rumień wielopostaciowy
Rumień wielopostaciowy (erythema multiforme) to ostra, zazwyczaj samoograniczająca się reakcja skórna charakteryzująca się występowaniem charakterystycznych zmian skórnych o typie tarcz strzelniczych (target lesions). Zmiany te składają się z trzech koncentrycznych stref: centralnego obszaru pęcherzowego lub martwiczego, otoczonego pierścieniem bladej skóry, a następnie zewnętrznym czerwonym pierścieniem.
Etiologia rumienia wielopostaciowego obejmuje najczęściej infekcje (głównie wirusa Herpes simplex typu 1 i 2), rzadziej leki (sulfonamidy, NLPZ, penicyliny), choroby układowe oraz nowotwory. Około 50% przypadków stanowi postać idiopatyczna, gdzie nie udaje się ustalić czynnika wyzwalającego.
Klinicznie wyróżnia się dwie postaci: rumień wielopostaciowy mniejszy (erythema multiforme minor) i większy (erythema multiforme major). Postać mniejsza charakteryzuje się zmianami skórnymi na dystalnych częściach kończyn i twarzy, bez lub z minimalnym zajęciem błon śluzowych. Postać większa obejmuje rozległe zmiany skórne i znaczące zajęcie błon śluzowych.
Diagnostyka rumienia wielopostaciowego opiera się głównie na obrazie klinicznym i wywiadzie. W przypadkach wątpliwych pomocna jest biopsja skóry. W leczeniu najważniejsze jest usunięcie czynnika wyzwalającego. W łagodnych postaciach wystarczające jest leczenie objawowe (leki przeciwhistaminowe, miejscowe glikokortykosteroidy), natomiast w cięższych przypadkach stosuje się ogólnoustrojowe glikokortykosteroidy, a niekiedy leki immunosupresyjne.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Contix ZRD 20 mg
Contix ZRD zawiera pantoprazol w dawce 20 mg (w postaci pantoprazolu sodowego półtorawodnego 22,6 mg). Działania niepożądane występują u około 5% pacjentów i zostały sklasyfikowane według systemu MedDRA. Najczęstsze objawy to bóle głowy, polipy dna żołądka, biegunka, nudności, wzdęcia oraz zaburzenia snu. Rzadziej obserwuje się agranulocytozę, małopłytkowość, leukopenię, pancytopenię, reakcje anafilaktyczne, hiperlipidemię, zaburzenia elektrolitowe (hiponatremia, hipomagnezemia, hipokalcemia, hipokaliemia), depresję, dezorientację, mikroskopowe zapalenie jelita grubego, uszkodzenia wątroby, ciężkie reakcje skórne (np. zespół Stevens-Johnsona, zespół Lyella), złamania kości oraz kanalikowo-śródmiąższowe zapalenie nerek. Szczególną uwagę należy zwrócić na powiązanie hipokalcemii i hipokaliemii z hipomagnezemią, co wymaga monitorowania elektrolitów podczas długotrwałej terapii.
agranulocytoza, ból mięśni, ból stawów, depresja, dezorientacja, działanie niepożądane, enzym wątrobowy, ginekomastia, hiperlipidemia, hipokalcemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, hiponatremia, kanalikowo-śródmiąższowe zapalenie nerek, leukopenia, małopłytkowość, mikroskopowe zapalenie jelita grubego, niewydolność nerki, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, omam, pancytopenia, pantoprazol, pantoprazol sodowy półtorawodny, parastezja, pokrzywka, polip dna żołądka, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, splątanie, toczeń rumieniowaty, wstrząs anafilaktyczny, wysypka polekowa z eozynofilią, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie snu, zaburzenie układu krwiotwórczego, zespół Lyella, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Stomezul 40 mg
Stomezul 40 mg, zawierający ezomeprazol magnezowy dwuwodny, wykazuje profil działań niepożądanych typowy dla inhibitorów pompy protonowej, z najczęstszymi objawami takimi jak ból głowy, ból brzucha, biegunka i nudności. Działania niepożądane klasyfikowane są według częstości występowania: bardzo często (≥10%), często (1-10%), niezbyt często (0,1-1%), rzadko (0,01-0,1%), bardzo rzadko (<0,01%) oraz o częstości nieznanej. Niezbyt często obserwuje się leukopenię i małopłytkowość, które wymagają monitorowania morfologii krwi ze względu na ryzyko infekcji i krwawień. Reakcje nadwrażliwości, takie jak obrzęk naczynioruchowy i wstrząs anafilaktyczny, również należą do niezbyt często występujących, stanowiąc potencjalne zagrożenie życia. Metabolicznie istotne są obrzęki obwodowe, hiponatremia oraz hipomagnezemia, która może współistnieć z hipokalcemią i hipokaliemią, niosąc ryzyko powikłań kardiologicznych i neurologicznych.
astma, bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból mięśnia, ból stawu, depresja, drożdżyca przewodu pokarmowego, encefalopatia, enzym wątrobowy, ezomeprazol magnezowy, ginekomastia, hipokalcemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, hiponatremia, leukopenia, łysienie, małopłytkowość, mikroskopowe zapalenie okrężnicy, morfologia krwi, nadwrażliwość na światło, nieostre widzenie, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, nudności, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, osłabienie siły mięśniowej, parestezja, pobudzenie psychoruchowe, POChP, podostra postać skórna tocznia rumieniowatego, pokrzywka, polip dna żołądka, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, splątanie, śródmiąższowe zapalenie nerek, suchość błony śluzowej jamy ustnej, świąd, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, wzdęcie, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, zapalenie skóry, zapalenie wątroby, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego, zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego, zespół Stevensa-Johnsona, złamanie biodra - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Sunitinib MSN
Sunitynib MSN wymaga ścisłego monitorowania ze względu na liczne potencjalne działania niepożądane, w tym ryzyko ciężkich reakcji skórnych (SJS, TEN, EM), krwotoków (zwłaszcza z nosa i guzów płuc), zaburzeń hematologicznych (neutropenia, małopłytkowość, niedokrwistość), oraz poważnych zdarzeń sercowo-naczyniowych, takich jak niewydolność serca, kardiomiopatia, wydłużenie odstępu QT i zakrzepica żylna i tętnicza. Zaleca się unikanie jednoczesnego stosowania z silnymi induktorami i inhibitorami CYP3A4, a w razie konieczności dostosowanie dawki. Monitorowanie obejmuje morfologię krwi, parametry czynności wątroby (ALT, AST, bilirubina), ciśnienie tętnicze (ciśnienie skurczowe >200 mmHg lub rozkurczowe >110 mmHg wymaga przerwania terapii), frakcję wyrzutową lewej komory oraz elektrolity i EKG w celu oceny ryzyka arytmii. Występują także ryzyka mikroangiopatii zakrzepowej, zaburzeń czynności tarczycy (monitorowanie co 3 miesiące), zapalenia trzustki, niewydolności nerek i zespołu rozpadu guza (TLS).
białkomocz, hepatotoksyczność, hipoglikemia, kardiomiopatia, krwioplucie, krwotok płucny, małopłytkowość, martwica kości szczęki, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, martwicze zapalenie powięzi, mikroangiopatia zakrzepowa, morfologia krwi, nadciśnienie tętnicze, neutropenia, niedoczynność tarczycy, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, perforacja przewodu pokarmowego, pioderma zgorzelinowa, przemijający napad niedokrwienny, rumień wielopostaciowy, torsade de pointes, udar naczyniowy mózgu, wydłużenie odstępu QT, zakrzepica żył głębokich, zakrzepowa plamica małopłytkowa, zapalenie mięśnia sercowego, zapalenie trzustki, zastoinowa niewydolność serca, zator tętnicy płucnej, zawał mięśnia sercowego, zdarzenie krwotoczne, zespół hemolityczno-mocznicowy, zespół nerczycowy, zespół odwracalnej tylnej leukoencefalopatii, zespół rozpadu guza, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Torvacard 40 40 mg
Atorwastatyna, będąca inhibitorem reduktazy HMG-CoA, wykazuje profil bezpieczeństwa oparty na badaniach klinicznych obejmujących 16 066 pacjentów leczonych średnio przez 53 tygodnie. Przerwanie terapii z powodu działań niepożądanych odnotowano u 5,2% pacjentów w grupie atorwastatyny versus 4,0% w grupie placebo. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi są podwyższenie aktywności aminotransferaz (istotne klinicznie u 0,8% pacjentów, przekraczające 3-krotnie górną granicę normy) oraz kinazy kreatynowej (CK) powyżej 3-krotnie normy u 2,5% pacjentów, z czego 0,4% miało wzrost CK przekraczający 10-krotność normy. Profil bezpieczeństwa u dzieci i młodzieży (10-17 lat) jest zbliżony do dorosłych, bez istotnego wpływu na wzrost i dojrzewanie płciowe. Wśród działań niepożądanych wyróżnia się także zaburzenia metaboliczne (hiperglikemia, hipoglikemia), zaburzenia psychiczne (depresja), oraz rzadkie przypadki śródmiąższowej choroby płuc i cukrzycy, szczególnie u pacjentów z czynnikami ryzyka (glukoza na czczo ≥5,6 mmol/l, BMI >30 kg/m²).
aminotransferaza, anafilaksja, atorwastatyna, cholestaza, cukrzyca, ginekomastia, hiperglikemia, hipoglikemia, immunozależna miopatia martwicza, inhibitor reduktazy HMG-CoA, kinaza kreatynowa, małopłytkowość, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, miastenia, miastenia oczna, miopatia, neuropatia obwodowa, niedoczulica, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, parestezja, rabdomioliza, rumień wielopostaciowy, skala Tannera, śródmiąższowa choroba płuc, zapalenie mięśni, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zespół Stevensa-Johnsona, zespół toczniopodobny - Leksykon substancji czynnych
Piroksykam – Działania niepożądane
Piroksykam, niesteroidowy lek przeciwzapalny (NLPZ), jest generalnie dobrze tolerowany, jednak najczęściej wywołuje działania niepożądane ze strony przewodu pokarmowego, takie jak dyskomfort, ból brzucha, zaparcia, biegunka, nudności i niestrawność. Formuła z β-cyklodekstryną (Flamexin) wykazuje lepszą tolerancję przewodu pokarmowego dzięki krótszemu kontaktowi substancji czynnej z błoną śluzową. Dawka 20 mg/dobę, podawana jednorazowo lub w dawkach podzielonych, powoduje mniej podrażnień niż kwas acetylosalicylowy. Długotrwałe stosowanie dawek ≥30 mg/dobę zwiększa ryzyko poważnych powikłań, takich jak krwawienia, perforacje i owrzodzenia przewodu pokarmowego. Ponadto, piroksykam może wywoływać obrzęki, nadciśnienie tętnicze, niewydolność serca oraz zaostrzenie chorób zapalnych jelit. Reakcje skórne, w tym ciężkie zespoły Stevensa-Johnsona i Lyella, choć rzadkie, stanowią istotne zagrożenie, podobnie jak zaburzenia hematologiczne (niedokrwistość, leukopenia) i nefropatie (niewydolność nerek, zespół nerczycowy, zapalenie kłębuszków). Występują także objawy neurologiczne (ból głowy, zawroty głowy, aseptyczne zapalenie opon) oraz wątrobowe (żółtaczka, zapalenie wątroby z ryzykiem zgonu).
anafilaksja, aseptyczne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, azot mocznikowy, błona śluzowa żołądka, choroba Leśniowskiego-Crohna, choroba posurowicza, hiperglikemia, hipoglikemia, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, martwica brodawek nerkowych, nadciśnienie tętnicze, niedokrwistość aplastyczna, niedokrwistość hemolityczna, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, niewydolność serca, osutka polekowa z eozynofilią, piroksykam z β-cyklodekstryną, plamica Henocha-Schoenleina, przeciwciała przeciwjądrowe, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, śródmiąższowe zapalenie nerek, toksyczne martwicze oddzielanie naskórka, udar, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie kłębuszków nerkowych, zapalenie okrężnicy, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawał mięśnia sercowego, zespół nerczycowy, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Działania niepożądane – Azacitidine EVER Pharma 25 mg/ml
Azacytydyna, stosowana w terapii zespołów mielodysplastycznych (MDS), przewlekłej białaczki mielomonocytowej (CMML) oraz ostrej białaczki szpikowej (AML), charakteryzuje się wysokim odsetkiem działań niepożądanych, występujących u 97% pacjentów. W badaniach klinicznych (AZA PH GL 2003 CL 001, CALGB 9221, CALGB 8921) najczęściej obserwowano ciężkie powikłania hematologiczne, takie jak gorączka neutropeniczna (8,0%), niedokrwistość (2,3%), małopłytkowość (3,5%) oraz zakażenia, w tym posocznicę neutropeniczną (0,8%) i zapalenie płuc (2,5%). U pacjentów z AML i >30% blastów w szpiku (badanie AZA-AML-001) gorączka neutropeniczna występowała u 25,0%, a zapalenie płuc u 20,3%, co wskazuje na zwiększone ryzyko powikłań infekcyjnych w tej grupie. Działania niepożądane ze strony przewodu pokarmowego, takie jak nudności (39,8%), biegunka (36,9%) i zaparcia (41,9%), oraz reakcje w miejscu podania (77,1%) były najczęściej łagodne (stopień 1.-2.), jednak mogą wpływać na komfort i kontynuację leczenia.
antybiotykoterapia, azacytydyna, choroba śródmiąższowa płuc, cytopenia, gorączka neutropeniczna, krwiomocz, krwotoczne zapalenie okrężnicy, krwotok mózgowy, krwotok oczny, krwotok spojówkowy, krwotok śródczaszkowy, krwotok żołądkowo-jelitowy, kwasica cewek nerkowych, leukopenia, małopłytkowość, martwica wątroby, neutropenia, niedokrwistość, niewydolność nerek, niewydolność szpiku kostnego, niewydolność wątroby, ostra białaczka szpikowa, ostra gorączkowa dermatoza neutrofilowa, pancytopenia, piodermia zgorzelinowa, plamica, posocznica neutropeniczna, przewlekła białaczka mielomonocytowa, reakcja nadwrażliwości, rumień wielopostaciowy, supresja szpiku kostnego, wybroczyna, zapalenie płuc, zapalenie tkanki łącznej, zespół mielodysplastyczny, zespół rozpadu guza, żółtaczka zastoinowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Oriven 37,5 mg
Wenlafaksyna, substancja czynna preparatu Oriven w postaci kapsułek o przedłużonym uwalnianiu, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które zostały sklasyfikowane według częstości występowania i nasilenia. Do bardzo często (>1/10) zgłaszanych działań należą nudności, suchość w jamie ustnej, ból głowy oraz nadmierne pocenie się. Często (≥1/100 do <1/10) obserwuje się m.in. bezsenność, tachykardię, nadciśnienie tętnicze, zaburzenia widzenia i zmniejszenie apetytu. Rzadkie, ale poważne działania obejmują agranulocytozę, niedokrwistość aplastyczną, złośliwy zespół neuroleptyczny, zespół serotoninowy, torsade de pointes, kardiomiopatię takotsubo oraz ciężkie reakcje skórne jak zespół Stevensa-Johnsona. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko myśli i zachowań samobójczych oraz agresji, które mogą wystąpić zarówno podczas leczenia, jak i po jego przerwaniu.
agranulocytoza, akatyzja, bruksizm, częstoskurcz komorowy, depersonalizacja, dyskineza, dyskineza późna, dystonia, eozynofilia płucna, hipomania, hiponatremia, jaskra z zamkniętym kątem, kapsułka o przedłużonym uwalnianiu, kardiomiopatia stresowa, kardiomiopatia Takotsubo, kołatanie serca, krwawienie z przewodu pokarmowego, krwotok maciczny, krwotok miesiączkowy, krwotok poporodowy, majaczenie, mania, migotanie komór, myśli samobójcze, nadciśnienie tętnicze, nadmierna potliwość, neutropenia, niedociśnienie ortostatyczne, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość aplastyczna, nietypowy sen, NMS, obniżone libido, obrzęk naczynioruchowy, omam, pancytopenia, parestezja, pokrzywka, poty nocne, prolaktyna, rabdomioliza, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, SIADH, skurcz miokloniczny, śródmiąższowa choroba płuc, stan splątania, suchość jamy ustnej, szum w uszach, tachykardia, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, torsade de pointes, trombocytopenia, wenlafaksyna, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie ejakulacji, zaburzenie erekcji, zaburzenie orgazmu, zaburzenie równowagi, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawroty głowy błędnikowe, zespół niewłaściwego wydzielania hormonu antydiuretycznego, zespół serotoninowy, zespół Stevensa-Johnsona, złośliwy zespół neuroleptyczny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Rolicyn 150 mg
Rolicyn, zawierający roksytromycynę – antybiotyk makrolidowy, może wywoływać różnorodne działania niepożądane, w tym reakcje nadwrażliwości takie jak obrzęk naczynioruchowy i reakcje anafilaktyczne, które wymagają natychmiastowego przerwania terapii. Wśród objawów skórnych obserwuje się rumień wielopostaciowy, wysypkę, pokrzywkę, purpurę oraz ostrą uogólnioną osutkę krostkową (AGEP). Dolegliwości ze strony układu pokarmowego obejmują nudności, wymioty, bóle w nadbrzuszu oraz biegunkę, czasem z domieszką krwi, a także rzadkie przypadki zapalenia trzustki, często związane z jednoczesnym stosowaniem innych leków. Możliwe jest także cholestatyczne lub ostre zapalenie wątroby, z podwyższeniem enzymów wątrobowych AspAT, AlAT i fosfatazy alkalicznej, czasem z żółtaczką.
antybiotyk makrolidowy, biegunka, ból nadbrzusza, cholestatyczne zapalenie wątroby, dysgeuzia, dyspepsja, enzymy wątrobowe, eozynofilia, głuchota przemijająca, kandydoza, niedosłuch, obrzęk naczynioruchowy, omamy, ostra uogólniona osutka krostkowa, ostre zapalenie wątroby, parestezje, pokrzywka, purpura, reakcja anafilaktyczna, roksytromycyna, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, szumy uszne, zaburzenia widzenia, zapalenie trzustki, zawroty błędnikowe, zawroty głowy, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Excedrin Duo 200 mg + 500 mg
Excedrin Duo to preparat zawierający 500 mg paracetamolu oraz 200 mg ibuprofenu w formie tabletek powlekanych. Profil bezpieczeństwa leku jest zgodny z działaniami niepożądanymi obserwowanymi przy monoterapii tymi substancjami. Najczęstsze działania niepożądane dotyczą układu żołądkowo-jelitowego i obejmują ból brzucha, nudności, wymioty, biegunkę oraz niestrawność. Rzadziej występują poważniejsze powikłania, takie jak wrzody, perforacje przewodu pokarmowego czy krwotoki, które mogą być szczególnie niebezpieczne u osób starszych. Wśród działań niepożądanych odnotowano także zaburzenia hematologiczne (agranulocytoza, niedokrwistość aplastyczna), reakcje nadwrażliwości (pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy, anafilaksja), zaburzenia neurologiczne (bóle głowy, jałowe zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych), a także nefrotoksyczność i hepatotoksyczność, zwłaszcza przy przedawkowaniu paracetamolu.
agranulocytoza, aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, anafilaksja, choroba Leśniowskiego-Crohna, fosfataza zasadowa, fosfokinaza kreatynowa, gamma-glutamylotransferaza, hepatotoksyczność, jałowe zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, krwotok z przewodu pokarmowego, leukopenia, małopłytkowość, martwica brodawek nerkowych, martwica wątroby, morfologia krwi, nadciśnienie tętnicze, nefrotoksyczność, neutropenia, niedokrwistość aplastyczna, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność nerek, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność wątroby, ostra uogólniona osutka krostkowa, pancytopenia, paracetamol i ibuprofen, parestezje, perforacja przewodu pokarmowego, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, smoliste stolce, śródmiąższowe zapalenie nerek, tachykardia, toczeń rumieniowaty układowy, toksyczna nekroliza naskórka, udar mózgu, wrzód trawienny, zaburzenia układu krwiotwórczego, zaostrzenie astmy, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie jelita grubego, zapalenie nerwu wzrokowego, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego, zespół DRESS, zespół nerczycowy, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Mucosolvan 30 mg/5 ml
Lek Mucosolvan, zawierający chlorowodorek ambroksolu, może wywoływać działania niepożądane o różnym nasileniu i częstości, klasyfikowane według MedDRA. Najczęściej obserwuje się zaburzenia ze strony układu nerwowego (np. dysgeuzja, częstość ≥ 1/100 do < 1/10), układu oddechowego (niedoczulica gardła, częstość ≥ 1/100 do < 1/10) oraz przewodu pokarmowego (nudności, częstość ≥ 1/100 do < 1/10; biegunka, niestrawność, ból brzucha, suchość błony śluzowej jamy ustnej i wymioty z częstością niezbyt częstą, tj. ≥ 1/1000 do < 1/100). Rzadko występują reakcje nadwrażliwości, w tym wysypka i pokrzywka (częstość ≥ 1/10 000 do < 1/1000), natomiast częstość występowania ciężkich reakcji anafilaktycznych oraz poważnych działań skórnych (rumień wielopostaciowy, zespół Stevensa-Johnsona, toksyczna martwica naskórka, ostra uogólniona krostkowica) jest nieznana, jednak stanowią one potencjalne zagrożenie życia i wymagają natychmiastowej interwencji.
biegunka, ból brzucha, chlorowodorek ambroksolu, dysgeuzja, niedoczulica gardła, niedoczulica jamy ustnej, niestrawność, nudności, obrzęk naczynioruchowy, ostra uogólniona krostkowica, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, rumień wielopostaciowy, suchość błony śluzowej, suchość gardła, świąd, terminologia MedDRA, toksyczna martwica naskórka, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, wysypka, zaburzenie smaku, zapaść krążeniowa, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Telmisartan HCT EGIS 80 mg + 12,5 mg
Telmisartan HCT EGIS to lek złożony zawierający telmisartan (w dawkach 40 mg, 80 mg) oraz hydrochlorotiazyd (12,5 mg lub 25 mg). W badaniach klinicznych z udziałem 1471 pacjentów częstość działań niepożądanych była porównywalna dla terapii skojarzonej i monoterapii telmisartanem, bez zależności od dawki, płci, wieku czy rasy. Najczęstszym działaniem niepożądanym są zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego (częstość ≥1/100 do <1/10). Rzadko (≥1/10 000 do <1/1000) może wystąpić ciężki obrzęk naczynioruchowy, który w skrajnych przypadkach prowadzi do zgonu. Hydrochlorotiazyd może powodować hipokaliemię (≥1/1000 do <1/100), hipomagnezemię (częstość nieznana), a także zwiększać ryzyko nieczerniakowego raka skóry. Monitorowanie elektrolitów i funkcji nerek jest wskazane ze względu na ryzyko zaburzeń elektrolitowych i hipowolemii.
agranulocytoza, dyspepsja, hiperkalcemia, hiperurykemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, hiponatremia, leukopenia, martwicze zapalenie naczyń, neutropenia, nieczerniakowy rak skóry, niedociśnienie ortostatyczne, niedokrwistość aplastyczna, niedokrwistość hemolityczna, nieprawidłowa czynność wątroby, niewydolność szpiku kostnego, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk płuc, ostra jaskra, posocznica, rak kolczystokomórkowy, rak podstawnokomórkowy, rumień wielopostaciowy, śródmiąższowa choroba płuc, śródmiąższowe zapalenie nerek, tachykardia, telmisartan z hydrochlorotiazydem, toczeń rumieniowaty układowy, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia rytmu serca, zapalenie gardła, zapalenie oskrzeli, zapalenie płuc, zapalenie trzustki, zapalenie zatok, zapalenie żołądka, zasadowica hipochloremiczna, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego, zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego, zespół zaburzeń oddechowych, zmniejszenie objętości krwi krążącej, żółtaczka cholestatyczna, żółtaczka miąższowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Candezek Combi 16 mg + 10 mg
Candezek Combi to lek złożony zawierający kandesartan cyleksetyl oraz amlodypinę, stosowany w terapii nadciśnienia tętniczego. Nie przeprowadzono odrębnych badań klinicznych dla tego preparatu, a profil bezpieczeństwa opiera się na danych dotyczących poszczególnych składników. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi kandesartanu są zawroty głowy, ból głowy oraz zakażenia dróg oddechowych, natomiast amlodypina wywołuje senność, zawroty głowy, kołatanie serca, zaczerwienienie twarzy, obrzęki oraz nudności. W badaniach klinicznych odsetek przerwania leczenia z powodu działań niepożądanych wynosił 3,1% dla kandesartanu i 3,2% dla placebo, a działania niepożądane miały przeważnie charakter łagodny i przemijający. Ze względu na wpływ kandesartanu na układ renina-angiotensyna-aldosteron, może wystąpić nieznaczne zmniejszenie stężenia hemoglobiny, a u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek zaleca się monitorowanie stężenia potasu i kreatyniny w osoczu.
agranulocytoza, amlodypina, bradykardia, cholestaza, częstoskurcz komorowy, ginekomastia, hiperglikemia, hiperkaliemia, hiponatremia, kandesartan cyleksetyl, kreatynina w osoczu, leukopenia, migotanie przedsionków, nadciśnienie tętnicze, neuropatia obwodowa, neutropenia, niedociśnienie tętnicze, niedoczulica, niewydolność nerek, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk Quinckego, parestezja, przerost dziąseł, rumień wielopostaciowy, stężenie hemoglobiny, stężenie potasu, toksyczne martwicze oddzielanie naskórka, trombocytopenia, układ renina-angiotensyna-aldosteron, zaburzenia pozapiramidowe, zaburzenie czynności nerek, zapalenie naczyń, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego, zespół pozapiramidowy, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Trandolapril Aurobindo 2 mg
Trandolapril Aurobindo (2 mg, kapsułki twarde), jako inhibitor ACE, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które zostały udokumentowane zarówno w badaniach klinicznych, jak i w obserwacjach po wprowadzeniu leku do obrotu. Najczęściej występujące działania niepożądane to suchy kaszel, ból głowy, zawroty głowy oraz niedociśnienie tętnicze, szczególnie na początku terapii lub u pacjentów odwodnionych. W badaniach klinicznych obejmujących łącznie ponad 4,400 pacjentów z nadciśnieniem tętniczym i zaburzeniami czynności lewej komory serca, częstość występowania tych objawów wynosiła od 1% do 10%. Ponadto, po wprowadzeniu leku do obrotu zidentyfikowano poważne działania niepożądane, takie jak agranulocytoza, pancytopenia, hiperkaliemia, incydenty neurologiczne (TIA, krwotok śródmózgowy), blok przedsionkowo-komorowy, zatrzymanie akcji serca oraz ciężkie reakcje skórne (zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka), które mogą stanowić bezpośrednie zagrożenie życia i wymagają natychmiastowej interwencji medycznej.
agranulocytoza, azotemia, blok przedsionkowo-komorowy, hipercholesterolemia, hiperkaliemia, hiperlipidemia, hiperurykemia, hiponatremia, inhibitor konwertazy angiotensyny, kaszel, krwotok śródmózgowy, łuszczycopodobne zapalenie skóry, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie ortostatyczne, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość hemolityczna, niedrożność jelita, niewydolność nerek, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, przemijający napad niedokrwienny, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, toksyczne martwicze oddzielanie naskórka, zaburzenie czynności lewej komory serca, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie wzwodu, zapalenie trzustki, zawał mięśnia sercowego, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Asolfena 5 mg
Solifenacyna bursztynian, substancja czynna leku Asolfena, wykazuje działania niepożądane o charakterze antycholinergicznym, których nasilenie i częstość są zależne od dawki. Najczęstszym objawem jest suchość w jamie ustnej, występująca u 11% pacjentów przy dawce 5 mg/dobę oraz u 22% przy dawce 10 mg/dobę, w porównaniu do 4% w grupie placebo. Objawy te mają zazwyczaj łagodne lub umiarkowane nasilenie i rzadko prowadzą do przerwania terapii. Inne często obserwowane działania niepożądane dotyczą przewodu pokarmowego (zaparcia, nudności, niestrawność, bóle brzucha), układu moczowego (zakażenia dróg moczowych, zapalenie pęcherza), układu nerwowego (senność, zaburzenia smaku) oraz oczu (niewyraźne widzenie, suchość oczu). Rzadkie, ale poważne działania obejmują niedrożność jelit, zaburzenia rytmu serca (torsades de pointes, wydłużenie QT, migotanie przedsionków), reakcje anafilaktyczne oraz zatrzymanie moczu.
ból brzucha, ból głowy, choroba refluksowa żołądkowo-przełykowa, dysfonia, działanie antycholinergiczne, halucynacje, hiperkaliemia, jaskra, kamienie kałowe, kołatanie serca, majaczenie, migotanie przedsionków, niedrożność jelit, niedrożność okrężnicy, niestrawność, niewyraźne widzenie, nudności, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, osłabienie mięśni, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, senność, solifenacyna bursztynian, stan splątania, suchość gardła, suchość jamy ustnej, suchość nosa, suchość oczu, suchość skóry, świąd, tachykardia, torsades de pointes, trudności w oddawaniu moczu, wydłużenie odstępu QT, wysypka, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie smaku, zakażenie dróg moczowych, zapalenie pęcherza moczowego, zaparcie, zatrzymanie moczu, zawroty głowy, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Kvelux SR
Produkt leczniczy Kvelux SR (kwetiapina) wymaga indywidualnej oceny profilu bezpieczeństwa, uwzględniającej rozpoznanie i dawkę. Nie zaleca się stosowania u pacjentów poniżej 18 lat ze względu na brak danych dotyczących długotrwałego wpływu na wzrastanie i dojrzewanie oraz zwiększone ryzyko działań niepożądanych, takich jak objawy pozapiramidowe, podwyższone stężenie prolaktyny, omdlenia czy nadciśnienie tętnicze. U młodych dorosłych (<25 lat) obserwuje się zwiększone ryzyko zachowań samobójczych (3,0% vs. 0% placebo w epizodach maniakalnych; 2,1% vs. 1,3% placebo w ciężkiej depresji). Konieczna jest ścisła obserwacja pacjentów, zwłaszcza w początkowym okresie terapii i po zmianach dawkowania. Monitorowanie parametrów metabolicznych (masa ciała, glikemia, lipidogram) jest obligatoryjne ze względu na ryzyko hiperglikemii, dyslipidemii i przyrostu masy ciała. Kwetiapina może indukować objawy pozapiramidowe, w tym akatyzję, oraz niedociśnienie ortostatyczne, szczególnie na początku leczenia, co zwiększa ryzyko urazów, zwłaszcza u osób starszych. Zaleca się ostrożność u pacjentów z chorobami sercowo-naczyniowymi i ryzykiem wydłużenia odstępu QT.
agranulocytoza, akatyzja, ciężkie skórne działania niepożądane, dysfagia, dyskinezy późne, hiperglikemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, jaskra z wąskim kątem, kardiomiopatia, kwetiapina, neutropenia, niedociśnienie ortostatyczne, niedrożność jelita, objawy pozapiramidowe, ostra uogólniona osutka krostkowa, reakcja polekowa z eozynofilią, rumień wielopostaciowy, schizofrenia, SNRI, SSRI, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, zaburzenie afektywne dwubiegunowe, zachłystowe zapalenie płuc, zapalenie mięśnia sercowego, zapalenie trzustki, zespół bezdechu sennego, zespół odstawienny, zespół serotoninowy, zespół Stevensa-Johnsona, złośliwy zespół neuroleptyczny, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Valdocef 500 mg
Valdocef, zawierający cefadroksyl w dawce 500 mg w kapsułkach twardych, wykazuje działania niepożądane u około 6-7% pacjentów. Najczęściej obserwuje się objawy ze strony przewodu pokarmowego, takie jak nudności, wymioty, biegunka, niestrawność, ból brzucha oraz zapalenie języka. Szczególnie istotnym powikłaniem jest rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego, wywołane przez Clostridioides difficile, które może mieć przebieg od łagodnego do zagrażającego życiu. Cefadroksyl może również powodować zaburzenia hematologiczne, w tym eozynofilię, trombocytopenię, leukopenię, neutropenię, agranulocytozę (zwłaszcza przy długotrwałym stosowaniu) oraz immunologiczną niedokrwistość hemolityczną. Reakcje nadwrażliwości obejmują zarówno objawy podobne do choroby posurowiczej, jak i reakcje alergiczne typu natychmiastowego, w tym potencjalnie śmiertelny wstrząs anafilaktyczny.
agranulocytoza, aminotransferazy, antybiotyk cefalosporynowy, artralgia, cefadroksyl, cholestaza, choroba posurowicza, Clostridioides difficile, eozynofilia, fosfataza zasadowa, glossitis, gorączka polekowa, grzybica pochwy, idiosynkratyczna niewydolność wątroby, kandydoza jamy ustnej, leukopenia, neutropenia, niedokrwistość hemolityczna, odczyn Coombsa, pleśniawki, pokrzywka, rumień wielopostaciowy, rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego, śródmiąższowe zapalenie nerek, trombocytopenia, Valdocef, wstrząs anafilaktyczny, zapalenie języka, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Venlafaxine Actavis 150 mg
Wenlafaksyna, jako inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny (SNRI), jest stosowana w leczeniu zaburzeń depresyjnych, jednak jej profil bezpieczeństwa obejmuje szerokie spektrum działań niepożądanych o różnej częstości i ciężkości. Do bardzo często występujących należą nudności, suchość w jamie ustnej, ból głowy oraz nadmierne pocenie się, w tym poty nocne (>1/10 pacjentów). Istotne są również rzadkie, ale poważne reakcje, takie jak agranulocytoza, niedokrwistość aplastyczna, pancytopenia, reakcje anafilaktyczne, zespół Stevensa-Johnsona, złośliwy zespół neuroleptyczny (NMS) oraz zespół serotoninowy. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko wystąpienia zaburzeń sercowo-naczyniowych, w tym torsade de pointes, częstoskurczu komorowego, migotania komór oraz wydłużenia odstępu QT w EKG, a także kardiomiopatii stresowej (takotsubo). W trakcie terapii i po jej zakończeniu obserwowano myśli i zachowania samobójcze, co wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z wysokim ryzykiem samobójstwa.
agranulocytoza, akatyzja, częstoskurcz komorowy, depersonalizacja, dyskineza, dyskineza późna, dystonia, eozynofilia płucna, hiperrefleksja, hipertermia, hiponatremia, hormon antydiuretyczny, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny, jaskra z zamkniętym kątem, kardiomiopatia stresowa, kardiomiopatia Takotsubo, krwotok poporodowy, majaczenie, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, migotanie komór, myśli samobójcze, nadmierne pocenie, neutropenia, niedociśnienie ortostatyczne, niedokrwistość aplastyczna, nudności i wymioty, objawy grypopodobne, obniżone libido, obrzęk naczynioruchowy, pancytopenia, parestezja, poty nocne, rabdomioliza, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, skurcz miokloniczny, śródmiąższowa choroba płuc, stan splątania, tachykardia, torsade de pointes, trombocytopenia, wenlafaksyna, wydłużony czas krwawienia, zaburzenie depresyjne, zaburzenie erekcji, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawroty głowy błędnikowe, zespół serotoninowy, zespół Stevensa-Johnsona, złośliwy zespół neuroleptyczny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Sumilar Duo 5 mg + 10 mg
Sumilar Duo, zawierający ramipryl i amlodypinę, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych o różnej częstości i nasileniu. Ramipryl najczęściej powoduje hiperkaliemię, ból głowy, zawroty głowy, niedociśnienie tętnicze i suchy kaszel, a także objawy ze strony układu oddechowego i przewodu pokarmowego. Ciężkie działania niepożądane obejmują agranulocytozę, pancytopenię, niedokrwistość hemolityczną, zawał mięśnia sercowego, obrzęk naczynioruchowy, ostre zapalenie trzustki, niewydolność wątroby i nerek oraz poważne reakcje skórne, takie jak zespół Stevensa-Johnsona. Amlodypina najczęściej wywołuje senność, zawroty głowy, kołatanie serca, zaczerwienienie twarzy i obrzęki, a w ciężkich przypadkach leukopenię, małopłytkowość, arytmie i poważne reakcje skórne. Działania niepożądane sklasyfikowano według częstości występowania, co ułatwia ocenę ryzyka u pacjentów.
agranulocytoza, częstoskurcz komorowy, eozynofilia, hiperglikemia, hiperkaliemia, leukopenia, małopłytkowość, migotanie przedsionków, neuropatia obwodowa, neutropenia, niedociśnienie ortostatyczne, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność szpiku kostnego, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, ostre zapalenie trzustki, pancytopenia, przemijający napad niedokrwienny, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, suchy kaszel, toksyczne martwicze oddzielanie naskórka, udar niedokrwienny, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie naczyń krwionośnych, zapalenie oskrzeli, zapalenie wątroby, zapalenie zatok, zawał mięśnia sercowego, zespół nieadekwatnego wydzielania hormonu antydiuretycznego, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Działania niepożądane – Letrozole Bluefish 2,5 mg
Letrozole Bluefish, zawierający 2,5 mg letrozolu, wykazuje specyficzny profil działań niepożądanych, istotny w leczeniu nowotworów piersi. Działania niepożądane występują u około 33% pacjentek z przerzutami oraz u około 80% leczonych uzupełniająco i przedłużonym leczeniem uzupełniającym. Najczęstsze objawy to uderzenia gorąca, hipercholesterolemia, bóle stawów, zmęczenie, nasilone pocenie i nudności. Szczególną uwagę należy zwrócić na powikłania kostne (osteoporoza i złamania kości) oraz zdarzenia sercowo-naczyniowe, w tym udary i zakrzepowo-zatorowe. W porównaniu z tamoksyfenem, letrozol wiąże się z wyższą częstością złamań kości (14,7% vs 11,4%), osteoporozy (5,1% vs 2,7%) oraz zawału mięśnia sercowego (1,7% vs 1,1%), natomiast tamoksyfen częściej powoduje zdarzenia zakrzepowo-zatorowe (4,6% vs 3,2%) i hiperplazję endometrium (2,9% vs 0,4%).
ból stawów, dławica piersiowa, hipercholesterolemia, hiperplazja endometrium, krwawienie z dróg rodnych, leczenie nowotworowe, letrozol, leukopenia, nadciśnienie tętnicze, nadmierne pocenie, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, osteoporoza, palec trzaskający, przemijający atak niedokrwienny, rak endometrium, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, tamoksyfen, toksyczna nekroliza naskórka, udar mózgu, udar niedokrwienny, uderzenie gorąca, zaburzenie proliferacyjne endometrium, zakrzepica tętnicza, zakrzepowe zapalenie żył, zapalenie ścięgna, zatorowość płucna, zawał serca, zdarzenie mózgowo-naczyniowe, zdarzenie sercowo-naczyniowe, zdarzenie zakrzepowo-zatorowe, zerwanie ścięgna, zespół cieśni nadgarstka, złamanie kości - Leksykon leków
Działania niepożądane – Montelukast Aurovitas 5 mg
Montelukast Aurovitas w dawkach 5 mg (tabletki do rozgryzania i żucia) oraz 10 mg (tabletki powlekane) był oceniany w licznych badaniach klinicznych obejmujących około 4000 dorosłych i młodzieży oraz 1750 dzieci w wieku 6-14 lat. Najczęściej zgłaszanymi działaniami niepożądanymi u dorosłych i młodzieży były bóle głowy, natomiast u dzieci – bóle brzucha. Długotrwałe badania bezpieczeństwa (do 2 lat u dorosłych i do 12 miesięcy u dzieci) nie wykazały istotnych zmian w profilu bezpieczeństwa. Często obserwowano zaburzenia żołądka i jelit (biegunka, nudności, wymioty), zwiększoną aktywność aminotransferaz (AlAT, AspAT) w surowicy oraz pokrzywkę. Rzadziej występowały reakcje nadwrażliwości, w tym anafilaksja, oraz zaburzenia neuropsychiatryczne, takie jak zaburzenia snu, niepokój, depresja, a bardzo rzadko omamy i myśli samobójcze.
aminotransferazy, anafilaksja, astma, bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból mięśni, ból stawów, drgawki, eozynofilia płucna, hipoestezja, kołatanie serca, koszmary senne, krwawienie z nosa, kurcz mięśni, myśli samobójcze, naciek eozynofilowy, nadpobudliwość psychoruchowa, niestrawność, nudności, obrzęk naczynioruchowy, parestezja, pokrzywka, reakcja nadwrażliwości, rumień guzowaty, rumień wielopostaciowy, somnambulizm, suchość w jamie ustnej, świąd, trombocytopenia, wysypka, zaburzenia immunologiczne, zaburzenia obsesyjno-kompulsywne, zaburzenia oddechowe, zaburzenia pamięci, zaburzenia psychiczne, zaburzenia układu nerwowego, zaburzenia uwagi, zakażenie górnych dróg oddechowych, zapalenie wątroby, zawroty głowy, zespół Churga-Strauss - Leksykon leków
Działania niepożądane – Faxigen XL 75 mg 75 mg
Faxigen XL, zawierający wenlafaksynę w dawkach 37,5 mg, 75 mg oraz 150 mg w formie kapsułek o przedłużonym uwalnianiu, wiąże się z szerokim spektrum działań niepożądanych, które należy uwzględnić w praktyce klinicznej. Najczęściej obserwowane działania niepożądane (≥1/10) to nudności, suchość w ustach, ból głowy oraz nadmierne pocenie się, w tym poty nocne. Wenlafaksyna może powodować poważne zaburzenia hematologiczne (agranulocytoza, niedokrwistość aplastyczna, neutropenia, pancytopenia, trombocytopenia) oraz reakcje anafilaktyczne. W zakresie układu nerwowego występują zawroty głowy, sedacja, akatyzja, drżenie, drgawki, a także złośliwy zespół neuroleptyczny i zespół serotoninowy. Istotne są również zaburzenia psychiczne, w tym bezsenność, mania, omamy, myśli i zachowania samobójcze, które mogą nasilać się podczas leczenia lub po jego przerwaniu. Ponadto, wenlafaksyna może indukować zaburzenia sercowo-naczyniowe, takie jak tachykardia, kołatanie serca, migotanie komór, wydłużenie odstępu QT oraz nadciśnienie tętnicze.
agranulocytoza, akatyzja, bezsenność, ból głowy, bruksizm, choroba śródmiąższowa płuc, częstoskurcz komorowy, delirium, depersonalizacja, derealizacja, drgawki, dyskineza późna, dystonia, eozynofilia płucna, hipomania, hiponatremia, jaskra z zamkniętym kątem, kardiomiopatia stresowa, kołatanie serca, mania, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, migotanie komór, myśli samobójcze, nadmierne pocenie, neutropenia, niedociśnienie ortostatyczne, niedokrwistość aplastyczna, nudności, obrzęk naczynioruchowy, omamy, pancytopenia, parestezje, rabdomioliza, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, sedacja, stan splątania, suchość w ustach, szumy uszne, tachykardia, torsade de pointes, trombocytopenia, wenlafaksyna, zapalenie trzustki, zatrzymanie moczu, zawroty głowy, zespół niewłaściwego wydzielania hormonu antydiuretycznego, zespół serotoninowy, zespół Stevensa-Johnsona, złośliwy zespół neuroleptyczny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Hydroxyzinum Bluefish 25 mg
Hydroksyzyna, lek przeciwhistaminowy o działaniu uspokajającym, wykazuje przede wszystkim działanie sedatywne, które manifestuje się sennością u 13,74% pacjentów przy dawce do 50 mg/dobę, w porównaniu do 2,7% w grupie placebo. Inne często zgłaszane działania niepożądane to ból głowy (1,63%), zmęczenie (1,36%) oraz suchość w jamie ustnej (1,22%). Działania niepożądane obejmują również efekty przeciwcholinergiczne, reakcje nadwrażliwości, zaburzenia psychiczne (pobudzenie, splątanie, dezorientacja, omamy), a także rzadkie, ale poważne incydenty kardiologiczne, takie jak wydłużenie odstępu QT, torsade de pointes, migotanie komór czy zatrzymanie akcji serca. Występują także zaburzenia neurologiczne (zawroty głowy, drgawki, dystonia), skórne (wysypki, zespół Stevensa-Johnsona) oraz zaburzenia żołądkowo-jelitowe i wątroby.
astenia, częstoskurcz komorowy, dyskineza, dystonia, działanie niepożądane, działanie niepożądane hydroksyzyny, działanie przeciwmuskarynowe, działanie sedatywne, działanie uspokajające, efekt przeciwcholinergiczny, hydroksyzyna, lek przeciwhistaminowy, migotanie komór, niedociśnienie tętnicze, obrzęk naczynioruchowy, omamy, paradoksalne pobudzenie, parestezja, reakcja nadwrażliwości, rumień wielopostaciowy, sedacja, skurcz oskrzeli, splątanie, toksyczna martwica naskórka, torsade de pointes, trombocytopenia, wstrząs anafilaktyczny, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia koordynacji ruchowej, zaburzenie akomodacji, zaburzenie sprawności psychomotorycznej, zahamowanie czynności OUN, zapalenie wątroby, zatrzymanie akcji serca, zatrzymanie moczu, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Ibum
Stosowanie zawiesiny doustnej Ibum (100 mg/5 ml ibuprofenu) wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z chorobami autoimmunologicznymi (toczeń rumieniowaty układowy, mieszana choroba tkanki łącznej), chorobami przewodu pokarmowego (wrzodziejące zapalenie jelita grubego, choroba Leśniowskiego-Crohna), nadciśnieniem tętniczym, zaburzeniami czynności serca, nerek i wątroby. U osób w podeszłym wieku ryzyko działań niepożądanych jest zwiększone. Istotne jest monitorowanie pacjentów pod kątem powikłań ze strony przewodu pokarmowego, takich jak krwawienia, owrzodzenia i perforacje, które mogą wystąpić nawet bez objawów ostrzegawczych. Zaleca się stosowanie najmniejszej skutecznej dawki oraz ostrożność przy jednoczesnym stosowaniu kortykosteroidów, leków przeciwzakrzepowych (np. warfaryna, acenokumarol) i antyagregacyjnych (np. ASA), które zwiększają ryzyko krwawień.
acenokumarol, benzoesan sodu, choroba Leśniowskiego-Crohna, choroba naczyń mózgowych, choroba naczyń obwodowych, choroba niedokrwienna serca, cukrzyca, cyklooksygenaza, glikol propylenowy, hiperlipidemia, ibuprofen, incydent zatorowo-zakrzepowy, jałowe zapalenie opon mózgowych, kortykosteroid, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, lek antyagregacyjny, lek przeciwzakrzepowy, maltitol, mieszana choroba tkanki łącznej, nadciśnienie tętnicze, nefropatia postanalgetyczna, niesteroidowe leki przeciwzapalne, nietolerancja fruktozy, ospa wietrzna, ostra uogólniona osutka krostkowa, owrzodzenie przewodu pokarmowego, perforacja przewodu pokarmowego, pozaszpitalne bakteryjne zapalenie płuc, rumień wielopostaciowy, toczeń rumieniowaty układowy, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, udar mózgu, warfaryna, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zastoinowa niewydolność serca, zawał mięśnia sercowego, zespół DRESS, zespół Kounisa, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Działania niepożądane – Ibum Sport (50 mg + 30 mg)/g
Ibum Sport w formie żelu o stężeniu 50 mg ibuprofenu i 30 mg lewomentolu na gram jest stosowany miejscowo i może wywoływać działania niepożądane o różnej częstości występowania, sklasyfikowane zgodnie z konwencją MedDRA. Do najważniejszych reakcji należą bardzo rzadkie przypadki nadwrażliwości, w tym anafilaksji, wymagającej natychmiastowej interwencji. Miejscowe działania niepożądane obejmują rzadkie obrzęki, dermatozy takie jak martwica naskórka i rumień wielopostaciowy, a także bardzo rzadkie wysypki, świąd, pokrzywkę i zaczerwienienie. Częstość występowania reakcji nadwrażliwości na światło pozostaje nieznana. Ze strony układu oddechowego odnotowano bardzo rzadkie przypadki astmy, skurczu oskrzeli i duszności, natomiast działania niepożądane ze strony przewodu pokarmowego, takie jak ból brzucha i niestrawność, również występują bardzo rzadko.
anafilaksja, astma, ból brzucha, dermatoza, duszność, duszność wysiłkowa, dyspepsja, ibuprofen i lewomentol, lek miejscowy, martwica naskórka, MedDRA, nadwrażliwość, nadwrażliwość na światło, niestrawność, obrzęk, pokrzywka, produkt leczniczy, reakcja alergiczna, rumień, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, świąd, wysypka, złuszczanie naskórka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Meaxin 100 mg
Profil bezpieczeństwa imatynibu, stosowanego w leczeniu przewlekłej białaczki szpikowej (CML) oraz nowotworów podścieliskowych przewodu pokarmowego (GIST), został określony na podstawie licznych badań klinicznych. Odsetek przerwania terapii z powodu działań niepożądanych wynosił od 2,4% u pacjentów z nowo rozpoznaną CML do 5% w przełomie blastycznym CML oraz 4% u pacjentów z GIST. Najczęstsze działania niepożądane (≥10%) obejmowały nudności, wymioty, biegunkę, bóle brzucha, zmęczenie, bóle i skurcze mięśni oraz wysypkę. Charakterystyczne dla CML były częstsze przypadki mielosupresji, natomiast u pacjentów z GIST obserwowano częstsze krwawienia z przewodu pokarmowego i wewnątrz guza, które mogły mieć poważny przebieg. Obrzęki powierzchowne, zwłaszcza okołogałkowe i kończyn dolnych, występowały często, zwykle ustępując po zastosowaniu diuretyków lub zmniejszeniu dawki.
białaczka limfoblastyczna Ph+, choroba śródmiąższowa płuc, dławica piersiowa, eozynofilia, ginekomastia, hepatotoksyczność, herpes zoster, hiperbilirubinemia, hiperkalcemia, hiperurykemia, hiponatremia, jadłowstręt, krwawienie wewnątrz guza, krwawienie z przewodu pokarmowego, krwotok mózgowy, krwotok płucny, martwica wątroby, mielosupresja, migotanie przedsionków, mikroangiopatia zakrzepowa, nadciśnienie płucne, neuropatia obwodowa, neutropenia, niedokrwistość, niedokrwistość hemolityczna, niedrożność jelita, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, nowotwór podścieliskowy przewodu pokarmowego, obrzęk mózgu, obrzęk powierzchowny, pancytopenia, parestezja, posocznica, przewlekła białaczka szpikowa, rabdomioliza, refluks żołądkowo-przełykowy, retencja płynów, rumień wielopostaciowy, tamponada serca, torbiel jajnika, trombocytopenia, wodobrzusze, wstrząs anafilaktyczny, wysięk opłucnowy, zapalenie nerwu wzrokowego, zapalenie nosogardła, zapalenie przełyku, zapalenie tkanki łącznej, zapalenie trzustki, zapalenie zatok, zastoinowa niewydolność serca, zawał mięśnia sercowego, zespół rozpadu guza, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Enalapril Vitabalans 5 mg
Enalapril Vitabalans w dawce 5 mg wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które należy monitorować podczas terapii. Najczęściej obserwuje się objawy ze strony układu nerwowego (bóle głowy), układu sercowo-naczyniowego (bóle w klatce piersiowej, zaburzenia rytmu, dusznica bolesna, tachykardia), układu oddechowego (suchy kaszel, duszność) oraz układu pokarmowego (nudności, biegunka, bóle brzucha). Bardzo często występują zawroty głowy i osłabienie, co może wpływać na codzienne funkcjonowanie pacjentów. W badaniach laboratoryjnych często notuje się hiperkaliemię oraz podwyższenie stężenia kreatyniny, co wymaga regularnego monitorowania parametrów nerkowych i elektrolitów. Rzadziej, ale o istotnym znaczeniu klinicznym, mogą wystąpić poważne hematologiczne zaburzenia, takie jak niedokrwistość aplastyczna, agranulocytoza czy pancytopenia, które wymagają natychmiastowego odstawienia leku.
agranulocytoza, białkomocz, depresja szpiku kostnego, dusznica bolesna, eozynofilia, eozynofilowe zapalenie płuc, ginekomastia, hiperkaliemia, hipoglikemia, hiponatremia, hipotensja ortostatyczna, incydent naczyniowo-mózgowy, inhibitor ACE, leukocytoza, limfadenopatia, martwica wątroby, neutropenia, niedokrwistość aplastyczna, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk naczynioruchowy jelit, pancytopenia, parestezja, pęcherzyca, przeciwciała przeciwjądrowe, rumień wielopostaciowy, skąpomocz, skurcz oskrzeli, tachykardia, toksyczna martwica naskórka, trombocytopenia, zapalenie błon surowiczych, zapalenie naczyń, zapalenie trzustki, zastój żółci, zawał mięśnia sercowego, zespół nieprawidłowego wydzielania hormonu antydiuretycznego, zespół Raynauda, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Działania niepożądane – Lamitrin 100 mg
Lamotrygina (Lamitrin) stosowana w leczeniu padaczki i zaburzeń afektywnych dwubiegunowych wykazuje szeroki profil działań niepożądanych, które należy monitorować w trakcie terapii. Najczęściej obserwowane działania to ból głowy (bardzo często), wysypka skórna (8-12% pacjentów, bardzo często), senność, zawroty głowy, drżenie, bezsenność i pobudzenie (często), a także nudności, wymioty, biegunka i suchość w jamie ustnej (często). Rzadziej występują poważne reakcje hematologiczne, takie jak neutropenia, leukopenia, niedokrwistość, trombocytopenia, pancytopenia, agranulocytoza (bardzo rzadko), oraz zespół nadwrażliwości polekowej z eozynofilią i objawami ogólnoustrojowymi (DRESS), który może prowadzić do niewydolności wielonarządowej. Wysypka skórna, pojawiająca się zwykle w ciągu pierwszych 8 tygodni leczenia, może mieć charakter grudkowo-plamisty i wymaga natychmiastowego odstawienia leku w przypadku nasilenia, zwłaszcza przy ryzyku zespołu Stevensa-Johnsona lub toksycznej nekrolizy naskórka.
agranulocytoza, ataksja, chłoniak rzekomy, choreoatetoza, choroba Parkinsona, hipogammaglobulinemia, jałowe zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, lamotrygina, limfadenopatia, limfohistiocytoza hemofagocytarna, napad padaczkowy, neutropenia, niedokrwistość aplastyczna, niewydolność wątroby, niewydolność wielonarządowa, objawy pozapiramidowe, oczopląs, osteopenia, parkinsonizm, rozsiane krzepnięcie śródnaczyniowe, rumień wielopostaciowy, toksyczna nekroliza naskórka, trombocytopenia, walproinian, wysypka grudkowo-plamisty, zaburzenia afektywne dwubiegunowe, zespół DRESS, zespół Lyella, zespół nadwrażliwości, zespół rzekomotoczniowy, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Naraya 3 mg + 0,02 mg
Produkt leczniczy Naraya, zawierający 3 mg drospirenonu i 0,02 mg etynyloestradiolu, jest złożonym hormonalnym środkiem antykoncepcyjnym (COC), który może wywoływać liczne działania niepożądane, w tym poważne powikłania zakrzepowo-zatorowe. Do najcięższych należą zakrzepica żył głębokich z ryzykiem zatorowości płucnej, zakrzepica tętnicza prowadząca do zawału serca lub udaru, nadciśnienie tętnicze oraz rzadkie nowotwory wątroby. Istotne jest także nieznaczne zwiększenie częstości rozpoznawania raka piersi u kobiet stosujących COC, choć związek przyczynowy nie jest jednoznacznie potwierdzony. W trakcie terapii należy monitorować ciśnienie tętnicze oraz objawy sugerujące powikłania sercowo-naczyniowe, a w przypadku ich wystąpienia natychmiast odstawić lek i wdrożyć odpowiednie leczenie.
amenorrhea, choroba Leśniowskiego-Crohna, dysmenorrhea, kandydoza, kandydoza pochwy, krwotok maciczny, łysienie, mięśniak macicy, migrena, mlekotok, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie tętnicze, nowotwór wątroby, obrzęk naczynioruchowy, opryszczka ciężarnych, opryszczka zwykła, ostuda, padaczka, pląsawica Sydenhama, porfiria, rak piersi, rumień guzowaty, rumień wielopostaciowy, tachykardia, tętnicze zaburzenia zakrzepowo-zatorowe, toczeń rumieniowaty układowy, torbiel jajnika, trądzik, vertigo, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zaburzenia zakrzepowo-zatorowe tętnic, zaburzenia zakrzepowo-zatorowe żył, zapalenie pęcherza moczowego, zapalenie pochwy, zapalenie żołądka i jelit, zatorowość płucna, zespół hemolityczno-mocznicowy, złożony hormonalny środek antykoncepcyjny, zmiany włóknisto-torbielowate piersi, żółtaczka cholestatyczna, żylaki, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Atostat 20 mg
Atorwastatyna, dostępna w dawkach 10 mg, 20 mg i 40 mg, wykazuje szeroki profil działań niepożądanych, które należy monitorować podczas terapii. Najczęściej obserwuje się zapalenie błony śluzowej nosa i gardła, bóle mięśniowo-szkieletowe (w tym bóle mięśni, stawów i skurcze), bóle głowy oraz zaburzenia żołądkowo-jelitowe takie jak zaparcia, wzdęcia, nudności i biegunka. Istotne jest monitorowanie parametrów biochemicznych, gdyż u 0,8% pacjentów stwierdzono wzrost aktywności aminotransferaz powyżej 3-krotności górnej granicy normy (GGN), a u 2,5% wzrost kinazy kreatynowej (CK) powyżej 3 razy GGN, co może wskazywać na uszkodzenie wątroby lub mięśni. Rzadziej występują poważne powikłania, takie jak miopatia, rabdomioliza, zapalenie mięśni, reakcje alergiczne (w tym anafilaksja), śródmiąższowa choroba płuc, czy ciężkie reakcje skórne (np. zespół Stevensa-Johnsona). Ponadto, atorwastatyna może powodować hiperglikemię (często) i rzadziej hipoglikemię, co wiąże się z ryzykiem rozwoju cukrzycy, zwłaszcza u pacjentów z czynnikami ryzyka (glukoza na czczo ≥ 5,6 mmol/l, BMI > 30 kg/m², nadciśnienie, podwyższone triglicerydy).
anafilaksja, atorwastatyna, ból głowy, cholestaza, cukrzyca, działanie niepożądane, ginekomastia, hiperglikemia, hipoglikemia, immunozależna miopatia martwicza, kinaza kreatynowa, małopłytkowość, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, miopatia, nadciśnienie tętnicze, neuropatia obwodowa, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, rabdomioliza, rumień wielopostaciowy, śródmiąższowa choroba płuc, szumy uszne, triglicerydy, zaburzenie seksualne, zapalenie mięśni, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Lipegis 10 mg
Lek Lipegis zawierający ezetymib w dawce 10 mg jest stosowany w leczeniu hipercholesterolemii i charakteryzuje się profilem bezpieczeństwa potwierdzonym w licznych badaniach klinicznych obejmujących łącznie ponad 14 000 pacjentów. Działania niepożądane występują z częstością porównywalną do placebo i są przeważnie łagodne oraz przemijające. Najczęściej obserwowane działania niepożądane to ból głowy, ból mięśni, zmęczenie, ból brzucha, biegunka oraz podwyższenie aktywności enzymów wątrobowych (ALAT, ASPAT). W badaniach klinicznych częstość miopatii wyniosła 0,2% w grupie ezetymibu/symwastatyny i 0,1% w grupie symwastatyny, a rabdomiolizy 0,1% i 0,2% odpowiednio. Zwiększenie aktywności aminotransferaz (>3 x górna granica normy) występowało u 0,5% pacjentów w monoterapii ezetymibem i u 1,3% w terapii skojarzonej ze statyną. Profil bezpieczeństwa u dzieci i młodzieży jest podobny do dorosłych, bez istotnych różnic w częstości działań niepożądanych.
aminotransferazy wątrobowe, cholecystektomia, choroba wieńcowa, dyspepsja, ezetymib, fenofibrat, fosfokinaza kreatynowa, hipercholesterolemia, kamica żółciowa, kinaza kreatynowa, małopłytkowość, mieszana hiperlipidemia, nadciśnienie tętnicze, obrzęk naczynioruchowy, parestezje, pokrzywka, przewlekła choroba nerek, rabdomioliza, refluks żołądkowo-przełykowy, rumień wielopostaciowy, skurcze mięśni, statyna, symwastatyna, wstrząs anafilaktyczny, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie pęcherzyka żółciowego, zapalenie trzustki - Leksykon chorób i schorzeń
Orf, choroba zwana również pęcherzycą zakaźną, dermatitis pęcherzycową lub ecthyma contagiosum – Objawy
Orf to wysoce zakaźna choroba wirusowa skóry wywoływana przez Parapoxvirus, przenoszona na człowieka głównie przez kontakt z zakażonymi owcami i kozami. Okres inkubacji wynosi 3-7 dni, a zmiany skórne lokalizują się najczęściej na dłoniach, palcach, przedramionach lub twarzy. Typowa zmiana ma postać grudki o średnicy 2-3 cm, mogącej powiększyć się do 5 cm, z charakterystycznym układem tarczowym (czerwone centrum, biały pierścień, czerwona obwódka). Przebieg choroby obejmuje sześć etapów trwających około tygodnia każdy: plamisto-grudkowe, tarczowate, ostre (sączenie się pęcherzyków), regeneracyjne (wysychanie i strup z czarnymi punktami), brodawkowate oraz ustępowania. Całkowity czas trwania choroby wynosi 4-8 tygodni, a zmiany zwykle goją się bez blizn. Towarzyszące objawy ogólnoustrojowe to łagodna gorączka (3-4 dni), astenia, powiększenie węzłów chłonnych i limfangiopatia.
bullous pemphigoid, ecthyma contagiosum, erythema multiforme, fomit, niedobór odporności, okres inkubacji, osłabiony układ immunologiczny, parapoxvirus, pęcherz skórny, pęcherzyca zakaźna, pemfigoid pęcherzowy, powiększenie węzłów chłonnych, rumień wielopostaciowy, stadium ostre, stadium regeneracyjne, uszkodzenie skóry, wirus orf, wtórne zakażenie bakteryjne, zaburzenie odporności komórkowej, zapalenie wymienia, zmiana skórna - Leksykon substancji czynnych
Paroksetyna – Działania niepożądane
Paroksetyna, jako selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), jest stosowana w leczeniu zaburzeń depresyjnych, lękowych oraz obsesyjno-kompulsyjnych. Działania niepożądane tego leku występują z różną częstością: bardzo często (≥1/10) obejmują nudności i zaburzenia czynności płciowych, często (≥1/100 do <1/10) senność, bezsenność, pobudzenie, zawroty głowy, drżenie, ból głowy, zaburzenia koncentracji, niewyraźne widzenie, ziewanie, zaparcia, biegunkę, wymioty, suchość błony śluzowej jamy ustnej, pocenie się, osłabienie, wzrost masy ciała oraz wzrost poziomu cholesterolu i zmniejszenie apetytu. Niezbyt często (≥1/1000 do <1/100) obserwuje się leukopenię, nieprawidłowe krwawienia, zaburzenia kontroli glikemii, splątanie, omamy, objawy pozapiramidowe, rozszerzenie źrenic, tachykardię zatokową, przemijające zmiany ciśnienia tętniczego, wysypkę, świąd oraz zaburzenia układu moczowego. Rzadko (≥1/10 000 do <1/1000) występują hiponatremia, mania, lęk, depersonalizacja, napady paniki, akatyzja, drgawki, zespół niespokojnych nóg, bradykardia, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, hiperprolaktynemia, zaburzenia miesiączkowania, bóle stawów i mięśni. Bardzo rzadko (<1/10 000) mogą pojawić się trombocytopenia, ciężkie reakcje alergiczne (w tym anafilaksja i obrzęk naczynioruchowy), zespół SIADH, zespół serotoninowy, ostra jaskra, krwawienia z przewodu pokarmowego, zaburzenia czynności wątroby, ciężkie skórne reakcje (rumień wielopostaciowy, zespół Stevensa-Johnsona, toksyczna martwica naskórka), priapizm oraz obrzęki obwodowe. Częstość występowania myśli i zachowań samobójczych, agresji oraz bruksizmu jest nieznana, co wymaga szczególnej uwagi klinicznej.
akatyzja, bezsenność, bradykardia, bruksizm, depersonalizacja, drgawki, dystonia ustno-twarzowa, hiperprolaktynemia, hiponatremia, hipotonia ortostatyczna, krwotok poporodowy, leukopenia, mikroskopowe zapalenie jelita grubego, mioklonia, nadwrażliwość na światło, napad paniki, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, omamy, ostra jaskra, paroksetyna, pokrzywka, priapizm, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, szum uszny, tachykardia zatokowa, toksyczna martwica naskórka, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, trombocytopenia, zaburzenie depresyjne, zaburzenie lękowe, zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne, zapalenie wątroby, zawrót głowy, zespół niespokojnych nóg, zespół niewłaściwego wydzielania hormonu antydiuretycznego, zespół serotoninowy, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Minovivax 2% 20 mg/ml
Minoksydyl w postaci roztworu na skórę (Minovivax 2%, 20 mg/ml) wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które mogą dotyczyć różnych układów organizmu. Najczęściej obserwowanym działaniem niepożądanym jest ból głowy (≥1/10), a także duszność, obrzęk obwodowy i zwiększenie masy ciała (≥1/100 do <1/10). Niezbyt często występują zawroty głowy i nudności (≥1/1 000 do <1/100), natomiast częstość innych objawów, takich jak tachykardia, kołatanie serca, niedociśnienie, wymioty, reakcje alergiczne (w tym obrzęk naczynioruchowy i nadwrażliwość), poważne reakcje skórne (łuszczenie, pęcherze, owrzodzenia) oraz podrażnienie oczu, pozostaje nieznana. Minoksydyl, pierwotnie stosowany jako lek przeciwnadciśnieniowy, może wywoływać działania ogólnoustrojowe nawet przy miejscowym stosowaniu, co wymaga szczególnej uwagi klinicznej.
ból głowy, ból w klatce piersiowej, duszność, etanol bezwodny, glikol propylenowy, hirsutyzm, kołatanie serca, kontaktowe zapalenie skóry, lek przeciwnadciśnieniowy, łuszczenie skóry, minoksydyl, nastrój depresyjny, niedociśnienie, nudności, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, podrażnienie oczu, podrażnienie skóry, rozszerzenie naczyń krwionośnych, rumień, rumień wielopostaciowy, suchość skóry, świąd, tachykardia, wymioty, wysypka trądzikopodobna, zapalenie skóry, zawroty głowy, zmiana koloru włosów, zmiana struktury włosów, zwiększenie masy ciała - Leksykon leków
Działania niepożądane – Levocin 500 mg
Levocin, zawierający lewofloksacynę, jest fluorochinolonem o szerokim spektrum działania, jednak jego stosowanie wiąże się z ryzykiem licznych działań niepożądanych. W badaniach klinicznych i obserwacjach po wprowadzeniu do obrotu odnotowano często występujące działania ze strony układu nerwowego (bóle głowy, zawroty głowy), przewodu pokarmowego (biegunka, nudności, wymioty) oraz w miejscu podania dożylnie (ból, zaczerwienienie). Rzadziej obserwowano poważne zaburzenia sercowo-naczyniowe, takie jak tachykardia, kołatanie serca, zapalenie żył, a także potencjalnie zagrażające życiu arytmie (częstoskurcz komorowy, torsade de pointes, wydłużenie QT), szczególnie u pacjentów z predyspozycjami. Ponadto, rzadko zgłaszano niedociśnienie tętnicze, tętniaki i rozwarstwienia aorty oraz niedomykalność zastawek serca. W zakresie hematologicznym odnotowano leukopenię, eozynofilię, trombocytopenię, neutropenię, a także rzadkie przypadki pancytopenii, agranulocytozy i niedokrwistości hemolitycznej.
agranulocytoza, alergiczne zapalenie pęcherzyków płucnych, arytmia komorowa, częstoskurcz komorowy, dyskineza, eozynofilia, fluorochinolon, kandydoza, leukocytoklastyczne zapalenie naczyń, leukopenia, lewofloksacyna, miastenia, nadciśnienie śródczaszkowe, nadwrażliwość na światło, neutropenia, niedokrwistość hemolityczna, obwodowa neuropatia czuciowa, ostra niewydolność nerek, pancytopenia, rabdomioliza, rumień wielopostaciowy, rzekomobłoniaste zapalenie jelit, skurcz oskrzeli, śpiączka hipoglikemiczna, śródmiąższowe zapalenie nerek, tachykardia, tętniak aorty, toksyczna nekroliza naskórka, torsade de pointes, trombocytopenia, wstrząs anafilaktyczny, wstrząs rzekomoanafilaktyczny, zaburzenia pozapiramidowe, zapalenie jelit, zapalenie ścięgna, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Symfaxin ER 150 mg
Symfaxin ER (chlorowodorek wenlafaksyny) w formie kapsułek o przedłużonym uwalnianiu (dawki 37,5 mg, 75 mg, 150 mg) wykazuje szeroki profil działań niepożądanych, które należy uwzględnić podczas terapii. Do bardzo często występujących (≥1/10) należą nudności, suchość w jamie ustnej, ból głowy oraz nadmierne pocenie się, w tym poty nocne. Istotne są również zaburzenia hematologiczne (agranulocytoza, niedokrwistość aplastyczna, pancytopenia, neutropenia, trombocytopenia) oraz reakcje anafilaktyczne o nieznanej częstości. W zakresie układu nerwowego obserwuje się m.in. ból głowy, zawroty głowy, senność, akatyzję, drżenie, parestezje, a także poważne powikłania jak złośliwy zespół neuroleptyczny, zespół serotoninowy, drgawki, dystonia i dyskineza późna. Profil psychiczny obejmuje bezsenność, splątanie, depersonalizację, manię, omamy, myśli i zachowania samobójcze, co wymaga szczególnej uwagi klinicznej.
agranulocytoza, akatyzja, bruksizm, chlorowodorek wenlafaksyny, częstoskurcz komorowy, depersonalizacja, drgawki, dyskineza późna, dystonia, eozynofilia płucna, hipertonia, hiponatremia, hormon antydiuretyczny, jaskra z zamkniętym kątem, migotanie komór, myśli samobójcze, nadciśnienie tętnicze, neutropenia, niedociśnienie ortostatyczne, niedokrwistość aplastyczna, nietrzymanie moczu, obrzęk naczynioruchowy, pancytopenia, parestezja, profil bezpieczeństwa leku, przedłużone uwalnianie, rabdomioliza, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, śródmiąższowa choroba płuc, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, torsade de pointes, trombocytopenia, wydłużenie odstępu QT, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zatrzymanie moczu, zespół odstawienny, zespół serotoninowy, zespół Stevensa-Johnsona, złośliwy zespół neuroleptyczny - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Sunitinib Zentiva
Stosowanie sunitynibu wymaga szczególnej ostrożności ze względu na liczne potencjalne działania niepożądane i interakcje farmakokinetyczne. Należy unikać jednoczesnego stosowania z silnymi induktorami i inhibitorami CYP3A4, które mogą odpowiednio obniżać lub podwyższać stężenia leku w osoczu, wpływając na skuteczność i toksyczność terapii. W trakcie leczenia obserwuje się różnorodne reakcje skórne, od łagodnych wysypek i suchości skóry po ciężkie, zagrażające życiu zespoły, takie jak rumień wielopostaciowy, zespół Stevensa-Johnsona (SJS) i martwica toksyczno-rozpływna naskórka (TEN), które wymagają natychmiastowego odstawienia leku. Zgłaszano także poważne zdarzenia krwotoczne, w tym krwotoki z przewodu pokarmowego, układu oddechowego i mózgu, z ryzykiem zgonu, szczególnie u pacjentów z guzami litymi i stosujących leki przeciwzakrzepowe. Najczęstszym krwotokiem był epistaksis, występujący u około 50% pacjentów z powikłaniami krwotocznymi. Ponadto, sunitynib może powodować ciężkie powikłania ze strony układu pokarmowego, takie jak perforacje i zapalenie przełyku, a także nadciśnienie tętnicze, w tym wartości skurczowe >200 mmHg i rozkurczowe 110 mmHg, wymagające monitorowania i leczenia.
białkomocz, hepatotoksyczność, hipoglikemia, induktor CYP3A4, inhibitor CYP3A4, kardiomiopatia, krwawienie z nosa, krwotok z guza nowotworowego, martwica kości szczęki i żuchwy, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, martwicze zapalenie powięzi, mikroangiopatia zakrzepowa, nadciśnienie tętnicze, niedokrwistość, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, pioderma zgorzelinowa, rumień wielopostaciowy, tętniak i rozwarstwienie tętnicy, tętnicze zdarzenie zakrzepowo-zatorowe, torsade de pointes, wydłużenie odstępu QT, zakrzepowa plamica małopłytkowa, zastoinowa niewydolność serca, zatorowość płucna, zawał serca, zespół hemolityczno-mocznicowy, zespół nerczycowy, zespół odwracalnej tylnej leukoencefalopatii, zespół rozpadu guza, zespół Stevensa-Johnsona, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Tamsulosin Aurovitas 400 mcg
Tamsulosin Aurovitas w dawce 0,4 mg chlorowodorku tamsulosyny, stosowany w leczeniu łagodnego rozrostu gruczołu krokowego, wykazuje szeroki profil działań niepożądanych obejmujący układ nerwowy, sercowo-naczyniowy, oddechowy, pokarmowy, skórę oraz układ rozrodczy. Najczęściej obserwuje się zawroty głowy (1,3%), zaburzenia wytrysku, wytrysk wsteczny oraz brak wytrysku. Niezbyt często występują bóle głowy, kołatanie serca, niedociśnienie ortostatyczne, zapalenie błony śluzowej nosa, zaburzenia żołądkowo-jelitowe (zaparcia, biegunka, nudności, wymioty) oraz reakcje skórne (wysypka, świąd, pokrzywka). Rzadko notuje się omdlenia, obrzęk naczynioruchowy i priapizm, a bardzo rzadko ciężkie reakcje skórne, takie jak zespół Stevensa-Johnsona. Działania niepożądane o nieznanej częstości obejmują zaburzenia widzenia, krwawienia z nosa, duszność, suchość w jamie ustnej, rumień wielopostaciowy oraz złuszczające zapalenie skóry.
astenia, biegunka, ból głowy, brak wytrysku, duszność, jaskra, kołatanie serca, krwawienie z nosa, łagodny rozrost gruczołu krokowego, migotanie przedsionków, niedociśnienie ortostatyczne, niewyraźne widzenie, nudności, obrzęk naczynioruchowy, omdlenie, pokrzywka, priapizm, rumień wielopostaciowy, śródoperacyjny zespół wiotkiej tęczówki, suchość w jamie ustnej, świąd, tachykardia, tamsulosyna, wymioty, wysypka, wytrysk wsteczny, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia wytrysku, zaćma, zapalenie błony śluzowej nosa, zaparcie, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Działania niepożądane – Ibuprom 200 mg
Ibuprofen w dawce 200 mg, stosowany jako niesteroidowy lek przeciwzapalny (NLPZ), może wywoływać działania niepożądane o różnej częstości i nasileniu. Bardzo rzadko (<1/10 000) obserwuje się zaburzenia morfologii krwi, takie jak anemia, leukopenia, trombocytopenia, pancytopenia i agranulocytoza, objawiające się gorączką, bólem gardła, owrzodzeniami jamy ustnej i krwawieniami. Niezbyt często (≥1/1000, <1/100) występują reakcje alergiczne, np. pokrzywka i świąd, a bardzo rzadko ciężkie reakcje nadwrażliwości, w tym obrzęk twarzy, języka, krtani, duszność, tachykardia, hipotensja i wstrząs anafilaktyczny. U pacjentów z astmą możliwe jest zaostrzenie choroby i skurcz oskrzeli. Neurologiczne działania niepożądane obejmują bóle głowy (niezbyt często), zawroty głowy, bezsenność, pobudzenie, drażliwość, zmęczenie, a rzadko depresję, reakcje psychotyczne i jałowe zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, szczególnie u osób z chorobami autoimmunologicznymi.
agranulocytoza, anemia, aseptyczne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, choroba Crohna, choroba wrzodowa żołądka, ciężkie działania niepożądane skórne, fotodermatoza, hipotensja, ibuprofen, krwawienie z przewodu pokarmowego, leukopenia, martwica brodawek nerkowych, mieszana choroba tkanki łącznej, morfologia krwi, nadciśnienie tętnicze, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, niewydolność serca, objawy grypopodobne, obrzęk naczynioruchowy, ostra uogólniona osutka krostkowa, ostry zespół wieńcowy, pancytopenia, perforacja, pokrzywka, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, tachykardia, toczeń rumieniowaty układowy, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, trombocytopenia, udar mózgu, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie czynności wątroby, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy, zespół DRESS, zespół Kounisa, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Działania niepożądane – Arthrotec 50 mg + 0,2 mg
Arthrotec, zawierający 50 mg diklofenaku sodowego oraz 0,2 mg mizoprostolu, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, z dominującymi objawami ze strony układu pokarmowego, takimi jak ból brzucha, biegunka, nudności i niestrawność, występującymi bardzo często (≥1/10). Często obserwuje się również owrzodzenia przewodu pokarmowego, zapalenia dwunastnicy i żołądka oraz inne powikłania, w tym rzadkie, ale poważne, jak krwotok z przewodu pokarmowego czy perforacje. Reakcje skórne, od wysypki i świądu po ciężkie zespoły, takie jak zespół Stevensa-Johnsona czy toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, również należą do potencjalnych działań niepożądanych. Wśród rzadkich powikłań wymienia się zaburzenia hematologiczne (np. trombocytopenia, agranulocytoza) oraz poważne uszkodzenia nerek, w tym niewydolność i martwicę brodawek nerkowych. Mizoprostol w składzie leku może powodować nieregularne krwawienia menstruacyjne, krwotok z pochwy oraz, w bardzo rzadkich przypadkach, poważne powikłania położnicze, w tym obumarcie płodu i poronienie.
agranulocytoza, aseptyczne zapalenie opon mózgowych, ból brzucha, diklofenak sodowy, krwotok macicy, krwotok z przewodu pokarmowego, martwica brodawek nerkowych, mizoprostol, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość, niedokrwistość hemolityczna, niepłodność kobieca, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, obumarcie płodu, owrzodzenie przewodu pokarmowego, pęcherzowe zapalenie skóry, pęknięcie macicy, perforacja macicy, perforacja przewodu pokarmowego, poród przedwczesny, poronienie niepełne, reakcja anafilaktyczna, retencja płynów, rumień wielopostaciowy, skurcz macicy, śródmiąższowe zapalenie nerek, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, trombocytopenia, udar mózgu, wada rozwojowa płodu, zahamowanie agregacji płytek krwi, zakrzepica tętnic, zapalenie dwunastnicy, zapalenie kłębuszków nerkowych, zapalenie naczyń, zapalenie pochwy, zapalenie przełyku, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zapalenie żołądka, zator płynem owodniowym, zawał mięśnia sercowego, zespół DRESS, zespół Kounisa, zespół nerczycowy, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry, żółtaczka - Leksykon substancji czynnych
Gabapentyna – Działania niepożądane
Gabapentyna, stosowana w terapii padaczki i bólu neuropatycznego, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które należy monitorować ze względu na ich różnorodność i potencjalną ciężkość. Najczęstsze działania niepożądane (≥1/10) obejmują zakażenia wirusowe, senność, zawroty głowy, ataksję, uczucie zmęczenia oraz gorączkę. Zaburzenia układu nerwowego są szczególnie powszechne i obejmują m.in. drgawki, dyzartrię, parestezje, bezsenność oraz zaburzenia koordynacji. W zakresie zaburzeń psychicznych często obserwuje się wrogość, splątanie, depresję i lęk, a rzadziej omamy i myśli samobójcze. Wśród działań niepożądanych ze strony przewodu pokarmowego dominują nudności, wymioty, biegunka i suchość błon śluzowych. Istotne są również reakcje skórne, w tym obrzęk twarzy, wysypka i świąd, a także potencjalnie zagrażające życiu ciężkie reakcje, takie jak zespół Stevensa-Johnsona i toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka. Wskazane jest monitorowanie funkcji wątroby, zwłaszcza u pacjentów z istniejącymi zaburzeniami, ze względu na ryzyko zapalenia wątroby i żółtaczki.
ataksja, ból neuropatyczny, choreoatetoza, depresja oddechowa, drgawki, dysfagia, dyskineza, dystonia, dyzartria, gabapentyna, ginekomastia, hepatotoksyczność, hiperglikemia, hiperkineza, hipoglikemia, hiponatremia, impotencja, lek przeciwpadaczkowy, leukopenia, małopłytkowość, miopatia, niedoczulica, niepamięć, obrzęk naczynioruchowy, oczopląs, ostra niewydolność nerek, osutka polekowa z eozynofilią, padaczka, parestezja, pokrzywka, rabdomioliza, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, schyłkowa niewydolność nerek, splątanie, toksyczne martwicze oddzielanie naskórka, wrogość, zaburzenie czucia, zakażenie wirusowe, zapalenie płuc, zapalenie trzustki, zapalenie ucha środkowego, zapalenie wątroby, zawroty głowy, zespół nadwrażliwości, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Tamoxifen-Ebewe 10 10 mg
Tamoksyfen, stosowany w dawkach 10 mg i 20 mg, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, szczególnie w układzie rozrodczym, gdzie często obserwuje się upławy, zaburzenia miesiączkowania, krwawienia z dróg rodnych oraz proliferacyjne zmiany endometrium, w tym neoplazję, hiperplazję i polipy. Ryzyko rozwoju raka endometrium jest zwiększone 2-3-krotnie u pacjentek leczonych tamoksyfenem, zwłaszcza przy długotrwałej terapii. Często występują uderzenia gorąca, incydenty niedokrwienia mózgu, zakrzepica żył głębokich oraz zator tętnicy płucnej, szczególnie w terapii skojarzonej z chemioterapią. Wśród hematologicznych działań niepożądanych dominują przemijająca niedokrwistość i małopłytkowość (80 000-90 000/mm³), a rzadziej agranulocytoza i neutropenia. Często obserwuje się zatrzymanie płynów oraz hiperkalcemię u pacjentów z przerzutami do kości.
agranulocytoza, biegunka, ból mięśni, drżenie nóg, endometrioza, hiperkalcemia, hipertriglicerydemia, incydent niedokrwienia mózgu, krwawienie z dróg rodnych, leukopenia, łysienie, małopłytkowość, marskość wątroby, mięśniak macicy, neuropatia oczna, neutropenia, niewydolność wątroby, nudności, obrzęk naczynioruchowy, pancytopenia, parestezja, pęcherzyca, porfiria skórna późna, proliferacyjna zmiana błony śluzowej macicy, przedawkowanie tamoksyfenu, przemijająca niedokrwistość, rak endometrium, retinopatia, rumień wielopostaciowy, śródmiąższowe zapalenie płuc, stłuszczenie wątroby, tamoksyfen, Tamoxifen-Ebewe, toczeń rumieniowaty, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, udar mózgu, uderzenie gorąca, upławy, wydłużenie odstępu QT, wymioty, wysypka skórna, zaburzenie miesiączkowania, zaburzenie smaku, zaburzenie widzenia, zaćma, zaczerwienienie guza, zakrzepica żył głębokich, zapalenie naczyń skórnych, zapalenie nerwu ocznego, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zaparcie, zastój żółci, zator tętnicy płucnej, zatrzymanie płynów, zdarzenie zakrzepowo-zatorowe, zespół Stevensa-Johnsona, zmętnienie rogówki, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Normeg 1000 mg
Lewetyracetam, substancja czynna leku Normeg, wykazuje profil bezpieczeństwa potwierdzony w badaniach klinicznych na 3416 pacjentach z różnymi wskazaniami padaczki. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi są zapalenie błony śluzowej nosa i gardła (≥10%), senność (≥10%), ból głowy (≥10%), zmęczenie (≥10%) oraz zawroty głowy ośrodkowego pochodzenia (≥1%). Działania niepożądane klasyfikowane są według częstości: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000) i bardzo rzadko (<1/10 000). Wśród poważniejszych reakcji odnotowano m.in. pancytopenię, zespół DRESS, reakcje anafilaktyczne, encefalopatię, zespół Stevensa-Johnsona oraz zaburzenia psychiczne, w tym próby samobójcze i myśli samobójcze. Profil bezpieczeństwa jest spójny we wszystkich grupach wiekowych, choć u dzieci i młodzieży częściej występują wymioty (11,2%), pobudzenie (3,4%), agresja (8,2%) oraz zaburzenia zachowania (5,6%).
agranulocytoza, choreoatetoza, diplopia, dyskineza, encefalopatia, hiperkinezja, hiponatremia, jadłowstręt, lek przeciwpadaczkowy, leukopenia, lewetyracetam, małopłytkowość, neutropenia, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, ostre uszkodzenie nerek, pancytopenia, rabdomioliza, rumień wielopostaciowy, wstrząs anafilaktyczny, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia obsesyjno-kompulsyjne, zaburzenia psychotyczne, zahamowanie czynności szpiku kostnego, zapalenie błony śluzowej nosa i gardła, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawroty głowy błędnikowe, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Valdocef 250 mg/5 ml
Podczas terapii produktem Valdocef (250 mg/5 ml, granulat do sporządzania zawiesiny doustnej) działania niepożądane występują u około 6-7% pacjentów. Profil bezpieczeństwa obejmuje szeroki zakres objawów ze strony układów: krwiotwórczego (eozynofilia, trombocytopenia, leukopenia, neutropenia, agranulocytoza, immunologiczna niedokrwistość hemolityczna), nerwowego (ból głowy, senność, zawroty głowy, nerwowość), pokarmowego (nudności, wymioty, biegunka, niestrawność, ból brzucha, rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego), wątroby i dróg żółciowych (cholestaza, idiosynkratyczna niewydolność wątroby, podwyższenie ASAT, ALAT, fosfatazy zasadowej), skóry (świąd, wysypka, wypryski alergiczne, pokrzywka, zespół Stevensa-Johnsona, rumień wielopostaciowy, obrzęk naczynioruchowy) oraz nerek (śródmiąższowe zapalenie nerek). Szczególnie istotne są reakcje nadwrażliwości, w tym wstrząs anafilaktyczny, oraz ryzyko zakażeń oportunistycznych, zwłaszcza grzybiczych (grzybica pochwy, pleśniawki jamy ustnej). Dodatkowo obserwuje się dodatnie wyniki odczynu Coombsa, co ma znaczenie diagnostyczne. Większość działań niepożądanych ma charakter łagodny do umiarkowanego i ustępuje po zakończeniu terapii.
agranulocytoza, cefadroksyl, cholestaza, choroba posurowicza, eozynofilia, gorączka polekowa, grzybica pochwy, idiosynkratyczna niewydolność wątroby, leukopenia, neutropenia, niedokrwistość hemolityczna, obrzęk naczynioruchowy, odczyn Coombsa, pleśniawki jamy ustnej, pokrzywka, reakcja nadwrażliwości, rumień wielopostaciowy, rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego, śródmiąższowe zapalenie nerek, trombocytopenia, wstrząs anafilaktyczny, wyprysk alergiczny, zapalenie języka, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Cliovelle 1 mg/0,5mg tabletki 1 mg + 0,5 mg
Produkt leczniczy Cliovelle zawiera 1 mg estradiolu (w postaci walerianianu estradiolu) oraz 0,5 mg octanu noretysteronu i jest stosowany w hormonalnej terapii zastępczej (HTZ). Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi są krwawienia z pochwy oraz ból i tkliwość gruczołów sutkowych, występujące u 10-20% pacjentek, zwłaszcza w początkowych miesiącach terapii. Inne działania niepożądane obejmują m.in. kandydozę pochwy, nadwrażliwość, zatrzymanie płynów, depresję, migreny, zakrzepicę żył powierzchownych i zatorowość płucną, nudności, bóle brzucha, hirsutyzm, bóle pleców, krwotoki z pochwy, obrzęki obwodowe oraz zwiększenie masy ciała. Stosowanie HTZ wiąże się ze zwiększonym ryzykiem raka piersi, szczególnie przy terapii skojarzonej estrogen-progestagen przez ponad 5 lat, z ryzykiem względnym do 1,6 i dodatkowymi 8 przypadkami na 1000 kobiet po 5 latach stosowania. Ryzyko raka endometrium wzrasta przy stosowaniu samych estrogenów u kobiet z zachowaną macicą, co można zminimalizować przez dodanie progestagenu przez co najmniej 12 dni w cyklu.
choroba wieńcowa, demencja, hirsutyzm, kamica żółciowa, kandydoza pochwy, krwawienie maciczne, krwawienie z pochwy, łysienie, migrenowy ból głowy, nowotwór jajnika, obrzęk obwodowy, octan noretysteronu, ostuda, plamica naczyniowa, pokrzywka, rak endometrium, rak piersi, reakcja anafilaktyczna, rumień guzowaty, rumień wielopostaciowy, terapia estrogenowo-progestagenowa, terapia hormonalna zastępcza, tkliwość gruczołów sutkowych, trądzik, udar krwotoczny, udar niedokrwienny, walerianian estradiolu, włókniak macicy, zakrzepica żył, zakrzepica żył głębokich, zakrzepowe zapalenie żył powierzchownych, zapalenie pochwy, zator tętnicy płucnej, zatorowość płucna, zatrzymanie płynów, zespół suchego oka, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa