zaburzenia smaku
Zaburzenia smaku (dysgeusia) to nieprawidłowości w odczuwaniu smaków, które mogą objawiać się jako całkowita utrata zdolności odczuwania smaku (ageusia), zmniejszona wrażliwość na bodźce smakowe (hipogeusia) lub zniekształcone odczuwanie smaku (parageusia). Pacjenci często zgłaszają metaliczny, gorzki lub nieprzyjemny posmak, nawet przy spożywaniu normalnych pokarmów.
Etiologia zaburzeń smaku jest złożona i obejmuje choroby ogólnoustrojowe (cukrzyca, niewydolność nerek, choroby tarczycy), infekcje (COVID-19, grypa, zapalenie zatok), urazy mechaniczne nerwów smakowych, działania niepożądane leków (antybiotyki, leki przeciwnowotworowe, leki przeciwdepresyjne), niedobory witamin (szczególnie cynku i witamin z grupy B) oraz starzenie się organizmu.
Diagnostyka zaburzeń smaku opiera się na dokładnym wywiadzie, badaniu przedmiotowym jamy ustnej, testach smakowych (elektryczny test smaku, testy chemiczne) oraz badaniach dodatkowych w celu wykrycia choroby podstawowej. Leczenie powinno być ukierunkowane na przyczynę – od modyfikacji farmakoterapii, przez suplementację niedoborów, aż po leczenie chorób podstawowych. W niektórych przypadkach stosuje się również terapię sensoryczną i treningi smakowe.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Fluwoksamina – Działania niepożądane
Fluwoksamina, będąca selektywnym inhibitorem wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI) i substancją czynną leku Fevarin (dostępnego w tabletkach powlekanych 50 mg i 100 mg), wykazuje specyficzny profil działań niepożądanych, które wymagają uważnego monitorowania klinicznego. Do często występujących działań należą anoreksja, bóle brzucha, zaparcia, biegunka, suchość w ustach, nudności, wymioty, bóle stawów i mięśni oraz astenia. Zdarzenia o częstości nieznanej obejmują hiponatremię, zaburzenia czynności wątroby, kołatanie serca, tachykardię, niedociśnienie ortostatyczne, objawy krwotoczne (np. krwawienia z przewodu pokarmowego i ginekologiczne), skórne reakcje nadwrażliwości, poważne dermatozy (zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka), a także zaburzenia hormonalne (hiperprolaktynemia, nieprawidłowe wydzielanie hormonu antydiuretycznego). Istotne jest także ryzyko zaburzeń psychicznych, w tym omamów, dezorientacji, agresji, manii oraz myśli i zachowań samobójczych, które wymagają natychmiastowej interwencji. Ponadto, u pacjentów powyżej 50. roku życia obserwuje się zwiększone ryzyko złamań kości, co podkreśla konieczność ostrożności w tej grupie wiekowej.
agresja, akatyzja, anoreksja, anorgazmia, astenia, ataksja, bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból mięśni, ból stawów, częstomocz, dezorientacja, drgawki, drżenie, fluwoksamina, hiperprolaktynemia, hiponatremia, jaskra, kołatanie serca, krwotok poporodowy, mania, mlekotok, myśli samobójcze, nadmierne pocenie się, nadwrażliwość na światło, niedociśnienie ortostatyczne, nieprawidłowe wydzielanie hormonu antydiuretycznego, nieprawidłowy wytrysk, niestrawność, nietrzymanie moczu, nudności, objawy krwotoczne, obrzęk naczynioruchowy, omamy, parestezje, pobudzenie psychoruchowe, rozszerzenie źrenic, rumień wielopostaciowy, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, senność, skórna reakcja nadwrażliwości, suchość w ustach, tachykardia, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, wymioty, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia miesiączkowania, zaburzenia oddawania moczu, zaburzenia pozapiramidowe, zaburzenia smaku, zachowanie samobójcze, zaparcie, zatrzymanie moczu, zawroty głowy, zespół odstawienia, zespół serotoninowy, zespół Stevensa-Johnsona, złamanie kości, złośliwy zespół neuroleptyczny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Amlessa 4 mg + 5 mg
Lek Amlessa to preparat złożony zawierający peryndopryl (w postaci tert-butyloaminy) oraz amlodypinę (w postaci bezylanu) dostępny w dawkach 4 mg + 5 mg, 4 mg + 10 mg, 8 mg + 5 mg oraz 8 mg + 10 mg. Profil bezpieczeństwa leku obejmuje liczne działania niepożądane, najczęściej obserwowane na początku terapii, takie jak obrzęk, senność, zawroty głowy ośrodkowe, ból głowy, zaburzenia smaku, parestezje, zaburzenia widzenia, szum uszny, kołatanie serca, nagłe zaczerwienienie skóry, niedociśnienie tętnicze, duszność, kaszel oraz objawy ze strony przewodu pokarmowego (ból brzucha, nudności, wymioty, biegunka, zaparcia). Działania niepożądane klasyfikowane są według częstości występowania zgodnie z MedDRA, z uwzględnieniem rzadkich, ale istotnych zaburzeń hematologicznych (leukopenia, agranulocytoza, pancytopenia, małopłytkowość), elektrolitowych (hiperkaliemia, hiponatremia, hipoglikemia) oraz endokrynologicznych (SIADH). Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko niedokrwistości hemolitycznej u pacjentów z niedoborem dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej.
agranulocytoza, amlodypina, bezsenność, ból brzucha, depresja, drżenie, duszność, eozynofilia, hiperglikemia, hiperkaliemia, hipoglikemia, hiponatremia, kołatanie serca, kurcze mięśni, lęk, małopłytkowość, morfologia krwi, neutropenia, niedobór dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej, niedociśnienie tętnicze, niedoczulica, niedokrwistość hemolityczna, niestrawność, nudności, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk stawów, omdlenie, pancytopenia, parestezje, peryndopryl, podwójne widzenie, SIADH, szum uszny, zaburzenia smaku, zaburzenia snu, zaburzenia widzenia, zapalenie błony śluzowej nosa, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego, zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego, zespół niewłaściwego wydzielania hormonu antydiuretycznego - Leksykon leków
Działania niepożądane – Etopro 25 mg
Topiramat, substancja czynna leku Etopro (25 mg), wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które zostały zidentyfikowane w 20 badaniach klinicznych z podwójną ślepą próbą (3182 pacjentów na topiramacie vs. 929 na placebo) oraz 34 badaniach otwartych (2847 pacjentów). Najczęstsze działania niepożądane (>5% i przewyższające częstość w grupie placebo) obejmują zaburzenia łaknienia (jadłowstręt, zmniejszenie apetytu), zaburzenia psychiczne (spowolnienie procesów myślowych, depresja, bezsenność), zaburzenia układu nerwowego (zaburzenia koordynacji, uwagi, zawroty głowy, parestezje, senność, drżenia), zaburzenia wzroku (podwójne i nieostre widzenie), zaburzenia żołądkowo-jelitowe (biegunka, nudności) oraz objawy ogólne (zmęczenie, drażliwość, zmniejszenie masy ciała). Działania te mają zazwyczaj nasilenie łagodne do umiarkowanego i zostały sklasyfikowane według częstości występowania od bardzo często (≥1/10) do rzadko (≥1/10 000 do <1/1000).
W populacji pediatrycznej obserwuje się zwiększoną częstość występowania niektórych działań niepożądanych, takich jak zaburzenia metaboliczne (kwasica hiperchloremiczna, hipokaliemia), zaburzenia psychiczne (agresja, myśli samobójcze), neurologiczne (letarg, zaburzenia rytmu okołodobowego), a także specyficzne objawy jak eozynofilia, nadaktywność psychoruchowa, wymioty, hipertermia i trudności w uczeniu się. Istotnym aspektem jest ryzyko teratogenności topiramatu, w tym występowanie wad wrodzonych i ograniczenie rozwoju płodu, co wymaga szczególnej ostrożności u kobiet w ciąży. Personel medyczny powinien aktywnie zgłaszać podejrzewane działania niepożądane do krajowego systemu monitorowania, aby zapewnić ciągłą ocenę stosunku korzyści do ryzyka terapii topiramatem.
bradykardia zatokowa, diplopia, eozynofilia, hipertermia, hipokaliemia, jadłowstręt, kwasica hiperchloremiczna, monoterapia padaczki, myśli samobójcze, nadaktywność psychoruchowa, napady agresji, napady padaczkowe częściowe, napady toniczno-kloniczne, niedoczulica, nieostre widzenie, oczopląs, parestezje, profilaktyka migreny, ryzyko teratogenne, spowolnienie procesów myślowych, topiramat, upośledzenie pamięci, wady wrodzone płodu, zaburzenia koordynacji, zaburzenia mowy, zaburzenia rytmu okołodobowego, zaburzenia smaku, zaburzenia uwagi, zespół Lennoxa-Gastauta - Leksykon leków
Działania niepożądane – Pramatis 5 mg
Escytalopram, substancja czynna leku Pramatis, wykazuje profil bezpieczeństwa charakteryzujący się występowaniem działań niepożądanych najczęściej w pierwszych dwóch tygodniach terapii, z tendencją do zmniejszania nasilenia i częstości objawów w trakcie dalszego leczenia. Najczęstsze działania niepożądane (≥1/10) to ból głowy oraz nudności. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko zaburzeń kardiologicznych, w tym wydłużenia odstępu QT i torsade de pointes, zwłaszcza u kobiet, pacjentów z hipokaliemią lub istniejącymi schorzeniami serca. Istotne jest także zwiększone ryzyko myśli i zachowań samobójczych w początkowej fazie leczenia oraz możliwość wystąpienia zespołu serotoninowego, wymagającego natychmiastowej interwencji. Objawy odstawienia, takie jak zawroty głowy, parestezje, zaburzenia snu i objawy psychiczne, mogą pojawić się przy nagłym przerwaniu terapii, dlatego zaleca się stopniowe zmniejszanie dawki.
ADH, akatyzja, anorgazmia, bradykardia, bruksizm, depersonalizacja, dyskineza, escytalopram, hipokaliemia, hiponatremia, hormon antydiuretyczny, komorowe zaburzenia rytmu, krwotok poporodowy, małopłytkowość, mlekotok, myśli samobójcze, napad paniki, niedociśnienie ortostatyczne, obrzęk naczynioruchowy, parestezja, priapizm, reakcja anafilaktyczna, rozszerzenie źrenic, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, SSRI, stan splątania, szum uszny, tachykardia, torsade de pointes, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia smaku, zaburzenie snu, zaburzenie wytrysku, zapalenie wątroby, zatrzymanie moczu, zespół serotoninowy - Leksykon chorób i schorzeń
Guzy nerwu słuchowego (schwannoma przedsionkowa) – Objawy
Nerwiak osłonkowy nerwu przedsionkowo-ślimakowego (vestibular schwannoma) to łagodny guz wywodzący się z komórek Schwanna nerwu VIII, najczęściej z części przedsionkowej. Objawy dominujące to jednostronna, postępująca utrata słuchu (90-98% przypadków), często z towarzyszącymi jednostronnymi szumami usznymi (50-70%) oraz zaburzeniami równowagi (46-59%). W około 10% przypadków może wystąpić nagła utrata słuchu. W miarę wzrostu guza pojawiają się objawy ucisku na nerwy czaszkowe V i VII, takie jak parestezje twarzy, neuralgia, osłabienie mięśni twarzy czy zaburzenia smaku. Duże guzy (>2 cm) mogą powodować bóle głowy (19-29%), ataksję, dysfagię, zaburzenia widzenia oraz wodogłowie z objawami wzmożonego ciśnienia śródczaszkowego. Tempo wzrostu guza wynosi przeciętnie 1-2 mm rocznie, z możliwością stabilizacji lub nagłego przyspieszenia wzrostu. Diagnostyka opiera się na MRI, audiologii oraz badaniach funkcji przedsionkowej i nerwu twarzowego.
ataksja, bóle głowy, dysfagia, elektroneurografia, kanał słuchowy wewnętrzny, kąt mostowo-móżdżkowy, komórki Schwanna, nerw przedsionkowo-ślimakowy, nerw trójdzielny, nerw twarzowy, nerwiak nerwu słuchowego, neuralgia nerwu trójdzielnego, porażenie nerwu twarzowego, przedsionkowe miogenne potencjały wywołane, radiochirurgia, radioterapia stereotaktyczna, rehabilitacja przedsionkowa, szumy uszne, tinnitus, ucisk na pień mózgu, utrata słuchu, videonystagmografia, VIII nerw czaszkowy, wodogłowie, wyciek płynu mózgowo-rdzeniowego, zaburzenia równowagi, zaburzenia smaku, zaburzenia widzenia, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Symbicort Turbuhaler (80 mcg + 4,5 mcg)/dawkę inh.
Symbicort Turbuhaler to lek zawierający budezonid (kortykosteroid) oraz formoterol fumaranu dwuwodnego (długo działający agonista receptorów β2-adrenergicznych). Profil bezpieczeństwa leku wynika z właściwości obu składników, a ich jednoczesne podanie nie zwiększa częstości działań niepożądanych. Najczęściej obserwowane działania niepożądane to drżenie mięśni i kołatanie serca, które mają łagodny przebieg i ustępują samoistnie. Częstość występowania działań niepożądanych została sklasyfikowana od bardzo często (≥1/10) do bardzo rzadko (<1/10 000). Do najczęstszych należą zakażenia grzybicze jamy ustnej i gardła (kandydoza), które wynikają z osadzania się leku i można im zapobiegać poprzez płukanie jamy ustnej po inhalacji. Rzadkie, ale poważne działania obejmują paradoksalny skurcz oskrzeli, wymagający natychmiastowego leczenia i przerwania terapii Symbicortem.
agonista receptorów beta, bronchodylatator, budezonid, ciśnienie tętnicze, dławica piersiowa, drżenie mięśni, dysfonia, formoterol, gęstość mineralna kości, hiperglikemia, hipokaliemia, immunosupresja, kandydoza jamy ustnej, kołatanie serca, kortykosteroid, kurcze mięśni, migotanie przedsionków, nieostre widzenie, niewydolność nadnerczy, obrzęk naczynioruchowy, osteoporoza, paradoksalny skurcz oskrzeli, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, skłonność do siniaków, skurcz dodatkowy, skurcz oskrzeli, tachykardia, tachykardia nadkomorowa, wydłużenie odstępu QTc, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia smaku, zaburzenia snu, zaćma, zespół Cushinga - Leksykon substancji czynnych
Moklobemid – Działania niepożądane
Moklobemid, odwracalny i selektywny inhibitor MAO-A, stosowany w leczeniu depresji i fobii społecznej, wiąże się z szeregiem działań niepożądanych o różnej częstości występowania. Najczęstsze objawy obejmują zaburzenia snu (≥1/10), zawroty głowy i bóle głowy (≥1/10), suchość błony śluzowej jamy ustnej oraz nudności (≥1/10). Często obserwuje się także pobudzenie, lęk, niepokój, niedociśnienie tętnicze, wysypkę oraz drażliwość (≥1/100 do <1/10). Niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100) występują myśli samobójcze, stany splątania, zaburzenia smaku, zgaga, zapalenie błony śluzowej żołądka, obrzęk, świąd, pokrzywka, zaburzenia widzenia, a także zaburzenia oddawania moczu i krwawienia z dróg rodnych. Rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000) notowano zespół serotoninowy, hiponatremię, zachowania samobójcze, omamy oraz zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, które zwykle nie miało następstw klinicznych. Hiponatremia, szczególnie u osób starszych, wymaga monitorowania elektrolitów ze względu na ryzyko poważnych powikłań neurologicznych.
astenia, biegunka, ból dławicowy, ból głowy, choroba afektywna dwubiegunowa, drżenie mięśniowe, dyzartria, enzymy wątrobowe, fobia społeczna, hipomania, hiponatremia, hipotensja ortostatyczna, inhibitor MAO-A, migrena, moklobemid, myśli samobójcze, nasilenie depresji, niedociśnienie tętnicze, nudności, obrzęk, omamy, palpitacje serca, parestezje, pokrzywka, stan splątania, suchość jamy ustnej, świąd, szumy uszne, tachykardia, wymioty, zaburzenia pamięci, zaburzenia pozapiramidowe, zaburzenia smaku, zaburzenia snu, zaburzenia widzenia, zapalenie błony śluzowej żołądka, zaparcia, zawroty głowy, zespół serotoninowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Cardura 1 mg
Doksazosyna, substancja czynna leku Cardura, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych o różnej częstości i nasileniu, które wymagają uważnego monitorowania przez lekarza prowadzącego. Najczęściej obserwowane działania niepożądane (≥1/100 do <1/10) dotyczą układu nerwowego (senność, zawroty głowy, ból głowy), układu sercowo-naczyniowego (kołatanie serca, tachykardia, ból w klatce piersiowej, niedociśnienie tętnicze, w tym ortostatyczne) oraz układu oddechowego (zapalenie oskrzeli, kaszel, duszność, nieżyt nosa). Często występują także objawy ze strony przewodu pokarmowego, takie jak ból brzucha, niestrawność, suchość w jamie ustnej i nudności, a także zaburzenia układu moczowego, w tym zapalenie pęcherza, nietrzymanie moczu i częstomocz. Rzadziej (≥1/1000 do <1/100) mogą pojawić się poważniejsze powikłania, takie jak zawał mięśnia sercowego, niedokrwienie obwodowe, reakcje alergiczne, zaburzenia psychiczne, a także nieprawidłowości w badaniach czynności wątroby. Bardzo rzadko (<1/10 000) odnotowuje się ciężkie reakcje, w tym zapalenie wątroby, obrzęk krtani, priapizm, leukopenię czy arytmie serca. Szczególną uwagę należy zwrócić na możliwość wystąpienia śródoperacyjnego zespołu wiotkiej tęczówki u pacjentów poddawanych zabiegom okulistycznym.
arytmia serca, ból brzucha, ból głowy, ból w klatce piersiowej, bradykardia, częstomocz, dławica piersiowa, doksazosyna, duszność, dyzuria, ginekomastia, hipoglikemia, hipokaliemia, impotencja, kaszel, kołatanie serca, krwiomocz, leukopenia, łzawienie, małopłytkowość, niedociśnienie ortostatyczne, niedociśnienie tętnicze, niedoczulica, niedokrwienie obwodowe, niedokrwistość, nieprawidłowa czynność wątroby, niestrawność, nietrzymanie moczu, nieżyt nosa, obrzęk, obrzęk krtani, omdlenie, ortostatyczne zawroty głowy, parestezja, priapizm, senność, skurcz oskrzeli, suchość w jamie ustnej, światłowstręt, szum w uszach, tachykardia, udar naczyniowy mózgu, wsteczna ejakulacja, zaburzenia akomodacji, zaburzenia smaku, zapalenie oskrzeli, zapalenie pęcherza, zapalenie wątroby, zastój żółci, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy, zespół wiotkiej tęczówki, żółtaczka, zwiększona aktywność enzymów wątrobowych - Leksykon leków
Działania niepożądane – Klertis 50 mg
Sunitynib, substancja czynna leku Klertis, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, od łagodnych do potencjalnie zagrażających życiu. Do najcięższych powikłań należą niewydolność nerek i serca, zator tętnicy płucnej, perforacja przewodu pokarmowego oraz różnorodne krwotoki, w tym mózgowe i z guza nowotworowego. Często obserwuje się nadciśnienie tętnicze (do 33,9% u pacjentów z MRCC), zaburzenia hematologiczne (neutropenia stopnia 3. i 4. u 10-16% pacjentów, małopłytkowość stopnia 3. i 4. do 8,2%), a także niedoczynność tarczycy rozwijającą się u 6,2-16% chorych w zależności od wskazania. Krwawienia występują u 18-39% pacjentów, z krwotokami stopnia ≥3 u 4,5% chorych z MRCC. Zgłaszano również rzadkie, ale poważne zdarzenia, takie jak zespół odwracalnej tylnej encefalopatii, miopatia, rabdomioliza, martwica kości szczęki i żuchwy oraz wydłużenie odstępu QTc (>500 ms u 0,5% pacjentów). Długoterminowa terapia (≥2 lat) nie wiązała się z pojawieniem się nowych działań niepożądanych, choć częstość niedoczynności tarczycy wzrastała z czasem.
dysfunkcja wątroby, encefalopatia hiperamoniczna, erytrodyzestezja dłoniowo-podeszwowa, frakcja wyrzutowa lewej komory, krwawienie z przewodu pokarmowego, krwotok, krwotok mózgowy, lewokomorowa niewydolność serca, małopłytkowość, martwica kości szczęki, mikroangiopatia zakrzepowa, nadciśnienie tętnicze, nadczynność tarczycy, nekrotyczne zapalenie powięzi, neuropatia obwodowa, neutropenia, niedoczynność tarczycy, niedokrwistość, niewydolność nadnerczy, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wątroby, niewydolność wielonarządowa, nowotwór podścieliskowy przewodu pokarmowego, nowotwory neuroendokrynne trzustki, obrzęk naczynioruchowy, odma opłucnowa, pancytopenia, perforacja przewodu pokarmowego, piodermia zgorzelinowa, przemijający atak niedokrwienny, rabdomioliza, rak nerkowokomórkowy z przerzutami, rozsiane krzepnięcie wewnątrznaczyniowe, sunitynib, udar mózgu, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia smaku, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zastoinowa niewydolność serca, zator tętnicy płucnej, zatorowość płucna, zespół odwracalnej tylnej leukoencefalopatii, zespół ostrego rozpadu guza, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Dutilox 60 mg
Duloksetyna, dostępna w dawkach 30 mg i 60 mg w postaci kapsułek dojelitowych, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych o różnym nasileniu i częstości. Najczęściej obserwowane objawy to nudności, ból głowy, suchość w jamie ustnej, senność oraz zawroty głowy, które zwykle mają łagodny lub umiarkowany przebieg i ustępują podczas kontynuacji terapii. Działania niepożądane dotyczą wielu układów, w tym nerwowego (ból głowy, senność, drżenie, parestezje, rzadko zespół serotoninowy i drgawki), pokarmowego (nudności, suchość w jamie ustnej, zaparcia, biegunka, rzadko krwotok z przewodu pokarmowego), psychicznego (bezsenność, lęk, zmniejszenie libido, rzadko myśli samobójcze i mania), sercowo-naczyniowego (często wzrost ciśnienia tętniczego, rzadko przełom nadciśnieniowy i kardiomiopatia stresowa) oraz wątroby (niezbyt często zapalenie wątroby i wzrost enzymów wątrobowych). Profil bezpieczeństwa obejmuje także reakcje skórne, zaburzenia endokrynologiczne (hiperglikemia, niedoczynność tarczycy) oraz objawy odstawienne, które mogą być łagodne lub ciężkie i wymagają stopniowego zmniejszania dawki.
akatyzja, arytmia nadkomorowa, bruksizm, duloksetyna, dyskineza, hiperglikemia, hiponatremia, jaskra, kapsułki dojelitowe, kardiomiopatia stresowa, krwotok z przewodu pokarmowego, migotanie przedsionków, mikroskopowe zapalenie jelita, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie ortostatyczne, niedoczynność tarczycy, niewydolność wątroby, objawy pozapiramidowe, obrzęk naczynioruchowy, opóźniona ejakulacja, ostre uszkodzenie wątroby, parestezja, przełom nadciśnieniowy, reakcja anafilaktyczna, skorygowany odstęp QT, suchość jamy ustnej, zaburzenia erekcji, zaburzenia smaku, zaburzenia układu nerwowego, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie naczyń skóry, zapalenie wątroby, zawroty głowy pochodzenia obwodowego, zespół nadwrażliwości, zespół niespokojnych nóg, zespół serotoninowy, zespół Stevensa-Johnsona, zespół takotsubo - Leksykon leków
Działania niepożądane – Erdomed 35 mg/ml
Podczas terapii erdosteiną (Erdomed 35 mg/ml) u około 1520 pacjentów najczęściej obserwowano działania niepożądane ze strony układu pokarmowego, takie jak ból w nadbrzuszu i nudności z częstością 1-3%, a także zaparcia, biegunkę i suchość w jamie ustnej w zakresie 0,5-1%. Objawy neurologiczne, w tym bóle głowy (1-3%) oraz zawroty głowy (0,5-1%), również były zgłaszane. Rzadziej występowały reakcje skórne (wysypka, pokrzywka) oraz gorączka, a także zaburzenia smaku, głównie na początku leczenia. Częstość i nasilenie działań niepożądanych nie różniły się istotnie od placebo, co wskazuje na korzystny profil bezpieczeństwa erdosteiny.
biegunka, ból głowy, ból nadbrzusza, dolegliwości żołądkowo-jelitowe, działanie niepożądane, erdosteina, gorączka, nudności, placebo, pokrzywka, profil bezpieczeństwa leku, reakcja alergiczna, reakcja skórna, suchość jamy ustnej, utrata smaku, wysypka, zaburzenia neurologiczne, zaburzenia smaku, zaburzenia układu pokarmowego, zaparcie, zawroty głowy, zgaga, złe samopoczucie - Leksykon leków
Działania niepożądane – Ivipril 5 mg
Produkt leczniczy Ivipril zawiera ramipryl w dawkach 2,5 mg, 5 mg oraz 10 mg i charakteryzuje się profilem działań niepożądanych obejmującym zarówno często występujące, jak i rzadkie reakcje. Najczęściej obserwuje się uporczywy suchy kaszel oraz objawy niedociśnienia tętniczego. Istotne działania niepożądane to obrzęk naczynioruchowy, hiperkaliemia, zaburzenia czynności nerek (w tym ostra niewydolność nerek), zaburzenia wątroby (wzrost enzymów wątrobowych, żółtaczka cholestatyczna), zapalenie trzustki, ciężkie reakcje skórne oraz zmiany hematologiczne, takie jak neutropenia, agranulocytoza, pancytopenia i niedokrwistość hemolityczna. Częstość występowania działań niepożądanych klasyfikowana jest od bardzo często (≥1/10) do bardzo rzadko (<1/10 000), co pozwala na precyzyjne monitorowanie ryzyka u pacjentów. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko niedokrwienia mięśnia sercowego, tachykardię, arytmie, obrzęki obwodowe oraz zaburzenia naczyniowe, takie jak niedociśnienie i objaw Raynauda.
arytmia, białkomocz, dławica piersiowa, duszność, enzymy wątrobowe, eozynofilia, hiperkaliemia, hiponatremia, inhibitor konwertazy angiotensyny, jadłowstręt, leukopenia, małopłytkowość, neutropenia, niedobór erytrocytów, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność szpiku kostnego, objaw Raynauda, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, ostra niewydolność nerek, pancytopenia, parestezja, pokrzywka, ramipryl, reakcja anafilaktyczna, suchy kaszel, tachykardia, zaburzenia smaku, zaburzenie czynności nerek, zapalenie oskrzeli, zapalenie spojówek, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zapalenie zatok, zawał mięśnia sercowego, żółtaczka cholestatyczna - Leksykon leków
Działania niepożądane – Flumycon 100 mg
Flukonazol, substancja czynna preparatu Flumycon (kapsułki 50 mg, 100 mg, 150 mg, 200 mg), wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które wymagają uważnego monitorowania podczas terapii. Najczęściej obserwowane działania niepożądane (≥1/100 do <1/10) obejmują ból głowy, ból brzucha, biegunkę, nudności, wymioty oraz podwyższenie aktywności enzymów wątrobowych (AlAT, AspAT, fosfatazy alkalicznej), co wskazuje na potencjalne uszkodzenie hepatocytów. Szczególną uwagę należy zwrócić na ciężkie reakcje nadwrażliwości, takie jak zespół DRESS (częstość nieznana), który stanowi poważne zagrożenie życia. Działania niepożądane dotyczą wielu układów, w tym krwi (niedokrwistość, leukopenia, agranulocytoza, trombocytopenia), układu immunologicznego (reakcje anafilaktyczne), nerwowego (drgawki, parestezje, zawroty głowy), sercowego (wydłużenie QT, torsade de pointes), a także skóry (wysypki, zespół Stevensa-Johnsona) i mięśniowo-szkieletowego (ból mięśni).
agranulocytoza, aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból mięśni, cholestaza, drgawki, drżenie, dysfagia, enzymy wątrobowe, flukonazol, fosfataza alkaliczna, hiperbilirubinemia, hipercholesterolemia, hipertriglicerydemia, hipokaliemia, leukopenia, morfologia krwi, neutropenia, niedokrwistość, niestrawność, niewydolność wątroby, nudności i wymioty, obrzęk naczynioruchowy, ostra uogólniona osutka krostkowa, osutka polekowa, parestezja, płytki krwi, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, świąd, torsade de pointes, trombocytopenia, uszkodzenie hepatocytów, wydłużenie odstępu QT, wysypka, wzdęcia, zaburzenia smaku, zaparcie, zawroty głowy, zawroty głowy błędnikowe, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Rulid 50 mg
Roksytromycyna, substancja czynna leku Rulid 50 mg (tabletki do sporządzania zawiesiny doustnej), może wywoływać liczne działania niepożądane o różnej częstości i nasileniu, które wymagają uważnego monitorowania klinicznego. Do najważniejszych należą zaburzenia hematologiczne (eozynofilia, agranulocytoza, neutropenia, trombocytopenia), reakcje anafilaktyczne, zaburzenia psychiczne (omamy, stan splątania), neurologiczne (zawroty głowy, parestezje, zaburzenia smaku i węchu), a także poważne reakcje skórne, takie jak zespół Stevensa-Johnsona (SJS) i toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka (TEN). Ponadto, roksytromycyna może powodować zaburzenia rytmu serca, w tym wydłużenie odstępu QT i torsade de pointes, co jest szczególnie istotne u pacjentów z predyspozycjami. W zakresie działań niepożądanych ze strony przewodu pokarmowego obserwuje się nudności, wymioty, biegunkę, w tym krwawą, zapalenie trzustki oraz rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego związane z nadkażeniem Clostridium difficile, co wymaga szybkiej diagnostyki i leczenia.
agranulocytoza, aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, antybiotyk, badanie EKG, Clostridium difficile, dezorientacja, eozynofilia, fosfataza zasadowa, makrolid, morfologia krwi, nadkażenie, neutropenia, obrzęk naczynioruchowy, ostra uogólniona osutka krostkowa, ostre zapalenie wątroby, parestezje, parosmia, pokrzywka, przemijająca głuchota, roksytromycyna, rumień wielopostaciowy, rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego, skurcz oskrzeli, stan splątania, szumy uszne, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, torsade de pointes, trombocytopenia, utrata węchu, wstrząs anafilaktyczny, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia hematologiczne, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia smaku, zaburzenia widzenia, zapalenie cholestatyczne, zapalenie trzustki, zawroty głowy błędnikowe, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Thyrozol 20 mg
Tiamazol, substancja czynna leku Thyrozol, stosowany w terapii nadczynności tarczycy, może wywoływać działania niepożądane o różnym nasileniu i częstości. Najpoważniejszym powikłaniem jest agranulocytoza, występująca u 0,3-0,6% pacjentów, która pojawia się po kilku tygodniach lub miesiącach leczenia i wymaga natychmiastowego odstawienia leku. Inne rzadkie zaburzenia hematologiczne to trombocytopenia, pancytopenia oraz uogólniona limfadenopatia. Bardzo rzadko obserwuje się autoimmunologiczny zespół insulinowy z hipoglikemią, zapalenie nerwów, polineuropatię, ostry obrzęk ślinianki, żółtaczkę cholestatyczną i toksyczne zapalenie wątroby, które ustępują po odstawieniu leku. Częstość występowania skórnych reakcji alergicznych, takich jak świąd, wysypka i pokrzywka, jest bardzo wysoka (≥1/10), zwykle o łagodnym przebiegu, choć rzadko mogą pojawić się ciężkie postaci, w tym zespół Stevensa-Johnsona, także u dzieci. Bóle stawów występują często (≥1/100 do <1/10), mogą pojawić się po kilku miesiącach terapii.
agranulocytoza, autoimmunologiczny zespół insulinowy, ból stawów, działanie niepożądane, fosfataza alkaliczna, gammaglutamylotranspeptydaza, gorączka polekowa, limfadenopatia, łysienie, morfologia krwi, nadczynność tarczycy, obrzęk ślinianki, pancytopenia, polineuropatia, produkt leczniczy, reakcja alergiczna skórna, Thyrozol, tiamazol, toczeń rumieniowaty polekowy, toksyczne zapalenie wątroby, trombocytopenia, uogólnione zapalenie skóry, zaburzenia smaku, zapalenie naczyń, zapalenie nerwu, zapalenie trzustki, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka cholestatyczna - Leksykon leków
Działania niepożądane – Lisinopril/Amlodipine Alkaloid-INT 20 mg + 10 mg
Produkt leczniczy Lisinopril/Amlodipine Alkaloid-INT, łączący lizynopryl (inhibitor ACE) oraz amlodypinę (antagonista wapnia z grupy dihydropirydyn), wykazuje profil działań niepożądanych zgodny z charakterystyką poszczególnych składników. W badaniach klinicznych (n=195) częstość działań niepożądanych podczas terapii skojarzonej nie przekraczała częstości obserwowanej w monoterapii. Najczęściej zgłaszane objawy to ból głowy (8%), kaszel (5%) oraz zawroty głowy (3%), zwykle o łagodnym i przemijającym charakterze. Rzadkie, ale istotne działania niepożądane obejmują agranulocytozę, leukopenię, neutropenię, małopłytkowość oraz reakcje anafilaktyczne, które wymagają natychmiastowego przerwania leczenia. Ponadto, leczenie może prowadzić do zaburzeń elektrolitowych, takich jak hiperkaliemia i hiponatremia, oraz do wzrostu stężenia mocznika i kreatyniny, co wskazuje na konieczność monitorowania funkcji nerek, zwłaszcza u pacjentów z ich dysfunkcją.
agranulocytoza, antagonista wapnia, bezsenność, ból głowy, ból mięśni, ból stawów, depresja, eozynofilia, ginekomastia, hematokryt, hemoglobina, hiperglikemia, hiperkaliemia, hipoglikemia, hiponatremia, impotencja, inhibitor konwertazy angiotensyny, kaszel, leukocytoza, leukopenia, lizynopryl i amlodypina, małopłytkowość, mocznik, nadwrażliwość na światło, neuropatia obwodowa, neutropenia, niedoczulica, niedokrwistość, niedokrwistość hemolityczna, obrzęk naczynioruchowy, odczyn Biernackiego, omamy, omdlenie, parestezja, pochodna dihydropirydyny, podwójne widzenie, powiększenie węzłów chłonnych, przeciwciała przeciwjądrowe, reakcja anafilaktyczna, SIADH, splątanie umysłowe, wahania nastroju, zaburzenia autoimmunologiczne, zaburzenia pozapiramidowe, zaburzenia smaku, zaburzenia snu, zaburzenia węchu, zahamowanie czynności szpiku, zapalenie naczyń, zapalenie stawów, zawroty głowy, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego, zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego, zespół nieprawidłowego wydzielania hormonu antydiuretycznego - Leksykon leków
Działania niepożądane – Solifenacin Medreg 10 mg
Solifenacyna bursztynian, substancja czynna leku Solifenacin Medreg, wykazuje działania niepożądane głównie wynikające z jej cholinolitycznego mechanizmu działania. Najczęściej obserwowanym efektem jest suchość w jamie ustnej, występująca u 11% pacjentów przy dawce 5 mg/dobę oraz u 22% przy dawce 10 mg/dobę, w porównaniu do 4% w grupie placebo. Inne często zgłaszane działania obejmują zaparcia, nudności, bóle brzucha, a także zaburzenia ze strony układu moczowego, takie jak trudności w oddawaniu moczu i zatrzymanie moczu, które mogą prowadzić do poważnych powikłań nerkowych. Działania niepożądane ze strony OUN to senność, zawroty głowy, bóle głowy oraz rzadkie, ale poważne zaburzenia neuropsychiatryczne (omamy, dezorientacja, majaczenie). Solifenacyna może również wywoływać zaburzenia kardiologiczne, w tym wydłużenie odstępu QT, migotanie przedsionków, tachykardię oraz torsade de pointes, co stanowi zagrożenie życia, zwłaszcza u pacjentów z istniejącymi chorobami serca lub zaburzeniami elektrolitowymi.
ból brzucha, ból głowy, dezorientacja, dyskomfort w jamie brzusznej, działanie cholinolityczne, hiperkaliemia, jaskra, kołatanie serca, majaczenie, migotanie przedsionków, niedrożność jelita, niedrożność okrężnicy, niestrawność, niewyraźne widzenie, nudności, obrzęk naczynioruchowy, omamy, osłabienie mięśni, pokrzywka, przerost gruczołu krokowego, reakcja anafilaktyczna, refluks żołądkowo-przełykowy, rumień wielopostaciowy, senność, solifenacyna bursztynian, suchość jamy ustnej, suchość skóry, świąd, tachykardia, torsade de pointes, trudności w oddawaniu moczu, uropatia zaporowa, wydłużenie odstępu QT, wysypka, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia smaku, zakażenie układu moczowego, zaklinowanie stolca, zapalenie pęcherza moczowego, zaparcie, zatrzymanie moczu, zawroty głowy, zespół suchego oka, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon substancji czynnych
Kaptopryl – Działania niepożądane
Kaptopryl, jako inhibitor ACE, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych obejmujących układy hematologiczny, oddechowy, sercowo-naczyniowy, nerwowy, nerkowy, skórny oraz metaboliczny. Do najważniejszych powikłań należą bardzo rzadkie, ale potencjalnie zagrażające życiu neutropenia/agranulocytoza, pancytopenia, niedokrwistość aplastyczna i hemolityczna, małopłytkowość oraz obrzęk naczynioruchowy, szczególnie niebezpieczny gdy zajmuje drogi oddechowe. Często obserwuje się suchy kaszel, nudności, wymioty, bóle brzucha, świąd i wysypkę. Niedociśnienie tętnicze występuje niezbyt często, zwłaszcza u pacjentów odwodnionych lub z niewydolnością serca. Rzadko dochodzi do poważnych incydentów, takich jak zatrzymanie czynności serca, wstrząs kardiogenny, udar mózgu czy zespół nerczycowy. Monitorowanie parametrów laboratoryjnych, w tym morfologii krwi, stężenia kreatyniny, elektrolitów (zwłaszcza potasu), oraz funkcji wątroby jest kluczowe dla bezpieczeństwa terapii.
anoreksja, białkomocz, choroba tkanki łącznej, dławica piersiowa, eozynofilia, eozynofilowe zapalenie płuc, erytrodermia, ginekomastia, hiperkaliemia, hipoglikemia, impotencja, incydent naczyniowo-mózgowy, inhibitor ACE, kaptopryl, kołatanie serca, małopłytkowość, nadwrażliwość na światło, neutropenia, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość, niewydolność nerek, nieżyt nosa, obrzęk naczynioruchowy, omdlenie, owrzodzenia aftowe, pancytopenia, parestezje, podrażnienie błony śluzowej żołądka, pokrzywka, powiększenie węzłów chłonnych, przyspieszone OB, rumień wielopostaciowy, skąpomocz, skurcz oskrzeli, suchy kaszel, tachyarytmia, tachykardia, toczeń rumieniowaty układowy, twardzina, udar mózgu, wielomocz, wrzód trawienny, wstrząs kardiogenny, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia smaku, zapalenie jamy ustnej, zapalenie języka, zapalenie pęcherzyków płucnych, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zastój żółci, zatrzymanie serca, zawroty głowy, zespół nerczycowy, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Działania niepożądane – Zalanzo 15 mg
Stosowanie lanzoprazolu (substancja czynna preparatu Zalanzo) wiąże się z ryzykiem wystąpienia działań niepożądanych o różnej częstości i nasileniu. Do istotnych klinicznie należą zaburzenia hematologiczne, takie jak małopłytkowość, eozynofilia, leukopenia (częstość niezbyt częsta: >1/1000 do <1/100), niedokrwistość (rzadko: >1/10 000 do <1/1000), a w bardzo rzadkich przypadkach agranulocytoza i pancytopenia (<1/10 000), które wymagają natychmiastowej interwencji. Często obserwuje się bóle i zawroty głowy (>1/100 do <1/10), a także objawy ze strony przewodu pokarmowego, takie jak nudności, biegunka, bóle brzucha, zaparcia, wymioty, wzdęcia, suchość w jamie ustnej oraz łagodne polipy dna żołądka. Rzadko występują poważniejsze powikłania, w tym zapalenie wątroby i żółtaczka, a także ciężkie reakcje skórne, takie jak zespół Stevensa-Johnsona i toksyczno-rozpływna martwica naskórka. Z nieznaną częstością mogą pojawić się hipomagnezemia, hiponatremia, ginekomastia, mlekotok oraz cewkowo-śródmiąższowe zapalenie nerek z ryzykiem niewydolności.
agranulocytoza, bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból mięśni, ból stawów, depresja, drżenie mięśniowe, enzymy wątrobowe, eozynofilia, ginekomastia, gorączka, hipercholesterolemia, hipomagnezemia, hiponatremia, impotencja, jadłowstręt, kandydoza przełyku, lanzoprazol, leukopenia, łysienie, małopłytkowość, martwica naskórka, mlekotok, nadwrażliwość na światło, niedokrwistość, niewydolność nerek, nudności, obrzęk, obrzęk naczynioruchowy, omamy, omamy wzrokowe, osutka, pancytopenia, parestezje, plamica, pokrzywka, polip żołądka, rumień wielopostaciowy, splątanie, świąd, toczeń rumieniowaty, wstrząs anafilaktyczny, wybroczyny, wymioty, wzdęcia, zaburzenia smaku, zaburzenia widzenia, zapalenie jamy ustnej, zapalenie języka, zapalenie nerek, zapalenie okrężnicy, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zaparcie, zespół Stevensa-Johnsona, złamanie kości biodrowej, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Tenox 5 mg
Amlodypina, substancja czynna leku Tenox w dawkach 5 mg i 10 mg, charakteryzuje się profilem działań niepożądanych obejmującym zarówno często występujące objawy, jak senność, zawroty głowy, ból głowy, kołatanie serca, nagłe zaczerwienienie twarzy, ból brzucha, nudności, obrzęk okolicy kostek oraz zmęczenie, jak i rzadsze, poważniejsze powikłania. Działania niepożądane sklasyfikowano według częstości występowania: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000), bardzo rzadko (<1/10 000) oraz o nieznanej częstości. Szczególną uwagę należy zwrócić na zaburzenia sercowo-naczyniowe (np. kołatanie serca, arytmie, rzadko zawał mięśnia sercowego), neurologiczne (senność, zawroty głowy, bóle głowy, neuropatia obwodowa), psychiczne (depresja, lęk, bezsenność), żołądkowo-jelitowe (ból brzucha, nudności, zapalenie trzustki), wątrobowe (zapalenie wątroby, cholestaza) oraz skórne (wysypki, zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka). Obrzęk, zmęczenie i osłabienie są bardzo często obserwanymi objawami ogólnymi, które mogą wpływać na komfort życia pacjenta.
antagonista wapnia, bezsenność, ból brzucha, ból głowy, bradykardia, depresja, drżenie, duszność, enzymy wątrobowe, ginekomastia, hiperglikemia, impotencja, kołatanie serca, kurcze mięśni, leukopenia, łysienie, małopłytkowość, migotanie przedsionków, nagłe zaczerwienienie, neuropatia obwodowa, niedociśnienie tętnicze, niedoczulica, niestrawność, nokturia, nudności, obrzęk kostek, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk Quinckego, omdlenie, parestezja, plamica, pokrzywka, rozrost dziąseł, rumień wielopostaciowy, senność, świąd, szumy uszne, tachykardia komorowa, toksyczne martwicze oddzielanie naskórka, zaburzenia pozapiramidowe, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia smaku, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie naczyń, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Gadovist 1,0 604,72 mg/ml
Gadovist 1,0 (1,0 mmol/ml, roztwór do wstrzykiwań) zawiera gadobutrol w stężeniu 604,72 mg/ml i jest stosowany jako środek kontrastowy w diagnostyce obrazowej. Profil bezpieczeństwa oparty na danych od 6300 pacjentów wskazuje, że najczęstsze działania niepożądane (≥ 0,5%) to ból głowy, nudności i zawroty głowy, zwykle o nasileniu łagodnym do umiarkowanego. Najcięższe reakcje obejmują zatrzymanie akcji serca oraz ciężkie reakcje rzekomoanafilaktyczne, takie jak zatrzymanie oddechu i wstrząs anafilaktyczny. Rzadko obserwuje się opóźnione reakcje alergiczne, które mogą wystąpić nawet kilka dni po podaniu preparatu, co wymaga szczególnej uwagi, zwłaszcza u pacjentów z wywiadem alergicznym. U pacjentów z ciężkim upośledzeniem czynności nerek istnieje ryzyko nerkopochodnego zwłóknienia układowego (NSF) oraz wahań parametrów nerkowych, w tym wzrostu stężenia kreatyniny w surowicy.
ból głowy, ból w klatce piersiowej, drgawki, duszność, gadobutrol, kołatanie serca, kreatynina w surowicy, krwiak, nerkopochodne zwłóknienie układowe, nudności, obrzęk jamy ustnej, obrzęk krtani, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk płuc, omamy węchowe, opóźniona reakcja alergiczna, parestezje, pokrzywka, reakcja rzekomoanafilaktyczna, rumień, sinica, skurcz oskrzeli, środek kontrastowy, suchość w jamie ustnej, świąd, tachykardia, utrata świadomości, wstrząs anafilaktyczny, wstrząs rzekomoanafilaktyczny, wymioty, wynaczynienie, zaburzenia ciśnienia krwi, zaburzenia smaku, zapalenie spojówek, zapaść naczyniowa, zatrzymanie akcji serca, zatrzymanie oddechu, zawroty głowy - Leksykon substancji czynnych
Ebastyna – Działania niepożądane
Ebastyna, stosowana w leczeniu objawów alergii, została przebadana w kontrolowanych badaniach klinicznych obejmujących 5708 pacjentów, w tym 460 dzieci, wykazując podobny profil bezpieczeństwa w obu grupach wiekowych. Najczęściej zgłaszanymi działaniami niepożądanymi są suchość w jamie ustnej oraz senność, występujące z częstością ≥1/100 do <1/10. Inne działania niepożądane obejmują bóle głowy, zawroty głowy, hipoestezję, zaburzenia smaku, kołatanie serca i tachykardię, a także objawy ze strony układu pokarmowego, takie jak ból brzucha, nudności i niestrawność. Rzadziej obserwuje się reakcje skórne (pokrzywka, wysypka, egzema), zaburzenia psychiczne (nerwowość, bezsenność), a także zaburzenia miesiączkowania i bolesne miesiączkowanie. Szczególną uwagę należy zwrócić na potencjalne działania hepatotoksyczne, takie jak zapalenie wątroby i cholestaza, które mogą występować z nieznaną częstością i wymagają monitorowania parametrów czynnościowych wątroby.
alergia, anafilaksja, astenia, bezsenność, bilirubina, ból brzucha, ból głowy, bolesne miesiączkowanie, cholestaza, ebastyna, egzema, Evastix, fosfataza alkaliczna, gamma-GT, hipoestezja, kołatanie serca, krwawienie z nosa, nerwowość, nieprawidłowe wyniki czynności wątroby, niestrawność, nudności, obrzęk, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, profil bezpieczeństwa, reakcja nadwrażliwości, senność, suchość jamy ustnej, tabletka ulegająca rozpadowi, tachykardia, wymioty, wysypka, zaburzenia miesiączkowania, zaburzenia smaku, zapalenie błony śluzowej nosa, zapalenie gardła, zapalenie skóry, zapalenie wątroby, zawroty głowy, zwiększenie aktywności aminotransferaz, zwiększenie łaknienia, zwiększenie masy ciała - Leksykon leków
Działania niepożądane – Presartan 50 mg
Losartan potasowy, substancja czynna leku Presartan 50 mg, był szeroko badany w licznych kontrolowanych badaniach klinicznych obejmujących różne grupy pacjentów, w tym dorosłych z pierwotnym nadciśnieniem tętniczym (ponad 3000 osób), dzieci w wieku 6-16 lat (177 osób), pacjentów z przerostem lewej komory serca (ponad 9000 osób), przewlekłą niewydolnością serca (ponad 7700 osób) oraz cukrzycą typu 2 z białkomoczem (ponad 1500 osób). Najczęściej zgłaszanym działaniem niepożądanym były zawroty głowy. Częstość występowania działań niepożądanych klasyfikowano według standardowego schematu: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000) oraz bardzo rzadko (<1/10 000). Wśród działań niepożądanych obserwowano m.in. niedokrwistość, małopłytkowość, reakcje nadwrażliwości (w tym obrzęk naczynioruchowy), depresję, zawroty głowy, senność, bóle głowy, zaburzenia snu, parestezje, migrenę, kołatanie serca, niedociśnienie ortostatyczne, duszność, kaszel, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zapalenie trzustki i wątroby, zmiany skórne, bóle mięśni i stawów, rabdomiolizę, zaburzenia czynności nerek (często odwracalne), hiperkaliemię (w badaniu RENAAL hiperkaliemia >5,5 mmol/l wystąpiła u 9,9% pacjentów leczonych losartanem vs 3,4% placebo) oraz hipoglikemię.
białkomocz, dławica piersiowa, hiperkaliemia, hipoglikemia, hiponatremia, incydent naczyniowo-mózgowy, losartan potasowy, małopłytkowość, migotanie przedsionków, migrena, nadwrażliwość na światło, niedociśnienie ortostatyczne, niedokrwistość, niewydolność nerek, obrzęk naczynioruchowy, pierwotne nadciśnienie tętnicze, plamica Schoenleina-Henocha, pokrzywka, przerost lewej komory serca, przewlekła niewydolność serca, rabdomioliza, reakcja anafilaktyczna, szum uszny, układ renina-angiotensyna-aldosteron, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia erekcji, zaburzenia smaku, zapalenie naczyń krwionośnych, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Pirfenidone Aurovitas 801 mg
Pirfenidone Aurovitas, stosowany w dawce 2403 mg/dobę, wykazuje charakterystyczny profil działań niepożądanych potwierdzony w badaniach klinicznych obejmujących 1650 pacjentów, z obserwacją sięgającą nawet 10 lat. Najczęściej zgłaszane działania niepożądane to nudności (32,4% vs 12,2% placebo), wysypka (26,2% vs 7,7%), biegunka (18,8% vs 14,4%), zmęczenie (18,5% vs 10,4%), niestrawność (16,1% vs 5,0%), zmniejszenie apetytu (20,7% vs 8,0%), ból głowy (10,1% vs 7,7%) oraz reakcje nadwrażliwości na światło (9,3% vs 1,1%). Działania niepożądane obejmują również zaburzenia wątroby, takie jak podwyższenie aktywności enzymów wątrobowych (AlAT, AspAT, gamma-GT) oraz rzadkie, ale poważne przypadki polekowego uszkodzenia wątroby, w tym zgony. Profil bezpieczeństwa jest spójny u pacjentów z idiopatycznym włóknieniem płuc (IPF) niezależnie od stopnia zaawansowania choroby.
agranulocytoza, anafilaksja, bezsenność, biegunka, ból głowy, choroba refluksowa przełyku, duszność, hiponatremia, idiopatyczne włóknienie płuc, kaszel, kaszel z odkrztuszaniem, letarg, nadwrażliwość na światło, niestrawność, nudności, obrzęk naczynioruchowy, pirfenidon, polekowe uszkodzenie wątroby, toksyczne martwicze oddzielanie naskórka, uderzenia gorąca, wymioty, wysypka, zaburzenia smaku, zakażenie górnych dróg oddechowych, zakażenie układu moczowego, zapalenie żołądka, zaparcie, zawroty głowy, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona, zmęczenie, zmniejszenie apetytu - Leksykon leków
Działania niepożądane – CoAramlessa 5 mg + 1,25 mg + 5 mg
CoAramlessa to lek trójskładnikowy zawierający peryndopryl z argininą, indapamid oraz amlodypinę, stosowany w terapii nadciśnienia tętniczego. W trakcie leczenia obserwuje się liczne działania niepożądane, w tym zawroty głowy, ból głowy, parestezje, senność, zaburzenia smaku, zaburzenia widzenia, szum uszny, kołatanie serca, zaczerwienienie twarzy oraz niedociśnienie tętnicze. Ze strony układu oddechowego mogą wystąpić kaszel i duszność, a ze strony przewodu pokarmowego – ból brzucha, zaparcia, biegunka, nudności i wymioty. Szczególnie istotne jest ryzyko hipokaliemii, zwłaszcza przy stosowaniu indapamidu w dawkach 1,5 mg i 2,5 mg, gdzie stężenie potasu poniżej 3,2 mmol/l wystąpiło odpowiednio u 4% i 10% pacjentów po 4-6 tygodniach terapii, ze średnim spadkiem potasu o 0,23 mmol/l i 0,41 mmol/l po 12 tygodniach. Ponadto, możliwe są hiponatremia, hiperkalcemia oraz hiperglikemia. Rzadkie, ale poważne działania niepożądane obejmują zaburzenia hematologiczne (agranulocytoza, niedokrwistość aplastyczna, pancytopenia, leukopenia, neutropenia, niedokrwistość hemolityczna, małopłytkowość) oraz groźne powikłania kardiologiczne, takie jak zaburzenia rytmu serca, zawał mięśnia sercowego i torsade de pointes.
agranulocytoza, amlodypina, ból głowy, bradykardia, diuretyk tiazydopodobny, duszność, hiperglikemia, hiperkalcemia, hiperkaliemia, hipoglikemia, hipokaliemia, hiponatremia, indapamid, kaszel, kołatanie serca, leukopenia, małopłytkowość, migotanie przedsionków, nadciśnienie tętnicze, neutropenia, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość aplastyczna, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność szpiku kostnego, pancytopenia, parestezja, peryndopryl, podwójne widzenie, SIADH, szum uszny, tachykardia komorowa, torsade de pointes, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia smaku, zaburzenia widzenia, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Miravil 100 mg
Miravil (chlorowodorek sertraliny) w dawce 100 mg wykazuje profil działań niepożądanych o charakterze zależnym od dawki, z dominującymi nudnościami oraz zaburzeniami seksualnymi u mężczyzn, zwłaszcza niezdolnością do ejakulacji, która wystąpiła u 14% pacjentów z fobią społeczną, podczas gdy w grupie placebo takich przypadków nie odnotowano. Dane z badań klinicznych obejmujących 2542 pacjentów leczonych sertraliną oraz 2145 placebo, dotyczące różnych wskazań terapeutycznych (depresja, ZO-K, zaburzenia lękowe, PTSD, fobia społeczna), potwierdzają spójny wzorzec działań niepożądanych. Najczęstsze działania niepożądane klasyfikowane jako bardzo często (≥1/10) to nudności i zaburzenia ejakulacji, często (≥1/100 do <1/10) występują bezsenność, zawroty głowy, bóle głowy, biegunka i suchość w jamie ustnej, a rzadziej obserwuje się drgawki, ruchy mimowolne czy zaburzenia psychotyczne. Większość działań ma charakter przemijający, a ich nasilenie zmniejsza się podczas kontynuacji terapii, co sprzyja przestrzeganiu zaleceń terapeutycznych.
badania kliniczne kontrolowane placebo, bezsenność, biegunka, ból głowy, depresja, drgawki, fobia społeczna, nudności, optymalizacja dawki, parestezje, profil bezpieczeństwa leku, PTSD, reakcja skórna, ruchy mimowolne, sertralina, suchość jamy ustnej, tabletka powlekana, zaburzenia ejakulacji, zaburzenia lękowe z napadami lęku, zaburzenia psychotyczne, zaburzenia seksualne, zaburzenia smaku, zaburzenia widzenia, zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne, zawroty głowy, zespół serotoninowy, zespół stresu pourazowego - Leksykon leków
Działania niepożądane – Sobycombi 10 mg + 5 mg
Produkt leczniczy Sobycombi zawiera bisoprolol (fumaranu) oraz amlodypinę (bezylanu) w dawkach 5 mg + 5 mg, 5 mg + 10 mg, 10 mg + 5 mg oraz 10 mg + 10 mg w formie tabletek. Profil działań niepożądanych obejmuje efekty charakterystyczne dla obu substancji czynnych, z klasyfikacją częstości wg MedDRA: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000), bardzo rzadko (<1/10 000) oraz nieznana. Do najczęstszych działań należą zawroty głowy i ból głowy (często, bisoprolol i amlodypina), senność (często, amlodypina), kołatanie serca (często, amlodypina) oraz zaburzenia widzenia, w tym podwójne widzenie (często, amlodypina). Niezbyt często obserwuje się bradykardię, nasilenie niewydolności serca i zaburzenia przewodzenia przedsionkowo-komorowego (bisoprolol), a także zaburzenia snu i depresję (bisoprolol, amlodypina).
amlodypina, beta-adrenolityk, bezsenność, bisoprolol, bloker kanałów wapniowych, bradykardia, działania niepożądane produktów leczniczych, hiperglikemia, klasyfikacja MedDRA, kołatanie serca, małopłytkowość, migotanie przedsionków, neuropatia obwodowa, niewydolność serca, omamy, omdlenie, parestezja, podwójne widzenie, reakcja alergiczna, szum uszny, tachykardia komorowa, zaburzenia pozapiramidowe, zaburzenia przewodzenia przedsionkowo-komorowego, zaburzenia słuchu, zaburzenia smaku, zaburzenia widzenia, zapalenie spojówek, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Clopidogrel Genoptim 75 mg
Klopidogrel, substancja czynna leku Clopidogrel Genoptim 75 mg, został oceniony pod kątem bezpieczeństwa w licznych badaniach klinicznych obejmujących ponad 44 000 pacjentów, z czego ponad 12 000 stosowało lek przez co najmniej rok. Najczęstszym działaniem niepożądanym są krwawienia, obserwowane szczególnie w pierwszym miesiącu terapii. W badaniu CAPRIE częstość krwawień wynosiła 9,3% zarówno dla klopidogrelu, jak i kwasu acetylosalicylowego (ASA), z podobnym odsetkiem ciężkich powikłań krwotocznych. Badania CURE, CLARITY, COMMIT i ACTIVE-A potwierdziły, że terapia skojarzona klopidogrelem z ASA zwiększa częstość krwawień, zwłaszcza pozaczaszkowych i przewodu pokarmowego (np. w ACTIVE-A 6,7% vs 4,3% w grupie placebo z ASA), jednak częstość ciężkich krwawień i udarów krwotocznych pozostaje zbliżona między grupami. W badaniu CURE odsetek krwawień u pacjentów kontynuujących terapię do 5 dni przed zabiegiem wynosił 9,6% (klopidogrel + ASA) vs 6,3% (placebo + ASA).
agnozja, agranulocytoza, choroba posurowicza, eozynofilia, eozynofilowe zapalenie płuc, ginekomastia, granulocytopenia, hemofilia nabyta, hipoglikemia, klopidogrel, krwawienie wewnątrzczaszkowe, krwioplucie, krwotok płucny, krwotok pozaotrzewnowy, kwas acetylosalicylowy, leukopenia, limfocytowe zapalenie jelita grubego, liszaj płaski, małopłytkowość, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, nadwrażliwość na lek, neutropenia, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość, niedokrwistość aplastyczna, niestrawność, obrzęk naczynioruchowy, omamy, ostra niewydolność wątroby, pancytopenia, parestezja, reakcja rzekomo-anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, śródmiąższowe zapalenie płuc, stan splątania, udar krwotoczny, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zaburzenia smaku, zakrzepowa plamica małopłytkowa, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, zapalenie kłębuszkowe nerek, zapalenie naczyń, zapalenie stawów, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawroty błędnikowe, zawroty głowy, zespół DRESS, zespół nadwrażliwości polekowej, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon substancji czynnych
Wapń węglan – Działania niepożądane
Wapnia węglan (Calcii carbonas) jest szeroko stosowany jako źródło jonów wapnia oraz lek zobojętniający kwas solny w żołądku. Pomimo względnego bezpieczeństwa, jego stosowanie może prowadzić do działań niepożądanych, w tym zaburzeń metabolicznych takich jak hiperkalcemia i hiperkalciuria. Szczególnie istotnym powikłaniem jest zespół mleczno-alkaliczny (Burnetta), występujący przy długotrwałym stosowaniu dużych dawek wapnia w połączeniu z produktami mlecznymi, objawiający się m.in. azotemią, zwapnieniami tkanek, bólami głowy, zaburzeniami smaku oraz astenia. Dodatkowo, u pacjentów z niewydolnością nerek może dojść do zasadowicy. Objawy ze strony przewodu pokarmowego obejmują rzadko występujące zaparcia, wzdęcia, nudności, bóle brzucha i biegunkę, a także bardzo rzadkie reakcje skórne (świąd, wysypka, pokrzywka) oraz reakcje nadwrażliwości, w tym anafilaksję i wstrząs anafilaktyczny.
astenia, azotemia, bisfosfonian, ból głowy, diuretyk tiazydowy, glikozyd nasercowy, hiperfosfatemia, hiperkalcemia, hiperkalciuria, kwaśne odbijanie, nefrokalcynoza, obrzęk naczynioruchowy, osłabienie mięśniowe, pokrzywka, polidypsja, poliuria, produkt mleczny, reakcja anafilaktoidalna, reakcja anafilaktyczna, reakcja skórna, skurcz oskrzeli, węglan wapnia, wstrząs anafilaktyczny, wzdęcia, zaburzenia neuropsychiatryczne, zaburzenia smaku, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zaparcie, zasadowica, zespół Burnetta, zespół mleczno-alkaliczny, zwapnienie tkanek - Leksykon leków
Działania niepożądane – Zahron Combi 10 mg + 10 mg
Preparat Zahron Combi, zawierający rozuwastatynę wapniową oraz amlodypinę bezylan, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych o różnej częstości występowania, klasyfikowanych zgodnie z MedDRA. Wśród najważniejszych działań niepożądanych należy wymienić leukopenię (bardzo rzadko przy amlodypinie), małopłytkowość (bardzo rzadko przy amlodypinie, rzadko przy rozuwastatynie), reakcje alergiczne (bardzo rzadko przy amlodypinie) oraz reakcje nadwrażliwości, w tym obrzęk naczynioruchowy (rzadko przy rozuwastatynie). Częstość występowania hiperglikemii jest bardzo rzadka przy amlodypinie, natomiast cukrzyca występuje często przy stosowaniu rozuwastatyny. W zakresie układu nerwowego obserwuje się często zawroty głowy i ból głowy przy obu substancjach, a także senność (często przy amlodypinie) i inne zaburzenia czucia o częstości niezbyt częstej. Zaburzenia psychiczne, takie jak bezsenność, depresja i zmiany nastroju, występują z częstością nieznaną lub niezbyt częstą, co wymaga monitorowania stanu pacjenta.
amlodypina bezylan, ból głowy, cukrzyca, depresja, dezorientacja, drżenie, hiperglikemia, klasyfikacja MedDRA, leukopenia, małopłytkowość, niedoczulica, niewydolność oddechowa, obrzęk dróg oddechowych, obrzęk naczynioruchowy, omdlenie, parestezje, reakcja alergiczna, rozuwastatyna wapniowa, senność, zaburzenia gospodarki węglowodanowej, zaburzenia krzepnięcia krwi, zaburzenia smaku, zaburzenia snu, zawroty głowy, zmiany nastroju - Leksykon leków
Działania niepożądane – Floxitrat 400 mg
Moksyfloksacyna w dawce 400 mg, stosowana doustnie lub w leczeniu sekwencyjnym, wykazuje szeroki profil działań niepożądanych, z których większość występuje z częstością poniżej 3%, z wyjątkiem nudności i biegunki. Do często obserwowanych działań należą nadkażenia opornymi bakteriami i kandydoza jamy ustnej oraz pochwy. Zaburzenia hematologiczne, takie jak niedokrwistość, leukopenia, neutropenia, małopłytkowość, trombocytoza i eozynofilia, występują niezbyt często, natomiast agranulocytoza i pancytopenia są rzadkie i bardzo rzadkie. Reakcje alergiczne, w tym anafilaksja i obrzęk naczynioruchowy, pojawiają się niezbyt często lub rzadko, z potencjalnym zagrożeniem życia. Ponadto, moksyfloksacyna może powodować zaburzenia metaboliczne (hiperlipidemia, hiperglikemia, hiperurykemia, rzadko hipoglikemia i śpiączka hipoglikemiczna) oraz objawy ze strony układu nerwowego, takie jak ból głowy, zawroty głowy, parestezje, zaburzenia smaku, splątanie, majaczenie, a także rzadkie napady drgawek i reakcje psychotyczne. Występują również zaburzenia widzenia i słuchu, a także wydłużenie odstępu QT i inne arytmie, które mogą prowadzić do zagrażających życiu zdarzeń kardiologicznych, w tym torsade de pointes i zatrzymania akcji serca.
agranulocytoza, anafilaksja, ból głowy, ból żołądkowo-jelitowy, choroba nerwowo-mięśniowa, dławica piersiowa, drżenie, duszność, dysfagia, eozynofilia, fluorochinolon, hiperglikemia, hiperlipidemia, hiperurykemia, hipoglikemia, kołatanie serca, leukopenia, małopłytkowość, miastenia, migotanie przedsionków, moksyfloksacyna, morfologia krwi, nadciśnienie tętnicze, nadkażenie, napady drgawek, neutropenia, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość, niestrawność, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, nudności i biegunka, obrzęk alergiczny, obrzęk naczynioruchowy, omdlenie, osłabienie słuchu, ostra uogólniona osutka krostkowa, pancytopenia, piorunujące zapalenie wątroby, poantybiotykowe zapalenie jelita grubego, przemijająca utrata wzroku, rabdomioliza, reakcja alergiczna, rozszerzenie naczyń krwionośnych, rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego, śpiączka hipoglikemiczna, splątanie i dezorientacja, szumy uszne, tachyarytmia komorowa, tachykardia, toksyczna nekroliza naskórka, torsade de pointes, trombocytoza, wstrząs anafilaktyczny, wydłużenie odstępu QT, wzdęcia, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia smaku, zaburzenia snu, zaburzenia widzenia, zakażenie Clostridioides difficile, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie naczyń krwionośnych, zapalenie ścięgna, zapalenie stawów, zapalenie wątroby, zatrzymanie czynności serca, zawroty głowy pochodzenia obwodowego, zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego, zerwanie ścięgna, zespół niewłaściwego uwalniania wazopresyny, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka, zwiększona aktywność aminotransferaz - Leksykon leków
Działania niepożądane – AuroFena 100 mcg
Podczas terapii lekiem AuroFena, zawierającym fentanyl w postaci cytrynianu, obserwuje się liczne działania niepożądane charakterystyczne dla opioidów, w tym depresję oddechową, depresję krążeniową, niedociśnienie oraz wstrząs, które wymagają ścisłego monitorowania pacjenta. Wielokrotne stosowanie może prowadzić do rozwoju tolerancji i uzależnienia, nawet przy dawkach terapeutycznych, a ryzyko to zależy od indywidualnych czynników pacjenta, dawki i czasu terapii. Zespół odstawienia opioidów manifestuje się nudnościami, wymiotami, biegunką, niepokojem, dreszczami, drżeniem i potliwością. Po wprowadzeniu leku do obrotu zgłaszano również reakcje nadwrażliwości, takie jak wysypka, rumień oraz obrzęk twarzy i warg. Przedawkowanie może skutkować utratą świadomości i zatrzymaniem oddychania, stanowiąc zagrożenie życia.
bradykardia, cytrynian, depresja krążeniowa, depresja oddechowa, drgawki, dyspepsja, dyzartria, fentanyl, halucynacje, hipogonadyzm, jadłowstręt, kandydoza jamy ustnej, letarg, migrena, nadciśnienie, nadmierna potliwość, nadwrażliwość, neutropenia, niedobór androgenów, niedociśnienie, niedoczulica, niedoczynność kory nadnerczy, niedokrwistość, niedrożność jelit, poszerzenie dróg żółciowych, przekrwienie spojówek, refluks żołądkowo-przełykowy, stan euforyczny, stan splątania, tachykardia, tolerancja na lek, trombocytopenia, utrata świadomości, uzależnienie, wstrząs, zaburzenia poznawcze, zaburzenia smaku, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, zapalenie gardła, zapalenie przełyku, zatrzymanie moczu, zatrzymanie oddychania, zawroty głowy, zespół bezdechu sennego, zespół odstawienia opioidów, zespół odstawienny noworodka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Niquitin 2 mg
Pastylki do ssania NiQuitin 2 mg, stosowane jako nikotynowa terapia zastępcza, mogą wywoływać działania niepożądane związane z farmakologicznym działaniem nikotyny, których częstość i nasilenie zależą od dawki. Najczęściej obserwowanymi objawami są nudności (≥1/10), a także wymioty, niestrawność, ból w nadbrzuszu, biegunka, suchość w jamie ustnej, zaparcia, zgaga oraz podrażnienia jamy ustnej (≥1/100 do <1/10). Rzadziej występują wrzód trawienny, refluks żołądkowo-przełykowy i zapalenie przełyku (≥1/1000 do <1/100). Ze strony układu nerwowego często zgłaszane są ból głowy i zawroty głowy (≥1/100 do <1/10), a także bezsenność i niepokój. Działania niepożądane ze strony układu oddechowego obejmują zapalenie gardła, kaszel i ból gardła (≥1/100 do <1/10). W okresie po wprowadzeniu do obrotu odnotowano również kołatanie serca i tachykardię, które wymagają szczególnej uwagi u pacjentów z chorobami sercowo-naczyniowymi.
astma, bezsenność, biegunka, ból gardła, ból głowy, ból nadbrzusza, ból szczęki, czkawka, drgawki, drżenie, duszność, dysfagia, dyskomfort jamy ustnej, infekcja dolnych dróg oddechowych, kaszel, kołatanie serca, koszmary senne, krwawienie dziąseł, kurcz krtani, moczenie nocne, nadmierna potliwość, nadwrażliwość, nerwowość, niedrożność nosa, niepokój, niestrawność, nietypowe sny, nikotynowa terapia zastępcza, nudności, objawy grypopodobne, obrzęk naczynioruchowy, odbijanie, osłabienie, owrzodzenie jamy ustnej, padaczka, pokrzywka, przedawkowanie, przepuklina rozworu przełykowego, reakcja anafilaktyczna, refluks żołądkowo-przełykowy, rumień, ślinotok, suchość jamy ustnej, świąd, tachykardia, wrzód trawienny, wrzodziejące zapalenie jamy ustnej, wymioty, wysypka, wzdęcia, wzmożony apetyt, zaburzenia krzepliwości, zaburzenia smaku, zaczerwienienie skóry, zapalenie gardła, zapalenie jamy ustnej, zapalenie przełyku, zaparcie, zawroty głowy, zgaga, zmęczenie, zmiany nastroju - Leksykon leków
Działania niepożądane – Metformin hydrochloride Teva 500 mg
Chlorowodorek metforminy, stosowany w dawce 500 mg, jest lekiem pierwszego wyboru w terapii cukrzycy typu 2, jednak jego stosowanie wiąże się z występowaniem działań niepożądanych, które należy monitorować. Najczęściej obserwowane są zaburzenia żołądkowo-jelitowe, takie jak nudności, wymioty, biegunka, ból brzucha oraz utrata apetytu, występujące bardzo często (>1/10) i zwykle ustępujące samoistnie po kontynuacji leczenia. W zakresie zaburzeń metabolicznych często (>1/100, <1/10) występuje niedobór witaminy B12, co wymaga okresowej kontroli jej poziomu, zwłaszcza u pacjentów z anemią lub neuropatią obwodową. Bardzo rzadko (<1/10 000) może dojść do kwasicy mleczanowej, poważnego powikłania metabolicznego wymagającego natychmiastowej hospitalizacji. Zaburzenia smaku, głównie metaliczny lub gorzki posmak, występują często (>1/100, <1/10).
anemia megaloblastyczna, biegunka, ból brzucha, chlorowodorek metforminy, cukrzyca typu 2, duszność, dysfagia, hipotermia, kwasica mleczanowa, neuropatia obwodowa, niedobór witaminy B12, nieprawidłowe wyniki wątrobowe, nudności, podwyższone enzymy wątrobowe, podwyższony poziom mleczanów, pokrzywka, rumień, śpiączka, świąd skóry, utrata apetytu, wymioty, zaburzenia przewodu pokarmowego, zaburzenia smaku, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zapalenie wątroby - Leksykon leków
Działania niepożądane – Perindopril/Amlodipine Krka 8 mg + 10 mg
Perindopril/Amlodipine Krka, łączący inhibitor ACE perindopryl oraz bloker kanałów wapniowych amlodypinę, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które należy monitorować w praktyce klinicznej. Najczęściej obserwowane efekty uboczne to ból głowy, zawroty głowy, obrzęki (zwłaszcza kostek), niedociśnienie tętnicze, kołatanie serca, kaszel suchy charakterystyczny dla inhibitorów ACE oraz zaburzenia elektrolitowe, w tym hiperkaliemia. Działania te występują z różną częstością, od bardzo często (≥1/10) do niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100), a ich nasilenie i ryzyko powikłań jest szczególnie istotne u pacjentów w podeszłym wieku, z niewydolnością nerek lub chorobami sercowo-naczyniowymi. Monitorowanie parametrów biochemicznych, ciśnienia tętniczego oraz funkcji nerek jest kluczowe dla bezpiecznego stosowania preparatu.
amlodypina, astenia, biegunka, ból brzucha, ból głowy, duszność, hiperkaliemia, inhibitor ACE, kaszel, klasyfikacja MedDRA, kołatanie serca, kurcze mięśni, nagłe zaczerwienienie, niedociśnienie tętnicze, niestrawność, niewydolność serca, nudności, objawy kardiologiczne, obrzęk, obrzęk kostek, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk stawów, parestezja, peryndopryl, podwójne widzenie, świąd, szum uszny, wykwit, wymioty, wysypka, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia funkcji nerek, zaburzenia smaku, zaburzenia widzenia, zaparcie, zawroty głowy, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego, zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego, zmęczenie - Leksykon leków
Działania niepożądane – Fludrocortisone Adamed 0,1 mg
Fludrokortyzon (Fludrocortisone Adamed) wykazuje działania niepożądane głównie związane z jego aktywnością mineralokortykotropową. Przy standardowej dawce terapeutycznej 0,1 mg działania niepożądane są rzadkie i obejmują m.in. zasadowicę hipokaliemiczną, hipokaliemię, bóle głowy, omamy, drgawki, omdlenia, nieostre widzenie, niewydolność i przerost serca, nadciśnienie tętnicze, biegunkę, osłabienie i zanik mięśni oraz obrzęki. Częstość występowania tych zdarzeń nie jest precyzyjnie określona na podstawie dostępnych danych klinicznych. Fludrokortyzon jest zwykle stosowany w terapii skojarzonej z glikokortykoidami, co może modyfikować profil bezpieczeństwa leczenia.
aktywność mineralokortykotropowa, choroba wrzodowa, cukrzyca utajona, fludrokortyzon, glikokortykoidy, hipokaliemia, jaskra, nadciśnienie tętnicze, nadciśnienie wewnątrzczaszkowe, nieostre widzenie, niewydolność serca, octan fludrokortyzonu, osłabienie mięśni, osteoporoza, otyłość centralna, przerost serca, twarz księżycowata, zaburzenia gojenia ran, zaburzenia miesiączkowania, zaburzenia smaku, zaburzenia zakrzepowo-zatorowe, zaćma podtorebkowa tylna, zahamowanie czynności kory nadnerczy, zanik mięśni, zanik skóry, zasadowica hipokaliemiczna, zatrzymanie sodu, zespół Cushinga - Leksykon substancji czynnych
Metformina – Działania niepożądane
Metformina, lek pierwszego wyboru w terapii cukrzycy typu 2, charakteryzuje się dobrym profilem bezpieczeństwa, jednak jej stosowanie wiąże się z występowaniem działań niepożądanych, głównie ze strony przewodu pokarmowego, takich jak nudności, wymioty, biegunka, ból brzucha i utrata apetytu, które występują bardzo często (≥1/10 pacjentów) i zwykle ustępują samoistnie. Zaleca się przyjmowanie metforminy w 2-3 dawkach podzielonych podczas lub bezpośrednio po posiłku oraz stopniowe zwiększanie dawki, co poprawia tolerancję. Długotrwałe stosowanie może prowadzić do niedoboru witaminy B12 (często, ≥1/100 do <1/10 pacjentów), co wymaga monitorowania i ewentualnej suplementacji, zwłaszcza u pacjentów z objawami niedokrwistości megaloblastycznej lub neuropatii obwodowej. Rzadkie, ale poważne powikłanie stanowi kwasica mleczanowa (<1/10 000 pacjentów), szczególnie u osób z niewydolnością nerek, wątroby, stanami hipoksji, odwodnieniem czy po zastosowaniu jodowych środków kontrastowych, wymagająca natychmiastowej interwencji medycznej.
cukrzyca typu 2, hipoksja tkankowa, hipoperfuzja narządów, kwasica mleczanowa, lek przeciwcukrzycowy, metformina, neuropatia obwodowa, niedobór witaminy B12, niedokrwistość megaloblastyczna, niewydolność nerek, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, preparat o przedłużonym uwalnianiu, przewlekła choroba nerek, przewód pokarmowy, radiologiczny środek kontrastowy, reakcja anafilaktyczna, rumień, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia smaku, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zapalenie wątroby - Leksykon leków
Działania niepożądane – Lisinopril/Amlodipine Alkaloid-INT 20 mg + 5 mg
Produkt leczniczy Lisinopril/Amlodipine Alkaloid-INT łączy lizynopryl i amlodypinę w terapii nadciśnienia tętniczego. W badaniu klinicznym (n=195) częstość działań niepożądanych podczas terapii skojarzonej nie przekraczała częstości obserwowanej w monoterapii. Najczęściej zgłaszane działania niepożądane to ból głowy (8%), kaszel (5%) oraz zawroty głowy (3%), głównie o łagodnym i przemijającym charakterze. Rzadko konieczne jest przerwanie leczenia. Profil bezpieczeństwa obejmuje m.in. zaburzenia hematologiczne (agranulocytoza, leukopenia, małopłytkowość), reakcje anafilaktyczne, zespół SIADH, zaburzenia gospodarki węglowodanowej (hipoglikemia, hiperglikemia), oraz objawy ze strony układu nerwowego, sercowo-naczyniowego, oddechowego i pokarmowego. Występują także rzadkie, ale poważne powikłania, takie jak zawał mięśnia sercowego czy ostra niewydolność nerek.
agranulocytoza, alergiczne zapalenie pęcherzyków płucnych, amlodypina, bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból mięśnia, ból stawu, depresja, działanie niepożądane, eozynofilowe zapalenie płuc, ginekomastia, hiperglikemia, hipoglikemia, impotencja, incydent mózgowo-naczyniowy, kaszel, kołatanie serca, kurcz mięśnia, leukopenia, lizynopryl, łuszczyca, małopłytkowość, mocznica, nadciśnienie tętnicze, neuropatia obwodowa, neutropenia, niedociśnienie tętnicze, niewydolność wątroby, nudności, objaw Raynauda, obrzęk kostek, obrzęk naczynioruchowy jelit, omamy, omdlenie, ostra niewydolność nerek, parestezje, pęcherzyca, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, rozrost dziąseł, rumień wielopostaciowy, skąpomocz, skurcz oskrzeli, splątanie, świąd, szumy uszne, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, wahania nastroju, widzenie podwójne, wymioty, wysypka, zaburzenia pozapiramidowe, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia smaku, zaburzenia snu, zaburzenia węchu, zaburzenia widzenia, zahamowanie czynności szpiku kostnego, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie naczyń, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zapalenie zatok, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy, zespół nieprawidłowego wydzielania hormonu antydiuretycznego, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Azelin (137 mcg + 50 mcg)/ dawkę donosową
Preparat Azelin to aerozol do nosa zawierający 137 µg chlorowodorku azelastyny (125 µg azelastyny) oraz 50 µg propionianu flutykazonu w każdej dawce. Najczęściej obserwowanym działaniem niepożądanym jest krwawienie z nosa, występujące bardzo często (≥1/10). Często (≥1/100 do <1/10) pojawiają się bóle głowy, zaburzenia smaku oraz nieprzyjemny zapach, które mogą być związane z niewłaściwą techniką aplikacji. Niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100) występują objawy dyskomfortu w jamie nosowej, kichanie, suchość i podrażnienie gardła. Rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000) mogą pojawić się reakcje nadwrażliwości, w tym anafilaksja, obrzęk naczynioruchowy i skurcz oskrzeli. Bardzo rzadko (<1/10 000) odnotowano zawroty głowy, senność, jaskrę, wzrost ciśnienia wewnątrzgałkowego oraz zaćmę, zwłaszcza po długotrwałym stosowaniu flutykazonu.
azelastyna, ból głowy, ciśnienie wewnątrzgałkowe, działania niepożądane, flutykazon, glikokortykosteroidy, jaskra, kortykosteroidy, krwawienie z nosa, nadżerka błony śluzowej, niepożądane działania produktów leczniczych, nudności, obrzęk naczynioruchowy, osteoporoza, owrzodzenie błony śluzowej, perforacja przegrody nosowej, pokrzywka, propionian flutykazonu, reakcja anafilaktyczna, skurcz oskrzeli, suchość jamy nosowej, zaburzenia smaku, zaćma, zahamowanie wzrostu, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Magnevist 469 mg/ml
Magnevist (dimegluminy gadopentonian) w stężeniu 469 mg/ml (0,5 mmol/ml) jest gadoliniowym środkiem kontrastowym stosowanym w badaniach MRI, którego profil bezpieczeństwa opiera się na danych z 11 000 pacjentów. Najczęściej obserwowane działania niepożądane (≥0,4%) to reakcje w miejscu podania, bóle głowy oraz nudności, zwykle o łagodnym lub umiarkowanym przebiegu. Jednakże, u pacjentów z upośledzoną funkcją nerek istnieje ryzyko wystąpienia nerkopochodnego zwłóknienia układowego (NSF), poważnego powikłania prowadzącego do włóknienia skóry i tkanek głębokich, które może skutkować ograniczeniem ruchomości stawów i niewydolnością narządów wewnętrznych. Ponadto, mogą wystąpić reakcje rzekomoanafilaktyczne, w tym wstrząs rzekomoanafilaktyczny, które stanowią bezpośrednie zagrożenie życia i mogą pojawić się zarówno bezpośrednio po podaniu, jak i z opóźnieniem do kilku dni.
białko C-reaktywne, dializoterapia, dreszcze, duszność, gadolinowy środek kontrastowy, gorączka, hemodializa, hiperbilirubinemia, nerkopochodne zwłóknienie układowe, niedociśnienie, niewydolność oddechowa, obrzęk gardła, obrzęk krtani, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk płuc, ostra niewydolność nerek, podwyższony poziom żelaza, pokrzywka, reakcja nadwrażliwości, reakcja rzekomoanafilaktyczna, reakcja wazowagalna, rezonans magnetyczny, sinica, skurcz krtani, skurcz oskrzeli, środek kontrastowy, włóknienie skóry, wstrząs anafilaktyczny, wstrząs rzekomoanafilaktyczny, zaburzenia smaku, zakrzepowe zapalenie żył - Leksykon chorób i schorzeń
Rak migdałków – Objawy
Rak migdałków podniebiennych stanowi najczęstszy nowotwór jamy ustno-gardłowej, często diagnozowany w zaawansowanym stadium, gdyż około 66-77% pacjentów prezentuje rozległe zajęcie tkanek i węzłów chłonnych. Wczesne objawy, takie jak przewlekły ból gardła utrzymujący się ponad 2-3 tygodnie, asymetria migdałków, jednostronny ból ucha, trudności w połykaniu czy krwawa ślina, mogą być mylone z infekcjami górnych dróg oddechowych, co utrudnia wczesne rozpoznanie. Rak migdałków dzieli się na HPV-dodatni i HPV-ujemny, zróżnicowany pod względem epidemiologii i przebiegu klinicznego: HPV-dodatni częściej dotyczy młodszych, niepalących pacjentów i charakteryzuje się lepszym rokowaniem (5-letnie przeżycie około 71%), podczas gdy HPV-ujemny występuje u starszych palaczy z gorszym prognozą (5-letnie przeżycie około 46%).
angina, asymetria migdałków, chrypka, dysfagia, górne drogi oddechowe, halitoza, HPV dodatni, migdałek podniebienny, nosogardło, palenie tytoniu, podstawa czaszki, powiększony węzeł chłonny, przerzut do węzłów chłonnych, rak gardła środkowego, rak in situ, rak migdałków, rak przedinwazyjny, szczękościsk, tętnica szyjna, trismus, wirus brodawczaka ludzkiego, zaburzenia smaku, zapalenie migdałków - Leksykon leków
Działania niepożądane – Moreme 300 mg
Bupropion chlorowodorek, substancja czynna leku Moreme (tabletki o zmodyfikowanym uwalnianiu 150 mg i 300 mg), wiąże się z szerokim spektrum działań niepożądanych, które należy monitorować podczas terapii. Do najczęstszych należą bezsenność (≥10%), ból głowy (≥10%), suchość błony śluzowej jamy ustnej (≥10%), nudności i wymioty (≥10%), a także zaburzenia widzenia i szumy uszne (≥1/100 do <1/10). Istotne są również zaburzenia psychiczne, takie jak pobudzenie i lęk (≥1/100 do <1/10), a także rzadziej występujące depresja i splątanie (≥1/1000 do <1/100). Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko napadów drgawkowych, które występują z częstością około 0,1% (1/1000), oraz na potencjalne myśli i zachowania samobójcze, których częstość jest nieznana, ale mogą pojawić się zarówno w trakcie leczenia, jak i po jego przerwaniu. Monitorowanie parametrów hematologicznych, biochemicznych (w tym funkcji wątroby) oraz ocena ryzyka interakcji, zwłaszcza z lekami serotoninergicznymi (SSRI, SNRI), jest wskazane u pacjentów leczonych Moreme.
ataksja, bupropion, dystonia, enzymy wątrobowe, hiperglikemia, hiponatremia, kserostomia, lek serotoninergiczny, leukopenia, MOREME, morfologia krwi, myśli samobójcze, nadciśnienie tętnicze, napad drgawkowy, napad toniczno-kloniczny, niedociśnienie ortostatyczne, niedokrwistość, nietrzymanie moczu, obrzęk naczynioruchowy, ostra uogólniona osutka krostkowa, parestezja, parkinsonizm, reakcja nadwrażliwości, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, szumy uszne, tabletki o zmodyfikowanym uwalnianiu, tachykardia, toczeń rumieniowaty skórny, toczeń rumieniowaty układowy, trombocytopenia, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenia smaku, zapalenie wątroby, zatrzymanie moczu, zespół serotoninowy, zespół Stevensa-Johnsona