Specjalne ostrzeżenia
Kvelux SR

Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania leku Kvelux SR

Ze względu na szerokie spektrum wskazań terapeutycznych produktu Kvelux SR, profil bezpieczeństwa należy zawsze oceniać indywidualnie, uwzględniając konkretne rozpoznanie pacjenta oraz stosowaną dawkę leku. Warto zaznaczyć, że chociaż oceniano skuteczność i bezpieczeństwo długotrwałej monoterapii u dorosłych pacjentów, nie prowadzono badań dotyczących długotrwałego leczenia skojarzonego u osób z ciężkim zaburzeniem depresyjnym¹.

Stosowanie u dzieci i młodzieży

Nie zaleca się stosowania kwetiapiny u pacjentów poniżej 18. roku życia z powodu braku wystarczających danych uzasadniających jej użycie w tej grupie wiekowej. Badania kliniczne wykazały, że u dzieci i młodzieży mogą wystąpić dodatkowe działania niepożądane, które nie były obserwowane u dorosłych lub mogą mieć inne następstwa kliniczne, takie jak: zwiększony apetyt, podwyższone stężenie prolaktyny w surowicy, wymioty, zapalenie błony śluzowej nosa, omdlenia oraz objawy pozapiramidowe i drażliwość. U młodszych pacjentów zaobserwowano także zwiększone ciśnienie tętnicze krwi, którego nie notowano wcześniej w badaniach u osób dorosłych².

Dodatkowo, nie przeprowadzono oceny bezpieczeństwa długotrwałego wpływu leczenia kwetiapiną dłużej niż przez 26 tygodni na wzrastanie i dojrzewanie. Nieznane są również długoterminowe skutki terapii w odniesieniu do rozwoju poznawczego i behawioralnego. W kontrolowanych badaniach klinicznych z placebo, obejmujących dzieci i młodzież, kwetiapina była związana ze zwiększoną częstością występowania objawów pozapiramidowych (EPS) w porównaniu z grupą placebo u pacjentów ze schizofrenią, epizodami maniakalnymi w przebiegu zaburzenia afektywnego dwubiegunowego i depresją w przebiegu zaburzenia afektywnego dwubiegunowego³.

Ryzyko samobójstwa, myśli samobójcze i pogorszenie stanu klinicznego

Depresja wiąże się ze zwiększonym ryzykiem występowania myśli samobójczych, samookaleczenia oraz samobójstwa (zdarzeń samobójczych). Ryzyko to utrzymuje się do momentu osiągnięcia znaczącej remisji. Ponieważ poprawa może nie nastąpić w pierwszych tygodniach leczenia lub później, pacjenci powinni pozostawać pod ścisłą obserwacją do czasu wystąpienia takiej poprawy. Doświadczenie kliniczne wskazuje, że ryzyko samobójstwa może zwiększyć się we wczesnych etapach procesu zdrowienia⁴.

Lekarz powinien również rozważyć możliwe ryzyko zdarzeń związanych z samobójstwem po nagłym przerwaniu leczenia kwetiapiną, ze względu na znane czynniki ryzyka związane z leczoną chorobą. Również inne zaburzenia psychiczne, w których stosuje się kwetiapinę, mogą wiązać się ze zwiększonym ryzykiem zachowań samobójczych. Dodatkowo, te zaburzenia mogą współwystępować z epizodami ciężkiej depresji. W związku z tym, podczas leczenia pacjentów z innymi zaburzeniami psychicznymi należy zachować te same środki ostrożności, co podczas terapii ciężkiej depresji⁵.

Pacjenci z zachowaniami samobójczymi w wywiadzie lub przejawiający znaczne nasilenie myśli samobójczych przed rozpoczęciem leczenia są obarczeni większym ryzykiem myśli lub prób samobójczych, dlatego należy ich dokładnie monitorować podczas terapii. Metaanaliza kontrolowanych placebo badań klinicznych z lekami przeciwdepresyjnymi u dorosłych pacjentów z zaburzeniami psychicznymi wykazała zwiększone ryzyko zachowań samobójczych związanych z tymi lekami w porównaniu z placebo u osób poniżej 25 lat⁶.

Pacjenci, a zwłaszcza ci z grupy podwyższonego ryzyka, powinni być ściśle monitorowani podczas leczenia, szczególnie w początkowym okresie terapii i po zmianach dawkowania. Pacjenci (oraz ich opiekunowie) powinni zostać poinformowani o konieczności zwracania uwagi na wszelkie objawy klinicznego nasilenia choroby, zachowań lub myśli samobójczych oraz nietypowych zmian w zachowaniu, a w przypadku ich wystąpienia – o konieczności natychmiastowego skontaktowania się z lekarzem⁷.

W krótkoterminowych kontrolowanych placebo badaniach klinicznych u pacjentów z epizodami ciężkiej depresji w przebiegu zaburzenia afektywnego dwubiegunowego stwierdzono zwiększone ryzyko zachowań samobójczych u młodych dorosłych pacjentów (poniżej 25 lat) leczonych kwetiapiną w porównaniu do grupy otrzymującej placebo (odpowiednio 3,0% vs. 0%). W badaniach klinicznych dotyczących ciężkiego zaburzenia depresyjnego częstość zdarzeń związanych z samobójstwem u młodych dorosłych pacjentów (poniżej 25 lat) wynosiła 2,1% (3/144) dla kwetiapiny i 1,3% (1/75) dla placebo⁸.

Populacyjne badanie retrospektywne dotyczące stosowania kwetiapiny w leczeniu pacjentów z ciężkim zaburzeniem depresyjnym wykazało zwiększone ryzyko samookaleczenia i samobójstwa u pacjentów w wieku od 25 do 64 lat bez wcześniejszych epizodów samookaleczenia podczas przyjmowania kwetiapiny⁹.

Ryzyko metaboliczne

Biorąc pod uwagę obserwowane ryzyko pogorszenia profilu metabolicznego, w tym zmiany masy ciała, stężenia glukozy we krwi (hiperglikemia) i lipidów, odnotowane w badaniach klinicznych, należy regularnie monitorować parametry metaboliczne pacjentów – na początku leczenia oraz systematycznie w trakcie terapii. W przypadku pogorszenia tych parametrów należy wdrożyć odpowiednie postępowanie zgodnie z praktyką kliniczną¹⁰.

Objawy pozapiramidowe

W kontrolowanych badaniach klinicznych z placebo u dorosłych pacjentów wykazano, że stosowanie kwetiapiny wiązało się ze zwiększoną częstością występowania objawów pozapiramidowych (EPS) w porównaniu z placebo u pacjentów leczonych z powodu epizodów ciężkiej depresji w przebiegu zaburzenia afektywnego dwubiegunowego i ciężkich zaburzeń depresyjnych¹¹.

Stosowanie kwetiapiny wiązało się z rozwojem akatyzji, charakteryzującej się subiektywnie nieprzyjemnym lub niepokojącym uczuciem pobudzenia psychoruchowego i koniecznością poruszania się, często z niemożnością siedzenia lub stania w miejscu. Prawdopodobieństwo wystąpienia tego objawu jest największe w ciągu pierwszych kilku tygodni leczenia. U pacjentów, u których wystąpią takie objawy, zwiększanie dawki może być szkodliwe¹².

Dyskinezy późne

W przypadku pojawienia się przedmiotowych i podmiotowych objawów dyskinez późnych, należy rozważyć zmniejszenie dawki lub odstawienie kwetiapiny. Po przerwaniu leczenia objawy dyskinez późnych mogą się nasilić lub nawet dopiero wystąpić¹³.

Senność i zawroty głowy

Leczenie kwetiapiną wiązało się z występowaniem senności i pokrewnych objawów, takich jak uspokojenie. W badaniach klinicznych dotyczących leczenia pacjentów z depresją w przebiegu zaburzenia afektywnego dwubiegunowego i ciężkiego zaburzenia depresyjnego senność o nasileniu głównie lekkim do umiarkowanego występowała zwykle w ciągu pierwszych 3 dni leczenia. U pacjentów, u których występuje senność o dużym nasileniu, może być konieczny częstszy kontakt z lekarzem przez minimum 2 tygodnie od pojawienia się senności lub do czasu jej ustąpienia, a także może być konieczne rozważenie przerwania leczenia¹⁴.

Niedociśnienie ortostatyczne

Leczenie kwetiapiną wiązało się z wystąpieniem niedociśnienia ortostatycznego z zawrotami głowy, które, podobnie jak senność, pojawiają się zwykle w początkowym okresie zwiększania dawki. Mogą one zwiększyć częstość przypadkowych urazów (upadków), zwłaszcza u osób w podeszłym wieku. Dlatego pacjentom należy zalecić ostrożność do czasu poznania indywidualnej reakcji organizmu na lek¹⁵.

Kwetiapinę należy stosować ostrożnie u pacjentów z rozpoznanymi chorobami sercowo-naczyniowymi, chorobami naczyniowymi mózgu lub innymi stanami predysponującymi do niedociśnienia tętniczego. W przypadku wystąpienia niedociśnienia tętniczego należy rozważyć zmniejszenie dawki lub wolniejsze, stopniowe jej zwiększanie, szczególnie u pacjentów z chorobą sercowo-naczyniową¹⁶.

Zespół bezdechu sennego

U pacjentów leczonych kwetiapiną zgłaszano przypadki zespołu bezdechu sennego. Kwetiapinę należy stosować z ostrożnością u pacjentów otrzymujących jednocześnie produkty lecznicze hamujące czynność ośrodkowego układu nerwowego oraz u osób z występującym w przeszłości lub obecnie ryzykiem bezdechu sennego, takim jak nadwaga lub otyłość albo płeć męska¹⁷.

Napady drgawkowe

W kontrolowanych badaniach klinicznych nie stwierdzono różnicy w częstości występowania napadów drgawkowych między pacjentami leczonymi kwetiapiną a otrzymującymi placebo. Nie są dostępne dane dotyczące częstości napadów drgawkowych u pacjentów z zaburzeniami drgawkowymi w wywiadzie. Podobnie jak w przypadku innych leków przeciwpsychotycznych, zaleca się ostrożność podczas leczenia pacjentów z napadami drgawkowymi w wywiadzie¹⁸.

Złośliwy zespół neuroleptyczny

Złośliwy zespół neuroleptyczny wiąże się ze stosowaniem leków przeciwpsychotycznych, w tym kwetiapiny. Do objawów klinicznych tego zespołu należą: hipertermia, zmiany stanu psychicznego, sztywność mięśni, niestabilność układu autonomicznego i zwiększenie aktywności kinazy kreatynowej. W takim przypadku należy przerwać stosowanie kwetiapiny i wdrożyć odpowiednie leczenie¹⁹.

Zespół serotoninowy

Jednoczesne podawanie produktu Kvelux SR i innych leków serotoninergicznych, takich jak inhibitory MAO, selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny (SNRI) lub trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne może prowadzić do zespołu serotoninowego – stanu potencjalnie zagrażającego życiu. Jeśli leczenie skojarzone z innymi lekami serotoninergicznymi jest klinicznie uzasadnione, zaleca się ścisłą obserwację pacjenta, szczególnie na początku leczenia i podczas zwiększania dawki²⁰.

Objawy zespołu serotoninowego mogą obejmować zmiany stanu psychicznego, niestabilność autonomiczną, zaburzenia nerwowo-mięśniowe i (lub) objawy żołądkowo-jelitowe. W przypadku podejrzenia wystąpienia zespołu serotoninowego należy rozważyć zmniejszenie dawki lub odstawienie leku, w zależności od nasilenia objawów²¹.

Ciężka neutropenia i agranulocytoza

W badaniach klinicznych z zastosowaniem kwetiapiny zgłaszano przypadki ciężkiej neutropenii (liczba neutrofilów <0,5 x 10⁹/l). Większość przypadków ciężkiej neutropenii wystąpiła w ciągu kilku miesięcy od rozpoczęcia leczenia kwetiapiną. Nie stwierdzono wyraźnej zależności od dawki leku. W okresie po wprowadzeniu kwetiapiny do obrotu odnotowano przypadki zakończone zgonem<sup data-drug="Kvelux SR" data-section="Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania" title="W badaniach klinicznych z zastosowaniem kwetiapiny opisywano ciężką neutropenię (liczba neutrofilów 22.

Potencjalnymi czynnikami ryzyka neutropenii są: uprzednio stwierdzona mała liczba białych krwinek oraz polekowa neutropenia w wywiadzie. Jednak w niektórych przypadkach neutropenia wystąpiła u pacjentów bez wcześniej istniejących czynników ryzyka. Stosowanie kwetiapiny należy przerwać u pacjentów z liczbą neutrofilów poniżej 1,0 x 10⁹/l. Pacjenci ci powinni być obserwowani pod kątem objawów przedmiotowych i podmiotowych zakażenia, a liczba neutrofilów powinna być monitorowana do momentu, aż przekroczy wartość 1,5 x 10⁹/l²³.

Należy rozważyć możliwość neutropenii u pacjentów z zakażeniem lub gorączką, zwłaszcza gdy nie występują u nich oczywiste czynniki predysponujące. W takich przypadkach postępowanie powinno być zgodne z przyjętą praktyką kliniczną. Pacjentów należy poinstruować, aby natychmiast zgłaszali pojawienie się objawów wskazujących na agranulocytozę lub zakażenie (tj. gorączka, osłabienie, letarg lub ból gardła) w dowolnym momencie podczas leczenia kwetiapiną. U tych pacjentów należy bezzwłocznie oznaczyć liczbę krwinek białych i bezwzględną liczbę neutrofilów, szczególnie gdy nie występują u nich czynniki predysponujące²⁴.

Skutki działania przeciwcholinergicznego (objawy muskarynowe)

Norkwetiapina, aktywny metabolit kwetiapiny, wykazuje umiarkowane do dużego powinowactwo do kilku podtypów receptorów muskarynowych. Z tego powodu, podczas stosowania kwetiapiny w zalecanych dawkach, jednoczesnego przyjmowania z innymi lekami o działaniu przeciwcholinergicznym oraz w przypadkach przedawkowania mogą wystąpić działania niepożądane spowodowane działaniem przeciwcholinergicznym²⁵.

Kwetiapinę należy stosować ostrożnie u pacjentów otrzymujących leki o działaniu cholinolitycznym (muskarynowym). Kwetiapina powinna być również stosowana z ostrożnością u pacjentów z aktualnym rozpoznaniem lub występującym wcześniej zastojem moczu, klinicznie istotnym przerostem gruczołu krokowego, niedrożnością jelit lub podobnymi zaburzeniami, ze zwiększonym ciśnieniem śródgałkowym lub z jaskrą z wąskim kątem przesączania²⁶.

Interakcje

Jednoczesne stosowanie kwetiapiny i silnych induktorów enzymów wątrobowych, takich jak karbamazepina lub fenytoina, znacząco zmniejsza stężenie kwetiapiny w osoczu, co może wpływać na skuteczność leczenia. Pacjenci przyjmujący leki indukujące enzymy wątrobowe mogą być leczeni kwetiapiną tylko wtedy, gdy w ocenie lekarza potencjalne korzyści z zastosowania kwetiapiny przewyższają ryzyko związane z odstawieniem induktora²⁷.

Ważne jest, aby wszelkie zmiany w stosowaniu leków indukujących enzymy wątrobowe były wprowadzane stopniowo. W razie konieczności można zastąpić taki lek innym, który nie wykazuje właściwości indukujących enzymy (np. walproinian sodu)²⁸.

Masa ciała

U pacjentów leczonych kwetiapiną obserwowano zwiększenie masy ciała. Należy regularnie kontrolować masę ciała pacjenta i w uzasadnionych klinicznie przypadkach wdrożyć odpowiednie postępowanie zgodne z wytycznymi dla leków przeciwpsychotycznych²⁹.

Hiperglikemia

Rzadko zgłaszano przypadki hiperglikemii i (lub) rozwoju bądź nasilenia cukrzycy, sporadycznie związane z kwasicą ketonową lub śpiączką, w tym przypadki zakończone zgonem. W niektórych przypadkach odnotowano wcześniejsze zwiększenie masy ciała, co mogło być czynnikiem predysponującym. Zaleca się odpowiednie monitorowanie stanu klinicznego zgodnie z wytycznymi dla leków przeciwpsychotycznych³⁰.

Pacjentów przyjmujących leki przeciwpsychotyczne, w tym kwetiapinę, należy obserwować pod kątem wystąpienia objawów hiperglikemii (takich jak polidypsja, poliuria, polifagia i osłabienie). U pacjentów z cukrzycą lub czynnikami ryzyka rozwoju cukrzycy należy regularnie monitorować kontrolę glikemii. Konieczne jest również regularne kontrolowanie masy ciała³¹.

Lipidy

W badaniach klinicznych z zastosowaniem kwetiapiny obserwowano zwiększenie stężenia triglicerydów, cholesterolu LDL i cholesterolu całkowitego, a także zmniejszenie stężenia cholesterolu HDL. W przypadku klinicznych wskazań należy wdrożyć odpowiednie postępowanie³².

Wydłużenie odstępu QT

W badaniach klinicznych oraz przy stosowaniu zgodnym z Charakterystyką Produktu Leczniczego kwetiapina nie powodowała trwałego wydłużenia całkowitego odstępu QT. Jednakże w okresie po wprowadzeniu do obrotu zgłaszano przypadki wydłużenia odstępu QT po zastosowaniu kwetiapiny w dawkach terapeutycznych oraz po przedawkowaniu³³.

Podobnie jak w przypadku innych leków przeciwpsychotycznych, należy zachować ostrożność przepisując kwetiapinę pacjentom z chorobą sercowo-naczyniową lub z wydłużeniem odstępu QT w wywiadzie rodzinnym. Ostrożność jest również wskazana przy przepisywaniu kwetiapiny jednocześnie z lekami wydłużającymi odstęp QT lub z innymi lekami przeciwpsychotycznymi, zwłaszcza u osób w podeszłym wieku, pacjentów z wrodzonym zespołem wydłużonego odstępu QT, zastoinową niewydolnością serca, przerostem mięśnia sercowego, hipokaliemią lub hipomagnezemią³⁴.

Kardiomiopatia i zapalenie mięśnia sercowego

W badaniach klinicznych oraz w okresie po wprowadzeniu kwetiapiny do obrotu notowano przypadki rozwoju kardiomiopatii i zapalenia mięśnia sercowego. W przypadku podejrzenia tych schorzeń należy rozważyć przerwanie leczenia kwetiapiną³⁵.

Ciężkie skórne działania niepożądane

Bardzo rzadko zgłaszano przypadki ciężkich skórnych działań niepożądanych (SCAR), w tym zespół Stevensa-Johnsona (SJS), toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka (TEN), ostrą uogólnioną osutkę krostkową (AGEP), rumień wielopostaciowy (EM) oraz reakcję polekową z eozynofilią i objawami układowymi (DRESS), które mogą zagrażać życiu lub być śmiertelne, podczas stosowania kwetiapiny³⁶.

Ciężkie skórne działania niepożądane często objawiają się jednym lub kilkoma z następujących objawów: rozległa wysypka skórna, która może być swędząca lub związana z krostami, złuszczające zapalenie skóry, gorączka, powiększenie węzłów chłonnych oraz możliwa eozynofilia lub neutrofilia. Większość tych reakcji wystąpiła w ciągu 4 tygodni po rozpoczęciu leczenia kwetiapiną, natomiast niektóre reakcje DRESS pojawiły się w ciągu 6 tygodni od początku terapii. W przypadku pojawienia się objawów sugerujących te ciężkie reakcje skórne należy natychmiast przerwać stosowanie kwetiapiny i rozważyć alternatywne leczenie³⁷.

Reakcje z odstawienia

Po nagłym przerwaniu stosowania kwetiapiny opisywano ostre objawy z odstawienia, takie jak bezsenność, nudności, ból głowy, biegunka, wymioty, zawroty głowy i drażliwość. Zaleca się stopniowe odstawianie produktu przez okres co najmniej 1-2 tygodni³⁸.

Pacjenci w podeszłym wieku z objawami psychotycznymi w przebiegu otępienia

Kwetiapina nie jest zatwierdzona do leczenia psychozy w przebiegu otępienia. W randomizowanych, kontrolowanych placebo badaniach z udziałem pacjentów z otępieniem, leczonych niektórymi atypowymi lekami przeciwpsychotycznymi, obserwowano około 3-krotne zwiększenie ryzyka zdarzeń niepożądanych związanych z krążeniem mózgowym. Mechanizm tego zjawiska nie jest znany, jednak nie można wykluczyć zwiększonego ryzyka dla innych leków przeciwpsychotycznych lub innych grup pacjentów. Kwetiapinę należy stosować ostrożnie u pacjentów z czynnikami ryzyka udaru mózgu³⁹.

Metaanaliza dotycząca atypowych leków przeciwpsychotycznych wykazała, że u osób w podeszłym wieku z objawami psychotycznymi związanymi z otępieniem istnieje zwiększone ryzyko zgonu w porównaniu z grupą otrzymującą placebo. W dwóch 10-tygodniowych badaniach kontrolowanych placebo z kwetiapiną, przeprowadzonych w tej samej populacji pacjentów (n=710; średnia wieku 83 lata; zakres 56-99 lat), częstość zgonów w grupie leczonej kwetiapiną wynosiła 5,5% w porównaniu do 3,2% w grupie placebo. Pacjenci uczestniczący w tych badaniach umierali z różnych przyczyn, zgodnie z oczekiwaniami dla tej populacji⁴⁰.

Pacjenci w podeszłym wieku z chorobą Parkinsona/z parkinsonizmem

Wyniki populacyjnego retrospektywnego badania dotyczącego stosowania kwetiapiny w leczeniu pacjentów z ciężkim zaburzeniem depresyjnym wykazały zwiększone ryzyko zgonu wśród osób w wieku powyżej 65 lat. Takiego związku nie zaobserwowano po wyłączeniu z analizy pacjentów z chorobą Parkinsona. Należy zachować ostrożność przy przepisywaniu kwetiapiny pacjentom w podeszłym wieku z chorobą Parkinsona^{65 lat. Związku takiego nie odnotowano po wyłączeniu z analizy pacjentów z chorobą Parkinsona. Należy zachować ostrożność przepisując kwetiapinę pacjentom w podeszłym wieku z chorobą Parkinsona.”>41}.

Zaburzenia połykania

Podczas stosowania kwetiapiny zgłaszano przypadki dysfagii (zaburzenia połykania). Kwetiapinę należy stosować z ostrożnością u pacjentów z ryzykiem zachłystowego zapalenia płuc⁴².

Zaparcie i niedrożność jelit

Zaparcie stanowi czynnik ryzyka niedrożności jelita. Zarówno zaparcia, jak i niedrożność jelit były zgłaszane podczas stosowania kwetiapiny. Wśród zgłoszonych przypadków były również przypadki zakończone zgonem u pacjentów ze zwiększonym ryzykiem niedrożności jelit, w tym u osób otrzymujących jednocześnie wiele leków zmniejszających motorykę jelit i (lub) u pacjentów, którzy mogli nie zgłaszać objawów zaparcia. U pacjentów z niedrożnością jelit należy wdrożyć odpowiednie, pilne postępowanie i uważnie kontrolować ich stan⁴³.

Żylna choroba zakrzepowo-zatorowa (ŻChZZ)

Podczas stosowania leków przeciwpsychotycznych zgłaszano przypadki żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej. Ponieważ u pacjentów leczonych tymi lekami często występują nabyte czynniki ryzyka ŻChZZ, przed rozpoczęciem i w trakcie leczenia kwetiapiną należy zidentyfikować wszystkie możliwe czynniki ryzyka ŻChZZ oraz wdrożyć odpowiednie działania zapobiegawcze⁴⁴.

Zapalenie trzustki

Przypadki zapalenia trzustki zgłaszano zarówno w badaniach klinicznych, jak i po wprowadzeniu kwetiapiny do obrotu. W doniesieniach po wprowadzeniu leku do obrotu, choć nie wszystkie przypadki były obciążone czynnikami ryzyka, u wielu pacjentów stwierdzano czynniki znane z powiązania z zapaleniem trzustki, takie jak zwiększone stężenie triglicerydów, kamica żółciowa oraz spożywanie alkoholu⁴⁵.

Dodatkowe informacje

Dane dotyczące stosowania kwetiapiny w skojarzeniu z diwalproeksem lub litem w leczeniu umiarkowanych do ciężkich ostrych epizodów maniakalnych są ograniczone, jednak terapia skojarzona była dobrze tolerowana. Dostępne dane wykazały działanie addycyjne w trzecim tygodniu leczenia⁴⁶.

Laktoza

Tabletki Kvelux SR zawierają laktozę. Pacjenci z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, brakiem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy nie powinni stosować tego produktu leczniczego⁴⁷.

Stosowanie leku niezgodne ze wskazaniami i nadużywanie

Odnotowano przypadki stosowania kwetiapiny niezgodnie ze wskazaniami. Należy zachować ostrożność przepisując kwetiapinę pacjentom, którzy mieli w wywiadzie przypadki nadużywania alkoholu lub leków⁴⁸.