Specjalne ostrzeżenia
Lipegis
Stosowanie ezetymibu (Lipegis 10 mg) w skojarzeniu ze statynami wymaga szczególnej ostrożności, zwłaszcza ze względu na ryzyko hepatotoksyczności i miopatii. W badaniach klinicznych, takich jak IMPROVE-IT, u pacjentów z chorobą wieńcową po ostrym zespole wieńcowym, obserwowano wzrost aktywności aminotransferaz ≥3-krotnie powyżej górnej granicy normy u 2,5% pacjentów leczonych ezetymibem/symwastatyną (10/40 mg) w porównaniu do 2,3% w grupie stosującej samą symwastatynę 40 mg. Zaleca się monitorowanie czynności wątroby na początku terapii zgodnie z wytycznymi dla statyn. W badaniu u pacjentów z przewlekłą chorobą nerek częstość wzrostu transaminaz >3x ULN wyniosła 0,7% w grupie ezetymib + symwastatyna 20 mg oraz 0,6% w grupie placebo, co wskazuje na względne bezpieczeństwo w tej populacji.
Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania
Przedstawione poniżej informacje dotyczą specjalnych ostrzeżeń i środków ostrożności związanych ze stosowaniem produktu leczniczego Lipegis (ezetymib, 10 mg, tabletki). Należy zwrócić szczególną uwagę na te wytyczne, aby zapewnić bezpieczne i skuteczne leczenie pacjentów.1
Stosowanie z statynami
W przypadku stosowania produktu Lipegis w połączeniu ze statyną konieczne jest zapoznanie się z Charakterystyką Produktu Leczniczego danego leku. Połączenie tych leków wymaga przestrzegania szczególnych procedur monitorowania i zachowania ostrożności podczas terapii.2
Enzymy wątrobowe
W kontrolowanych badaniach klinicznych u pacjentów przyjmujących ezetymib w skojarzeniu ze statyną, obserwowano zwiększone stężenie aminotransferaz – co najmniej 3-krotnie przekroczona górna granica normy. Dlatego w przypadku stosowania produktu Lipegis w skojarzeniu ze statyną zaleca się przeprowadzenie testów czynnościowych wątroby na początku leczenia, zgodnie z zaleceniami dotyczącymi stosowania statyny.3
Badanie IMPROVE-IT (IMProved Reduction of Outcomes: Vytorin Efficacy International Trial) objęło 18144 pacjentów z chorobą wieńcową po przebytym ostrym zespole wieńcowym. Pacjentów losowo przydzielono do grupy otrzymującej ezetymib/symwastatynę 10/40 mg dziennie (n = 9067) lub do grupy otrzymującej symwastatynę 40 mg dziennie (n = 9077). W okresie obserwacji (mediana 6,0 lat) częstość występowania zwiększonej aktywności transaminaz (≥ 3x górna granica normy) po włączeniu leczenia wyniosła 2,5% w grupie ezetymibu/symwastatyny i 2,3% w grupie symwastatyny.4
W innym kontrolowanym badaniu klinicznym, w którym ponad 9000 pacjentów z przewlekłą chorobą nerek zostało losowo przydzielonych do grupy leczonej ezetymibem 10 mg w połączeniu z symwastatyną 20 mg dziennie (n = 4650) lub do grupy otrzymującej placebo (n = 4620), przy medianie okresu obserwacji wynoszącej 4,9 lat, częstość występowania nowych przypadków zwiększenia aktywności transaminaz (> 3 razy ponad górną granicę normy) wyniosła 0,7% w grupie leczenia skojarzonego ezetymibem i symwastatyną w porównaniu z 0,6% w grupie placebo.Mięśnie szkieletowe
Po wprowadzeniu ezetymibu do obrotu odnotowano przypadki wystąpienia miopatii oraz rabdomiolizy. Większość pacjentów, u których stwierdzono rabdomiolizę, przyjmowała statynę w skojarzeniu z ezetymibem. Rabdomiolizę odnotowywano jednak bardzo rzadko w przypadku stosowania ezetymibu w monoterapii, a także podczas stosowania ezetymibu jednocześnie z innymi środkami o znanym działaniu zwiększającym ryzyko jej wystąpienia.6 Jeżeli istnieje podejrzenie miopatii oparte na objawach ze strony mięśni, bądź jest ona potwierdzona przez wynik badania stężenia fosfokinazy kreatynowej (CPK), w którym górna granica normy przekroczona jest ponad 10-krotnie, należy natychmiast przerwać leczenie ezetymibem, jakąkolwiek statyną oraz innymi środkami stosowanymi jednocześnie z tymi lekami.7 Podczas rozpoczynania terapii z zastosowaniem ezetymibu należy poinformować pacjentów o: 8 W badaniu IMPROVE-IT z udziałem 18144 pacjentów z chorobą wieńcową po przebytym ostrym zespole wieńcowym, których losowo przydzielono do grupy otrzymującej ezetymib/symwastatynę 10 mg/40 mg dziennie (n = 9067) lub do grupy otrzymującej symwastatynę 40 mg dziennie (n = 9077), w okresie obserwacji (mediana 6,0 lat) zaobserwowano następujące wyniki: 9 W badaniu klinicznym z udziałem ponad 9000 pacjentów z przewlekłą chorobą nerek, których losowo przydzielono do grupy leczonej ezetymibem 10 mg w połączeniu z symwastatyną 20 mg dziennie (n = 4650) lub do grupy otrzymującej placebo (n = 4620), przy medianie okresu obserwacji wynoszącej 4,9 lat, częstość występowania nowych przypadków miopatii/rabdomiolizy wyniosła 0,2% w grupie leczenia skojarzonego ezetymibem i symwastatyną w porównaniu z 0,1% w grupie placebo.10
Dane z badań klinicznych: miopatia i rabdomioliza
Zdarzenie niepożądane
Grupa ezetymib/symwastatyna
Grupa symwastatyna
Definicja
Miopatia
0,2%
0,1%
Niewyjaśnione osłabienie lub ból mięśni ze zwiększeniem stężenia CK w surowicy ≥10 razy ponad górną granicę normy lub jako stwierdzenie w 2 kolejnych pomiarach zwiększenia stężenia CK ≥ 5 i < 10 razy ponad górną granicę normy
Rabdomioliza
0,1%
0,2%
Niewyjaśnione osłabienie lub ból mięśni ze zwiększeniem stężenia CK ≥10 razy ponad górną granicę normy i cechami uszkodzenia nerek, zwiększenie stężenia CK w 2 kolejnych pomiarach ≥ 5 razy i < 10 razy ponad górną granicę normy z cechami uszkodzenia nerek lub zwiększenie stężenia CK ≥ 10 000 j.m./l bez cech uszkodzenia nerek
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania