trombocytopenia
Trombocytopenia (małopłytkowość) to stan charakteryzujący się obniżeniem liczby płytek krwi poniżej 150 tys./μl. Jest to jedno z najczęstszych zaburzeń hematologicznych, które może występować jako izolowany problem lub towarzyszyć innym schorzeniom.
Etiologia trombocytopenii jest zróżnicowana i obejmuje przyczyny związane ze zmniejszonym wytwarzaniem płytek w szpiku kostnym (np. w przebiegu nowotworów hematologicznych, po chemioterapii, w zespołach mielodysplastycznych), zwiększonym niszczeniem obwodowym (immunologicznym, jak w ITP – immunologicznej trombocytopenii, lub nieimmunologicznym, np. w DIC – zespole rozsianego wykrzepiania wewnątrznaczyniowego), sekwestracją śledzionową (w splenomegalii) oraz rozcieńczeniem (po masywnych przetoczeniach).
Objawy kliniczne małopłytkowości zależą od stopnia obniżenia liczby płytek krwi. Przy wartościach powyżej 50 tys./μl pacjenci zwykle nie wykazują objawów, przy wartościach 20-50 tys./μl mogą wystąpić krwawienia po urazach, zaś przy wartościach poniżej 20 tys./μl wzrasta ryzyko samoistnych krwawień śluzówkowych, skórnych (wybroczyny, krwawienie z dziąseł, nosa) oraz krwawień do narządów wewnętrznych.
Diagnostyka trombocytopenii obejmuje badanie morfologii krwi z oceną rozmazu, badania szpiku kostnego, testy na obecność przeciwciał przeciwpłytkowych oraz diagnostykę obrazową (USG jamy brzusznej z oceną śledziony). Leczenie zależy od przyczyny i stopnia nasilenia małopłytkowości oraz obecności objawów krwotocznych.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Bonjesta 20 mg + 20 mg
Bonjesta to lek zawierający doksylaminę wodorobursztynianu (20 mg) oraz pirydoksynę chlorowodorek (20 mg) w formie tabletek o zmodyfikowanym uwalnianiu, stosowany w leczeniu nudności i wymiotów u kobiet w ciąży. W badaniu klinicznym z udziałem 261 pacjentek, najczęstszym działaniem niepożądanym była senność (≥5% pacjentek), szczególnie nasilona przy jednoczesnym stosowaniu z lekami depresyjnymi na ośrodkowy układ nerwowy, w tym alkoholem. Przeciwwskazane jest łączenie Bonjesta z inhibitorami monoaminooksydazy (IMAO) ze względu na ryzyko nasilenia działania antycholinergicznego. Działania niepożądane związane z mechanizmem antycholinergicznym obejmują m.in. suchość w jamie ustnej, dyzurię, zatrzymanie moczu, zawroty głowy, zaburzenia widzenia oraz szumy uszne.
agranulocytoza, astenia, bezsenność, biegunka, depresja ośrodkowego układu nerwowego, dezorientacja, doksylaminy wodorobursztynian, drgawki, drżenie, duszność, dyskineza twarzy, dyzuria, działanie antycholinergiczne, inhibitor monoaminooksydazy, jaskra, klasyfikacja MedDRA, kołatanie serca, lek przeciwhistaminowy, leukopenia, migrena, nadmierne pocenie, nadpobudliwość psychoruchowa, nadwrażliwość, nadwrażliwość na światło, niedociśnienie ortostatyczne, niedokrwistość hemolityczna, nudności i wymioty, obrzęk obwodowy, ostre zapalenie błędnika, pancytopenia, parestezja, personel medyczny, pirydoksyny chlorowodorek, pobudzenie, podwójne widzenie, senność, stan splątania, suchość jamy ustnej, świąd, szum uszny, tabletka o zmodyfikowanym uwalnianiu, tachykardia, trombocytopenia, wysypka plamisto-grudkowa, wzdęcie brzucha, zaburzenie widzenia, zaparcie, zatrzymanie moczu, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego, zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Meaxin
Podczas terapii imatynibem (Meaxin) konieczne jest szczegółowe monitorowanie potencjalnych interakcji lekowych, zwłaszcza z inhibitorami proteazy, azolowymi lekami przeciwgrzybiczymi, antybiotykami makrolidowymi oraz substratami CYP3A4 o wąskim indeksie terapeutycznym (np. cyklosporyna, takrolimus). Szczególną uwagę należy zwrócić na unikanie jednoczesnego stosowania silnych induktorów CYP3A4 (np. deksametazon, fenytoina, ryfampicyna), które mogą obniżać ekspozycję na imatynib i zwiększać ryzyko niepowodzenia terapii. U pacjentów po tyreoidektomii stosujących lewotyroksynę wskazane jest monitorowanie TSH ze względu na ryzyko niedoczynności tarczycy. Metabolizm imatynibu odbywa się głównie w wątrobie, dlatego u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby, w tym z przerzutami do wątroby w przebiegu GIST, konieczne jest ścisłe monitorowanie funkcji wątroby, zwłaszcza podczas terapii skojarzonej z chemioterapią.
alfa-kwaśna glikoproteina, antybiotyk makrolidowy, azolowy lek przeciwgrzybiczy, brak laktazy, fototoksyczność, hormon tyreotropowy, induktor CYP3A4, inhibitor proteazy, martwica wątroby, mikroangiopatia zakrzepowa, neutropenia, niedoczynność tarczycy, nietolerancja galaktozy, niewydolność wątroby, obrzęk płuc, opóźnienie wzrostu, piorunujące zapalenie wątroby, pochodna kumaryny, przełom blastyczny CML, reaktywacja wirusowego zapalenia wątroby, retencja płynów, substrat CYP3A4, toksyczność wątrobowa, trombocytopenia, wodobrzusze, wstrząs kardiogenny, wysięk opłucnowy, zaburzenie czynności nerek, zespół hipereozynofilowy, zespół mielodysplastyczno-mieloproliferacyjny, zespół rozpadu guza, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, żołądek arbuzowaty - Leksykon leków
Działania niepożądane – Tantum Flu o smaku pomarańczowym 600 mg + 10 mg
Produkt leczniczy Tantum Flu zawiera 600 mg paracetamolu oraz 10 mg fenylefryny chlorowodorku i może wywoływać działania niepożądane o różnej częstości i nasileniu, związane z oboma składnikami. Do najważniejszych działań niepożądanych należą bardzo rzadkie, ale poważne zaburzenia hematologiczne wywołane głównie przez paracetamol, takie jak trombocytopenia, leukopenia, pancytopenia, neutropenia oraz agranulocytoza, które mogą wymagać natychmiastowej interwencji medycznej. Ponadto, bardzo rzadko obserwuje się ostre zapalenie trzustki oraz reakcje nadwrażliwości, w tym anafilaksję. Fenylefryna może powodować objawy ze strony układu sercowo-naczyniowego, takie jak kołatanie serca i nadciśnienie tętnicze, a także zatrzymanie moczu, szczególnie u pacjentów z predyspozycjami urologicznymi.
agranulocytoza, ból głowy, działanie niepożądane, kołatanie serca, leukopenia, morfologia krwi, nadciśnienie tętnicze, neutropenia, ostre zapalenie trzustki, pancytopenia, paracetamol i fenylefryna, płytki krwi, przerost gruczołu krokowego, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, reakcja skórna, sympatykomimetyk, Tantum Flu, trombocytopenia, wymioty, wysypka skórna, zatrzymanie moczu - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Ketoprofen-SF 100 mg
Ketoprofen-SF w dawce 100 mg w kapsułkach twardych posiada liczne bezwzględne przeciwwskazania, które należy uwzględnić przed rozpoczęciem terapii. Należą do nich nadwrażliwość na ketoprofen lub substancje pomocnicze, zwłaszcza u pacjentów z historią reakcji alergicznych na NLPZ, takich jak skurcz oskrzeli, astma oskrzelowa, pokrzywka czy zapalenie błony śluzowej nosa, ze względu na ryzyko anafilaksji. Przeciwwskazaniem są także reakcje fotoalergiczne i fototoksyczne po ketoprofenie lub fibratach. Niewyjaśnione zaburzenia hematologiczne (anemia, leukopenia, trombocytopenia) oraz skaza krwotoczna stanowią istotne ograniczenia ze względu na ryzyko nasilenia krwawień, co jest związane z hamowaniem agregacji płytek przez ketoprofen. Ponadto, lek jest przeciwwskazany u pacjentów z aktywną chorobą wrzodową żołądka, krwawieniami z przewodu pokarmowego, perforacją przewodu pokarmowego oraz krwawieniami z naczyń mózgowych i innymi aktywnymi krwawieniami, ze względu na zwiększone ryzyko powikłań krwotocznych.
agregacja płytek krwi, anemia, astma oskrzelowa, choroba wrzodowa żołądka, czynność skurczowa macicy, ketoprofen, krwawienie z naczyń mózgowych, krwawienie z przewodu pokarmowego, krwotok poporodowy, leukopenia, nefrotoksyczność, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nietolerancja laktozy, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wątroby, owrzodzenie przewodu pokarmowego, perforacja przewodu pokarmowego, pokrzywka, przewód tętniczy płodu, reakcja anafilaktyczna, reakcja fotoalergiczna, reakcja fototoksyczna, retencja płynów, skaza krwotoczna, skurcz oskrzeli, trombocytopenia, trzeci trymestr ciąży, zaburzenie układu krwiotwórczego, zapalenie błony śluzowej nosa - Leksykon substancji czynnych
Wyciąg z miłorzębu – Przeciwwskazania stosowania
Wyciąg z miłorzębu (Ginkgo biloba) jest aktywnym składnikiem stosowanym w preparatach o dawkach 40 mg (Bilobil), 120 mg (Ginkofar Intense) oraz 240 mg (Ginkofar Extra). Bezwzględnym przeciwwskazaniem do jego stosowania jest nadwrażliwość na wyciąg lub na substancje pomocnicze, które różnią się w zależności od preparatu (np. laktoza: 62,7 mg w Bilobil, 60 mg w Ginkofar Extra, 30 mg w Ginkofar Intense; glukoza 2 mg w Bilobil). Ciąża jest przeciwwskazaniem dla Ginkofar Intense i Ginkofar Extra, co wymaga wykluczenia ciąży i stosowania skutecznej antykoncepcji u kobiet w wieku rozrodczym przed rozpoczęciem terapii. Lekarz powinien uwzględnić także nietolerancję laktozy lub zaburzenia wchłaniania glukozy-galaktozy przy doborze preparatu.
acenokumarol, bilobalid, choroba von Willebranda, ginkgo biloba, ginkgolidy, glikozydy flawonowe, hemofilia, heparyna, klopidogrel, kwas acetylosalicylowy, laktoza jednowodna, lek przeciwpłytkowy, lek przeciwzakrzepowy, nadwrażliwość na substancję pomocniczą, nietolerancja laktozy, obniżenie progu drgawkowego, padaczka, powikłanie krwotoczne, skłonność do drgawek, trombocytopenia, warfaryna, właściwości przeciwpłytkowe, wyciąg z miłorzębu, zaburzenia hemostazy, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Cetirizine Genoptim SPH 10 mg
Cetyryzyna dichlorowodorek, substancja czynna leku Cetirizine Genoptim SPH w dawce 10 mg, jest antagonistą obwodowych receptorów H1 drugiej generacji, wykazującym korzystny profil bezpieczeństwa. W badaniach klinicznych na ponad 3200 pacjentach najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi były senność (9,63% vs 5,00% placebo), zmęczenie (1,63% vs 0,95%), zawroty głowy (1,10% vs 0,98%) oraz suchość w jamie ustnej (2,09% vs 0,82%). Działania te miały zazwyczaj łagodne do umiarkowanego nasilenie. U dzieci (6 miesięcy – 12 lat) najczęściej zgłaszano biegunkę (1,0%), senność (1,8%) oraz zapalenie błony śluzowej nosa (1,4%). Rzadko odnotowano zaburzenia funkcji wątroby z podwyższonymi enzymami (aminotransferazy, fosfataza alkaliczna, gamma-GT) i bilirubiną, które ustępowały po odstawieniu leku. Cetyryzyna może także wywoływać rzadkie objawy ze strony układu moczowego, takie jak dyzuria, mimowolne oddawanie moczu czy zatrzymanie moczu, co wymaga ostrożności u pacjentów z przerostem prostaty.
amnezja, ból brzucha, ból głowy, cetyryzyna dichlorowodorek, częstoskurcz, drgawki, dyskineza, dystonia, dyzuria, działanie przeciwcholinergiczne, enzymy wątrobowe, lek przeciwhistaminowy drugiej generacji, mimowolne oddawanie moczu, nieprawidłowa czynność wątroby, niewyraźne widzenie, obrzęk naczynioruchowy, omdlenie, ośrodkowy układ nerwowy, parestezje, pobudzenie OUN, podwójnie ślepa próba, przerost prostaty, receptor H1, rotacyjne ruchy gałek ocznych, stan splątania, stężenie bilirubiny, suchość jamy ustnej, trombocytopenia, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenia akomodacji, zaburzenia pamięci, zapalenie błony śluzowej nosa, zapalenie gardła, zatrzymanie moczu, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Coryol 25 mg 25 mg
Karwedylol, substancja czynna leku Coryol, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, z których większość nie jest zależna od dawki, z wyjątkiem zawrotów głowy, zaburzeń widzenia oraz bradykardii, które nasilają się wraz z dawką. Najczęściej obserwowane działania obejmują układ sercowo-naczyniowy (niewydolność serca i niedociśnienie bardzo często ≥1/10, bradykardia często ≥1/100 do <1/10), układ nerwowy (zawroty głowy i ból głowy bardzo często ≥1/10), układ pokarmowy (nudności, biegunka, wymioty często ≥1/100 do <1/10) oraz reakcje skórne (wysypka, pokrzywka niezbyt często ≥1/1000 do <1/100). Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko nasilenia niewydolności serca podczas zwiększania dawki, odwracalne pogorszenie czynności nerek u pacjentów z przewlekłą niewydolnością serca oraz ciężkie reakcje skórne, takie jak toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka i zespół Stevensa-Johnsona, które wymagają natychmiastowego przerwania leczenia.
aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, antagonista receptora beta-adrenergicznego, astenia, astma, biegunka, blok przedsionkowo-komorowy, ból brzucha, ból głowy, bradykardia, chromanie przestankowe, Coryol, depresja, dławica piersiowa, duszność, gamma-glutamylotransferaza, hipercholesterolemia, hiperglikemia, hipoglikemia, karwedylol, leukopenia, łysienie, nadwrażliwość, niedociśnienie, niedociśnienie ortostatyczne, niedokrwistość, niestrawność, nietrzymanie moczu, niewydolność nerek, niewydolność serca, nudności, objawy grypopodobne, obrzęk, obrzęk błony śluzowej nosa, obrzęk płuc, omamy, omdlenie, parestezje, reakcje skórne, stan przedomdleniowy, suchość błony śluzowej jamy ustnej, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, trombocytopenia, wymioty, zaburzenia czynności lewej komory, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia erekcji, zaburzenia oddawania moczu, zaburzenia snu, zaburzenia widzenia, zahamowanie zatokowe, zakażenie dróg moczowych, zapalenie oskrzeli, zapalenie płuc, zaparcia, zastoinowa niewydolność serca, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy, zespół Raynauda, zespół Stevensa-Johnsona, zwiększenie masy ciała - Leksykon substancji czynnych
Karbamazepina – Działania niepożądane
Karbamazepina jest szeroko stosowana w leczeniu padaczki, neuralgii nerwu trójdzielnego oraz zaburzeń afektywnych dwubiegunowych, jednak jej stosowanie wiąże się z licznymi działaniami niepożądanymi, które wymagają ścisłego monitorowania, zwłaszcza w początkowym okresie terapii i u osób starszych. Najczęstsze działania niepożądane dotyczą ośrodkowego układu nerwowego i obejmują zawroty głowy, ataksję, senność i zmęczenie (≥1/10), a także bóle głowy, podwójne widzenie i zaburzenia akomodacji (≥1/100 do <1/10). Działania ze strony przewodu pokarmowego, takie jak nudności i wymioty, występują bardzo często, a reakcje skórne, w tym pokrzywka i alergiczne zapalenie skóry, również są powszechne. Szczególną uwagę należy zwrócić na poważne reakcje skórne, takie jak zespół Stevensa-Johnsona (SJS) i toksyczna nekroliza naskórka (TEN), które mogą być związane z obecnością alleli HLA-A*3101 i HLA-B*1502 u pacjentów z określonych grup etnicznych.
agranulocytoza, alergiczne zapalenie skóry, aplazja czerwonokrwinkowa, aseptyczne zapalenie opon mózgowych, ataksja, blok przedsionkowo-komorowy, choreoatetoza, diplopia, dyskineza, dyzartria, eozynofilia, erytrodermia, ginekomastia, hiperamonemia, hiperprolaktynemia, hipogammaglobulinemia, hiponatremia, hirsutyzm, leukopenia, limfadenopatia, mlekotok, neuralgia nerwu trójdzielnego, niedokrwistość aplastyczna, niedokrwistość hemolityczna, obrzęk naczynioruchowy, oczopląs, ośrodkowy układ nerwowy, osteomalacja, osteoporoza, ostra uogólniona osutka krostkowa, padaczka, pancytopenia, parestezje, pokrzywka, ruchy mimowolne, rumień wielopostaciowy, toczeń rumieniowaty układowy, toksyczna nekroliza naskórka, trombocytopenia, zaburzenia akomodacji, zaburzenia czynności tarczycy, zaburzenia okoruchowe, zaburzenie afektywne dwubiegunowe, zapalenie jelita grubego, zapalenie nerwów obwodowych, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zatrucie wodne, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona, zespół zanikających dróg żółciowych, złośliwy zespół neuroleptyczny, złuszczające zapalenie skóry, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Ludiomil 75 mg
Chlorowodorek maprotyliny, stosowany w dawce 25 mg w postaci tabletek powlekanych (Ludiomil), wykazuje działania niepożądane głównie łagodne i przemijające, które ustępują podczas kontynuacji leczenia lub po redukcji dawki. Nie zawsze korelują one z poziomem stężenia leku w osoczu. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów w podeszłym wieku ze względu na zwiększoną wrażliwość na działania przeciwcholinergiczne, neurologiczne, psychiczne i sercowo-naczyniowe oraz zmniejszoną zdolność metabolizowania i wydalania leku. Działania niepożądane obejmują m.in. zaburzenia krwi (leukopenia, agranulocytoza, trombocytopenia – bardzo rzadko <1/10000), zaburzenia psychiczne (niepokój, mania, bezsenność – często ≥1/100 do <1/10), zaburzenia układu nerwowego (senność, zawroty głowy – bardzo często ≥1/10), zaburzenia serca (tachykardia zatokowa – często ≥1/100 do <1/10), zaburzenia żołądkowo-jelitowe (suchość błony śluzowej jamy ustnej – bardzo często ≥1/10), oraz zaburzenia skóry (wysypka, pokrzywka – często ≥1/100 do <1/10). W przypadku ciężkich działań niepożądanych, zwłaszcza neurologicznych lub psychicznych, leczenie należy przerwać.
agranulocytoza, akatyzja, alergiczne zapalenie pęcherzyków płucnych, ataksja, chlorowodorek maprotyliny, depersonalizacja, dyskineza, działanie przeciwcholinergiczne, eozynofilia, ginekomastia, hipomania, hiponatremia, hormon antydiuretyczny, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, lek przeciwdepresyjny pierścieniowy, leukopenia, majaczenie, maprotylina, migotanie komór, mlekotok, niedociśnienie ortostatyczne, niepokój ruchowy, parestezja, rumień wielopostaciowy, SIADH, śródmiąższowa choroba płuc, SSRI, stan splątania, szum uszny, tachykardia komorowa, tachykardia zatokowa, toksyczno-rozpływna martwica naskórka, torsade de pointes, trombocytopenia, zaburzenie akomodacji, zaburzenie mikcji, zapalenie naczyń skórnych, zatrzymanie moczu, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Urokinase medac 100 000 j.m.
Urokinase medac, zawierający ludzką urokinazę, jest lekiem trombolitycznym wymagającym ścisłej selekcji pacjentów ze względu na liczne bezwzględne przeciwwskazania. Należą do nich nadwrażliwość na substancję czynną lub składniki pomocnicze, aktywne klinicznie krwawienia, obecność tętniaków i malformacji tętniczo-żylnych, nowotwory wewnątrzczaszkowe oraz inne guzy o wysokim ryzyku krwotoku. Ponadto, przeciwwskazane jest stosowanie u pacjentów z zaburzeniami krzepnięcia, takimi jak wrodzone lub nabyte skłonności do krwotoków, leczenie przeciwzakrzepowe, samoistna fibrynoliza oraz ciężka trombocytopenia. U pacjentów z niekontrolowanym nadciśnieniem tętniczym (ciśnienie skurczowe >200 mmHg, rozkurczowe >100 mmHg) oraz retinopatią nadciśnieniową III/IV stopnia ryzyko krwawienia, zwłaszcza śródczaszkowego, jest znacząco podwyższone.
aortografia przezlędźwiowa, bakteryjne zapalenie wsierdzia, biopsja narządu, działanie fibrynolityczne, epizod mózgowo-naczyniowy, incydent naczyniowo-mózgowy, krwawienie klinicznie istotne, krwawienie śródczaszkowe, leczenie fibrynolityczne, lek przeciwzakrzepowy, lek trombolityczny, malformacja tętniczo-żylna, nadwrażliwość na substancję czynną, nakłucie lędźwiowe, niekontrolowane nadciśnienie tętnicze, nowotwór wewnątrzczaszkowy, obniżona krzepliwość krwi, operacja neurochirurgiczna, powikłanie krwotoczne, reakcja alergiczna, resuscytacja sercowo-płucna, retinopatia nadciśnieniowa, ryzyko krwotoku, samoistna fibrynoliza, sepsa, tętniak, trombocytopenia, Urokinase medac, urokinaza ludzka, zaburzenie hemostazy, zaburzenie układu krzepnięcia, zapalenie osierdzia, zapalenie trzustki - Leksykon substancji czynnych
Octan magnezu – Działania niepożądane
Octan magnezu czterowodny, stosowany jako źródło jonów magnezu w preparatach do żywienia pozajelitowego (np. Nutriflex Lipid peri), może wywoływać szereg działań niepożądanych, które wymagają uważnej obserwacji klinicznej. We wczesnym etapie infuzji często obserwuje się niewielki wzrost temperatury ciała, zaczerwienienie twarzy (flush syndrome) oraz dyskomfort termiczny w postaci uczucia zimna i dreszczy. Dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego, takie jak utrata apetytu, nudności i wymioty, mogą prowadzić do zaburzeń bilansu płynów i elektrolitów, szczególnie u pacjentów z chorobami przewodu pokarmowego. Niezbyt często występują zaburzenia oddychania, bóle mięśniowo-szkieletowe oraz zmiany ciśnienia tętniczego (zarówno spadek, jak i wzrost), co wymaga monitorowania parametrów hemodynamicznych, zwłaszcza u osób z chorobami układu sercowo-naczyniowego. Rzadko mogą pojawić się reakcje nadwrażliwości, w tym anafilaksja, oraz zaburzenia utlenowania tkanek manifestujące się zaczerwienieniem lub sinicą skóry.
anemia, bilans płynów i elektrolitów, ciśnienie tętnicze, cyjanoza, czas protrombinowy, czynnik krzepnięcia krwi, emulsja do żywienia pozajelitowego, flush syndrome, gorączka, hepatomegalia, hiperlipidemia, leukopenia, octan magnezu czterowodny, parametr hemodynamiczny, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, skłonność do krwawień, splenomegalia, stłuszczenie organów, syndrom przeciążenia, trombocytopenia, zaburzenie gospodarki magnezowej, zaburzenie hemostazy, zaburzenie oddechowe, zaburzenie odżywiania, zakrzepowe zapalenie żyły, zapalenie żyły, żywienie pozajelitowe - Leksykon leków
Działania niepożądane – Etoricoxib Teva 60 mg
Produkt leczniczy Etoricoxib Teva, zawierający etorykoksyb w dawkach 30 mg, 60 mg, 90 mg oraz 120 mg, jest selektywnym inhibitorem COX-2 stosowanym w leczeniu choroby zwyrodnieniowej stawów, reumatoidalnego zapalenia stawów, przewlekłego bólu lędźwiowo-krzyżowego, zesztywniającego zapalenia stawów kręgosłupa oraz ostrego bólu pooperacyjnego. Profil bezpieczeństwa leku został szczegółowo oceniony w badaniach klinicznych obejmujących ponad 9000 pacjentów, w tym 17 412 uczestników programu MEDAL, gdzie etorykoksyb stosowano przez średnio 18 miesięcy. Działania niepożądane obejmują przede wszystkim ryzyko sercowo-naczyniowe, takie jak kołatanie serca, arytmie, migotanie przedsionków, tachykardię, zastoinową niewydolność serca, dusznicę bolesną oraz rzadko zawał mięśnia sercowego. Często obserwuje się nadciśnienie tętnicze, a także działania niepożądane ze strony przewodu pokarmowego (np. bóle brzucha, zapalenie błony śluzowej żołądka, zgaga, biegunka) oraz wątroby (często podwyższenie AlAT i AspAT). Występują również reakcje skórne, zaburzenia nerek oraz reakcje nadwrażliwości, w tym rzadkie ciężkie reakcje anafilaktyczne.
aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, arytmia, bezpieczeństwo sercowo-naczyniowe, białkomocz, ból okolicy lędźwiowo-krzyżowej, choroba wrzodowa żołądka, choroba zwyrodnieniowa stawów, dna moczanowa, dusznica bolesna, hiperkaliemia, incydent zakrzepowy, inhibitor COX-2, kołatanie serca, leukopenia, migotanie przedsionków, nadciśnienie tętnicze, niedokrwistość, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, owrzodzenie błony śluzowej, przełom nadciśnieniowy, reakcja anafilaktyczna, refluks żołądkowy, reumatoidalne zapalenie stawów, skurcz oskrzeli, śródmiąższowe zapalenie nerek, tachykardia, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, trombocytopenia, udar mózgu, wstrząs anafilaktyczny, wykwit polekowy, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie naczyń, zapalenie przełyku, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zastoinowa niewydolność serca, zawał mięśnia sercowego, zespół jelita drażliwego, zespół nerczycowy, zespół Stevensa-Johnsona, zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – HELICID 40 mg
Podczas terapii omeprazolem (HELICID 40 mg) najczęściej obserwuje się działania niepożądane o częstości 1-10%, takie jak bóle głowy, ból brzucha, zaparcia, biegunka, wzdęcia oraz nudności i wymioty. Istotne klinicznie reakcje obejmują ciężkie skórne zespoły nadwrażliwości (SCAR), w tym zespół Stevensa-Johnsona (SJS), toksyczną rozpływną martwicę naskórka (TEN), zespół DRESS oraz ostrą uogólnioną osutkę krostkową (AGEP). Rzadko występują zaburzenia hematologiczne, takie jak leukopenia, trombocytopenia, agranulocytoza i pancytopenia, które wymagają natychmiastowego przerwania leczenia. Reakcje nadwrażliwości, w tym anafilaksja, również stanowią wskazanie do odstawienia leku. Zaburzenia elektrolitowe, zwłaszcza hipomagnezemia (częstość nieznana), mogą prowadzić do hipokalcemii i hipokaliemii, co wymaga monitorowania szczególnie u pacjentów leczonych długotrwale.
agranulocytoza, bezsenność, ciężkie skórne działania niepożądane, encefalopatia wątrobowa, ginekomastia, hipokalcemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, hiponatremia, kandydoza przewodu pokarmowego, leukopenia, mikroskopowe zapalenie jelita, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, niewyraźne widzenie, obrzęk naczynioruchowy, omeprazol, ostra uogólniona osutka krostkowa, pancytopenia, parestezje, polipy żołądka, reakcja anafilaktyczna, reakcja polekowa z eozynofilią, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, splątanie, toczeń rumieniowaty, toksyczna rozpływna martwica naskórka, trombocytopenia, zaburzenia smaku, zapalenie cewkowo-śródmiąższowe, zapalenie wątroby, zawroty głowy, zawroty głowy obwodowe, zespół Stevensa-Johnsona, złamania osteoporotyczne, złamanie kości biodrowej - Leksykon leków
Działania niepożądane – Amlator 20 mg + 10 mg
Produkt leczniczy Amlator, zawierający atorwastatynę (10 mg lub 20 mg) oraz amlodypinę (5 mg lub 10 mg), wykazuje profil bezpieczeństwa typowy dla obu składników. Najczęstsze działania niepożądane amlodypiny to kołatanie serca, uderzenia gorąca, obrzęk kostek, zawroty głowy i ból głowy, wynikające z działania wazodylatacyjnego. Atorwastatyna natomiast najczęściej powoduje bóle mięśni, kurcze, bóle stawów oraz podwyższenie aktywności enzymów wątrobowych (często), a także rzadziej miopatię, zapalenie mięśni i rabdomiolizę. W badaniach klinicznych z udziałem 16066 pacjentów, 5,2% osób leczonych atorwastatyną przerwało terapię z powodu działań niepożądanych, co wskazuje na stosunkowo dobrą tolerancję leku. Działania niepożądane sklasyfikowano według częstości występowania, od bardzo często (≥1/10) do bardzo rzadko (≥1/10000).
amlodypina, antagonista kanału wapniowego, astenia, atorwastatyna, bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból mięśni, ból stawów, bradykardia, częstomocz, duszność, hiperglikemia, hipoglikemia, impotencja, kinaza kreatynowa, kołatanie serca, krwawienie z nosa, kurcz mięśni, leukopenia, migotanie przedsionków, miopatia, niedociśnienie, nieżyt nosa, nudności, obrzęk kostek, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, omdlenie, ostra niewydolność nerek, parestezje, pokrzywka, rabdomioliza, reakcja alergiczna, senność, szumy uszne, tachykardia komorowa, trombocytopenia, uderzenia gorąca, wymioty, zaburzenia mikcji, zaburzenia widzenia, zapalenie mięśni, zapalenie naczyń, zapalenie wątroby, zaparcie, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy, żółtaczka, zwężenie zastawki aortalnej - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Telmisartan HCT EGIS 80 mg + 12,5 mg
Telmisartan HCT EGIS, zawierający telmisartan (antagonista receptora angiotensyny II) oraz hydrochlorotiazyd (diuretyk tiazydowy), jest przeciwwskazany w drugim i trzecim trymestrze ciąży ze względu na ryzyko toksycznego działania na płód i noworodka, w tym pogorszenie czynności nerek, małowodzie, opóźnienie kostnienia czaszki, niewydolność nerek, niedociśnienie tętnicze oraz hiperkaliemię. Stosowanie telmisartanu w pierwszym trymestrze nie jest zalecane z powodu potencjalnego, choć nieudowodnionego ryzyka teratogennego. Po potwierdzeniu ciąży leczenie antagonistami receptora angiotensyny II powinno być natychmiast przerwane, a w razie potrzeby wdrożone alternatywne, bezpieczniejsze leczenie. W przypadku ekspozycji od drugiego trymestru wskazane jest wykonanie badania ultrasonograficznego nerek i czaszki płodu oraz ścisła obserwacja noworodka pod kątem niedociśnienia tętniczego.
antagonista receptora angiotensyny II, badanie ultrasonograficzne, diuretyk tiazydowy, diureza, działanie toksyczne, hiperkaliemia, hydrochlorotiazyd, kostnienie czaszki, leczenie przeciwnadciśnieniowe, małowodzie, nadciśnienie ciążowe, niedociśnienie tętnicze, niewydolność nerek, obrzęk ciążowy, perfuzja płodowo-łożyskowa, ryzyko teratogenne, samoistne nadciśnienie tętnicze, stan przedrzucawkowy, telmisartan, trombocytopenia, zaburzenie równowagi elektrolitowej, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – VIXARGIO 10 mg
Rywaroksaban, substancja czynna leku VIXARGIO, jest inhibitorem czynnika Xa stosowanym jako lek przeciwzakrzepowy, którego bezpieczeństwo oceniono w 19 badaniach fazy III obejmujących 69 608 dorosłych oraz w 4 badaniach pediatrycznych z udziałem 488 pacjentów. Najczęstszym działaniem niepożądanym są krwawienia, w tym krwawienia z nosa (4,5%) i przewodu pokarmowego (3,8%). Częstość krwawień różni się w zależności od wskazania terapeutycznego: u dzieci z żylna chorobą zakrzepowo-zatorową (ŻChZZ) wynosi 39,5%, a u dorosłych po aloplastyce stawu biodrowego lub kolanowego 6,8%. Mechanizm działania polega na hamowaniu czynnika Xa, co zwiększa ryzyko krwawień jawnych i utajonych, mogących prowadzić do niedokrwistości pokrwotocznej, a także powikłań takich jak zespół ciasnoty przedziałów powięziowych czy niewydolność nerek. W porównaniu z antagonistami witaminy K obserwuje się częstsze krwawienia z błon śluzowych i niedokrwistość.
aloplastyka stawu biodrowego, anemia, antagonista witaminy K, czynnik Xa, eozynofilowe zapalenie płuc, hematokryt, kaskada krzepnięcia, krwawienie menstruacyjne, krwawienie z nosa, krwiomocz, krwioplucie, krwotok mózgowy, krwotok oczny, krwotok podspojówkowy, krwotok śródczaszkowy, krwotok z przewodu pokarmowego, lek przeciwzakrzepowy, migotanie przedsionków, morfologia krwi, nadciśnienie tętnicze, nadpłytkowość, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość pokrwotoczna, niewydolność nerek, obrzęk naczynioruchowy, ostry zespół wieńcowy, powikłanie krwotoczne, reakcja anafilaktyczna, rywaroksaban, tachykardia, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, trombocytopenia, wstrząs anafilaktyczny, zespół ciasnoty przedziałów powięziowych, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Aporoza 5 mg
Rozuwastatyna, substancja czynna leku Aporoza, wykazuje profil bezpieczeństwa zależny od dawki, z większym ryzykiem działań niepożądanych przy dawce 40 mg. Działania niepożądane są przeważnie łagodne i przemijające, a mniej niż 4% pacjentów przerywa terapię z tego powodu. Najczęściej obserwuje się bóle mięśniowe, zapalenie mięśni, rabdomiolizę oraz podwyższenie aktywności kinazy kreatynowej (CK), szczególnie przy dawkach powyżej 20 mg. Wzrost CK powyżej 5 × GGN wymaga przerwania leczenia. Częstość występowania proteinurii, głównie kanalikowej, jest dawkozależna: poniżej 1% przy 10-20 mg i do 3% przy 40 mg, jednak białkomocz zwykle ustępuje samoistnie i nie predysponuje do przewlekłej choroby nerek. Ponadto, rozuwastatyna może powodować podwyższenie aminotransferaz wątrobowych, które jest zwykle łagodne i przemijające, a ciężkie hepatotoksyczne reakcje są rzadkie.
aminotransferaza wątrobowa, bezsenność, białkomocz, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból mięśni, ból stawów, cukrzyca, działanie niepożądane, ginekomastia, hepatotoksyczność, inhibitor reduktazy HMG-CoA, kinaza kreatynowa, krwiomocz, martwicze autoimmunologiczne zapalenie mięśni, miastenia, miastenia oczna, miopatia, miotoksyczność, neuropatia obwodowa, nudność, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, pokrzywka, polineuropatia, proteinuria, rabdomioliza, reakcja nadwrażliwości, rozuwastatyna, śródmiąższowa choroba płuc, świąd, trombocytopenia, utrata pamięci, wysypka, zaburzenie snu, zapalenie mięśni, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zaparcie, zawroty głowy, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona, zespół toczniopodobny, żółtaczka - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Dopegyt
Podczas terapii metyldopą (Dopegyt) istnieje ryzyko wystąpienia anemii hemolitycznej, która wymaga natychmiastowego odstawienia leku i potwierdzenia diagnostycznego poprzez oznaczenia hemoglobiny, hematokrytu oraz testy dodatkowe. Dodatni wynik testu Coombsa obserwuje się u 10-20% pacjentów leczonych długotrwale, zwłaszcza przy dawkach powyżej 1 g/dobę, jednak sam dodatni wynik nie stanowi bezwzględnego przeciwwskazania do kontynuacji terapii. Zaleca się monitorowanie morfologii krwi i bezpośredniego testu Coombsa przed rozpoczęciem leczenia oraz w 6. i 12. miesiącu terapii. W przypadku konieczności transfuzji krwi u pacjentów leczonych metyldopą, należy wykonać bezpośredni i pośredni test Coombsa, a w razie dodatniego wyniku pośredniego testu wymagana jest konsultacja hematologiczna lub transfuzjologiczna. Rzadko obserwuje się odwracalną leukopenię, granulocytopenię oraz trombocytopenię, które ustępują po zakończeniu leczenia.
anemia hemolityczna, bezpośredni test Coombsa, biopsja wątroby, cholestaza, choroba naczyń mózgowych, eozynofilia, gorączka, guz chromochłonny, hipotonia, kreatynina, kwas moczowy, kwas wanilinomigdałowy, lek moczopędny, lek wazopresyjny, lek znieczulający, leukopenia, martwica wątroby, metyldopa, morfologia krwi, niewydolność serca, obrzęk, porfiria wątrobowa, receptor adrenergiczny, ruchy choreoatetotyczne, test Coombsa, testy czynnościowe wątroby, trombocytopenia, zaburzenia czynności wątroby, żółtaczka - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Zanacodar Combi 80 mg + 12,5 mg
Zanacodar Combi, zawierający 80 mg telmisartanu (antagonista receptora angiotensyny II) oraz 12,5 mg hydrochlorotiazydu (tiazydowy lek moczopędny), jest przeciwwskazany w drugim i trzecim trymestrze ciąży ze względu na ryzyko poważnych działań toksycznych u płodu, takich jak pogorszenie czynności nerek, małowodzie, opóźnienie kostnienia czaszki oraz powikłania u noworodka, w tym niewydolność nerek, niedociśnienie tętnicze i hiperkaliemię. Stosowanie telmisartanu w pierwszym trymestrze nie jest zalecane z powodu potencjalnego, choć nie do końca potwierdzonego, ryzyka wad wrodzonych. Hydrochlorotiazyd może zmniejszać perfuzję płodowo-łożyskową i wywoływać u płodu oraz noworodka żółtaczkę, zaburzenia elektrolitowe i trombocytopenię, dlatego jego stosowanie w ciąży jest ograniczone i niezalecane w leczeniu obrzęków ciążowych, nadciśnienia ciążowego czy stanu przedrzucawkowego. Po potwierdzeniu ciąży u pacjentki przyjmującej Zanacodar Combi konieczne jest natychmiastowe przerwanie terapii i wdrożenie alternatywnego leczenia o udokumentowanym bezpieczeństwie w ciąży.
antagonista receptora angiotensyny II, badanie przedkliniczne, badanie ultrasonograficzne, diureza, ekspozycja płodowa, hamowanie laktacji, hiperkaliemia, hydrochlorotiazyd, lek przeciwnadciśnieniowy, lek tiazydowy, małowodzie, nadciśnienie ciążowe, niedociśnienie tętnicze, niewydolność nerek, obrzęk ciążowy, opóźnienie kostnienia czaszki, perfuzja płodowo-łożyskowa, samoistne nadciśnienie tętnicze, stan przedrzucawkowy, telmisartan z hydrochlorotiazydem, teratogenność, trombocytopenia, zaburzenie elektrolitowe, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Glucobay 50 50 mg
Glucobay 50, zawierający akarbozę w dawce 50 mg, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które należy uwzględnić w praktyce klinicznej. Najczęściej obserwuje się trombocytopenię (≥10%), co może zwiększać ryzyko krwawień. Reakcje alergiczne, takie jak wysypka, rumień czy pokrzywka, występują często (1-10%). Zaburzenia ze strony przewodu pokarmowego, choć rzadkie (0,01-1%), obejmują wzdęcia, biegunkę, bóle brzucha, nudności, wymioty, niestrawność, a także poważniejsze stany jak niedrożność i podniedrożność jelit oraz odma pęcherzykowa jelit. Niezbędne jest ścisłe przestrzeganie diety cukrzycowej, gdyż jej nieprzestrzeganie nasila objawy ze strony przewodu pokarmowego, co może wymagać zmniejszenia dawki lub odstawienia leku.
akarboza, biegunka, ból żołądkowo-jelitowy, dieta cukrzycowa, enzymy wątrobowe, Glucobay 50, niedrożność jelit, niestrawność, nudności, obrzęk, odma pęcherzykowa jelit, osutka krostkowa, piorunujące zapalenie wątroby, płytki krwi, podniedrożność jelit, pokrzywka, reakcja alergiczna, transaminazy wątrobowe, trombocytopenia, wymioty, wzdęcia, zaburzenie funkcji wątroby, zaburzenie wątroby, zapalenie wątroby, żółtaczka - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Tarcefoksym
Tarcefoksym (cefotaksym) wymaga szczególnej ostrożności podczas stosowania, zwłaszcza u pacjentów z historią nadwrażliwości na beta-laktamy, w tym penicyliny i cefalosporyny, ze względu na ryzyko ciężkich reakcji anafilaktycznych. W przypadku wstrząsu anafilaktycznego należy natychmiast podać epinefrynę, następnie lek przeciwhistaminowy i kortykosteroid, monitorując jednocześnie parametry życiowe (oddech, tętno, ciśnienie tętnicze). Dożylne podanie powinno trwać co najmniej 60 sekund, aby uniknąć zagrażających życiu zaburzeń rytmu serca. U pacjentów z chorobami przewodu pokarmowego, zwłaszcza z zapaleniem okrężnicy, należy monitorować objawy ciężkiej biegunki, które mogą wskazywać na rzekomobłoniaste zapalenie okrężnicy wywołane przez Clostridium difficile; w takim przypadku konieczne jest przerwanie terapii i wdrożenie leczenia metronidazolem lub wankomycyną, unikając leków hamujących perystaltykę.
agranulocytoza, antybiotyk beta-laktamowy, cefalosporyna, cefalosporyna I generacji, cefalosporyna III generacji, cefotaksym, ciśnienie tętnicze, Clostridium difficile, dieta niskosodowa, eozynofilia, epinefryna, klirens kreatyniny, kortykosteroid, lek przeciwhistaminowy, metronidazol, morfologia krwi obwodowej, nadciśnienie tętnicze, neurotoksyczność, neutropenia, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność krążenia, niewydolność nerek, obrzęk naczynioruchowy, ośrodkowy układ nerwowy, reakcja anafilaktyczna, rzekomobłoniaste zapalenie okrężnicy, stężenie kreatyniny, trombocytopenia, zaburzenie przewodzenia przedsionkowo-komorowego, zaburzenie rytmu serca - Leksykon leków
Działania niepożądane – Clindamycin Noridem 150 mg/ml
Klindamycyna w formie fosforanu, dostępna w preparacie Clindamycin Noridem 150 mg/ml do wstrzykiwań lub infuzji, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które zostały sklasyfikowane według częstości występowania i układów narządowych. Najczęstsze objawy dotyczą przewodu pokarmowego, w tym biegunka i ból brzucha, z istotnym ryzykiem rzekomobłoniastego zapalenia jelita grubego wywołanego przez Clostridioides difficile, które może pojawić się w trakcie terapii lub do kilku tygodni po jej zakończeniu. Inne istotne działania niepożądane obejmują reakcje nadwrażliwości od łagodnych wysypek po zagrażający życiu wstrząs anafilaktyczny, hepatotoksyczność manifestującą się podwyższeniem enzymów wątrobowych, żółtaczką, a w rzadkich przypadkach ostrą niewydolnością wątroby, oraz zaburzenia hematologiczne takie jak neutropenia, leukopenia i agranulocytoza, które zwiększają ryzyko infekcji i krwawień. Preparat zawiera do 7,72 mg sodu/ml, co jest istotne u pacjentów z ograniczeniami dietetycznymi.
agranulocytoza, aminotransferaza, biegunka poantybiotykowa, choroba Leśniowskiego-Crohna, Clostridioides difficile, colitis ulcerosa, eozynofilia, fosforan klindamycyny, hepatotoksyczność, leukopenia, neutropenia, ostra niewydolność nerek, pokrzywka, postępowanie przeciwwstrząsowe, reakcja anafilaktoidalna, rumień wielopostaciowy, rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego, toksyczna nekroliza naskórka, trombocytopenia, wstrząs anafilaktyczny, wysypka plamkowo-grudkowa, zaburzenie wodno-elektrolitowe, zakażenie oportunistyczne, zapalenie żyły, zatrzymanie krążenia, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Amoxicillin/Clavulanic Acid Kabi 2000 mg + 200 mg
Amoxicillin/Clavulanic Acid Kabi (2000 mg + 200 mg) wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które należy monitorować podczas terapii. Najczęściej obserwowane objawy to biegunka, nudności i wymioty, występujące z częstością odpowiednio ≥1/100 do <1/10 oraz ≥1/1000 do <1/100 przypadków. Szczególną uwagę należy zwrócić na poważne reakcje hematologiczne, takie jak przemijająca leukopenia, trombocytopenia, agranulocytoza oraz niedokrwistość hemolityczna, a także zaburzenia krzepnięcia (wydłużenie czasu krwawienia i protrombinowego). Reakcje nadwrażliwości, w tym obrzęk naczynioruchowy, anafilaksja i alergiczne zapalenie naczyń, stanowią bezpośrednie zagrożenie życia i wymagają natychmiastowej interwencji. Ponadto, mogą wystąpić ciężkie reakcje skórne, takie jak zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, AGEP oraz DRESS, które charakteryzują się wysoką śmiertelnością.
agranulocytoza, alergiczne zapalenie naczyń, amoksycylina z kwasem klawulanowym, antybiotyk, antybiotyk beta-laktamowy, aseptyczne zapalenie opon mózgowych, biegunka, czas protrombinowy, drgawki, kandydoza, krystaluria, leczenie immunosupresyjne, leukopenia, nadmierny wzrost drobnoustrojów, neutropenia, niedokrwistość hemolityczna, nudności, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, ostra uogólniona osutka krostkowa, padaczka, pęcherzowe złuszczające zapalenie skóry, podwyższone enzymy wątrobowe, polekowa reakcja z eozynofilią, reakcja anafilaktyczna, roztwór do infuzji, rumień wielopostaciowy, rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego, śródmiąższowe zapalenie nerek, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, trombocytopenia, wymioty, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia krzepnięcia, zakrzepowe zapalenie żył, zapalenie wątroby, zespół choroby posurowiczej, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka cholestatyczna - Leksykon leków
Działania niepożądane – Meloxicam Genoptim 15 mg
Meloxicam Genoptim, zawierający meloksykam, jest niesteroidowym lekiem przeciwzapalnym (NLPZ) stosowanym w dawkach 7,5 lub 15 mg/dobę. Terapia meloksykamem wiąże się z ryzykiem działań niepożądanych, szczególnie ze strony układu pokarmowego, gdzie bardzo często występują niestrawność, nudności, wymioty, ból brzucha i biegunka. Niezbyt często obserwuje się krwawienia z przewodu pokarmowego, zapalenie żołądka, refluks czy owrzodzenia, a bardzo rzadko perforację przewodu pokarmowego, co może prowadzić do zgonu, zwłaszcza u osób w podeszłym wieku. Długotrwałe stosowanie NLPZ, zwłaszcza w wysokich dawkach, zwiększa ryzyko incydentów sercowo-naczyniowych, takich jak zawał mięśnia sercowego, udar mózgu, obrzęki, nadciśnienie tętnicze i niewydolność serca. Ponadto, meloksykam może powodować zaburzenia hematologiczne (niedokrwistość, leukopenia, trombocytopenia, agranulocytoza), zaburzenia czynności nerek (ostra niewydolność nerek, hiperkaliemia) oraz wątroby (zwiększenie aminotransferaz, zapalenie wątroby). Należy monitorować parametry morfologii krwi i funkcję nerek, zwłaszcza u pacjentów z czynnikami ryzyka i podczas terapii skojarzonej z innymi lekami mielotoksycznymi.
agranulocytoza, choroba wrzodowa, hiperkaliemia, krwawienie z przewodu pokarmowego, leukopenia, martwica brodawek nerkowych, meloksykam, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na światło, napad astmy, niedokrwistość, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, ostra martwica kanalików nerkowych, ostra niewydolność nerek, perforacja przewodu pokarmowego, podwyższona bilirubina, podwyższone aminotransferazy, reakcja anafilaktyczna, refluks żołądkowo-przełykowy, rumień wielopostaciowy, śródmiąższowe zapalenie nerek, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, trombocytopenia, udar mózgu, zaburzenia morfologii krwi, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, zapalenie okrężnicy, zapalenie przełyku, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zapalenie żołądka, zawał mięśnia sercowego, zespół nerczycowy, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon substancji czynnych
Febuksostat – Działania niepożądane
Febuksostat jest stosowany w leczeniu przewlekłej hiperurykemii u pacjentów z dną moczanową, z dawkami od 10 mg do 300 mg ocenianymi w badaniach klinicznych oraz dawkami 18-120 mg w badaniu FAST. Najczęstsze działania niepożądane obejmują zaostrzenie dny moczanowej, zaburzenia czynności wątroby, biegunkę, nudności, bóle głowy i mięśni, wysypkę oraz duszność. Ciężkie reakcje nadwrażliwości, takie jak zespół Stevensa-Johnsona i toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, choć rzadkie, stanowią poważne zagrożenie i wymagają natychmiastowego przerwania leczenia. Rzadko odnotowano nagłe zgony z przyczyn sercowo-naczyniowych, co podkreśla konieczność ścisłej kontroli pacjentów z chorobami układu krążenia. Monitorowanie parametrów wątrobowych i nerkowych jest kluczowe, zwłaszcza u pacjentów jednocześnie leczonych kolchicyną, ze względu na zwiększone ryzyko zaburzeń czynności wątroby i nerek.
agranulocytoza, arytmia, białkomocz, cewkowo-śródmiąższowe zapalenie nerek, częstomocz, dna moczanowa, febuksostat, hiperurykemia, kamica nerkowa, kamica żółciowa, krwiomocz, migotanie przedsionków, nadciśnienie tętnicze, niedoczynność tarczycy, niedokrwistość, niedowład połowiczy, niewydolność nerek, pancytopenia, parestezja, perforacja układu pokarmowego, rabdomioliza, reakcja anafilaktyczna, refluks żołądkowo-przełykowy, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, trombocytopenia, zaburzenie czynności wątroby, zapalenie pęcherzyka żółciowego, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zespół Stevensa-Johnsona, zespół stożka rotatorów - Leksykon leków
Działania niepożądane – Gripex Hot Zatoki 650 mg + 60 mg + 20 mg + 4 mg
Lek Gripex Hot Zatoki zawiera paracetamol (650 mg), pseudoefedrynę chlorowodorek (60 mg), dekstrometorfan bromowodorek (20 mg) oraz chlorofenaminę maleinian (4 mg). Preparat może wywoływać działania niepożądane o różnej częstości i nasileniu, które dotyczą wielu układów narządowych. Wśród nich wyróżnia się rzadkie zaburzenia neurologiczne (senność, zawroty głowy, euforia, niepokój), bardzo rzadkie poważne zaburzenia hematologiczne (agranulocytoza, trombocytopenia, neutropenia) oraz nieznaną częstość występowania poważnych powikłań, takich jak zespół tylnej odwracalnej encefalopatii (PRES), zespół odwracalnego zwężenia naczyń mózgowych (RCVS), niedokrwienne zapalenie jelita grubego, ostra uogólniona osutka krostkowa (AGEP) czy niedokrwienna neuropatia nerwu wzrokowego. Dodatkowo obserwuje się zaburzenia rytmu serca, zmiany ciśnienia tętniczego oraz reakcje alergiczne o różnym nasileniu, w tym wstrząs anafilaktyczny.
agranulocytoza, arytmia, chlorofenamina, ciśnienie tętnicze, dekstrometorfan, dysfunkcja wątroby, Gripex Hot ZATOKI, hepatotoksyczność, hipowentylacja, neutropenia, niedokrwienna neuropatia nerwu wzrokowego, niedokrwienne zapalenie jelita grubego, ostra uogólniona osutka krostkowa, paracetamol, pobudzenie psychomotoryczne, podwyższone enzymy wątrobowe, pseudoefedryna, reakcja alergiczna, trombocytopenia, układ krwiotwórczy, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenia nastroju, zespół odwracalnego zwężenia naczyń mózgowych, zespół tylnej odwracalnej encefalopatii - Leksykon leków
Działania niepożądane – Tramapar 37,5 mg + 325 mg
Produkt leczniczy Tramapar, zawierający tramadol chlorowodorek (37,5 mg) i paracetamol (325 mg), charakteryzuje się szerokim spektrum działań niepożądanych, z których najczęściej (>10%) występują nudności, zawroty głowy oraz senność. Zaburzenia układu nerwowego obejmują bardzo często zawroty głowy i senność, często ból głowy, drżenia, kurcze mięśni, zaburzenia czucia i szumy uszne, a rzadziej ataksję i drgawki. Zespół serotoninowy, choć o nieznanej częstości, stanowi poważne zagrożenie. Zaburzenia psychiczne, takie jak splątanie, zmienność nastrojów, zaburzenia snu, a także depresja i omamy, mogą występować z różną częstością, a ryzyko uzależnienia od leku jest istotne przy długotrwałej terapii. Układ pokarmowy jest szczególnie narażony na działania niepożądane, z bardzo częstymi nudnościami oraz częstymi wymiotami, zaparciami, suchością w jamie ustnej i smolistymi stolcami. Często obserwuje się również nadciśnienie tętnicze, kołatanie serca, tachykardię i zaburzenia rytmu serca.
agranulocytoza, albuminuria, anafilaksja, astma, ataksja, bezsenność, białkomocz, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból klatki piersiowej, bradykardia, czas protrombinowy, czkawka, depresja, dolegliwości żołądkowo-jelitowe, dreszcze, drgawki, drżenie, duszność, dyspepsja, hipoprothrombinemia, kołatanie serca, koszmary senne, kurcz mięśni, lęk, nadciśnienie tętnicze, napad paniki, nerwowość, niedociśnienie ortostatyczne, nieostre widzenie, niepokój, nudności, obrzęk naczynioruchowy, omamy, osłabienie mięśni, paracetamol, parestezje, pobudzenie, pobudzenie ruchowe, podwyższone aminotransferazy, potliwość, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, reakcje skórne, senność, skurcz oskrzeli, splątanie, stolec smolisty, suchość jamy ustnej, świąd, szum uszny, tachykardia, tramadol chlorowodorek, trombocytopenia, uderzenia gorąca, utrata pamięci, uzależnienie lekowe, wymioty, wzdęcia, zaburzenia czucia, zaburzenia hematologiczne, zaburzenia oddychania, zaburzenia przełykania, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia snu, zaparcia, zatrzymanie moczu, zawroty głowy, zespół odstawienia, zespół serotoninowy, zmienność nastroju - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Colchicine Genoptim
Kolchicyna charakteryzuje się wąskim indeksem terapeutycznym, co wymaga ścisłego przestrzegania zaleceń dawkowania przez lekarza. Przedawkowanie objawia się nudnościami, wymiotami, bólem brzucha i biegunką, które mogą prowadzić do odwodnienia i zaburzeń elektrolitowych. Istotnym zagrożeniem jest zahamowanie czynności szpiku kostnego, manifestujące się agranulocytozą, niedokrwistością aplastyczną oraz trombocytopenią, co wymaga regularnego monitorowania morfologii krwi. W przypadku pojawienia się objawów dyskrazji krwinek, takich jak gorączka, zapalenie jamy ustnej, ból gardła, przedłużone krwawienia, siniaki czy zmiany skórne, leczenie kolchicyną należy natychmiast przerwać i wykonać pełne badanie hematologiczne.
agranulocytoza, badanie hematologiczne, brak laktazy, choroba zapalna jelit, dieta niskosodowa, działanie niepożądane, granulocyty obojętnochłonne, inhibitor glikoproteiny p, inhibitor izoenzymu CYP3A4, laktoza jednowodna, morfologia krwi, neutropenia, niedokrwistość aplastyczna, nietolerancja galaktozy, niewydolność serca, objawy toksyczne, obraz krwi, przedawkowanie kolchicyny, trombocytopenia, wąski indeks terapeutyczny, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia hematologiczne, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zahamowanie szpiku kostnego, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Auglavin PPH 875 mg + 125 mg
Produkt leczniczy Auglavin PPH, zawierający 875 mg amoksycyliny i 125 mg kwasu klawulanowego w formie proszku do sporządzania zawiesiny doustnej, charakteryzuje się szerokim spektrum działań niepożądanych o różnej częstości występowania. Najczęściej obserwowanymi objawami są zaburzenia ze strony przewodu pokarmowego, w tym biegunka (≥1/10), nudności i wymioty (≥1/100 do <1/10). Rzadziej występujące, ale klinicznie istotne działania niepożądane obejmują reakcje nadwrażliwości (obrzęk naczynioruchowy, anafilaksja, zespół choroby posurowiczej), ciężkie reakcje skórne (zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, DRESS), zaburzenia hematologiczne (leukopenia, trombocytopenia, agranulocytoza, niedokrwistość hemolityczna), a także zaburzenia wątroby (zapalenie wątroby, żółtaczka zastoinowa) i nerek (śródmiąższowe zapalenie nerek, krystaluria prowadząca do ostrego uszkodzenia nerek).
agranulocytoza, aminotransferazy wątrobowe, amoksycylina z kwasem klawulanowym, anafilaksja, aseptyczne zapalenie opon mózgowych, choroba posurowicza, czas protrombinowy, drgawki, kandydoza błon śluzowych, krystaluria, leukopenia, liniowa IgA dermatoza, niedokrwistość hemolityczna, obrzęk naczynioruchowy, ostra uogólniona osutka krostkowa, ostre uszkodzenie nerek, ostre zapalenie trzustki, pęcherzowe zapalenie skóry, rumień wielopostaciowy, rzekomobłoniaste zapalenie jelita, śródmiąższowe zapalenie nerek, toksyczna nekroliza naskórka, trombocytopenia, zapalenie naczyń, zapalenie wątroby, zawiesina doustna, zespół DRESS, zespół Kounisa, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka zastoinowa - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Ketotifen WZF
Ketotifen WZF (ketotifenu wodorofumaran) nie jest skuteczny w leczeniu ostrych napadów astmy oskrzelowej, co ogranicza jego zastosowanie w nagłych przypadkach. Pełne działanie terapeutyczne w profilaktyce astmy wymaga kilku tygodni terapii, a w przypadku braku efektu po kilku tygodniach, leczenie należy kontynuować przez 2-3 miesiące. Współstosowanie ketotifenu z lekami rozszerzającymi oskrzela może pozwolić na zmniejszenie ich dawki. Odstawianie ketotifenu powinno odbywać się stopniowo w ciągu 2-4 tygodni, aby uniknąć nawrotu objawów astmy. Nagłe przerwanie stosowania kortykosteroidów podczas terapii ketotifenem jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko niewydolności nadnerczy i długotrwałe zaburzenia osi przysadka-nadnercza.
astma oskrzelowa, doustny lek przeciwcukrzycowy, drgawki, działanie uspokajające, ketotifenu wodorofumaran, kortykosteroid, lek rozszerzający oskrzela, napad astmy oskrzelowej, niewydolność nadnerczy, odczyn skórny na alergen, oś przysadka-nadnercza, padaczka, pochodna biguanidu, próg drgawkowy, spowolnienie reakcji, test alergiczny, test skórny, trombocytopenia - Leksykon leków
Przedawkowanie – Cytosar 100 mg
Przedawkowanie cytarabiny (produkt CYTOSAR) stanowi poważne zagrożenie zdrowotne, prowadząc do nieodwracalnego toksycznego uszkodzenia ośrodkowego układu nerwowego (OUN) oraz zwiększonej śmiertelności. W dokumentacji medycznej opisano przypadki, w których podanie dwunastu dawek po 4,5 g/m² powierzchni ciała we wlewie dożylnym co 12 godzin skutkowało znaczącym wzrostem powikłań neurologicznych i śmiertelności. Ponadto, przedawkowanie cytarabiny wywołuje ciężką supresję szpiku kostnego, trombocytopenię oraz neutropenię, co wymaga intensywnego leczenia wspomagającego i monitorowania stanu pacjenta.
Brak specyficznego antidotum dla cytarabiny wymusza stosowanie terapii objawowej i wspomagającej, obejmującej transfuzje krwi i płytek krwi oraz antybiotykoterapię profilaktyczną lub terapeutyczną w przypadku infekcji związanych z neutropenią. Ze względu na silne działanie mielosupresyjne leku, kluczowe jest ścisłe przestrzeganie zalecanych dawek oraz ciągła kontrola parametrów hematologicznych i neurologicznych pacjenta podczas terapii. Przedawkowanie cytarabiny wymaga natychmiastowej interwencji medycznej, aby minimalizować ryzyko trwałych uszkodzeń i zgonu.
antidotum, antybiotykoterapia, cytarabina, deficyt neurologiczny, działanie cytotoksyczne, działanie mielosupresyjne, leczenie objawowe, lek cytostatyczny, neutropenia, ośrodkowy układ nerwowy, pancytopenia, supresja szpiku kostnego, toksyczne uszkodzenie OUN, transfuzja krwi, transfuzja płytek krwi, trombocytopenia, wlew dożylny - Leksykon substancji czynnych
Kapecytabina – Działania niepożądane
Profil bezpieczeństwa kapecytabiny opiera się na danych z ponad 3000 pacjentów stosujących lek w monoterapii oraz w skojarzeniu z innymi schematami chemioterapii w leczeniu raka piersi z przerzutami, raka jelita grubego z przerzutami oraz w terapii uzupełniającej raka okrężnicy. Najczęściej obserwowane działania niepożądane o częstości bardzo częstej (≥ 1/10) to zaburzenia przewodu pokarmowego, w tym biegunka, nudności, wymioty, bóle brzucha oraz zapalenie jamy ustnej, a także zespół ręka-stopa (erytrodyzestezja dłoniowo-podeszwowa), zmęczenie, osłabienie i jadłowstręt. Często (≥ 1/100 do < 1/10) występują kardiotoksyczność, nasilenie zaburzeń czynności nerek u pacjentów z wcześniejszymi dysfunkcjami, powikłania zakrzepowo-zatorowe, neutropenia, trombocytopenia, hiperbilirubinemia, podwyższenie enzymów wątrobowych, neuropatia obwodowa oraz łysienie. Ciężkie działania niepożądane, takie jak biegunka stopnia ≥3 wg CTCAE, zespół ręka-stopa stopnia ≥2, kardiotoksyczność i powikłania zakrzepowo-zatorowe, wymagają modyfikacji dawkowania, czasowego przerwania lub trwałego odstawienia kapecytabiny.
anoreksja, dializoterapia, enzymy wątrobowe, erytrodyzestezja dłoniowo-podeszwowa, hiperbilirubinemia, hipokaliemia, infekcja błony śluzowej, jadłowstręt, kapecytabina, kardiotoksyczność, leczenie uzupełniające raka okrężnicy, łysienie, nagły zgon sercowy, neuropatia obwodowa, neutropenia, niedożywienie, niewydolność nerek, niewydolność serca, odwodnienie, ostra niewydolność nerek, powikłania zakrzepowo-zatorowe, rak jelita grubego z przerzutami, trombocytopenia, udar mózgu, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia funkcji nerek, zaburzenia przewodu pokarmowego, zaburzenia rytmu serca, zakrzepica żył głębokich, zapalenie jamy ustnej, zator płucny, zatorowość płucna, zawał mięśnia sercowego, zespół ręka-stopa - Leksykon leków
Działania niepożądane – RABADA 10 mg + 5 mg
Lek RABADA, zawierający ramipryl (inhibitor ACE) oraz bisoprolol (selektywny beta-adrenolityk), wykazuje złożony profil działań niepożądanych wynikający z mechanizmów obu substancji czynnych. Do najczęstszych działań niepożądanych należą: ból głowy, zawroty głowy, nasilenie niewydolności serca, niedociśnienie, zimne kończyny, nudności, wymioty, ból brzucha, biegunka, zaparcia, osłabienie, uczucie zmęczenia oraz suchy, uporczywy kaszel (typowy dla inhibitorów ACE). Rzadziej obserwuje się skurcz oskrzeli, reakcje skórne, obrzęk naczynioruchowy, hiperkaliemię, hipoglikemię, neutropenię/agranulocytozę, trombocytopenię, zaburzenia czynności nerek i wątroby oraz zapalenie trzustki. Częstość występowania działań niepożądanych klasyfikowana jest według MedDRA, z najczęstszymi objawami występującymi u ≥1/100 pacjentów, a poważne reakcje, takie jak obrzęk naczynioruchowy czy agranulocytoza, zdarzają się bardzo rzadko (<1/10000).
agranulocytoza, beta-adrenolityk, bisoprolol, choroba autoimmunologiczna, ciężka reakcja skórna, hiperkaliemia, hipoglikemia, inhibitor konwertazy angiotensyny, klasyfikacja MedDRA, lek moczopędny oszczędzający potas, morfologia krwi, niedociśnienie, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, obturacyjna choroba dróg oddechowych, ramipryl, receptor beta-adrenergiczny, skurcz oskrzeli, suchy kaszel, toksyczna nekroliza naskórka, trombocytopenia, układ renina-angiotensyna-aldosteron, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zapalenie trzustki, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon substancji czynnych
Ifosfamid – Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Ifosfamid, aktywny składnik preparatu Holoxan, jest alkilującym lekiem cytotoksycznym z grupy pochodnych oksazafosforyny, wykazującym silne działanie teratogenne i toksyczne na płód. Badania przedkliniczne na modelach zwierzęcych (myszy, szczury, króliki) potwierdziły toksyczność w okresie organogenezy, co implikuje wysokie ryzyko śmiertelnych uszkodzeń płodu u ludzi, zwłaszcza przy podawaniu w pierwszym trymestrze ciąży. Dane kliniczne wskazują na opóźnienie wzrostu płodu, niedokrwistość noworodków oraz liczne wady wrodzone. Ze względu na przenikanie ifosfamidu do mleka matki, karmienie piersią jest przeciwwskazane z powodu ryzyka neutropenii, trombocytopenii, niedokrwistości i biegunki u niemowląt. Wskazane jest poinformowanie pacjentek o konieczności zaprzestania karmienia przed rozpoczęciem terapii oraz konsultacja perinatologiczna w celu monitorowania rozwoju płodu.
amenorrhea, azoospermia, bankowanie nasienia, biegunka, cyklofosfamid, działanie teratogenne, genotoksyczność, hipoplazja szpiku, Holoxan, ifosfamid, krioprezerwacja oocytów, lek alkilujący, lek cytotoksyczny, leukopenia, malformacja, mutagenność, neutropenia, niedobór hemoglobiny, oligospermia, oogeneza, organogeneza, pancytopenia, perinatologia, poronienie, spermatogeneza, trombocytopenia, wada wrodzona, zapalenie żołądka i jelit - Leksykon chorób i schorzeń
Małopłytkowość immunologiczna – Charakterystyka, pielęgnacja i opieka
Idiopatyczna plamica małopłytkowa (ITP) to autoimmunologiczne schorzenie charakteryzujące się małopłytkowością wynikającą z przyspieszonego niszczenia płytek krwi przez przeciwciała oraz niewystarczającej kompensacji produkcji w szpiku. Klinicznie manifestuje się skłonnością do krwawień, wybroczyn i siniaków, których nasilenie koreluje z poziomem trombocytów. W diagnostyce i monitorowaniu kluczowe jest badanie fizykalne oraz ocena liczby płytek krwi, przy czym wartości progowe dla leczenia w ciąży to 20-30 × 10^9/L, a przy porodzie ≥50 × 10^9/L. Leczenie obejmuje stosowanie kortykosteroidów (np. prednizon, deksametazon), dożylnej immunoglobuliny (IVIG) oraz leków immunosupresyjnych, a w wybranych przypadkach splenektomię. Opieka pielęgniarska koncentruje się na zapobieganiu krwawieniom, monitorowaniu objawów, edukacji pacjenta oraz wsparciu emocjonalnym.
ciśnienie tętnicze krwi, działania niepożądane leków, immunoglobulina dożylna, kortykosteroidy, krwawienie dziąseł, krwawienie miesiączkowe, krwawienie z nosa, leki przeciwzakrzepowe, makrofagi, małopłytkowość immunologiczna, naczynia włosowate, obniżona liczba płytek krwi, plamica skórna, przeciwciała anty-D, rytuksymab, skłonność do krwawień, splenektomia, techniki relaksacyjne, transfuzja płytek krwi, trombocytopenia, wytwarzanie przeciwciał - Leksykon leków
Działania niepożądane – Nurofen Express Forte Tabs 400 mg
Stosowanie ibuprofenu w dawkach OTC do 1200 mg/dobę w krótkotrwałej terapii wiąże się z ryzykiem wystąpienia działań niepożądanych o różnej częstości. Do najczęstszych należą objawy ze strony przewodu pokarmowego, takie jak ból brzucha, nudności i niestrawność (często), a także reakcje nadwrażliwości skórnej (niezbyt często). Bardzo rzadko obserwuje się poważne powikłania hematologiczne (np. agranulocytoza), ciężkie reakcje alergiczne (anafilaksja, obrzęk naczynioruchowy), aseptyczne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, ciężkie skórne reakcje nadwrażliwości (SCAR) oraz ostrą niewydolność nerek. W przypadku stosowania wyższych dawek (np. 2400 mg/dobę) lub długotrwałej terapii, ryzyko incydentów sercowo-naczyniowych, takich jak zawał mięśnia sercowego czy udar mózgu, oraz niewydolności nerek wzrasta. Szczególną ostrożność należy zachować u osób starszych ze względu na ryzyko wrzodów trawiennych, perforacji i krwawień, które mogą mieć charakter zagrażający życiu.
agranulocytoza, anafilaksja, aseptyczne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, astma, hemoglobina, ibuprofen, incydent zatorowo-zakrzepowy, leukopenia, martwica brodawek nerkowych, mieszana choroba tkanki łącznej, nadciśnienie tętnicze, niedokrwistość, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, ostra uogólniona osutka krostkowa, pancytopenia, perforacja, pokrzywka, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, toczeń rumieniowaty układowy, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, trombocytopenia, udar mózgu, wrzód trawienny, zaburzenia wątroby, zawał mięśnia sercowego, zespół DRESS, zespół Kounisa, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry