potencjał genotoksyczny
Potencjał genotoksyczny odnosi się do zdolności substancji chemicznej, fizycznej lub biologicznej do wywoływania uszkodzeń DNA, które mogą prowadzić do mutacji genetycznych. Substancje o działaniu genotoksycznym mogą indukować zmiany w materiale genetycznym poprzez różne mechanizmy, m.in. pęknięcia nici DNA, tworzenie adduktów DNA czy zaburzenia procesu replikacji.
W praktyce klinicznej ocena potencjału genotoksycznego jest kluczowym elementem badań toksykologicznych leków, substancji chemicznych i czynników środowiskowych. Substancje wykazujące działanie genotoksyczne stanowią istotne zagrożenie dla zdrowia, gdyż mogą inicjować proces kancerogenezy, powodować wady wrodzone czy zaburzenia reprodukcyjne.
Badania potencjału genotoksycznego obejmują szereg testów in vitro i in vivo, m.in. test Amesa, test mikrojądrowy, test aberracji chromosomowych czy test kometowy. W farmakologii klinicznej ocena genotoksyczności jest obligatoryjnym elementem badań przedklinicznych nowych związków chemicznych przed ich wprowadzeniem do badań z udziałem ludzi.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Chlorprothixen Hasco 50 mg
Ocena bezpieczeństwa przedklinicznego chloroprotyksenu chlorowodorku, substancji czynnej produktu leczniczego Chlorprothixen Hasco (tabletki powlekane 15 mg i 50 mg), jest utrudniona ze względu na istotne braki w dostępnych danych naukowych. Dokumentacja przedkliniczna nie dostarcza wystarczających informacji dotyczących toksyczności ostrej, podostrej i przewlekłej, potencjału genotoksycznego, rakotwórczego oraz wpływu na reprodukcję w modelach zwierzęcych, co uniemożliwia kompleksową analizę bezpieczeństwa przed rozpoczęciem badań klinicznych.
Mimo niedostatków danych przedklinicznych, chloroprotyksenu chlorowodorek jest stosowany w praktyce klinicznej, a jego bezpieczeństwo opiera się głównie na doświadczeniu klinicznym oraz danych z nadzoru farmakoterapeutycznego po wprowadzeniu leku do obrotu. Ocena stosunku korzyści do ryzyka dla Chlorprothixen Hasco, dostępnego w dawkach 15 mg i 50 mg, bazuje przede wszystkim na danych klinicznych i aktualnych wytycznych terapeutycznych dla leków przeciwpsychotycznych. Decyzje terapeutyczne powinny uwzględniać te ograniczenia oraz monitorowanie pacjentów podczas terapii.
badanie toksykologiczne, bezpieczeństwo stosowania, chloroprotyksenu chlorowodorek, Chlorprothixen Hasco, dane przedkliniczne, informacje przedkliniczne, lek przeciwpsychotyczny, model zwierzęcy, nadzór farmakoterapeutyczny, pochodna tioksantenu, potencjał genotoksyczny, stosunek korzyści do ryzyka, tabletka powlekana, toksyczność ostra, wpływ na reprodukcję - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tadaxin 20 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa tadalafilu, substancji czynnej leku Tadaxin 20 mg, wykazały brak istotnych zagrożeń dla człowieka przy stosowaniu terapeutycznym. W badaniach na szczurach i myszach, nawet przy dawkach do 1000 mg/kg/dobę, nie zaobserwowano działania teratogennego, embriotoksycznego ani fetotoksycznego. Dodatkowo, dawka 30 mg/kg/dobę u szczurów nie powodowała negatywnych efektów na rozwój potomstwa, a wartość AUC dla niezwiązanego leku u ciężarnych szczurów była około 18-krotnie wyższa niż u ludzi po standardowej dawce 20 mg, co wskazuje na szeroki margines bezpieczeństwa. Badania płodności nie wykazały zaburzeń u samców i samic szczurów, potwierdzając brak wpływu tadalafilu na zdolności reprodukcyjne w tych modelach zwierzęcych.
AUC, badania kliniczne, badania przedkliniczne, bezpieczeństwo farmakologiczne, charakterystyka produktu leczniczego, działanie embriotoksyczne, działanie fetotoksyczne, działanie teratogenne, pole pod krzywą stężenia leku, potencjał genotoksyczny, rozwój prenatalny, rozwój przedurodzeniowy i pourodzeniowy, spermatogeneza, tadalafil, toksyczny wpływ na rozród, układ rozrodczy, wpływ na rozrodczość, zaburzenia płodności, zanik nabłonka kanalików nasiennych - Leksykon substancji czynnych
Kwas tolfenamowy – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Kwas tolfenamowy, substancja czynna leku Migea, poddany został szerokim badaniom przedklinicznym oceniającym bezpieczeństwo stosowania, ze szczególnym uwzględnieniem wpływu na rozród, potencjału genotoksycznego oraz indeksu terapeutycznego. Badania na szczurach i królikach wykazały, że podawanie kwasu tolfenamowego we wczesnej ciąży prowadzi do zmniejszenia częstości zagnieżdżenia zarodka oraz zwiększenia resorpcji, a w okresie okołoporodowym obserwowano zaburzenia porodu i obniżoną przeżywalność potomstwa, co wskazuje na ryzyko stosowania w zaawansowanej ciąży. Potencjał genotoksyczny pozostaje niejednoznaczny – brak mutagenności in vitro w modelach bakteryjnych, ale nie można wykluczyć uszkodzeń DNA w komórkach ssaków, a dane in vivo są nierozstrzygające. Brak jest również pełnych danych dotyczących właściwości rakotwórczych kwasu tolfenamowego.
badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, czynność nerek, dawka doustna, dawka lecznicza, dawka terapeutyczna, dawka toksyczna, działanie mutagenne, działanie teratogenne, indeks terapeutyczny, komórka ssaka, kwas tolfenamowy, model zwierzęcy, okres okołoporodowy, owrzodzenie, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, przebieg porodu, przewód pokarmowy, resorpcja, rozwój płodu, toksyczność narządowa, wpływ na rozród, zagnieżdżenie zarodka - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Hydroxyzinum Espefa 10 mg
Chlorowodorek hydroksyzyny, będący substancją czynną leku Hydroxyzinum Espefa w dawce 10 mg w formie tabletek powlekanych, nie był poddany dedykowanym badaniom przedklinicznym dotyczącym bezpieczeństwa tego konkretnego preparatu. Dokumentacja produktu nie zawiera danych na temat toksyczności, wpływu na rozrodczość, potencjału genotoksycznego ani rakotwórczego, co oznacza, że ocena bezpieczeństwa opiera się głównie na istniejących danych dotyczących samej substancji czynnej oraz na wieloletnim doświadczeniu klinicznym w jej stosowaniu.
badanie kliniczne, badanie niekliniczne, badanie przedkliniczne, bezpieczeństwo przedkliniczne, bezpieczeństwo stosowania, chlorowodorek hydroksyzyny, doświadczenie kliniczne, nietolerancja laktozy, populacja pacjentów, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, praktyka medyczna, profil bezpieczeństwa, substancja czynna, substancja pomocnicza, tabletka powlekana, toksyczność, wpływ na rozrodczość - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – ACC mini 100 mg/sasz.
Acetylocysteina, substancja czynna w produkcie ACC mini, wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa potwierdzony szerokim zakresem badań przedklinicznych. Badania toksyczności ostrej i przewlekłej, prowadzone na szczurach i psach przez okres do 1 roku, nie wykazały istotnych efektów toksycznych przy wielokrotnym podawaniu. Testy genotoksyczności na systemach bakteryjnych dały wyniki ujemne, co wskazuje na brak mutagennego potencjału. Mimo braku dedykowanych badań kancerogenności, brak genotoksyczności oraz dobre wyniki toksykologiczne sugerują niskie ryzyko działania rakotwórczego.
acetylocysteina, badanie teratogenności, dane przedkliniczne, działanie kancerogenne, działanie teratogenne, działanie toksyczne, funkcje reprodukcyjne, organogeneza, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, profil bezpieczeństwa, przedawkowanie leku, rozwój noworodka, test mutagenności, toksyczność ostra i przewlekła, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, wady rozwojowe płodu, wpływ na płodność, wskaźnik płodności - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Mirtor 45 mg
Przeprowadzone badania przedkliniczne mirtazapiny, substancji czynnej preparatu Mirtor, nie wykazały istotnych zagrożeń dla bezpieczeństwa stosowania u ludzi. Standardowe testy farmakologiczne i toksykologiczne potwierdziły akceptowalny profil toksykologiczny podczas długotrwałego podawania. W badaniach reprodukcyjnych na szczurach i królikach nie stwierdzono działania teratogennego, choć przy ekspozycji dwukrotnie przekraczającej maksymalną dawkę terapeutyczną u ludzi zaobserwowano wzrost strat poimplantacyjnych, zmniejszenie masy ciała miotów oraz obniżoną przeżywalność młodych w pierwszych trzech dniach laktacji. Efekty te występowały wyłącznie przy dawkach znacznie przekraczających kliniczne, co wskazuje na odpowiedni margines bezpieczeństwa.
aberracja chromosomalna, aberracja chromosomowa, badanie farmakologiczne, badanie toksykologiczne, działanie teratogenne, ekspozycja terapeutyczna, guz tarczycy, indukcja enzymów wątrobowych, laktacja, mirtazapina, mutacja genowa, nowotwór wątrobowokomórkowy, potencjał genotoksyczny, profil toksykologiczny, straty poimplantacyjne, substancja czynna, uszkodzenie DNA - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Klozapol 25 mg
Przedkliniczne badania klozapiny wykazały brak istotnych zagrożeń dla człowieka, potwierdzając akceptowalny profil bezpieczeństwa leku przed jego wprowadzeniem do praktyki klinicznej. Standardowe testy farmakologiczne nie ujawniły negatywnego wpływu na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy ani ośrodkowy układ nerwowy. Wielokrotne podawanie klozapiny w modelach zwierzęcych nie wykazało toksyczności narządowej przekraczającej normy dla tej klasy leków. Ponadto, badania genotoksyczności in vitro i in vivo nie potwierdziły mutagennego ani genotoksycznego działania substancji czynnej.
badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, badanie in vitro, badanie in vivo, badanie przedkliniczne, działanie rakotwórcze, klozapina, Klozapol, mutacja genetyczna, okres okołoporodowy, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał genotoksyczny, proces reprodukcyjny, profil farmakologiczny bezpieczeństwa, rozwój embrionalny, toksyczność narządowa, toksyczność po podaniu wielokrotnym, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie DNA, właściwość mutagenna, zagrożenie onkogenne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Cinacalcet Aurovitas 90 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa cynakalcetu wykazały brak działania teratogennego u królików i szczurów przy dawkach odpowiednio 0,4 i 4,4-krotnie wyższych niż maksymalne dawki stosowane u ludzi (180 mg/dobę). Nie stwierdzono negatywnego wpływu na płodność przy ekspozycjach do 4-krotności dawki terapeutycznej. U ciężarnych szczurów odnotowano nieznaczne zmniejszenie masy ciała i spożycia pokarmu oraz u płodów zmniejszenie masy ciała w przypadku ciężkiej hipokalcemii u matek. Cynakalcet przenika przez łożysko u królików. Nie wykazano potencjału genotoksycznego ani rakotwórczego, jednak marginesy bezpieczeństwa są ograniczone ze względu na hipokalcemię w modelach zwierzęcych. Długoterminowe badania na gryzoniach ujawniły zaćmę i zmętnienie soczewki, co nie występowało u psów, małp ani w badaniach klinicznych u ludzi, sugerując związek z hipokalcemicznym mechanizmem działania.
badanie przedkliniczne, cynakalcet, dawka nieteratogenna, densytometria kości, ekspozycja ogólnoustrojowa, gospodarka wapniowa, hipokalcemia, kanał KATP, margines bezpieczeństwa, płytka wzrostu kości, potencjał genotoksyczny, przenikanie przez łożysko, przenośnik serotoniny, receptor wapniowy, teratogenność, wartość AUC, wtórna nadczynność przytarczyc, zaćma, zmętnienie soczewki - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – 4Flex PureGel 100 mg/g
Przeprowadzone badania przedkliniczne produktu leczniczego 4Flex PureGel, zawierającego naproksen w stężeniu 100 mg/g w formie żelu, potwierdziły jego korzystny profil bezpieczeństwa. Ocena obejmowała szerokie spektrum testów farmakologicznych, toksykologicznych oraz genotoksycznych, które nie wykazały istotnych zagrożeń dla funkcjonowania kluczowych układów organizmu ani ryzyka kumulacji toksycznego działania przy wielokrotnym stosowaniu miejscowym. Ponadto, preparat charakteryzuje się dobrą tolerancją miejscową, nie wywołując znaczących reakcji skórnych ani nadwrażliwości w modelach przedklinicznych.
badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, efekt niepożądany, efekt toksyczny, klastogenność, mutagenność, nadwrażliwość, naproksen, płodność, potencjał genotoksyczny, potencjał kancerogenny, reakcja skórna, rozwój postnatalny, rozwój prenatalny, test genotoksyczności, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, tolerancja miejscowa, układ organizmu, uszkodzenie materiału genetycznego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Flixotide Dysk 100 mcg/dawkę inh.
Dane przedkliniczne dotyczące flutykazonu propionianu, substancji czynnej leku Flixotide Dysk, potwierdzają jego profil bezpieczeństwa typowy dla kortykosteroidów. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym wykazały, że działania niepożądane pojawiają się jedynie przy dawkach znacznie przekraczających zalecane u ludzi, bez dodatkowych nieoczekiwanych efektów. Ocena teratogenności i wpływu na rozrodczość nie wykazała istotnych działań niepożądanych, co jest ważne dla stosowania u kobiet w wieku rozrodczym i w ciąży, choć należy uwzględnić ograniczenia ekstrapolacji wyników ze zwierząt na ludzi. Testy genotoksyczności in vitro i in vivo jednoznacznie potwierdziły brak działania mutagennego, a długoterminowe badania na gryzoniach nie wykazały potencjału rakotwórczego, co jest kluczowe dla bezpieczeństwa przewlekłej terapii chorób obturacyjnych dróg oddechowych.
Flutykazon propionian charakteryzuje się również korzystnym profilem tolerancji miejscowej – nie wywołuje podrażnień tkanek dróg oddechowych podczas inhalacji, co minimalizuje ryzyko działań niepożądanych związanych z miejscowym stosowaniem. Ponadto, nie zaobserwowano reakcji nadwrażliwości, co jest istotne u pacjentów z astmą lub historią alergii. Podsumowując, kompleksowe badania przedkliniczne potwierdzają bezpieczeństwo stosowania flutykazonu propionianu w dawkach terapeutycznych, bez ryzyka mutagenności, teratogenności czy rakotwórczości, co stanowi solidne podstawy do jego stosowania w praktyce klinicznej zgodnie z zaleceniami dawkowania.
astma, choroba obturacyjna dróg oddechowych, dane przedkliniczne, działanie drażniące, działanie mutagenne, działanie niepożądane, działanie teratogenne, flutykazon propionian, in vitro, in vivo, kortykosteroid, lek wziewny, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, reakcja nadwrażliwości, test mutagenności, tolerancja miejscowa - Leksykon substancji czynnych
Wyciąg alergenów z pyłków traw – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa wyciągu alergenów z pyłków pięciu gatunków traw (Kupkówka pospolita, Tomka wonna, Życica trwała, Wiechlina łąkowa oraz Tymotka łąkowa) stosowanego w produkcie Oralair w dawkach 100 IR i 300 IR wykazały brak istotnych zagrożeń toksykologicznych. Testy obejmowały ocenę toksyczności po podaniu jednorazowym i wielokrotnym, badania genotoksyczności, tolerancji miejscowej na błonach śluzowych jamy ustnej oraz wpływu na rozwój zarodkowy i płodowy. Wyniki potwierdziły dobry profil bezpieczeństwa substancji czynnej, bez wykrycia potencjału genotoksycznego czy drażniącego działania miejscowego.
aPTT, badanie genotoksyczności, badanie histopatologiczne, badanie przedkliniczne, badanie toksyczności, badanie toksykologiczne, błona śluzowa jamy ustnej, czas kaolinowo-kefalinowy, dawka terapeutyczna, działanie drażniące, kupkówka pospolita, potencjał genotoksyczny, pyłki traw, rozwój zarodkowo-płodowy, ryzyko dla płodu, tabletka podjęzykowa, tolerancja miejscowa, tomka wonna, tymotka łąkowa, uszkodzenie materiału genetycznego, wiechlina łąkowa, wiek rozrodczy, wyciąg alergenów z pyłków traw, zmiana histopatologiczna, życica trwała - Leksykon substancji czynnych
Sodu cytrynian – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Sodu cytrynian wykazuje niski profil toksyczności w badaniach przedklinicznych, z dawkami do 1500 mg/kg/dobę nie wywołującymi istotnych działań niepożądanych. Dożylne podanie roztworu cytrynianu (stosunek molowy kwasu cytrynowego do sodu cytrynianu 1:5,25) w dawce 1,33 mmol/kg/h powodowało spadek ciśnienia tętniczego oraz wydłużenie odstępu QT, co wiąże się z chelatacją jonów Ca²⁺. Tolerowana dawka u psów wynosi 0,33 mmol/kg/h. W praktyce klinicznej, przy zachowaniu zalecanych dawek, ryzyko hipokalcemii i zaburzeń elektrofizjologicznych jest minimalne. Sodu cytrynian nie wykazuje działania genotoksycznego ani rakotwórczego, co potwierdzają badania in vitro, in vivo oraz długoterminowe testy na szczurach. Ponadto, nie stwierdzono toksycznego wpływu na funkcje rozrodcze i rozwój potomstwa w modelach zwierzęcych, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania tej substancji w kontekście płodności i rozwoju prenatalnego oraz postnatalnego.
badanie in vitro, badanie in vivo, badanie toksykologiczne, chelatacja cytrynianu, ciśnienie tętnicze, działanie rakotwórcze, działanie toksyczne, funkcja rozrodcza, genotoksyczność, hemofiltracja, jon wapnia, kwas cytrynowy, odstęp QT, podanie doodbytnicze, potencjał genotoksyczny, profil toksyczności, roztwór do infuzji, rozwój postnatalny, rozwój potomstwa, rozwój prenatalny, sodu cytrynian, sodu cytrynian dwuwodny, zaburzenie elektrofizjologiczne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Reumatol (15 g + 10 g)/100 g
Produkt leczniczy REUMATOL, maść o stężeniu 150 mg metylu salicylanu i 100 mg lewomentolu na gram, charakteryzuje się ograniczonymi danymi przedklinicznymi dotyczącymi bezpieczeństwa, w szczególności brakiem kompleksowych badań genotoksyczności, toksyczności reprodukcyjnej oraz potencjału rakotwórczego. Stosowanie miejscowe w zalecanych dawkach wykazuje odpowiedni profil bezpieczeństwa, bez istotnego ryzyka ogólnoustrojowego. Jednakże, ze względu na wysoką toksyczność salicylanu metylu po podaniu doustnym, przypadkowe spożycie preparatu może stanowić poważne zagrożenie dla zdrowia i życia pacjentów.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Rivahib 2,5 mg
Rywaroksaban, substancja czynna Varodoax, wykazuje akceptowalny profil bezpieczeństwa w badaniach przedklinicznych, bez istotnych zagrożeń dla układu sercowo-naczyniowego, oddechowego i ośrodkowego układu nerwowego. Badania toksyczności ostrej nie wskazały na ryzyko przy pojedynczym podaniu, natomiast toksyczność po podaniu wielokrotnym wiązała się głównie z nasilonym działaniem farmakodynamicznym, w tym zwiększeniem stężenia immunoglobulin IgG i IgA u szczurów przy ekspozycji na poziomie klinicznym. Rywaroksaban nie wykazywał działania fototoksycznego ani genotoksycznego, a także nie zwiększał ryzyka nowotworowego w badaniach długoterminowych. Ponadto, nie stwierdzono negatywnego wpływu na płodność samców i samic szczurów, a toksyczność u młodych osobników nie wskazywała na szczególne zagrożenia dla ludzi.
badanie farmakologiczne, badanie genotoksyczności, badanie przedkliniczne, dawka toksyczna, działanie farmakodynamiczne, działanie rakotwórcze, immunoglobuliny IgG i IgA, inhibitor czynnika Xa, kaskada krzepnięcia, mechanizm działania leku, ośrodkowy układ nerwowy, patologia łożyska, potencjał genotoksyczny, powikłanie krwotoczne, promieniowanie UV, reakcja fototoksyczna, rywaroksaban, substancja czynna, toksyczność ostra, toksyczność reprodukcyjna, układ krzepnięcia, układ sercowo-naczyniowy, wada rozwojowa, zaburzenie kostnienia - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tadomon 25 mg
Przedkliniczne badania tapentadolu, substancji czynnej leku Tadomon, wykazały brak potencjału genotoksycznego w testach in vitro (m.in. test Amesa, test aberracji chromosomalnych) oraz in vivo, nawet przy maksymalnej tolerowanej dawce. Długotrwałe badania karcynogenności na modelach zwierzęcych nie wykazały związku między ekspozycją na tapentadol a ryzykiem rozwoju nowotworów. W zakresie wpływu na rozrodczość, tapentadol nie obniżał płodności u szczurów obu płci, jednak przy wysokich dawkach obserwowano zmniejszoną przeżywalność płodów w macicy oraz opóźnienie rozwoju, głównie związane z działaniem embriotoksycznym na ośrodkowy układ nerwowy, co wiązano z aktywnością agonistyczną wobec receptorów opioidowych μ.
aberracja chromosomalna, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, embriotoksyczność, genotoksyczność, karcynogenność, nieplanowana synteza DNA, O-glukuronid tapentadolu, ośrodkowy układ nerwowy, parametry neurobehawioralne, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, receptor opioidowy μ, rozwój postnatalny, tapentadol, test Amesa - Leksykon substancji czynnych
Czynnik X – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa zespołu czynników krzepnięcia przeciw inhibitorowi czynnika VIII (FEIBA) koncentrowały się głównie na ocenie ostrej toksyczności w modelach zwierzęcych, w tym na myszach z hemofilią oraz zdrowych myszach i szczurach. Stosowano dawki przekraczające 200 j./kg masy ciała, co znacznie przewyższa zalecane dawkowanie u ludzi. Wyniki wskazują, że głównym ryzykiem jest nadkrzepliwość, wynikająca z farmakologicznego działania FEIBA, które zawiera czynniki II, IX, X (głównie nieaktywowane) oraz aktywowany czynnik VII, umożliwiając generację trombiny niezależnie od czynnika VIII. Definicja jednostki FEIBA opiera się na skróceniu czasu aPTT do 50% wartości buforowej, co jest kluczowe dla zrozumienia mechanizmu działania i interpretacji danych bezpieczeństwa.
aktywowany czynnik VII, aPTT, badania przedkliniczne, czas kaolinowo-kefalinowy, czynniki krzepnięcia, FEIBA NF, generacja trombiny, hemofilia, inhibitor czynnika VIII, interferencja immunologiczna, model zwierzęcy, nadkrzepliwość, ostra toksyczność, potencjał genotoksyczny, potencjał prokoagulacyjny, przeciwciała neutralizujące, przeciwciała przeciwko heterologicznym białkom, układ kalikreina-kinina, układ krzepnięcia, zespół czynników krzepnięcia przeciw inhibitorowi czynnika VIII - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Accupro 40 40 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa chlorowodorku chinaprylu (Accupro) wykazały brak działania rakotwórczego przy długotrwałym podawaniu zwierzętom (myszy, szczury) w dawkach 75-100 mg/kg mc./dobę, co odpowiada 50-60-krotności maksymalnej dawki terapeutycznej u ludzi. Kompleksowa ocena genotoksyczności, obejmująca test Amesa, badania mutacji punktowych in vitro, test wymiany siostrzanych chromatyd, test mikrojądrowy u myszy oraz badania cytogenetyczne in vivo i in vitro, nie wykazała mutagennego potencjału chinaprylu ani jego aktywnego metabolitu chinaprylatu. Wyniki te potwierdzają korzystny profil bezpieczeństwa leku w zakresie potencjału kancerogennego i mutagennego przed wprowadzeniem do badań klinicznych.
aberracja chromosomalna, badanie cytogenetyczne, chinaprylat, chlorowodorek chinaprylu, dawka terapeutyczna, działanie fetotoksyczne, działanie teratogenne, embriotoksyczność, inhibitor ACE, inhibitor konwertazy angiotensyny, kancerogeneza, mutacja punktowa, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, szpik kostny, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczność matczyna, właściwości mutagenne, wymiana siostrzanych chromatyd - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Naramig 2,5 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne naratryptanu, substancji czynnej leku Naramig, wykazały szeroki margines bezpieczeństwa przy dawkach terapeutycznych stosowanych u ludzi. Ocena toksyczności ostrej i przewlekłej nie ujawniła działań niepożądanych przy ekspozycji odpowiadającej dawkom klinicznym. Testy genotoksyczności nie wykazały mutagennego ani uszkadzającego wpływu na materiał genetyczny, a badania rakotwórczości na myszach i szczurach nie potwierdziły potencjału kancerogennego substancji. Wpływ na płodność szczurów był nieistotny nawet przy dawkach znacznie przekraczających maksymalną zalecaną dawkę dobową (MRDD) u ludzi wynoszącą 5 mg.
badania rakotwórczości, badania toksykologiczne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, lęk, maksymalna zalecana dawka dobowa, Naramig, naratryptan, poronienie poimplantacyjne, potencjał genotoksyczny, test genotoksyczności, toksyczność matczyna, toksyczność ostra i przewlekła, toksyczność rozwojowa, wpływ na płodność, wpływ na reprodukcję, zmiany szkieletowe płodu - Leksykon substancji czynnych
Widłak goździsty – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Widłak goździsty (Lycopodium clavatum) jest składnikiem aktywnym preparatu Limfodrenaż-Pascoe Basic, występującym w rozcieńczeniu homeopatycznym D2, co odpowiada dwukrotnemu rozcieńczeniu 1:100. Stężenie widłaka goździstego w preparacie wynosi 0,10 g na 10 g produktu (około 10,5 ml). W dokumentacji produktu brak jest danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania tej substancji, w tym badań toksyczności ostrej i przewlekłej, potencjału genotoksycznego, rakotwórczego oraz wpływu na reprodukcję i rozwój płodu. Preparat zawiera również inne składniki aktywne w różnych stężeniach, m.in. Taraxacum officinale TM (0,80 g), Calendula officinalis TM (0,45 g) oraz Phytolacca americana D2 (0,05 g), co wymaga kompleksowej oceny profilu bezpieczeństwa całego preparatu.
Acidum arsenicosum, badanie farmakologiczne, biodostępność substancji, calendula officinalis, Chelidonium majus, etanol, Hydrastis canadensis, krople doustne, Limfodrenaż-Pascoe Basic, Lycopodium clavatum, phytolacca americana, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, rozcieńczenie homeopatyczne, rozwój płodu, Sanguinaria canadensis, Taraxacum officinale, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, widłak goździsty, wpływ na reprodukcję - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Simorion 20 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa symwastatyny, substancji czynnej preparatu Simorion, wykazały brak dodatkowych zagrożeń poza znanym mechanizmem działania – inhibicją reduktazy HMG-CoA. Badania farmakodynamiczne na modelach zwierzęcych nie ujawniły nieprzewidzianych efektów toksycznych po podaniu wielokrotnych dawek, co potwierdza akceptowalny margines bezpieczeństwa przy stosowaniu terapeutycznych dawek. Testy genotoksyczności i mutagenności nie wykazały potencjału genotoksycznego, a badania rakotwórczości nie wskazały na zwiększone ryzyko nowotworów, co jest istotne w kontekście długotrwałej terapii hipercholesterolemii.
badanie farmakodynamiczne, badanie kliniczne, badanie przedkliniczne, badanie rakotwórczości, funkcje rozrodcze, hipercholesterolemia, potencjał genotoksyczny, rozwój noworodków, statyny, symwastatyna, teratogenność, test mutagenności, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wielokrotnej dawki, wpływ na płodność - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ivineb 5 mg
Przeprowadzone badania przedkliniczne nebiwololu, substancji czynnej leku Ivineb (5,45 mg chlorowodorku nebiwololu, odpowiadające 5 mg nebiwololu), nie wykazały działania genotoksycznego. Standardowe testy mutagenności i aberracji chromosomowych potwierdziły brak potencjału do wywoływania uszkodzeń genetycznych, co wskazuje na niskie ryzyko mutagenności przy stosowaniu terapeutycznych dawek leku.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tiopental Panpharma 500 mg
Dane przedkliniczne dotyczące tiopentalu sodu wskazują, że ze względu na jego farmakokinetykę i dożylny sposób podania, ryzyko przewlekłego zatrucia jest minimalne. Badania genotoksyczności są ograniczone, jednak dotychczas nie wykazano działania mutagennego. Brak jest również danych dotyczących potencjału rakotwórczego w długoterminowych badaniach. Istotne obserwacje pochodzą z modeli zwierzęcych, gdzie podawanie tiopentalu w okresach intensywnego rozwoju mózgu prowadziło do neurodegeneracji i potencjalnych deficytów poznawczych, choć kliniczne znaczenie tych wyników pozostaje niejasne.
anestezjologia, deficyt funkcji poznawczych, działanie mutagenne, farmakokinetyka, komórka nerwowa, obrzęk płuc, ośrodkowy układ nerwowy, pentoksyfilina, podanie dożylne, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, środek znieczulający, synaptogeneza, tiopental sodu, toksyczność przewlekła, zatrucie przewlekłe, zmiana neurodegeneracyjna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Luxfen 2 mg/ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa winianu brymonidyny, substancji czynnej preparatu Luxfen (2 mg/ml, krople do oczu, roztwór), wykazały brak istotnych działań niepożądanych w standardowych testach farmakologicznych. Ocena wpływu na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy oraz ośrodkowy układ nerwowy nie ujawniła odchyleń od normy. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym nie wykazały zmian biochemicznych, hematologicznych ani histopatologicznych wskazujących na toksyczność w stężeniach terapeutycznych. Ponadto, testy genotoksyczności (mutacje genowe in vitro, aberracje chromosomowe, testy in vivo) nie potwierdziły potencjału uszkodzenia materiału genetycznego.
aberracja chromosomowa, badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, krople do oczu, mutacja genowa in vitro, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodkowo-płodowy, test genotoksyczności, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na rozród, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie materiału genetycznego, winian brymonidyny - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Daktarin 20 mg/g
Ocena bezpieczeństwa stosowania azotanu mikonazolu w kremie o stężeniu 20 mg/g opiera się na szerokim spektrum badań przedklinicznych, które nie wykazały istotnych zagrożeń toksykologicznych ani farmakologicznych. Badania farmakologiczne i toksykologiczne, obejmujące toksyczność ostrą i przewlekłą, potwierdziły szeroki margines bezpieczeństwa preparatu stosowanego miejscowo. Szczególną uwagę zwrócono na potencjał drażniący, który okazał się minimalny, co wskazuje na dobrą tolerancję miejscową kremu zawierającego mikonazol.
azotan mikonazolu, badanie farmakologiczne, badanie przedkliniczne, bezpieczeństwo stosowania, dawka wielokrotna, działanie mutagenne, działanie teratogenne, efekt drażniący, lokalne podrażnienie, potencjał genotoksyczny, preparat mikonazolu, profil bezpieczeństwa, toksyczność dawki pojedynczej, toksyczność miejscowa, toksyczność ogólnoustrojowa, toksyczność reprodukcyjna, tolerancja miejscowa, zastosowanie miejscowe - Leksykon substancji czynnych
Liść mięty pieprzowej – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Liść mięty pieprzowej (Mentha x piperita L., folium) jest powszechnie stosowanym składnikiem złożonych preparatów ziołowych, takich jak Iberogast Balance (zawierający wyciąg płynny z liścia mięty pieprzowej w stężeniu 0,10 mL na 1 mL produktu, ekstrakt 1:2,5-3,5). Dostępne dane przedkliniczne nie wskazują na istotne zagrożenia toksykologiczne po podaniu wielokrotnym, a badania genotoksyczności (test AMES i test mikrojądrowy u myszy) dla Iberogast Balance wykazały brak potencjału mutagennego i genotoksycznego. Konwencjonalne badania bezpieczeństwa nie wykazały również negatywnego wpływu na rozrodczość i rozwój, co potwierdza profil bezpieczeństwa liścia mięty pieprzowej w dawkach terapeutycznych stosowanych w tych preparatach.
badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, badanie genotoksyczności, badanie przedkliniczne, badanie rakotwórczości, badanie toksykologiczne, liść mięty pieprzowej, mutagenność, nalewka miętowa, neurotoksyczność tujonu, potencjał genotoksyczny, potencjał kancerogenny, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczność dawki wielokrotnej, toksyczność reprodukcyjna, wyciąg z mięty pieprzowej - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Xaleba 30 mg
Badania przedkliniczne etorykoksybu wykazały brak działania genotoksycznego, co jest kluczowe dla oceny bezpieczeństwa mutagennego. W badaniach rakotwórczych na myszach nie stwierdzono potencjału onkogennego, natomiast u szczurów poddanych dawkom przekraczającym ponad 2-krotnie dobową dawkę ludzką (90 mg) zaobserwowano gruczolaki wątrobowokomórkowe i pęcherzykowe tarczycy, co wiązało się z indukcją enzymów CYP specyficzną dla tego gatunku. U ludzi brak indukcji CYP3A ogranicza możliwość przeniesienia tych wyników. Toksyczność przewodu pokarmowego była zależna od dawki i czasu ekspozycji, z owrzodzeniami obserwowanymi u szczurów przy stężeniach porównywalnych do terapeutycznych u ludzi podczas długotrwałych badań (53 i 106 tygodni). U psów przy dawkach przekraczających terapeutyczne stwierdzono zaburzenia czynności nerek i przewodu pokarmowego, wskazując na ryzyko nefro- i gastrotoksyczności.
badanie przedkliniczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, ekspozycja układowa, etorykoksyb, gastrotoksyczność, gruczolak pęcherzykowy tarczycy, gruczolak wątrobowokomórkowy, indukcja CYP, nefrotoksyczność, owrzodzenie przewodu pokarmowego, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, przewód pokarmowy, reprodukcja, rozwój zarodkowo-płodowy, ryzyko mutagenne, układ kostny płodu, wczesne poronienie, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie układu sercowo-naczyniowego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Levalox 500 mg
Dane przedkliniczne dotyczące lewofloksacyny wskazują na brak istotnych zagrożeń toksycznych dla człowieka w badaniach ostrej i przewlekłej toksyczności, a także w ocenie wpływu na rozrodczość, gdzie nie stwierdzono zaburzeń płodności u szczurów, choć odnotowano opóźnienie dojrzewania płodu związane z toksycznością matczyną. Kompleksowa ocena genotoksyczności wykazała brak mutacji genowych in vitro, jednak zaobserwowano aberracje chromosomowe w komórkach płucnych chomika chińskiego, co przypisuje się hamowaniu topoizomerazy II. Testy genotoksyczności in vivo, w tym test mikrojąderkowy, wymiany siostrzanych chromatyd, syntezy nieprogramowanego DNA oraz test dominacji letalnej, nie wykazały działania genotoksycznego, co sugeruje niskie ryzyko genotoksyczności w warunkach klinicznych.
aberracja chromosomowa, chrząstka stawowa, fluorochinolony, fotokarcinogenność, fotomutagenność, fototoksyczność, genotoksyczność, lewofloksacyna, mutacja genowa, potencjał genotoksyczny, synteza nieprogramowanego DNA, test dominacji letalnej, test mikrojąderkowy, toksyczność matczyna, topoizomeraza II, wymiana siostrzanych chromatyd - Leksykon substancji czynnych
Hesperydyna – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Hesperydyna w formie metylochalkonu, będąca substancją czynną produktu leczniczego Cyclo 3 Fort (150 mg), została poddana szerokiemu spektrum badań przedklinicznych oceniających jej bezpieczeństwo. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym nie wykazały istotnych efektów toksycznych, a testy genotoksyczności potwierdziły brak potencjału uszkadzania materiału genetycznego. Ponadto, ocena wpływu na funkcje rozrodcze i rozwój potomstwa nie wykazała toksyczności, co wskazuje na brak ryzyka reprodukcyjnego. W badaniu długoterminowym na myszach, przy dawce 20 g/kg masy ciała przez 96 tygodni, nie stwierdzono działania rakotwórczego hesperydyny metylochalkonu.
badanie przedkliniczne, Cyclo 3 Fort, dawka terapeutyczna, działanie rakotwórcze, farmakologia bezpieczeństwa, funkcje rozrodcze, genotoksyczność, hesperydyna metylochalkon, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność przewlekła, toksyczny wpływ na rozród, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie materiału genetycznego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Simvastatin Bluefish 20 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa symwastatyny w dawce 20 mg wykazały korzystny profil bezpieczeństwa, bez istotnych działań niepożądanych wykraczających poza znany mechanizm farmakologiczny inhibitora reduktazy HMG-CoA. Badania farmakodynamiczne na modelach zwierzęcych potwierdziły przewidywane efekty hipolipemizujące, a toksykologiczne analizy po podaniu wielokrotnych dawek nie wykazały dodatkowych efektów toksycznych. Testy genotoksyczności i rakotwórczości nie potwierdziły mutagennego ani onkogennego potencjału symwastatyny, co wskazuje na brak zwiększonego ryzyka nowotworowego związanego z terapią tym lekiem.
badanie farmakodynamiczne, dawka wielokrotna, działanie hipolipemizujące, działanie mutagenne, efekt toksyczny, inhibitor reduktazy HMG-CoA, mechanizm farmakologiczny, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, ryzyko onkogenne, Simvastatin Bluefish, statyna, symwastatyna, teratogenność, toksyczny wpływ na rozród, zaburzenie funkcji rozrodczych, zaburzenie płodności, zaburzenie rozwoju noworodków - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Nakom 250 mg + 25 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa produktu leczniczego Nakom, zawierającego lewodopę 250 mg i karbidopę 25 mg, obejmowały ocenę farmakologiczną, toksyczność po podaniu wielokrotnym, genotoksyczność oraz potencjał rakotwórczy. Wyniki nie wskazują na istotne zagrożenia dla pacjentów stosujących terapię skojarzoną, a badania toksyczności nie wykazały niepokojących zmian w parametrach biochemicznych, hematologicznych ani histopatologicznych. Testy genotoksyczności oraz długoterminowe badania rakotwórczości nie potwierdziły ryzyka mutagennego ani zwiększonego ryzyka nowotworów, co potwierdza akceptowalny profil bezpieczeństwa leku w warunkach klinicznych.
aberracja chromosomowa, badania hematologiczne, badanie histopatologiczne, genotoksyczność, monoterapia lewodopą, mutacja genowa, mutagenność, Nakom, ośrodkowy układ nerwowy, parametry biochemiczne, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, rozwój nowotworów, ryzyko teratogenne, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, układ sercowo-naczyniowy, zaburzenia układu szkieletowego, zmiana nowotworowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Aknemycin 20 mg/g
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa erytromycyny, substancji czynnej preparatu Aknemycin w stężeniu 20 mg/g, wykazały niski profil toksyczności ostrej i przewlekłej przy podawaniu doustnym, co sugeruje minimalne ryzyko toksyczne zarówno przy jednorazowym, jak i długotrwałym stosowaniu. Testy mutagenności potwierdziły brak działania genotoksycznego, a badania rakotwórczości nie wykazały zdolności indukowania nowotworów, co jest istotne dla bezpieczeństwa terapii długoterminowej. Ponadto, ocena toksyczności reprodukcyjnej na różnych gatunkach zwierząt nie wykazała negatywnego wpływu na płodność, zarodki ani rozwijające się płody, co podkreśla bezpieczeństwo stosowania erytromycyny u pacjentów w wieku rozrodczym.
Aknemycin, dane przedkliniczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie toksyczne, erytromycyna, leczenie trądziku, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, profil bezpieczeństwa, substancja czynna, terapia długoterminowa, terapia miejscowa, toksyczność ostra i przewlekła, toksyczność płodowa, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność zarodkowa, zaburzenie płodności - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ugramel 5 mg
Prasugrel, substancja czynna leku Ugramel dostępnego w dawkach 5 mg i 10 mg, wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa potwierdzony w badaniach przedklinicznych. Nie stwierdzono istotnych zagrożeń przy stosowaniu w zalecanych dawkach terapeutycznych, a efekty uboczne pojawiały się jedynie przy ekspozycji znacznie przekraczającej maksymalne poziomy u ludzi. Badania toksyczności rozwojowej na szczurach i królikach nie wykazały wad wrodzonych, nawet przy dawkach przekraczających 240-krotnie zalecane dobowe dawki podtrzymujące (w przeliczeniu na mg/m²). Podawanie prasugrelu w tych wysokich dawkach nie wpływało negatywnie na rozwój behawioralny ani płciowy potomstwa, a jedynie zaobserwowano nieznaczne zmniejszenie masy ciała potomstwa związane z wpływem na masę ciała samic lub ilość przyjmowanego pokarmu.
analiza toksyczności, badanie okołoporodowe, badanie przedkliniczne, dawka podtrzymująca, dawka terapeutyczna, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, efekt uboczny, farmakologia bezpieczeństwa, gruczolak wątrobowokomórkowy, indukcja enzymów wątrobowych, nowotwór wątroby, potencjał genotoksyczny, prasugrel, substancja czynna, tabletka powlekana, toksyczność rozwojowa, Ugramel, wada wrodzona - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Hascovir 800 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa acyklowiru, substancji czynnej leku Hascovir 800 mg, wykazały brak właściwości mutagennych i karcynogennych zarówno w testach in vitro, jak i in vivo na modelach zwierzęcych (szczury, myszy). Długoterminowe badania karcynogenności nie potwierdziły ryzyka rozwoju nowotworów, co jest istotne dla bezpieczeństwa terapii przewlekłej. Ponadto, badania toksyczności reprodukcyjnej i rozwojowej na królikach, myszach i szczurach nie wykazały działania embriotoksycznego ani teratogennego, co wspiera stosowanie leku u kobiet w wieku rozrodczym, choć zaleca się ostrożność w ciąży zgodnie z aktualnymi wytycznymi klinicznymi.
acyklowir, badanie in vitro, badanie in vivo, dawka terapeutyczna, działanie embriotoksyczne, działanie niepożądane, działanie teratogenne, funkcja rozrodcza, genotoksyczność, Hascovir, potencjał genotoksyczny, potencjał karcynogenny, profil bezpieczeństwa, spermatogeneza, terapia przewlekła, testy mutagenności, toksyczność reprodukcyjna, układ rozrodczy, właściwości karcynogenne, właściwości mutagenne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Olfen 100 SR 100 mg
Przedkliniczna ocena bezpieczeństwa diklofenaku sodowego, substancji czynnej preparatu Olfen 100 SR, obejmowała szeroki zakres badań farmakologii bezpieczeństwa, toksyczności po wielokrotnym podaniu, genotoksyczności, potencjału rakotwórczego oraz wpływu na reprodukcję i rozwój potomstwa. Wyniki nie wykazały istotnych zagrożeń przy stosowaniu dawek terapeutycznych. Standardowe testy genotoksyczności (mutacje genowe, aberracje chromosomowe) oraz długoterminowe badania karcynogenności były negatywne. Badania na modelach zwierzęcych (myszy, szczury, króliki) nie potwierdziły działania teratogennego, a wpływ na zdolności reprodukcyjne szczurów był minimalny i obserwowany jedynie przy dawkach toksycznych dla matki. Rozwój potomstwa przed- i poporodowy nie był zaburzony przy dawkach nietoksycznych.
diklofenak sodowy, dystocja, działanie teratogenne, farmakologia bezpieczeństwa, genotoksyczność, hamowanie owulacji, inhibitor syntezy prostaglandyn, niesteroidowy lek przeciwzapalny, organogeneza, potencjał genotoksyczny, potencjał karcynogenny, potencjał rakotwórczy, przeżywalność płodu, rozwój przedporodowy, substancja czynna, toksyczność wielokrotnego podania, trzeci trymestr ciąży, wada rozwojowa płodu, wewnątrzmaciczne zahamowanie wzrostu, wpływ na rozród, zaburzenie implantacji, zaburzenie porodu, zamknięcie przewodu tętniczego, zdolność reprodukcyjna, zwężenie przewodu tętniczego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Sandimmun Neoral 25 mg
Produkty lecznicze zawierające cyklosporynę przeszły szerokie badania przedkliniczne oceniające bezpieczeństwo stosowania, obejmujące teratogenność, toksyczność płodową, wpływ na rozród, genotoksyczność oraz potencjał rakotwórczy. W modelach zwierzęcych (szczury, króliki) nie wykazano działania teratogennego przy dawkach doustnych do 300 mg/kg mc./dobę, jednak stwierdzono toksyczność zarodkowo-płodową objawiającą się zmniejszoną masą ciała płodów i opóźnionym rozwojem kośćca. Najwyższa dawka bez efektów toksycznych (NOEL) była niższa niż maksymalna dawka zalecana u ludzi (MRHD) przeliczana na powierzchnię ciała (BSA). Dożylne podanie cyklosporyny ciężarnym szczurzym samicom w dawkach 6 i 12 mg/kg mc./dobę (poniżej MRHD) zwiększyło częstość ubytku przegrody międzykomorowej u płodów. U królików poddanych ekspozycji in utero (10 mg/kg mc./dobę podskórnie) zaobserwowano zmniejszoną liczbę nefronów, hipertrofię nerek, układowe nadciśnienie oraz postępującą niewydolność nerek do 35 tygodnia życia, choć zmiany te nie wystąpiły u innych gatunków, co rodzi wątpliwości co do ich znaczenia klinicznego dla ludzi.
badanie przedkliniczne, chłoniak limfocytowy, cyklosporyna, działanie mutagenne, działanie teratogenne, gruczolak z komórek wysepek trzustkowych, komórki wysp trzustkowych, lek immunosupresyjny, nadciśnienie układowe, nefron, niewydolność nerek, nowotwór z komórek wątrobowych, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, Sandimmun Neoral, śmiertelność poimplantacyjna, śmiertelność przedimplantacyjna, toksyczność zarodkowo-płodowa, ubytek przegrody międzykomorowej - Leksykon substancji czynnych
Ziele szczawiu – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Ziele szczawiu (herba Rumex) jest składnikiem preparatów Sinupret i Sinupret extract, stosowanych w leczeniu schorzeń górnych dróg oddechowych. W preparacie Sinupret krople doustne ziele stanowi 3/15 części mieszaniny ziołowej (1:38,5), natomiast w tabletkach drażowanych zawiera 18 mg ziela na tabletkę. W Sinupret extract ziele szczawiu (Rumex crispus L.) jest składnikiem wyciągu suchego o DER 3-6:1, ekstraktowanym 51% etanolem, stanowiąc 3/10 części mieszaniny ziołowej. Badania toksyczności wielokrotnej dawki na psach i szczurach wykazały poziom NOAEL na 320 mg suchego wyciągu/kg masy ciała, co odpowiada 22- i 7-krotności dawki równoważnej u ludzi, potwierdzając szeroki margines bezpieczeństwa stosowania. Testy genotoksyczności in vitro i in vivo, w tym test Amesa, test na komórkach chłoniaka oraz test mikrojąderkowy, nie wykazały potencjału mutagennego ani genotoksycznego wyciągu zawierającego ziele szczawiu.
badania genotoksyczności, działanie rakotwórcze, fototoksyczność, NOAEL, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, potencjał teratogenny, rozwój zarodkowo-płodowy, schorzenia górnych dróg oddechowych, Sinupret, tabletka drażowana, test Amesa, test mikrojąderkowy, test rewersji mutacji, toksyczność dawki wielokrotnej, toksyczność przewlekła, toksyczny wpływ na reprodukcję, wyciąg płynny, wyciąg suchy, zakażenie górnych dróg oddechowych, zapalenie zatok przynosowych, ziele szczawiu - Leksykon substancji czynnych
Rdest ptasi – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Rdest ptasi (Polygonum aviculare L. s.l.) jest składnikiem preparatu Padma 28 Formuła, występującym w dawce 15 mg ziela na kapsułkę. Dostępne dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa pochodzą głównie z badań całego preparatu, a nie wyizolowanego rdestu ptasiego. Badania toksyczności ostrej i wielokrotnego podawania nie wykazały istotnych zagrożeń dla organizmu ludzkiego, co wskazuje na akceptowalny profil bezpieczeństwa przy długotrwałym stosowaniu. Ponadto, konwencjonalne testy genotoksyczności preparatu nie ujawniły ryzyka genotoksycznego związanego z obecnością rdestu ptasiego.
badania toksykologiczne, genotoksyczność, Padma 28 Formuła, potencjał genotoksyczny, preparat złożony, profil bezpieczeństwa, rdest ptasi, rozwój potomstwa, sproszkowane ziele, substancja czynna, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność przewlekła, toksyczny wpływ na rozród, zagrożenie genotoksyczne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Akistan 50 mcg/ml
Latanoprost, substancja czynna Akistanu, wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa w badaniach przedklinicznych, zarówno pod względem toksyczności ogólnoustrojowej, jak i miejscowej. Stosunek dawki toksycznej do terapeutycznej miejscowej wynosi co najmniej 1000, co świadczy o szerokim indeksie terapeutycznym. W badaniach na małpach dożylne podanie dawki około 100-krotnie wyższej niż terapeutyczna powodowało krótkotrwały skurcz oskrzeli i wzrost częstości oddechów. Brak toksyczności miejscowej stwierdzono u królików i małp przy dawkach do 100 µg/oko/dobę (67-krotność dawki terapeutycznej 1,5 µg/oko/dobę). Długotrwałe stosowanie dawek 6 µg/oko/dobę wywoływało przemijające poszerzenie szpary powiekowej, nieobserwowane u ludzi. Istotnym efektem jest trwałe zwiększenie pigmentacji tęczówki u małp, związane ze stymulacją melanogenezy, bez zmian proliferacyjnych i potencjału onkogennego.
aberracja chromosomowa, działanie embriotoksyczne, działanie teratogenne, indeks terapeutyczny, latanoprost, melanocyt, pigmentacja tęczówki, potencjał alergizujący, potencjał genotoksyczny, potencjał karcinogenny, potencjał onkogenny, prostaglandyna, rakotwórczość, reakcja nadwrażliwości, resorpcja późna, skurcz oskrzeli, synteza DNA, szpara powiekowa, toksyczność miejscowa, toksyczność ogólnoustrojowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Etform 500 500 mg
Przeprowadzone badania przedkliniczne dotyczące metforminy chlorowodorku, substancji czynnej leku Etform 500, nie wykazały istotnych zagrożeń dla pacjentów stosujących lek zgodnie z zaleceniami terapeutycznymi. Analizy farmakologiczne potwierdziły brak negatywnego wpływu na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy oraz ośrodkowy układ nerwowy. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym nie wykazały patologicznych zmian w narządach docelowych, co świadczy o bezpieczeństwie długotrwałego stosowania metforminy w dawkach terapeutycznych.
badanie farmakologiczne, badanie in vitro, badanie in vivo, dawka terapeutyczna, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, efekt uboczny, karcynogenność, metformina, metformina chlorowodorek, narząd docelowy, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał genotoksyczny, potencjał onkogenny, produkt leczniczy, profil bezpieczeństwa, substancja czynna, teratogenność, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na reprodukcję, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, zmiana patologiczna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Symleptic 300 mg
Dane przedkliniczne dotyczące gabapentyny w produkcie Symleptic wskazują na brak jednoznacznego działania rakotwórczego u ludzi, mimo że u samców szczurów poddanych najwyższej dawce 2000 mg/kg/dobę (10-krotnie wyższej ekspozycji niż u ludzi przy dawce 3600 mg/dobę) zaobserwowano wzrost częstości nowotworów zrazikowych trzustki o niskim stopniu złośliwości, bez wpływu na przeżywalność i przerzuty. Badania genotoksyczności wykazały brak mutagenności zarówno in vitro, jak i in vivo. W zakresie wpływu na rozrodczość, dawki do 2000 mg/kg u szczurów (około 5-krotnie wyższe niż dawka ludzka w mg/m²) nie wykazały negatywnego wpływu na płodność.
Badania teratogenności przeprowadzone na myszach, szczurach i królikach nie wykazały zwiększonej częstości wad wrodzonych przy dawkach do 50-krotności dawki ludzkiej u myszy, 30-krotności u szczurów i 25-krotności u królików (odpowiednio do 3600 mg/dobę u ludzi). Jednak u gryzoni zaobserwowano opóźnienie kostnienia czaszki, kręgów i kończyn przy dawkach odpowiadających 1-5-krotności dawki ludzkiej (500-3000 mg/kg/dobę), a także zwiększoną częstość wodniaka moczowodu i/lub wodonercza u szczurów. U królików dawki 60-1500 mg/kg/dobę wiązały się ze zwiększoną utratą płodu po zagnieżdżeniu. Znaczenie tych efektów dla bezpieczeństwa stosowania u ludzi wymaga dalszej oceny, zwłaszcza w kontekście ekspozycji w okresie ciąży.
aberracja chromosomowa, badanie in vitro, badanie in vivo, badanie prenatalne i postnatalne, badanie przedkliniczne, badanie teratologiczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, gabapentyna, mikrojąderko w szpiku kostnym, nowotwór z komórek zrazikowych trzustki, opóźnienie kostnienia, organogeneza, płodność i rozrodczość, potencjał genotoksyczny, stężenie w osoczu, utrata płodu po zagnieżdżeniu, wodniak moczowodu, wodonercze - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Cilozek 50 mg
Przedkliniczne badania cylostazolu, substancji czynnej leku Cilozek, wykazały, że działa on jako inhibitor fosfodiesterazy typu III, zwiększając stężenie cAMP w płytkach krwi i naczyniach krwionośnych. Badania toksykologiczne ujawniły sercowo-naczyniowe zmiany chorobowe jedynie u psów, co wskazuje na efekt gatunkowo swoisty, nieobserwowany u szczurów i małp. Elektrokardiograficzne analizy nie wykazały wydłużenia odstępu QTc po podaniu cylostazolu lub jego metabolitów, co potwierdza bezpieczeństwo kardiologiczne leku. Testy genotoksyczności były w większości negatywne, z wyjątkiem słabego, ale istotnego statystycznie wzrostu aberracji chromosomalnych in vitro w komórkach jajników chomików chińskich. Dwuletnie badania karcinogenności na szczurach (dawki do 500 mg/kg/dobę) i myszach (do 1000 mg/kg/dobę) nie wykazały potencjału rakotwórczego cylostazolu.
aberracja chromosomalna, badanie farmakologiczne, Cilozek, cykliczny adenozynomonofosforan, cylostazol, dojrzewanie komórki jajowej, działanie inotropowe dodatnie, elektrokardiogram, inhibitor fosfodiesterazy typu III, masa płodu, mutacja genu bakterii, mutacja genu w komórce ssaka, naprawa DNA bakterii, obumarcie płodu, odstęp QTc, opóźnienie kostnienia, płytka krwi, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, rozszerzenie naczyń krwionośnych, szpik kostny, zaburzenie płodności - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Asertin 50 50 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa sertraliny obejmowały szeroki zakres testów farmakologicznych, toksykologicznych, genotoksycznych oraz oceny wpływu na funkcje rozrodcze i rozwój potomstwa. Wyniki nie wykazały istotnych zagrożeń dla ludzi, w tym braku potencjału genotoksycznego i rakotwórczego, co potwierdza akceptowalny profil bezpieczeństwa leku. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym nie wskazały na ryzyko związane z długotrwałym stosowaniem, a testy na modelach zwierzęcych nie wykazały negatywnego wpływu na płodność samców ani działania teratogennego.
badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, chlorowodorek sertraliny, dane przedkliniczne, działanie teratogenne, efekt fetotoksyczny, fetotoksyczność, funkcje rozrodcze, opóźnienie rozwoju, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, toksyczne działanie sertraliny, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność sertraliny, umieralność okołoporodowa, wpływ na płodność - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Jansitin 50 mg
Dane przedkliniczne dotyczące sytagliptyny, substancji czynnej preparatu Jansitin, wykazały szeroki margines bezpieczeństwa w odniesieniu do toksyczności narządowej, neurotoksyczności, karcinogenności oraz wpływu na reprodukcję. Hepatotoksyczność i nefrotoksyczność obserwowano u gryzoni przy ekspozycji przekraczającej 58-krotnie dawkę kliniczną, natomiast brak efektów toksycznych stwierdzono przy 19-krotnym narażeniu (NOAEL). Nieprawidłowości siekaczy u szczurów pojawiły się przy 67-krotnym narażeniu, lecz nie zaobserwowano ich przy 58-krotnym. U psów przy 23-krotnym narażeniu odnotowano przemijające objawy uszkodzenia układu nerwowego (m.in. ataksja, drżenie, ślinienie się), a także zwyrodnienie mięśni szkieletowych, jednak przy 6-krotnym narażeniu nie stwierdzono toksycznych efektów. Badania genotoksyczności nie wykazały potencjału mutagennego, a karcinogenność u szczurów wiązała się z przewlekłą hepatotoksycznością przy dawkach >58-krotnych, co nie jest istotne klinicznie ze względu na szeroki margines bezpieczeństwa (NOAEL 19×).
Wpływ sytagliptyny na reprodukcję i rozwój płodu był minimalny; nie stwierdzono negatywnego wpływu na płodność u szczurów ani na rozwój przed- i pourodzeniowy przy narażeniu do 29-krotnego poziomu klinicznego. Związane z leczeniem zniekształcenia żeber u płodów pojawiły się przy ekspozycji >29×, a toksyczny wpływ na matkę u królików również przy dawkach >29-krotnych. Sytagliptyna przenika do mleka szczurów w stosunku 4:1 (mleko:osocze), co wymaga uwagi przy stosowaniu u kobiet karmiących. Podsumowując, wszystkie obserwowane działania toksyczne występowały przy dawkach wielokrotnie przekraczających ekspozycję terapeutyczną u ludzi, co potwierdza niski potencjał ryzyka działań niepożądanych w warunkach klinicznych.
ataksja, badanie histologiczne, badanie toksykologiczne, działanie hepatotoksyczne, działanie rakotwórcze, gruczolak wątroby, hepatotoksyczność, margines bezpieczeństwa, narażenie ustrojowe, nieprawidłowość siekaczy, płodność, potencjał genotoksyczny, potencjał karcinogenny, przenikanie do mleka, rozwój pourodzeniowy, sytagliptyna, toksyczne uszkodzenie układu nerwowego, toksyczny wpływ na matkę, zniekształcenie żeber, zwyrodnienie mięśni szkieletowych - Leksykon substancji czynnych
Kamfora – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Kamfora (Camphora racemica) jest składnikiem wielu preparatów stosowanych miejscowo na skórę, takich jak Aroma-Activ, Hotlec czy Viprosal B. Dane przedkliniczne dotyczące jej bezpieczeństwa są ograniczone, jednak dostępne informacje wskazują, że stosowanie kamfory w dawkach terapeutycznych nie wiąże się z toksycznością po podaniu wielokrotnym ani z kumulacją efektów toksycznych. Kamfora może wywoływać umiarkowane, przejściowe działanie drażniące, objawiające się pieczeniem i mrowieniem skóry, które ustępują samoistnie. Nie stwierdzono działania mutagennego ani kancerogennego tej substancji. Badania toksyczności pojedynczej i wielokrotnej dawki oraz genotoksyczności przeprowadzono dla produktu Padma 28 Formuła zawierającego 4 mg D-kamfory, które nie wykazały szczególnego zagrożenia dla człowieka.
badania genotoksyczności, badania przedkliniczne, D-kamfora, działanie drażniące, działanie kancerogenne, działanie mutagenne, działanie pierwotnie drażniące, kamfora, kwas salicylowy, potencjał genotoksyczny, preparat złożony, produkt leczniczy, rozwój potomstwa, toksyczność ogólna, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność pojedynczej dawki, toksyczny wpływ na rozród, tolerancja miejscowa, właściwości mutagenne