wstrząs kardiogenny
Wstrząs kardiogenny to stan nagłego zagrożenia życia charakteryzujący się niewydolnością serca jako pompy, co prowadzi do niedostatecznej perfuzji tkankowej. Jest najcięższą postacią ostrej niewydolności serca z wysoką śmiertelnością sięgającą 40-50% pomimo nowoczesnych metod leczenia.
Najczęstszą przyczyną wstrząsu kardiogennego jest zawał serca, szczególnie obejmujący duży obszar lewej komory. Inne przyczyny to zaawansowana kardiomiopatia, ciężkie wady zastawkowe, zapalenie mięśnia sercowego, tamponada serca czy uraz serca. W patofizjologii kluczową rolę odgrywa błędne koło: zmniejszony rzut serca → hipoperfuzja narządów → aktywacja mechanizmów kompensacyjnych → zwiększone obciążenie serca → dalsze zmniejszenie rzutu.
Diagnostyka wstrząsu kardiogennego obejmuje ocenę parametrów hemodynamicznych (hipotonia, tachykardia), objawów hipoperfuzji narządowej (oliguria, zaburzenia świadomości, ochłodzenie skóry) oraz badania obrazowe i laboratoryjne (EKG, echokardiografia, markery uszkodzenia mięśnia sercowego, gazometria). Kryteria diagnostyczne to: ciśnienie skurczowe <90 mmHg lub spadek o >30 mmHg, indeks sercowy <2,2 l/min/m², ciśnienie zaklinowania w płucnych naczyniach włosowatych >15 mmHg.
Leczenie wymaga kompleksowego podejścia i powinno być prowadzone w ośrodkach specjalistycznych. Obejmuje ono: leczenie przyczynowe (najczęściej pilna rewaskularyzacja w przypadku zawału), optymalizację stanu hemodynamicznego (leki inotropowe, wazoaktywne), mechaniczne wspomaganie krążenia (kontrapulsacja wewnątrzaortalna, ECMO, urządzenia Impella) oraz leczenie powikłań. Kluczowe znaczenie ma szybkie wdrożenie leczenia i transfer do ośrodka z możliwością pełnej interwencji.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przeciwwskazania – Amlodypina + Walsartan + Hydrochlorotiazyd Macleods 10 mg + 160 mg + 25 mg
Produkt leczniczy Amlodypina + Walsartan + Hydrochlorotiazyd Macleods, dostępny w dawkach od 5 mg + 160 mg + 12,5 mg do 10 mg + 320 mg + 25 mg, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na składniki aktywne (amlodypinę, walsartan, hydrochlorotiazyd), pochodne sulfonamidów i dihydropirydyny oraz substancje pomocnicze. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest stosowanie w drugim i trzecim trymestrze ciąży ze względu na teratogenne działanie walsartanu, które może prowadzić do uszkodzeń nerek, hipoplazji czaszki oraz śmierci płodu lub noworodka. Lek nie powinien być stosowany u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (GFR <30 ml/min/1,73 m²), anurią lub dializowanych, a także u osób z marskością żółciową lub cholestazą ze względu na ryzyko kumulacji substancji czynnych i nasilenia działań niepożądanych. Ponadto, jednoczesne stosowanie z aliskirenem jest przeciwwskazane u pacjentów z cukrzycą lub GFR <60 ml/min/1,73 m² z powodu ryzyka hiperkaliemii, hipotensji i pogorszenia funkcji nerek.
amlodypina, antagonista receptora angiotensyny II, anuria, cholestaza, dializoterapia, dna moczanowa, hiperkalcemia, hiperkaliemia, hiperurykemia, hipokaliemia, hiponatremia, hydrochlorotiazyd, kardiomiopatia przerostowa, marskość żółciowa, niedociśnienie, niewydolność serca, pochodna dihydropirydyny, stenoza aortalna, substancja czynna, sulfonamid, walsartan, współczynnik filtracji kłębuszkowej, wstrząs kardiogenny, zaburzenia elektrolitowe, zawał mięśnia sercowego, zwężenie drogi odpływu lewej komory - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Perindopril/Amlodipine Krka 8 mg + 10 mg
Produkt leczniczy Perindopril/Amlodipine Krka, zawierający inhibitor ACE perindopryl z tert-butyloaminą oraz bloker kanałów wapniowych amlodypinę, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na składniki aktywne lub inne inhibitory ACE i dihydropirydyny. Szczególne przeciwwskazania dotyczą historii obrzęku naczynioruchowego, dziedzicznego lub idiopatycznego obrzęku naczynioruchowego, znacznego obustronnego zwężenia tętnic nerkowych, ciężkiego niedociśnienia, wstrząsu (w tym kardiogennego), zwężenia drogi odpływu z lewej komory (np. ciężkie zwężenie zastawki aortalnej) oraz hemodynamicznie niestabilnej niewydolności serca po ostrym zawale mięśnia sercowego. Stosowanie w ciąży jest bezwzględnie przeciwwskazane w II i III trymestrze, a w I trymestrze wymaga oceny korzyści i ryzyka. Ponadto, leczenie nie powinno być rozpoczynane wcześniej niż 36 godzin po ostatniej dawce produktu zawierającego sakubitryl i walsartan ze względu na ryzyko obrzęku naczynioruchowego.
amlodypina, bloker kanałów wapniowych, cukrzyca, dihydropirydyna, dysfagia, dziedziczny obrzęk naczynioruchowy, hiperkaliemia, inhibitor ACE, niedociśnienie, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, peryndopryl, przewlekła choroba nerek, reakcja anafilaktoidalna, sakubitryl, stenoza naczyniowa, wstrząs kardiogenny, zaburzenie czynności nerek, zawał mięśnia sercowego, zwężenie tętnic nerkowych, zwężenie zastawki aortalnej - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Adrenalina WZF 0,1% 1 mg/ml
Adrenalina WZF 0,1% (1 mg/ml) jest stosowana w różnych stanach nagłych, z indywidualnym doborem dawki i drogi podania. W resuscytacji krążeniowo-oddechowej u dorosłych podaje się dożylnie 1 mg co 3-5 minut, po rozcieńczeniu lub bez, z możliwością kontynuacji wlewów dożylnych 50-100 µg bolusów. We wstrząsie anafilaktycznym preferowana jest droga domięśniowa (0,3-0,5 mg, do 1 mg w ciężkich przypadkach), z powtarzaniem dawek co 10-15 minut. W napadzie astmy oskrzelowej stosuje się 0,3 mg domięśniowo lub podskórnie, powtarzając dawkę do trzech razy co 20 minut. W ciężkiej bradykardii adrenalina podawana jest we wlewie dożylnym 2-10 µg/min, a we wstrząsie kardiogennym jako wazopresor w dawce 0,05-0,5 µg/kg mc./min. U dzieci dawkowanie jest dostosowane do masy ciała, np. w resuscytacji 10 µg/kg mc. dożylnie co 3-5 minut, a we wstrząsie anafilaktycznym 10 µg/kg mc. domięśniowo, maksymalnie do 0,5 mg jednorazowo, z podziałem na grupy wiekowe i odpowiednim rozcieńczeniem.
bolus, bradykardia, ciśnienie tętnicze krwi, dostęp dożylny, droga dotchawicza, drogi podania leku, nagłe zatrzymanie krążenia, napad astmy oskrzelowej, ostra reakcja alergiczna, perfuzja, podanie domięśniowe, podanie dożylne, podanie podskórne, podanie śródkostne, resuscytacja krążeniowo-oddechowa, rurka intubacyjna, skurcz oskrzeli, spontaniczne krążenie, wazopresor, wstrząs anafilaktyczny, wstrząs kardiogenny, znieczulenie ogólne - Leksykon chorób i schorzeń
Ostre uszkodzenie nerek – Etiologia i przyczyny
Ostre uszkodzenie nerek (AKI) to nagły spadek funkcji nerek manifestujący się wzrostem stężenia kreatyniny w surowicy oraz/lub oligurią/anurią, prowadzący do zaburzeń homeostazy wodno-elektrolitowej i akumulacji toksyn. Etiologia AKI dzieli się na trzy główne kategorie: przednerkową (60-70% przypadków), wewnątrznerkową (25-40%) oraz zanerkową (5-10%). Przednerkowe AKI wynika głównie z hipoperfuzji nerek spowodowanej hipowolemią, niewydolnością serca, sepsą lub lekami nefrotoksycznymi (NLPZ, ACE-I, ARB, diuretyki). Wewnątrznerkowe AKI obejmuje ostrą martwicę cewek nerkowych (ATN), ostre kłębuszkowe i śródmiąższowe zapalenia nerek, mikroangiopatie zakrzepowe oraz nefrotoksyczne uszkodzenia lekami (aminoglikozydy, środki kontrastowe, chemioterapia). Zanerkowe AKI jest konsekwencją obustronnej przeszkody odpływu moczu, najczęściej z powodu przerostu gruczołu krokowego, kamicy nerkowej lub nowotworów układu moczowego.
antagoniści receptora angiotensyny II, hipowolemia, inhibitory konwertazy angiotensyny, kamica nerkowa, krążenie pozaustrojowe, krwawienie wewnętrzne, kwasica ketonowa, łagodny rozrost gruczołu krokowego, mikroangiopatia zakrzepowa, nefropatia IgA, neurogenny pęcherz moczowy, niesteroidowe leki przeciwzapalne, obstrukcja odpływu moczu, ostra martwica cewek nerkowych, ostre kłębuszkowe zapalenie nerek, ostre śródmiąższowe zapalenie nerek, ostre uszkodzenie nerek, plamica Schönleina-Henocha, przepływ krwi przez nerki, rabdomioliza, równowaga wodno-elektrolitowa, stężenie kreatyniny w surowicy, szpiczak mnogi, toczeń rumieniowaty układowy, wstrząs kardiogenny, wstrząs septyczny, zakrzepowa plamica małopłytkowa, zawał mięśnia sercowego, zespół Goodpasture’a, zespół hemolityczno-mocznicowy, zespół lizy guza, zespół wątrobowo-nerkowy, ziarniniakowatość z zapaleniem naczyń, złośliwe nadciśnienie tętnicze, zwłóknienie zaotrzewnowe - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Amlessa 8 mg + 10 mg
Produkt leczniczy Amlessa, zawierający peryndopryl (inhibitor ACE) oraz amlodypinę (antagonista wapnia), posiada liczne przeciwwskazania wynikające z farmakologii obu składników. Amlessa jest przeciwwskazana u pacjentów z nadwrażliwością na peryndopryl, inhibitory ACE lub amlodypinę, a także u osób z obrzękiem naczynioruchowym w wywiadzie, dziedzicznym lub idiopatycznym obrzękiem naczynioruchowym. Nie należy stosować leku w drugim i trzecim trymestrze ciąży ze względu na ryzyko uszkodzenia płodu. Ponadto, przeciwwskazania obejmują ciężkie niedociśnienie, wstrząs (w tym kardiogenny), zwężenie drogi odpływu z lewej komory (np. zwężenie zastawki aortalnej dużego stopnia) oraz hemodynamicznie niestabilną niewydolność serca po ostrym zawale mięśnia sercowego. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z obustronnym zwężeniem tętnic nerkowych lub zwężeniem tętnicy nerkowej jedynej czynnej nerki, gdyż stosowanie inhibitorów ACE może prowadzić do ostrego uszkodzenia nerek.
aliskiren, amlodypina, antagonista wapnia, choroba nerek, cukrzyca, dihydropirydyna, GFR, hiperkaliemia, inhibitor ACE, niedociśnienie, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk naczynioruchowy dziedziczny, ostre uszkodzenie nerek, peryndopryl, sakubitryl walsartan, wstrząs kardiogenny, zawał mięśnia sercowego, zwężenie tętnicy nerkowej, zwężenie zastawki aortalnej - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Levonor 1 mg/ml
Levonor to koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji zawierający noradrenalinę winian w stężeniu 1 mg/ml. Dostępny jest w ampułkach o pojemności 1 ml (1 mg noradrenaliny) oraz 4 ml (4 mg noradrenaliny). Lek jest wskazany do leczenia krytycznych stanów niedociśnienia tętniczego, gdzie szybkie podniesienie ciśnienia jest niezbędne dla utrzymania funkcji życiowych. Szczególnie zalecany jest w wstrząsie septycznym opornym na resuscytację płynową, wstrząsie kardiogennym, stanach okołooperacyjnych z gwałtownym spadkiem ciśnienia, zatrzymaniu krążenia jako wsparcie resuscytacji oraz w ciężkich reakcjach anafilaktycznych z wstrząsem. Koncentrat zawiera również substancje pomocnicze, w tym sód (0,147 mmol, czyli 3,39 mg na 1 ml) oraz sodu pirosiarczyn (1 mg/ml), co należy uwzględnić u pacjentów z ograniczeniami dietetycznymi lub nadwrażliwością na pirosiarczyny.
ciśnienie tętnicze, działanie presyjne, hipotensja, koncentrat do sporządzania roztworu, nadwrażliwość na pirosiarczyny, niedociśnienie tętnicze, niewydolność serca, noradrenalina, oddział intensywnej terapii, parametry hemodynamiczne, pirosiarczyn sodu, reakcja anafilaktyczna, resuscytacja krążeniowo-oddechowa, resuscytacja płynowa, winian noradrenaliny, wstrząs kardiogenny, wstrząs septyczny, zatrzymanie krążenia - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Vilpin Combi 5 mg + 5 mg
Produkt leczniczy Vilpin Combi, zawierający peryndopryl (inhibitor ACE) oraz amlodypinę (antagonista wapnia z grupy dihydropirydyn), posiada szereg przeciwwskazań wynikających z właściwości obu składników. Peryndopryl jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na inhibitory ACE, obrzękiem naczynioruchowym w wywiadzie, dziedzicznym lub idiopatycznym obrzękiem naczynioruchowym, w ciąży (zwłaszcza w II i III trymestrze), przy jednoczesnym stosowaniu aliskirenu u chorych z cukrzycą lub GFR <60 ml/min/1,73 m², a także przy stosowaniu sakubitrylu z walsartanem (konieczny odstęp 36 godzin). Dodatkowo, przeciwwskazane jest stosowanie u pacjentów poddawanych pozaustrojowym metodom leczenia z kontaktu krwi z powierzchniami o ujemnym ładunku elektrycznym oraz z istotnym zwężeniem tętnic nerkowych. Amlodypina jest przeciwwskazana u osób z nadwrażliwością na dihydropirydyny, ciężkim niedociśnieniem tętniczym, wstrząsem (w tym kardiogennym), zwężeniem drogi odpływu z lewej komory (np. zwężenie zastawki aortalnej wysokiego stopnia) oraz hemodynamicznie niestabilną niewydolnością serca po ostrym zawale mięśnia sercowego. Ponadto, produkt zawiera izomalt (86,6 mg lub 173,2 mg na tabletkę), co wymaga ostrożności u pacjentów z nietolerancją fruktozy.
aliskiren, amlodypina, antagonista wapnia, hiperkaliemia, inhibitor ACE, nadwrażliwość, niedociśnienie tętnicze, nietolerancja fruktozy, niewydolność nerek, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk naczynioruchowy idiopatyczny, ostra niewydolność nerek, peryndopryl, pochodna dihydropirydyny, sakubitryl, wstrząs kardiogenny, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie funkcji nerek, zawał mięśnia sercowego, zwężenie tętnicy nerkowej, zwężenie zastawki aortalnej - Leksykon leków
Przedawkowanie – Propranolol Accord 40 mg
Przedawkowanie propranololu stanowi poważne zagrożenie życia, z dawką śmiertelną u dorosłych około 2 g, a u dzieci powyżej 40 mg. Objawy kliniczne obejmują głównie powikłania sercowo-naczyniowe (bradykardia, niedociśnienie tętnicze, obrzęk płuc, blok przedsionkowo-komorowy, wstrząs kardiogenny) oraz neurologiczne (senność, splątanie, drgawki, omamy, śpiączka). Dodatkowo mogą wystąpić skurcz oskrzeli, sinica, depresja oddechowa, wymioty, hipoglikemia i hipokalcemia. Szczególnie narażone są osoby starsze, z chorobą niedokrwienną serca oraz stosujące inne leki kardioaktywne (antagoniści wapnia, digoksyna, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, neuroleptyki), a także pacjenci z chorobami dróg oddechowych.
aminofilina, antagonista wapnia, atropina, blok przedsionkowo-komorowy, blokada receptora beta-adrenergicznego, bradykardia, choroba niedokrwienna serca, depresja oddechowa, diazepam, digoksyna, dobutamina, dopamina, drgawki, duszność, glukagon, hipoglikemia, hipokalcemia, izoprenalina, lek beta-adrenomimetyczny, napad drgawkowy, neuroleptyk, niedociśnienie tętnicze, niewydolność serca, noradrenalina, obrzęk płuc, omam, płukanie żołądka, przedawkowanie propranololu, receptor beta-adrenergiczny, resuscytacja krążeniowo-oddechowa, salbutamol, sinica, skurcz oskrzeli, śpiączka, splątanie, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, węgiel aktywny, wstrząs kardiogenny, zaburzenie przewodzenia - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Ivabradine Genoptim 7,5 mg
Ivabradine Genoptim, dostępny w dawkach 5 mg i 7,5 mg w formie tabletek powlekanych, jest wskazany do leczenia objawowej przewlekłej stabilnej dławicy piersiowej oraz przewlekłej niewydolności serca. W terapii dławicy piersiowej stosuje się go u dorosłych pacjentów z potwierdzoną chorobą niedokrwienną serca, rytmem zatokowym i częstością akcji serca ≥70/min. Lek może być stosowany jako terapia pierwszego rzutu u pacjentów z nietolerancją lub przeciwwskazaniami do beta-adrenolityków oraz w terapii skojarzonej z beta-blokerami, gdy ich dawka nie zapewnia wystarczającej kontroli objawów. W leczeniu przewlekłej niewydolności serca iwabradyna jest wskazana u pacjentów z klasą II-IV wg NYHA, zaburzeniami czynności skurczowej mięśnia sercowego, rytmem zatokowym i częstością akcji serca ≥75/min, stosowanych w skojarzeniu z leczeniem standardowym lub jako alternatywa dla beta-blokerów w przypadku ich nietolerancji lub przeciwwskazań.
astma oskrzelowa, beta-adrenolityk, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, choroba niedokrwienna serca, częstość akcji serca, dyslipidemia, hipoglikemia, hipotonia, iwabradyna, klasyfikacja NYHA, lek beta-adrenolityczny, niewydolność serca, perfuzja wieńcowa, POChP, przewlekła niewydolność serca, przewlekła stabilna dławica piersiowa, rytm zatokowy, tachykardia zatokowa, terapia pierwszego rzutu, terapia skojarzona, wstrząs kardiogenny, zaburzenie czynności skurczowej, zaburzenie krążenia obwodowego, zespół chorego węzła zatokowego - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Sanergy Heavy 5 mg/ml
Sanergy Heavy, roztwór do wstrzykiwań zawierający 5 mg/ml bupiwakainy chlorowodorku, posiada liczne bezwzględne przeciwwskazania, które muszą być ściśle przestrzegane. Przede wszystkim nie powinien być stosowany u pacjentów z nadwrażliwością na bupiwakainę, inne amidowe środki miejscowo znieczulające lub substancje pomocnicze. Znieczulenie dooponowe jest przeciwwskazane w ostrych chorobach OUN, takich jak zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, guzy OUN, zapalenie istoty szarej rdzenia oraz krwawienia wewnątrzczaszkowe, ze względu na ryzyko pogorszenia stanu neurologicznego i wzrostu ciśnienia wewnątrzczaszkowego. Ponadto, obecność zakażenia ropnego w miejscu nakłucia lędźwiowego stanowi bezwzględne przeciwwskazanie z powodu ryzyka rozwoju zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych. Leku nie należy stosować u pacjentów z patologiami kręgosłupa, takimi jak stenoza kanału kręgowego, aktywne choroby zapalne, guzy, gruźlica czy niedawne urazy kręgosłupa, ze względu na ryzyko destabilizacji i nieprzewidywalnego rozprzestrzeniania się środka znieczulającego.
bupiwakaina chlorowodorek, gruźlica kręgosłupa, guz ośrodkowego układu nerwowego, hipowolemia, krwawienie wewnątrzczaszkowe, krwiak nadtwardówkowy, krwiak podpajęczynówkowy, leczenie przeciwzakrzepowe, lek przeciwpłytkowy, nakłucie lędźwiowe, niedokrwistość złośliwa, niewydolność krążenia, niewydolność nerek, niewydolność oddechowa, niewydolność wątroby, posocznica, przestrzeń podpajęczynówkowa, środek miejscowo znieczulający z grupy amidów, stenoza kanału kręgowego, wstrząs hipowolemiczny, wstrząs kardiogenny, zaburzenie hemostazy, zaburzenie krzepnięcia krwi, zaburzenie rytmu serca, zapalenie istoty szarej rdzenia, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, zapalenie stawów kręgosłupa, znieczulenie dooponowe - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Imatinib LEK-AM
Imatinib LEK-AM, jako inhibitor kinazy tyrozynowej BCR-ABL, wymaga szczegółowego monitorowania ze względu na liczne potencjalne interakcje lekowe, zwłaszcza z inhibitorami proteaz, azolowymi lekami przeciwgrzybiczymi, antybiotykami makrolidowymi oraz substratami CYP3A4 o wąskim indeksie terapeutycznym (np. cyklosporyna, takrolimus, fentanyl). Należy unikać jednoczesnego stosowania silnych induktorów CYP3A4 (np. deksametazon, fenytoina, ryfampicyna), które mogą obniżać stężenie imatynibu i zwiększać ryzyko niepowodzenia terapii. U pacjentów po tyroidektomii konieczne jest ścisłe monitorowanie TSH z powodu ryzyka niedoczynności tarczycy. Metabolizm leku odbywa się głównie w wątrobie, a jedynie 13% jest wydalane przez nerki, co wymaga szczególnej ostrożności i monitorowania enzymów wątrobowych oraz morfologii krwi u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby, zwłaszcza w kontekście ryzyka hepatotoksyczności i niewydolności wątroby, zwłaszcza podczas leczenia skojarzonego z chemioterapią wysokodawkową.
ADAMTS13, alfa-kwaśna glikoproteina, antybiotyk makrolidowy, azolowy lek przeciwgrzybiczny, enzym wątrobowy, faza akceleracji choroby, fototoksyczność, hepatotoksyczność, hormon tyreotropowy, induktor CYP3A4, inhibitor kinazy tyrozynowej BCR-ABL, inhibitor proteazy, martwica wątroby, mikroangiopatia zakrzepowa, morfologia krwi obwodowej, neutropenia, niedoczynność tarczycy, niewydolność wątroby, nowotwór GIST, obrzęk obwodowy, obrzęk płuc, ostra niewydolność wątroby, piorunujące zapalenie wątroby, pochodna kumaryny, przełom blastyczny, przewlekła białaczka szpikowa, rearanżacja genu PDGFR, stężenie troponiny, substrat CYP3A4, trombocytopenia, uszkodzenie wątroby, wirusowe zapalenie wątroby typu B, wodobrzusze, wstrząs kardiogenny, wysięk opłucnowy, zaburzenie funkcji lewej komory, zespół hipereozynofilowy, zespół mielodysplastyczny, zespół rozpadu guza, żołądek arbuzowaty - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Bupivacaini Noridem 5 mg/mL
Bupivacaini Noridem, dostępny w stężeniach 2,5 mg/mL oraz 5 mg/mL jako roztwór do wstrzykiwań, posiada szereg przeciwwskazań, które należy uwzględnić przed zastosowaniem. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na bupiwakainę, inne amidowe środki znieczulające oraz substancje pomocnicze. Leku nie należy stosować w odcinkowym znieczuleniu dożylnym (blokada Biera) oraz w znieczuleniu okołoszyjkowym w położnictwie ze względu na ryzyko poważnych działań niepożądanych. Ponadto, znieczulenie zewnątrzoponowe z użyciem Bupivacaini Noridem jest przeciwwskazane u pacjentów z aktywnymi chorobami OUN, takimi jak zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, poliomyelitis, krwawienie wewnątrzczaszkowe, podostre zwyrodnienie rdzenia, nowotwory mózgu oraz posocznica, ze względu na zwiększone ryzyko powikłań neurologicznych i zmienioną farmakokinetykę leku.
amidy, blokada Biera, blokada współczulna, bupiwakaina, chlorowodorek bupiwakainy, choroba Heinego-Medina, gruźlica kręgosłupa, krwawienie wewnątrzczaszkowe, krwiak, lek miejscowo znieczulający, lek przeciwzakrzepowy, nadwrażliwość, nakłucie lędźwiowe, niedokrwistość złośliwa, nowotwór kręgosłupa, nowotwór mózgu, poliomyelitis, posocznica, przestrzeń zewnątrzoponowa, reakcja anafilaktyczna, ropna infekcja skóry, roztwór do wstrzykiwań, sepsa, uraz kręgosłupa, wstrząs hipowolemiczny, wstrząs kardiogenny, wywiad alergologiczny, zaburzenie krzepnięcia, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, znieczulenie dożylne odcinkowe, znieczulenie miejscowe, znieczulenie okołoszyjkowe, znieczulenie zewnątrzoponowe, zwyrodnienie rdzenia kręgowego - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Wamlox 5 mg + 80 mg
Lek Wamlox, zawierający amlodypinę (5-10 mg) i walsartan (80-160 mg), jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na składniki, ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby (w tym marskością żółciową i cholestazą), a także w drugim i trzecim trymestrze ciąży ze względu na ryzyko poważnych uszkodzeń płodu. Ponadto, stosowanie Wamloxu jest niewskazane u pacjentów z ciężkim niedociśnieniem, wstrząsem (w tym kardiogennym), zwężeniem drogi odpływu z lewej komory oraz hemodynamicznie niestabilną niewydolnością serca po ostrym zawale mięśnia sercowego. Kombinacja z aliskirenem jest przeciwwskazana u pacjentów z cukrzycą oraz z GFR <60 ml/min/1,73m² ze względu na ryzyko hiperkaliemii, pogorszenia funkcji nerek i powikłań sercowo-naczyniowych.
aliskiren, amlodypina, amlodypiny bezylan, antagonista receptora angiotensyny, bloker kanału wapniowego, cholestaza, cukrzyca, hiperkaliemia, hipotonia, kardiomiopatia przerostowa, marskość żółciowa wątroby, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie, niewydolność serca, obrzęk płuc, ostra niewydolność nerek, przesączanie kłębuszkowe, trymestr ciąży, układ renina-angiotensyna-aldosteron, walsartan, wstrząs kardiogenny, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenie czynności nerek, zawał mięśnia sercowego, zwężenie drogi odpływu lewej komory, zwężenie zastawki aorty - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Beto 100 ZK 95 mg
Metoprolol, będący selektywnym beta-1-adrenolitykiem (ATC C07AB02), wykazuje istotne działanie kardioprotekcyjne poprzez blokadę receptorów beta-1 w sercu, co prowadzi do redukcji tachykardii, pojemności minutowej oraz kurczliwości mięśnia sercowego, a także obniżenia ciśnienia tętniczego. Formuła bursztynianu metoprololu w tabletkach o przedłużonym uwalnianiu (Beto ZK) zapewnia stabilne stężenia leku w osoczu, co przekłada się na lepszą selektywność działania i zmniejszenie ryzyka działań niepożądanych, takich jak bradykardia. Metoprolol może być stosowany u pacjentów z obturacyjną chorobą płuc w skojarzeniu z beta-2-adrenomimetykami dzięki swojej selektywności wobec receptorów beta-1.
antagonista receptora angiotensyny II, beta-adrenolityk, bradykardia, ciśnienie rozkurczowe, ciśnienie tętnicze, długo działający azotan, działanie beta-1-adrenolityczne, działanie hipotensyjne, frakcja wyrzutowa lewej komory, glikozyd naparstnicy, inhibitor ACE, katecholamina, kurczliwość mięśnia sercowego, lek beta-2-adrenomimetyczny, lek moczopędny, niewydolność serca, obturacyjna choroba płuc, ostry zawał mięśnia sercowego, pochodna hydralazyny, receptor beta-1 adrenergiczny, receptor beta-2 adrenergiczny, samoistne nadciśnienie tętnicze, skurczowe ciśnienie tętnicze, stabilizacja błon komórkowych, stężenie w osoczu, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, tachykardia, właściwość agonistyczna, wstrząs kardiogenny - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Egiramlon 5 mg + 10 mg
Egiramlon, zawierający ramipryl i amlodypinę, ma szereg przeciwwskazań wynikających z farmakologicznych właściwości obu składników. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest występowanie obrzęku naczynioruchowego w wywiadzie, niezależnie od etiologii (dziedziczny, idiopatyczny lub indukowany przez inhibitory ACE/AIIRA). Leku nie należy stosować u pacjentów z ciężkim niedociśnieniem, niestabilnością hemodynamiczną, wstrząsem (w tym kardiogennym), znacznym obustronnym zwężeniem tętnic nerkowych lub zwężeniem tętnicy jedynej czynnej nerki, a także w drugim i trzecim trymestrze ciąży ze względu na ryzyko uszkodzenia płodu. Ponadto, Egiramlon jest przeciwwskazany u pacjentów poddawanych pozaustrojowym metodom leczenia, które powodują kontakt krwi z powierzchniami o ujemnym ładunku elektrycznym (np. hemodializa z błonami wysokoprzepływowymi). Wskazane jest unikanie jednoczesnego stosowania z aliskirenem u pacjentów z cukrzycą lub zaburzeniem czynności nerek (GFR <60 ml/min/1,73 m²) oraz z sakubitrylem+walsartanem ze względu na zwiększone ryzyko obrzęku naczynioruchowego.
afereza lipoprotein, aliskiren, antagonista receptora angiotensyny II, bloker kanałów wapniowych, ciężkie niedociśnienie, hemodializa, hemofiltracja, inhibitor konwertazy angiotensyny, metoda pozaustrojowa, niedociśnienie, niestabilność hemodynamiczna, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, pochodna dihydropirydyny, sakubitryl z walsartanem, wstrząs kardiogenny, zaburzenie czynności nerek, zawał mięśnia sercowego, zwężenie drogi odpływu, zwężenie tętnic nerkowych, zwężenie zastawki aorty - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Aramlessa 10 mg + 5 mg
Aramlessa, będąca połączeniem peryndoprylu z argininą oraz amlodypiny, posiada szereg przeciwwskazań wynikających z właściwości obu składników. Peryndopryl, jako inhibitor ACE, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na inhibitory ACE, obrzękiem naczynioruchowym w wywiadzie, wrodzonym lub idiopatycznym obrzękiem naczynioruchowym, a także w drugim i trzecim trymestrze ciąży ze względu na ryzyko teratogenne. Nie zaleca się stosowania leku jednocześnie z aliskirenem u pacjentów z cukrzycą lub zaburzeniem czynności nerek (GFR <60 mL/min/1,73 m²) oraz z produktami zawierającymi sakubitryl i walsartan z powodu ryzyka wzrostu poziomu bradykininy. Dodatkowo, przeciwwskazania obejmują metody pozaustrojowe z kontaktu krwi z powierzchniami o ujemnym ładunku, znaczne obustronne zwężenie tętnic nerkowych lub zwężenie tętnicy zaopatrującej jedyną nerkę.
antagonista kanału wapniowego, bradykinina, cukrzyca, działanie teratogenne, inhibitor ACE, niedociśnienie, niewydolność nerek, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, peryndopryl z argininą i amlodypiną, pochodna dihydropirydyny, sakubitryl i walsartan, spadek ciśnienia tętniczego, wstrząs kardiogenny, zaburzenie czynności nerek, zawał mięśnia sercowego, zwężenie tętnic nerkowych, zwężenie zastawki aortalnej - Leksykon substancji czynnych
Norepinefryna – Działania niepożądane
Norepinefryna, stosowana jako wazopresor w terapii podtrzymującej ciśnienie tętnicze, wiąże się z licznymi działaniami niepożądanymi, głównie dotyczącymi układu sercowo-naczyniowego. Do najczęstszych należą nadciśnienie tętnicze, bradykardia, tachykardia, zaburzenia rytmu serca, wstrząs kardiogenny oraz niedokrwienie obwodowe, które może prowadzić do zgorzeli kończyn. Długotrwałe podawanie bez odpowiedniej korekty objętości krwi może skutkować ciężkim zwężeniem naczyń, zmniejszeniem przepływu nerkowego, kwasicą mleczanową oraz zmniejszeniem objętości osocza. Norepinefryna wywołuje także objawy ze strony układu nerwowego (ból głowy, lęk, splątanie), układu oddechowego (duszność, obrzęk płuc), pokarmowego (nudności, wymioty) oraz skórnego (bladość, wysypka). Szczególnie istotne jest ryzyko ostrej jaskry u pacjentów z predyspozycjami anatomicznymi oraz miejscowe powikłania w miejscu podania, takie jak wynaczynienie i martwica tkanek.
anafilaksja, bradykardia, choroba niedokrwienna serca, ciśnienie śródczaszkowe, działanie beta-adrenergiczne, efekt inotropowy, hiperglikemia, hiperkapnia, hipoksja, kardiomiopatia stresowa, kwasica mleczanowa, martwica tkanek, nadciśnienie tętnicze, nadczynność tarczycy, niedokrwienie obwodowe, niewydolność oddechowa, niewydolność wątroby, noradrenalina, norepinefryna, obrzęk płuc, oliguria, ostra jaskra, ostra niewydolność serca, reakcja nadwrażliwości, sinica, stan psychotyczny, światłowstręt, tachykardia, układ sercowo-naczyniowy, wstrząs kardiogenny, wynaczynienie, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie rytmu serca, zaostrzenie astmy, zatrzymanie krążenia, zatrzymanie moczu, zgorzel kończyn, zwężenie naczyń obwodowych - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Amlodipine Bluefish 10 mg
Amlodipine Bluefish (10 mg) jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na amlodypinę, inne pochodne dihydropirydyny lub substancje pomocnicze zawarte w preparacie, ze względu na ryzyko reakcji alergicznych, w tym anafilaktycznych. Leku nie należy stosować u chorych z ciężkim niedociśnieniem tętniczym, gdyż jego działanie wazodylatacyjne może prowadzić do niebezpiecznego obniżenia ciśnienia. Ponadto, przeciwwskazaniem jest obecność wstrząsu, w tym kardiogennego, gdzie podanie amlodypiny może pogłębić zaburzenia hemodynamiczne i pogorszyć rokowanie.
Wskazane jest również unikanie amlodypiny u pacjentów ze zwężeniem drogi odpływu z lewej komory, zwłaszcza przy ciężkim zwężeniu zastawki aortalnej, ze względu na ryzyko nasilenia objawów i powikłań sercowo-naczyniowych. Lek jest przeciwwskazany u chorych z hemodynamicznie niestabilną niewydolnością serca po ostrym zawale mięśnia sercowego, gdyż może pogorszyć funkcję komór i nasilić niewydolność krążenia. Przeciwwskazania te mają charakter bezwzględny i wymagają rozważenia alternatywnych metod leczenia. Decyzja o stosowaniu amlodypiny powinna być poprzedzona dokładną oceną stanu klinicznego i parametrów hemodynamicznych pacjenta.
amlodypina, antagonista wapnia, ciężkie niedociśnienie, ciśnienie tętnicze, działanie wazodylatacyjne, hemodynamicznie niestabilna niewydolność serca, nadwrażliwość na substancję czynną, niewydolność krążenia, ostry zawał mięśnia sercowego, parametr hemodynamiczny, pochodna dihydropirydyny, powikłanie sercowo-naczyniowe, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, reakcja krzyżowa, układ sercowo-naczyniowy, wstrząs, wstrząs kardiogenny, zaburzenie hemodynamiczne, zwężenie drogi odpływu z lewej komory, zwężenie zastawki aortalnej - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Ramladio 5 mg + 10 mg
Produkt leczniczy Ramladio, łączący ramipryl (inhibitor ACE) i amlodypinę (bloker kanału wapniowego z grupy dihydropirydyn), posiada liczne przeciwwskazania wynikające z farmakologii obu składników. Ramipryl jest bezwzględnie przeciwwskazany u pacjentów z obrzękiem naczynioruchowym w wywiadzie, istotnym obustronnym zwężeniem tętnic nerkowych, w drugim i trzecim trymestrze ciąży, niestabilnością hemodynamiczną oraz przy jednoczesnym stosowaniu aliskirenu u chorych z cukrzycą lub GFR < 60 ml/min/1,73 m². Ponadto, konieczne jest zachowanie co najmniej 36-godzinnego odstępu po terapii sakubitrylem z walsartanem ze względu na ryzyko obrzęku naczynioruchowego. Amlodypina jest przeciwwskazana w ciężkim niedociśnieniu tętniczym, wstrząsie (w tym kardiogennym), istotnym zwężeniu drogi odpływu z lewej komory (np. zwężeniu zastawki aorty) oraz w niestabilnej hemodynamicznie niewydolności serca po ostrym zawale.
aliskiren, antagonista receptora angiotensyny II, bloker kanału wapniowego, działanie wazodylatacyjne, hiperkaliemia, inhibitor ACE, metoda pozaustrojowa, niedociśnienie tętnicze, niestabilność hemodynamiczna, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, ostry zawał serca, pochodna dihydropirydyny, reakcja anafilaktoidalna, reakcja anafilaktyczna, sakubitryl z walsartanem, układ renina-angiotensyna-aldosteron, wstrząs kardiogenny, zwężenie drogi odpływu lewej komory, zwężenie tętnicy nerkowej, zwężenie zastawki aorty - Leksykon leków
Działania niepożądane – Captopril Jelfa 25 mg
Kaptopryl, inhibitor ACE, stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego, niewydolności serca oraz nefropatii cukrzycowej, wiąże się z szerokim spektrum działań niepożądanych o różnej częstości i nasileniu. Do najpoważniejszych należą zaburzenia hematologiczne, takie jak neutropenia i agranulocytoza, szczególnie u pacjentów z dysfunkcją nerek. Inne rzadkie, ale istotne działania obejmują hiperkaliemię (szczególnie u chorych z niewydolnością nerek), zaburzenia neurologiczne (np. zawroty głowy, incydenty naczyniowo-mózgowe), kardiologiczne (tachykardia, tachyarytmia, rzadko zatrzymanie serca), oraz charakterystyczny suchy kaszel. Często obserwuje się także objawy ze strony przewodu pokarmowego (nudności, wymioty, bóle brzucha) oraz reakcje skórne (świąd, wysypka, łysienie), z rzadkimi przypadkami obrzęku naczynioruchowego i ciężkich reakcji skórnych (zespół Stevensa-Johnsona). Występują również rzadkie zaburzenia czynności wątroby i nerek, a także zmiany w wynikach badań laboratoryjnych, takie jak białkomocz, hiperkaliemia, podwyższone enzymy wątrobowe, leukopenia i trombocytopenia.
agranulocytoza, alergiczne zapalenie pęcherzyków płucnych, anoreksja, białkomocz, biegunka, ból brzucha, ból mięśni, ból stawu, dławica piersiowa, duszność, eozynofilowe zapalenie płuc, erytrodermia, ginekomastia, hiperkaliemia, hipoglikemia, impotencja, incydent naczyniowo-mózgowy, inhibitor ACE, kołatanie serca, łysienie, małopłytkowość, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na światło, nefropatia cukrzycowa, neutropenia, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość, niewydolność nerek, niewydolność serca, nudność, OB, obrzęk naczynioruchowy, owrzodzenie aftowe, pancytopenia, pokrzywka, przeciwciało przeciwjądrowe, rumień wielopostaciowy, skąpomocz, skurcz oskrzeli, splątanie, suchy kaszel, świąd, tachyarytmia, tachykardia, wielomocz, wrzód trawienny, wstrząs kardiogenny, wymioty, wysypka, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie smaku, zapalenie jamy ustnej, zapalenie języka, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zaparcie, zastój żółci, zawrót głowy, zespół nerczycowy, zespół Raynauda, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Przedawkowanie – Celipres 100 100 mg
Przedawkowanie chlorowodorku celiprololu (substancji czynnej leku Celipres 100) prowadzi do typowych objawów blokady receptorów beta-adrenergicznych, takich jak bradykardia (<60 uderzeń/min), niedociśnienie tętnicze, skurcz oskrzeli oraz ostra niewydolność serca. Objawy te mogą mieć nasilenie od łagodnego do zagrażającego życiu, szczególnie u pacjentów z chorobami układu oddechowego (astma, POChP). Leczenie jest objawowe i podtrzymujące, obejmujące monitorowanie parametrów życiowych, zapobieganie dalszemu wchłanianiu leku (płukanie żołądka, węgiel aktywowany, środki przeczyszczające) oraz w ciężkich przypadkach metody pozaustrojowego usuwania leku (hemodializa, hemoperfuzja).
adrenalina, beta-bloker, blok serca, bradykardia, Celipres, chlorowodorek celiprololu, dobutamina, dopamina, działanie inotropowe dodatnie, glukagon, hemodializa, hemoperfuzja, hiperglikemia, hipokalcemia, hipokaliemia, izoprenalina, kontrapulsacja wewnątrzaortalna, kurczliwość mięśnia sercowego, nerw błędny, niedociśnienie tętnicze, noradrenalina, ostra niewydolność serca, płukanie żołądka, POChP, siarczan atropiny, skurcz oskrzeli, stymulacja serca, węgiel aktywowany, wstrząs kardiogenny - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Carteol LP 2% 20 mg/ml
Stosowanie kropli do oczu Carteol LP 2% (chlorowodorek karteololu 20 mg/ml) wymaga uwzględnienia przeciwwskazań charakterystycznych dla beta-adrenolityków o działaniu ogólnoustrojowym, mimo miejscowego podania. Bezwzględne przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na składniki preparatu, choroby układu oddechowego (astma oskrzelowa, ciężka POChP), niewydolność serca, wstrząs kardiogenny, zaawansowane zaburzenia przewodzenia (blok AV II i III stopnia), zespół chorego węzła zatokowo-przedsionkowego, bradykardię zatokową oraz nieleczonego guza chromochłonnego. Preparat zawiera 0,00165 mg chlorku benzalkoniowego na kroplę (0,05 mg/ml) oraz 0,046 mg fosforanów na kroplę (1,4 mg/ml), co może nasilać działania niepożądane u pacjentów z chorobami oczu, np. zespołem suchego oka czy uszkodzeniami rogówki.
astma oskrzelowa, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia śródoperacyjna, bradykardia zatokowa, chlorek benzalkoniowy, chlorowodorek karteololu, choroba Buergera, choroba Raynauda, chromanie przestankowe, guz chromochłonny, hipoglikemia, jaskra, jaskra z zamkniętym kątem przesączania, lek beta-adrenolityczny, lek przeciwjaskrowy, łuszczyca, miastenia, nadczynność tarczycy, niewydolność serca, pheochromocytoma, POChP, przełom nadciśnieniowy, receptor beta-adrenergiczny, skurcz oskrzeli, tyreotoksykoza, uszkodzenie rogówki, wstrząs kardiogenny, zaburzenie hemodynamiczne, zaburzenie krążenia obwodowego, zespół chorego węzła zatokowo-przedsionkowego, zespół suchego oka - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Xalacom (0,05 mg + 5 mg)/ml
Lek Xalacom, zawierający latanoprost (0,05 mg/ml) oraz tymolol (5 mg/ml w postaci maleinianu), jest przeciwwskazany u pacjentów z chorobami dróg oddechowych przebiegającymi z nadreaktywnością oskrzeli, w tym astmą oskrzelową (aktualnie leczoną lub w wywiadzie) oraz ciężką przewlekłą obturacyjną chorobą płuc (POCHP). Tymolol, jako nieselektywny beta-adrenolityk, może indukować skurcz oskrzeli, co stanowi poważne zagrożenie życia. Ponadto, lek nie powinien być stosowany u pacjentów z zaburzeniami układu sercowo-naczyniowego, takimi jak bradykardia zatokowa, zespół chorego węzła zatokowego, blok węzła zatokowo-przedsionkowego, blok przedsionkowo-komorowy II i III stopnia (niekontrolowany rozrusznikiem), jawna niewydolność serca oraz wstrząs kardiogenny, ze względu na ryzyko nasilenia zaburzeń rytmu serca i pogorszenia kurczliwości mięśnia sercowego.
analog prostaglandyn, astma oskrzelowa, beta-adrenolityk, blok przedsionkowo-komorowy, blok zatokowo-przedsionkowy, bradykardia zatokowa, chlorek benzalkoniowy, choroby obturacyjne dróg oddechowych, jaskra, krople do oczu, latanoprost, maleinian tymololu, nadwrażliwość, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, przewlekła obturacyjna choroba płuc, skurcz oskrzeli, tymolol, wstrząs anafilaktyczny, wstrząs kardiogenny, zaburzenia rytmu serca, zespół chorego węzła zatokowego - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Vilpin 10 mg
Lek Vilpin zawiera amlodypinę benzenosulfonian w dawkach 5 mg i 10 mg, będąc antagonistą kanałów wapniowych z grupy dihydropirydyn. Przeciwwskazania bezwzględne do stosowania obejmują nadwrażliwość na amlodypinę lub substancje pomocnicze, ciężkie niedociśnienie tętnicze, stany wstrząsu (w tym kardiogennego), istotne zwężenie drogi odpływu z lewej komory (np. ciężka stenozę aortalną) oraz niestabilną niewydolność serca po ostrym zawale mięśnia sercowego. W tych sytuacjach podanie amlodypiny może prowadzić do poważnych powikłań, takich jak wstrząs hipowolemiczny, pogorszenie perfuzji narządowej czy nasilenie zaburzeń hemodynamicznych.
amlodypina, antagonista wapnia, benzenosulfonian amlodypiny, inhibitor CYP3A4, lek hipotensyjny, nadwrażliwość na substancję czynną, niedociśnienie tętnicze, niestabilna niewydolność serca, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, ostry zawał mięśnia sercowego, pochodna dihydropirydyny, reakcja anafilaktyczna, stabilna niewydolność serca, stenoza aortalna, stenoza mitralna, wstrząs hipowolemiczny, wstrząs kardiogenny, zaburzenie hemodynamiczne, zaburzenie perfuzji narządowej, zwężenie drogi odpływu lewej komory - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Lidocaine Accord 10 mg/ml
Lidocaine Accord w formie roztworu do wstrzykiwań dostępny jest w stężeniach 10 mg/ml i 20 mg/ml, z objętościami fiolek od 1 ml do 20 ml, co odpowiada zawartości lidokainy chlorowodorku od 10 mg do 400 mg. Produkt zawiera również sód w ilości około 0,118 mmola/ml (10 mg/ml) oraz 0,082 mmola/ml (20 mg/ml), co należy uwzględnić u pacjentów z ograniczeniami podaży sodu. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na lidokainę lub inne amidowe leki znieczulające miejscowo oraz na substancje pomocnicze. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z ciężką niestabilnością hemodynamiczną, w tym z hipotonią, wstrząsem kardiogennym lub hipowolemicznym, gdzie zastosowanie lidokainy w znieczuleniu nadtwardówkowym może pogorszyć stan kliniczny.
chlorowodorek lidokainy, hipotonia, lek znieczulający miejscowo amidowy, nadwrażliwość na substancję czynną, niestabilność hemodynamiczna, obniżone ciśnienie tętnicze, parametr hemodynamiczny, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, roztwór do wstrzykiwań, stężenie roztworu, substancja pomocnicza, wstrząs hipowolemiczny, wstrząs kardiogenny, znieczulenie nadtwardówkowe - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Benalapril 20
Lek Benalapril, zawierający enalapryl maleinian, dostępny w dawkach 5 mg, 10 mg oraz 20 mg, wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z grup ryzyka, takich jak osoby z niewydolnością serca, zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny < 80 ml/min), chorobą niedokrwienną serca czy chorobą naczyniową mózgu. Ryzyko objawowego niedociśnienia tętniczego wzrasta w stanach zmniejszonej objętości wewnątrznaczyniowej (np. stosowanie diuretyków, dieta niskosodowa, dializy, biegunka, wymioty) oraz u pacjentów z nasilonymi objawami niewydolności serca, hiponatremią i zaburzeniami nerek. W takich przypadkach konieczne jest rozpoczęcie terapii pod ścisłą kontrolą lekarską oraz monitorowanie ciśnienia tętniczego i parametrów biochemicznych, w tym stężenia potasu i kreatyniny.
choroba naczyniowa mózgu, choroba niedokrwienna serca, dializa, diuretyk pętlowy, enalapryl maleinian, hiponatremia, incydent naczyniowo-mózgowy, inhibitor konwertazy angiotensyny, kardiomiopatia przerostowa, klirens kreatyniny, lek moczopędny, nadciśnienie tętnicze, niedobór laktazy, niedociśnienie objawowe, nietolerancja galaktozy, niewydolność nerek, niewydolność serca, objętość wewnątrznaczyniowa, roztwór fizjologiczny soli, stężenie kreatyniny, stężenie potasu, wstrząs kardiogenny, zawał serca, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, zwężenie tętnicy nerkowej, zwężenie zastawki aorty, zwężenie zastawki dwudzielnej - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Fixapost 50 mikrogramów/ml + 5 mg/ml
Preparat Fixapost, zawierający 50 µg/ml latanoprostu oraz 5 mg/ml tymololu maleinianu, jest przeciwwskazany u pacjentów z chorobami układu oddechowego, takimi jak reaktywna choroba dróg oddechowych, astma oskrzelowa (w tym w wywiadzie) oraz ciężka przewlekła obturacyjna choroba płuc (POChP). Tymolol, jako nieselektywny beta-adrenolityk, może nasilać skurcz oskrzeli i pogarszać wydolność oddechową, co stanowi istotne ryzyko dla tych grup pacjentów. Ponadto, preparat nie powinien być stosowany u osób z zaburzeniami układu sercowo-naczyniowego, w tym bradykardią zatokową, zespołem chorego węzła zatokowego, blokiem zatokowo-przedsionkowym, blokiem przedsionkowo-komorowym II lub III stopnia niekontrolowanym przez rozrusznik, jawną niewydolnością serca oraz wstrząsem kardiogennym, ze względu na ryzyko pogłębienia zaburzeń przewodzenia i hemodynamicznych konsekwencji.
astma oskrzelowa, beta-adrenolityk, blok przedsionkowo-komorowy, blok zatokowo-przedsionkowy, bradykardia zatokowa, krople do oczu, latanoprost, makrogologlicerolu hydroksystearynian, mięsień sercowy, nadwrażliwość na substancje czynne, niewydolność serca, olej rycynowy polioksylowany, POChP, reaktywna choroba dróg oddechowych, rozrusznik serca, skurcz oskrzeli, tymolol, wstrząs kardiogenny, zespół chorego węzła zatokowego - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Ivabradine Genoptim 7,5 mg
Ivabradine Genoptim, dostępny w tabletkach powlekanych 5 mg i 7,5 mg (zawierających odpowiednio 62 mg i 93 mg laktozy), jest przeciwwskazany u pacjentów z częstością rytmu serca w spoczynku poniżej 70 uderzeń/min, zaburzeniami automatyzmu i przewodzenia (np. zespół chorego węzła zatokowego, blok zatokowo-przedsionkowy, blok przedsionkowo-komorowy III stopnia), a także u osób z elektrostymulacją serca. Nie należy stosować iwabradyny w ostrych stanach sercowo-naczyniowych, takich jak wstrząs kardiogenny, świeży zawał mięśnia sercowego, ciężkie niedociśnienie (<90/50 mm Hg), niestabilna niewydolność serca i niestabilna dławica piersiowa. Przeciwwskazaniem jest także ciężka niewydolność wątroby ze względu na ryzyko kumulacji leku. Ponadto, iwabradyna nie powinna być stosowana w ciąży, laktacji oraz u kobiet w wieku rozrodczym bez skutecznej antykoncepcji.
antybiotyki makrolidowe, blok przedsionkowo-komorowy, blok zatokowo-przedsionkowy, bradykardia, częstość pracy serca, diltiazem, dławica piersiowa, elektrostymulacja serca, fosfeny, inhibitory CYP3A4, inhibitory cytochromu P450, inhibitory proteazy, iwabradyna, klirens kreatyniny, nadwrażliwość, niedociśnienie, nietolerancja laktozy, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wątroby, reakcja alergiczna, wstrząs kardiogenny, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia przewodzenia, zaburzenia widzenia, zawał mięśnia sercowego, zespół chorego węzła zatokowego - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Vilpin Combi 10 mg + 5 mg
Produkt leczniczy Vilpin Combi, zawierający peryndopryl (inhibitor ACE) oraz amlodypinę (pochodna dihydropirydyny), posiada liczne przeciwwskazania wynikające z właściwości obu substancji czynnych. Peryndopryl jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na inhibitory ACE, obrzękiem naczynioruchowym w wywiadzie lub dziedzicznym/idiopatycznym obrzękiem naczynioruchowym, a także u kobiet w drugim i trzecim trymestrze ciąży ze względu na ryzyko uszkodzenia płodu. Ponadto, stosowanie Vilpin Combi jest przeciwwskazane u pacjentów z istotnym obustronnym zwężeniem tętnic nerkowych lub zwężeniem tętnicy zaopatrującej jedyną nerkę, co wiąże się z ryzykiem pogorszenia funkcji nerek. Szczególną uwagę należy zwrócić na interakcje z aliskirenem u pacjentów z cukrzycą lub zaburzeniem czynności nerek (GFR <60 ml/min/1,73 m²), które zwiększają ryzyko hiperkaliemii, hipotensji i pogorszenia funkcji nerek, oraz na konieczność zachowania co najmniej 36-godzinnego odstępu przy przejściu z sakubitrylu i walsartanu ze względu na ryzyko obrzęku naczynioruchowego.
aliskiren, amlodypina, dializoterapia, GFR, hiperkaliemia, hipotensja, inhibitor ACE, niedociśnienie tętnicze, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, perfuzja narządowa, peryndopryl, pochodna dihydropirydyny, reakcja anafilaktoidalna, sakubitryl walsartan, wstrząs kardiogenny, zaburzenie czynności nerek, zawał mięśnia sercowego, zwężenie tętnicy nerkowej, zwężenie zastawki aortalnej