potencjał genotoksyczny
Potencjał genotoksyczny odnosi się do zdolności substancji chemicznej, fizycznej lub biologicznej do wywoływania uszkodzeń DNA, które mogą prowadzić do mutacji genetycznych. Substancje o działaniu genotoksycznym mogą indukować zmiany w materiale genetycznym poprzez różne mechanizmy, m.in. pęknięcia nici DNA, tworzenie adduktów DNA czy zaburzenia procesu replikacji.
W praktyce klinicznej ocena potencjału genotoksycznego jest kluczowym elementem badań toksykologicznych leków, substancji chemicznych i czynników środowiskowych. Substancje wykazujące działanie genotoksyczne stanowią istotne zagrożenie dla zdrowia, gdyż mogą inicjować proces kancerogenezy, powodować wady wrodzone czy zaburzenia reprodukcyjne.
Badania potencjału genotoksycznego obejmują szereg testów in vitro i in vivo, m.in. test Amesa, test mikrojądrowy, test aberracji chromosomowych czy test kometowy. W farmakologii klinicznej ocena genotoksyczności jest obligatoryjnym elementem badań przedklinicznych nowych związków chemicznych przed ich wprowadzeniem do badań z udziałem ludzi.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Clindamycin-MIP 300 300 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa klindamycyny, składnika aktywnego leków Clindamycin-MIP 300 i 600, wykazały brak istotnych zagrożeń dla pacjentów przy stosowaniu dawek terapeutycznych. Testy farmakologiczne nie ujawniły negatywnego wpływu na układy sercowo-naczyniowy, oddechowy, ośrodkowy układ nerwowy ani inne kluczowe układy fizjologiczne. Wielokrotne podawanie klindamycyny nie powodowało istotnych efektów toksycznych, co potwierdzono poprzez monitorowanie parametrów biochemicznych, hematologicznych oraz ocenę histopatologiczną narządów wewnętrznych.
aberracja chromosomowa, badanie farmakologiczne, badanie toksyczności, dawka terapeutyczna, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, klindamycyna, mutacja genowa, parametr biochemiczny, potencjał genotoksyczny, test Amesa, toksyczność reprodukcyjna, transformacja nowotworowa, układ nerwowy, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie DNA, zmiana histopatologiczna, zmiana przedrakowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Aurosolin 5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa solifenacyny bursztynianu, substancji czynnej leku Aurosolin, wykazały korzystny profil bezpieczeństwa farmakologicznego bez istotnych zagrożeń dla układu sercowo-naczyniowego, oddechowego oraz ośrodkowego układu nerwowego. Wielokrotne podawanie substancji w różnych modelach zwierzęcych nie ujawniło toksyczności istotnej klinicznie, co sugeruje potencjalne bezpieczeństwo długoterminowego stosowania. Badania rozrodczości nie wykazały ryzyka dla rozwoju zarodka i płodu, jednak u karmiących samic myszy zaobserwowano dawkozależne zmniejszenie liczby żywych urodzeń, masy urodzeniowej oraz opóźnienie rozwoju potomstwa, co wymaga ostrożności przy stosowaniu u kobiet w ciąży i karmiących piersią.
badanie genotoksyczności, badanie przedkliniczne, badanie rozrodczości, badanie toksyczności, bezpieczeństwo farmakologiczne, działanie rakotwórcze, ekspozycja na solifenacynę, ekspozycja osoczowa, model in vitro, model in vivo, model zwierzęcy, ośrodkowy układ nerwowy, pacjent pediatryczny, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, rozwój zarodkowo-płodowy, samica karmiąca, śmiertelność, solifenacyna bursztynianu, toksyczność wielokrotnego podania, układ sercowo-naczyniowy - Leksykon substancji czynnych
Migdałecznik – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Migdałecznik (Terminalia chebula), obecny w preparacie Padma 28 Formuła w dawce 30 mg na kapsułkę, został poddany standardowym badaniom toksykologicznym, które nie wykazały istotnych klinicznie efektów toksycznych ani zagrożeń dla zdrowia człowieka. Badania obejmowały ocenę toksyczności po podaniu pojedynczej i wielokrotnej dawki oraz potencjału genotoksycznego, potwierdzając akceptowalny profil bezpieczeństwa substancji. Nie stwierdzono kumulacyjnego efektu toksycznego ani mutagennego działania na DNA komórek, co wskazuje na brak ryzyka uszkodzenia materiału genetycznego przy stosowaniu terapeutycznym preparatu zawierającego migdałecznik.
Istotnym ograniczeniem jest brak danych przedklinicznych dotyczących wpływu migdałecznika na procesy reprodukcyjne, rozwój zarodka, płodu oraz rozwój pourodzeniowy. Brak tych informacji stanowi lukę w pełnej ocenie bezpieczeństwa, co wymaga szczególnej ostrożności u pacjentek w wieku rozrodczym, kobiet planujących ciążę, ciężarnych oraz karmiących piersią. W takich przypadkach lekarze powinni indywidualnie ocenić stosunek korzyści do ryzyka, uwzględniając brak odpowiednich badań nad wpływem migdałecznika na płodność i rozwój potomstwa.
badanie farmakologiczne, badanie genotoksyczności, badanie przedkliniczne, dane niekliniczne, efekt toksyczny, migdałecznik, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, profil bezpieczeństwa, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodka i płodu, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność podprzewlekła, toksyczność pojedynczej dawki, toksyczny wpływ na rozród, uszkodzenie materiału genetycznego, wpływ na DNA, wpływ na płodność - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Drotafemme Forte 80 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa chlorowodorku drotaweryny, substancji czynnej leku Drotafemme Forte, wykazały brak istotnych zagrożeń dla funkcji życiowych organizmu. Testy farmakologiczne nie ujawniły negatywnego wpływu na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy ani ośrodkowy układ nerwowy. Badania toksyczności po wielokrotnym podaniu na różnych gatunkach zwierząt nie wykazały kumulacji toksycznego działania, nawet przy dawkach znacznie przekraczających dawki terapeutyczne stosowane u ludzi. Profil toksyczności przewlekłej wskazuje na dobry margines bezpieczeństwa, a testy genotoksyczności i kancerogenności nie potwierdziły ryzyka mutagennego ani rakotwórczego.
aberracja chromosomowa, chlorowodorek drotaweryny, drotaweryna, działanie embriotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, klastogenność, mutacja genowa, mutagenność, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał genotoksyczny, potencjał kancerogenny, toksyczność narządowa, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, układ sercowo-naczyniowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Metformin Medreg 500 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa metforminy obejmowały szeroki zakres testów farmakologicznych, toksykologicznych, genotoksycznych, rakotwórczych oraz reprodukcyjnych. Ocena farmakologii bezpieczeństwa nie wykazała istotnych zaburzeń funkcjonowania układu nerwowego, sercowo-naczyniowego ani oddechowego przy stosowaniu dawek terapeutycznych. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym na różnych gatunkach zwierząt nie ujawniły specyficznych efektów toksycznych, co potwierdza możliwość długoterminowej terapii chlorowodorkiem metforminy. Testy genotoksyczności, w tym test Amesa, test aberracji chromosomowych oraz test mikrojądrowy, nie wykazały mutagenności ani klastogenności, co jest kluczowe dla bezpieczeństwa stosowania u pacjentów z cukrzycą typu 2.
badanie farmakologiczne, chlorowodorek metforminy, cukrzyca typu 2, działanie rakotwórcze, farmakologia bezpieczeństwa, metformina, potencjał genotoksyczny, potencjał kancerogenny, test aberracji chromosomowych, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczność matczyna, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność przewlekła, toksyczny wpływ na rozród, układ fizjologiczny, układ nerwowy, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, wpływ na reprodukcję - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Temozolomide Glenmark 140 mg
Przedkliniczne badania toksyczności temozolomidu Glenmark obejmowały ocenę ostrej i przewlekłej toksyczności, genotoksyczności, teratogenności oraz rakotwórczości na modelach zwierzęcych (szczury, psy). Główne narządy docelowe toksyczności to szpik kostny (supresja hematopoezy, zmniejszenie leukocytów i płytek krwi zależne od dawki), układ siateczkowo-śródbłonkowy (zaburzenia odporności), jądra (negatywny wpływ na układ rozrodczy samców) oraz przewód pokarmowy. Większość działań toksycznych miała charakter przemijający, z wyjątkiem trwałych uszkodzeń układu rozrodczego i zwyrodnienia siatkówki, które występowały jedynie przy dawkach śmiertelnych (60-100% śmiertelność). Dawka kliniczna u ludzi jest zbliżona do minimalnej dawki śmiertelnej u zwierząt, co wskazuje na węższy margines bezpieczeństwa u modeli zwierzęcych. Monitorowanie hematologiczne (leukocyty, płytki) jest kluczowe podczas terapii.
działanie embriotoksyczne, działanie teratogenne, gruczolak podstawnokomórkowy, limfocyty krwi obwodowej, odpowiedź mutagenna, parametry hematologiczne, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, rak piersi, rogowiak kolczystokomórkowy skóry, supresja hematopoezy, szpik kostny, temozolomid, test aberracji chromosomowych, test Amesa, toksyczność ogólna, układ odpornościowy, układ siateczkowo-śródbłonkowy, uszkodzenie DNA, zmniejszenie liczby leukocytów, związek alkilujący, zwyrodnienie siatkówki - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Sertranorm 50 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa sertraliny (chlorowodorku) obejmowały kompleksową ocenę farmakologiczną, toksyczność po podaniu wielokrotnym, potencjał genotoksyczny oraz działanie rakotwórcze. Wyniki nie wykazały istotnego zagrożenia dla człowieka. W badaniach reprodukcyjnych na zwierzętach nie stwierdzono teratogenności ani negatywnego wpływu na płodność u samców, jednak zaobserwowano fetotoksyczność, prawdopodobnie wynikającą z toksycznego działania na organizm matki, a nie bezpośredniego wpływu na płód. U młodych osobników po ekspozycji in utero po 15 dniu ciąży odnotowano skrócenie przeżycia i zmniejszenie masy ciała, które ustępowały w pierwszych dniach po urodzeniu, co nie wskazuje na istotne ryzyko dla ludzi.
badanie farmakologiczne, badanie niekliniczne, badanie toksykologiczne, chlorowodorek sertraliny, dojrzewanie płciowe, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, efekt niepożądany, ekspozycja płodu, fetotoksyczność, in utero, odstawienie leku, opóźnienie rozwojowe, potencjał genotoksyczny, profil bezpieczeństwa, śmiertelność okołoporodowa, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność sertraliny, wpływ na płodność - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Acidum folicum Hasco 5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa kwasu foliowego, stosowanego w preparacie ACIDUM FOLICUM HASCO w dawce terapeutycznej 5 mg na tabletkę, nie wykazały istotnych zagrożeń dla pacjentów. Ocena parametrów życiowych i funkcji fizjologicznych nie ujawniła nieprawidłowości, a badania toksyczności po podaniu wielokrotnym potwierdziły brak kumulacji toksycznych metabolitów oraz negatywnego wpływu na narządy wewnętrzne. Testy genotoksyczności nie wykazały mutagenności ani klastogenności, co eliminuje ryzyko uszkodzeń DNA. Ponadto, analiza embriotoksyczności i teratogenności potwierdziła brak negatywnego wpływu na rozwój zarodka i płodu, co jest kluczowe w kontekście stosowania kwasu foliowego u kobiet ciężarnych.
badanie bezpieczeństwa farmakologicznego, badanie toksykologiczne, dawka terapeutyczna, embriotoksyczność i teratogenność, integralność DNA, kwas foliowy, mutagenność, organogeneza, potencjał genotoksyczny, potencjał kancerogenny, profil bezpieczeństwa, toksyczność po podaniu wielokrotnym, wada cewy nerwowej, wada rozwojowa, zmiana nowotworowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tadomon 150 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa tapentadolu (substancji czynnej leku Tadomon) wykazały brak działania genotoksycznego w testach in vitro (m.in. test Amesa, test aberracji chromosomalnych) oraz in vivo, nawet przy maksymalnych tolerowanych dawkach. Długotrwałe badania na modelach zwierzęcych nie potwierdziły potencjału rakotwórczego. W zakresie wpływu na rozrodczość, tapentadol nie zaburzał płodności szczurów obu płci, choć przy wysokich dawkach obserwowano zmniejszoną przeżywalność płodów w macicy, bez jednoznacznego ustalenia przyczyny (wpływ na samca lub samicę). Badania teratogenności na szczurach i królikach nie wykazały działania teratogennego przy dawkach terapeutycznych, jednak dawki przekraczające zakres terapeutyczny indukowały opóźnienie rozwoju płodów oraz embriotoksyczność z zaburzeniami OUN związanymi z aktywnością receptorów opioidowych μ.
aberracja chromosomalna, dawka terapeutyczna, działanie embriotoksyczne, działanie farmakodynamiczne, działanie teratogenne, efekt embriotoksyczny, nieplanowana synteza DNA, O-glukuronid tapentadolu, ośrodkowy układ nerwowy, parametry neurobehawioralne, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, przeżywalność w macicy, receptor opioidowy μ, substancja czynna, tapentadol, test Amesa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Enterol 250 mg
Przeprowadzone badania przedkliniczne Saccharomyces boulardii CNCM I-745 wykazały wysoki profil bezpieczeństwa zarówno w kontekście toksyczności ostrej, jak i przewlekłej. Testy na różnych gatunkach zwierząt laboratoryjnych (szczury, myszy, króliki, psy) nie ujawniły żadnych objawów toksyczności nawet przy podawaniu dawek znacznie przekraczających dawki terapeutyczne. Ponadto, test Amesa nie wykazał działania mutagennego, co potwierdza brak potencjału genotoksycznego tego drobnoustroju.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Meaxin 400 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne imatynibu przeprowadzone na różnych gatunkach zwierząt (szczury, psy, małpy, króliki) wykazały, że lek wywołuje łagodne do umiarkowanych zmiany hematologiczne oraz toksyczność wątroby i nerek. U psów obserwowano ciężkie uszkodzenia wątroby po 2-tygodniowym podawaniu, natomiast u małp stwierdzono uszkodzenia nerek z podwyższonymi wartościami BUN i kreatyniny. Długotrwałe stosowanie wiązało się ze zwiększoną częstością zakażeń oportunistycznych. Dawka NOAEL u małp wyniosła 15 mg/kg, co odpowiada około 1/3 maksymalnej dawki klinicznej u ludzi (800 mg). Imatynib wykazał zróżnicowany potencjał genotoksyczny – negatywny w teście Amesa i mikrojądrowym u szczurów, ale pozytywny w teście klastogennym na komórkach jajnika chomika chińskiego. Ponadto, niektóre produkty pośrednie procesu produkcji wykazały mutagenność. Wpływ na płodność obejmował zmniejszenie masy jąder i ruchliwości plemników u samców szczurów przy dawce 60 mg/kg oraz zwiększoną utratę płodów u samic przy tej samej dawce, co jest zbliżone do maksymalnej dawki klinicznej w przeliczeniu na powierzchnię ciała.
aberracje chromosomowe, albuminy, aminotransferazy, azot mocznikowy we krwi, białko całkowite, brodawczak gruczołu napletkowego, brodawczak pęcherza moczowego, cholesterol, działanie genotoksyczne, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, enzymy wątrobowe, gruczolak nerek, gruczolak przytarczycy, gruczolakorak jelita cienkiego, guz rdzenia nadnerczy, hiperplazja przewodów żółciowych, jądra i najądrza, kardiomiopatia, kreatynina, malaria, martwica komórek wątrobowych, martwica przewodów żółciowych, niewydolność serca, ogniskowa mineralizacja, organogeneza, potencjał genotoksyczny, przepuklina mózgowa, przerost mięśnia sercowego, przewlekła choroba nerek, rozrost nabłonka brodawek nerkowych, rozstrzeń jam serca, rozszerzenie kanalików nerkowych, rozwój przed- i pourodzeniowy, szpik kostny, toksyczność po podaniu wielokrotnym, triglicerydy, układ krwiotwórczy, uszkodzenie nerek, uszkodzenie wątroby, zakażenia oportunistyczne, zmiany hematologiczne, zmiany histopatologiczne, zmniejszenie spermatogenezy, zwyrodnienie kanalików nerkowych - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – ACC 200 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa acetylocysteiny, substancji czynnej produktu leczniczego ACC, wykazały korzystny profil toksykologiczny. Badania toksyczności ostrej i przewlekłej, prowadzone na szczurach i psach przez okres do 1 roku, nie ujawniły działań toksycznych przy wielokrotnym podawaniu. Testy mutagenności na bakteriach dały wyniki ujemne, co wskazuje na brak genotoksyczności. Należy jednak podkreślić, że formalne badania rakotwórczości nie zostały przeprowadzone.
acetylocysteina, bezpieczeństwo stosowania, długoterminowe badanie toksyczności, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, organogeneza, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, przedawkowanie, rozwój postnatalny, rozwój prenatalny, substancja czynna, teratogenność, test mutagenności, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, wada rozwojowa płodu, współczynnik płodności, zaburzenie czynności gonad - Leksykon substancji czynnych
Sodu laurylosulfooctan – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Substancja czynna sodu laurylosulfooctan, obecna w preparacie Microlax w stężeniu 70% (0,0645 g w 5 ml roztworu doodbytniczego), wykazuje niski profil toksyczności w badaniach przedklinicznych. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym na szczurach wykazały brak toksyczności ogólnoustrojowej przy dawkach do 75 mg/kg/dobę, co jest znacznie wyższą wartością niż stosowana klinicznie dawka. Ponadto, badania genotoksyczności in vitro nie wykazały potencjału mutagennego, a testy na szczurach nie potwierdziły działania rakotwórczego. Badania toksyczności reprodukcyjnej i rozwojowej wykazały brak negatywnego wpływu na rozwój potomstwa oraz funkcje rozrodcze przy dawkach do 1000 mg/kg/dobę, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania u pacjentów w wieku rozrodczym.
charakterystyka produktu leczniczego, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, ekspozycja ogólnoustrojowa, funkcja rozrodcza, genotoksyczność, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, preparat Microlax, roztwór doodbytniczy, sodu cytrynian, sodu laurylosulfooctan, sorbitol, toksyczność ogólnoustrojowa, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność rozwojowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Oxepilax 600 mg
Dane przedkliniczne okskarbazepiny oraz jej aktywnego metabolitu monohydroksypochodnej (MHD) nie wykazały istotnego ryzyka genotoksycznego ani klastogennego w testach in vitro i in vivo, mimo że okskarbazepina zwiększała mutacje w teście Amesa w jednym szczepie bakterii bez aktywacji metabolicznej. Neurotoksyczność obserwowana u szczurów po wielokrotnym podaniu nie została potwierdzona u psów i myszy. MHD może indukować opóźnioną reakcję nadwrażliwości immunologicznej u myszy. W badaniach reprodukcyjnych okskarbazepina nie wpływała na płodność szczurów przy dawkach do 150 mg/kg mc./dobę, natomiast MHD powodowała zaburzenia cyklu rujowego, zmniejszenie liczby ciałek żółtych, implantacji oraz żywych zarodków przy dawkach porównywalnych do stosowanych u ludzi. Toksyczność rozwojowa, w tym zwiększona śmiertelność zarodków i opóźnienie rozwoju potomstwa, występowała po podaniu dawek toksycznych dla matki.
aberracja chromosomowa, aktywność mutagenna, działanie aneugeniczne, działanie klastogenne, enzymy mikrosomalne wątroby, estradiol, hormon luteinizujący, mikrojądro, monohydroksypochodna, neurotoksyczność, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, reakcja nadwrażliwości, szpik kostny, test Amesa, toksyczność matczyna, toksyczność reprodukcyjna, wada rozwojowa - Leksykon substancji czynnych
Chamaelirium luteum – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Chamaelirium luteum, obecne w preparacie Pascofemin w rozcieńczeniu homeopatycznym D3 (0,75 g w 10 g kropli, co odpowiada rozcieńczeniu 1:1000), charakteryzuje się bardzo ograniczonymi danymi przedklinicznymi dotyczącymi bezpieczeństwa stosowania. Brak jest szczegółowych badań toksykologicznych, mutagenności, karcynogenności oraz wpływu na reprodukcję, co jest typowe dla wielu składników leków homeopatycznych, gdzie ocena bezpieczeństwa opiera się głównie na doświadczeniu klinicznym. Preparat zawiera również 34% (V/V) etanolu, co wymaga uwagi u pacjentów z chorobami wątroby, kobiet w ciąży, dzieci oraz osób uzależnionych od alkoholu. Chamaelirium luteum jest jednym z dziesięciu składników aktywnych Pascofemin, wśród których znajdują się także Vitex agnus castus (D2) i Cimicifuga racemosa (D3), wszystkie w niskich stężeniach i rozcieńczeniach homeopatycznych.
badanie toksykologiczne, blazing star, Caulophyllum thalictroides, Chamaelirium luteum, choroba towarzysząca, choroba wątroby, Cimicifuga racemosa, działanie niepożądane, ekstrakt, ekstrakt roślinny, farmakodynamika, farmakokinetyka, Good Laboratory Practice, karcynogenność, karmienie piersią, kobieta w ciąży, lek homeopatyczny, mutagenność, padaczka, Pascofemin, potencjał genotoksyczny, rozcieńczenie D3, rozcieńczenie homeopatyczne, toksykologia, uzależnienie od alkoholu, Vitex agnus-castus, wpływ na reprodukcję, związek czynny - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Toralis 20 mg + 10 mg
Produkt leczniczy Toralis zawiera lizynopryl (inhibitor ACE) oraz torasemid (diuretyk pętlowy), których bezpieczeństwo stosowania potwierdzono w licznych badaniach przedklinicznych i klinicznych. Lizynopryl nie wykazuje genotoksyczności ani rakotwórczości, jednak inhibitory ACE mogą powodować poważne działania niepożądane w późnych fazach rozwoju płodu, takie jak obumarcie płodu, wady czaszki, fetotoksyczność, opóźnienie wzrostu wewnątrzmacicznego oraz przetrwały przewód tętniczy. Mechanizm tych zaburzeń wiąże się z wpływem na układ renina-angiotensyna płodu oraz niedokrwieniem spowodowanym niedociśnieniem u matki, co ogranicza przepływ krwi i dostarczanie tlenu do płodu.
działanie farmakodynamiczne, działanie fetotoksyczne, działanie moczopędne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, inhibitor ACE, inhibitor konwertazy angiotensyny, lizynopryl i torasemid, niedociśnienie tętnicze, niedokrwienie, obumarcie płodu, opóźnienie wzrostu wewnątrzmacicznego, poszerzenie kanalików nerkowych, potencjał genotoksyczny, potencjał kancerogenny, potencjał rakotwórczy, przetrwały przewód tętniczy, śródmiąższowe zapalenie nerek, stężenie kreatyniny i mocznika, toksyczność reprodukcyjna, układ renina-angiotensyna, wada wrodzona - Leksykon substancji czynnych
Saccharomyces boulardii – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania toksyczności ostrej i przewlekłej Saccharomyces boulardii, przeprowadzone na różnych gatunkach zwierząt laboratoryjnych (szczury, myszy, króliki, psy), nie wykazały żadnych objawów toksyczności nawet przy stosowaniu wysokich dawek. Testy mutagenności, w tym test Amesa wykonany dla szczepów Saccharomyces boulardii CNCM I-745 (produkty Enterol, Enterol Forte) oraz Saccharomyces cerevisiae HANSEN CBS 5926 (Lakcid ENTERO), potwierdziły brak działania mutagennego i genotoksycznego. Dane te wskazują na korzystny profil bezpieczeństwa tej substancji w warunkach przedklinicznych.
działanie mutagenne, margines bezpieczeństwa, model zwierzęcy, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, profil bezpieczeństwa, rakotwórczość, Saccharomyces boulardii, Saccharomyces boulardii CNCM I-745, Saccharomyces cerevisiae var. boulardii, test Amesa, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, wpływ na rozrodczość, zwierzęta laboratoryjne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Dasatinib SUN 80 mg
Dazatynib wykazuje toksyczność przede wszystkim w obrębie układu pokarmowego, krwiotwórczego oraz limfatycznego, co potwierdzono w badaniach nieklinicznych na myszach, szczurach, królikach i małpach. U szczurów i małp toksyczność przewodu pokarmowego, zwłaszcza jelit, była czynnikiem ograniczającym dawkę. Obserwowano zmiany w parametrach erytrocytów oraz szpiku kostnym, a także zmniejszenie liczby limfocytów i masy organów limfatycznych, co wskazuje na działanie immunosupresyjne dazatynibu. Zmiany te miały charakter odwracalny po zakończeniu terapii. W badaniach na małpach stwierdzono śródmiąższową mineralizację nerek bez istotnych zaburzeń funkcji. Dazatynib hamuje agregację płytek i wydłuża czas krwawienia u szczurów, jednak nie wywołuje samoistnych krwotoków. Pomimo potencjalnego wpływu na kanał potasowy hERG i włókna Purkinje’go, nie zaobserwowano wydłużenia odstępu QT w badaniach in vivo na małpach.
aberracje chromosomowe, agregacja płytek krwi, badania in vitro, badania in vivo, brodawczaki macicy, czas krwawienia, działanie klastogenne, fototoksyczność, gruczolak prostaty, hemostaza pierwotna, immunosupresja, kanał hERG, krwinki czerwone, krwotok skórny, limfocyty, mineralizacja nerek, odstęp QT, organogeneza, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, rak płaskonabłonkowy, repolaryzacja komór, rozwój embrionalno-płodowy, szpik kostny, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczność, włókna Purkinjego, zapis elektrokardiograficzny - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Fungotac 10 mg/ml
Przedkliniczne badania toksyczności klotrymazolu, substancji czynnej leku Fungotac 10 mg/ml (krople do uszu), nie wykazały istotnych zagrożeń dla zdrowia ludzkiego przy stosowaniu miejscowym. Analizy wielokrotnego podawania, genotoksyczności oraz potencjału rakotwórczego nie ujawniły niepokojących efektów. W badaniach reprodukcyjnych na myszach, szczurach i królikach nie stwierdzono działania teratogennego. Jednakże, doustne podawanie wysokich dawek klotrymazolu szczurom skutkowało toksycznością dla matki, embriotoksycznością, zmniejszeniem masy ciała płodów oraz obniżoną przeżywalnością noworodków, co dotyczyło dawek znacznie przekraczających terapeutyczne stosowane u ludzi.
badanie farmakokinetyczne, dysfagia, embriotoksyczność, karcynogeneza, klotrymazol, krople do uszu, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, przenikanie do mleka matki, stężenie substancji czynnej, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na reprodukcję, wada rozwojowa, właściwość teratogenna, zmniejszenie masy płodu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tritace 5 comb 5 mg + 25 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa produktu leczniczego Tritace 5 comb, zawierającego ramipryl i hydrochlorotiazyd, wykazały brak toksyczności ostrej przy dawkach do 10 000 mg/kg masy ciała u gryzoni, co wskazuje na szeroki margines bezpieczeństwa. Wielokrotne podawanie leku u szczurów i małp ujawniło głównie zaburzenia równowagi elektrolitowej, zgodne z działaniem diuretyku tiazydowego. W badaniach reprodukcyjnych na szczurach i królikach nie stwierdzono działania teratogennego, choć toksyczność skojarzenia była nieco wyższa niż poszczególnych składników. Ramipryl nie wykazał właściwości mutagennych ani pronowotworowych w badaniach długoterminowych na szczurach i myszach, a obserwowane zmiany nerkowe interpretowano jako reakcje adaptacyjne, nie nowotworowe.
aberracje chromosomalne, diuretyk tiazydowy, działanie klastogenne, działanie pronowotworowe, działanie teratogenne, hiperplazja komórek, komórki CHO, National Toxicology Program, nondysjunkcja, potencjał genotoksyczny, potencjał kancerogenny, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, rakotwórczość wątrobowa, szpik kostny, test Amesa, test mysich komórek chłoniaka, toksyczność reprodukcyjna, Tritace 5 comb, wymiana chromatyd siostrzanych - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ramipril Actavis 5 mg
Badania przedkliniczne ramiprylu wykazały brak ostrej toksyczności po podaniu doustnym u gryzoni i psów. Przewlekła toksyczność oceniana u szczurów, psów i małp ujawniła zaburzenia równowagi elektrolitowej oraz zmiany hematologiczne, co jest zgodne z farmakodynamicznym profilem inhibitorów ACE. Charakterystycznym efektem przy wysokich dawkach (250 mg/kg mc./dobę) było powiększenie aparatu przykłębuszkowego u psów i małp. NOAEL ustalono na poziomie 2,0 mg/kg mc./dobę dla szczurów, 2,5 mg/kg mc./dobę dla psów oraz 8 mg/kg mc./dobę dla małp. Badania reprodukcyjne nie wykazały teratogenności ani upośledzenia płodności, jednak podawanie ramiprylu samicom szczurów w ciąży i laktacji przy dawkach ≥50 mg/kg mc./dobę powodowało nieodwracalne uszkodzenia nerek potomstwa (poszerzenie miedniczek nerkowych). Podobne nefrotoksyczne efekty obserwowano po pojedynczej dawce u młodych szczurów, wskazując na wysoką wrażliwość rozwijających się nerek na działanie leku.
aparat przykłębuszkowy, inhibitor ACE, morfologia krwi, mutagenność, NOAEL, poszerzenie miedniczki nerkowej, potencjał genotoksyczny, potencjał teratogenny, ramipryl, toksyczność ostra, toksyczność ostra i przewlekła, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, upośledzenie płodności, uszkodzenie materiału genetycznego, uszkodzenie nerek, właściwość mutagenna, właściwość teratogenna, wpływ na rozrodczość, zaburzenie równowagi elektrolitowej - Leksykon substancji czynnych
Antytoksyna botulinowa typu E – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przeprowadzone badania przedkliniczne antytoksyny botulinowej typu E, składnika produktu Antytoksyna botulinowa ABE (500 j.m. + 500 j.m. + 100 j.m./ml, roztwór do wstrzykiwań), wykazały brak istotnych zagrożeń farmakologicznych i toksycznych przy stosowaniu zgodnym z zaleceniami. Ocena bezpieczeństwa obejmowała wielokrotne podawanie, które nie wywołało efektów toksycznych ograniczających zastosowanie kliniczne, a także standardowe testy genotoksyczności i rakotwórczości, które nie potwierdziły ryzyka mutagennego ani nowotworowego. Wyniki te potwierdzają akceptowalny profil bezpieczeństwa produktu w kontekście terapii długoterminowej i powtarzanej.
antytoksyna botulinowa ABE, antytoksyna botulinowa typu E, badanie przedkliniczne, bezpieczeństwo farmakologiczne, genotoksyczność, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, roztwór do wstrzykiwań, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodkowo-płodowy, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, wpływ na rozrodczość - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – RIXACAM 10 mg
Rywaroksaban, substancja czynna leku RIXACAM, przeszedł szerokie badania przedkliniczne potwierdzające jego bezpieczeństwo stosowania w warunkach klinicznych. Standardowe testy farmakologiczne oraz badania toksyczności po podaniu jednorazowym i wielokrotnym nie wykazały istotnych zagrożeń dla zdrowia ludzkiego, choć efekty toksyczne po wielokrotnym podaniu wiązały się z nasilonym działaniem przeciwzakrzepowym (inhibicja czynnika Xa). W badaniach na szczurach zaobserwowano wzrost stężeń immunoglobulin IgG i IgA w osoczu przy ekspozycji na poziomach klinicznych, co może sugerować wpływ na układ immunologiczny. Rywaroksaban nie wykazał potencjału genotoksycznego ani rakotwórczego, a także nie wywoływał efektów fototoksycznych. Badania reprodukcyjne potwierdziły brak negatywnego wpływu na płodność samców i samic, jednak przy stężeniach klinicznych odnotowano powikłania krwotoczne wpływające na rozwój zarodka i płodu, w tym zwiększoną częstość poronień, zaburzenia kostnienia, zmiany wątrobowe, wady rozwojowe oraz zmiany łożyskowe.
działanie przeciwkrzepliwe, działanie rakotwórcze, fototoksyczność, genotoksyczność, homeostaza, immunoglobuliny, inhibitor czynnika Xa, płodność, potencjał genotoksyczny, powikłania krwotoczne, reakcja fotouczulająca, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodkowo-płodowy, rywaroksaban, toksyczność młodocianych, toksyczność reprodukcyjna, układ immunologiczny, wada rozwojowa, właściwości przeciwkrzepliwe, zaburzenia kostnienia, zmiany łożyskowe - Leksykon substancji czynnych
Cytyzyniklina – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Cytyzyniklina, poddana szerokim badaniom przedklinicznym na modelach mysich, szczurzych i psich, wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa z szerokim indeksem terapeutycznym. Badania toksykologiczne po podaniu wielokrotnym nie wykazały istotnych działań niepożądanych w kluczowych układach i narządach, takich jak hemopoeza, błona śluzowa żołądka, nerki czy wątroba. Ponadto, badania kardiologiczne na świnkach morskich po jednokrotnym podaniu nie ujawniły zaburzeń rytmu serca. W porównaniu z nikotyną, cytyzyniklina nie wykazuje istotnej cytotoksyczności, z wyjątkiem bardziej wyrażonego efektu peroksydacji lipidów, co może być związane z ograniczoną biotransformacją w hepatocytach.
badanie farmakologiczne, badanie przedkliniczne, bezpieczeństwo kardiologiczne, biotransformacja, błona śluzowa żołądka, cytyzyniklina, działanie cytotoksyczne, działanie embriotoksyczne, działanie teratogenne, genotoksyczność, hemopoeza, hepatocyt, indeks terapeutyczny, peroksydacja lipidów, potencjał genotoksyczny, profil bezpieczeństwa, reprodukcja i rozwój, rozwój zarodkowo-płodowy, toksyczność wielokrotna, układ krwiotwórczy, wada rozwojowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tadalafil Bluescience 5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa tadalafilu, substancji czynnej leku Tadalafil Bluescience, obejmowały ocenę farmakologiczną, toksyczność po wielokrotnym podaniu, potencjał genotoksyczny, rakotwórczy oraz wpływ na rozród i rozwój potomstwa. W modelach zwierzęcych, w tym u szczurów i myszy, nie wykazano działania teratogennego, embriotoksycznego ani fetotoksycznego przy dawkach sięgających 1000 mg/kg/dobę, co znacznie przekracza dawki stosowane u ludzi. W badaniach rozwoju przedurodzeniowego i pourodzeniowego u szczurów dawka 30 mg/kg/dobę nie wywołała efektów toksycznych, a ekspozycja (AUC) u ciężarnych samic była około 18-krotnie wyższa niż u ludzi po dawce 20 mg, bez negatywnego wpływu na potomstwo. Ponadto, tadalafil nie zaburzał płodności u szczurów obu płci, co jest istotne z klinicznego punktu widzenia.
AUC, badanie przedkliniczne, działanie embriotoksyczne, działanie fetotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, ekspozycja na lek, funkcja rozrodcza, kanalik nasienny, niezwiązany lek, pole pod krzywą stężenia, potencjał genotoksyczny, profil bezpieczeństwa, rozwój przedurodzeniowy i pourodzeniowy, spermatogeneza, tadalafil, toksyczność po wielokrotnym podaniu, toksyczny wpływ na rozród, właściwość farmakodynamiczna, zaburzenie płodności, zanik nabłonka kanalików nasiennych - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Seretide 125 (125 mcg + 25 mcg)/dawkę inh.
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa Seretide, obejmujące salmeterol i flutykazon propionian, wykazały potencjalne ryzyko teratogenne glikokortykosteroidów, takie jak rozszczep podniebienia i zniekształcenia szkieletu, jednak przy dawkach znacznie przekraczających zalecane terapeutyczne. Salmeterol wykazywał toksyczność zarodkową i płodową jedynie przy ekspozycji na dawki wielokrotnie wyższe niż kliniczne. W badaniach na szczurach jednoczesne podawanie obu substancji spowodowało specyficzne zmiany rozwojowe, m.in. przemieszczenie tętnicy pępkowej i niecałkowite kostnienie kości potylicznej, co wiązało się z wysokimi dawkami glikokortykosteroidów. Badania genotoksyczności nie wykazały mutagenności ani uszkodzeń DNA dla obu składników, co potwierdza brak działania genotoksycznego w warunkach przedklinicznych.
działanie mutagenne, działanie toksyczne, efekt teratogenny, flutykazon propionian, gaz nośny, glikokortykosteroid, niecałkowite kostnienie kości potylicznej, norfluran, potencjał genotoksyczny, przemieszczenie tętnicy pępkowej, rozszczep podniebienia, salmeterol, salmeterolu ksynafonian, Seretide, uszkodzenie materiału genetycznego, wpływ na rozrodczość, zniekształcenie szkieletu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – ApoMigra 100 mg
Przedkliniczne badania sumatryptanu wykazały brak potencjału genotoksycznego oraz rakotwórczego w modelach in vitro i in vivo, co potwierdza korzystny profil bezpieczeństwa substancji. W badaniach na szczurach doustne podanie sumatryptanu w dawkach powodujących około 200-krotne stężenia w osoczu w porównaniu do standardowej dawki u ludzi (100 mg) skutkowało istotnym zmniejszeniem zdolności do inseminacji. Natomiast podskórne podanie, pomimo osiągnięcia około 150-krotnie wyższych stężeń, nie wpływało negatywnie na funkcje rozrodcze, co sugeruje zależność efektu od drogi podania i farmakokinetyki leku.
aberracja chromosomowa, badania in vitro, badania in vivo, dawka doustna, droga podania, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, embryotoksyczność, farmakokinetyka, karcynogeneza, malformacja rozwojowa, mutacja genowa, podanie podskórne, potencjał genotoksyczny, profil toksykologiczny, śmiertelność zarodkowa, sumatryptan, teratogenność, wada wrodzona, wpływ na rozrodczość - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Xifaxan 100 mg/5 ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa ryfaksyminy, substancji czynnej preparatu Xifaxan 100 mg/5 ml, wykazały korzystny profil bezpieczeństwa bez istotnych zagrożeń dla układu sercowo-naczyniowego, oddechowego oraz ośrodkowego układu nerwowego. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym nie ujawniły klinicznie istotnych odchyleń w parametrach biochemicznych, hematologicznych ani histopatologicznych. Testy genotoksyczności nie wykazały mutagennego ani genotoksycznego działania, a badania karcynogenności na modelach zwierzęcych nie potwierdziły potencjału rakotwórczego ryfaksyminy, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania leku w terapii długoterminowej.
aberracja chromosomowa, badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, badanie histopatologiczne, działanie rakotwórcze, mutacja genowa, opóźnienie kostnienia, ośrodkowy układ nerwowy, parametry biochemiczne, parametry hematologiczne, potencjał genotoksyczny, potencjał karcynogenny, profil bezpieczeństwa antybiotyku, rozwój płodu, rozwój układu kostnego, ryfaksymina, test genotoksyczności, toksyczność po podaniu wielokrotnym, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie DNA, Xifaxan, zawiesina doustna, zmiany szkieletowe - Leksykon substancji czynnych
Ziele mięty pieprzowej – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa zieła mięty pieprzowej oraz olejku miętowego, będącego składnikiem preparatu Salviasept, wykazały brak lub bardzo słabe działanie genotoksyczne. Olejek miętowy nie wykazał właściwości mutagennych w testach Amesa oraz na komórkach chłoniaka myszy, co potwierdza niski potencjał mutagenny w standardowych modelach badawczych. Warto jednak zaznaczyć, że mentol, główny składnik olejku, wykazuje silniejszy potencjał genotoksyczny, co sugeruje, że inne składniki olejku mogą modulować jego działanie. Brak jest natomiast kompletnych badań dotyczących toksyczności reprodukcyjnej i kancerogenności zarówno dla mięty pieprzowej, jak i innych składników preparatu, takich jak olejek tymiankowy czy goździkowy, co ogranicza pełną ocenę bezpieczeństwa długoterminowego stosowania.
anetol, Bacillus subtilis, działanie genotoksyczne, działanie neurotoksyczne, eugenol, kancerogenność, liść szałwii, mentol, olejek goździkowy, olejek miętowy, olejek tymiankowy, owoc kopru włoskiego, potencjał genotoksyczny, Salmonella typhimurium, test Amesa, test na komórkach chłoniaka myszy, toksyczność reprodukcyjna, tujon, uszkodzenie DNA, właściwości mutagenne, ziele mięty pieprzowej - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Gabapentin Teva 400 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa gabapentyny wykazały, że w dwuletnim badaniu karcynogenności u myszy i szczurów podawano dawki do 2000 mg/kg mc./dobę, co odpowiada stężeniom w osoczu 10-krotnie wyższym niż u ludzi przyjmujących 3600 mg/dobę. Istotny wzrost częstości nowotworów z komórek zrazikowych trzustki zaobserwowano jedynie u samców szczurów przy najwyższej dawce, jednak nowotwory te cechowały się niskim stopniem złośliwości, nie wpływały na przeżywalność ani nie dawały przerzutów. Gabapentyna nie wykazała potencjału genotoksycznego w testach in vitro i in vivo, a badania na szczurach przy dawkach do 2000 mg/kg mc. nie ujawniły negatywnego wpływu na płodność i rozrodczość.
działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, gabapentin teva, gabapentyna, karcynogenność, margines bezpieczeństwa, mikrojąderko, niski stopień złośliwości, nowotwór z komórek zrazikowych trzustki, opóźnienie kostnienia, organogeneza, potencjał genotoksyczny, strukturalna aberracja chromosomowa, szpik kostny, utrata płodu po zagnieżdżeniu, wada wrodzona, wodniak moczowodu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Kefrenex 300 mg
Dostępne dane przedkliniczne dotyczące kwetiapiny, substancji czynnej Kefrenex, nie wykazały potencjału genotoksycznego zarówno in vitro, jak i in vivo, co jest istotne z punktu widzenia bezpieczeństwa długoterminowego stosowania. Badania na zwierzętach ujawniły zmiany w funkcjonowaniu tarczycy, takie jak hipertrofia komórek pęcherzykowych oraz obniżenie stężenia trójjodotyroniny (T3), a także zmiany hematologiczne, w tym obniżenie hemoglobiny oraz liczby leukocytów i erytrocytów. U psów zaobserwowano zmętnienie soczewki i zaćmę, co może mieć znaczenie kliniczne w kontekście długotrwałej terapii lekami przeciwpsychotycznymi. W badaniach na królikach stwierdzono zwiększoną częstość zagięcia nadgarstkowego/stępowego u płodów przy ekspozycji na poziomie zbliżonym do maksymalnej dawki terapeutycznej u ludzi, jednak znaczenie tych obserwacji dla populacji ludzkiej pozostaje nieokreślone.
badania in vitro, badania in vivo, białe krwinki, ciąża rzekoma, czerwone krwinki, dawka terapeutyczna, funkcje tarczycy, genotoksyczność kwetiapiny, hipertrofia komórek pęcherzykowych, hormon T3, hormon tarczycy, kwetiapina, lek przeciwpsychotyczny, parametry hematologiczne, potencjał genotoksyczny, stężenie hemoglobiny, stężenie prolaktyny, toksyczność kwetiapiny, trójjodotyronina, zaćma, zagięcie nadgarstkowe, zmętnienie soczewki, zmiany hematologiczne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Liść Pokrzywy
Zgodnie z dyrektywą 2001/83/WE art. 16c (1) (a) (iii) oraz jej późniejszymi zmianami, dla produktu leczniczego zawierającego liść pokrzywy (Urtica dioica L., Urtica urens L. lub ich mieszaninę) nie jest wymagane przeprowadzanie pełnych standardowych badań przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa, o ile nie występują szczególne okoliczności wskazujące na taką potrzebę. W przypadku liścia pokrzywy w postaci ziół do zaparzania (1 g/1 g) nie wykonano badań oceniających potencjał genotoksyczny, rakotwórczy ani wpływ na funkcje rozrodcze, w tym płodność, rozwój zarodka i płodu oraz rozwój pourodzeniowy potomstwa. Brak jest danych wskazujących na mutagenność, zdolność do indukcji aberracji chromosomowych, uszkodzeń DNA czy nowotworów wywoływanych przez składniki pokrzywy.
Brak konieczności przeprowadzania pełnych badań przedklinicznych wynika z długotrwałego, tradycyjnego stosowania liścia pokrzywy w medycynie oraz kwalifikacji produktu do grupy tradycyjnych produktów leczniczych roślinnych. Zgodnie z przepisami dyrektywy 2001/83/WE, wymagania dotyczące bezpieczeństwa dla takich produktów mogą być ograniczone, co uzasadnia odstąpienie od standardowych badań toksykologicznych. W praktyce klinicznej oznacza to, że liść pokrzywy może być stosowany bez konieczności dodatkowej oceny toksykologicznej, o ile nie pojawią się nowe dane wskazujące na potencjalne ryzyko.
aberracja chromosomowa, badanie genotoksyczności, badanie kancerogenności, badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, funkcja rozrodcza, liść pokrzywy, mutacja genowa, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodka i płodu, tradycyjny produkt leczniczy roślinny, Urtica dioica, Urtica urens, uszkodzenie DNA, wpływ na rozrodczość - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tabex 1,5 mg
Dane niekliniczne dotyczące cytyzyny, substancji czynnej produktu leczniczego Tabex (1,5 mg tabletki powlekane), wskazują na korzystny profil bezpieczeństwa. Badania farmakologiczne i toksykologiczne przeprowadzone na myszy, szczurach i psach nie wykazały istotnych działań toksycznych na kluczowe układy i narządy, takie jak układ krwiotwórczy, błona śluzowa żołądka, nerki i wątroba, nawet przy wielokrotnym podaniu. Eksperymenty na świnkach morskich nie wykazały kardiotoksyczności po jednokrotnym podaniu. W testach porównawczych na hepatocytach i komórkach nerkowych cytyzyna wykazała brak istotnej toksyczności w porównaniu z nikotyną, z wyjątkiem silniejszego działania w teście peroksydacji lipidów, co może wynikać z ograniczonej biotransformacji cytyzyny w wątrobie. Badania genotoksyczności na myszach nie potwierdziły działania genotoksycznego, co jest istotne dla bezpieczeństwa długoterminowego stosowania leku.
badanie farmakologiczne, bezpieczeństwo farmakologiczne, biotransformacja, błona śluzowa żołądka, cytyzyna, dawka terapeutyczna, działanie teratogenne, embriotoksyczność, genotoksyczność, hemopoeza, hepatocyty, indeks terapeutyczny, kardiotoksyczność, peroksydacja lipidów, potencjał genotoksyczny, profil bezpieczeństwa, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, układ krwiotwórczy, układ sercowo-naczyniowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Formetic SR 750 mg
Przeprowadzone kompleksowe badania przedkliniczne metforminy chlorowodorku, substancji czynnej preparatu Formetic SR 750 mg w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu, nie wykazały istotnych zagrożeń dla organizmu ludzkiego. Ocena farmakologiczna bezpieczeństwa potwierdziła brak negatywnego wpływu na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy oraz ośrodkowy układ nerwowy. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym, przeprowadzone na różnych gatunkach zwierząt laboratoryjnych, nie ujawniły skutków ubocznych mogących zagrażać długotrwałemu stosowaniu metforminy. Ponadto, testy genotoksyczności in vitro i in vivo nie wykazały potencjału mutagennego ani aberracji chromosomowych, co jest kluczowe dla bezpieczeństwa stosowania leku.
aberracja chromosomowa, badania genotoksyczności, badania przedkliniczne, badania toksyczności, działanie rakotwórcze, farmakologia bezpieczeństwa, metformina chlorowodorek, ośrodkowy układ nerwowy, parametry reprodukcyjne, potencjał genotoksyczny, potencjał kancerogenny, profil bezpieczeństwa, rozwój zarodka i płodu, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, toksyczny wpływ na rozród, układ sercowo-naczyniowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Chlorprothixen Zentiva 50 mg
Przedkliniczne dane dotyczące bezpieczeństwa chloroprotyksenu chlorowodorku, substancji czynnej Chlorprothixen Zentiva (dostępnego w dawkach 15 mg i 50 mg w formie tabletek powlekanych), są niewystarczające do pełnej oceny profilu bezpieczeństwa tego leku. Brak kompleksowych badań na modelach zwierzęcych oraz in vitro uniemożliwia rzetelną ocenę potencjalnej toksyczności, działania mutagennego, kancerogennego oraz wpływu na rozrodczość. W związku z tym, dostępne dane przedkliniczne nie pozwalają na kompleksową analizę ryzyka związanego ze stosowaniem chloroprotyksenu chlorowodorku.
badanie in vitro, chloroprotyksenu chlorowodorek, Chlorprothixen Zentiva, działanie kancerogenne, działanie mutagenne, funkcja rozrodcza, model zwierzęcy, potencjał genotoksyczny, potencjał kancerogenny, profil bezpieczeństwa, rozwój potomstwa, tabletka powlekana, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, wpływ na rozrodczość - Leksykon substancji czynnych
Teryparatyd – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Teryparatyd, substancja aktywna preparatu Osteoteri (20 µg/80 µl), wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa potwierdzony badaniami przedklinicznymi. Testy genotoksyczności nie wykazały działania genotoksycznego, a badania teratogenności na szczurach, myszach i królikach nie potwierdziły efektów teratogennych, choć u królików zaobserwowano toksyczne działanie na rozwój płodów przy dawkach 3-100 µg/kg mc. Badania kancerogenności na szczurach wykazały dawkozależny wzrost kostniakomięsaka, jednakże brak podobnych efektów u małp (badanie 18-miesięczne plus 3 lata obserwacji) oraz brak przypadków kostniakomięsaka w badaniach klinicznych u ludzi wskazują na ograniczone znaczenie kliniczne tych wyników u pacjentów.
Metabolizm teryparatydu u zwierząt ujawnił, że zmniejszenie przepływu krwi przez wątrobę obniża klirens PTH(1-84) poprzez ograniczenie kontaktu z komórkami Kupffera, co ma istotne implikacje dla farmakokinetyki i potencjalnych interakcji lekowych. Podsumowując, teryparatyd charakteryzuje się brakiem genotoksyczności i teratogenności w standardowych modelach, a obserwacje kliniczne potwierdzają jego bezpieczeństwo, mimo wykrytych efektów kancerogennych u szczurów, które nie przekładają się na ryzyko u ludzi.
działanie teratogenne, farmakokinetyka teryparatydu, guz kości, kancerogeneza, komórka Kupffera, kostniakomięsak, Osteoteri, owariektomia, parathormon, potencjał genotoksyczny, potencjał kancerogenny, potencjał teratogenny, przepływ wątrobowy, resorpcja płodu, ryzyko kancerogenne, teryparatyd, właściwość genotoksyczna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Kalium hypermanganicum Galena 100 mg
Produkt leczniczy Kalium hypermanganicum Galena zawierający 100 mg nadmanganianu potasu (Kalii permanganas) przeszedł kompleksowe badania przedkliniczne, które nie wykazały istotnych zagrożeń farmakologicznych ani toksykologicznych. Badania farmakologiczne potwierdziły brak wpływu na kluczowe układy życiowe, takie jak sercowo-naczyniowy, oddechowy oraz ośrodkowy układ nerwowy. Testy toksyczności po podaniu wielokrotnym nie ujawniły objawów toksyczności, a badania na różnych gatunkach zwierząt laboratoryjnych potwierdziły akceptowalny profil bezpieczeństwa w dawkach terapeutycznych. Ponadto, standardowe testy genotoksyczności (test Amesa, aberracji chromosomowych, mikrojądrowy) nie wykazały potencjału uszkodzenia materiału genetycznego.
aberracja chromosomowa, badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, badanie przedkliniczne, dane niekliniczne, działanie karcynogenne, funkcja reprodukcyjna, genotoksyczność, Kalii permanganas, Kalium hypermanganicum, nadmanganian potasu, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodkowo-płodowy, ryzyko onkogenne, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Valimar 500 mg
Przeprowadzona ocena bezpieczeństwa metforminy chlorowodorku, substancji czynnej produktu Valimar w dawce 500 mg w tabletkach o przedłużonym uwalnianiu, opiera się na kompleksowych badaniach przedklinicznych. Dane niekliniczne nie wykazały istotnych zagrożeń dla pacjentów przy stosowaniu leku zgodnie z zaleceniami. Badania farmakologiczne potwierdziły brak negatywnego wpływu na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy oraz ośrodkowy układ nerwowy. Ponadto, toksyczność po wielokrotnym podaniu nie ujawniła istotnych objawów toksycznych, co wskazuje na akceptowalny margines bezpieczeństwa dla dawek terapeutycznych stosowanych u ludzi.
aberracja chromosomowa, cukrzyca typu 2, działanie mutagenne, działanie teratogenne, kancerogenność, metformina chlorowodorek, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, przedłużone uwalnianie, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wielokrotnego podania, układ sercowo-naczyniowy, zaburzenie rozwojowe