Dawkowanie i sposób podawania
Adrenalina WZF 0,1% 1 mg/ml
Adrenalina WZF 0,1% (1 mg/ml) jest stosowana w różnych stanach nagłych, z indywidualnym doborem dawki i drogi podania. W resuscytacji krążeniowo-oddechowej u dorosłych podaje się dożylnie 1 mg co 3-5 minut, po rozcieńczeniu lub bez, z możliwością kontynuacji wlewów dożylnych 50-100 µg bolusów. We wstrząsie anafilaktycznym preferowana jest droga domięśniowa (0,3-0,5 mg, do 1 mg w ciężkich przypadkach), z powtarzaniem dawek co 10-15 minut. W napadzie astmy oskrzelowej stosuje się 0,3 mg domięśniowo lub podskórnie, powtarzając dawkę do trzech razy co 20 minut. W ciężkiej bradykardii adrenalina podawana jest we wlewie dożylnym 2-10 µg/min, a we wstrząsie kardiogennym jako wazopresor w dawce 0,05-0,5 µg/kg mc./min. U dzieci dawkowanie jest dostosowane do masy ciała, np. w resuscytacji 10 µg/kg mc. dożylnie co 3-5 minut, a we wstrząsie anafilaktycznym 10 µg/kg mc. domięśniowo, maksymalnie do 0,5 mg jednorazowo, z podziałem na grupy wiekowe i odpowiednim rozcieńczeniem.
Dawkowanie i sposób podawania leku Adrenalina WZF 0,1%
Adrenalina WZF 0,1% (1 mg/ml roztwór do wstrzykiwań) może być podawana różnymi drogami, w zależności od wskazania klinicznego i stanu pacjenta. Dostępne drogi podania obejmują: podskórną, domięśniową oraz dożylną. Poniżej przedstawiono szczegółowe wytyczne dotyczące dawkowania dla poszczególnych grup pacjentów i wskazań klinicznych.1
Dawkowanie u dorosłych
W zależności od wskazania klinicznego, dobór dawki i drogi podania adrenaliny powinien być indywidualnie dostosowany do pacjenta:2
- Nagłe zatrzymanie krążenia – resuscytacja krążeniowo-oddechowa:
Podanie dożylne 1 mg adrenaliny po 10-krotnym rozcieńczeniu lub bez rozcieńczania z następczym bolusem 10 ml 0,9% roztworu NaCl. W razie konieczności dawki można powtarzać co 3-5 minut. Po przywróceniu rytmu serca zapewniającego perfuzję, jeśli dalsza terapia adrenaliną jest wskazana, należy podawać lek powoli dożylnie w małych dawkach (bolusy 50-100 µg) do uzyskania właściwego ciśnienia tętniczego krwi.3
- Wstrząs anafilaktyczny oraz inne ostre reakcje alergiczne:
Domięśniowo lub podskórnie 0,3 do 0,5 mg. W ciężkich przypadkach dawka jednorazowa może wynosić nawet 1 mg. We wstrząsie anafilaktycznym preferuje się drogę domięśniową. Dawki można powtarzać co 10-15 minut, a w uzasadnionych przypadkach nawet co 5 minut. Przy podaniu dożylnym (powolnym) stosuje się 0,3 do 1 mg po odpowiednim rozcieńczeniu (10-krotnym lub większym). Należy pamiętać, że droga dożylna jest zarezerwowana wyłącznie dla pacjentów w ciężkim, zagrażającym życiu wstrząsie lub w sytuacjach szczególnych, np. podczas znieczulenia ogólnego.4
- Napad astmy oskrzelowej – przerwanie skurczu oskrzeli:
Podskórnie lub domięśniowo 0,3 mg. Dawki można powtarzać trzykrotnie co 20 minut.5
- Ciężka bradykardia:
W przypadku nieskuteczności atropiny, należy rozważyć podanie adrenaliny we wlewie dożylnym z szybkością 2 do 10 µg/min. Wlew należy kontynuować do uzyskania oczekiwanego efektu terapeutycznego.6
- Wstrząs kardiogenny – jako wazopresor:
Jako lek drugiego rzutu podawany we wlewie dożylnym w dawce 0,05 µg do 0,5 µg/kg mc./min.7
Dawkowanie u dzieci
Dawkowanie adrenaliny u dzieci wymaga szczególnej ostrożności i precyzji, uwzględniając wagę i wiek dziecka:8
- Nagłe zatrzymanie krążenia – resuscytacja krążeniowo-oddechowa:
Dożylnie 10 µg/kg mc. Dawki można powtarzać co 3-5 minut w razie potrzeby. Po przywróceniu spontanicznego krążenia, jeśli jest to konieczne, adrenalinę podaje się we wlewie dożylnym 0,05 do 1,0 µg/kg mc./min. Wlew kontynuuje się do uzyskania oczekiwanego efektu. Należy pamiętać, że u dzieci występują znaczące różnice osobnicze w odpowiedzi na adrenalinę.9
- Wstrząs anafilaktyczny i inne ostre reakcje alergiczne:
Domięśniowo lub podskórnie 10 µg/kg mc., maksymalnie jednorazowo do 0,5 mg. We wstrząsie anafilaktycznym preferowana jest droga domięśniowa.10
Dawkowanie w zależności od wieku dziecka przedstawia się następująco:11
| Wiek | Dawka adrenaliny 1 mg/ml (roztwór 1:1000) |
|---|---|
| Powyżej 12 lat | 0,5 mg im. (0,5 ml roztworu 1:1000) |
| 6 do 12 lat | 0,3 mg im. (0,3 ml roztworu 1:1000) |
| 6 miesięcy do 6 lat | 0,15 mg im. (0,15 ml roztworu 1:1000) |
| Poniżej 6 miesięcy | 0,01 mg/kg mc. im. (0,01 ml/kg mc. roztworu 1:1000) |
Jeśli to konieczne, dawki wymienione powyżej można powtarzać kilkakrotnie, zachowując 5-15 minut przerwy, biorąc pod uwagę ciśnienie tętnicze, tętno oraz czynność oddechową. Zaleca się stosowanie strzykawek o małej pojemności dla zapewnienia precyzji dawkowania.12
Powolne podanie dożylne 10 µg/kg mc. po rozcieńczeniu (10-krotnym lub większym) jest zarezerwowane wyłącznie dla pacjentów w ciężkim, zagrażającym życiu wstrząsie lub w sytuacjach szczególnych, np. w trakcie znieczulenia ogólnego.13
- Napad astmy oskrzelowej – przerwanie skurczu oskrzeli:
Podskórnie lub domięśniowo 10 µg/kg mc., maksymalnie jednorazowo do 0,5 mg. Dawki można powtarzać dwukrotnie co 20 minut, a następnie w razie potrzeby co 4 godziny.14
- Ciężka bradykardia:
Wlew dożylny 0,05 do 1,0 µg/kg mc./min.15
- Wstrząs kardiogenny – jako wazopresor:
Jako lek drugiego rzutu we wlewie dożylnym 0,05 do 1,0 µg/kg mc./min.16
Postępowanie w stanach zagrożenia życia
Dorośli:
W sytuacjach, gdy uzyskanie dostępu dożylnego jest niemożliwe, produkt Adrenalina WZF 0,1% można podać śródkostnie (doszpikowo) w dawkach stosowanych dożylnie. Alternatywną drogą podania jest droga dotchawicza – 3 mg po rozcieńczeniu. W tym celu należy rozcieńczyć 3 ml adrenaliny do 10 ml 0,9% roztworem NaCl lub wodą do wstrzykiwań i podać przez rurkę intubacyjną. Rozcieńczenie wodą do wstrzykiwań powoduje lepszą absorpcję produktu.17
Dzieci:
Gdy dostęp dożylny jest niemożliwy do uzyskania, produkt można podać śródkostnie (doszpikowo) w dawkach stosowanych dożylnie lub dotchawiczo w dawce 100 µg/kg mc. po uprzednim rozcieńczeniu w 5 ml 0,9% roztworu NaCl.18
Ważne informacje dotyczące przygotowania roztworu
Należy stosować wyłącznie świeżo przygotowane roztwory adrenaliny, aby zapewnić maksymalną skuteczność terapeutyczną.19
Adrenalina WZF 0,1% to roztwór o stężeniu 1 mg/ml, bezbarwny lub prawie bezbarwny, przezroczysty, przeznaczony do wstrzykiwań. Właściwa technika przygotowania i podania ma kluczowe znaczenie dla bezpieczeństwa pacjenta i skuteczności terapeutycznej.20
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania