trombocytopenia
Trombocytopenia (małopłytkowość) to stan charakteryzujący się obniżeniem liczby płytek krwi poniżej 150 tys./μl. Jest to jedno z najczęstszych zaburzeń hematologicznych, które może występować jako izolowany problem lub towarzyszyć innym schorzeniom.
Etiologia trombocytopenii jest zróżnicowana i obejmuje przyczyny związane ze zmniejszonym wytwarzaniem płytek w szpiku kostnym (np. w przebiegu nowotworów hematologicznych, po chemioterapii, w zespołach mielodysplastycznych), zwiększonym niszczeniem obwodowym (immunologicznym, jak w ITP – immunologicznej trombocytopenii, lub nieimmunologicznym, np. w DIC – zespole rozsianego wykrzepiania wewnątrznaczyniowego), sekwestracją śledzionową (w splenomegalii) oraz rozcieńczeniem (po masywnych przetoczeniach).
Objawy kliniczne małopłytkowości zależą od stopnia obniżenia liczby płytek krwi. Przy wartościach powyżej 50 tys./μl pacjenci zwykle nie wykazują objawów, przy wartościach 20-50 tys./μl mogą wystąpić krwawienia po urazach, zaś przy wartościach poniżej 20 tys./μl wzrasta ryzyko samoistnych krwawień śluzówkowych, skórnych (wybroczyny, krwawienie z dziąseł, nosa) oraz krwawień do narządów wewnętrznych.
Diagnostyka trombocytopenii obejmuje badanie morfologii krwi z oceną rozmazu, badania szpiku kostnego, testy na obecność przeciwciał przeciwpłytkowych oraz diagnostykę obrazową (USG jamy brzusznej z oceną śledziony). Leczenie zależy od przyczyny i stopnia nasilenia małopłytkowości oraz obecności objawów krwotocznych.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Metformax SR Combi 50 mg + 500 mg
Produkt leczniczy Metformax SR Combi, zawierający sytagliptynę i metforminę, wykazuje biorównoważność z jednoczesnym podawaniem obu substancji, choć nie był przedmiotem odrębnych badań klinicznych. Profil bezpieczeństwa leku jest sumą działań niepożądanych charakterystycznych dla obu składników, z uwzględnieniem potencjalnych interakcji. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko zapalenia trzustki oraz reakcje nadwrażliwości, które mogą mieć ciężki przebieg. Hipoglikemia występuje często, zwłaszcza w terapii skojarzonej z pochodnymi sulfonylomocznika (13,8%) lub insuliną (10,9%). Inne często obserwowane działania niepożądane to dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego (nudności, wymioty, biegunka, ból brzucha), a także reakcje skórne i zaburzenia czynności nerek. W badaniu TECOS u 7332 pacjentów stosujących sytagliptynę w dawce 100 mg/dobę (lub 50 mg/dobę przy eGFR 30–50 ml/min/1,73 m²) częstość ciężkich działań niepożądanych była porównywalna z placebo, a zapalenie trzustki występowało u 0,3% pacjentów (vs 0,2% placebo).
artropatia, badanie TECOS, cukrzyca typu 2, hipoglikemia, kwasica mleczanowa, niedobór witaminy B12, niedokrwistość megaloblastyczna, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, ostre zapalenie trzustki, pemfigoid pęcherzowy, pochodne sulfonylomocznika, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, śródmiąższowa choroba płuc, sytagliptyna, trombocytopenia, zapalenie kości i stawów, zapalenie naczyń skóry, zapalenie trzustki, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Neurontin 400 400 mg
Gabapentyna (Neurontin w dawkach 100 mg, 300 mg, 400 mg) wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które zostały sklasyfikowane według częstości występowania na podstawie badań klinicznych u pacjentów z padaczką oraz bólem neuropatycznym. Najczęściej obserwowane działania niepożądane (≥1/10) to senność, zawroty głowy, ataksja, zakażenia wirusowe, uczucie zmęczenia oraz gorączka. Często (≥1/100 do <1/10) występują zakażenia układu oddechowego, zapalenie płuc, leukopenia, zaburzenia psychiczne (wrogość, splątanie, depresja, lęk), zaburzenia żołądkowo-jelitowe (nudności, wymioty, ból brzucha), obrzęki twarzy i obwodowe, bóle mięśni i stawów, a także kołatanie serca i nadciśnienie tętnicze. Rzadziej obserwuje się hipoglikemię, depresję oddechową, utratę przytomności oraz objawy odstawienia, które mogą pojawić się w ciągu 48 godzin po przerwaniu leczenia i obejmują m.in. niepokój, bezsenność, nudności, drżenia i depresję.
ataksja, ból neuropatyczny, depresja oddechowa, drgawka, duszność, dysfagia, dyzartria, fosfokinaza kreatynowa, gabapentyna, ginekomastia, hiperglikemia, hiperkineza, hipoglikemia, hiponatremia, impotencja, jadłowstręt, kinaza kreatynowa, kołatanie serca, leukopenia, miopatia, nadciśnienie tętnicze, niepamięć, objaw abstynencyjny, ostra niewydolność nerek, ostre zapalenie trzustki, padaczka, rabdomioliza, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, schyłkowa niewydolność nerek, senność, splątanie, szum uszny, trombocytopenia, uzależnienie lekowe, zaburzenie widzenia, zakażenie dróg moczowych, zapalenie oskrzeli, zapalenie płuc, zapalenie trzustki, zapalenie ucha środkowego, zapalenie wątroby, zawrót głowy, zespół nadwrażliwości, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Proficar 75 mg
Lek Proficar zawierający 75 mg kwasu acetylosalicylowego w postaci tabletek dojelitowych może wywoływać szereg działań niepożądanych, które lekarz powinien uwzględnić podczas prowadzenia terapii. Najczęściej obserwuje się objawy dyspeptyczne, takie jak zgaga, nudności, wymioty oraz bóle brzucha, które mogą wskazywać na rozwijającą się gastropatię. Rzadko występują stany zapalne błony śluzowej żołądka i jelit oraz choroba wrzodowa żołądka i/lub dwunastnicy, która może prowadzić do krwotoków z przewodu pokarmowego i perforacji. Zaburzenia czynności wątroby manifestują się podwyższeniem enzymów wątrobowych i mają charakter przejściowy. W układzie nerwowym mogą pojawić się zawroty głowy, szumy uszne oraz bóle głowy, zwłaszcza przy długotrwałym stosowaniu. Kwas acetylosalicylowy wpływa na hemostazę, powodując wydłużenie czasu krwawienia i protrombinowego oraz trombocytopenię, co zwiększa ryzyko krwawień, w tym krwotoków okołooperacyjnych, z nosa, dróg moczowo-płciowych, dziąseł, a w bardzo rzadkich przypadkach krwotoków z przewodu pokarmowego i mózgowych, szczególnie u pacjentów z niekontrolowanym nadciśnieniem tętniczym lub stosujących inne leki przeciwkrzepliwe.
astenia, błona śluzowa żołądka, ból brzucha, ból głowy, choroba wrzodowa żołądka, czas krwawienia, czas protrombinowy, dolegliwość dyspeptyczna, enzym wątrobowy, farmakonadzór, gastropatia, hemostaza, hipoperfuzja tkanek, krwawienie z dziąseł, krwawienie z nosa, krwiak, krwotok mózgowy, krwotok okołooperacyjny, krwotok z przewodu pokarmowego, krzepliwość krwi, kwas acetylosalicylowy, martwica brodawek nerkowych, mikrokrwawienie, morfologia krwi, nadciśnienie tętnicze, napad astmy, niedokrwistość przewlekła, niedokrwistość z niedoboru żelaza, niewydolność nerek, objaw dyspeptyczny, obrzęk, odczyn skórny, perforacja, pokrzywka, powikłanie krwotoczne, przedawkowanie, reakcja nadwrażliwości, ryzyko krwawienia, śródmiąższowe zapalenie nerek, stan zapalny, świąd, szum uszny, tabletka dojelitowa, trombocytopenia, wstrząs anafilaktyczny, wysypka, zaburzenie czynności wątroby, zawrót głowy, zgaga - Leksykon leków
Działania niepożądane – Zaranta 40 mg
Rozuwastatyna, stosowana w leku Zaranta, wykazuje profil działań niepożądanych, które są najczęściej łagodne i przemijające, a mniej niż 4% pacjentów musiało przerwać terapię z powodu działań niepożądanych. Częstość występowania działań niepożądanych jest zależna od dawki, z wyższym ryzykiem rabdomiolizy oraz poważnych zaburzeń nerek i wątroby przy dawce 40 mg. Działania niepożądane mięśniowe, takie jak bóle mięśni, miopatia i rzadko rabdomioliza, występują częściej przy dawkach powyżej 20 mg, a wzrost aktywności kinazy kreatynowej powyżej 5 x górnej granicy normy (GGN) wymaga przerwania leczenia. Proteinuria, głównie kanalikowa, obserwowana jest u mniej niż 1% pacjentów przy dawkach 10-20 mg i u 3% przy dawce 40 mg, jednak nie wiąże się z ostrą lub postępującą chorobą nerek.
aminotransferaza, astenia, ból mięśni, cukrzyca, ginekomastia, hematuria, immunozależna miopatia martwicza, inhibitor reduktazy HMG-CoA, kinaza kreatyniny, kinaza kreatynowa, miastenia, miastenia oczna, miopatia, neuropatia obwodowa, obrzęk naczynioruchowy, polineuropatia, proteinuria, rabdomioliza, reakcja polekowa z eozynofilią, rozuwastatyna, śródmiąższowe zapalenie płuc, statyna, trombocytopenia, utrata pamięci, zapalenie mięśni, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zespół Stevensa-Johnsona, zespół toczniopodobny, żółtaczka - Leksykon substancji czynnych
Idarubicyna – Przeciwwskazania stosowania
Idarubicyna, antracyklinowy lek przeciwnowotworowy, jest stosowana głównie w terapii nowotworów hematologicznych, jednak jej podawanie jest bezwzględnie przeciwwskazane u pacjentów z nadwrażliwością na idarubicynę lub inne antracykliny/antrachinony, ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby i nerek, a także u osób z ciężką kardiomiopatią, niewydolnością mięśnia sercowego, niedawno przebytym zawałem mięśnia sercowego oraz ciężkimi zaburzeniami rytmu serca. Ponadto, utrzymujące się zahamowanie czynności szpiku kostnego, niekontrolowane zakażenia, osiągnięcie maksymalnej skumulowanej dawki idarubicyny lub innych antracyklin oraz okres karmienia piersią stanowią istotne przeciwwskazania do terapii. Metabolizm leku odbywa się głównie w wątrobie, a wydalanie metabolitów przez nerki, co podkreśla konieczność oceny funkcji tych narządów przed rozpoczęciem leczenia.
anemia, antrachinon, antracyklina, chlorowodorek idarubicyny, choroba niedokrwienna serca, cytopenia, daunorubicyna, doksorubicyna, dysfagia, działanie mielosupresyjne, Idarubicin Accord, idarubicyna, kardiomiopatia, kardiotoksyczność, leukopenia, nadwrażliwość na substancję czynną, neutropenia, niekontrolowane zakażenie, niewydolność mięśnia sercowego, nowotwór hematologiczny, ostra białaczka, pełna remisja, supresja szpiku kostnego, trombocytopenia, wada zastawkowa, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia rytmu serca, zahamowanie szpiku kostnego, Zavedos, zawał mięśnia sercowego - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Fludara
Fosforan fludarabiny, składnik leku Fludara, jest silnym środkiem przeciwnowotworowym o znacznym potencjale toksycznym, wymagającym ścisłego monitorowania hematologicznego i niehematologicznego. U pacjentów obserwuje się ciężką mielosupresję, w tym niedokrwistość, trombocytopenię i neutropenię, z nadirami granulocytów i płytek krwi odpowiednio po 13 i 16 dniach od podania. Występują przypadki hipoplazji lub aplazji szpiku prowadzące do pancytopenii, trwającej od 2 miesięcy do roku, z ryzykiem zgonu. Ponadto, mogą pojawić się zagrażające życiu autoimmunologiczne reakcje, takie jak niedokrwistość hemolityczna, wymagające odstawienia leku i leczenia sterydami oraz transfuzjami napromienionej krwi. Neurotoksyczność, w tym leukoencefalopatia, ostra toksyczna leukoencefalopatia i zespół odwracalnej tylnej leukoencefalopatii, może wystąpić zarówno przy zalecanych dawkach, jak i w sytuacjach zwiększonego ryzyka (np. po radioterapii, transplantacji, zaburzeniach nerek). Objawy neurologiczne obejmują ból głowy, drgawki, zaburzenia widzenia i spastyczność, a w przypadku ich wystąpienia konieczne jest natychmiastowe przerwanie leczenia i wykonanie MRI.
aplazja szpiku kostnego, choroba przeszczep przeciw gospodarzowi, fludarabina, genotoksyczność, granulocytopenia, hamowanie czynności szpiku kostnego, leukoencefalopatia, morfologia krwi, neutropenia, niedokrwistość, niedokrwistość hemolityczna, nietolerancja galaktozy, ostra toksyczna leukoencefalopatia, pancytopenia, przewlekła białaczka limfocytowa, transplantacja komórek krwiotwórczych, trombocytopenia, wydalanie nerkowe, zaburzenia neurologiczne, zaburzenia odporności, zahamowanie czynności szpiku, zakażenie oportunistyczne, zapalenie nerwu wzrokowego, zapalenie wewnątrzgałkowe nerwu wzrokowego, zespół lizy guza, zespół odwracalnej tylnej leukoencefalopatii, zespół Richtera - Leksykon leków
Działania niepożądane – Clarithromycin Genoptim 250 mg
Podczas terapii klarytromycyną (Clarithromycin Genoptim 250 mg, tabletki powlekane) najczęściej obserwuje się działania niepożądane ze strony przewodu pokarmowego (nudności, wymioty, biegunka, ból brzucha, zaparcia) oraz zaburzenia percepcji smaku, które mają zazwyczaj łagodne nasilenie. Profil bezpieczeństwa u dzieci jest zbliżony do tego u dorosłych. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z immunosupresją, zwłaszcza z AIDS, stosujących wysokie dawki (1000 mg/dobę) przez dłuższy czas, gdzie obserwuje się częstsze działania niepożądane, takie jak zwiększenie aktywności aminotransferaz (AspAT, AlAT), leukopenia, trombocytopenia oraz podwyższone stężenie azotu mocznikowego. W tej grupie mogą również wystąpić reakcje skórne, bóle głowy, zaburzenia słuchu i dolegliwości żołądkowo-jelitowe.
AIDS, aminotransferazy, antybiotyk makrolidowy, azot mocznikowy, bezsenność, dolegliwość żołądkowo-jelitowa, dysgeuzja, immunosupresja, kandydoza, klarytromycyna, kołatanie serca, leukopenia, Mycobacterium, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, rozszerzenie naczyń krwionośnych, szum uszny, trombocytopenia, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie percepcji smaku, zaburzenie słuchu, zakażenie mykobakteryjne, zespół nabytego niedoboru odporności, zwiększenie aktywności aminotransferaz, zwiększenie stężenia kreatyniny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Perindopril/Amlodipine Krka 8 mg + 5 mg
Perindopril/Amlodipine Krka, łączący inhibitor ACE perindopril oraz antagonista wapnia amlodypinę, wykazuje charakterystyczny profil działań niepożądanych, które należy monitorować w trakcie leczenia nadciśnienia tętniczego. Najczęstsze objawy obejmują obrzęki (zwłaszcza okolicy kostek), nagłe zaczerwienienie skóry twarzy i szyi, niedociśnienie tętnicze, senność, zawroty głowy, bóle głowy, parestezje oraz zaburzenia smaku. Działania niepożądane klasyfikowane są według częstości występowania wg MedDRA: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000), bardzo rzadko (<1/10 000) oraz częstość nieznana. Wśród poważnych działań niepożądanych wymienia się agranulocytozę, pancytopenię, zawał mięśnia sercowego, udar mózgu, ciężkie reakcje skórne (np. zespół Stevensa-Johnsona), obrzęk naczynioruchowy, ostrą niewydolność nerek oraz hiperkaliemię, która może prowadzić do zagrażających życiu zaburzeń rytmu serca.
agranulocytoza, amlodypina, antagonista wapnia, arytmia, astenia, biegunka, ból brzucha, ból głowy, bradykardia, depresja, duszność, działanie wazodylatacyjne, eozynofilowe zapalenie płuc, ginekomastia, hiperglikemia, hiperkaliemia, hipoglikemia, hipokaliemia, hiponatremia, inhibitor ACE, inhibitor konwertazy angiotensyny, kaszel, kurcze mięśni, leukopenia, łysienie, migotanie przedsionków, nadciśnienie tętnicze, neuropatia obwodowa, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość aplastyczna, niedokrwistość hemolityczna, niestrawność, niewydolność nerek, nudności, obrzęk, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, pancytopenia, parestezja, peryndopryl, pokrzywka, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, tachykardia, trombocytopenia, udar mózgu, wymioty, zaburzenia erekcji, zaburzenia smaku, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie naczyń, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zaparcie, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy, zespół niewłaściwego wydzielania hormonu antydiuretycznego, zespół Stevensa-Johnsona, zjawisko Raynauda, złuszczające zapalenie skóry, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Opacorden 200 mg
Lek Opacorden (chlorowodorek amiodaronu) wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych obejmujących liczne układy i narządy. Do najczęstszych należą zaburzenia czynności tarczycy (niedoczynność i nadczynność), toksyczne uszkodzenie tkanki płucnej, łagodne zaburzenia żołądkowo-jelitowe (nudności, wymioty, zaburzenia smaku), bradykardia zależna od dawki oraz nadwrażliwość na światło. Często obserwuje się także drżenia pozapiramidowe, koszmary senne, zaburzenia snu, zmniejszenie libido oraz mikrozłogi w rogówce z towarzyszącymi zaburzeniami widzenia. W surowicy pacjentów często stwierdza się umiarkowane (1,5-3-krotne) zwiększenie aktywności aminotransferaz, które może ustąpić po zmniejszeniu dawki. Rzadziej występują poważne powikłania, takie jak niedokrwistość aplastyczna, trombocytopenia, agranulocytoza, neuropatia obwodowa, miopatia, ataksja móżdżkowa, zapalenie nerwu wzrokowego, zaburzenia rytmu serca (w tym torsades de pointes), zapalenie naczyń, ostre zapalenie trzustki, przewlekłe choroby wątroby (pseudoalkoholowe zapalenie, marskość) oraz ciężkie reakcje skórne (TEN, SJS, DRESS).
agranulocytoza, alergiczne zapalenie pęcherzyków płucnych, amiodaron, ataksja móżdżkowa, blok przedsionkowo-komorowy, blok zatokowo-przedsionkowy, bradykardia, chlorowodorek amiodaronu, drżenie pozapiramidowe, impotencja, krwotok płucny, majaczenie, marskość wątroby, mikrozłogi rogówki, miopatia, nadczynność tarczycy, nadwrażliwość na światło, neuropatia czuciowo-ruchowa, neuropatia nerwu wzrokowego, neuropatia obwodowa, neutropenia, niedoczynność tarczycy, niedokrwistość aplastyczna, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk Quinckego, ostre zapalenie trzustki, parkinsonizm, pęcherzowe zapalenie skóry, pseudoalkoholowe zapalenie wątroby, reakcja anafilaktyczna, reakcja polekowa z eozynofilią, rzekomy guz mózgu, skurcz oskrzeli, śródmiąższowe zapalenie płuc, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, torsades de pointes, trombocytopenia, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenia węchu, zahamowanie czynności szpiku, zapalenie naczyń, zapalenie najądrza, zapalenie nerwu wzrokowego, zapalenie opłucnej, zaparcie, zarostowe zapalenie oskrzelików, zatrzymanie czynności serca, zespół nieprawidłowego wydzielania hormonu antydiuretycznego, zespół ostrej niewydolności oddechowej, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry, zmniejszenie libido, zwiększenie aktywności aminotransferaz, zwłóknienie płuc - Leksykon leków
Działania niepożądane – Fluoksetyna EGIS 20 mg
Fluoksetyna, jako SSRI, wywołuje działania niepożądane o różnym nasileniu i częstości, najczęściej bóle głowy, nudności, bezsenność, zmęczenie i biegunkę (≥1/10). Objawy te zwykle ustępują w trakcie terapii i nie wymagają przerwania leczenia. Wśród poważniejszych działań niepożądanych należy zwrócić uwagę na myśli i zachowania samobójcze, które mogą pojawić się zarówno w trakcie terapii, jak i po jej zakończeniu, co wymaga natychmiastowej interwencji. U pacjentów powyżej 50. roku życia obserwuje się zwiększone ryzyko złamań kości, prawdopodobnie związane z wpływem fluoksetyny na metabolizm kostny oraz ryzykiem upadków. Zespół odstawienny, mimo długiego okresu półtrwania fluoksetyny i norfluoksetyny, występuje i objawia się m.in. zawrotami głowy, parestezjami, zaburzeniami snu, nudnościami, drżeniami i bólami głowy, co uzasadnia stopniowe zmniejszanie dawki przy odstawianiu.
akatyzja, arytmia komorowa, ataksja, bezsenność, ból głowy, depersonalizacja, dysfagia, dyskineza, dysregulacja autonomiczna, fluoksetyna, hiponatremia, myśli samobójcze, nudność, obrzęk naczynioruchowy, parestezja, plamica, priapizm, reakcja anafilaktyczna, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, trombocytopenia, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie snu, zachowanie samobójcze, zawroty głowy, zespół nieadekwatnego wydzielania ADH, zespół odstawienny, zespół serotoninowy, złamanie kości, żółtaczka - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Metafen Ibuprofen Caps 200 mg
Metafen IBUPROFEN CAPS 200 mg, zawierający ibuprofen, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na ibuprofen, inne NLPZ lub substancje pomocnicze, zwłaszcza u osób z historią reakcji alergicznych po ASA lub NLPZ, takich jak astma, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka czy zapalenie błony śluzowej nosa. Przeciwwskazania obejmują także schorzenia układu pokarmowego, w tym czynne lub przebyte krwawienia i perforacje przewodu pokarmowego, aktywną chorobę wrzodową żołądka lub dwunastnicy oraz co najmniej dwa epizody krwawienia z przewodu pokarmowego. Dodatkowo, lek jest niewskazany u pacjentów z czynnymi krwawieniami, niewyjaśnionymi zaburzeniami układu krwiotwórczego (np. trombocytopenią), a także u osób z ciężką niewydolnością wątroby, nerek lub serca (klasa IV wg NYHA), ze względu na ryzyko nasilenia toksyczności i powikłań.
astma, choroba wrzodowa, krwawienie z naczyń mózgowych, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, nadwrażliwość, nefrotoksyczność, niedobór sacharazy-izomaltazy, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nietolerancja fruktozy, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, perforacja przewodu pokarmowego, pokrzywka, przewód tętniczy, trombocytopenia, trymestr ciąży, zaburzenie gospodarki potasowej, zaburzenie krzepnięcia krwi, zaburzenie układu krwiotwórczego, zapalenie błony śluzowej nosa, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Polocard 75 mg
Kwas acetylosalicylowy, stosowany w dawkach 75 mg i 150 mg w postaci tabletek dojelitowych (Polocard), wykazuje liczne działania niepożądane, głównie związane z jego mechanizmem hamowania agregacji płytek krwi i działaniem przeciwzapalnym. Najczęściej obserwuje się zwiększone ryzyko krwawień (często ≥1/100 do <1/10), w tym krwawienia z przewodu pokarmowego, nosa oraz krwotok okołooperacyjny. Rzadziej występują trombocytopenia, leukopenia, agranulocytoza, a także reakcje nadwrażliwości, w tym astma i wysypki (rzadko ≥1/10 000 do <1/1000). Bardzo rzadko (<1/10 000) mogą pojawić się ciężkie reakcje anafilaktyczne. W obrębie układu nerwowego rzadko dochodzi do krwotoku mózgowego, szczególnie u pacjentów z niekontrolowanym nadciśnieniem lub stosujących leki przeciwkrzepliwe. Objawy neurologiczne, takie jak zawroty głowy i bóle głowy, występują z nieznaną częstością, podobnie jak szumy uszne i zaburzenia słuchu, które mogą wskazywać na przedawkowanie.
agranulocytoza, agregacja płytek krwi, aminotransferaza, białkomocz, bilirubina, choroba wrzodowa, czas krwawienia, czas protrombinowy, dehydrogenaza glukozo-6-fosforanowa, działanie przeciwzapalne, fosfataza alkaliczna, gorączka reumatyczna, kamień moczanowy, krwotok mózgowy, krwotok okołooperacyjny, krwotok z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, leukopenia, martwica brodawek nerkowych, młodzieńcze reumatoidalne zapalenie stawów, nadciśnienie tętnicze, niedokrwistość, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność nerek, niewydolność serca, perforacja wrzodu, śródmiąższowe zapalenie nerek, tabletka dojelitowa, toczeń rumieniowaty układowy, trombocytopenia, wstrząs anafilaktyczny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Tavanic 5 mg/ml
Lewofloksacyna w postaci roztworu do infuzji, stosowana u ponad 8300 pacjentów, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które zostały sklasyfikowane według częstości występowania: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000), bardzo rzadko (<1/10 000) oraz częstość nieznana. Szczególną uwagę należy zwrócić na ciężkie reakcje nadwrażliwości (obrzęk naczynioruchowy, wstrząs anafilaktyczny), poważne zaburzenia skórne (zespół Stevens-Johnsona, toksyczna nekroliza naskórka, DRESS), uszkodzenia ścięgien (zapalenie, zerwanie), zaburzenia neurologiczne (drgawki, neuropatie obwodowe) oraz kardiologiczne (częstoskurcz komorowy, torsade de pointes, tętniak i rozwarstwienie aorty). Działania te mogą mieć charakter długotrwały, nieodwracalny i występować niezależnie od czynników ryzyka, utrzymując się miesiącami lub latami.
agranulocytoza, częstoskurcz komorowy, drgawki, eozynofilia, fotosensytywność, hiperglikemia, hipoglikemia, kandydoza, leukocytoklastyczne zapalenie naczyń, leukopenia, lewofloksacyna, majaczenie, nadciśnienie śródczaszkowe, neuropatia obwodowa, neutropenia, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, pancytopenia, parestezja, rabdomioliza, reakcja nadwrażliwości, rozwarstwienie aorty, rumień wielopostaciowy, rzekomobłoniaste zapalenie jelit, śpiączka hipoglikemiczna, toksyczna nekroliza naskórka, torsade de pointes, trombocytopenia, wstrząs anafilaktyczny, wydłużenie odstępu QT, zapalenie naczyniówki, zapalenie pęcherzyków płucnych, zapalenie ścięgna, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zerwanie ścięgna, zespół DRESS, zespół SIADH, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Pixigan 300 mg
Lek Pixigan zawierający 300 mg bupropionu chlorowodorku w formie tabletek o zmodyfikowanym uwalnianiu wykazuje szeroki profil działań niepożądanych, które należy monitorować podczas terapii. Wśród najczęstszych działań występują bezsenność (bardzo często), ból głowy (bardzo często), suchość błony śluzowej jamy ustnej oraz nudności i wymioty (bardzo często). Istotne są również zaburzenia hematologiczne o nieznanej częstości, takie jak niedokrwistość, leukopenia i trombocytopenia, które mogą wymagać regularnego monitorowania morfologii krwi. Ryzyko napadów drgawkowych wynosi około 0,1% (1/1000), najczęściej są to uogólnione napady toniczno-kloniczne, co wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z predyspozycjami neurologicznymi. Ponadto, bupropion może powodować zaburzenia psychiczne, w tym myśli i zachowania samobójcze (częstość nieznana), co wymaga ścisłej obserwacji klinicznej i edukacji pacjentów.
bupropion chlorowodorek, choroba posurowicza, hipertermia, hiponatremia, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny, kserostomia, leukopenia, mioklonia, morfologia krwi, napad drgawkowy, napad toniczno-kloniczny, niedociśnienie ortostatyczne, niedokrwistość, niestabilność autonomiczna, obrzęk naczynioruchowy, ostra uogólniona osutka krostkowa, profil bezpieczeństwa, rumień wielopostaciowy, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, splątanie ponapadowe, sztywność mięśniowa, tabletka o zmodyfikowanym uwalnianiu, toczeń rumieniowaty skórny, toczeń rumieniowaty układowy, trombocytopenia, wstrząs anafilaktyczny, zespół serotoninowy, zespół Stevens-Johnsona - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Tetana Pro nie mniej niż 40 j.m. toksoidu tężcowego/0,5 ml; 1 dawka (0,5 ml)
Szczepionka Tetana PRO, zawierająca 0,5 ml toksoidu tężcowego (≥40 j.m.) adsorbowanego na 0,5 mg Al³⁺, posiada ściśle określone przeciwwskazania. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na toksoid lub substancje pomocnicze oraz wystąpienie powikłań po poprzedniej dawce, takich jak trombocytopenia czy zaburzenia neurologiczne. Przeciwwskazania czasowe obejmują ostre stany chorobowe z gorączką, zaostrzenia chorób przewlekłych oraz podejrzenie infekcji w okresie inkubacji, które wymagają odroczenia szczepienia do ustąpienia objawów lub wykluczenia infekcji. Łagodne infekcje bez gorączki nie stanowią przeszkody do podania preparatu.
Clostridium tetani, infekcja, nadwrażliwość, okres inkubacji, ostry stan chorobowy, powikłanie poszczepienne, profilaktyka przeciwtężcowa, substancja pomocnicza, szczepionka Tetana PRO, toksoid tężcowy, trombocytopenia, wodorotlenek glinu, zaburzenie neurologiczne, zakażenie tężcem, zaostrzenie choroby przewlekłej - Leksykon leków
Działania niepożądane – Vinpoton 5 mg
Winpocetyna, substancja czynna leku Vinpoton 5 mg, wykazuje szeroki profil działań niepożądanych o różnej częstości występowania, z dominacją zdarzeń rzadkich i bardzo rzadkich. W układzie krwiotwórczym obserwuje się leukopenię (≥1/1000 do <1/100), trombocytopenię (≥1/10000 do <1/1000) oraz bardzo rzadko niedokrwistość i aglutynację erytrocytów (<1/10000). Reakcje nadwrażliwości, w tym na laktozę jednowodną, klasyfikowane są jako rzadkie. W zakresie metabolizmu notuje się hipercholesterolemię (≥1/1000 do <1/100), zmniejszenie łaknienia, a bardzo rzadko jadłowstręt i cukrzycę. Objawy neuropsychiatryczne obejmują bezsenność, zaburzenia snu, pobudzenie, niepokój, a także bardzo rzadko euforię i depresję. W układzie nerwowym dominują bóle i zawroty głowy, zaburzenia smaku, stupor, niedowład połowiczy, a także bardzo rzadko senność, zaburzenia pamięci, drżenie i drgawki. Działania niepożądane dotyczące narządu wzroku i ucha obejmują obrzęk tarczy nerwu wzrokowego, przekrwienie spojówki, zawroty głowy błędnikowe, przeczulicę słuchową, niedosłuch i szum w uszach.
aglutynacja erytrocytów, arytmia, astenia, bezsenność, biegunka, bradykardia, cukrzyca, czas protrombinowy, dławica piersiowa, drgawki, dysfagia, dyskomfort brzuszny, enzymy wątrobowe, hipercholesterolemia, hipotermia, jadłowstręt, kołatanie serca, leukopenia, migotanie przedsionków, morfologia krwi, nadciśnienie tętnicze, nadmierne pocenie, nadwrażliwość, niedociśnienie tętnicze, niedokrwienie mięśnia sercowego, niedokrwistość, niedosłuch, niedowład połowiczy, niestrawność, nudności, obrzęk tarczy nerwu wzrokowego, pokrzywka, przeczulica słuchowa, rumień, skurcze dodatkowe, suchość jamy ustnej, świąd, szumy uszne, tachykardia, triglicerydy, trombocytopenia, winpocetyna, wymioty, wysypka, zaburzenia snu, zakrzepowe zapalenie żył, zapalenie jamy ustnej, zapalenie skóry, zaparcia, zawroty błędnikowe, zmniejszone łaknienie - Leksykon leków
Działania niepożądane – Montelukast Aurovitas 10 mg
Montelukast Aurovitas w dawce 10 mg w postaci tabletek powlekanych był szeroko badany klinicznie u około 4000 pacjentów i młodzieży powyżej 15 lat z astmą oraz u około 400 pacjentów z astmą i sezonowym alergicznym zapaleniem błony śluzowej nosa. Badania obejmowały także dzieci w wieku 2-14 lat stosujące tabletki do rozgryzania i żucia w dawkach 4 mg i 5 mg. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi u dorosłych i młodzieży były bóle głowy, a u dzieci bóle brzucha. Profil bezpieczeństwa potwierdzono w długoterminowych badaniach do 2 lat u dorosłych i 6 miesięcy u dzieci. Częstość działań niepożądanych klasyfikowano według standardowych kategorii: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000) oraz bardzo rzadko (<1/10 000).
alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, aminotransferazy, astma, bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból mięśni, ból stawów, depresja, drgawki, eozynofilia płucna, hipoestezja, kołatanie serca, koszmary senne, krwawienie z nosa, kurcz mięśni, montelukast, naciek eozynofilowy, nadpobudliwość psychoruchowa, niestrawność, nudności, obrzęk naczynioruchowy, omamy, parestezje, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, rumień guzowaty, rumień wielopostaciowy, somnambulizm, świąd, tik, trombocytopenia, wymioty, wysypka, zaburzenia obsesyjno-kompulsywne, zaburzenia pamięci, zaburzenia psychiczne, zaburzenia uwagi, zaburzenia wątroby, zachowanie samobójcze, zakażenie górnych dróg oddechowych, zapalenie naczyń, zapalenie wątroby, zawroty głowy, zespół Churga-Strauss - Leksykon leków
Działania niepożądane – Cipramil 20 mg
Citalopram (Cipramil 20 mg) wykazuje profil działań niepożądanych, które najczęściej mają łagodny i przemijający charakter, pojawiając się głównie w pierwszych 1-2 tygodniach terapii. Występuje zależność dawka-efekt w zakresie nasilenia objawów takich jak nadmierne pocenie się, suchość błony śluzowej jamy ustnej, bezsenność, senność, biegunka, nudności oraz uczucie zmęczenia. Do najczęstszych działań należą senność, bezsenność, bóle głowy, drżenia, parestezje, zawroty głowy, zaburzenia uwagi, szumy uszne, suchość jamy ustnej, nudności i biegunka. Rzadziej obserwuje się poważniejsze objawy, takie jak trombocytopenia, reakcje anafilaktyczne, hiponatremia, hipokaliemia, zaburzenia rytmu serca (w tym wydłużenie QT i torsade de pointes), a także zespół serotoninowy, który stanowi stan zagrożenia życia. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko myśli i zachowań samobójczych, zwłaszcza na początku leczenia i przy zmianach dawkowania.
akatyzja, bradykardia, bruksizm, citalopram, depersonalizacja, hiperprolaktynemia, hipokaliemia, hiponatremia, krwotok poporodowy, myśli samobójcze, niedociśnienie ortostatyczne, obrzęk naczynioruchowy, parestezja, pokrzywka, priapizm, reakcja anafilaktyczna, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, szum uszny, tachykardia, torsade de pointes, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, trombocytopenia, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie pozapiramidowe, zapalenie wątroby, zespół odstawienny, zespół serotoninowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Orizon 4 mg
Rysperydon (Orizon) charakteryzuje się szerokim spektrum działań niepożądanych, z których najczęstsze (≥10%) to parkinsonizm, sedacja, ból głowy oraz bezsenność. Działania te wykazują często zależność od dawki, szczególnie parkinsonizm i ataksja. Infekcje, takie jak zapalenie płuc, oskrzeli czy zakażenia dróg moczowych, występują bardzo często (≥1/10), co wymaga interwencji terapeutycznej. Zaburzenia hematologiczne, w tym neutropenia, leukopenia i trombocytopenia, pojawiają się rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000) i wymagają monitorowania morfologii krwi. Hiperprolaktynemia, zwiększenie masy ciała i apetytu występują często (≥1/100 do <1/10), a poważne zaburzenia metaboliczne, takie jak cukrzyca i hiperglikemia, są bardzo rzadkie (<1/10 000), lecz wymagają szczególnej uwagi klinicznej.
ataksja, bezsenność, ból głowy, cukrzyca, eozynofilia, ginekomastia, grzybica paznokci, hiperglikemia, hiperinsulinemia, hiperprolaktynemia, hiponatremia, jadłowstręt, kwasica ketonowa, leukopenia, mlekotok, morfologia krwi, neutropenia, niedokrwistość, parkinsonizm, polidypsja, reakcja anafilaktyczna, receptory dopaminergiczne D₂, receptory histaminowe, receptory serotoninergiczne, rysperydon, sedacja, trombocytopenia, zaburzenie wydzielania hormonu antydiuretycznego, zakażenie dróg moczowych, zakażenie górnych dróg oddechowych, zapalenie oskrzeli, zapalenie pęcherza moczowego, zapalenie płuc, zapalenie zatok, zatrucie wodne - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Neuroas 150 mg
Kwas acetylosalicylowy w postaci tabletek dojelitowych (Neuroas 150 mg) jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na salicylany, napadami astmy aspirynowej, czynnym lub nawracającym wrzodem trawiennym, skazami krwotocznymi (np. hemofilia, trombocytopenia), aktywnymi krwawieniami, ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby i nerek oraz u chorych z dną moczanową. Ponadto, stosowanie leku jest niewskazane u pacjentów przyjmujących metotreksat w dawkach >15 mg/tydzień, w trzecim trymestrze ciąży (dawki >100 mg/dobę) oraz u dzieci i młodzieży do 16. roku życia podczas infekcji wirusowych ze względu na ryzyko zespołu Reye’a. Kwas acetylosalicylowy może nasilać ryzyko krwawień, zaburzać metabolizm leków i kwasu moczowego oraz powodować poważne powikłania u wymienionych grup pacjentów.
W sytuacjach klinicznych takich jak planowane zabiegi chirurgiczne, objawy krwawienia z przewodu pokarmowego, ciężkie reakcje skórne, objawy przedawkowania (np. szumy uszne) czy rozwój niewydolności nerek lub wątroby podczas terapii, zaleca się odstawienie Neuroas na 5-7 dni i wdrożenie odpowiedniego postępowania diagnostyczno-terapeutycznego. Przed rozpoczęciem terapii konieczna jest dokładna ocena stanu pacjenta w celu minimalizacji ryzyka działań niepożądanych i powikłań. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z wywiadem reakcji nadwrażliwości na NLPZ oraz u osób z chorobami predysponującymi do krwawień.
astma aspirynowa, dna moczanowa, działanie przeciwpłytkowe, hemofilia, inhibitor syntezy prostaglandyn, krwawienie z naczyń mózgowych, kwas acetylosalicylowy, metotreksat, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, przewód tętniczy płodu, salicylan, skaza krwotoczna, tabletka dojelitowa, trombocytopenia, wrzód trawienny, zaburzenie krzepnięcia, zespół Reye’a - Leksykon leków
Przedawkowanie – Lenalidomide Glenmark 5 mg
Przedawkowanie lenalidomidu, mimo ograniczonych danych klinicznych, stanowi istotne zagrożenie, głównie ze względu na toksyczność hematologiczną. W badaniach klinicznych dawki maksymalne sięgały 150 mg przy wielokrotnym podawaniu oraz 400 mg przy dawce pojedynczej. Główne objawy przedawkowania obejmują mielosupresję manifestującą się pancytopenią, neutropenią i trombocytopenią, co wymaga szczególnej uwagi w monitorowaniu parametrów hematologicznych, takich jak morfologia krwi z rozmazem i liczba płytek krwi. Dodatkowo mogą wystąpić objawy ze strony układu pokarmowego, neuropatia obwodowa oraz reakcje skórne, choć brak jest precyzyjnych danych dotyczących ich dawkowego progu toksyczności.
anemia, czynnik wzrostu kolonii granulocytów, lenalidomid, leukopenia, małopłytkowość, mielosupresja, morfologia krwi, neuropatia obwodowa, neutropenia, neutropenia ciężka, niedokrwistość, pancytopenia, parametr hematologiczny, płytki krwi, preparat krwiopochodny, reakcja skórna, toksyczność hematologiczna, transfuzja krwi, trombocytopenia, układ krwiotwórczy, zahamowanie szpiku kostnego - Leksykon leków
Działania niepożądane – Omeprazole Genoptim 40 mg
Omeprazol Genoptim w dawce 40 mg, stosowany w formie kapsułek dojelitowych, charakteryzuje się dobrze poznanym profilem bezpieczeństwa, potwierdzonym zarówno w badaniach klinicznych, jak i praktyce klinicznej. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi (1-10%) są dolegliwości ze strony układu pokarmowego (ból brzucha, zaparcia, biegunka, nudności) oraz bóle głowy. Rzadziej występują poważniejsze zaburzenia hematologiczne (leukopenia, trombocytopenia, pancytopenia), reakcje nadwrażliwości, hiponatremia, hipomagnezemia (częstość nieznana), a także zaburzenia psychiczne i neurologiczne. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko złamań kości biodrowej, nadgarstka i kręgosłupa u pacjentów długotrwale stosujących lek, co wiąże się z potencjalnym wpływem na metabolizm kostny i osteoporozę. U pacjentów z chorobami wątroby istnieje zwiększone ryzyko niewydolności wątroby i encefalopatii, które choć bardzo rzadkie, mogą być zagrażające życiu.
agranulocytoza, dysguezia, działanie niepożądane, encefalopatia, fotosensytywność, ginekomastia, hepatitis, hipokalcemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, hiponatremia, inhibitor pompy protonowej, kandydoza przewodu pokarmowego, łysienie, mikroskopowe zapalenie jelita, nadżerkowe zapalenie przełyku, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, omeprazol, osteoporoza, parestezje, polip żołądka, reakcja nadwrażliwości, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, śródmiąższowe zapalenie nerek, toczeń rumieniowaty, toksyczna nekroliza naskórka, trombocytopenia, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenia psychiczne, zespół Stevensa-Johnsona, złamanie kości biodrowej - Leksykon leków
Działania niepożądane – Coltowan 10 mg
Ezetymib, substancja czynna leku Coltowan, wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa zarówno w monoterapii, jak i w terapii skojarzonej ze statynami lub fenofibratem. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi są zaburzenia żołądkowo-jelitowe (bóle brzucha, biegunka, wzdęcia, nudności) oraz mięśniowo-szkieletowe (bóle mięśni i stawów). W badaniach klinicznych częstość klinicznie istotnego zwiększenia aktywności aminotransferaz (AlAT, AspAT ≥3x GGN) wynosiła 0,5% w monoterapii i 1,3% w skojarzeniu ze statyną, a zwiększenie aktywności kinazy kreatynowej (CPK ≥10x GGN) występowało u 0,2% pacjentów w monoterapii i 0,1% w terapii skojarzonej. W badaniu IMPROVE-IT częstość miopatii wynosiła 0,2% w grupie ezetymibu z symwastatyną i 0,1% w grupie symwastatyny, a rabdomiolizy 0,1% i 0,2%, odpowiednio. Działania niepożądane były zazwyczaj łagodne, przemijające i nie różniły się istotnie od placebo pod względem częstości występowania i odsetka przerwania leczenia.
anafilaksja, biegunka, ból mięśni, choroba refluksowa przełyku, choroba wieńcowa, dusznica, fenofibrat, gamma-glutamylotransferaza, heterozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, hipercholesterolemia, kamica żółciowa, kinaza kreatynowa, leczenie skojarzone, miopatia, nadciśnienie tętnicze, nudności, obrzęk naczynioruchowy, ostry zespół wieńcowy, parestezja, profil bezpieczeństwa ezetymibu, przewlekła choroba nerek, rumień wielopostaciowy, statyna, trombocytopenia, zapalenie pęcherzyka żółciowego, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zapalenie żołądka, zmniejszone łaknienie, zwiększenie aktywności aminotransferaz - Leksykon leków
Działania niepożądane – Lamitrin 25 mg
Lamotrygina (Lamitrin) wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które zostały sklasyfikowane według częstości występowania i układów narządowych na podstawie badań klinicznych w monoterapii padaczki oraz zaburzeń afektywnych dwubiegunowych. Do bardzo często występujących działań należą ból głowy oraz wysypka skórna (≥1/10 pacjentów). Często obserwuje się objawy ze strony układu nerwowego (senność, zawroty głowy, drżenie, bezsenność, pobudzenie), zaburzenia psychiczne (agresja, drażliwość), dolegliwości żołądkowo-jelitowe (nudności, wymioty, biegunka, suchość w jamie ustnej) oraz bóle stawów (≥1/100 do <1/10 pacjentów). Rzadkie, ale klinicznie istotne działania obejmują ciężkie reakcje skórne, takie jak zespół Stevensa-Johnsona (SJS), toksyczna nekroliza naskórka (TEN) oraz rumień wielopostaciowy, a także poważne zaburzenia hematologiczne (agranulocytoza, niedokrwistość aplastyczna, pancytopenia) i niewydolność wątroby. Częstość tych poważnych działań jest bardzo rzadka (<1/10 000 pacjentów), jednak ich potencjalnie zagrażający życiu charakter wymaga szczególnej uwagi klinicznej.
agranulocytoza, ataksja, choreoatetoza, choroba Parkinsona, hipogammaglobulinemia, jałowe zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, lamotrygina, leukopenia, limfadenopatia, limfohistiocytoza hemofagocytarna, neutropenia, niedokrwistość, niedokrwistość aplastyczna, objawy pozapiramidowe, oczopląs, omamy, padaczka, pancytopenia, rumień wielopostaciowy, tiki, toczeń rumieniowaty układowy, toksyczna nekroliza naskórka, trombocytopenia, zaburzenia afektywne dwubiegunowe, zapalenie spojówek, zespół DRESS, zespół nadwrażliwości, zespół nadwrażliwości polekowej, zespół rzekomotoczniowy, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon substancji czynnych
Trazodon – Działania niepożądane
Trazodon, lek przeciwdepresyjny o działaniu uspokajającym, wiąże się z szerokim spektrum działań niepożądanych, w tym potencjalnie zagrażających życiu, takich jak myśli i zachowania samobójcze, zespół serotoninowy, złośliwy zespół neuroleptyczny, ciężkie zaburzenia czynności wątroby oraz zaburzenia rytmu serca, w tym torsade de pointes. Częstość występowania większości działań niepożądanych jest określana jako „nieznana”, jednak do najczęstszych należą senność, zawroty głowy, suchość błony śluzowej jamy ustnej, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, ból głowy oraz niedociśnienie ortostatyczne. Szczególną uwagę należy zwrócić na monitorowanie parametrów wątrobowych, elektrolitów (w tym hiponatremii i SIADH), funkcji serca oraz oceny ryzyka samobójczego, zwłaszcza w początkowej fazie terapii i po odstawieniu leku.
afazja ekspresywna, agranulocytoza, bradykardia, delirium, drgawki kloniczne, dystonia, eozynofilia, hiponatremia, hipotonia ortostatyczna, lek przeciwdepresyjny, leukopenia, myśli samobójcze, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie ortostatyczne, niedokrwistość, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, parestezja, piorunujące zapalenie wątroby, porażenna niedrożność jelita, priapizm, przedwczesny skurcz komorowy, SIADH, tachykardia, tachykardia komorowa, torsade de pointes, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, trombocytopenia, wewnątrzwątrobowy zastój żółci, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie hematologiczne, zaburzenie rytmu serca, zapalenie wątroby, zespół serotoninowy, złośliwy zespół neuroleptyczny, żółtaczka - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Temozolomide Fair-Med 100 mg
Temozolomid FAIR-MED jest wskazany do leczenia nowo zdiagnozowanego glejaka wielopostaciowego w schemacie skojarzonym z radioterapią oraz w monoterapii po jej zakończeniu. W trakcie leczenia skojarzonego temozolomid podaje się doustnie w dawce 75 mg/m² pc. na dobę przez 42 dni równocześnie z radioterapią (60 Gy w 30 frakcjach). Monitorowanie hematologiczne (morfologia z rozmazem) jest obowiązkowe co tydzień, a dawkę należy modyfikować lub przerwać w zależności od toksyczności: granulocyty < 1,5 x 10⁹/l i/lub płytki < 100 x 10⁹/l wymagają przerwania, a granulocyty < 0,5 x 10⁹/l i płytki < 10 x 10⁹/l – zaprzestania leczenia. Toksyczność pozahematologiczna stopnia ≥ 2 (z wyjątkiem łysienia, nudności i wymiotów) również wymaga przerwania lub zaprzestania terapii. Po 4 tygodniach od zakończenia leczenia skojarzonego rozpoczyna się monoterapia temozolomidem, maksymalnie do 6 cykli, z dawką początkową 150 mg/m² pc. przez 5 dni co 28 dni, z możliwością zwiększenia do 200 mg/m² pc. od drugiego cyklu, jeśli nie wystąpiła istotna toksyczność hematologiczna i pozahematologiczna. Kontrola morfologii krwi powinna odbywać się w 22. dniu cyklu, a dawkę należy zmniejszyć lub przerwać w przypadku granulocytów < 1,0 x 10⁹/l, płytek < 50 x 10⁹/l lub toksyczności pozahematologicznej stopnia 3-4.
Common Toxicity Criteria, farmakokinetyka temozolomidu, glejak wielopostaciowy, glejak złośliwy, granulocyty obojętnochłonne, guzy mózgu, kapsułki twarde, klirens temozolomidu, kryteria CTC, leczenie przeciwwymiotne, leczenie skojarzone, monoterapia, morfologia z rozmazem, neutropenia, płytki krwi, radioterapia, temozolomid, toksyczność hematologiczna, toksyczność pozahematologiczna, trombocytopenia, wznowa lub progresja, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Działania niepożądane – Capecitabine Glenmark 500 mg
Analiza danych klinicznych obejmująca ponad 3000 pacjentów stosujących kapecytabinę w monoterapii i terapii skojarzonej wykazała spójny profil bezpieczeństwa leku, szczególnie w leczeniu raka piersi z przerzutami, raka jelita grubego z przerzutami oraz w terapii uzupełniającej raka okrężnicy. Najczęściej obserwowane działania niepożądane (NDL) to zaburzenia przewodu pokarmowego (biegunka, nudności, wymioty, zapalenie jamy ustnej), zespół ręka-stopa (erytrodyzestezja dłoniowo-podeszwowa), zmęczenie, jadłowstręt, kardiotoksyczność, nasilenie dysfunkcji nerek u pacjentów z istniejącymi zaburzeniami oraz zakrzepica i zatorowość. Częstość występowania NDL klasyfikowana jest według standardowego systemu: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000) oraz bardzo rzadko (<1/10 000). Szczegółowa analiza na podstawie trzech dużych badań klinicznych (M66001, SO14695, SO14796) z udziałem ponad 1900 pacjentów pozwoliła na precyzyjne określenie i uporządkowanie NDL według układów narządowych i częstości występowania.
białkomocz, biegunka, cholestatyczne zapalenie wątroby, dusznica bolesna, dysfagia, erytrodyzestezja dłoniowo-podeszwowa, gorączka neutropeniczna, hiperbilirubinemia, hipertriglicerydemia, hipokaliemia, kandydoza jamy ustnej, kapecytabina, kardiotoksyczność, krwiomocz, leukoencefalopatia toksyczna, leukopenia, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, migotanie komór, migotanie przedsionków, neuropatia obwodowa, neutropenia, niedokrwienie mięśnia sercowego, niedokrwistość, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, odma opłucnowa, pancytopenia, rak jelita grubego z przerzutami, rak piersi z przerzutami, toczeń rumieniowaty skórny, torsade de pointes, trombocytopenia, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie czynności nerek, zakrzepica i zatorowość, zakrzepica żył głębokich, zakrzepowe zapalenie żył, zapalenie jamy ustnej, zapalenie trzustki, zatorowość płucna, zespół ręka-stopa, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Escitalopram Genoptim 20 mg
Escitalopram Genoptim, będący selektywnym inhibitorem wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), dostępny w dawkach 10 mg i 20 mg, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które najczęściej pojawiają się w pierwszych dwóch tygodniach terapii i zwykle ulegają zmniejszeniu z czasem. Najczęstsze objawy obejmują bóle głowy (>1/10), nudności (>1/10), zaburzenia snu (bezsenność, senność, często >1/100 do <1/10), oraz zmiany apetytu i masy ciała (często). Istotne są również działania niepożądane ze strony układu nerwowego, takie jak zespół serotoninowy (rzadko), drgawki, akatyzja, a także zaburzenia psychiczne, w tym myśli i zachowania samobójcze (częstość nieznana). W zakresie układu sercowo-naczyniowego odnotowano rzadkie przypadki bradykardii i wydłużenia odstępu QT, szczególnie u pacjentów z predyspozycjami, co może prowadzić do torsade de pointes. Ponadto, obserwuje się ryzyko krwawień z przewodu pokarmowego, hiponatremii oraz zaburzeń seksualnych, w tym zmniejszenia libido i zaburzeń wytrysku u mężczyzn.
akatyzja, bradykardia, bruksizm, depersonalizacja, dyskineza, hiponatremia, komorowe zaburzenia rytmu serca, krwawienie z przewodu pokarmowego, krwotok maciczny, krwotok poporodowy, mania, mlekotok, mydriaza, napad paniki, niedociśnienie ortostatyczne, obniżenie libido, obrzęk naczynioruchowy, parasomnia, parestezja, priapizm, reakcja anafilaktyczna, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, szumy uszne, tachykardia, torsade de pointes, trombocytopenia, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie czuciowe, zapalenie wątroby, zatrzymanie moczu, zespół serotoninowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Etopiryna Extra 250 mg + 200 mg + 50 mg
Etopiryna Extra, zawierająca 250 mg kwasu acetylosalicylowego, 200 mg paracetamolu oraz 50 mg kofeiny, może wywoływać liczne działania niepożądane związane z każdym ze składników aktywnych. Kwas acetylosalicylowy jest odpowiedzialny za zaburzenia hematologiczne (małopłytkowość, leukopenia, agranulocytoza, niedokrwistość hemolityczna u pacjentów z niedoborem dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej), reakcje nadwrażliwości (występujące u 0,3% populacji ogólnej, wzrastające do 4% u astmatyków i 20% u osób z przewlekłą pokrzywką), zaburzenia neurologiczne (zawroty głowy, szumy uszne, odwracalna utrata słuchu), sercowo-naczyniowe (obrzęki, nadciśnienie, niewydolność serca), oddechowe (obrzęk płuc, skurcz oskrzeli), żołądkowo-jelitowe (niestrawność, krwawienia, owrzodzenia u 15% pacjentów przy długotrwałym stosowaniu) oraz nefropatię i hepatotoksyczność. Paracetamol, choć rzadziej, może powodować reakcje alergiczne (w tym zespół Stevensa-Johnsona), zaburzenia czynności wątroby, zapalenie trzustki, agranulocytozę oraz methemoglobinemię. Kofeina natomiast może wywoływać bóle głowy, bezsenność, tachykardię, zaburzenia żołądkowo-jelitowe oraz uzależnienie i objawy odstawienia u podatnych pacjentów.
agranulocytoza, astma oskrzelowa, białkomocz, czas krwawienia, czas protrombinowy, dehydrogenaza glukozo-6-fosforanowa, działanie niepożądane, gorączka reumatyczna, kofeina, kwas acetylosalicylowy, leukopenia, małopłytkowość, martwica komórek wątrobowych, methemoglobinemia, młodzieńcze reumatoidalne zapalenie stawów, niedokrwistość hemolityczna, niesteroidowy lek przeciwzapalny, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk płuc, owrzodzenie żołądka, paracetamol, pokrzywka, przewlekła pokrzywka, skurcz oskrzeli, śródmiąższowe zapalenie nerek, szumy uszne, tachykardia, toczeń rumieniowaty układowy, trombocytopenia, zapalenie trzustki, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Sitagliptin Grindeks 100 mg
Profil bezpieczeństwa sytagliptyny (Sitagliptin Grindeks) opiera się na danych z badań klinicznych oraz obserwacji po wprowadzeniu do obrotu. Najpoważniejszym działaniem niepożądanym jest zapalenie trzustki, które może mieć postać ostrą, martwiczą lub krwotoczną, z potencjalnym ryzykiem śmiertelności. W badaniu TECOS częstość zapalenia trzustki wynosiła 0,3% w grupie leczonej sytagliptyną vs 0,2% w grupie placebo. Hipoglikemia występuje częściej w terapii skojarzonej z pochodnymi sulfonylomocznika (4,7–13,8%) oraz insuliną (9,6%), a ciężka hipoglikemia w badaniu TECOS u pacjentów stosujących insulinę i/lub sulfonylomoczniki wynosiła 2,7% (sytagliptyna) vs 2,5% (placebo). Reakcje nadwrażliwości, w tym anafilaksja, oraz różnorodne reakcje skórne (np. zespół Stevensa-Johnsona, pemfigoid pęcherzowy) występują z częstością nieznaną. Ponadto obserwowano zaburzenia czynności nerek, w tym ostrą niewydolność nerek, o nieokreślonej częstości.
artropatia, bezpieczeństwo sercowo-naczyniowe, ból mięśni, ból stawów, ciężka hipoglikemia, cukrzyca typu 2, EGFR, hipoglikemia, martwicze zapalenie trzustki, monitorowanie działań niepożądanych, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, odpowiedź anafilaktyczna, ostra niewydolność nerek, ostre zapalenie trzustki, pemfigoid pęcherzowy, pochodna sulfonylomocznika, reakcja nadwrażliwości, śródmiąższowa choroba płuc, terapia skojarzona, trombocytopenia, zaburzenie czynności nerek, zapalenie naczyń skóry, zapalenie trzustki, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Nakom 250 mg + 25 mg
Produkt leczniczy Nakom, zawierający 250 mg lewodopy i 25 mg karbidopy jednowodnej, wykazuje liczne działania niepożądane, głównie związane z ośrodkowym działaniem dopaminy. Najczęściej obserwuje się dyskinezy (w tym pląsawicę, dystonie), nudności oraz zakażenia układu moczowego (≥1/10). Zaburzenia psychiczne, takie jak omamy, splątanie, depresja i zaburzenia psychotyczne, występują często (≥1/100 do <1/10), a rzadziej pojawiają się lęk, pobudzenie i dezorientacja (≥1/10 000 do <1/1000). W zakresie układu nerwowego często notuje się efekt "on-off", ataksję i drżenie rąk (≥1/1000 do <1/100), a rzadko złośliwy zespół neuroleptyczny i drgawki (≥1/10 000 do <1/1000). Działania sercowo-naczyniowe obejmują kołatanie serca, nieregularną czynność serca oraz niedociśnienie ortostatyczne (≥1/100 do <1/10). Występują także zaburzenia żołądkowo-jelitowe, takie jak nudności, wymioty i suchość jamy ustnej (≥1/100 do <1/10), a także zaparcia i biegunki (≥1/1000 do <1/100).
agranulocytoza, ataksja, bruksizm, czerniak złośliwy, drgawka, dysfagia, dyskineza, dystonia, efekt on-off, jadłowstręt, kołatanie serca, kurcz powiek, leukopenia, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie ortostatyczne, niedokrwistość hemolityczna, nietrzymanie moczu, nudność, obrzęk naczynioruchowy, omam, parestezja, pląsawica, pokrzywka, priapizm, purpura Schönleina-Henocha, ruch mimowolny, senność, skurcz mięśni, ślinotok, splątanie, trombocytopenia, zaburzenie pozapiramidowe, zaburzenie psychotyczne, zakażenie układu moczowego, zapalenie żył, zatrzymanie moczu, zespół dysregulacji dopaminowej, zespół Hornera, złośliwy zespół neuroleptyczny - Leksykon substancji czynnych
Dalteparyna sodowa – Przedawkowanie
Dalteparyna sodowa, będąca składnikiem leku Fragmin, jest heparyną drobnocząsteczkową stosowaną w terapii przeciwzakrzepowej, dostępna w dawkach od 2500 do 18000 j.m. anty-Xa. Przedawkowanie dalteparyny prowadzi do nasilonego działania przeciwzakrzepowego, co skutkuje ryzykiem poważnych krwawień, w tym z błon śluzowych, przewodu pokarmowego, miejsc wkłuć, a także krwawień wewnętrznych i do OUN. Objawy te korelują z dawką i mogą prowadzić do wstrząsu hipowolemicznego oraz zaburzeń parametrów laboratoryjnych, takich jak wydłużony APTT, PT, obniżony fibrynogen i trombocytopenia. Przedawkowanie może wynikać z jednorazowego podania zbyt dużej dawki lub kumulacji leku w niewydolności nerek.
aktywność anty-Xa, czas kaolinowo-kefalinowy, czas protrombinowy, dalteparyna sodowa, działanie przeciwzakrzepowe, heparyna drobnocząsteczkowa, koncentrat kompleksu protrombiny, krwawienie do OUN, krwawienie podpajęczynówkowe, krwawienie śródmózgowe, krwawienie wewnętrzne, krwawienie z przewodu pokarmowego, krwiak podskórny, krwiomocz, niewydolność nerek, parametry krzepnięcia, pierwotna hemostaza, rekombinowany czynnik VIIa, siarczan protaminy, stężenie fibrynogenu, terapia przeciwzakrzepowa, trombocytopenia, wstrząs hipowolemiczny, zaburzenie hemostazy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Hydroxyzinum Polfarmex 10 mg
Hydroksyzyna chlorowodorek, substancja czynna preparatu Hydroxyzinum Polfarmex, wykazuje działania niepożądane wynikające z depresyjnego lub paradoksalnego pobudzającego wpływu na ośrodkowy układ nerwowy (OUN), działania przeciwcholinergicznego oraz reakcji nadwrażliwości. W badaniach klinicznych z udziałem 735 pacjentów przyjmujących dawkę 50 mg/dobę hydroksyzyny, najczęstszym działaniem niepożądanym była senność (13,74% vs 2,70% w grupie placebo). Inne często występujące objawy to ból głowy (1,63%), zmęczenie (1,36%) oraz suchość w jamie ustnej (1,22%). Hydroksyzyna może wywoływać poważne reakcje alergiczne, w tym wstrząs anafilaktyczny (bardzo często ≥1/10), a także zaburzenia rytmu serca, takie jak wydłużenie odstępu QT i torsade de pointes (bardzo rzadko <1/10 000), co wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z chorobami serca lub stosujących inne leki wydłużające QT. Ponadto, lek może powodować zaburzenia psychiczne (pobudzenie, splątanie, omamy), neurologiczne (senność, drgawki), skórne (wysypki, zespół Stevensa-Johnsona) oraz objawy antycholinergiczne (suchość w jamie ustnej, zatrzymanie moczu).
agresywność, astenia, bezsenność, biegunka, ból głowy, depresja, dezorientacja, drgawka, drżenie, dyskineza, dystonia, działanie przeciwcholinergiczne, hydroksyzyna, komorowe zaburzenie rytmu serca, mimowolne oddawanie moczu, napad przymusowego patrzenia, niedociśnienie tętnicze, nieprawidłowy wynik testu wątrobowego, niewyraźne widzenie, nudność, obrzęk, obrzęk naczynioruchowy, omam, ośrodkowy układ nerwowy, ostra uogólniona osutka krostkowa, parestezja, pobudzenie, pokrzywka, reakcja nadwrażliwości, rumień wielopostaciowy, senność, skurcz oskrzeli, splątanie, suchość w jamie ustnej, świąd, tachykardia, tik, torsade de pointes, trombocytopenia, trudność w oddawaniu moczu, wstrząs anafilaktyczny, wydłużenie odstępu QT, wymioty, wysypka grudkowo-plamkowa, wysypka polekowa, wysypka rumieniowa, wzmożona potliwość, zaburzenie akomodacji, zapalenie skóry, zapalenie wątroby, zaparcie, zatrzymanie moczu, zawrót głowy, zespół Stevensa-Johnsona, zmęczenie, zwiększenie masy ciała - Leksykon leków
Działania niepożądane – Metafen 200 mg + 325 mg
Metafen to preparat zawierający ibuprofen (200 mg) i paracetamol (325 mg) w formie tabletek powlekanych, stosowany w terapii bólu i gorączki. Badania kliniczne nie wykazały zwiększonego ryzyka działań niepożądanych w porównaniu do monoterapii tymi substancjami. Działania niepożądane obejmują bardzo rzadkie zaburzenia hematologiczne (≤1/10 000) takie jak agranulocytoza, niedokrwistości, leukopenia, neutropenia, pancytopenia i trombocytopenia, z objawami w postaci gorączki, bólu gardła i krwawień. Rzadko obserwuje się reakcje alergiczne, w tym anafilaksję i obrzęk naczynioruchowy. Neurologiczne objawy, takie jak splątanie, depresja, omamy, parestezje i aseptyczne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, występują bardzo rzadko. Częstość występowania działań ze strony przewodu pokarmowego jest wyższa (≥1/100 do ≤1/10) i obejmuje ból brzucha, biegunkę, nudności i wymioty, a rzadziej wrzody, perforacje i krwawienia, szczególnie u osób starszych. Wysypki skórne i reakcje nadwrażliwości są niezbyt częste lub bardzo rzadkie, z możliwymi ciężkimi postaciami, takimi jak zespół Stevensa-Johnsona czy DRESS.
agranulocytoza, aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, anafilaksja, aseptyczne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, choroba Leśniowskiego-Crohna, fosfataza zasadowa, fosfokinaza kreatynowa, gamma-glutamylotransferaza, ibuprofen i paracetamol, incydent zatorowo-zakrzepowy, leukopenia, martwica wątroby, mieszana choroba tkanki łącznej, nadwrażliwość na światło, nefrotoksyczność, neutropenia, niedokrwistość aplastyczna, niedokrwistość hemolityczna, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność wątroby, ostra uogólniona osutka krostkowa, pancytopenia, reaktywność układu oddechowego, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, śródmiąższowe zapalenie nerek, szumy uszne, toczeń rumieniowaty układowy, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, trombocytopenia, układ krwiotwórczy, wrzód trawienny, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zaburzenia widzenia, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie trzustki, zawroty głowy błędnikowe, zespół DRESS, zespół nerczycowy, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Przedawkowanie – Kleder 10 mg
Przedawkowanie lenalidomidu, substancji czynnej leku Kleder, wiąże się przede wszystkim z hematologiczną toksycznością, obejmującą neutropenię, trombocytopenię oraz pancytopenię, które pojawiają się odpowiednio przy dawkach powyżej 150 mg i 400 mg. W badaniach klinicznych pacjenci otrzymywali dawki do 150 mg w schematach wielokrotnych oraz do 400 mg w pojedynczych podaniach, co potwierdza ryzyko poważnych zaburzeń hematologicznych przy przekroczeniu standardowych dawek. Objawy te stanowią główną barierę w stosowaniu wysokich dawek lenalidomidu i wymagają ścisłego monitorowania morfologii krwi obwodowej oraz konsultacji hematologicznej.
infekcja, kapsułki twarde, konsultacja hematologiczna, krew obwodowa, leczenie wspomagające, lenalidomid, morfologia krwi obwodowej, neutrofile, neutropenia, objawy toksyczności, obraz krwi obwodowej, pancytopenia, parametry hematologiczne, płytki krwi, przedawkowanie lenalidomidu, szpik kostny, toksyczność hematologiczna, trombocytopenia, zaburzenia krzepnięcia - Leksykon substancji czynnych
Treprostynil – Przeciwwskazania stosowania
Treprostynil, stosowany w terapii nadciśnienia płucnego, posiada szereg bezwzględnych przeciwwskazań, które należy uwzględnić w praktyce klinicznej. Należą do nich m.in. nadwrażliwość na substancję czynną lub substancje pomocnicze (w tym metakrezol w preparacie Treprostinil Reddy), nadciśnienie płucne związane z chorobą zarostową żył, zastoinowa niewydolność serca z ciężkim zaburzeniem czynności lewej komory, wrodzone lub nabyte wady zastawkowe serca z istotnymi zaburzeniami czynności mięśnia sercowego niezwiązanymi z nadciśnieniem płucnym, ciężka choroba niedokrwienna serca, niestabilna dławica piersiowa, zawał mięśnia sercowego w ciągu ostatnich 6 miesięcy, nieleczona lub zdekompensowana niewydolność serca, ciężkie arytmie, epizody naczyniowo-mózgowe w ciągu ostatnich 3 miesięcy oraz ciężka niewydolność wątroby (stopień C wg Child-Pugh). Ze względu na działanie przeciwpłytkowe, przeciwwskazane jest także stosowanie u pacjentów z czynną chorobą wrzodową przewodu pokarmowego, krwawieniami śródczaszkowymi, urazami oraz innymi aktywnymi krwawieniami.
analog prostacykliny, aseptyka, choroba niedokrwienna serca, choroba wrzodowa przewodu pokarmowego, choroba zarostowa żył, ciężka arytmia, dysfunkcja lewej komory, działanie wazodylatacyjne, enzymy wątrobowe, epizod naczyniowo-mózgowy, farmakokinetyka leku, hemostaza, hepatotoksyczność, infuzja podskórna, klasyfikacja Child-Pugh, krwawienie śródczaszkowe, krwotok śródczaszkowy, lek przeciwkrzepliwy, nadciśnienie płucne, nadwrażliwość na substancję czynną, niestabilna dławica piersiowa, niewydolność serca, niewydolność wątroby, przejściowe niedokrwienie mózgu, remodeling mięśnia sercowego, substancja pomocnicza, system infuzyjny, trombocytopenia, udar mózgu, wada zastawkowa serca, właściwości przeciwpłytkowe, właściwości wazodylatacyjne, zaburzenie czynności lewej komory, zaburzenie funkcji poznawczych, zaburzenie hemostazy, zastoinowa niewydolność serca, zawał mięśnia sercowego - Leksykon leków
Działania niepożądane – Fluconazole Polfarmex 50 mg/10 ml
Flukonazol w postaci syropu Fluconazole Polfarmex 50 mg/10 ml wykazuje szeroki profil działań niepożądanych, z częstością występowania od bardzo częstych (≥1/10) do bardzo rzadkich (<1/10 000). Najczęściej obserwuje się bóle głowy, bóle brzucha, nudności, wymioty, biegunkę oraz podwyższenie aktywności enzymów wątrobowych (aminotransferazy alaninowej, aminotransferazy asparaginianowej, fosfatazy alkalicznej). Wśród działań hematologicznych często występuje niedokrwistość, a rzadziej agranulocytoza, leukopenia, trombocytopenia i neutropenia. Istotne są również reakcje nadwrażliwości, w tym anafilaksja, wymagająca natychmiastowego odstawienia leku. Zaburzenia elektrolitowe, takie jak hipokaliemia, mogą prowadzić do poważnych powikłań kardiologicznych, w tym torsade de pointes i wydłużenia odstępu QT, szczególnie u pacjentów z czynnikami ryzyka.
agranulocytoza, aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, anafilaksja, astenia, bezsenność, biegunka, bilirubina, ból brzucha, ból głowy, ból mięśni, cholestaza, drgawki, drżenie, flukonazol, fosfataza alkaliczna, gorączka, hipercholesterolemia, hipertriglicerydemia, hipokaliemia, lek przeciwgrzybiczny, leukopenia, łysienie, martwica komórek wątrobowych, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, neutropenia, niedokrwistość, niestrawność, niewydolność wątroby, nudności, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk twarzy, ostra uogólniona osutka krostkowa, parestezja, pokrzywka, senność, suchość jamy ustnej, świąd, torsade de pointes, trombocytopenia, wydłużenie odstępu QT, wymioty, wysypka, wysypka polekowa, wzdęcie, zaburzenie smaku, zapalenie wątroby, zaparcie, zawroty głowy, zawroty głowy pochodzenia obwodowego, zespół Stevensa-Johnsona, złe samopoczucie, złuszczające zapalenie skóry, zmęczenie, zmniejszenie łaknienia, żółtaczka, zwiększona potliwość