Dawkowanie i sposób podawania
Temozolomide Fair-Med 100 mg
Temozolomid FAIR-MED jest wskazany do leczenia nowo zdiagnozowanego glejaka wielopostaciowego w schemacie skojarzonym z radioterapią oraz w monoterapii po jej zakończeniu. W trakcie leczenia skojarzonego temozolomid podaje się doustnie w dawce 75 mg/m² pc. na dobę przez 42 dni równocześnie z radioterapią (60 Gy w 30 frakcjach). Monitorowanie hematologiczne (morfologia z rozmazem) jest obowiązkowe co tydzień, a dawkę należy modyfikować lub przerwać w zależności od toksyczności: granulocyty < 1,5 x 10⁹/l i/lub płytki < 100 x 10⁹/l wymagają przerwania, a granulocyty < 0,5 x 10⁹/l i płytki < 10 x 10⁹/l – zaprzestania leczenia. Toksyczność pozahematologiczna stopnia ≥ 2 (z wyjątkiem łysienia, nudności i wymiotów) również wymaga przerwania lub zaprzestania terapii. Po 4 tygodniach od zakończenia leczenia skojarzonego rozpoczyna się monoterapia temozolomidem, maksymalnie do 6 cykli, z dawką początkową 150 mg/m² pc. przez 5 dni co 28 dni, z możliwością zwiększenia do 200 mg/m² pc. od drugiego cyklu, jeśli nie wystąpiła istotna toksyczność hematologiczna i pozahematologiczna. Kontrola morfologii krwi powinna odbywać się w 22. dniu cyklu, a dawkę należy zmniejszyć lub przerwać w przypadku granulocytów < 1,0 x 10⁹/l, płytek < 50 x 10⁹/l lub toksyczności pozahematologicznej stopnia 3-4.
- Dawkowanie i sposób podawania leku Temozolomide FAIR-MED
- Dawkowanie u dorosłych z nowo zdiagnozowanym glejakiem wielopostaciowym
- Okres leczenia skojarzonego
- Okres monoterapii
- Dawkowanie u dorosłych pacjentów i dzieci w wieku 3 lat lub starszych z glejakiem złośliwym wykazującym wznowę lub progresję
- Dawkowanie w szczególnych populacjach pacjentów
- Dzieci i młodzież
- Pacjenci z zaburzeniem czynności wątroby lub nerek
- Pacjenci w podeszłym wieku
- Kolejne rozdziały
Dawkowanie i sposób podawania leku Temozolomide FAIR-MED
Temozolomide FAIR-MED w postaci kapsułek twardych powinien być przepisywany wyłącznie przez lekarzy posiadających doświadczenie w onkologicznym leczeniu guzów mózgu. W trakcie terapii może być zastosowane leczenie przeciwwymiotne dla złagodzenia działań niepożądanych.1
Dawkowanie u dorosłych z nowo zdiagnozowanym glejakiem wielopostaciowym
Leczenie pacjentów z nowo zdiagnozowanym glejakiem wielopostaciowym składa się z dwóch etapów: leczenia skojarzonego z radioterapią oraz następującej po nim monoterapii.2
Okres leczenia skojarzonego
W okresie leczenia skojarzonego temozolomid podaje się doustnie w dawce 75 mg/m² pc. na dobę przez 42 dni jednocześnie z celowaną radioterapią (60 Gy podane w 30 dawkach). Nie zaleca się zmniejszania dawki, natomiast w zależności od wyników cotygodniowej oceny toksyczności hematologicznej i pozahematologicznej, może być konieczne opóźnienie podania kolejnej dawki lub całkowite zaprzestanie podawania leku.3
Skojarzone leczenie temozolomidem można kontynuować przez 42 dni (maksymalnie do 49 dni) jeśli spełnione są wszystkie poniższe warunki:4
- całkowita liczba granulocytów obojętnochłonnych ≥ 1,5 x 10⁹/l5
- liczba płytek krwi ≥ 100 x 10⁹/l6
- toksyczność pozahematologiczna według kryteriów CTC (Common Toxicity Criteria) ≤ Stopnia 1. (z wyjątkiem łysienia, nudności i wymiotów)7
Podczas leczenia należy wykonywać pełne badania krwi (morfologia z rozmazem) co tydzień. Podawanie temozolomidu należy czasowo przerwać lub całkowicie zaprzestać w okresie leczenia skojarzonego zgodnie z kryteriami toksyczności hematologicznej i pozahematologicznej przedstawionymi w poniższej tabeli.8
| Toksyczność | Działanie |
|---|---|
| Całkowita liczba granulocytów obojętnochłonnych ≥ 0,5 i < 1,5 x 10⁹/l | Przerwanie podawania TMZ |
| Całkowita liczba granulocytów obojętnochłonnych < 0,5 x 10⁹/l | Zaprzestanie podawania TMZ |
| Liczba płytek krwi ≥ 10 i < 100 x 10⁹/l | Przerwanie podawania TMZ |
| Liczba płytek krwi < 10 x 10⁹/l | Zaprzestanie podawania TMZ |
| Toksyczność pozahematologiczna wg CTC (z wyjątkiem łysienia, nudności i wymiotów) Stopień 2. | Przerwanie podawania TMZ |
| Toksyczność pozahematologiczna wg CTC (z wyjątkiem łysienia, nudności i wymiotów) Stopień 3. lub 4. | Zaprzestanie podawania TMZ |
Tabela 1. Przerwanie lub zaprzestanie podawania temozolomidu (TMZ) w okresie skojarzonego leczenia radioterapią i temozolomidem.9
Okres monoterapii
Okres monoterapii temozolomidem rozpoczyna się cztery tygodnie po zakończeniu leczenia skojarzonego (temozolomid + radioterapia). Monoterapię prowadzi się maksymalnie przez 6 cykli terapeutycznych.10
W pierwszym cyklu monoterapii dawka temozolomidu wynosi 150 mg/m² pc. raz na dobę przez 5 dni, po których następuje 23-dniowa przerwa w podawaniu leku. Na początku drugiego cyklu dawkę można zwiększyć do 200 mg/m² pc., jeśli:11
- toksyczność pozahematologiczna wg CTC w czasie 1. cyklu była ≤ Stopniowi 2. (z wyjątkiem łysienia, nudności i wymiotów)12
- całkowita liczba granulocytów obojętnochłonnych ≥ 1,5 x 10⁹/l13
- liczba płytek krwi ≥ 100 x 10⁹/l14
Należy pamiętać, że jeśli nie zwiększono dawki w drugim cyklu, nie należy zwiększać jej w kolejnych cyklach. Po zwiększeniu do 200 mg/m² pc. na dobę, dawka ta jest stosowana przez pierwsze 5 dni każdego następnego cyklu, o ile nie wystąpią działania toksyczne.15
W okresie monoterapii należy wykonywać pełne badania krwi (morfologia z rozmazem) w 22. dniu cyklu (21 dni po podaniu pierwszej dawki temozolomidu). Na podstawie wyników badań może być konieczne zmniejszenie dawki lub zaprzestanie podawania leku zgodnie z tabelami poniżej.16
| Poziom dawki | Dawka temozolomidu (mg/m² pc.) | Uwagi |
|---|---|---|
| -1 | 100 | Zmniejszenie z powodu wcześniejszej toksyczności |
| 0 | 150 | Dawka w czasie 1. cyklu |
| 1 | 200 | Dawka w czasie 2-6 cyklu, jeśli brak toksyczności |
Tabela 2. Poziomy dawek temozolomidu w monoterapii.17
| Toksyczność | Działanie |
|---|---|
| Całkowita liczba granulocytów obojętnochłonnych < 1.0 x 10⁹/l | Zmniejszenie dawki TMZ o 1 poziom |
| Liczba płytek krwi < 50 x 10⁹/l | Zmniejszenie dawki TMZ o 1 poziom |
| Toksyczność pozahematologiczna wg CTC (z wyjątkiem łysienia, nudności i wymiotów) Stopień 3. | Zaprzestanie podawania TMZ |
| Toksyczność pozahematologiczna wg CTC (z wyjątkiem łysienia, nudności i wymiotów) Stopień 4. | Zaprzestanie podawania TMZ |
Tabela 3. Zmniejszenie dawki lub zaprzestanie leczenia temozolomidem (TMZ) w czasie monoterapii.18
Należy przerwać podawanie temozolomidu, jeśli:19
- poziom dawki -1 (100 mg/m² pc.) w dalszym ciągu powoduje zbyt dużą toksyczność20
- po zmniejszeniu dawki pojawia się ten sam 3. Stopień toksyczności pozahematologicznej (z wyjątkiem łysienia, nudności i wymiotów)21
Dawkowanie u dorosłych pacjentów i dzieci w wieku 3 lat lub starszych z glejakiem złośliwym wykazującym wznowę lub progresję
Cykl leczenia w przypadku glejaków złośliwych wykazujących wznowę lub progresję trwa 28 dni. U pacjentów, którzy nie byli wcześniej poddawani chemioterapii, temozolomid podaje się doustnie w dawce 200 mg/m² pc. raz na dobę przez pierwsze 5 dni, po których następuje 23-dniowa przerwa w leczeniu.22
Natomiast u pacjentów poddawanych wcześniej chemioterapii początkowa dawka wynosi 150 mg/m² pc. raz na dobę. W drugim cyklu dawka może być zwiększona do 200 mg/m² pc. raz na dobę przez 5 dni pod warunkiem braku występowania toksyczności hematologicznej.23
Dawkowanie w szczególnych populacjach pacjentów
Dzieci i młodzież
U dzieci w wieku 3 lat lub starszych temozolomid stosuje się wyłącznie w glejaku złośliwym wykazującym wznowę lub progresję. Dane dotyczące stosowania leku w tej grupie wiekowej są bardzo ograniczone. Nie określono bezpieczeństwa stosowania i skuteczności temozolomidu u dzieci w wieku poniżej 3 lat.24
Pacjenci z zaburzeniem czynności wątroby lub nerek
Farmakokinetyka temozolomidu była porównywalna u pacjentów z prawidłową czynnością wątroby i u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby o nasileniu łagodnym do umiarkowanego. Brak jest danych dotyczących stosowania temozolomidu u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby (Klasa C Childa) oraz z zaburzeniami czynności nerek.25
Ze względu na właściwości farmakokinetyczne temozolomidu mało prawdopodobna jest konieczność zmniejszenia dawki u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby lub zaburzeniami czynności nerek o różnym stopniu nasilenia. Jednak należy zachować ostrożność przy stosowaniu temozolomidu u tych pacjentów.26
Pacjenci w podeszłym wieku
Analiza danych farmakokinetycznych populacji pacjentów w wieku 19-78 lat wskazuje, że wiek nie ma wpływu na klirens temozolomidu. Jednakże u pacjentów w podeszłym wieku (powyżej 70 lat) może występować zwiększone ryzyko neutropenii i trombocytopenii, co należy uwzględnić przy doborze dawki.Sposób podawania
Temozolomide FAIR-MED w postaci kapsułek twardych należy przyjmować na czczo. Kapsułki muszą być połykane w całości, popijając szklanką wody. Nie wolno ich otwierać ani rozgryzać. W przypadku wystąpienia wymiotów po podaniu leku, nie należy podawać drugiej dawki w tym samym dniu.28
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania – Temozolomide Fair
- Działania niepożądane – Temozolomide Fair
- Interakcje leku – Temozolomide Fair
- Profil bezpieczeństwa leku – Temozolomide Fair
- Przeciwwskazania – Temozolomide Fair
- Przedawkowanie – Temozolomide Fair
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Temozolomide Fair
- Skład i postać leku – Temozolomide Fair
- Specjalne ostrzeżenia – Temozolomide Fair
- Właściwości farmakodynamiczne – Temozolomide Fair
- Właściwości farmakokinetyczne – Temozolomide Fair
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Temozolomide Fair
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Temozolomide Fair
- Wskazania do stosowania – Temozolomide Fair