Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania tadalafilu

Tadalafil, substancja czynna leku Tadaxin 20 mg, został poddany kompleksowym badaniom przedklinicznym w celu oceny jego bezpieczeństwa przed wprowadzeniem do stosowania u ludzi. Badania te obejmowały standardowe procedury oceny bezpieczeństwa farmakologicznego, toksyczności po wielokrotnym podaniu, potencjału genotoksycznego, rakotwórczego oraz wpływu na rozrodczość. Wyniki tych badań nie wykazały szczególnego zagrożenia dla człowieka podczas stosowania terapeutycznego tadalafilu.¹

Wpływ na rozród i rozwój prenatalny

Badania toksycznego wpływu na rozród przeprowadzone na różnych gatunkach zwierząt dostarczyły istotnych danych na temat bezpieczeństwa tadalafilu w kontekście reprodukcyjnym. W badaniach tych nie wykazano działania teratogennego (powodującego wady rozwojowe płodu), embriotoksycznego (toksycznego dla zarodka) ani fetotoksycznego (toksycznego dla płodu) u szczurów i myszy, którym podawano tadalafil nawet w wysokich dawkach – do 1000 mg/kg/dobę.²

W badaniach rozwoju przedurodzeniowego i pourodzeniowego u szczurów ustalono, że dawka 30 mg/kg/dobę nie powodowała zauważalnych efektów niepożądanych na rozwój potomstwa. Warto podkreślić, że u ciężarnych samic szczura wartość AUC (pole pod krzywą stężenia leku we krwi w czasie) dla niezwiązanego leku była około 18 razy większa niż wartość AUC obserwowana u ludzi po standardowej dawce 20 mg. Daje to znaczny margines bezpieczeństwa między dawkami powodującymi efekty u zwierząt a dawkami terapeutycznymi u ludzi.³

Wpływ na płodność

Badania przedkliniczne obejmowały również ocenę wpływu tadalafilu na płodność. W przeprowadzonych eksperymentach nie stwierdzono zaburzeń płodności zarówno u samców, jak i samic szczurów, co wskazuje na brak negatywnego wpływu tadalafilu na zdolności reprodukcyjne u tego gatunku.⁴

Długoterminowe badania u psów

Istotne obserwacje poczyniono podczas długoterminowych badań na psach. U zwierząt otrzymujących tadalafil codziennie przez okres od 6 do 12 miesięcy w dawkach 25 mg/kg/dobę (co powodowało co najmniej trzykrotnie większą ekspozycję na lek [w zakresie od 3,7 do 18,6] niż obserwowana u ludzi po przyjęciu jednorazowej dawki 20 mg) i po większych dawkach, zaobserwowano zanik nabłonka kanalików nasiennych. U niektórych psów efekt ten spowodował zmniejszenie spermatogenezy (produkcji plemników).⁵

Porównanie danych przedklinicznych z obserwacjami klinicznymi

Należy zauważyć, że mimo obserwowanych zmian w układzie rozrodczym u psów przy wysokich dawkach tadalafilu, badania kliniczne nie potwierdziły podobnych efektów u ludzi przy stosowaniu dawek terapeutycznych. Szczegółowe informacje dotyczące danych klinicznych odnoszących się do potencjalnego wpływu tadalafilu na spermatogenezę u ludzi można znaleźć w punkcie 5.1 Charakterystyki Produktu Leczniczego.⁶