotanie przedsionków, niedrożność jelit, niedrożność jelita grubego, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, omamy, osłabienie mięśni, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, stan splątania, suchość w jamie ustnej, torsade de pointes, trudności w oddawaniu moczu, urojenia, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia smaku, zakażenie dróg moczowych, zapalenie pęcherza moczowego, zatrzymanie moczu, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Działania niepożądane – Metcrean 850 mg
Metcrean, zawierający chlorowodorek metforminy w dawkach 500 mg, 850 mg i 1000 mg, jest stosowany w terapii cukrzycy, jednakże jego stosowanie wiąże się z występowaniem działań niepożądanych, które należy monitorować. Najczęstsze objawy to zaburzenia żołądkowo-jelitowe, takie jak nudności, wymioty, biegunka, ból brzucha i utrata apetytu, występujące bardzo często (≥1/10), głównie na początku leczenia i ustępujące samoistnie. Aby zminimalizować ich nasilenie, zaleca się podawanie metforminy w 2-3 dawkach dziennie podczas lub po posiłku oraz stopniowe zwiększanie dawki. Rzadkie, ale poważne działania niepożądane obejmują kwasicę mleczanową (<1/10 000), wymagającą natychmiastowej interwencji, oraz zmniejszenie wchłaniania witaminy B12, co może prowadzić do niedokrwistości megaloblastycznej przy długotrwałym stosowaniu.
chlorowodorek metforminy, dawkowanie metforminy, dysgeuzja, dyspepsja, kwasica mleczanowa, Metcrean, niedobór witaminy B12, niedokrwistość megaloblastyczna, nieprawidłowa funkcja wątroby, pokrzywka, reakcja skórna, rumień, stężenie witaminy B12, stosunek korzyści do ryzyka, tabletka powlekana, zaburzenia przewodu pokarmowego, zaburzenia smaku, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zapalenie wątroby - Leksykon leków
Działania niepożądane – Sugammadex Zentiva 100 mg/ml
Sugammadex Zentiva (100 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań) jest stosowany w anestezjologii do odwracania blokady nerwowo-mięśniowej wywołanej przez rokuronium lub wekuronium. Bezpieczeństwo leku oceniono na podstawie badań fazy I-III obejmujących 3519 pacjentów, w tym 1078 leczonych sugammadeksem i 544 placebo. Najczęstsze działania niepożądane (≥1/100 do <1/10) to kaszel, powikłania oddechowe i związane ze znieczuleniem, niedociśnienie oraz powikłania po zabiegu. Reakcje nadwrażliwości, w tym anafilaksja, występowały niezbyt często (≥1/1000 do <1/100) i mogą pojawić się nawet u pacjentów bez wcześniejszej ekspozycji na lek. Objawy obejmują m.in. pokrzywkę, obrzęk języka, skurcz oskrzeli i ciężkie niedociśnienie tętnicze, które mogą prowadzić do zgonu. W badaniach klinicznych odnotowano również sporadyczne przypadki bradykardii i zatrzymania krążenia w ciągu kilku minut po podaniu leku.
anafilaksja, blokada nerwowo-mięśniowa, bradykardia, choroba płuc, nadwrażliwość, nawrót blokady nerwowo-mięśniowej, niedociśnienie tętnicze, obrzęk gardła, obrzęk języka, obturacja płuc, otyłość chorobliwa, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, reakcja ogólnoustrojowa, rokuronium, rurka intubacyjna, skurcz oskrzeli, sugammadeks, sugammadex, tachykardia, wekuronium, wstrząs anafilaktyczny, wysypka rumieniowata, zaburzenia smaku, zatrzymanie krążenia, znieczulenie - Leksykon leków
Działania niepożądane – Roxiper 20 mg + 4 mg + 1,25 mg
Lek Roxiper, zawierający rozuwastatynę, peryndopryl i indapamid, wykazuje szeroki profil działań niepożądanych, które należy monitorować podczas terapii. Najczęstsze objawy związane z peryndoprylem to zaburzenia neurologiczne (zawroty głowy ośrodkowe, ból głowy, parestezje), sensoryczne (zaburzenia smaku, widzenia, zawroty głowy błędnikowe, szumy uszne), sercowo-naczyniowe (niedociśnienie tętnicze), oddechowe (kaszel, duszność) oraz żołądkowo-jelitowe (ból brzucha, zaparcia, niestrawność, biegunka, nudności, wymioty). Indapamid natomiast wiąże się głównie z hipokaliemią oraz reakcjami nadwrażliwości skórnej, szczególnie u pacjentów z predyspozycjami alergicznymi i astmatycznymi. Działania niepożądane klasyfikowane są według standardów MedDRA, z częstością występowania od bardzo często (≥1/10) do bardzo rzadko (<1/10 000).
astenia, biegunka, ból brzucha, ból głowy, choroba serca, duszność, hipokaliemia, hipowolemia, kaszel, nadciśnienie naczyniowo-nerkowe, niedociśnienie tętnicze, niestrawność, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wątroby, nudność, parestezja, reakcja nadwrażliwości, reakcja skórna, rozuwastatyna peryndopryl indapamid, skurcz mięśni, stężenie elektrolitów, świąd, szumy uszne, wymioty, wysypka, wysypka plamkowo-grudkowa, zaburzenia smaku, zaparcie, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego, zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego - Leksykon chorób i schorzeń
Cholesteatoma – Leczenie
Cholesteatoma to patologiczny rozrost skóry w uchu środkowym za błoną bębenkową, który pomimo łagodnego charakteru prowadzi do destrukcji struktur kostnych i nerwowych oraz poważnych powikłań, takich jak trwała utrata słuchu, uszkodzenie nerwu twarzowego, zapalenie opon mózgowych czy ropień mózgu. Podstawą leczenia jest chirurgia, głównie tympanoplastyka z mastoidektomią, z wyborem techniki (canal wall up lub canal wall down) dostosowanym do rozległości choroby i stanu pacjenta. Operacja trwa zwykle 2-3 godziny, wykonywana jest w znieczuleniu ogólnym i ma na celu całkowite usunięcie cholesteatomu, eliminację zakażenia oraz, jeśli to możliwe, poprawę słuchu. Leczenie zachowawcze, obejmujące miejscowe i ogólne antybiotyki oraz dokładne czyszczenie ucha, jest zarezerwowane dla pacjentów z przeciwwskazaniami do operacji lub jako terapia wstępna, jednak nie eliminuje samego rozrostu. Pooperacyjna kontrola jest kluczowa, zwłaszcza przy technice CWD, gdzie konieczne są dożywotnie wizyty kontrolne i oczyszczanie jamy pooperacyjnej. Odsetek nawrotów wynosi od 5 do 40%, zależnie od techniki i rozległości choroby.
5-fluorouracyl, antybiotykoterapia, audiologia, błona bębenkowa, cholesteatoma, endoskopowa chirurgia ucha, kostki słuchowe, krople do uszu, leczenie zachowawcze, mastoidektomia, mikroskop operacyjny, montelukast, nerw twarzowy, otolaryngolog, otorrhea, perforacja błony bębenkowej, przewód słuchowy zewnętrzny, rezonans magnetyczny, ropień mózgu, tomografia komputerowa, torbiel skórna, ucho środkowe, uszkodzenie nerwu twarzowego, wyrostek sutkowaty, zaburzenia równowagi, zaburzenia smaku, zapalenie opon mózgowych, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Formetic 850 mg
Podczas terapii metforminą w dawce 850 mg (Formetic) najczęściej obserwuje się działania niepożądane ze strony przewodu pokarmowego, takie jak nudności, wymioty, biegunka, bóle brzucha oraz utrata apetytu, które występują bardzo często (≥1/10) i zazwyczaj ustępują samoistnie w trakcie kontynuacji leczenia. Zaburzenia smaku (dysgeuzja) pojawiają się często (≥1/100 do <1/10). Rzadziej, bardzo rzadko (<1/10 000), mogą wystąpić reakcje skórne (rumień, świąd, pokrzywka), nieprawidłowe wyniki testów wątrobowych (podwyższone AspAT, AlAT, GGT) oraz zapalenie wątroby. Szczególną uwagę należy zwrócić na rzadkie, ale poważne powikłanie, jakim jest kwasica mleczanowa, charakteryzująca się stężeniem kwasu mlekowego we krwi >5 mmol/l, obniżonym pH oraz zaburzeniami elektrolitowymi, wymagająca natychmiastowej interwencji medycznej.
biegunka, ból brzucha, dysgeuzja, homocysteina, inhibitor pompy protonowej, kwasica mleczanowa, metformina, neuropatia obwodowa, niedobór witaminy B12, niedokrwistość megaloblastyczna, nieprawidłowe testy wątrobowe, nudności, obrzęk naczynioruchowy, odwodnienie, parestezje, pokrzywka, reakcja nadwrażliwości, rumień, świąd, utrata apetytu, wymioty, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia poznawcze, zaburzenia smaku, zapalenie wątroby - Leksykon leków
Działania niepożądane – Sugammadex Reig Jofre 100 mg/ml
Produkt leczniczy Sugammadex Reig Jofre (100 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań) jest stosowany perioperacyjnie w celu odwrócenia blokady nerwowo-mięśniowej wywołanej przez rokuronium lub wekuronium. Bezpieczeństwo leku oceniono na podstawie danych z 3519 pacjentów w badaniach fazy I-III oraz danych porejestracyjnych. Najczęstsze działania niepożądane u pacjentów chirurgicznych to kaszel, powikłania oddechowe i związane ze znieczuleniem, niedociśnienie oraz powikłania po zabiegu, występujące z częstością ≥1/100 do <1/10. Reakcje nadwrażliwości, w tym anafilaksja, choć rzadkie, mogą mieć ciężki przebieg i wystąpić nawet u pacjentów bez wcześniejszej ekspozycji na sugammadeks. W badaniach u zdrowych ochotników częstość reakcji nadwrażliwości wynosiła 6,6% przy dawce 4 mg/kg mc. i 9,5% przy dawce 16 mg/kg mc., z pojedynczymi przypadkami anafilaksji (0,7–2,0%) przy dawce 16 mg/kg mc.
anafilaksja, blokada nerwowo-mięśniowa, ból brzucha, bradykardia, bradykardia z zatrzymaniem krążenia, dysgeuzja, klasyfikacja ASA, nawrót blokady, niedociśnienie, niedociśnienie tętnicze, nudności, obrzęk gardła, obrzęk języka, obturacja płuc, otyłość chorobliwa, pokrzywka, powikłania oddechowe, reakcja nadwrażliwości, rokuronium, rurka intubacyjna, skurcz oskrzeli, sugammadeks, świąd, tachykardia, uderzenie gorąca, wekuronium, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, wysypka rumieniowata, zaburzenia smaku, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Mozarin Swift 20 mg
Lek Mozarin Swift zawierający escytalopram, dostępny w dawkach 10 mg, 15 mg i 20 mg w formie tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej, może wywoływać liczne działania niepożądane, które najczęściej pojawiają się w pierwszych dwóch tygodniach terapii i zwykle ulegają zmniejszeniu z czasem. Do bardzo często występujących należą ból głowy oraz nudności. Często obserwuje się zaburzenia metaboliczne (zmniejszenie lub zwiększenie łaknienia, zwiększenie masy ciała), psychiczne (niepokój, niepokój psychoruchowy, nieprawidłowe marzenia senne, zmniejszenie popędu płciowego u obu płci, brak orgazmu u kobiet), neurologiczne (bezsenność, senność, zawroty głowy, parestezje, drżenie), żołądkowo-jelitowe (biegunka, zaparcia, wymioty, suchość w jamie ustnej) oraz ogólnoustrojowe (zmęczenie, gorączka). Rzadziej mogą wystąpić poważne powikłania, takie jak zespół serotoninowy, wydłużenie odstępu QT, komorowe zaburzenia rytmu serca, mania, myśli i zachowania samobójcze, a także reakcje anafilaktyczne i trombocytopenia.
agresja, akatyzja, bezsenność, biegunka, ból głowy, ból mięśni, ból stawów, bradykardia, brak orgazmu, bruksizm, depersonalizacja, drgawki, drżenie, dyskineza, escytalopram, hiponatremia, impotencja, jadłowstręt, komorowe zaburzenia rytmu serca, krwawienie z nosa, krwawienie z przewodu pokarmowego, krwotok maciczny, krwotok miesięczny, krwotok poporodowy, łysienie, mania, mlekotok, myśli samobójcze, napad panicznego lęku, niepokój, niepokój psychoruchowy, nieprawidłowe marzenia senne, nieprawidłowe wydzielanie hormonu antydiuretycznego, nudności, objawy odstawienia, obrzęk naczynioruchowy, omamy, omdlenie, parestezja, pobudzenie psychomotoryczne, pokrzywka, priapizm, reakcja anafilaktyczna, rozszerzenie źrenic, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, senność, SSRI, stan splątania, suchość w jamie ustnej, świąd, szumy uszne, tachykardia, TLPD, torsade de pointes, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, trombocytopenia, wydłużenie odstępu QT, wymioty, wysypka, zaburzenia ruchowe, zaburzenia smaku, zaburzenia snu, zaburzenia widzenia, zaburzenia wytrysku, zapalenie wątroby, zapalenie zatok, zaparcia, zatrzymanie moczu, zawroty głowy, zespół serotoninowy, zmniejszenie popędu płciowego - Leksykon leków
Działania niepożądane – Agen 5 5 mg
Agen, zawierający amlodypinę bezylan w dawkach 5 mg i 10 mg, jest lekiem stosowanym w terapii nadciśnienia tętniczego i chorób układu sercowo-naczyniowego. Profil bezpieczeństwa amlodypiny obejmuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które najczęściej pojawiają się na początku leczenia lub przy zwiększaniu dawki. Do najczęstszych objawów należą senność, zawroty głowy, ból głowy, kołatanie serca, nagłe zaczerwienienie twarzy, ból brzucha, nudności, obrzęk okolicy kostek oraz zmęczenie. Działania niepożądane sklasyfikowano według częstości występowania: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000), bardzo rzadko (<1/10 000) oraz o częstości nieznanej. Szczególną uwagę należy zwrócić na obrzęk obwodowy, zaburzenia neurologiczne (np. drżenie, parestezje), kardiologiczne (zaburzenia rytmu serca, w tym bradykardia, tachykardia komorowa, migotanie przedsionków), a także poważne reakcje skórne i wątrobowe, które mogą wymagać przerwania terapii.
biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból stawów, bradykardia, cholestaza, depresja, duszność, ginekomastia, hiperglikemia, impotencja, kołatanie serca, kurcze mięśni, leukopenia, łysienie, małopłytkowość, migotanie przedsionków, neuropatia obwodowa, niedociśnienie tętnicze, niedoczulica, niestrawność, nudności, obrzęk kostek, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk Quinckego, omdlenie, parestezja, plamica, podwójne widzenie, pokrzywka, reakcja alergiczna, rozrost dziąseł, rumień wielopostaciowy, senność, szum uszny, tachykardia komorowa, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, wzmożone napięcie mięśniowe, zaburzenia pozapiramidowe, zaburzenia smaku, zaczerwienienie twarzy, zapalenie błony śluzowej nosa, zapalenie naczyń krwionośnych, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zapalenie żołądka, zaparcie, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – DoriTri smak owoców leśnych 0,5 mg + 1 mg + 1,5 mg
DoriTri smak owoców leśnych to preparat do ssania zawierający chlorek benzalkoniowy (1,0 mg), benzokainę (1,5 mg) oraz tyrotrycynę (0,5 mg). Profil bezpieczeństwa leku obejmuje działania niepożądane sklasyfikowane według częstości występowania. Rzadko obserwuje się reakcje alergiczne skórne związane z benzokainą, z ryzykiem uczulenia krzyżowego na związki paragrupy (penicyliny, sulfonamidy, kosmetyki przeciwsłoneczne, kwas p-aminosalicylowy). Bardzo rzadko występuje methemoglobinemia, szczególnie u dzieci, po miejscowym zastosowaniu na duże powierzchnie ran lub przy użyciu aerozoli z benzokainą, co wymaga natychmiastowej interwencji medycznej. Działania niepożądane ze strony przewodu pokarmowego obejmują bardzo rzadkie działanie przeczyszczające spowodowane zawartością sorbitolu (860,7 mg na tabletkę), nasilające się przy większych dawkach.
benzokainy, chlorek benzalkoniowy, drętwienie języka, duszność, działanie przeczyszczające, ester kwasu p-aminobenzoesowego, kwas p-aminosalicylowy, methemoglobinemia, nietolerancja cukrów, penicylina, preparat z benzokainą, reakcja alergiczna, sinica, sorbitol, sulfonamid, tyrotrycyna, uczulenie krzyżowe, zaburzenia smaku, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zaburzenie świadomości - Leksykon leków
Działania niepożądane – Erdosol Respiro 225 mg
W trakcie stosowania erdosteiny w dawce 225 mg, na podstawie badań klinicznych obejmujących około 1520 pacjentów, najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi były objawy ze strony układu pokarmowego, takie jak ból w nadbrzuszu, nudności (częstość ≥1/100 do <1/10) oraz zaparcia, biegunka, suchość jamy ustnej i zgaga (niezbyt często, ≥1/1000 do <1/100). Działania niepożądane ze strony układu nerwowego obejmowały ból głowy (często) i zawroty głowy (niezbyt często), a rzadko występowały zaburzenia smaku, w tym jego całkowita utrata (≥1/10 000 do <1/1000). Reakcje skórne, takie jak wysypka i pokrzywka, oraz gorączka również klasyfikowane były jako rzadkie. Objawy te miały zazwyczaj łagodne nasilenie i nie wymagały przerwania terapii, a ich częstość i charakter nie różniły się istotnie od placebo, co wskazuje na dobry profil bezpieczeństwa erdosteiny.
badanie kliniczne, biegunka, ból głowy, ból nadbrzusza, działanie niepożądane, erdosteina, gorączka, monitorowanie bezpieczeństwa, monitorowanie działań niepożądanych, nudności, pokrzywka, produkt leczniczy, profil bezpieczeństwa leku, reakcja skórna, suchość jamy ustnej, układ pokarmowy, utrata smaku, wysypka, zaburzenia skórne, zaburzenia smaku, zaparcie, zawroty głowy, zgaga, złe samopoczucie - Leksykon leków
Działania niepożądane – Foradil 12 mcg
Formoterol, będący długo działającym agonistą receptorów β2-adrenergicznych, stosowany w dawkach 12 μg i 24 μg dwa razy na dobę, wykazuje zwiększone ryzyko ciężkich zaostrzeń astmy, szczególnie u dzieci w wieku 6-12 lat. W badaniach klinicznych odsetek ciężkich zaostrzeń astmy u pacjentów dorosłych wynosił do 3,3% przy dawce 24 μg, w porównaniu do 0,7% w grupie placebo. U dzieci częstość ta była jeszcze wyższa, sięgając 6,4% przy dawce 24 μg i 4,7% przy dawce 12 μg, podczas gdy w grupie placebo nie odnotowano ciężkich zaostrzeń. W związku z tym konieczna jest szczególna ostrożność i monitorowanie pacjentów, zwłaszcza w populacji pediatrycznej, podczas stosowania formoterolu w terapii astmy.
agonista receptorów beta2-adrenergicznych, arytmia, bezsenność, ból mięśni, cukrzyca, dusznica bolesna, formoterol, hiperglikemia, hipokaliemia, kołatanie serca, kortykosteroid, migotanie przedsionków, niedociśnienie tętnicze, nudności, obrzęk naczynioruchowy, paradoksalny skurcz oskrzeli, podrażnienie błony śluzowej, pokrzywka, skurcz mięśni, skurcz oskrzeli, skurcze dodatkowe, substancja czynna, suchość błony śluzowej, tachykardia, tachykardia nadkomorowa, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia smaku, zaostrzenie astmy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Beto 50 ZK 47,5 mg
Metoprolol w postaci bursztynianu, stosowany w leku Beto ZK, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które dotyczą głównie układu sercowo-naczyniowego oraz ośrodkowego układu nerwowego. Najczęściej obserwuje się zmęczenie (≥1/10), zawroty głowy i ból głowy (≥1/100 do <1/10), a także bradykardię, kołatanie serca i uczucie zimna w kończynach. Niezbyt często występują depresja, zaburzenia koncentracji, senność, bezsenność, koszmary senne, a także przejściowe zaostrzenie niewydolności serca, blok przedsionkowo-komorowy I stopnia oraz ból w klatce piersiowej. Rzadko notuje się wstrząs kardiogenny u pacjentów z ostrym zawałem mięśnia sercowego, zaburzenia rytmu i przewodzenia serca. Dodatkowo, częstość działań niepożądanych obejmuje zwiększenie masy ciała oraz zmiany metaboliczne, takie jak podwyższenie triglicerydów i obniżenie cholesterolu HDL (częstość nieznana). U pacjentów z chorobami obturacyjnymi płuc mogą pojawić się duszność wysiłkowa (niezbyt często) oraz skurcz oskrzeli (rzadko).
astma oskrzelowa, blok przedsionkowo-komorowy, ból głowy, bradykardia, cholesterol HDL, choroba Peyroniego, chromanie przestankowe, hipoglikemia, kołatanie serca, leukopenia, łuszczyca, małopłytkowość, metoprololu bursztynian, niedociśnienie ortostatyczne, niewydolność serca, objaw Raynauda, omamy, osłabienie pamięci, ośrodkowy układ nerwowy, parestezje, plastyczne stwardnienie prącia, profil bezpieczeństwa leku, receptory beta-adrenergiczne, skurcz oskrzeli, splątanie, triglicerydy, wstrząs kardiogenny, zaburzenia koncentracji, zaburzenia przewodzenia, zaburzenia rytmu, zaburzenia smaku, zapalenie błony śluzowej nosa, zapalenie wątroby, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy, zespół odstawienia beta-adrenolityków, zespół z odstawienia, zmiany osobowości - Leksykon substancji czynnych
Erybulina – Działania niepożądane
Erybulina, substancja czynna leku Eribulin EVER Pharma (0,44 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań), charakteryzuje się profilem toksyczności obejmującym przede wszystkim supresję szpiku kostnego, manifestującą się bardzo często neutropenią (często 3. lub 4. stopnia), leukopenią, niedokrwistością oraz małopłytkowością. Neutropenia stanowi istotne ryzyko rozwoju ciężkich infekcji, w tym posocznicy (występującej niezbyt często), wymagającej natychmiastowej interwencji. Ponadto erybulina często wywołuje neuropatię obwodową, która może być postępująca i nieodwracalna, objawiającą się parestezjami, dyzestezjami, osłabieniem czucia i bólem neuropatycznym. Toksyczność ze strony przewodu pokarmowego obejmuje bardzo często nudności, zaparcia, biegunkę oraz często zapalenie jamy ustnej. Dodatkowo obserwuje się zmęczenie, łysienie, wzrost aktywności enzymów wątrobowych (często), a w rzadkich przypadkach posocznicę i dolegliwości mięśniowo-szkieletowe. Monitorowanie hematologiczne, neurologiczne oraz parametrów wątrobowych jest kluczowe dla bezpiecznego prowadzenia terapii.
bezsenność, biegunka, ból mięśniowo-szkieletowy, ból neuropatyczny, czynnik wzrostu kolonii granulocytów, dyzestezje, działania niepożądane przewodu pokarmowego, erybulina, gorączka neutropeniczna, hepatotoksyczność, hipokaliemia, infekcja górnych dróg oddechowych, leukopenia, łysienie, małopłytkowość, mięsak tkanek miękkich, neuropatia obwodowa, neutropenia, niedokrwistość, nudności i wymioty, parestezje, posocznica, rak piersi, supresja szpiku kostnego, wysypka, zaburzenia łaknienia, zaburzenia smaku, zapalenie jamy ustnej, zaparcia, zwiększona aktywność enzymów wątrobowych - Leksykon leków
Działania niepożądane – Sumamed 500 mg
Azytromycyna w dawce 500 mg w postaci tabletek powlekanych wykazuje szeroki profil działań niepożądanych, z dominującymi objawami ze strony przewodu pokarmowego, takimi jak biegunka (≥1/10), wymioty, ból brzucha i nudności (≥1/100 do <1/10). Rzadziej obserwuje się zaparcia, wzdęcia, zapalenie błony śluzowej żołądka oraz poważne powikłania, w tym rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego. Zaburzenia wątroby, takie jak żółtaczka cholestatyczna i niewydolność wątroby, choć rzadkie (≥1/10 000 do <1/1000), wymagają natychmiastowej interwencji. Neurologiczne działania niepożądane obejmują ból głowy (≥1/100 do <1/10), zawroty głowy, parestezje i miastenię, a kardiologiczne – kołatanie serca i groźne zaburzenia rytmu, w tym torsade de pointes i wydłużenie odstępu QT, które mogą zagrażać życiu.
AGEP, aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, biegunka, ból brzucha, częstoskurcz komorowy, DRESS, drożdżyca, dysfagia, eozynofilia, kandydoza jamy ustnej, kompleks Mycobacterium avium, leukopenia, małopłytkowość, martwica wątroby, miastenia, nadwrażliwość na światło, neutropenia, niedokrwistość hemolityczna, niestrawność, niewydolność wątroby, nudności, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, parestezje, piorunujące zapalenie wątroby, reakcja anafilaktyczna, rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego, śródmiąższowe zapalenie nerek, torsade de pointes, wydłużenie odstępu QT, wymioty, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia smaku, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie trzustki, zaparcia, zawroty głowy, zespół Lyella, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka cholestatyczna - Leksykon leków
Działania niepożądane – Beto 200 ZK 190 mg
Beto ZK, zawierający metoprololu bursztynian, jest selektywnym β-adrenolitykiem dostępnym w tabletkach o przedłużonym uwalnianiu w dawkach od 25 mg do 200 mg (odpowiednio 23,75 mg do 190 mg metoprololu bursztynianu). Działania niepożądane leku obejmują szeroki zakres objawów, z których najistotniejsze klinicznie dotyczą układu sercowo-naczyniowego: bradykardia, kołatanie serca, uczucie zimna w kończynach, przejściowe zaostrzenie niewydolności serca, blok przedsionkowo-komorowy I stopnia, ból w klatce piersiowej oraz rzadko wstrząs kardiogenny u pacjentów z ostrym zawałem mięśnia sercowego. Często obserwuje się również niedociśnienie ortostatyczne, które w bardzo rzadkich przypadkach może prowadzić do omdlenia, a u pacjentów z chorobami naczyń obwodowych – martwicę. Wśród działań niepożądanych układu nerwowego dominują bardzo często zmęczenie oraz często zawroty i bóle głowy, a także zaburzenia psychiczne, takie jak depresja, zaburzenia koncentracji, senność, bezsenność, koszmary senne, nerwowość, niepokój, zaburzenia pamięci, splątanie, omamy i zmiany osobowości.
blok przedsionkowo-komorowy, ból głowy, bradykardia, choroba Peyroniego, chromanie przestankowe, duszność wysiłkowa, hipoglikemia, kołatanie serca, leukopenia, łuszczycopodobne zapalenie skóry, małopłytkowość, metoprolol bursztynian, nadwrażliwość na światło, niedociśnienie ortostatyczne, objaw Raynauda, omdlenie, ostry zawał mięśnia sercowego, parestezja, skurcz oskrzeli, szumy uszne, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, uczucie zimna w kończynach, utajona cukrzyca, wstrząs kardiogenny, zaburzenia sercowo-naczyniowe, zaburzenia smaku, zapalenie błony śluzowej nosa, zapalenie spojówek, zapalenie wątroby, zawroty głowy, zwiększenie stężenia triglicerydów, β-adrenolityk - Leksykon leków
Działania niepożądane – Decapeptyl 0,1 mg 0,1 mg/ml
Decapeptyl 0,1 mg (octan tryptoreliny) wykazuje zróżnicowany profil działań niepożądanych zależny od płci i wskazań terapeutycznych. U mężczyzn z rakiem gruczołu krokowego najczęstsze działania niepożądane to zaburzenia wzwodu (44%), uderzenia gorąca (41%) oraz utrata popędu płciowego (40%), wynikające z początkowego wzrostu, a następnie supresji testosteronu. Istotnym zagrożeniem jest tumor flare, występujący u około 5% pacjentów w pierwszym tygodniu leczenia, objawiający się nasileniem objawów ze strony układu moczowego (<2%), bólem przerzutów (5%) oraz ryzykiem niedrożności cewki moczowej i ucisku na rdzeń kręgowy. Długotrwała terapia wiąże się z utratą masy kostnej, prowadzącą do osteoporozy i zwiększonego ryzyka złamań, z odwracalnością zmian w ciągu 6-9 miesięcy po zakończeniu leczenia. U kobiet leczonych z powodu mięśniaków macicy i endometriozy dominują działania niepożądane związane z hipestrogenizmem, takie jak uderzenia gorąca (60%), ból głowy (20%), suchość pochwy i sromu (19%) oraz zmniejszony popęd płciowy (16%). W początkowym okresie leczenia obserwuje się zaostrzenie objawów endometriozy (≥10%) oraz zaburzenia miesiączkowania, które ustępują zwykle w ciągu 1-2 tygodni. Depresja występuje u 4% pacjentek i wymaga monitorowania. Utrata masy istoty gąbczastej jest również odwracalna po zakończeniu terapii.
bezsenność, bolesne miesiączkowanie, cukrzyca, depresja, dna moczanowa, duszność, endometrioza, ginekomastia, hiperandrogenizm, kołatanie serca, łysienie, mięśniak macicy, nadciśnienie, nadwrażliwość, niedociśnienie, niedrożność cewki moczowej, obrzęk naczynioruchowy, osteoporoza, parestezje, pokrzywka, rak gruczołu krokowego, reakcja anafilaktyczna, splątanie świadomości, suchość pochwy, szum w uszach, tryptorelina, tumor flare, ucisk rdzenia kręgowego, uderzenia gorąca, utrata masy kostnej, utrata popędu płciowego, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia miesiączkowania, zaburzenia pamięci, zaburzenia równowagi, zaburzenia smaku, zaburzenia snu, zaburzenia wzwodu, zanik jąder, zapalenie nosogardzieli - Leksykon leków
Działania niepożądane – Siofor 850 850 mg
Terapia metforminą chlorowodorkiem w dawce 850 mg (Siofor 850) wiąże się z występowaniem działań niepożądanych o różnej częstości i nasileniu. Najczęściej obserwuje się objawy ze strony przewodu pokarmowego, takie jak nudności, wymioty, biegunka, ból brzucha oraz utrata apetytu, które występują bardzo często (≥1/10) i zwykle ustępują samoistnie. Często (≥1/100 do <1/10) pojawiają się zaburzenia smaku oraz zmniejszenie/niedobór witaminy B12, co wymaga monitorowania stężenia witaminy w surowicy, zwłaszcza przy długotrwałej terapii. Bardzo rzadko (<1/10 000) mogą wystąpić poważne powikłania, takie jak kwasica mleczanowa, zaburzenia funkcji wątroby (nieprawidłowe próby wątrobowe, zapalenie wątroby) oraz reakcje skórne (rumień, świąd, pokrzywka), które wymagają natychmiastowego odstawienia leku i odpowiedniego leczenia.
biegunka, ból brzucha, dysfagia, działanie niepożądane, kwas mlekowy, kwasica mleczanowa, metformina chlorowodorek, neuropatia obwodowa, niedobór witaminy B12, niedokrwistość megaloblastyczna, niedożywienie, nieprawidłowe wyniki czynności wątroby, nudności, odwodnienie, pokrzywka, próby wątrobowe, reakcja nadwrażliwości, równowaga kwasowo-zasadowa, rumień, Siofor, substancja czynna, świąd, utrata apetytu, wymioty, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia smaku, zapalenie wątroby - Leksykon leków
Działania niepożądane – Omeprazole Noridem 40 mg
Omeprazole Noridem 40 mg, stosowany do infuzji, wykazuje szeroki profil działań niepożądanych, które należy monitorować podczas terapii. Najczęściej występujące działania niepożądane (1-10% pacjentów) obejmują ból głowy, ból brzucha, zaparcia, biegunkę, wzdęcia oraz nudności i wymioty. Szczególną uwagę należy zwrócić na ciężkie reakcje skórne, takie jak zespół Stevensa-Johnsona (SJS), toksyczna rozpływna martwica naskórka (TEN), DRESS oraz AGEP, które mogą stanowić zagrożenie życia. Rzadko obserwuje się poważne zaburzenia hematologiczne, w tym leukopenię, trombocytopenię, agranulocytozę i pancytopenię, co wymaga regularnego monitorowania morfologii krwi u pacjentów długotrwale leczonych. Ponadto, rzadkie reakcje nadwrażliwości, w tym wstrząs anafilaktyczny, wymagają natychmiastowej interwencji medycznej.
agranulocytoza, bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ciężkie reakcje skórne, encefalopatia, enzymy wątrobowe, ginekomastia, hipokalcemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, hiponatremia, kandydoza przewodu pokarmowego, leukopenia, mikroskopowe zapalenie jelita grubego, morfologia krwi, nadwrażliwość na światło, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, nudności i wymioty, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, omeprazol, osłabienie mięśniowe, ostra uogólniona osutka krostkowa, pancytopenia, parestezje, pokrzywka, polip żołądka, reakcja nadwrażliwości, reakcja polekowa z eozynofilią, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, świąd, toczeń rumieniowaty skórny, toksyczna rozpływna martwica naskórka, trombocytopenia, wstrząs anafilaktyczny, wypadanie włosów, wzdęcia, zaburzenia smaku, zaburzenia widzenia, zapalenie cewkowo-śródmiąższowe, zapalenie jamy ustnej, zapalenie skóry, zapalenie wątroby, zaparcie, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona, złamanie kości biodrowej - Leksykon leków
Działania niepożądane – Rimal 10 mg + 10 mg
Produkt leczniczy Rimal, zawierający ramipryl i amlodypinę w dawkach 5 mg + 5 mg, 5 mg + 10 mg, 10 mg + 5 mg oraz 10 mg + 10 mg, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, klasyfikowanych według układu MedDRA i częstości występowania. Do często obserwowanych należą bóle głowy, zawroty głowy, senność, kaszel, zmęczenie oraz obrzęki. Rzadziej występują eozynofilia, leukopenia, hiperkaliemia, tachykardia, zaburzenia widzenia, a bardzo rzadko ciężkie reakcje skórne (zespół Stevensa-Johnsona), agranulocytoza, niedokrwistość hemolityczna, reakcje anafilaktyczne, ostra niewydolność nerek czy incydenty sercowo-naczyniowe, takie jak zawał mięśnia sercowego. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko hiperkaliemii, zwłaszcza u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, oraz na możliwość wystąpienia hiperglikemii u chorych z cukrzycą.
agranulocytoza, arytmia, cholestaza, diuretyk oszczędzający potas, dławica piersiowa, ginekomastia, hiperkaliemia, hipotensja ortostatyczna, impotencja, inhibitor ACE, leukopenia, miopatia, nadwrażliwość na światło, neuropatia obwodowa, niedokrwistość hemolityczna, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, przerost dziąseł, ramipryl i amlodypina, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, śródmiąższowa choroba płuc, stenoza tętnicy nerkowej, szumy uszne, zaburzenia smaku, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie naczyń, zapalenie spojówek, zapalenie trzustki, zapaść naczyniowa, zawał mięśnia sercowego, zawroty błędnikowe, zespół SIADH, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry, żółtaczka, zwężenie tętnicy nerkowej - Leksykon leków
Działania niepożądane – Bufomix Easyhaler (160 mcg + 4,5 mcg)/dawkę inh.
Bufomix Easyhaler zawiera budezonid (160 µg) oraz formoterol fumaran dwuwodny (4,5 µg) na dawkę inhalacyjną i wykazuje profil bezpieczeństwa zgodny z działaniami niepożądanymi obu składników. Najczęściej obserwowane działania niepożądane to drżenie i palpitacje, typowe dla β2-mimetyków, zwykle łagodne i ustępujące w ciągu kilku dni. Zakażenia drożdżakowe jamy ustnej i gardła wynikają z miejscowego odkładania leku i wymagają płukania jamy ustnej po inhalacji oraz miejscowego leczenia przeciwgrzybiczego bez konieczności przerwania terapii. Rzadkim, ale poważnym powikłaniem jest paradoksalny skurcz oskrzeli (<1/10 000), wymagający natychmiastowego zaprzestania stosowania leku i wdrożenia alternatywnej terapii. Długotrwałe stosowanie wziewnych kortykosteroidów może prowadzić do działań ogólnoustrojowych, takich jak zespół Cushinga, supresja nadnerczy, zahamowanie wzrostu u dzieci, zmniejszenie gęstości mineralnej kości, zaćma, jaskra oraz zwiększona podatność na zakażenia.
budezonid, ciała ketonowe, częstoskurcz, częstoskurcz nadkomorowy, drożdżyca, drżenie, dusznica bolesna, dysfonia, działanie ogólnoustrojowe, formoterolu fumaran dwuwodny, gęstość mineralna kości, glicerol, hiperglikemia, hipokaliemia, insulina, jaskra, kołatanie serca, kortykosteroid wziewny, lek przeciwgrzybiczny, lek rozszerzający oskrzela, migotanie przedsionków, nadaktywność psychoruchowa, nieostre widzenie, objawy cushingoidalne, obrzęk naczyniowo-ruchowy, palpitacja, paradoksalny skurcz oskrzeli, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, skurcz dodatkowy, skurcz mięśnia, skurcz oskrzeli, supresja nadnerczy, świszczący oddech, wolne kwasy tłuszczowe, wydłużenie odstępu QTc, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia smaku, zaćma, zahamowanie wzrostu, zakażenie drożdżakowe, zapalenie płuc, zawroty głowy, zespół Cushinga, β2-mimetyk - Leksykon leków
Działania niepożądane – Pazopanib Pharmascience 400 mg
Profil bezpieczeństwa pazopanibu opiera się na badaniach klinicznych obejmujących 1149 pacjentów z rakiem nerkowokomórkowym (RCC) oraz 382 z mięsakami tkanek miękkich (STS). Najczęstsze działania niepożądane (≥10%) to biegunka, zmiana koloru włosów, hipopigmentacja skóry, złuszczająca wysypka, nadciśnienie tętnicze, nudności, ból głowy, uczucie zmęczenia, jadłowstręt, wymioty, zaburzenia smaku, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, zmniejszenie masy ciała oraz podwyższone aktywności enzymów wątrobowych (ALT, AST). Rzadziej (<1%) występują poważne działania niepożądane zagrażające życiu, takie jak powikłania naczyniowo-mózgowe (przemijające napady niedokrwienne, udar niedokrwienny), sercowo-naczyniowe (niedokrwienie mięśnia sercowego, zawał, zaburzenia rytmu w tym torsade de pointes), perforacje przewodu pokarmowego oraz krwotoki z płuc, przewodu pokarmowego i mózgu. U pacjentów z STS dodatkowo obserwowano żylne powikłania zakrzepowo-zatorowe, zaburzenia czynności lewej komory serca oraz odma opłucnową.
aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, biegunka, ból głowy, dysgeuzja, dyspepsja, hipofosfatemia, hipopigmentacja skóry, jadłowstręt, krwioplucie, krwotok z płuc, krwotok z przewodu pokarmowego, małopłytkowość, mięsak tkanek miękkich, nadciśnienie tętnicze, neutropenia, niedoczynność tarczycy, niedokrwienie mięśnia sercowego, nudności, odma opłucnowa, perforacja przewodu pokarmowego, powikłania zakrzepowo-zatorowe, przemijający napad niedokrwienny, rak nerkowokomórkowy, torsade de pointes, udar niedokrwienny mózgu, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia czynności lewej komory serca, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia smaku, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, zawał mózgu, zawał serca, zawroty głowy, zespół ręka-stopa, złuszczająca wysypka - Leksykon substancji czynnych
Tryptorelina – Działania niepożądane
Tryptorelina, stosowana w preparatach takich jak Decapeptyl, Decapeptyl Depot i Diphereline, wykazuje działania niepożądane zależne od płci, dawki i wskazania terapeutycznego, wynikające z jej mechanizmu agonisty GnRH. U mężczyzn najczęściej obserwuje się zaburzenia wzwodu (44%), uderzenia gorąca (41%) oraz utratę popędu płciowego (40%), a także rzadziej nadciśnienie (1%). W początkowym okresie leczenia może wystąpić tumor flare, czyli przejściowe zaostrzenie objawów raka gruczołu krokowego, manifestujące się nasileniem objawów układu moczowego (<2%) i bólem w miejscu przerzutów (5%), które ustępują zwykle w ciągu 1-2 tygodni. U kobiet dominują uderzenia gorąca (60%), ból głowy (20%), nadmierne pocenie się (20%), suchość pochwy i sromu (19%) oraz zmniejszony popęd płciowy (16%). W pierwszym miesiącu po podaniu tryptoreliny mogą wystąpić różne formy krwawień z pochwy, a także zaostrzenie objawów endometriozy. Depresja, jako potencjalnie ciężkie działanie niepożądane, zgłaszana była u około 4% kobiet. Reakcje anafilaktyczne są rzadkie, ale możliwe i wymagają natychmiastowej interwencji.
bolesne miesiączkowanie, endometrioza, ginekomastia, hiperandrogenizm, krwawienie z odstawienia, krwawienie z pochwy, łysienie, nadmierne krwawienie menstruacyjne, niedrożność cewki moczowej, objawy układu moczowego, obrzęk naczynioruchowy, osteoporoza, parestezje, pokrzywka, rak gruczołu krokowego, reakcja anafilaktyczna, splątanie świadomości, supresja testosteronu, trudność w połykaniu, tryptorelina, tumor flare, ucisk rdzenia kręgowego, uderzenia gorąca, utrata masy kostnej, utrata popędu płciowego, wstrząs anafilaktyczny, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia sercowo-naczyniowe, zaburzenia smaku, zaburzenia wzwodu - Leksykon leków
Działania niepożądane – Lekoklar 250 mg/5 ml
Lekoklar, zawierający klarytromycynę w dawkach 125 mg/5 ml oraz 250 mg/5 ml w postaci granulatu do sporządzania zawiesiny doustnej, jest antybiotykiem makrolidowym o szerokim spektrum działania. Najczęściej obserwowane działania niepożądane dotyczą układu pokarmowego i obejmują bóle brzucha, biegunkę, nudności, wymioty oraz zaburzenia smaku, które mają zazwyczaj łagodny przebieg. W trakcie terapii mogą wystąpić także reakcje alergiczne, zaburzenia hematologiczne (leukopenia, neutropenia, trombocytemia), zaburzenia psychiczne (nerwowość, bezsenność), neurologiczne (ból głowy, zawroty głowy), a także zmiany w funkcji wątroby i nerek, które wymagają monitorowania. Szczególną uwagę należy zwrócić na działania niepożądane zgłaszane wyłącznie dla postaci granulatu, takie jak trombocytemia, nerwowość, wysypka grudkowo-plamista, kurcze mięśni oraz gorączka.
agranulocytoza, antybiotyk makrolidowy, biegunka, ból brzucha, cholestaza, częstoskurcz komorowy, eozynofilia, klarytromycyna, lek przeciwbakteryjny, leukopenia, małopłytkowość, migotanie komór, miopatia, neutropenia, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, nudności, objawy żołądkowo-jelitowe, obrzęk naczynioruchowy, osutka krostkowa, rabdomioliza, reakcja anafilaktyczna, róża, rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego, śródmiąższowe zapalenie nerek, toksyczna nekroliza naskórka, torsade de pointes, trombocytemia, wydłużenie odstępu QT, wymioty, zaburzenia smaku, zapalenie wątroby, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka wątrobowokomórkowa - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Sativex
Produkt leczniczy Sativex, zawierający 27 mg delta-9-tetrahydrokannabinolu (THC) oraz 25 mg kannabidiolu (CBD) na ml, jest stosowany w formie aerozolu do jamy ustnej i wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z chorobami współistniejącymi. W początkowym okresie terapii często obserwuje się łagodne do umiarkowanych zawroty głowy oraz przypadki omdleń, co wiąże się z koniecznością monitorowania parametrów układu krążenia, zwłaszcza częstości tętna i ciśnienia krwi. Produkt jest przeciwwskazany u pacjentów z poważnymi chorobami układu krążenia, choć badania u zdrowych ochotników stosujących do 18 rozpyleń dwa razy dziennie nie wykazały istotnych zmian w elektrokardiogramie (QTc, PR, QRS) ani w ciśnieniu krwi. Należy zachować ostrożność u pacjentów z padaczką lub nawracającymi drgawkami oraz monitorować objawy psychiczne, takie jak niepokój, omamy, zmiany nastroju, myśli paranoidalne, a w rzadkich przypadkach dezorientację, halucynacje, urojenia i reakcje psychotyczne, które mogą wymagać przerwania leczenia.
baklofen, benzodiazepina, choroba układu krążenia, delta-9-tetrahydrokannabinol, dezorientacja, dyskomfort jamy ustnej, działanie addytywne, halucynacje, hormonalny środek antykoncepcyjny, kannabidiol, leukoplakia, myśli paranoidalne, myśli samobójcze, nadużywanie środków odurzających, niepokój, objawy psychiczne, omamy, omdlenie, owrzodzenie jamy ustnej, padaczka, reakcja psychotyczna, reakcja w miejscu zastosowania, siła mięśniowa, spastyczność, stan splątania, upadek, urojenia, zaburzenia smaku, zawroty głowy, zespół piekących ust - Leksykon leków
Działania niepożądane – Dymol (137 mcg + 50 mcg)/dawkę donosową
Dymol, aerozol do nosa zawierający azelastyny chlorowodorek (137 µg) i flutykazonu propionian (50 µg) na dawkę donosową, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych o różnej częstości i nasileniu. Najczęściej obserwowanym działaniem niepożądanym jest krwawienie z nosa, występujące u ≥10% pacjentów. Często zgłaszane są również ból głowy, zaburzenia smaku oraz nieprzyjemny zapach, które mogą być związane z techniką aplikacji leku. Rzadziej występują objawy takie jak podrażnienie i suchość błony śluzowej nosa i gardła, kichanie, kaszel oraz suchość w jamie ustnej. Bardzo rzadkie, ale poważne reakcje obejmują reakcje anafilaktyczne, obrzęk naczynioruchowy, skurcz oskrzeli, zaburzenia neurologiczne (zawroty głowy, senność), okulistyczne (jaskra, wzrost ciśnienia wewnątrzgałkowego, zaćma) oraz perforację przegrody nosowej i nadżerkę błony śluzowej nosa.
azelastyny chlorowodorek, ból głowy, ciśnienie wewnątrzgałkowe, dyskomfort w jamie nosowej, flutykazonu propionian, jaskra, kortykosteroid donosowy, krwawienie z nosa, nadżerka błony śluzowej, nieostre widzenie, nieprzyjemny zapach, nudności, obrzęk naczynioruchowy, osteoporoza, owrzodzenie błony śluzowej nosa, perforacja przegrody nosowej, podrażnienie gardła, pokrzywka, powikłanie okulistyczne, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, skurcz oskrzeli, suchość gardła, suchość jamy nosowej, suchość jamy ustnej, świąd, wysypka, zaburzenia smaku, zaćma, zahamowanie wzrostu, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Cipronex 250 mg
Cipronex, zawierający cyprofloksacynę w formie chlorowodorku, jest fluorochinolonowym antybiotykiem o szerokim spektrum działania, jednak jego stosowanie wiąże się z ryzykiem licznych działań niepożądanych o różnym nasileniu i częstości. Najczęściej obserwuje się nudności i biegunkę (występujące u 1-10% pacjentów). Inne działania niepożądane obejmują zaburzenia hematologiczne (np. eozynofilia, leukopenia, pancytopenia), reakcje alergiczne (w tym wstrząs anafilaktyczny), zaburzenia psychiczne (depresja, omamy, mania), neurologiczne (drgawki, neuropatie), sercowe (arytmie, wydłużenie odstępu QT), a także poważne powikłania skórne (zespół Stevensa-Johnsona) i mięśniowo-szkieletowe (zapalenie i zerwanie ścięgien, szczególnie ścięgna Achillesa). Występują również rzadkie, ale potencjalnie zagrażające życiu stany, takie jak martwica wątroby czy zapalenie okrężnicy związane ze stosowaniem antybiotyków.
agranulocytoza, artropatia, arytmia komorowa, ból głowy, choroba posurowicza, cyprofloksacyna, depresja, drgawki, drżenie, duszność, dyzestezja, eozynofilia, fluorochinolon, fotowrażliwość, hamowanie szpiku kostnego, hiperglikemia, hipomania, krwiomocz, leukocytoza, leukopenia, mania, martwica toksyczna naskórka, martwica wątroby, miastenia, migrena, nadciśnienie wewnątrzczaszkowe, nadkażenie grzybicze, nadmierna aktywność psychomotoryczna, neuropatia obwodowa, neutropenia, niedociśnienie, niedoczulica, niedokrwistość, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, nudności i biegunka, obrzęk alergiczny, obrzęk naczynioruchowy, omamy, omdlenie, osłabienie mięśni, osutka krostkowa, pancytopenia, parestezja, podwójne widzenie, pokrzywka, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, reakcja lękowa, reakcja psychotyczna, rumień guzowaty, rumień wielopostaciowy, śpiączka hipoglikemiczna, splątanie i dezorientacja, stan astmatyczny, stan padaczkowy, świąd, szumy uszne, tachykardia, tętniak aorty, torsade de pointes, trombocytopenia, trombocytoza, utrata słuchu, wstrząs anafilaktyczny, wybroczyny, wydłużenie odstępu QT, wysypka, zaburzenia smaku, zaburzenia snu, zaburzenie czynności nerek, zapalenie kanalikowo-śródmiąższowe nerek, zapalenie naczyń, zapalenie okrężnicy, zapalenie ścięgien, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawroty błędnikowe, zawroty głowy, zerwanie ścięgna, zespół SIADH, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka cholestatyczna, zwiększenie aminotransferaz - Leksykon substancji czynnych
Meglumina – Działania niepożądane
Meglumina (N-metylo-D-glukamina) jest aminowym składnikiem stosowanym w środkach kontrastowych do MRI, pełniąc rolę kationu przeciwstawnego dla gadolinu, co zmniejsza toksyczność wolnego gadolinu i stabilizuje roztwór. Preparaty takie jak gadobenian dimegluminy (MultiHance) i kwas gadoterynowy w soli z megluminą (Cyclolux multidose) cechują się dobrym profilem bezpieczeństwa, z działaniami niepożądanymi o nasileniu od łagodnego do umiarkowanego, najczęściej występującymi podczas lub do godziny po podaniu, choć możliwe są także reakcje opóźnione (1 godzina do kilku dni), głównie skórne. Najczęstsze działania niepożądane (≥1/1000 do <1/100) obejmują nudności, ból głowy, reakcje w miejscu wstrzyknięcia, uczucie zimna, niedociśnienie tętnicze, senność, zawroty głowy, uczucie gorąca, pieczenia, wysypkę, astenie, zaburzenia smaku i nadciśnienie tętnicze. Reakcje nadwrażliwości, w tym anafilaktyczne i anafilaktoidalne, występują niezbyt często do rzadko, z wstrząsem anafilaktycznym bardzo rzadko (<1/10000). U pacjentów z wcześniejszymi drgawkami lub chorobami mózgu obserwowano napady drgawkowe po gadobenianie dimegluminy.
biegunka, ból głowy, drgawki, duszność, gadobenian dimegluminy, gadolin, kwas gadoterynowy, meglumina, nadciśnienie tętnicze, nerkopochodne włóknienie układowe, niedociśnienie tętnicze, niedokrwienie mięśnia sercowego, nudności, obrzęk gardła, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk płuc, parestezje, pokrzywka, reakcja anafilaktoidalna, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, rezonans magnetyczny, skurcz krtani, skurcz oskrzeli, środek kontrastowy, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, wysypka, zaburzenia smaku, zatrzymanie akcji serca, zatrzymanie oddechu, zawroty głowy, zespół Kounisa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Terbinafine Aurobindo 250 mg
Terbinafina chlorowodorek (Terbinafine Aurobindo 250 mg) wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które mogą mieć różne nasilenie i częstość występowania. Najczęstsze objawy obejmują zaburzenia żołądkowo-jelitowe (≥1/10) takie jak wzdęcia, niestrawność, nudności, bóle brzucha i biegunka oraz zmniejszenie apetytu. Rzadkie, ale poważne działania to zapalenie trzustki, niewydolność wątroby (≥1/10000 do <1/1000), zapalenie wątroby, żółtaczka i cholestaza. Reakcje skórne, w tym wysypka i pokrzywka, występują bardzo często (≥1/10), natomiast ciężkie reakcje skórne jak rumień wielopostaciowy, zespół Stevensa-Johnsona czy martwica toksyczno-rozpływna naskórka są bardzo rzadkie (<1/10000). Neurologiczne działania niepożądane obejmują bóle głowy (≥1/100 do <1/10), zaburzenia smaku (hipogeuzja, ageuzja) oraz bardzo rzadko zawroty głowy i parestezje. Ponadto, terbinafina może powodować poważne zaburzenia hematologiczne (neutropenia, agranulocytoza, małopłytkowość, pancytopenia) oraz reakcje immunologiczne, w tym reakcje anafilaktyczne i toczeń rumieniowaty.
ageuzja, anosmia, chlorowodorek terbinafiny, cholestaza, choroba posurowicza, CYP2D6, cytochrom P450, enzymy wątrobowe, hepatotoksyczność, hipogeuzja, induktory enzymów wątrobowych, inhibitory cytochromu P450, inhibitory MAO, kinaza kreatynowa, łuszczyca, małopłytkowość, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, nadwrażliwość na światło, neutropenia, niedokrwistość, niedosłuch, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, ostra uogólniona osutka krostkowa, pancytopenia, parestezja, pokrzywka, rabdomioliza, reakcja anafilaktyczna, reakcja rzekomoanafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, SSRI, szum w uszach, toczeń rumieniowaty skórny, toczeń rumieniowaty układowy, zaburzenia smaku, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zapalenie naczyń, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon substancji czynnych
Wyciąg alergenowy pyłku trawy z tymotki łąkowej – Działania niepożądane
Wyciąg alergenowy pyłku trawy z tymotki łąkowej (Phleum pratense) w dawce 75 000 SQ-T, stosowany w preparacie Grazax, jest efektywnym środkiem immunoterapii alergenowej, jednak wiąże się z ryzykiem wystąpienia miejscowych reakcji alergicznych o nasileniu od łagodnego do umiarkowanego, najczęściej w początkowym okresie terapii. Objawy te, takie jak świąd jamy ustnej, podrażnienie gardła i obrzęk jamy ustnej, pojawiają się zwykle w ciągu 5 minut po podaniu i ustępują samoistnie w ciągu kilku minut do kilku godzin. Wśród działań niepożądanych obserwuje się także reakcje ogólnoustrojowe, w tym rzadkie, ale potencjalnie zagrażające życiu reakcje anafilaktyczne, w tym wstrząs anafilaktyczny, co wymaga rozpoczęcia terapii pod ścisłą kontrolą lekarza oraz stałej czujności przez cały okres leczenia. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów ze współistniejącą astmą oskrzelową, u których ryzyko skurczu oskrzeli jest zwiększone i może wymagać natychmiastowej interwencji medycznej.
astma, choroba refluksowa przełyku, duszność, dysfagia, dysfonia, eozynofilowe zapalenie przełyku, immunoterapia alergenowa, kołatanie serca, łzawienie, miejscowa reakcja alergiczna, niestrawność, niewydolność oddechowa, obrzęk jamy ustnej, obrzęk krtani, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk oczu, ogólnoustrojowa reakcja alergiczna, owrzodzenie jamy ustnej, parestezja, Phleum pratense, podrażnienie gardła, pokrzywka, przekrwienie oczu, reakcja anafilaktyczna, rumień, sezonowy nieżyt nosa, skurcz oskrzeli, świąd jamy ustnej, świąd oczu, tracheotomia, wstrząs anafilaktyczny, wyciąg alergenowy pyłku trawy, zaburzenia smaku, zapalenie jamy ustnej, zapalenie języka, zapalenie spojówek, zapalenie warg, zapalenie żołądka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Amlessa 8 mg + 5 mg
Produkt leczniczy Amlessa, zawierający peryndopryl (inhibitor ACE) oraz amlodypinę (antagonista wapnia) w dawce 8 mg + 5 mg, wykazuje profil działań niepożądanych typowy dla obu substancji czynnych. Najczęściej obserwowane działania niepożądane obejmują zaburzenia układu nerwowego (senność, zawroty głowy ośrodkowe, ból głowy), układu krążenia (obrzęki, kołatanie serca, niedociśnienie tętnicze), narządów zmysłów (zaburzenia widzenia, szum uszny), układu oddechowego (suchy kaszel, duszność), żołądkowo-jelitowego (nudności, wymioty, biegunka, zaparcia), skóry (wysypka, świąd) oraz mięśniowo-szkieletowego (obrzęk stawów, kurcze mięśni). Częstość występowania tych działań jest klasyfikowana jako często (≥1/100 do <1/10), a ich nasilenie i ryzyko kliniczne należy oceniać indywidualnie, zwłaszcza u pacjentów w podeszłym wieku. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko niedociśnienia tętniczego, obrzęku naczynioruchowego, hiperkaliemii oraz zaburzeń czynności wątroby i nerek.
amlodypina, antagonista wapnia, astenia, biegunka, ból brzucha, ból głowy, diplopia, duszność, dyspepsja, hiperkaliemia, hiponatremia, inhibitor konwertazy angiotensyny, kołatanie serca, kurcze mięśni, małopłytkowość, nadciśnienie tętnicze, neutropenia, niedociśnienie tętnicze, nudności, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk stawów, parestezje, peryndopryl, senność, świąd, szum uszny, toksyczna nekroliza naskórka, wykwit skórny, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia smaku, zaburzenia widzenia, zaburzenia wypróżnień, zawroty głowy błędnikowe, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon substancji czynnych
Brymonidyna – Działania niepożądane
Brymonidyna, agonista receptorów α2-adrenergicznych, jest szeroko stosowana w leczeniu jaskry, jednak jej stosowanie wiąże się z licznymi działaniami niepożądanymi o różnym nasileniu i częstości występowania. Najczęstsze objawy, występujące u 22-25% pacjentów, to suchość błony śluzowej jamy ustnej, przekrwienie spojówek oraz uczucie pieczenia i kłucia w oku, które zazwyczaj mają charakter przemijający. Reakcje alergiczne dotyczące oczu obserwowano u 12,7% pacjentów, co skutkowało przerwaniem terapii u 11,5%, najczęściej między 3. a 9. miesiącem leczenia. Działania niepożądane obejmują także objawy ogólnoustrojowe, takie jak ból głowy, senność (szczególnie u dzieci, gdzie występuje u 55% leczonych, a u dzieci ≤20 kg nawet 63%), zawroty głowy, depresję, kołatanie serca, bradykardię, a także zaburzenia widzenia i zapalenia tęczówki. U noworodków i niemowląt stosowanie brymonidyny może prowadzić do poważnych objawów przedawkowania, takich jak bezdech, bradykardia i hipotermia, co stanowi przeciwwskazanie do stosowania u dzieci poniżej 2 roku życia.
agonista receptorów α2-adrenergicznych, alergiczne zapalenie powiek, arytmia, bezdech, ból głowy, bradykardia, brymonidyna, duszność, hipotermia, jaskra, jaskra wrodzona, kołatanie serca, nadciśnienie tętnicze, nadżerka rogówki, niedociśnienie tętnicze, obrzęk spojówek, obrzęk twarzy, przekrwienie spojówek, reakcja alergiczna, senność, sinica, suchość błony śluzowej jamy ustnej, suchość oka, światłowstręt, tachykardia, zaburzenia smaku, zapalenie błony naczyniowej, zapalenie błony naczyniowej przedniego odcinka oka, zapalenie powiek, zapalenie spojówek, zapalenie tęczówki, zapalenie tęczówki i ciała rzęskowego, zawroty głowy, zwężenie źrenicy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Alneta 5 mg
Amlodypina, substancja czynna leku Alneta, jest antagonistą kanałów wapniowych o szerokim zastosowaniu klinicznym, jednak jej stosowanie wiąże się z występowaniem licznych działań niepożądanych. Najczęściej obserwowane objawy to senność, zawroty głowy, ból głowy, kołatanie serca, zaczerwienienie twarzy, ból brzucha, nudności, obrzęk kostek oraz zmęczenie. Działania te występują z różną częstością, klasyfikowaną od bardzo często (≥ 1/10) do bardzo rzadko (< 1/10 000). Objawy neurologiczne, takie jak senność i zawroty głowy, oraz naczyniorozszerzające reakcje sercowo-naczyniowe, w tym kołatanie serca i zaczerwienienie twarzy, dominują w początkowej fazie terapii. Rzadziej obserwuje się poważniejsze powikłania, takie jak zawał mięśnia sercowego, zapalenie naczyń, czy reakcje skórne o charakterze zagrażającym życiu (np. zespół Stevensa-Johnsona).
amlodypina, antagonista wapnia, bezsenność, ból brzucha, ból głowy, bradykardia, częstoskurcz komorowy, depresja, dezorientacja, drżenie, duszność, ginekomastia, hiperglikemia, impotencja, kaszel, kołatanie serca, kurcze mięśni, leukopenia, łysienie, małopłytkowość, migotanie przedsionków, nadwrażliwość na światło, neuropatia obwodowa, niedociśnienie tętnicze, niedoczulica, niestrawność, nieżyt błony śluzowej nosa, nudności, obrzęk kostek, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk Quinckego, parestezja, plamica, reakcja alergiczna, rozrost dziąseł, rumień wielopostaciowy, senność, szum uszny, toksyczne martwicze oddzielenie naskórka, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia smaku, zaburzenia widzenia, zaczerwienienie twarzy, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie naczyń, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy, zespół pozapiramidowy, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry, żółtaczka