Działania niepożądane
Lipegis 10 mg

Działania niepożądane leku Lipegis (ezetymib)

Lek Lipegis zawierający ezetymib w dawce 10 mg stosowany jest w leczeniu hipercholesterolemii. Jak każdy produkt leczniczy, może powodować działania niepożądane, choć nie u każdego one występują. Ważna jest świadomość potencjalnych zagrożeń związanych z terapią oraz umiejętność ich rozpoznawania i odpowiedniego postępowania.¹

Ogólna charakterystyka bezpieczeństwa

Dane dotyczące bezpieczeństwa stosowania ezetymibu opierają się na wynikach licznych badań klinicznych oraz doświadczeniach po wprowadzeniu leku do obrotu. W badaniach klinicznych trwających do 112 tygodni obserwowano 2396 pacjentów przyjmujących ezetymib w monoterapii, 11 308 pacjentów stosujących go w połączeniu ze statyną oraz 185 pacjentów otrzymujących lek w skojarzeniu z fenofibratem.² Większość zaobserwowanych działań niepożądanych miała charakter łagodny i przemijający. Całkowita częstość ich występowania była zbliżona w grupach pacjentów przyjmujących ezetymib i placebo. Podobnie, odsetek pacjentów przerywających leczenie z powodu działań niepożądanych był porównywalny w obu grupach.³

Klasyfikacja częstości występowania działań niepożądanych

W dokumentacji klinicznej przyjęto następującą klasyfikację częstości występowania działań niepożądanych:^{1/10), często (>1/100 do 1/1000 do 1/10 000 do <1/1000), bardzo rzadko (4}

• Bardzo często: występuje u więcej niż 1 na 10 pacjentów
• Często: występuje u 1 do 10 na 100 pacjentów
• Niezbyt często: występuje u 1 do 10 na 1000 pacjentów
• Rzadko: występuje u 1 do 10 na 10 000 pacjentów
• Bardzo rzadko: występuje u mniej niż 1 na 10 000 pacjentów
• Częstość nieznana: częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych

Szczegółowy opis działań niepożądanych leku Lipegis

Zebrane działania niepożądane pochodzą z obserwacji pacjentów leczonych ezetymibem w monoterapii, w połączeniu ze statyną lub fenofibratem. Obejmują one zarówno dane z badań klinicznych, jak i zgłoszenia po wprowadzeniu leku do obrotu.⁵

Działania niepożądane w szczególnych grupach pacjentów

Stosowanie ezetymibu w połączeniu z fenofibratem

W przypadku stosowania ezetymibu w połączeniu z fenofibratem obserwowano działania niepożądane podobne do występujących przy monoterapii ezetymibem, przy czym często zgłaszanym działaniem był ból brzucha.⁶ W badaniu wieloośrodkowym oceniającym to skojarzenie u pacjentów z mieszaną hiperlipidemią (625 pacjentów przez 12 tygodni, 576 pacjentów przez 1 rok) zaobserwowano, że wskaźniki występowania klinicznie istotnego zwiększenia (>3 razy powyżej górnego zakresu wartości prawidłowych) aminotransferaz w surowicy wynosiły 4,5% dla fenofibratu w monoterapii oraz 2,7% dla ezetymibu w skojarzeniu z fenofibratem. ^{3 razy powyżej górnego zakresu wartości prawidłowych, kolejno) aminotransferaz w surowicy wynosiły 4,5% (1,9; 8,8) oraz 2,7% (1,2; 5,4), odpowiednio dla fenofibratu w monoterapii oraz ezetymibu w skojarzeniu z fenofibratem, w dawkach dostosowanych do odpowiedzi na leczenie.”>7}

Częstość wykonywania cholecystektomii (operacyjnego usunięcia pęcherzyka żółciowego) wynosiła 0,6% dla fenofibratu w monoterapii oraz 1,7% dla ezetymibu w połączeniu z fenofibratem.⁸

Dzieci i młodzież (od 6 do 17 lat)

W badaniach klinicznych obejmujących dzieci i młodzież odnotowano podobny profil bezpieczeństwa jak u dorosłych. W badaniu z udziałem pacjentów w wieku 6-10 lat zwiększenie aktywności ALAT i/lub ASPAT (≥3 x górna granica normy) stwierdzono u 1,1% pacjentów leczonych ezetymibem w porównaniu z 0% w grupie placebo. Nie zaobserwowano zwiększenia aktywności CPK (≥10 x górna granica normy) ani przypadków miopatii.⁹

U starszych dzieci (10-17 lat) otrzymujących ezetymib w skojarzeniu z symwastatyną wzrost ALAT i/lub ASPAT (≥3 x górna granica normy) obserwowano u 3% pacjentów w porównaniu z 2% w grupie monoterapii symwastatyną. W odniesieniu do wzrostu CPK (≥10 x górna granica normy) odsetki wynosiły odpowiednio 2% i 0%. Nie odnotowano żadnego przypadku miopatii.¹⁰

Pacjenci z chorobą wieńcową

W badaniu IMPROVE-IT obejmującym 18 144 pacjentów leczonych ezetymibem/symwastatyną lub samą symwastatyną profile bezpieczeństwa w okresie obserwacji (mediana 6 lat) były podobne. Częstość odstawiania leku z powodu zdarzeń niepożądanych wyniosła 10,6% w grupie ezetymibu/symwastatyny i 10,1% w grupie symwastatyny.¹¹

Częstość występowania miopatii (zdefiniowanej jako niewyjaśnione osłabienie lub ból mięśni ze zwiększeniem stężenia CK w surowicy ≥10 razy ponad górną granicę normy lub jako stwierdzenie w 2 kolejnych pomiarach zwiększenia stężenia CK ≥5 i <10 razy ponad górną granicę normy) wyniosła 0,2% w przypadku ezetymibu/symwastatyny i 0,1% w przypadku symwastatyny.<sup data-drug="Lipegis" data-section="Działania niepożądane" title="Częstość występowania miopatii wyniosła 0,2% w przypadku ezetymibu/symwastatyny i 0,1% w przypadku symwastatyny, przy czym miopatię zdefiniowano jako niewyjaśnione osłabienie lub ból mięśni ze zwiększeniem stężenia CK w surowicy ≥10 razy ponad górną granicę normy lub jako stwierdzenie w 2 kolejnych pomiarach zwiększenia stężenia CK ≥ 5 i 12

Częstość występowania rabdomiolizy (niewyjaśnione osłabienie lub ból mięśni ze zwiększeniem stężenia CK ≥10 razy ponad górną granicę normy i cechami uszkodzenia nerek, zwiększenie stężenia CK w 2 kolejnych pomiarach ≥5 razy i <10 razy ponad górną granicę normy z cechami uszkodzenia nerek lub zwiększenie stężenia CK ≥10 000 j.m./l bez cech uszkodzenia nerek) wyniosła 0,1% w grupie ezetymibu/symwastatyny i 0,2% w grupie symwastatyny.<sup data-drug="Lipegis" data-section="Działania niepożądane" title="Częstość występowania rabdomiolizy wyniosła 0,1% w grupie ezetymibu/symwastatyny i 0,2% w grupie symwastatyny, przy czym rabdomiolizę zdefiniowano jako niewyjaśnione osłabienie lub ból mięśni ze zwiększeniem stężenia CK ≥10 razy ponad górną granicę normy i cechami uszkodzenia nerek, zwiększenie stężenia CK w 2 kolejnych pomiarach ≥5 razy i 13

Pacjenci z przewlekłą chorobą nerek

W badaniu SHARP obejmującym ponad 9000 pacjentów otrzymujących codziennie albo preparat złożony zawierający 10 mg ezetymibu i 20 mg symwastatyny, albo placebo, profile bezpieczeństwa były porównywalne w okresie obserwacji (mediana 4,9 lat).¹⁴

Wskaźniki przerywania leczenia z powodu zdarzeń niepożądanych były porównywalne (10,4% u pacjentów leczonych ezetymibem w skojarzeniu z symwastatyną, 9,8% u pacjentów otrzymujących placebo). Częstość występowania miopatii/rabdomiolizy wynosiła 0,2% u pacjentów leczonych ezetymibem w skojarzeniu z symwastatyną i 0,1% u pacjentów otrzymujących placebo.¹⁵ Do zwiększenia aktywności transaminaz (>3 x górna granica normy) doszło u 0,7% pacjentów leczonych ezetymibem w połączeniu z symwastatyną w porównaniu z 0,6% pacjentów otrzymujących placebo.^{3 x górna granica normy) doszło u 0,7% pacjentów leczonych ezetymibem w połączeniu z symwastatyną w porównaniu z 0,6% pacjentów otrzymujących placebo (patrz punkt 4.4).”>16}

Wpływ ezetymibu na wyniki badań diagnostycznych

Aminotransferazy wątrobowe

W kontrolowanych badaniach klinicznych, w których ezetymib stosowano w monoterapii, częstość występowania klinicznie istotnego zwiększenia aminotransferaz w surowicy (AlAT i/lub AspAT ≥3 razy powyżej górnego zakresu wartości prawidłowych) była zbliżona w grupach pacjentów przyjmujących ezetymib (0,5%) oraz placebo (0,3%).¹⁷

W badaniach, w których produkty lecznicze stosowano w skojarzeniu, wzrost aminotransferaz w surowicy wystąpił u 1,3% pacjentów w grupie przyjmującej ezetymib w skojarzeniu ze statyną oraz 0,4% pacjentów w grupie przyjmującej wyłącznie statynę.¹⁸ Zwiększenia aktywności enzymów przebiegało zwykle bez objawów, nie było związane z cholestazą i powracało do początkowych wartości po zakończeniu leczenia lub w trakcie jego trwania.¹⁹

Fosfokinaza kreatynowa (CPK)

W badaniach klinicznych zaobserwowano ponad 10-krotne zwiększenie stężenia fosfokinazy kreatynowej (CPK) w stosunku do górnej granicy wartości prawidłowych u 4 z 1674 (0,2%) pacjentów przyjmujących ezetymib w monoterapii w porównaniu z 1 z 786 (0,1%) pacjentów przyjmujących placebo.²⁰

U pacjentów przyjmujących ezetymib w połączeniu ze statyną ponad 10-krotne zwiększenie stężenia CPK wystąpiło u 1 z 917 (0,1%) pacjentów, w porównaniu z 4 z 929 (0,4%) pacjentów przyjmujących statynę w monoterapii. Nie stwierdzono zwiększenia liczby przypadków miopatii lub rabdomiolizy związanych ze stosowaniem ezetymibu w porównaniu z grupą kontrolną (pacjenci przyjmujący placebo lub statynę w monoterapii).²¹

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych

Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego.²² Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych.