epizod depresyjny u pacjenta z ciężkie zaburzenie depresyjne
Wskazanie

Epizod depresyjny w przebiegu ciężkiego zaburzenia depresyjnego (ChAD) to stan kliniczny charakteryzujący się obniżonym nastrojem, utratą zainteresowań, zmniejszeniem energii oraz szeregiem objawów somatycznych i poznawczych. W przypadku ciężkiego zaburzenia depresyjnego, epizody depresyjne są zazwyczaj głębsze, dłuższe i trudniejsze w leczeniu niż w przypadku łagodniejszych form depresji.

Leczenie epizodu depresyjnego w ciężkim zaburzeniu depresyjnym opiera się głównie na farmakoterapii, psychoterapii oraz niekiedy na metodach biologicznych. Spośród leków stosowanych w Polsce wymienić można selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI) jak Prozac (fluoksetyna), Brintellix (wortioksetyna), Zoloft (sertralina), Lexapro (escitalopram), Seroxat (paroksetyna); inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny (SNRI) jak Effexor (wenlafaksyna), Cymbalta (duloksetyna); oraz inne grupy jak Wellbutrin (bupropion), Trittico (trazodon) czy trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne jak Anafranil (klomipramina).

W przypadkach opornych na leczenie stosuje się augmentację lekami przeciwpsychotycznymi drugiej generacji jak Seroquel (kwetiapina), Abilify (aripiprazol) czy stabilizatorami nastroju takimi jak Depakine (walproinian), Lamitrin (lamotrygina) czy lit (Lithium Carbonicum). W najcięższych przypadkach skuteczna może być elektrowstrząsowa terapia (EW).

Największe trudności w leczeniu epizodu depresyjnego w przebiegu ciężkiego zaburzenia depresyjnego obejmują oporność na leczenie farmakologiczne, która dotyka 30-40% pacjentów, duże ryzyko myśli i zachowań samobójczych wymagające stałego monitorowania, długi czas oczekiwania na efekt terapeutyczny leków (2-6 tygodni), a także problemy z przestrzeganiem zaleceń przez pacjentów ze względu na działania niepożądane leków i poczucie beznadziejności. Dodatkowo, rozpoznanie choroby afektywnej dwubiegunowej pod maską depresji wymaga szczególnej ostrożności w doborze leków, gdyż monoterapia lekami przeciwdepresyjnymi może indukować przejście w fazę maniakalną.