ciężka bradykardia
Wskazanie
Ciężka bradykardia to stan, w którym częstość akcji serca jest nieprawidłowo niska, zazwyczaj poniżej 40 uderzeń na minutę. Stan ten może prowadzić do niewystarczającego przepływu krwi do narządów, powodując zawroty głowy, omdlenia, zmęczenie, duszność, a w skrajnych przypadkach wstrząs kardiogenny. Ciężka bradykardia może wystąpić w wyniku zaburzeń przewodzenia w sercu, choroby węzła zatokowego, bloku przedsionkowo-komorowego, działania niektórych leków, zaburzeń elektrolitowych czy niedoczynności tarczycy.
W leczeniu ciężkiej bradykardii stosuje się przede wszystkim atropinę (Atropinum Sulfuricum WZF) jako lek pierwszego rzutu w sytuacjach nagłych. W przypadku braku odpowiedzi na atropinę można zastosować leki sympatykomimetyczne, takie jak adrenalina (Adrenalina WZF) lub dobutamina (Dobutrex). Jeśli bradykardia jest objawowa i nie reaguje na farmakoterapię, wskazane jest zastosowanie czasowej lub stałej stymulacji serca. W Polsce stosowane są również preparaty takie jak Isuprel (izoproterenol) w warunkach szpitalnych.
Największe trudności w leczeniu pacjentów z ciężką bradykardią to identyfikacja i usunięcie przyczyny bradykardii, szczególnie gdy jest ona wynikiem działania leków lub zaburzeń elektrolitowych. Wyzwaniem jest również właściwe zbilansowanie leczenia, szczególnie u pacjentów z współistniejącą niewydolnością serca lub chorobą wieńcową, gdyż leki chronotropowe dodatnie mogą nasilać niedokrwienie mięśnia sercowego. U pacjentów z bradykardią wtórną do bloku przedsionkowo-komorowego wysokiego stopnia implantacja stymulatora serca może być jedyną skuteczną metodą leczenia, co wiąże się z procedurą inwazyjną i potencjalnymi powikłaniami.
Istotną kwestią w postępowaniu z pacjentami z ciężką bradykardią jest również monitorowanie skuteczności terapii oraz edukacja pacjenta odnośnie możliwych objawów nawrotu, szczególnie jeśli bradykardia jest związana z przyjmowaniem leków. Regularne kontrole kardiologiczne i badania elektrokardiograficzne są niezbędne do oceny odpowiedzi na leczenie i ewentualnej modyfikacji terapii.
Lista leków z tym wskazaniem
-
Adrenalina WZF 0,1% – Roztwór do wstrzykiwań – 1 mg/ml
Preparat zawiera 1 mg adrenaliny w postaci winianu adrenaliny w każdym mililitrze roztworu do wstrzykiwań, a także substancje pomocnicze takie jak sód pirosiarczyn i sód. Stosowany jest w nagłych sytuacjach medycznych, takich jak zatrzymanie krążenia podczas resuscytacji. Podaje się go również w przypadku wstrząsu anafilaktycznego, ostrych reakcji alergicznych oraz napadów astmy oskrzelowej. Lek jest także używany w terapii ciężkiej bradykardii i wstrząsu kardiogennego jako środek wazopresorowy.
• Wskazania do stosowania• Substancja czynna