potencjał genotoksyczny
Potencjał genotoksyczny odnosi się do zdolności substancji chemicznej, fizycznej lub biologicznej do wywoływania uszkodzeń DNA, które mogą prowadzić do mutacji genetycznych. Substancje o działaniu genotoksycznym mogą indukować zmiany w materiale genetycznym poprzez różne mechanizmy, m.in. pęknięcia nici DNA, tworzenie adduktów DNA czy zaburzenia procesu replikacji.
W praktyce klinicznej ocena potencjału genotoksycznego jest kluczowym elementem badań toksykologicznych leków, substancji chemicznych i czynników środowiskowych. Substancje wykazujące działanie genotoksyczne stanowią istotne zagrożenie dla zdrowia, gdyż mogą inicjować proces kancerogenezy, powodować wady wrodzone czy zaburzenia reprodukcyjne.
Badania potencjału genotoksycznego obejmują szereg testów in vitro i in vivo, m.in. test Amesa, test mikrojądrowy, test aberracji chromosomowych czy test kometowy. W farmakologii klinicznej ocena genotoksyczności jest obligatoryjnym elementem badań przedklinicznych nowych związków chemicznych przed ich wprowadzeniem do badań z udziałem ludzi.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Ekstrakt z szałwii lekarskiej – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Ekstrakt z liści szałwii lekarskiej (Salvia officinalis L.) stosowany w Maści szałwiowej nie był poddany dedykowanym badaniom przedklinicznym oceniającym bezpieczeństwo, w tym toksyczność ostrą, podostrą, przewlekłą, genotoksyczność, rakotwórczość oraz wpływ na rozrodczość i rozwój płodu. Produkt zawiera ekstrakt ekstrahowany etanolem, z podłożem wazeliny białej, co może wpływać na profil bezpieczeństwa, jednak brak szczegółowych danych uniemożliwia jednoznaczną ocenę ryzyka. W charakterystyce produktu leczniczego jednoznacznie wskazano na brak badań przedklinicznych, co podkreśla konieczność ostrożności w stosowaniu. Bezpieczeństwo stosowania Maści szałwiowej opiera się głównie na doświadczeniu klinicznym i tradycyjnym zastosowaniu ekstraktu z szałwii lekarskiej. Zaleca się ścisłe przestrzeganie wskazań, przeciwwskazań oraz dawkowania określonego w charakterystyce produktu, aby minimalizować ryzyko działań niepożądanych. Decyzja o zastosowaniu powinna być poprzedzona indywidualną oceną stosunku korzyści do ryzyka, z uwzględnieniem braku szczegółowych danych przedklinicznych. Przestrzeganie zaleceń producenta jest kluczowe dla zapewnienia bezpieczeństwa terapii.
badanie przedkliniczne, charakterystyka produktu leczniczego, doświadczenie kliniczne, ekstrahent, ekstrakt z szałwii lekarskiej, etanol, maść szałwiowa, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, praktyka kliniczna, produkt leczniczy, profil bezpieczeństwa, przeciwwskazanie, rozwój płodu, Salvia officinalis, Salviae officinalis folium, stosunek korzyści do ryzyka, substancja czynna, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, wazelina biała, wpływ na rozrodczość - Leksykon substancji czynnych
Chlorowodorek lidokainy – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Chlorowodorek lidokainy, stosowany miejscowo w preparatach do jamy ustnej, wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa w dawkach terapeutycznych, co potwierdzają dane przedkliniczne. Toksyczność obserwowano jedynie przy ekspozycji znacznie przekraczającej maksymalne narażenie kliniczne, co wskazuje na szeroki margines bezpieczeństwa. W preparatach takich jak Orofar Total Action (1,5 mg/ml lidokainy) nie stwierdzono istotnego ryzyka toksyczności przy zalecanym stosowaniu. Badania genotoksyczności oraz wpływu na funkcje rozrodcze i rozwój płodu nie wykazały szczególnych zagrożeń, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania lidokainy zarówno samodzielnie, jak i w połączeniu z innymi substancjami, np. chlorkiem benzoksoniowym.
badanie genotoksyczności, bezpieczeństwo przedkliniczne, chlorek benzoksoniowy, chlorek cetylopirydyniowy, chlorowodorek lidokainy, diglukonian chlorheksydyny, działanie toksyczne, glukonian cynku, margines bezpieczeństwa, potencjał genotoksyczny, preparat farmaceutyczny, profil bezpieczeństwa, toksyczność ostra i przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, znieczulenie miejscowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Atrovent 0,25 mg/ml
Bromek ipratropiowy wykazuje szeroki profil bezpieczeństwa potwierdzony w badaniach przedklinicznych na różnych gatunkach zwierząt, z zastosowaniem dróg podania wziewnej, doustnej i dożylnej. Wartości LD50 po podaniu wziewnym u samców świnek morskich wynosiły 199 mg/kg, natomiast u szczurów nie odnotowano śmiertelności nawet przy dawkach do 0,05 mg/kg (4-godzinna ekspozycja) lub 160 rozpyleniach po 0,02 mg/rozpylenie. Doustne LD50 wynosiły 1585 mg/kg u myszy, 1925 mg/kg u szczurów i 1920 mg/kg u królików, a dożylne odpowiednio 13,6 mg/kg, 15,8 mg/kg i około 18,2 mg/kg u psów. Objawy toksyczności ostrej obejmowały rozszerzenie źrenic, suchość błon śluzowych, duszność, drżenia, skurcze i tachykardię, zgodne z działaniem antagonistycznym wobec receptorów muskarynowych. W badaniach przewlekłych NOAEL dla podania wziewnego wynosiły 0,38 mg/kg/dobę u szczurów, 0,18 mg/kg/dobę u psów oraz 0,8 mg/kg/dobę u małp Rhesus, bez histopatologicznych zmian w układzie oddechowym i innych narządach. Badania donosowe u psów potwierdziły brak toksyczności przy dawkach >0,20 mg/kg/dobę, a profil toksykologiczny był podobny dla preparatów z HFA i CFC.
aerozol inhalacyjny, bromek ipratropiowy, dawka śmiertelna, duszność, działanie guzotwórcze, działanie rakotwórcze, LD50, NOAEL, podanie donosowe, potencjał genotoksyczny, poziom bez obserwowanego działania niepożądanego, poziom dawkowania, proszek do inhalacji, reakcja anafilaktyczna, receptor muskarynowy, rozszerzenie źrenic, roztwór do nebulizacji, ryzyko onkogenne, suchość błony śluzowej jamy ustnej, szpik kostny, tachykardia, test Amesa, test cytogenetyczny, test mikrojądrowy, toksyczność dla zarodka, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, układ oskrzelowo-płucny - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Pentasa 1 g
Przedkliniczne badania toksykologiczne mesalazyny, substancji czynnej leku Pentasa, wykazały potencjalną nefrotoksyczność u wszystkich badanych gatunków zwierząt, jednak dawki i stężenia w osoczu przy braku działań niepożądanych (NOAEL) u szczurów i małp były od 2 do 7,2 razy wyższe niż stosowane dawki terapeutyczne u ludzi. Nie zaobserwowano istotnej toksyczności dla przewodu pokarmowego, wątroby ani układu krwiotwórczego. Kompleksowe testy genotoksyczności in vitro i in vivo nie wykazały działania mutagennego ani klastogennego, a badania kancerogenności na myszach i szczurach nie potwierdziły zwiększonego ryzyka nowotworów związanych z mesalazyną.
Badania reprodukcyjne nie wykazały negatywnego wpływu mesalazyny na płodność, przebieg ciąży, rozwój embrionalny i płodowy, poród ani rozwój pourodzeniowy potomstwa. Ocena ryzyka środowiskowego potwierdziła brak zagrożenia dla ekosystemów przy stosowaniu dawek terapeutycznych. Podsumowując, mesalazyna charakteryzuje się korzystnym profilem bezpieczeństwa w zastosowaniu klinicznym, z jedynym istotnym działaniem toksycznym ograniczonym do nerek przy dawkach znacznie przekraczających te stosowane u pacjentów. Brak genotoksyczności, kancerogenności oraz toksyczności dla kluczowych narządów potwierdza jej bezpieczeństwo w terapii chorób zapalnych jelit.
badanie in vitro, badanie in vivo, choroba zapalna jelita, dawka terapeutyczna, działanie niepożądane, klastogenność, mesalazyna, mutagenność, Pentasa, potencjał genotoksyczny, potencjał kancerogenny, produkt leczniczy, profil bezpieczeństwa, przewód pokarmowy, rozwój płodowy, rozwój pourodzeniowy, ryzyko środowiskowe, stężenie w osoczu, toksyczność nerkowa, układ krwiotwórczy - Leksykon substancji czynnych
Ziele wierzbówki kiprzycy – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Produkt leczniczy Ziele Wierzbownicy zawiera ziele wierzbówki kiprzycy (Epilobium angustifolium L., herba) w postaci ziół do zaparzania: 1 g produktu zawiera 1 g surowca, a w saszetkach jedna saszetka zawiera 2,0 g ziela. Aktualna dokumentacja nie obejmuje kompleksowych badań przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa tej substancji roślinnej. Brakuje danych dotyczących toksyczności reprodukcyjnej (wpływ na płodność, rozwój zarodka/płodu, przebieg ciąży i rozwój pourodzeniowy), genotoksyczności (potencjał mutagenny) oraz rakotwórczości (długoterminowy potencjał kancerogenny). W związku z tym nie oceniono formalnie ryzyka związanego z długotrwałym stosowaniem oraz wpływem na układ rozrodczy i potencjał genotoksyczny.
badanie przedkliniczne, działanie niepożądane, Epilobium angustifolium, genotoksyczność, potencjał genotoksyczny, potencjał kancerogenny, potencjał mutagenny, profil bezpieczeństwa, rakotwórczość, substancja roślinna, toksyczność reprodukcyjna, wierzbówka kiprzyca, wpływ na rozrodczość, zaburzenie płodności, zioła do zaparzania - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Atosiban EVER Pharma 6,75 mg/0,9 ml
Badania przedkliniczne atozybanu (octan atozybanu) wykazały korzystny profil bezpieczeństwa, potwierdzony brakiem istotnej toksyczności ogólnoustrojowej przy dawkach dożylnych u szczurów i psów około 10-krotnie wyższych niż dawka terapeutyczna u ludzi oraz dawkach podskórnych do 20 mg/kg/dobę w badaniach trzymiesięcznych. Najwyższa dawka bez efektów niepożądanych (NOAEL) była około 2-krotnie wyższa od dawki klinicznej, co wskazuje na odpowiedni margines bezpieczeństwa. Badania toksyczności reprodukcyjnej, obejmujące okres od zagnieżdżenia do późnej ciąży, nie wykazały toksycznego wpływu na matki ani płody, mimo że ekspozycja płodów szczurzych była około 4-krotnie wyższa niż u ludzi. Wykazano jednak farmakologiczne hamowanie laktacji, zgodne z antagonizmem receptora oksytocynowego, co ma znaczenie kliniczne u kobiet karmiących piersią.
Analizy genotoksyczności in vitro i in vivo nie potwierdziły mutagenności ani onkogenności atozybanu, co jest istotne dla oceny bezpieczeństwa długoterminowego stosowania leku. Pomimo kompleksowych badań, brak jest szczegółowych danych dotyczących wpływu atozybanu na płodność i wczesne etapy rozwoju zarodkowego, co stanowi lukę w pełnej ocenie profilu bezpieczeństwa reprodukcyjnego. Podsumowując, atozyban (Atosiban EVER Pharma, 6,75 mg/0,9 ml) charakteryzuje się dobrze udokumentowanym bezpieczeństwem ogólnoustrojowym i reprodukcyjnym, z wyjątkiem efektu hamowania laktacji, co należy uwzględnić w praktyce klinicznej.
antagonista receptora oksytocynowego, atozyban, dawka lecznicza, działanie niepożądane, hamowanie laktacji, margines bezpieczeństwa terapeutycznego, NOAEL, potencjał genotoksyczny, potencjał onkogenny i mutagenny, receptor oksytocynowy, rozwój zarodkowy, toksyczność, toksyczność ostra i przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, właściwość mutagenna, właściwość onkogenna, wpływ na rozrodczość - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Cetraxal Plus (3 mg + 0,25 mg)/ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa produktu leczniczego Cetraxal Plus, zawierającego 3 mg/ml cyprofloksacyny oraz 0,25 mg/ml fluocynolonu acetonidu, wykazały akceptowalny profil bezpieczeństwa przy stosowaniu miejscowym w postaci kropli do uszu. Cyprofloksacyna, mimo potencjalnego ryzyka uszkodzenia tkanki chrzęstnej i ścięgien obserwowanego w badaniach doustnych i dożylnych, nie wykazała takich efektów przy podaniu dobębenkowym w dawkach klinicznych. Ponadto, dane niekliniczne wskazują na niskie ryzyko ototoksyczności i toksyczności ogólnoustrojowej po miejscowym zastosowaniu połączenia obu substancji czynnych. Fluocynolon acetonid nie wykazał potencjału genotoksycznego, co jest istotne w kontekście bezpieczeństwa długotrwałego stosowania, choć brak jest danych dotyczących jego potencjału kancerogennego oraz toksyczności reprodukcyjnej i rozwojowej.
antybiotyk chinolonowy, aplikacja douszna, badanie genotoksyczności, badanie toksykologiczne, cyprofloksacyna, działanie ogólnoustrojowe, działanie teratogenne, fluocynolon acetonid, kortykosteroid, krople do uszu, ośrodkowy układ nerwowy, ototoksyczność, podanie dobębenkowe, potencjał genotoksyczny, potencjał kancerogenny, tkanka chrzęstna, toksyczność ogólnoustrojowa, toksyczność reprodukcyjna, utrata słuchu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Aknenormin 10 mg 10 mg
Izotretynoina, substancja czynna Aknenorminu, wykazuje stosunkowo niską toksyczność ostrą z wartościami LD50 po podaniu doustnym wynoszącymi około 2000 mg/kg u królików, 3000 mg/kg u myszy oraz ponad 4000 mg/kg u szczurów, co jest znacznie wyższe niż dawki terapeutyczne stosowane u ludzi. Długoterminowe badania toksyczności przewlekłej na szczurach (dawki 2, 8 i 32 mg/kg/dobę przez ponad 2 lata) wykazały odwracalne działania niepożądane, takie jak częściowe wypadanie włosów i podwyższenie stężenia triglicerydów w osoczu, bez obecności masywnych zwapnień tkanek czy zmian w komórkach wątrobowych typowych dla hiperwitaminozy A. Izotretynoina wykazuje silny potencjał teratogenny i embriotoksyczny, co uzasadnia restrykcyjne przeciwwskazania u kobiet w wieku rozrodczym oraz konieczność stosowania skutecznej antykoncepcji podczas terapii.
Aknenormin, badania in vitro, badania in vivo, dawka śmiertelna LD50, działanie embriotoksyczne, działanie mutagenne i karcynogenne, działanie teratogenne, hiperwitaminoza A, izotretynoina, męski układ rozrodczy, morfologia plemników, pochodna witaminy A, potencjał genotoksyczny, potencjał teratogenny, ruchliwość plemników, toksyczność ostra, toksyczność ostra izotretynoiny, toksyczność przewlekła, triglicerydy we krwi - Leksykon substancji czynnych
Glicerol triazotan – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Substancja czynna glicerolu triazotan (Glyceroli trinitras) w roztworze do infuzji Perlinganit (1 mg/ml) została poddana szerokim badaniom przedklinicznym, które nie wykazały istotnych zagrożeń dla pacjentów przy stosowaniu zgodnym z zaleceniami. Badania farmakologiczne potwierdziły brak niekorzystnego wpływu na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy oraz ośrodkowy układ nerwowy. Testy toksyczności po podaniu wielokrotnym na różnych gatunkach zwierząt nie wykazały zmian patologicznych w narządach docelowych, co wskazuje na bezpieczeństwo stosowania terapeutycznego u ludzi.
badanie chromosomowe, badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, badanie przedkliniczne, badanie toksyczności, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, glicerolu triazotan, mutacja genowa, ośrodkowy układ nerwowy, Perlinganit, potencjał genotoksyczny, potencjał karcynogenny, roztwór do infuzji, toksyczność po podaniu wielokrotnym, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tiopental Panpharma 1 g
Przedkliniczne badania toksykologiczne tiopentalu sodu wykazały, że ze względu na specyficzny sposób podawania dożylnie, ryzyko przewlekłego zatrucia jest minimalne. Dane dotyczące genotoksyczności są ograniczone, nie wykazano działania mutagennego, jednak brak jest dedykowanych badań oceniających rakotwórczość tej substancji. Badania na modelach zwierzęcych, w tym naczelnych, wskazują na potencjalną neurotoksyczność w okresie intensywnego rozwoju mózgu i synaptogenezy, manifestującą się utratą komórek nerwowych, co może wiązać się z długotrwałymi zaburzeniami funkcji poznawczych, choć kliniczne znaczenie tych obserwacji pozostaje nieustalone.
badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, działanie mutagenne, interakcja kliniczna, monoterapia tiopentalem, obrzęk płuc, pentoksyfilina, potencjał genotoksyczny, przewlekłe zatrucie, rakotwórczość, środek znieczulający, synaptogeneza, tiopental, tiopental sodu, toksyczność po podaniu wielokrotnym, zaburzenie funkcji poznawczych, znieczulenie - Leksykon substancji czynnych
Teriflunomid – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania teriflunomidu, stosowanego w terapii stwardnienia rozsianego, wykazały toksyczność głównie w tkankach o wysokim wskaźniku proliferacji, takich jak szpik kostny, narządy limfatyczne, jama ustna, przewód pokarmowy, narządy rozrodcze oraz trzustka. Objawy toksyczności obejmowały niedokrwistość, trombocytopenię, leukopenię, limfopenię, zakażenia wtórne oraz zmiany błon śluzowych i strukturalne. W badaniach na zwierzętach wielokrotnie podawano teriflunomid przez okres od 3 do 12 miesięcy, przy czym toksyczne efekty obserwowano przy ekspozycji na dawki równoważne lub niższe niż terapeutyczne u ludzi. Działanie to jest związane z mechanizmem hamowania podziału komórek. Badania genotoksyczności nie wykazały mutagenności ani rakotwórczości teriflunomidu in vivo, mimo że metabolit 4-trifluorometyloanilina (TFMA) wykazywał mutagenne i klastogenne działanie in vitro. Wpływ na reprodukcję obejmował embriotoksyczność i teratogenność u szczurów i królików przy dawkach terapeutycznych, jednak nie stwierdzono wpływu na płodność samców szczurów mimo zmniejszenia liczby plemników. Przenikanie teriflunomidu przez nasienie oceniono jako minimalne, z osoczem kobiety zawierającym stężenie około 100 razy niższe niż po dawce 14 mg u ludzi.
czerwone krwinki, dehydrogenaza dihydroorotanowa, działanie embriotoksyczne, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, działanie utleniające, hamowanie podziałów komórkowych, hamowanie podziału komórek, leukopenia, limfocyty B, limfocyty T, limfopenia, narządy limfatyczne, niedokrwistość, odpowiedź limfoidalna, płytki krwi, potencjał genotoksyczny, stwardnienie rozsiane, substancja czynna, szpik kostny, toksyczność po wielokrotnym podaniu, toksyczny wpływ, układ immunologiczny, zakażenia wtórne - Leksykon substancji czynnych
Chlorfenamina – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Chlorfenamina maleinian, stosowana w preparatach złożonych takich jak FluControl Hot (4 mg chlorfenaminy), Gripex Hot Zatoki, Vicks AntiGrip Max oraz Vicks AntiGrip Zatoki i Katar, charakteryzuje się ograniczonymi danymi przedklinicznymi dotyczącymi bezpieczeństwa samej substancji. Dostępne informacje w charakterystykach produktów koncentrują się głównie na toksyczności paracetamolu, będącego głównym składnikiem tych preparatów. Paracetamol w dawkach terapeutycznych jest bezpieczny, jednak w wysokich dawkach może powodować martwicę zrazików wątroby, methemoglobinemię oraz hemolizę (zwłaszcza u zwierząt). Przewlekłe stosowanie paracetamolu w dawkach terapeutycznych może rzadko prowadzić do odwracalnego, ciężkiego zapalenia wątroby, a objawy zatrucia mogą pojawić się nawet po trzech tygodniach leczenia. Badania genotoksyczności i kancerogenności paracetamolu w dawkach terapeutycznych nie wykazały istotnych zagrożeń.
badanie przedkliniczne, chlorfenaminy maleinian, działanie kancerogenne, hemoliza, martwica wątroby, methemoglobinemia, morfologia krwi, narząd wewnętrzny, potencjał genotoksyczny, preparat złożony, profil bezpieczeństwa, przewlekłe ciężkie zapalenie wątroby, substancja przeciwhistaminowa, toksyczność przewlekła, uszkodzenie przewodu pokarmowego, właściwość hepatotoksyczna, wpływ toksyczny, zahamowanie spermatogenezy, zanik jąder, zmiana zwyrodnieniowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Norvasc 10 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa amlodypiny wykazały, że stosowanie dawek około 50-krotnie przekraczających maksymalną zalecaną dawkę dla ludzi (10 mg, przeliczone na mg/kg masy ciała) u gryzoni powoduje istotne zaburzenia reprodukcyjne, takie jak opóźnienie terminu porodu, wydłużenie czasu porodu oraz obniżoną przeżywalność potomstwa. W badaniach nad płodnością u szczurów, przy dawkach do 10 mg/kg/dobę (około 8-krotnie wyższych niż u ludzi, przeliczone na mg/m² powierzchni ciała), nie stwierdzono wpływu na płodność. Jednak w bardziej specyficznym modelu, gdzie samcom podawano amlodypinę w dawce porównywalnej do stosowanej u ludzi (w mg/kg), zaobserwowano obniżenie stężenia FSH i testosteronu oraz pogorszenie parametrów nasienia, w tym zmniejszenie gęstości nasienia i liczby komórek Sertoliego.
amlodypina, badanie mutagenności, badanie wpływu, bezylan, dawka terapeutyczna, działanie mutagenne, hormon folikulotropowy, komórka Sertoliego, maksymalna tolerowana dawka, parametr nasienia, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa amlodypiny, przeżywalność potomstwa, skutek niepożądany, spermatogeneza, stężenie FSH, testosteron, zaburzenie płodności - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Recigar 1,5 mg
Dane przedkliniczne dotyczące cytyzyny, substancji czynnej Recigar 1,5 mg, wskazują na szeroki indeks terapeutyczny oraz brak istotnej toksyczności po podaniu wielokrotnym u myszy, szczurów i psów. Badania farmakologiczne nie wykazały negatywnego wpływu na układ sercowo-naczyniowy, hemopoezę, błonę śluzową żołądka, nerki, wątrobę ani inne narządy wewnętrzne. W testach in vitro na komórkach wątroby i nerek cytyzyna wykazała mniejszą cytotoksyczność niż nikotyna, z wyjątkiem zwiększonego działania w teście peroksydacji lipidów, co może wynikać z braku istotnej biotransformacji w hepatocytach. Ponadto, badania genotoksyczności na myszach nie potwierdziły potencjału uszkadzania DNA przez cytyzynę.
badania in vitro, badania toksykologiczne, biotransformacja w hepatocytach, błona śluzowa żołądka, cytyzyna, dawka terapeutyczna, dawka toksyczna, działanie cytotoksyczne, działanie embriotoksyczne, działanie genotoksyczne, działanie teratogenne, genotoksyczność, hemopoeza, hepatotoksyczność, indeks terapeutyczny, izolowane komórki wątroby, nerki, nikotyna, peroksydacja lipidów, potencjał genotoksyczny, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność rozwojowa, układ sercowo-naczyniowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Diabufor XR 500 mg
Przedkliniczna ocena bezpieczeństwa metforminy chlorowodorku, substancji czynnej preparatu Diabufor XR, obejmowała szeroki zakres badań nieklinicznych, w tym farmakologię bezpieczeństwa, toksyczność po wielokrotnym podaniu, genotoksyczność, kancerogenność oraz wpływ na reprodukcję i rozwój potomstwa. Badania farmakologiczne nie wykazały istotnych negatywnych efektów na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy ani ośrodkowy układ nerwowy w testowanych dawkach. Testy toksyczności po wielokrotnym podaniu potwierdziły brak istotnego ryzyka nawet przy długotrwałej ekspozycji na metforminę w formie o przedłużonym uwalnianiu. Standardowe testy mutagenności i klastogenności, przeprowadzone in vitro i in vivo, nie wykazały potencjału genotoksycznego, co eliminuje ryzyko uszkodzenia materiału genetycznego.
aberracja chromosomowa, Diabufor XR, działanie rakotwórcze, ekspozycja w ciąży, farmakologia bezpieczeństwa, kancerogeneza, metformina chlorowodorek, mutagenność, ocena histopatologiczna, ośrodkowy układ nerwowy, płodność, potencjał genotoksyczny, rozwój zarodka i płodu, toksyczność, toksyczny wpływ, układ sercowo-naczyniowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Simvastatin Bluefish 40 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa symwastatyny, stosowanej w dawce 40 mg w preparacie Simvastatin Bluefish, potwierdziły, że ryzyko toksyczności jest ściśle związane z jej mechanizmem farmakologicznym – hamowaniem reduktazy HMG-CoA, co skutkuje obniżeniem poziomu cholesterolu i lipoprotein w surowicy. Badania farmakodynamiczne oraz toksykologiczne, w tym testy wielokrotnego podawania na modelach zwierzęcych, nie wykazały nieoczekiwanych działań niepożądanych ani istotnych zagrożeń toksycznych poza przewidywanymi efektami farmakologicznymi. Ponadto, testy genotoksyczności in vitro i in vivo nie potwierdziły mutagenności, clastogenności ani indukcji aberracji chromosomowych, co wskazuje na brak potencjału genotoksycznego leku.
aberracja chromosomowa, badanie genotoksyczności, badanie toksykologiczne, funkcja rozrodcza, kancerogeneza, mechanizm działania symwastatyny, mutagenność, płodność, potencjał genotoksyczny, potencjał kancerogenny, potencjał rakotwórczy, profil toksyczności, reduktaza HMG-CoA, rozwój płodu, symwastatyna, synteza cholesterolu, teratogenność, toksyczność reprodukcyjna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Actair 300 IR
Produkt leczniczy ACTAIR zawiera standaryzowane wyciągi alergenów roztoczy kurzu domowego Dermatophagoides pteronyssinus i Dermatophagoides farinae w dawce 300 IR na tabletkę podjęzykową. Przeprowadzone badania przedkliniczne, obejmujące konwencjonalne testy farmakologiczne, toksyczność po wielokrotnym podaniu, ocenę genotoksyczności oraz tolerancję miejscową, nie wykazały istotnych zagrożeń dla człowieka. Profil bezpieczeństwa potwierdza brak klinicznie istotnych efektów toksycznych oraz nieobecność właściwości genotoksycznych, a także brak niepokojących reakcji miejscowych w obrębie jamy ustnej, co wskazuje na akceptowalną tolerancję leku podawanego podjęzykowo.
badanie farmakologiczne, badanie przedkliniczne, Dermatophagoides farinae, Dermatophagoides pteronyssinus, potencjał genotoksyczny, proces reprodukcyjny, profil bezpieczeństwa, roztocze kurzu domowego, tabletka podjęzykowa, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność preparatu, toksyczność reprodukcyjna, tolerancja miejscowa, właściwość genotoksyczna, wyciąg alergenowy, wyciąg alergenu roztoczy kurzu domowego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Gadovist 1,0 604,72 mg/ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa preparatu Gadovist 1,0 (gadobutrol) wykazały brak istotnego ryzyka dla pacjentów przy stosowaniu zgodnie z zaleceniami. W toksyczności reprodukcyjnej zaobserwowano opóźnienie rozwoju zarodkowego i zwiększoną śmiertelność zarodków u szczurów i królików przy dawkach 8-16-krotnie (powierzchnia ciała) lub 25-50-krotnie (masa ciała) wyższych niż dawka diagnostyczna u ludzi. Nie stwierdzono działania teratogennego nawet przy dawkach przekraczających 8-32 razy (powierzchnia ciała) lub 25-100 razy (masa ciała) dawkę ludzką. Badania toksyczności u noworodków i młodych szczurów nie wykazały zagrożeń, co sugeruje bezpieczeństwo stosowania u dzieci, w tym noworodków donoszonych i niemowląt. Ocena genotoksyczności nie wykazała mutagenności in vivo i in vitro, a badania rakotwórczości uznano za zbędne ze względu na brak właściwości genotoksycznych i toksyczności na szybko rosnące tkanki.
dawka diagnostyczna, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, działanie uczulające, gadobutrol, Gadovist, kurczliwość mięśnia sercowego, margines bezpieczeństwa, mutacja genowa, noworodek donoszony, organogeneza, podanie pozanaczyniowe, potencjał genotoksyczny, profil bezpieczeństwa, rozwój zarodkowy, śmiertelność zarodków, środek kontrastowy oparty na gadolinie, środek kontrastowy z gadolinem, toksyczność ogólna, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność rozwojowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Mirvedol 10 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa memantyny, substancji czynnej leku Mirvedol, wykazały, że neurotoksyczne zmiany typu Olney’a (wakuolizacja i martwica neuronów) pojawiały się jedynie po podaniu bardzo wysokich dawek, przekraczających znacznie dawki terapeutyczne, i były poprzedzone objawami takimi jak ataksja. W badaniach długoterminowych na gryzoniach i innych gatunkach nie zaobserwowano tych efektów, co sugeruje ograniczone znaczenie kliniczne tych zmian. Dodatkowo, nieregularne zmiany w narządzie wzroku stwierdzono u psów i gryzoni, ale nie u małp, a badania okulistyczne u ludzi nie wykazały wpływu memantyny na funkcje wzrokowe. W płucach gryzoni obserwowano odkładanie fosfolipidów w makrofagach związane z kumulacją leku w lizosomach, jednak efekt ten występował tylko przy dawkach znacznie przekraczających dawki terapeutyczne i jego znaczenie kliniczne pozostaje niejasne.
amfifilny kation, antagonista receptora NMDA, ataksja, badanie okulistyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, lizosomy, memantyna, memantyny chlorowodorek, neurotoksyczność, odkładanie fosfolipidów, potencjał genotoksyczny, profil bezpieczeństwa, uszkodzenie typu Olneya, wakuolizacja neuronów, wakuolizacja płuc, zahamowanie wzrostu płodu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Augmentin ES (600 mg + 42,9 mg)/5 ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa preparatu Augmentin ES, zawierającego amoksycylinę trójwodną oraz potasu klawulanian, nie wykazały istotnych klinicznie zaburzeń funkcjonowania głównych układów organizmu ani przeciwwskazań do stosowania leku w docelowej populacji pacjentów. Analizy genotoksyczności potwierdziły brak potencjału do uszkodzeń DNA lub aberracji chromosomowych, co eliminuje ryzyko mutagenności. Ponadto, badania toksyczności reprodukcyjnej nie wykazały negatywnego wpływu na płodność, rozwój zarodka, przebieg ciąży ani rozwój pourodzeniowy potomstwa, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania leku w kontekście reprodukcyjnym.
aberracja chromosomowa, amoksycylina trójwodna, amoksycylina z kwasem klawulanowym, antybiotyk beta-laktamowy, Augmentin ES, badanie farmakologiczne, badanie genotoksyczności, badanie przedkliniczne, badanie toksyczności, błona śluzowa, działanie karcynogenne, działanie rakotwórcze, mutacja genowa, podrażnienie żołądka, potasu klawulanian, potencjał genotoksyczny, przewód pokarmowy, uszkodzenie genetyczne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ranlosin 0,4 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa chlorowodorku tamsulosyny, substancji czynnej leku Ranlosin, obejmowały kompleksową ocenę toksyczności, genotoksyczności, rakotwórczości oraz wpływu na reprodukcję. Badania toksyczności przeprowadzono na myszy, szczurach i psach, uwzględniając zarówno pojedyncze, jak i wielokrotne dawki, wykazując, że działania niepożądane korelują z farmakologicznym mechanizmem antagonisty receptorów α1-adrenergicznych. W badaniach na psach odnotowano zmiany w zapisie EKG przy bardzo dużych dawkach, jednak ich kliniczna istotność nie została potwierdzona, co wskazuje na minimalne ryzyko zaburzeń przewodnictwa sercowego przy dawkach terapeutycznych stosowanych u ludzi (0,4 mg). Kompleksowe testy genotoksyczności in vitro i in vivo wykazały brak właściwości mutagennych, co eliminuje ryzyko uszkodzeń materiału genetycznego.
antagonista receptorów adrenergicznych alfa-1, antagonista receptorów alfa-1 adrenergicznych, badania in vitro, badania in vivo, badania toksykologiczne, chlorowodorek tamsulosyny, działanie rakotwórcze, elektrokardiogram, genotoksyczność, hiperprolaktynemia, hodowla komórkowa, potencjał genotoksyczny, poziom prolaktyny, rozwój postnatalny, rozwój zarodkowo-płodowy, toksyczność, toksyczność reprodukcyjna, układ sercowo-naczyniowy, zaburzenia przewodnictwa sercowego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Memantin NeuroPharma 20 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa memantyny wykazały, że krótkoterminowa ekspozycja na bardzo wysokie dawki leku u szczurów prowadziła do neurotoksycznych zmian, takich jak wakuolizacja i martwica neuronów (uszkodzenie typu Olney’a), jednak te efekty nie pojawiały się w badaniach długoterminowych na gryzoniach i innych gatunkach. W badaniach toksyczności narządu wzroku u psów i gryzoni odnotowano sporadyczne zmiany, które nie występowały u małp ani w badaniach klinicznych u ludzi, co wskazuje na ograniczone kliniczne znaczenie tych obserwacji. W płucach gryzoni stwierdzono odkładanie fosfolipidów w makrofagach płucnych związane z kumulacją memantyny w lizosomach, jednak efekt ten pojawiał się tylko przy dawkach znacznie przekraczających terapeutyczne. Badania genotoksyczności i kancerogenności nie wykazały potencjału mutagennego ani rakotwórczego memantyny, co potwierdza niski profil ryzyka w tym zakresie.
aberracja chromosomowa, amfifilowy kation, antagonista receptora NMDA, ataksja, badanie genotoksyczności, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, fosfolipidy, lizosomy, makrofagi płucne, martwica, memantyna, neurotoksyczność, potencjał genotoksyczny, potencjał kancerogenny, uszkodzenie typu Olneya, wakuolizacja neuronów, wakuolizacja tkanki płucnej, zaburzenia reprodukcyjne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Valinger 25 mg
Przeprowadzone badania przedkliniczne leku Valinger, zawierającego syldenafil, wykazały akceptowalny profil bezpieczeństwa w kontekście wpływu na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy oraz ośrodkowy układ nerwowy. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym na różnych gatunkach zwierząt nie ujawniły istotnych efektów toksycznych przy dawkach terapeutycznych. Testy genotoksyczności in vitro i in vivo, obejmujące mutacje genowe i aberracje chromosomowe, dały wyniki negatywne, co wyklucza potencjał genotoksyczny syldenafilu. Ponadto, badania rakotwórczości na modelach zwierzęcych nie wykazały zwiększonego ryzyka nowotworów związanych z długotrwałym stosowaniem substancji czynnej.
aberracja chromosomowa, badanie in vitro, badanie in vivo, dawka terapeutyczna, efekt toksyczny, genotoksyczność, mutacja genowa, nowotwór, ośrodkowy układ nerwowy, płodność, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, proces reprodukcyjny, rozwój okołoporodowy, rozwój zarodkowo-płodowy, syldenafil, toksyczność, toksyczność reprodukcyjna, układ sercowo-naczyniowy, zaburzenie erekcji - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Rivastigmin Orion 3 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa rywastygminy obejmowały toksyczność po wielokrotnym podaniu, genotoksyczność, rakotwórczość oraz wpływ na reprodukcję i rozwój płodu, przeprowadzone na szczurach, myszach i psach. Wyniki wskazują, że obserwowane efekty toksyczne były związane głównie z nasilonym działaniem farmakologicznym leku, bez specyficznej toksyczności narządowej. Testy genotoksyczności wykazały brak mutagenności w większości badań in vitro i in vivo, z wyjątkiem pozytywnego wyniku testu aberracji chromosomowych na ludzkich limfocytach przy ekspozycji 104-krotnie przekraczającej maksymalne stężenia kliniczne. Test mikrojąderkowy in vivo oraz badania metabolitu NAP226-90 potwierdziły niski potencjał genotoksyczny. W badaniach rakotwórczości nie stwierdzono działania kancerogennego przy dawkach do 6-krotnie wyższych niż maksymalna dawka kliniczna 12 mg/dobę.
aberracje chromosomowe, badanie in vitro, badanie in vivo, badanie teratogenności, działanie farmakologiczne leku, działanie genotoksyczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, limfocyty obwodowe, maksymalna dawka tolerowana, podrażnienie oczu, podrażnienie śluzówki, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, przenikanie przez łożysko, rywastygmina, test mikrojąderkowy, toksyczność narządowa, toksyczność po podaniu wielokrotnym - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Histigen 16 mg
Dane przedkliniczne dotyczące dichlorowodorku betahistyny wykazują korzystny profil bezpieczeństwa w modelach zwierzęcych. Badania toksyczności ostrej i przewlekłej, przeprowadzone na szczurach i psach, wykazały brak objawów toksyczności przy dawkach do 500 mg/kg masy ciała (szczury, 18 miesięcy) oraz do 25 mg/kg masy ciała (psy, 6 miesięcy), co znacznie przekracza dawki terapeutyczne stosowane u ludzi. Działania niepożądane ze strony ośrodkowego układu nerwowego obserwowano jedynie przy dożylnym podaniu dawki ≥120 mg/kg u psów i pawianów, co również jest dawką wielokrotnie wyższą niż kliniczna. Ocena genotoksyczności nie wykazała działania mutagennego, a badania długoterminowe nie potwierdziły potencjału rakotwórczego betahistyny.
badanie przedkliniczne, dawka terapeutyczna, dichlorowodorek betahistyny, droga dożylna, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, ekspozycja na lek, margines bezpieczeństwa, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał genotoksyczny, profil bezpieczeństwa leku, toksyczność ostra i przewlekła, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Oxycardil 60 60 mg
Diltiazem chlorowodorek, substancja czynna leku Oxycardil 60, został poddany szerokim badaniom przedklinicznym oceniającym jego bezpieczeństwo. Testy mutagenności in vitro i in vivo wykazały brak potencjału genotoksycznego, a badania karcynogenności nie potwierdziły właściwości rakotwórczych. Jednakże, badania reprodukcyjne ujawniły istotne działania niepożądane: embriotoksyczność objawiającą się obumieraniem zarodków, teratogenność manifestującą się wadami rozwojowymi kręgosłupa i kończyn u myszy, szczurów i królików oraz zaburzenia płodności u szczurów. Dodatkowo, u szczurów po dootrzewnowym podaniu wysokich dawek diltiazemu zaobserwowano rzadkie wady układu sercowo-naczyniowego.
badanie in vitro, badanie in vivo, badanie mutagenności, diltiazem chlorowodorek, dystocja, działanie teratogenne, embriotoksyczność, obumieranie zarodków, okres okołoporodowy, podanie dootrzewnowe, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, rozwój płodowy, toksyczność reprodukcyjna, umieralność okołoporodowa, wada rozwojowa kręgosłupa, wada układu sercowo-naczyniowego, właściwości karcynogenne, wpływ na rozród, zaburzenie płodności - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Cefuroxime Dali Pharma 750 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa cefuroksymu obejmowały ocenę wpływu na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy oraz ośrodkowy układ nerwowy, nie wykazując istotnych zagrożeń dla organizmu ludzkiego. Testy toksyczności po podaniu wielokrotnych dawek potwierdziły akceptowalny profil bezpieczeństwa przy stosowaniu terapeutycznych dawek leku. Badania genotoksyczności nie wykazały potencjału mutagennego ani uszkadzającego DNA, a ocena toksyczności reprodukcyjnej i rozwojowej nie wskazała na ryzyko teratogenności czy zaburzeń płodności. Formalne badania kancerogenności nie zostały przeprowadzone, jednak dostępne dane nie sugerują działania rakotwórczego cefuroksymu.
antybiotyk, cefalosporyna, cefuroksym, działanie mutagenne, działanie niepożądane, gamma-glutamylotranspeptydaza, kancerogenność, ośrodkowy układ nerwowy, parametr laboratoryjny, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, teratogenność, test laboratoryjny, toksyczność dawek powtarzanych, toksyczność reprodukcyjna, układ sercowo-naczyniowy, zaburzenia płodności - Leksykon substancji czynnych
Sodu siarczan bezwodny – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Ocena bezpieczeństwa stosowania sodu siarczanu bezwodnego, stanowiącego 5,700 g w każdej saszetce produktu Fortrans (całkowita masa proszku 73,690 g), opiera się na badaniach przedklinicznych całej formulacji. Badania farmakologiczne i toksykologiczne, w tym toksyczność ostra oraz po podaniu wielokrotnym, nie wykazały istotnych zagrożeń zdrowotnych. Profil bezpieczeństwa oceniano w kontekście typowego dawkowania stosowanego jako środek przeczyszczający do przygotowania jelita przed procedurami diagnostycznymi. Ponadto, badania genotoksyczności całej formulacji nie wykazały potencjału genotoksycznego, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania sodu siarczanu bezwodnego w warunkach klinicznych.
badanie diagnostyczne, badanie farmakologiczne, badanie toksykologiczne, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, karcynogenność, makrogol 4000, oczyszczanie jelita, potasu chlorek, potencjał genotoksyczny, sodu chlorek, sodu siarczan bezwodny, sodu wodorowęglan, środek przeczyszczający, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym - Leksykon substancji czynnych
Aspartam – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Aspartam (E 951), stosowany jako substancja pomocnicza w tabletkach ulegających rozpadowi w jamie ustnej, takich jak Ayupil i Mirtagen, nie wykazuje istotnego ryzyka toksycznego w badaniach przedklinicznych. Zawartość aspartamu w tabletkach Ayupil waha się od 1,6 mg do 24,8 mg w zależności od dawki (12,5 mg do 200 mg substancji czynnej), natomiast w Mirtagen od 3 mg do 9 mg (dla dawek 15 mg do 45 mg). Badania farmakologiczne, toksyczności po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności oraz ocena potencjału rakotwórczego nie wykazały zagrożeń dla funkcji narządów, materiału genetycznego ani ryzyka nowotworowego u ludzi.
aberracja chromosomowa, badanie farmakologiczne, charakterystyka produktu leczniczego, działanie rakotwórcze, farmakologia bezpieczeństwa, marker biochemiczny, mutacja genowa, narząd wewnętrzny, ocena histopatologiczna, parametr hematologiczny, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, substancja pomocnicza, substancja słodząca, tabletka ulegająca rozpadowi w jamie ustnej, toksyczność dawki wielokrotnej, toksyczny wpływ na rozród, uszkodzenie DNA - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Fampridine Zentiva 10 mg
Przedkliniczna ocena bezpieczeństwa famprydyny opiera się na badaniach toksykologicznych przeprowadzonych na modelach zwierzęcych po wielokrotnym podaniu doustnym. Charakterystycznym zjawiskiem jest szybki początek działań niepożądanych, pojawiających się zwykle w ciągu pierwszych 2 godzin od podania. Objawy kliniczne, obserwowane u różnych gatunków, obejmowały drżenie, drgawki, ataksję, duszność, przyspieszone oddychanie, rozszerzenie źrenic, prostrację, zaburzenia wokalizacji, zwiększone ślinienie, zaburzenia chodu oraz nadpobudliwość. W badaniach na szczurach odnotowano pojedyncze przypadki niedrożności układu moczowego prowadzące do zgonu, co wymaga dalszej analizy pod kątem potencjalnego związku przyczynowego z famprydyną. W badaniach reprodukcyjnych na szczurach i królikach dawki toksyczne dla samic ciężarnych powodowały zmniejszenie masy i żywotności płodów, jednak bez zwiększenia ryzyka wad rozwojowych czy zaburzeń płodności.
ataksja, badanie in vitro, badanie in vivo, badanie toksykologiczne, duszność, działanie farmakologiczne, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, niedrożność układu moczowego, objaw neurologiczny, potencjał genotoksyczny, prostracja, rozszerzenie źrenicy, wada rozwojowa, zaburzenie chodu, żywotność płodu - Leksykon substancji czynnych
Chlorek cetylopirydyniowy – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Chlorek cetylopirydyniowy, stosowany miejscowo w leczeniu stanów zapalnych jamy ustnej i gardła, wykazuje szeroki margines bezpieczeństwa potwierdzony badaniami przedklinicznymi. Dawka letalna (LD50) wynosi 200 mg/kg m.c. u szczurów oraz 400 mg/kg m.c. u królików, co znacznie przekracza dawki terapeutyczne stosowane u ludzi. Przewlekłe podawanie dawki 10 mg/kg m.c./dobę przez 3 tygodnie u królików nie wywołało istotnych działań niepożądanych, co świadczy o dobrej tolerancji substancji. Badania genotoksyczności, rakotwórczości oraz wpływu na rozród i rozwój potomstwa nie wykazały ryzyka dla pacjentów, a działania toksyczne pojawiały się jedynie przy ekspozycji znacznie przekraczającej dawki terapeutyczne. Miejscowa tolerancja jest optymalna, a ryzyko uczuleń ograniczone do osób z nadwrażliwością na czwartorzędowe sole amoniowe.
badanie farmakologiczne, bakteryjna flora jelitowa, chlorek cetylopirydyniowy, chlorowodorek benzydaminy, chlorowodorek lidokainy, czwartorzędowa sól amoniowa, dawka letalna, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, działanie toksyczne, genotoksyczność, glukonian cynku, mikroflora bakteryjna, nadwrażliwość, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, stan zapalny gardła, stan zapalny jamy ustnej, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność przewlekła, toksyczny wpływ na rozród, tolerancja miejscowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Actigra Forte 50 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa syldenafilu, substancji czynnej produktu leczniczego Actigra Forte (50 mg), obejmowały kompleksową ocenę wpływu na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy oraz ośrodkowy układ nerwowy. Wyniki nie wykazały istotnych zagrożeń, co jest zgodne z mechanizmem działania leku polegającym na hamowaniu fosfodiesterazy typu 5 (PDE5) i zwiększeniu stężenia cGMP. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym na modelach zwierzęcych nie wykazały toksyczności narządowej przy dawkach terapeutycznych stosowanych u ludzi. Ponadto, testy genotoksyczności in vitro i in vivo nie potwierdziły mutagennego ani clastogennego potencjału syldenafilu.
badania in vitro i in vivo, badania przedkliniczne, cGMP, farmakologia bezpieczeństwa, fosfodiesteraza typu 5, margines bezpieczeństwa, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, rozwój okołoporodowy, rozwój zarodkowo-płodowy, ryzyko teratogenne, syldenafil, toksyczność narządowa, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na rozród, układ sercowo-naczyniowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Alepton 100 mg
Produkt leczniczy Alepton zawiera kwas acetylosalicylowy w dawce 100 mg w postaci tabletek dojelitowych. Przedkliniczne badania toksykologiczne wykazały, że głównym potencjalnym działaniem niepożądanym jest nefrototoksyczność, obserwowana na modelach zwierzęcych. Działanie fetotoksyczne i teratogenne kwasu acetylosalicylowego stwierdzono jedynie przy dawkach co najmniej siedmiokrotnie wyższych niż maksymalne dawki terapeutyczne stosowane u ludzi, co ogranicza kliniczne znaczenie tych obserwacji. W badaniach tych dawki toksyczne dla płodu były również toksyczne dla matki, co dodatkowo podkreśla ograniczony wpływ na reprodukcję przy standardowej terapii.
dawka terapeutyczna, działanie fetotoksyczne i teratogenne, działanie mutagenne i rakotwórcze, genotoksyczność, kwas acetylosalicylowy, model zwierzęcy, nefrototoksyczność, potencjał genotoksyczny, profil bezpieczeństwa przedklinicznego, salicylany, tabletki dojelitowe, toksyczność narządowa, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie nerek, wskazania sercowo-naczyniowe - Leksykon substancji czynnych
Lactobacillus fermentum – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa Lactobacillus fermentum, w tym szczepu 57A obecnego w preparacie dopochwowym inVag (≥10⁹ CFU, stanowiący 25% składu bakterii kwasu mlekowego) oraz szczepów zawartych w preparacie doustnym Lacteol Fort 340 mg (inaktywowane szczepy w ilości 10 x 10⁹), nie wykazały istotnych zagrożeń dla zdrowia człowieka. Testy in vitro obejmowały ocenę cytotoksyczności, potencjału immunogennego oraz wpływu na komórki nabłonkowe i układ odpornościowy, nie potwierdzając działania toksycznego ani genotoksycznego. Badania na modelach zwierzęcych wykazały brak toksyczności ostrej, podostrej i przewlekłej, a także brak potencjału mutagennego i uszkodzeń chromosomów. W przypadku preparatu inVag potwierdzono również brak działania drażniącego i uczulającego na błony śluzowe pochwy, co jest kluczowe dla bezpieczeństwa stosowania miejscowego.
badanie in vitro, badanie toksyczności, bakteria kwasu mlekowego, błona śluzowa pochwy, cytotoksyczność, działanie drażniące, immunogenność, inaktywowany szczep, komórka nabłonkowa, Lactobacillus delbrueckii, Lactobacillus fermentum, model zwierzęcy, mutacja, podanie systemowe, potencjał genotoksyczny, preparat miejscowy, probiotyk, reakcja autoimmunologiczna, toksyczność ostra, toksyczność podostra, tolerancja miejscowa, układ immunologiczny, uszkodzenie chromosomu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Nironovo SR 8 mg
Badania przedkliniczne ropinirolu w postaci tabletek o przedłużonym uwalnianiu (Nironovo SR) wykazały, że substancja aktywna wpływa na proces implantacji zarodka u szczurów poprzez obniżenie stężenia prolaktyny, jednakże efekt ten ma ograniczone znaczenie kliniczne u ludzi. W toksyczności rozwojowej zaobserwowano dawkozależne efekty: przy 60 mg/kg/dobę (około 2× AUC maksymalnej dawki u ludzi) zmniejszenie masy ciała płodów, przy 90 mg/kg/dobę (około 3× AUC) zwiększoną śmiertelność płodów, a przy 150 mg/kg/dobę (około 5× AUC) wady wrodzone palców. Brak działania teratogennego stwierdzono przy dawce 120 mg/kg/dobę u szczurów oraz 20 mg/kg/dobę u królików (~9,5× Cmax). Interakcja ropinirolu z lewodopą u królików (10 mg/kg/dobę, ~4,8× Cmax) nasilała wady rozwojowe palców, co wskazuje na potencjalne ryzyko przy jednoczesnym stosowaniu tych leków.
bezpieczeństwo kardiologiczne, ciśnienie tętnicze krwi, czynność serca, degeneracja siatkówki, działanie teratogenne, gen HERG, genotoksyczność, gruczolak jądra, hiperprolaktynemia, implantacja zarodka, komórki Leydiga, masa ciała płodu, obumieranie płodu, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, prolaktyna, rakotwórczość, repolaryzacja serca, ropinirol, układ dopaminergiczny, wady wrodzone palców - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Vasilip 10 mg
Przedkliniczna ocena bezpieczeństwa symwastatyny, substancji czynnej leku Vasilip, obejmowała szeroki zakres badań na modelach zwierzęcych, w tym farmakodynamikę, toksyczność po wielokrotnym podaniu, genotoksyczność, rakotwórczość oraz wpływ na rozrodczość i rozwój potomstwa. Wyniki wykazały, że ryzyko stosowania symwastatyny u ludzi jest związane głównie z jej farmakologicznym mechanizmem działania jako inhibitora reduktazy HMG-CoA, bez dodatkowych zagrożeń toksycznych. Badania genotoksyczności nie wykazały potencjału mutagennego, a testy rakotwórczości nie wskazały na zwiększone ryzyko nowotworów.
działanie niepożądane, farmakodynamika, genotoksyczność, inhibitor reduktazy HMG-CoA, inhibitor syntezy cholesterolu, mechanizm działania leku, model zwierzęcy, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, potencjał teratogenny, profil bezpieczeństwa, symwastatyna, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wielokrotnego podania - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Sitagliptin TZF 25 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa sytagliptyny wykazały toksyczność narządową (nerki, wątroba) u gryzoni przy ekspozycji przekraczającej 58-krotnie poziom kliniczny, bez efektów przy 19-krotnym narażeniu. U szczurów stwierdzono nieprawidłowości w rozwoju siekaczy przy 67-krotnym narażeniu, natomiast u psów objawy neurotoksyczne i zwyrodnienie mięśni szkieletowych pojawiły się przy 23-krotnym narażeniu, bez efektów przy 6-krotnym. Badania genotoksyczności i kancerogenności potwierdziły brak działania mutagennego i kancerogennego u myszy, a u szczurów zwiększenie częstości guzów wątroby wiązało się z hepatotoksycznością przy 58-krotnym narażeniu. Wpływ na reprodukcję był minimalny, z nieistotnym klinicznie wzrostem zniekształceń żeber u płodów szczurów przy ekspozycji >29-krotnej oraz toksycznością dla matek królików przy podobnym poziomie narażenia. Sytagliptyna przenika do mleka szczurów w stosunku 4:1 względem osocza.
ataksja, badanie toksykologiczne, bezpieczeństwo kliniczne, dyspnea, działanie hepatotoksyczne, działanie kancerogenne, działanie toksyczne sytagliptyny, genotoksyczność sytagliptyny, margines bezpieczeństwa, nieprawidłowości siekaczy, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, rak wątroby, sytagliptyna, toksyczność matczyna, toksyczność narządowa, toksyczny wpływ na reprodukcję, wpływ na rozrodczość, zniekształcenia żeber, zwyrodnienie mięśni szkieletowych - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ayupil 12,5 mg
Przedkliniczne badania klozapiny, substancji czynnej preparatu Ayupil w formie tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej (dawki 12,5 mg, 25 mg, 100 mg oraz 200 mg), wykazały brak istotnych zagrożeń dla pacjentów przy stosowaniu zgodnie z zaleceniami. Standardowe testy farmakologii bezpieczeństwa nie ujawniły negatywnego wpływu na układy sercowo-naczyniowy, oddechowy oraz ośrodkowy układ nerwowy. Badania toksyczności po wielokrotnym podaniu potwierdziły tolerancję organizmu na długotrwałe stosowanie, a testy genotoksyczności (in vitro i in vivo) nie wykazały mutagennego ani klastogennego potencjału klozapiny. Długoterminowe analizy na modelach zwierzęcych nie wskazały na zwiększone ryzyko karcynogenności.
aberracja chromosomowa, badanie toksykologiczne, działanie rakotwórcze, farmakologia bezpieczeństwa, karmienie piersią, klozapina, monitorowanie kliniczne, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, ryzyko karcynogenne, substancja czynna, tabletka ulegająca rozpadowi w jamie ustnej, test in vitro, test in vivo, toksyczność dawki wielokrotnej, toksyczność reprodukcyjna, układ sercowo-naczyniowy, wiek rozrodczy, wpływ na płodność - Leksykon substancji czynnych
Ropinirol – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Ropinirol, stosowany w terapii choroby Parkinsona oraz zespołu niespokojnych nóg, wykazuje profil toksyczności związany głównie z jego mechanizmem działania farmakologicznego, obejmujący hipoprolaktynemię, obniżenie ciśnienia tętniczego, bradykardię oraz zmiany behawioralne. W badaniach długoterminowych u szczurów albinosów zaobserwowano degenerację siatkówki przy dawce 50 mg/kg m.c./dobę, co wiązano z nadmierną ekspozycją na światło. Ropinirol nie wykazał działania genotoksycznego ani rakotwórczego u myszy, natomiast u szczurów stwierdzono rozrost komórek Leydiga i gruczolaka jądra, uznane za specyficzne gatunkowo i nieistotne klinicznie dla ludzi. Badania toksyczności reprodukcyjnej wskazały na dawko-zależne efekty teratogenne u szczurów przy dawkach od 60 do 150 mg/kg m.c./dobę, znacznie przekraczających maksymalne dawki stosowane u ludzi (MRHD: 4 mg/dobę dla zespołu niespokojnych nóg, 24 mg/dobę dla choroby Parkinsona). U królików nie stwierdzono wpływu na organogenezę przy monoterapii do 20 mg/kg, jednak współpodawanie ropinirolu (10 mg/kg) z L-dopą zwiększało częstość i nasilenie wad wrodzonych palców.
badanie in vitro, badanie in vivo, badanie toksyczności, choroba Parkinsona, ciśnienie tętnicze krwi, czynność serca, degeneracja siatkówki, działanie genotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, gruczolak jądra, hipoprolaktynemia, kanał potasowy, L-DOPA, mięsień sercowy, obumieranie płodów, organogeneza, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, prąd hERG, repolaryzacja komórek, ropinirol, rozrost komórek Leydiga, stężenie prolaktyny, toksyczność reprodukcyjna, wada wrodzona palców, zagnieżdżenie zarodka, zespół niespokojnych nóg - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Duomox 1 g
Przedkliniczne badania amoksycyliny, substancji czynnej leku Duomox, wykazały korzystny profil bezpieczeństwa, nie ujawniając istotnych zagrożeń dla organizmu ludzkiego. Ocena farmakologiczna obejmowała wpływ na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy oraz ośrodkowy układ nerwowy, nie wykazując negatywnych efektów. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym, symulujące przewlekłe stosowanie, nie wykazały toksyczności narządowej. Testy genotoksyczności, w tym mutacje genowe, aberracje chromosomowe i uszkodzenia DNA, nie potwierdziły działania genotoksycznego, co potwierdza bezpieczeństwo leku w kontekście materiału genetycznego.
aberracja chromosomowa, amoksycylina, antybiotyk beta-laktamowy, badanie farmakologiczne, beta-laktam, działanie genotoksyczne, działanie rakotwórcze, lek przeciwbakteryjny, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał genotoksyczny, potencjał kancerogenny, rozwój zarodkowo-płodowy, test genotoksyczności, test mutacji genowej, toksyczność narządowa, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie DNA - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – OxyContin 80 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne oksykodonu chlorowodorku, substancji czynnej preparatu OxyContin, wykazały brak istotnych negatywnych efektów na płodność samców i samic szczurów oraz na wczesny rozwój zarodkowy przy dawkach do 8 mg/kg mc. Nie stwierdzono również teratogenności u szczurów (do 8 mg/kg/dobę) i królików (do 5 mg/kg/dobę). Ocena genotoksyczności wykazała działanie klastogenne in vitro, jednak badania in vivo nie potwierdziły tych efektów, nawet przy dawkach toksycznych, co sugeruje obecność mechanizmów ochronnych organizmu. Brak jest natomiast danych dotyczących poporodowych skutków prenatalnej ekspozycji oraz długoterminowych badań kancerogenności, co stanowi istotne ograniczenia w pełnej ocenie bezpieczeństwa leku.
badania długoterminowe, badania farmakologiczne, badania kancerogenności, badania toksykologiczne, działanie klastogenne, działanie teratogenne, ekspozycja płodu, ekspozycja prenatalna, oksykodonu chlorowodorek, płodność, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, rozwój zarodkowy, toksyczność reprodukcyjna, wady rozwojowe - Leksykon substancji czynnych
Sticta pulmonaria – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Substancja czynna Sticta pulmonaria, obecna w leku Stodal w potencji 3CH (rozcieńczenie 1:100 powtórzone trzykrotnie), występuje w ilości 0,0044 ml na 4 g granulek. W dokumentacji produktu leczniczego Stodal brak jest szczegółowych danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa tej substancji. Nie przedstawiono wyników badań toksyczności ostrej i przewlekłej, potencjału genotoksycznego, rakotwórczego, wpływu na rozrodczość i rozwój, ani danych dotyczących tolerancji miejscowej czy farmakologicznych badań bezpieczeństwa. Brak tych informacji dotyczy również pozostałych substancji czynnych zawartych w preparacie, takich jak Pulsatilla 3CH, Rumex crispus 6CH czy Bryonia 3CH.
Antimonium tartaricum, badanie farmakologiczne, badanie toksykologiczne, Bryonia, Coccus cacti, Ipeca, kancerogenność, mutagenność, Myocardium, płucnica islandzka, potencja 3CH, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, Pulsatilla, Rumex crispus, Spongia tosta, Sticta pulmonaria, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, tolerancja miejscowa, wpływ na rozrodczość - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Metformin hydrochloride Sandoz 750 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa metforminy chlorowodorku obejmowały szeroki zakres testów farmakologicznych i toksykologicznych, które nie wykazały istotnych zagrożeń dla organizmu ludzkiego. Ocena wpływu na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy oraz ośrodkowy układ nerwowy potwierdziła korzystny profil bezpieczeństwa farmakologicznego. Długotrwałe podawanie metforminy nie powodowało klinicznie istotnych efektów toksycznych w badanych narządach i parametrach hematologicznych oraz biochemicznych. Testy genotoksyczności in vitro i in vivo nie wykazały zdolności metforminy do indukowania mutacji genowych ani aberracji chromosomowych, co potwierdza brak potencjału genotoksycznego leku.
aberracja chromosomowa, badanie farmakologiczne, badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, dawka terapeutyczna, działanie rakotwórcze, efekt kancerogenny, materiał genetyczny, metformina chlorowodorek, model zwierzęcy, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał genotoksyczny, profil bezpieczeństwa, profil hematologiczny, rozwój embrionalny, rozwój płodowy, rozwój pourodzeniowy, teratogenność, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, układ sercowo-naczyniowy - Leksykon substancji czynnych
Bromek ipratropiowy – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Bromek ipratropiowy wykazuje niski profil toksyczności ostrej i przewlekłej w badaniach przedklinicznych na różnych gatunkach zwierząt laboratoryjnych, z zastosowaniem podania wziewnego, doustnego i dożylnego. LD50 po podaniu doustnym wynosiła 1585 mg/kg u myszy, 1925 mg/kg u szczurów i 1920 mg/kg u królików, natomiast po podaniu dożylnym odpowiednio 13,6 mg/kg, 15,8 mg/kg i około 18,2 mg/kg. Po podaniu wziewnym minimalna dawka śmiertelna u świnek morskich wynosiła 199 mg/kg, a u szczurów nie odnotowano śmiertelności nawet przy najwyższych dawkach. Objawy toksyczności obejmowały rozszerzenie źrenic, suchość błon śluzowych, duszność, drżenia, skurcze i tachykardię. W badaniach przewlekłych ustalono NOAEL na poziomie 0,38 mg/kg/dobę u szczurów, 0,18 mg/kg/dobę u psów i 0,8 mg/kg/dobę u małp Rhesus przy podaniu wziewnym do 6 miesięcy, bez istotnych zmian histopatologicznych w układzie oddechowym i innych narządach. Badania immunogenności, genotoksyczności i rakotwórczości nie wykazały działania niepożądanego, a badania reprodukcyjne potwierdziły brak teratogenności bromku ipratropiowego nawet przy dawkach wziewnych do 1,8 mg/kg/dobę u królików i 1,5 mg/kg/dobę u szczurów.
aerozol inhalacyjny, beta-agonista, bromek ipratropiowy, bromowodorek fenoterolu, CFC, duszność, działanie genotoksyczne, działanie guzotwórcze, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, immunogenność, LD50, minimalna dawka śmiertelna, mydriaza, NOAEL, potencjał genotoksyczny, reakcja anafilaktyczna, reprodukcja i rozwój płodu, salbutamol, tachykardia, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczność ostra i przewlekła, toksyczność zarodkowa, tolerancja miejscowa, układ oskrzelowo-płucny, wada rozwojowa, zmiany histopatologiczne