potencjał genotoksyczny
Potencjał genotoksyczny odnosi się do zdolności substancji chemicznej, fizycznej lub biologicznej do wywoływania uszkodzeń DNA, które mogą prowadzić do mutacji genetycznych. Substancje o działaniu genotoksycznym mogą indukować zmiany w materiale genetycznym poprzez różne mechanizmy, m.in. pęknięcia nici DNA, tworzenie adduktów DNA czy zaburzenia procesu replikacji.
W praktyce klinicznej ocena potencjału genotoksycznego jest kluczowym elementem badań toksykologicznych leków, substancji chemicznych i czynników środowiskowych. Substancje wykazujące działanie genotoksyczne stanowią istotne zagrożenie dla zdrowia, gdyż mogą inicjować proces kancerogenezy, powodować wady wrodzone czy zaburzenia reprodukcyjne.
Badania potencjału genotoksycznego obejmują szereg testów in vitro i in vivo, m.in. test Amesa, test mikrojądrowy, test aberracji chromosomowych czy test kometowy. W farmakologii klinicznej ocena genotoksyczności jest obligatoryjnym elementem badań przedklinicznych nowych związków chemicznych przed ich wprowadzeniem do badań z udziałem ludzi.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Nagietek lekarski – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Nagietek lekarski (Calendula officinalis) jest składnikiem wielu preparatów leczniczych dostępnych w różnych postaciach farmaceutycznych, takich jak maści (Homeoplasmine 0,1 g/100 g, Traumeel S 0,45 g/100 g), tabletki drażowane (Homeovox 0,091 mg/tabletkę, Sedatif PC 0,05 mg/tabletkę 250 mg), krople doustne (Limfodrenaż-Pascoe Basic 0,45 g/10 g) oraz żele (Traumeel S 0,45 g/100 g). Substancja występuje zarówno w formie nalewki macierzystej (TM) jak i rozcieńczenia homeopatycznego 6CH. Analiza oficjalnych charakterystyk produktów leczniczych wykazała brak dostępnych danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania nagietka lekarskiego, co uniemożliwia pełną ocenę jego profilu toksykologicznego i farmakokinetycznego na etapie przedklinicznym.
badanie farmakokinetyczne, badanie przedkliniczne, charakterystyka produktu leczniczego, Homeoplasmine, Homeovox, krople doustne, Limfodrenaż-Pascoe Basic, nagietek lekarski, nalewka macierzysta, postać farmaceutyczna, potencjał genotoksyczny, produkt leczniczy, profil bezpieczeństwa, rozcieńczenie homeopatyczne, Sedatif PC, stosowanie zewnętrzne, tabletka drażowana, test toksykologiczny, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, Traumeel S - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Minorga 20 mg/ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa minoksydylu, substancji czynnej produktu Minorga (20 mg/ml, roztwór na skórę), wykazały, że potencjalne ryzyko negatywnego wpływu na płodność oraz rozwój zarodka i płodu pojawia się jedynie przy ekspozycji na dawki znacznie przekraczające te stosowane klinicznie. Minoksydyl nie wykazuje działania genotoksycznego, co potwierdzają badania braku mutagenności i aberracji chromosomowych. W badaniach rakotwórczości u szczurów i myszy zaobserwowano wzrost częstości nowotworów hormonozależnych, jednak mechanizm ten był wtórny do hiperprolaktynemii indukowanej wysokimi dawkami, co jest specyficzne dla gryzoni i nie przekłada się na ryzyko u ludzi stosujących standardowe dawki terapeutyczne.
aberracja chromosomowa, badanie rakotwórczości, działanie fototoksyczne, działanie genotoksyczne, działanie onkogenne, hiperprolaktynemia, immunoglobulina E, minoksydyl, Minorga, nowotwór hormonozależny, podrażnienie skóry, podwyższony poziom prolaktyny, potencjał alergizujący, potencjał genotoksyczny, procesy reprodukcyjne, profil bezpieczeństwa leku, reakcja alergiczna, reakcja fotoalergiczna, rozwój zarodka, stosowanie miejscowe, tolerancja miejscowa, uszkodzenie materiału genetycznego, wpływ na organizm, zaburzenia rozrodcze - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Nervosol –
Produkt leczniczy NERVOSOL jest płynem doustnym zawierającym wyciąg złożony (1:2) z korzenia kozłka (25%), ziela melisy (25%), korzenia arcydzięgla (20%), szyszki chmielu (15%) oraz kwiatu lawendy (15%), ekstraktowany w 60% etanolu (V/V). Gotowy preparat zawiera wysokie stężenie etanolu w zakresie 50-57% (V/V). W charakterystyce produktu leczniczego brak jest danych z badań przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania, w tym oceny toksyczności ostrej, podostrej, przewlekłej, genotoksyczności, rakotwórczości oraz wpływu na rozrodczość i rozwój płodu.
badania przedkliniczne, badania toksykologiczne, choroba układu nerwowego, choroba wątroby, etanol, korzeń arcydzięgla, korzeń kozłka, kwiat lawendy, padaczka, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, rozpuszczalnik ekstrakcyjny, rozwój płodu, szyszka chmielu, toksyczność leku, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, uzależnienie od alkoholu, wpływ na rozrodczość, wyciąg złożony, ziele melisy - Leksykon substancji czynnych
Loratadyna – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Loratadyna, szeroko stosowana w terapii przeciwalergicznej, wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa potwierdzony licznymi badaniami przedklinicznymi. Badania farmakologiczne bezpieczeństwa, toksyczności po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności oraz potencjalnego działania rakotwórczego nie wykazały istotnych zagrożeń dla człowieka w dawkach terapeutycznych. Testy genotoksyczności i rakotwórczości dały wyniki negatywne, co eliminuje ryzyko mutagenne i kancerogenne. W badaniach toksyczności po podaniu wielokrotnym loratadyna była dobrze tolerowana, a dawki wielokrotnie przekraczające kliniczne nie wywoływały istotnych efektów niepożądanych. W przypadku połączenia loratadyny z siarczanem pseudoefedryny (dawki do 150 mg/kg u szczurów i 120 mg/kg u królików, odpowiednio 30- i 24-krotnie wyższe niż dawki kliniczne) toksyczność była niska i nie przekraczała sumy toksyczności poszczególnych składników, bez działania teratogennego.
badanie farmakologiczne, badanie genotoksyczności, badanie przedkliniczne, badanie toksyczności, dane niekliniczne, dawka kliniczna, dawka terapeutyczna, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, lecznictwo przeciwalergiczne, loratadyna, potencjał genotoksyczny, potencjał kancerogenny, potencjał mutagenny, profil bezpieczeństwa, przeżywalność potomstwa, siarczan pseudoefedryny, stężenie loratadyny w osoczu, toksyczność skojarzenia, toksyczny wpływ na reprodukcję, uszkodzenie materiału genetycznego, wada rozwojowa, wydłużenie porodu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Bactrazol 500 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne azytromycyny, substancji czynnej leku Bactrazol, wykazały korzystny profil bezpieczeństwa przy stosowaniu dawek terapeutycznych. W modelach zwierzęcych podawanie azytromycyny w dawkach 40-krotnie przekraczających dawki kliniczne indukowało przemijającą fosfolipidozę bez istotnych objawów toksyczności. Standardowe testy mutagenności in vitro i in vivo nie wykazały działania genotoksycznego, a badania embriotoksyczności na myszach i szczurach nie potwierdziły działania teratogennego. Brak długoterminowych badań rakotwórczości uzasadniono krótkotrwałym wskazaniem terapeutycznym leku, co minimalizuje ryzyko karcynogenne.
aberracja chromosomowa, azytromycyna, Bactrazol, badanie in vitro, badanie in vivo, badanie toksykologiczne, dawka terapeutyczna, działanie karcynogenne, działanie niepożądane, działanie teratogenne, embriotoksyczność, fosfolipidoza, mutacja genowa, okres okołoporodowy, okres pourodzeniowy, opóźnienie kostnienia, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, układ kostny, wada rozwojowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Amlessa 4 mg + 5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa produktu leczniczego Amlessa, zawierającego peryndopryl z tert-butyloaminą oraz amlodypinę w postaci bezylanu, wykazały, że peryndopryl wykazuje nefrotoksyczność przy długotrwałym stosowaniu wysokich dawek, z odwracalnym uszkodzeniem nerek u szczurów i małp. Badania mutagenności i kancerogenności peryndoprylu nie potwierdziły potencjału genotoksycznego ani rakotwórczego. W zakresie reprodukcji, peryndopryl nie wykazał embriotoksyczności ani teratogenności, jednak jako inhibitor konwertazy angiotensyny może powodować działania niepożądane w późnym okresie rozwoju płodowego, takie jak zmiany nerek płodu, zwiększona umieralność okołoporodowa i wady wrodzone. Parametry płodności szczurów pozostawały niezaburzone po podawaniu peryndoprylu.
antagonista wapnia, badanie mutagenności, badanie rakotwórczości, badanie rozrodczości, działanie teratogenne, gęstość spermy, hormon folikulotropowy, inhibitor konwertazy angiotensyny, komórka Sertoliego, nefrotoksyczność, nerka płodu, plemnik, płodność, potencjał embriotoksyczny, potencjał genotoksyczny, potencjał kancerogenny, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, potencjał teratogenny, rozwój płodu, testosteron, toksyczność ostra i przewlekła, umieralność okołoporodowa, uszkodzenie nerek, wada wrodzona, wpływ na płodność, wpływ na reprodukcję - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Cutivate 0,05 mg/g
Przeprowadzone badania przedkliniczne flutykazonu propionianu, składnika aktywnego maści Cutivate 0,05 mg/g, potwierdziły jego profil bezpieczeństwa zgodny z innymi silnie działającymi glikokortykosteroidami. Ocena farmakologiczna nie wykazała nieprzewidzianych działań niepożądanych, a toksyczność po podaniu wielokrotnym mieściła się w oczekiwanym zakresie, bez specyficznych zagrożeń dla pacjentów. Badania genotoksyczności nie wykazały aktywności mutagennej ani klastogennej, a testy karcinogenności nie wskazały na zwiększone ryzyko nowotworów, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania flutykazonu w kontekście długoterminowym.
aktywność klastogenna, aktywność mutagenna, badanie przedkliniczne, dawka terapeutyczna, działanie rakotwórcze, efekt teratogenny, flutykazon propionian, glikokortykosteroid, karcinogenność, kortykosteroid, maść Cutivate, potencjał genotoksyczny, potencjał reprodukcyjny, profil farmakologiczny, rozszczep podniebienia, wada rozwojowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Yarisen 35 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne sodu ryzedronianu, substancji czynnej leku Yarisen, wykazały dawkozależne działanie hepatotoksyczne u szczurów i psów, manifestujące się podwyższeniem aktywności enzymów wątrobowych oraz zmianami histopatologicznymi. Działanie toksyczne na jądra obserwowano przy dawkach znacznie przekraczających maksymalne dawki terapeutyczne stosowane u ludzi. Ponadto, u gryzoni odnotowano podrażnienie górnych dróg oddechowych oraz objawy ze strony dolnych dróg oddechowych, co może wskazywać na efekt klasowy bisfosfonianów. W badaniach rozrodczości przy narażeniu zbliżonym do klinicznego zaobserwowano zaburzenia kostnienia mostka i/lub czaszki płodu, hipokalcemię oraz zwiększoną śmiertelność samic ciężarnych. Nie stwierdzono działania teratogennego przy dawkach 3,2 mg/kg/dobę u szczurów i 10 mg/kg/dobę u królików, jednak dane te są ograniczone ze względu na małą grupę badawczą i toksyczność wyższych dawek dla organizmu matki.
bisfosfoniany, dawka terapeutyczna, dolne drogi oddechowe, działanie teratogenne, enzymy wątrobowe, hepatotoksyczność, hipokalcemia, mutacja genetyczna, podrażnienie górnych dróg oddechowych, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, potencjał teratogenny, terapia pacjenta, toksyczność narządowa, właściwości genotoksyczne, zaburzenie kostnienia mostka, zmiany histopatologiczne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Methylprednisolone Sopharma 40 mg
Przedkliniczne badania metyloprednizolonu wykazały brak nieprzewidzianych zagrożeń bezpieczeństwa oraz typowe działania toksyczne związane z długotrwałą ekspozycją na egzogenne steroidy nadnerczy. Nie przeprowadzono długoterminowych badań rakotwórczości, co jest uzasadnione krótkotrwałym zastosowaniem terapeutycznym preparatu Methylprednisolone Sopharma. Badania mutagenne, prowadzone na komórkach bakterii i ssaków, nie wykazały potencjału genotoksycznego metyloprednizolonu, co potwierdza jego względne bezpieczeństwo w tym zakresie.
działanie teratogenne, glikokortykosteroid, kortykosteroid, metyloprednizolon, opóźnienie wzrostu wewnątrzmacicznego, organogeneza, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, proces reprodukcyjny, rozszczep podniebienia, steroid nadnerczy, wada rozwojowa szkieletu, wpływ kortykosteroidów na płodność - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Alprazolam Aurovitas 0,25 mg
Przedkliniczne badania alprazolamu wykazały brak działania mutagennego w teście Amesa oraz teście mikrojądrowym in vivo u szczurów przy dawkach do 100 mg/kg mc., co stanowi 500-krotność maksymalnej zalecanej dawki u ludzi (10 mg/dobę). Długoterminowe badania na szczurach (3, 10, 30 mg/kg/dobę, czyli 15-150-krotność dawki ludzkiej) ujawniły dawkozależny wzrost częstości zaćmy i rozrostu naczyń w rogówce po 11 miesiącach terapii. W 2-letnich badaniach karcynogenności na szczurach i myszach (do 30 mg/kg i 10 mg/kg odpowiednio) nie stwierdzono działania rakotwórczego. Ocena wpływu na płodność wykazała brak zaburzeń przy dawce 5 mg/kg/dobę (25-krotność dawki ludzkiej), jednak wysokie dawki indukowały wzrost wad wrodzonych i śmiertelności płodów, a ekspozycja prenatalna wiązała się z zaburzeniami behawioralnymi potomstwa.
aberracja chromosomowa, alprazolam, badanie biologiczne, benzodiazepina, dawka terapeutyczna, drgawka, działanie karcynogenne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, efekt teratogenny, efekt uboczny, potencjał genotoksyczny, śmiertelność płodowa, test Amesa, test mikrojądrowy, wada wrodzona, wpływ na płodność, zaćma, zmiana behawioralna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Olmesartan LEK-AM 40 mg
Badania przedkliniczne olmesartanu medoksomilu wykazały charakterystyczne dla antagonistów receptora AT1 i inhibitorów ACE zmiany, takie jak wzrost stężenia azotu mocznikowego (BUN) i kreatyniny, zmniejszenie masy mięśnia sercowego oraz obniżenie parametrów czerwonokrwinkowych (erytrocyty, hemoglobina, hematokryt). Histopatologicznie stwierdzono regeneracyjne zmiany nabłonka nerkowego, pogrubienie błony podstawnej i poszerzenie cewek nerkowych. Zmiany te wynikają z farmakologicznego mechanizmu działania leku i mogą być ograniczone przez jednoczesne podawanie chlorku sodu. Ponadto, obserwowano zwiększoną aktywność reninową osocza oraz przerost komórek aparatu przykłębuszkowego, co jest typowe dla tej klasy leków i prawdopodobnie nie ma istotnego znaczenia klinicznego.
aktywność reninowa osocza, antagonista receptora angiotensyny II, aparat przykłębuszkowy nerek, azot mocznikowy, bezpieczeństwo farmakologiczne, błona podstawna, cewka nerkowa, działanie teratogenne, erytrocyty, hematokryt, hemoglobina, inhibitor ACE, kreatynina, miedniczka nerkowa, nabłonek nerkowy, olmesartan medoksomil, parametry czerwonokrwinkowe, pęknięcie chromosomu, potencjał genotoksyczny, toksyczność przewlekła, układ renina-angiotensyna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Decapeptyl 0,1 mg 0,1 mg/ml
Przedkliniczne badania toksyczności tryptoreliny, substancji czynnej Decapeptylu 0,1 mg, wykazały bardzo niską toksyczność ostrą. W modelach zwierzęcych LD50 po podaniu dootrzewnowym wynosiła 90-100 mg/kg u szczurów oraz 160-200 mg/kg u myszy, co jest wielokrotnie wyższe niż dawka terapeutyczna u ludzi wynosząca 0,00125 mg/kg/dobę. Badania toksyczności przewlekłej na małpach, którym podawano tryptorelinę podskórnie przez 6 miesięcy w dawkach 2 μg, 20 μg i 200 μg, wykazały odwracalne zmiany w układzie rozrodczym, takie jak zatrzymanie spermatogenezy, zanik jąder oraz przerost tkanki śródmiąższowej jąder. Po 2 miesiącach od zaprzestania terapii większość zmian ustąpiła, z wyjątkiem niewielkiego przerostu komórek Leydiga. Nie zaobserwowano innych patologii ani zaburzeń funkcjonowania pozostałych narządów i układów.
aberracja chromosomowa, Decapeptyl, działanie mutagenne, komórki Leydiga, LD50, mutacja genowa, octan tryptoreliny, podanie dootrzewnowe, potencjał genotoksyczny, przerost tkanki śródmiąższowej, spermatogeneza, substancja czynna, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, układ wewnątrzwydzielniczy, wstrzyknięcie podskórne, zanik jąder - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Permetryna Scabinol Forte 50 mg/g
Dane przedkliniczne dotyczące permetryny wskazują na niską toksyczność ostrej ekspozycji doustnej u gryzoni, z wartościami LD50 w zakresie 0,5-5 g/kg masy ciała, zależnymi od formulacji preparatu (najmniejsza toksyczność w wodnych zawiesinach, wyższa w oleju kukurydzianym) oraz stosunku izomerów cis/trans (izomer cis bardziej toksyczny). Objawy ostrej toksyczności obejmowały głównie neurotoksyczność (zespół T – drżenia, częściowy zespół CS – nadmierne wydzielanie śliny), z objawami pojawiającymi się do 2 godzin po ekspozycji. Po podaniu miejscowym toksyczność ogólnoustrojowa była minimalna, bez zgonów przy dawce 2 g/kg mc. na skórę. W badaniach podprzewlekłych i przewlekłych głównym narządem docelowym była wątroba, z obserwowanym wzrostem masy i hipertrofią komórek wątrobowych przy dawkach ≥100 mg/kg mc./dobę u szczurów. Najmniejsze dawki NOEL wynosiły od 5 mg/kg mc./dobę u psów do 20-1500 mg/kg mc./dobę u szczurów, zależnie od czasu i drogi podania. W badaniach toksyczności skórnej LOEL wynosiła 50 mg/kg mc./dobę, manifestując się podrażnieniem i reakcjami nadwrażliwości.
działanie rakotwórcze, ekotoksyczność, eozynofilia, hipertrofia komórek wątroby, izomer cis/trans, kardiotoksyczność, komórki nabłonkowe tarczycy, nadwrażliwość, neurotoksyczność, permetryna, podanie miejscowe, potencjał genotoksyczny, proliferacja peroksysomów, przerost wątroby, pyretroid, toksyczność ogólnoustrojowa, toksyczność podprzewlekła, toksyczność przewlekła, toksyczność skórna, wątroba, zawiesina w oleju, zawiesina wodna, zespół CS - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Karbamazepina Tillomed 400 mg
Dane przedkliniczne dotyczące karbamazepiny wskazują na brak istotnych zagrożeń genotoksycznych i rakotwórczych u ludzi, mimo że długoterminowe badania na szczurach wykazały zwiększoną częstość guzów wątrobowokomórkowych u samic oraz łagodnych guzów jądra u samców. Standardowe testy mutagenności na bakteriach i komórkach ssaków nie potwierdziły działania genotoksycznego. Jednakże badania na modelach zwierzęcych (myszy, szczury, króliki) wykazały, że podawanie karbamazepiny w dawkach 10-20 razy przekraczających zalecane dawki terapeutyczne u ludzi w okresie organogenezy powodowało zwiększoną śmiertelność zarodków, opóźnienie rozwoju oraz uszkodzenia układu nerwowego, zwłaszcza nieprawidłowości w rozwoju komór mózgowych u myszy.
badanie eksperymentalne, badanie karcinogenności, badanie mutagenności, dawka terapeutyczna, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, guz wątrobowokomórkowy, karbamazepina, łagodny guz jądra, organogeneza, potencjał genotoksyczny, śmiertelność zarodków, toksyczność po podaniu, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność rozwojowa, uszkodzenie materiału genetycznego, uszkodzenie zarodka - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Sandostatin LAR 10 mg
Oktreotyd octan, substancja czynna leku Sandostatin LAR, przeszedł szerokie badania przedkliniczne obejmujące toksyczność ostrą i przewlekłą, genotoksyczność, rakotwórczość oraz wpływ na reprodukcję i rozwój. Badania toksyczności nie wykazały istotnych objawów toksycznych nawet przy wysokich dawkach, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania u ludzi. Testy genotoksyczności nie wykazały działania mutagennego ani zdolności do indukcji aberracji chromosomowych. Długoterminowe badania rakotwórczości na zwierzętach nie potwierdziły potencjału do indukcji nowotworów, a profil bezpieczeństwa substancji jest korzystny.
aberracja chromosomowa, aktywność farmakodynamiczna, badanie przedkliniczne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, hamowanie wydzielania hormonu wzrostu, hormon wzrostu, indukcja nowotworu, oktreotyd octan, opóźnione dojrzewanie, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, rozwój przed- i pourodzeniowy, Sandostatin LAR, spowolnienie wzrostu, toksyczność ostra i przewlekła, wpływ na reprodukcję, zstąpienie jąder - Leksykon substancji czynnych
Kora cynamonowca – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Kora cynamonowca (Cinnamomum verum J.Presl) jest składnikiem preparatu Melisana Klosterfrau Original, występującym w ilości 321 mg na 100 ml produktu, który zawiera 66,8% (V/V) etanolu oraz kilkanaście innych składników roślinnych. Dokumentacja przedkliniczna dotycząca bezpieczeństwa stosowania kory cynamonowca w tym preparacie jest jednak ograniczona – w Charakterystyce Produktu Leczniczego brak jest szczegółowych danych, a producent wskazuje na brak dostępnych informacji w punkcie 5.3 dotyczącym bezpieczeństwa przedklinicznego. Pomimo braku udokumentowanych badań, długotrwałe tradycyjne stosowanie kory cynamonowca oraz jej powszechne użycie jako przyprawy sugerują względne bezpieczeństwo, choć z perspektywy medycyny opartej na dowodach pozostaje to istotnym ograniczeniem w ocenie profilu bezpieczeństwa preparatu.
8%, badanie przedkliniczne, charakterystyka produktu leczniczego, Cinnamomum verum, dane przedkliniczne, dokumentacja przedkliniczna, etanol 66, interakcja między składnikami, kora cynamonowca, Melisana Klosterfrau, olejek lotny, potencjał genotoksyczny, potencjał karcinogenny, profil bezpieczeństwa, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, wpływ na rozrodczość - Leksykon substancji czynnych
Kwas deoksycholowy – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa kwasu deoksycholowego, substancji czynnej w produkcie Belkyra (roztwór do wstrzykiwań 10 mg/ml), nie wykazały istotnych zagrożeń dla zdrowia ludzkiego. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności (obejmujące testy in vitro: test bakteryjny mutacji powrotnych, test aberracji chromosomalnych oraz test mikrojądrowy in vivo) oraz toksyczności rozwojowej nie potwierdziły działania rakotwórczego ani genotoksycznego. W badaniach długoterminowych na szczurach i psach, gdzie dawki przekraczały maksymalną planowaną dawkę kliniczną (u szczurów 2,5-12,5-krotnie, u psów 2-3-krotnie), nie zaobserwowano miejscowych ani ogólnoustrojowych reakcji przednowotworowych. Schemat podawania w badaniach był intensywniejszy niż kliniczny, obejmując do 13 dawek u szczurów i 20 dawek u psów, podawanych dwa razy w miesiącu, w porównaniu do maksymalnie 6 comiesięcznych zabiegów u ludzi.
aberracja chromosomalna, badanie farmakologiczne, badanie genotoksyczności, badanie in vitro, badanie in vivo, badanie przedkliniczne, badanie toksyczności, działanie rakotwórcze, działanie toksyczne miejscowe, ekspozycja ogólnoustrojowa, genotoksyczność, kwas deoksycholowy, podanie podskórne, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, reakcja przednowotworowa, roztwór do wstrzykiwań, schemat podawania, substancja czynna, test mikrojądrowy, test mutacji powrotnych, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność rozwojowa, toksyczność układu rozrodczego, wstrzyknięcie - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Cyclonamine 500 mg
Etamsylat, substancja czynna leku CYCLONAMINE w dawce 500 mg w postaci kapsułek twardych, wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa potwierdzony badaniami przedklinicznymi. Ocena toksyczności ostrej i przewlekłej nie wykazała istotnego działania toksycznego, co sugeruje dobrą tolerancję nawet przy długotrwałym stosowaniu. Ponadto, badania reprodukcyjne nie wykazały działania teratogennego, co jest istotne z punktu widzenia bezpieczeństwa stosowania u kobiet w ciąży, choć ostateczne zalecenia powinny uwzględniać dane kliniczne.
bezpieczeństwo reprodukcyjne, dawka terapeutyczna, działanie teratogenne, ekspozycja na lek, etamsylat, mutagenność, potencjał genotoksyczny, profil bezpieczeństwa, rozwój nowotworów, substancja czynna, toksyczność ostra, toksyczność ostra i przewlekła, toksyczność płodowa, toksyczność przewlekła, uszkodzenie materiału genetycznego, wady wrodzone, właściwości mutagenne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Clindanea 600 mg
Klindamycyna, substancja czynna preparatu Clindanea 600 mg, wykazuje w badaniach przedklinicznych profil bezpieczeństwa charakteryzujący się stosunkowo wysoką toksycznością ostrą, z LD50 dla podania doustnego w zakresie 1800-2620 mg/kg mc. oraz dożylnego 245-820 mg/kg mc. W badaniach toksyczności przewlekłej na szczurach i psach, dawki do 300 mg/kg mc./dobę były dobrze tolerowane, natomiast dawka 600 mg/kg mc./dobę u psów indukowała zmiany patologiczne w błonie śluzowej żołądka i pęcherzyka żółciowego oraz podwyższenie aktywności aminotransferaz przy dawce 300 mg/kg mc./dobę. Klindamycyna nie wykazała potencjału mutagennego w testach genotoksyczności, co wskazuje na niskie ryzyko uszkodzenia DNA przy stosowaniu klinicznym, jednak brak jest danych dotyczących potencjalnej karcynogenności w długoterminowych badaniach na zwierzętach.
aminotransferaza, badanie przedkliniczne, błona śluzowa żołądka, chlorowodorek klindamycyny, dawka letalna, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, karcynogeneza, klindamycyna, pęcherzyk żółciowy, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, teratogenność, test genotoksyczności, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, zmiana patologiczna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Xyvelam 250 mg
Lewofloksacyna, substancja czynna produktu Xyvelam (dostępna w dawkach 250 mg i 500 mg), została poddana szerokim badaniom toksykologicznym, które nie wykazały istotnego ryzyka przy stosowaniu terapeutycznym. Badania przedkliniczne obejmowały ocenę toksyczności po podaniu jednorazowym i wielokrotnym, wpływ na reprodukcję oraz potencjał genotoksyczny i fototoksyczny. Lewofloksacyna nie zaburzała płodności u szczurów, choć odnotowano opóźnienie dojrzewania płodu związane z toksycznym działaniem na organizm matki. W testach genotoksyczności in vitro wykazano aberracje chromosomalne w komórkach płucnych chomika chińskiego, co wiąże się z hamowaniem topoizomerazy II, jednak badania in vivo (test mikrojąderkowy, wymiany siostrzanych chromatyd, syntezy nieprogramowanego DNA oraz dominacji letalnej) nie potwierdziły działania genotoksycznego.
aberracja chromosomalna, chrząstka stawowa, działanie przeciwbakteryjne, działanie rakotwórcze, fluorochinolony, fotokarcinogenność, fotomutagenność, fototoksyczność, genotoksyczność, lewofloksacyna, mutacja genowa, potencjał fototoksyczny, potencjał genotoksyczny, test dominacji letalnej, test mikrojąderkowy, topoizomeraza II - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tadalafil Teva 5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa tadalafilu, substancji czynnej leku Tadalafil Teva, obejmowały szeroki zakres testów farmakologicznych, toksykologicznych, genotoksycznych oraz oceny wpływu na reprodukcję i rozwój. Wyniki nie wykazały istotnych zagrożeń dla organizmu ludzkiego, w tym braku działania teratogennego, embriotoksycznego i fetotoksycznego przy dawkach do 1000 mg/kg/dobę u szczurów i myszy, co znacznie przekracza dawki kliniczne. W badaniach rozwojowych u szczurów dawka 30 mg/kg/dobę nie powodowała zauważalnych efektów, a wartość AUC u ciężarnych samic była około 18-krotnie wyższa niż u ludzi po dawce 20 mg. Ponadto, badania płodności u szczurów nie wykazały zaburzeń u samców ani samic, potwierdzając bezpieczeństwo stosowania tadalafilu w kontekście funkcji rozrodczych.
badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, badanie genotoksyczności, badanie toksyczności, działanie embriotoksyczne, działanie fetotoksyczne, działanie kancerogenne, działanie teratogenne, ekspozycja terapeutyczna, pole pod krzywą stężenia leku, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, spermatogeneza, substancja czynna, toksyczność po podaniu wielokrotnym, wartość AUC, zanik nabłonka kanalików nasiennych - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – HeliPico 27,78 mg/5 ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa produktu leczniczego HeliPico, zawierającego 27,78 mg/5 ml suchego wyciągu z liści bluszczu (Hedera helix L.), wykazały brak potencjału mutagennego w teście Amesa, co wskazuje na brak genotoksyczności tego składnika aktywnego. Test Amesa, oparty na zdolności indukowania mutacji powrotnych w szczepach Salmonella typhimurium i Escherichia coli, jest standardową metodą oceny mutagenności, a negatywny wynik potwierdza bezpieczeństwo w tym zakresie. Jednakże, w dostępnej dokumentacji brak jest danych dotyczących badań rakotwórczości oraz toksycznego wpływu na reprodukcję, co ogranicza pełną ocenę bezpieczeństwa preparatu, zwłaszcza w kontekście długoterminowego stosowania i stosowania u kobiet w ciąży lub planujących ciążę.
badanie mutagenności, badanie rakotwórczości, działanie karcynogenne, Escherichia coli, Hedera helix, HeliPico, mutacja powrotna, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, Salmonella typhimurium, test Amesa, toksyczność reprodukcyjna, toksyczny wpływ, właściwość mutagenna, wyciąg z liści bluszczu - Leksykon substancji czynnych
Nitrendypina – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa nitrendypiny, antagonisty kanałów wapniowych, wykazały korzystny profil bezpieczeństwa zarówno dla preparatów Nitresan, jak i Nitrendypina EGIS. Konwencjonalne badania farmakologiczne po podaniu pojedynczej i wielokrotnej dawki nie ujawniły istotnych zagrożeń dla funkcji fizjologicznych organizmu. Ocena toksyczności ostrej i przewlekłej nie wykazała efektów toksycznych w warunkach klinicznych. Ponadto, badania genotoksyczności i karcynogenności potwierdziły brak mutagennego i rakotwórczego działania substancji. W zakresie toksyczności reprodukcyjnej, u szczurów przy dawkach <10 mg/kg mc. nie stwierdzono działania embriotoksycznego ani teratogennego, natomiast u królików obserwowano ubytki paliczków związane z farmakodynamicznym zmniejszeniem maciczno-łożyskowego przepływu krwi, a nie bezpośrednim działaniem teratogennym.
aberracja chromosomowa, antagonista wapnia, badanie farmakologiczne, badanie przedkliniczne, bezpieczeństwo przedkliniczne, dawka toksyczna, działanie embriotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, efekt farmakodynamiczny, karcynogenność, nitrendypina, potencjał genotoksyczny, przepływ maciczno-łożyskowy, rozwój embrionalny, rozwój płodowy, rozwój pourodzeniowy, toksyczność ostra i przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność rozwojowa, układ kostny, właściwość mutagenna, zależność dawka-efekt - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Doreta 37,5 mg + 325 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa produktu leczniczego Doreta, zawierającego 37,5 mg tramadolu chlorowodorku oraz 325 mg paracetamolu, wykazały brak działania teratogennego w standardowych dawkach. W badaniach na szczurach podawano dawki toksyczne produktu złożonego (50/434 mg/kg tramadolu/paracetamolu), co stanowiło 8,3-krotność maksymalnej dawki terapeutycznej u ludzi, i zaobserwowano embriotoksyczność oraz uszkodzenia płodu, takie jak zmniejszenie masy ciała płodu i wzrost częstości występowania nadliczbowych żeber. Niższe dawki (10/87 oraz 25/217 mg/kg) nie wykazywały toksycznego wpływu na zarodek i płód. Tramadol przenika przez łożysko, jednak nie wpływa na płodność samców i samic, a badania mutagenności i rakotwórczości nie wykazały potencjału genotoksycznego ani rakotwórczego w dawkach terapeutycznych.
badanie mutagenności, badanie rakotwórczości, dawka terapeutyczna, Doreta, działanie embriotoksyczne, działanie genotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, embriotoksyczność, nadliczbowe żebra, paracetamol, płodność, potencjał genotoksyczny, produkt złożony, przenikanie przez łożysko, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wątrobowa, toksyczny wpływ na matkę, tramadol chlorowodorek - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Aescin 20 mg
Ocena bezpieczeństwa alfa-escyny opierała się na szerokim spektrum badań przedklinicznych, które nie wykazały istotnych zagrożeń dla pacjentów. Testy genotoksyczności, w tym analiza uszkodzeń DNA w komórkach bakteryjnych, test Amesa na Salmonella typhimurium oraz test mikrojąderkowy na modelach mysich, potwierdziły brak działania mutagennego i genotoksycznego. Ponadto, badania toksyczności po wielokrotnym podaniu nie ujawniły istotnych efektów niepożądanych, a ocena potencjału rakotwórczego i wpływu na reprodukcję nie wykazała zwiększonego ryzyka nowotworów ani negatywnego wpływu na płodność i rozwój płodu.
alfa-escyna, badanie genotoksyczności, badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, działanie genotoksyczne, działanie kancerogenne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, potencjał genotoksyczny, Salmonella typhimurium, test mikrojąderkowy, test płytkowy, toksyczność po wielokrotnym podaniu, toksyczny wpływ na reprodukcję, uszkodzenie chromosomu, wpływ na reprodukcję - Leksykon substancji czynnych
Norgestimat – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania toksykologiczne norgestimatu, stosowanego w preparacie Liberelle, nie wykazały specyficznego ryzyka dla ludzi przy stosowaniu zalecanych dawek terapeutycznych. Testy wielokrotnego podawania, ocena genotoksyczności oraz badania dotyczące potencjału rakotwórczego potwierdziły bezpieczeństwo substancji, nie wykazując mutagenności, aberracji chromosomowych ani istotnego ryzyka nowotworowego. Ponadto, badania reprodukcyjne nie wskazały na negatywny wpływ na płodność, rozwój embrionalny, przebieg ciąży ani rozwój pourodzeniowy potomstwa, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania norgestimatu w antykoncepcji hormonalnej.
aberracja chromosomowa, badanie toksyczności, badanie toksykologiczne, doustny środek antykoncepcyjny, działanie rakotwórcze, guz hormonozależny, hormon steroidowy, mutacja genowa, norgestimat, nowotwór hormonozależny, potencjał genotoksyczny, progestagen syntetyczny, przebieg ciąży, rozwój embrionalny, rozwój pourodzeniowy, substancja aktywna, tkanka hormonozależna, toksyczność reprodukcyjna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Dulcobis 10 mg
Bisakodyl, substancja czynna preparatu Dulcobis, wykazuje niski profil toksyczności potwierdzony w badaniach przedklinicznych na różnych gatunkach zwierząt. Dawka toksyczna po podaniu doustnym przekraczała 2 g/kg masy ciała u gryzoni, a u psów tolerowano nawet dawki do 15 g/kg. Główne objawy toksyczności ostrej to biegunka, zmniejszona aktywność ruchowa oraz nastroszenie sierści, co jest zgodne z farmakologicznym działaniem leku. W badaniach przewlekłych do 26 tygodni nie stwierdzono istotnych zmian histopatologicznych, w tym nefrotoksyczności, a zmiany proliferacyjne w pęcherzu moczowym u szczurów były wtórne do zaburzeń elektrolitowych i nie mają znaczenia klinicznego dla człowieka.
badanie karcynogenności, badanie mutagenności, badanie przedkliniczne, biegunka, bisakodyl, dawka terapeutyczna, działanie mutagenne, działanie teratogenne, genotoksyczność, mikrokamienie, nefrotoksyczność, pęcherz moczowy, potencjał genotoksyczny, potencjał karcynogenny, ryzyko ciążowe, środek przeczyszczający, toksyczność ciążowa, toksyczność embrionalna, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, zaburzenie wodno-elektrolitowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Biotrakson 2 g
Przedkliniczne badania ceftriaksonu, substancji czynnej Biotraksonu, wykazały, że podawanie dużych dawek soli wapniowej tego antybiotyku cefalosporynowego III generacji prowadzi do powstawania odwracalnych złogów i strątów w pęcherzyku żółciowym u zwierząt (psów i małp). Nie stwierdzono negatywnego wpływu na rozrodczość, płodność, rozwój zarodka i płodu, przebieg ciąży ani rozwój pourodzeniowy. Ponadto, badania genotoksyczności nie wykazały działania mutagennego ani klastogennego, co potwierdza bezpieczeństwo długoterminowego stosowania ceftriaksonu pod względem uszkodzeń materiału genetycznego.
cefalosporyna III generacji, ceftriakson, dieta niskosodowa, działanie kancerogenne, działanie klastogenne, działanie mutagenne, odwracalność, pęcherzyk żółciowy, płodność, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodkowo-płodowy, sól wapniowa ceftriaksonu, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie materiału genetycznego, złogi i strąty, złogi w pęcherzyku żółciowym - Leksykon substancji czynnych
Sylibinina – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Sylibinina, główny składnik sylimaryny pozyskiwanej z ostropestu plamistego, wykazuje bardzo niski profil toksyczności, co potwierdzają badania przedkliniczne. W badaniach toksyczności ostrej na szczurach i myszach pojedyncza dawka doustna wykazała LD50 > 2000 mg/kg m.c., co wskazuje na praktycznie nietoksyczne działanie. Długoterminowe badania przewlekłej toksyczności prowadzone przez 12 miesięcy na szczurach (do 2500 mg/kg m.c.) oraz psach (do 1200 mg/kg m.c.) nie wykazały żadnych objawów toksyczności ani zmian patologicznych. Ponadto, badania reprodukcyjne na szczurach i królikach, przy dawkach do 2500 mg/kg m.c., nie ujawniły działań niepożądanych na żadnym etapie rozmnażania, w tym braku efektów teratogennych. Warto jednak zaznaczyć, że dla preparatu SanoHepatic nie przeprowadzono badań wpływu na rozrodczość ze względu na uproszczoną procedurę rejestracyjną.
badania farmakologiczne, badania in vitro, badania in vivo, badania przedkliniczne, badanie autopsyjne, dyrektywa 2001/83, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, LD50, ostropest plamisty, potencjał genotoksyczny, potencjał kancerogenny, potencjał mutagenny, sylibinina, test laboratoryjny, test przedurodzeniowy, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczny wpływ na rozrodczość, wady rozwojowe płodu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Palexia retard 250 mg
Przedkliniczne badania tapentadolu, substancji czynnej Palexia retard, nie wykazały działania genotoksycznego ani karcynogennego, co potwierdzają testy in vitro (m.in. test Amesa) oraz in vivo, nawet przy maksymalnych tolerowanych dawkach. Długoterminowe badania na modelach zwierzęcych nie wskazały na ryzyko rakotwórczości u ludzi. W zakresie wpływu na rozród, tapentadol nie zaburzał funkcji reprodukcyjnych u szczurów, jednak przy wysokich dawkach zaobserwowano zmniejszoną przeżywalność zarodków, bez jednoznacznego ustalenia mechanizmu tego efektu. Badania teratogenności na szczurach i królikach nie wykazały działania teratogennego, choć dawki przekraczające zakres terapeutyczny powodowały opóźnienie rozwoju i embriotoksyczność, głównie w obrębie ośrodkowego układu nerwowego, związane z aktywnością agonistyczną wobec receptorów opioidowych μ.
aberracja chromosomowa, ból, działanie embriotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, ekspozycja na tapentadol, LOAEL, najniższy obserwowany poziom działania niepożądanego, nieplanowana synteza DNA, O-glukuronid tapentadolu, ośrodkowy układ nerwowy, Palexia retard, parametr neurobehawioralny, potencjał genotoksyczny, potencjał karcynogenny, potencjał teratogenny, receptor opioidowy μ, tapentadol, test Amesa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Eubiocard 150 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa kwasu acetylosalicylowego w dawce 150 mg (tabletki dojelitowe, preparat Eubiocard) wykazały brak działania rakotwórczego. Testy na modelach zwierzęcych nie potwierdziły zwiększonego ryzyka rozwoju nowotworów po ekspozycji na substancję czynną, co jest kluczowe dla oceny długoterminowego bezpieczeństwa stosowania leku, zwłaszcza w profilaktyce sercowo-naczyniowej.
aberracja chromosomowa, badanie genotoksyczności, badanie in vitro, badanie in vivo, badanie przedkliniczne, działanie genotoksyczne, działanie karcynogenne, działanie rakotwórcze, karcynogenność, kwas acetylosalicylowy, mutacja genowa, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, profilaktyka sercowo-naczyniowa, tabletka dojelitowa, uszkodzenie DNA - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Lamivudine Mylan 100 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa lamiwudyny wykazały korzystny profil toksyczności ostrej, bez istotnej toksyczności narządowej nawet przy bardzo dużych dawkach. Zaobserwowano jedynie przemijające zmiany w parametrach biochemicznych i hematologicznych, w tym niewielki wpływ na funkcję nerek i wątroby oraz sporadyczne zmniejszenie masy wątroby. Zmniejszenie liczby erytrocytów i neutrofilów sugeruje konieczność monitorowania parametrów hematologicznych podczas terapii, zwłaszcza u pacjentów z istniejącymi zaburzeniami hematologicznymi. Ocena genotoksyczności wykazała brak działania mutagennego in vivo, pomimo wykrycia efektów cytogenetycznych in vitro, co wskazuje na niskie ryzyko genotoksyczne u pacjentów. Badania reprodukcyjne nie wykazały teratogenności ani negatywnego wpływu na płodność, jednak odnotowano śmiertelność zarodków u królików przy dawkach odpowiadających ekspozycji klinicznej, co wymaga ostrożności w stosowaniu u kobiet w ciąży.
analog nukleozydowy, badanie cytogenetyczne, badanie rakotwórczości, czynność nerek, czynność wątroby, działanie rakotwórcze, erytrocyty, lamiwudyna, narażenie ogólnoustrojowe, neutrofile, parametry biochemiczne, parametry hematologiczne, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, przewlekłe wirusowe zapalenie wątroby typu B, ryzyko genotoksyczne, śmiertelność zarodkowa, teratogenność, test bakteryjny, toksyczność ostra, toksyczność reprodukcyjna, zaburzenia hematologiczne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Xuvelex XR 500 mg
Przeprowadzone badania przedkliniczne metforminy chlorowodorku, substancji czynnej produktu leczniczego Xuvelex XR (dostępnego w dawkach 500 mg, 750 mg i 1000 mg w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu), nie wykazały istotnych zagrożeń dla bezpieczeństwa stosowania w dawkach terapeutycznych. Ocena farmakologiczna potwierdziła brak negatywnego wpływu na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy oraz ośrodkowy układ nerwowy. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym nie ujawniły istotnych zmian biochemicznych, hematologicznych ani histopatologicznych w tkankach i narządach, co wskazuje na dobrą tolerancję leku przy długotrwałym stosowaniu.
badanie hematologiczne, badanie in vitro, badanie in vivo, badanie karcinogenności, badanie płodności, badanie przedkliniczne, działanie genotoksyczne, działanie rakotwórcze, klastogenność, metformina chlorowodorek, mutagenność, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał genotoksyczny, proces rozrodczy, rozwój embrionalny, rozwój nowotworów, rozwój płodowy, rozwój prenatalny, substancja czynna, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, toksyczność po podaniu wielokrotnym, układ sercowo-naczyniowy, zmiana biochemiczna, zmiana histopatologiczna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Manti Extra 10 mg + 165 mg + 800 mg
Badania przedkliniczne leku Manti Extra, zawierającego famotydynę (10 mg), magnezu wodorotlenek (165 mg) oraz wapnia węglan (800 mg), wykazały akceptowalny profil bezpieczeństwa poszczególnych składników. Famotydyna, antagonista receptorów H₂, charakteryzuje się niską toksycznością ostrą z LD₅₀ wynoszącą 3000 mg/kg u szczurów i myszy, a badania obejmujące farmakologię bezpieczeństwa, toksyczność po podaniu wielokrotnym, genotoksyczność, potencjał rakotwórczy oraz wpływ na rozrodczość nie wykazały istotnych zagrożeń dla człowieka. Wapń węglan i magnezu wodorotlenek posiadają ograniczone dane toksykologiczne, jednak badania podstawowe nie wskazują na aktywność mutagenną ani rakotwórczą tych związków. Należy zwrócić uwagę na obserwacje nieprawidłowej osteogenezy przy długotrwałym podawaniu dużych dawek wapnia węglanu u zwierząt.
aktywność mutagenna, antagonista receptora H2, badanie przedkliniczne, dane toksykologiczne, dawka śmiertelna, famotydyna, farmakologia bezpieczeństwa, faza postmarketingowa, LD50, monitorowanie bezpieczeństwa, osteogeneza, potencjał genotoksyczny, produkt leczniczy, profil bezpieczeństwa, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, węglan wapnia, wodorotlenek magnezu, wpływ na rozrodczość - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Abrea 100 mg
Kwas acetylosalicylowy (ASA), substancja czynna leku Abrea, wykazuje akceptowalny profil bezpieczeństwa potwierdzony w badaniach przedklinicznych na modelach zwierzęcych. Główne działania niepożądane obejmują nefrotoksyczność, obserwowaną jednak przy dawkach znacznie przekraczających terapeutyczne stosowane u ludzi (co najmniej 7-krotnie wyższe niż dawki kliniczne 75 mg, 100 mg i 160 mg). Badania toksyczności reprodukcyjnej wskazały na działanie fetotoksyczne i teratogenne, jednak wyłącznie przy dawkach toksycznych dla samic, co ogranicza ich znaczenie kliniczne. Ponadto, kompleksowe badania genotoksyczności i kancerogenności nie wykazały potencjału mutagennego ani rakotwórczego ASA, co potwierdza niskie ryzyko tych działań przy stosowaniu dawek terapeutycznych.
dawka terapeutyczna, działanie kancerogenne, działanie teratogenne, kwas acetylosalicylowy, nefrotoksyczność, potencjał genotoksyczny, profil bezpieczeństwa, salicylany, schorzenie sercowo-naczyniowe, toksyczność, toksyczność matczyna, toksyczność narządowa, toksyczność nerkowa, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie nerek, wskazanie sercowo-naczyniowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Levocetirizine Hasco 0,5 mg/ml
Przeprowadzone badania przedkliniczne lewocetyryzyny dichlorowodorku obejmowały kompleksową ocenę bezpieczeństwa farmakologicznego, toksyczności po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności, karcynogenności oraz wpływu na funkcje rozrodcze i rozwój potomstwa. W badaniach farmakologicznych nie stwierdzono istotnego negatywnego wpływu na układ nerwowy, sercowo-naczyniowy ani oddechowy przy dawkach terapeutycznych. Analizy toksykologiczne wykazały brak znaczących efektów toksycznych przy długotrwałym stosowaniu, a testy genotoksyczności (w tym mutacje genowe i aberracje chromosomowe) nie potwierdziły działania genotoksycznego. Długoterminowe badania karcynogenne na modelach zwierzęcych nie wykazały zwiększonego ryzyka nowotworów.
aberracje chromosomowe, badania farmakologiczne, badania przedkliniczne, funkcje rozrodcze, lewocetyryzyna dichlorowodorek, mutacje genowe, parametry biochemiczne, parametry hematologiczne, potencjał genotoksyczny, potencjał karcynogenny, rozwój postnatalny, rozwój zarodkowo-płodowy, teratogenność, toksyczność po podaniu wielokrotnym, układ nerwowy, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy - Leksykon substancji czynnych
Gefitinib – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Badania przedkliniczne gefitynibu wykazały istotne działania niepożądane, które nie były obserwowane w badaniach klinicznych, ale mogą mieć znaczenie kliniczne przy porównywalnej ekspozycji. Zaobserwowano zanik i ścieńczenie nabłonka rogówki, martwicę brodawek nerkowych oraz martwicę komórek wątroby z naciekami eozynofilowymi makrofagów. In vitro wykazano potencjalne hamowanie repolaryzacji mięśnia sercowego (np. wydłużenie odcinka QT), jednak brak jest klinicznego potwierdzenia tego efektu. W dawce 20 mg/kg/dobę u samic szczurów stwierdzono zmniejszenie płodności, co jest istotne dla kobiet w wieku rozrodczym. Badania teratogenności nie wykazały wad rozwojowych u szczurów (do 30 mg/kg/dobę) ani królików (do 20 mg/kg/dobę), choć u królików zaobserwowano zmniejszoną masę ciała płodów. W okresie okołoporodowym dawka 20 mg/kg/dobę u szczurów obniżała przeżywalność noworodków. Gefitynib przenika do mleka w stężeniach 11-19 razy wyższych niż we krwi, co ma znaczenie dla kobiet karmiących piersią.
badanie rakotwórczości, badanie teratogenności, działanie fototoksyczne, EGFR, gefitynib, gruczolak wątroby, martwica brodawek nerkowych, martwica komórek wątroby, naczyniakomięsak krwionośny, organogeneza, potencjał genotoksyczny, receptor naskórkowego czynnika wzrostu, repolaryzacja mięśnia sercowego, ścieńczenie rogówki, substancja czynna, wydłużenie odstępu QT, zanik nabłonka rogówki - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Voriconazole Sandoz 200 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa worykonazolu wykazały, że głównym narządem docelowym toksyczności jest wątroba, z hepatotoksycznością obserwowaną przy stężeniach osoczowych zbliżonych do tych u ludzi po dawkach terapeutycznych. Dodatkowo, u szczurów, myszy i psów stwierdzono minimalne zmiany w nadnerczach. Worykonazol wykazuje działanie teratogenne u szczurów oraz embriotoksyczne u królików przy ekspozycji porównywalnej do ludzkiej. Badania rozwoju przed- i pourodzeniowego u szczurów ujawniły wydłużenie czasu trwania ciąży i porodu, dystocję, zwiększoną śmiertelność matek oraz zmniejszone przeżycie młodych w okresie okołoporodowym, nawet przy ekspozycji niższej niż terapeutyczna. Nie stwierdzono negatywnego wpływu na płodność samców i samic szczura. Konwencjonalne testy genotoksyczności i rakotwórczości nie wykazały szczególnego ryzyka dla ludzi.
aktywacja makrofagów, azolowy lek przeciwgrzybiczny, dystocja, działanie embriotoksyczne, działanie teratogenne, estradiol, farmakologia bezpieczeństwa, hepatotoksyczność, lek przeciwgrzybiczny z grupy azoli, nadnercze, postać dożylna, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, reakcja nadwrażliwości, śmiertelność matczyna, Voriconazole Sandoz, wątroba, worykonazol - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Rawel SR 1,5 mg
Przedkliniczne badania indapamidu zawartego w produkcie Rawel SR, stosowanego w dawce terapeutycznej 1,5 mg, wykazały brak działania mutagennego i rakotwórczego, co potwierdza jego bezpieczeństwo genotoksyczne i karcynogenne. Badania toksyczności ostrej przeprowadzone na różnych gatunkach zwierząt laboratoryjnych obejmowały podanie dawek doustnych od 40 do 8000 razy przekraczających dawkę terapeutyczną. Głównym efektem przy tak wysokich dawkach było nasilenie działania moczopędnego, natomiast podanie dożylne lub dootrzewnowe wywoływało objawy takie jak spowolnienie oddechu i obwodowy rozkurcz naczyń, co wiązało się z farmakologicznym działaniem indapamidu i występowało jedynie przy dawkach znacznie przekraczających terapeutyczne.
badania przedkliniczne, depresja ośrodkowego układu oddechowego, działanie moczopędne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, indapamid, obwodowy rozkurcz naczyń, płodność, potencjał genotoksyczny, potencjał karcynogenny, spadek ciśnienia tętniczego, toksyczność ostra, toksyczny wpływ na rozród, wady rozwojowe