Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Akistan 50 mcg/ml

Latanoprost, substancja czynna Akistanu, wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa w badaniach przedklinicznych, zarówno pod względem toksyczności ogólnoustrojowej, jak i miejscowej. Stosunek dawki toksycznej do terapeutycznej miejscowej wynosi co najmniej 1000, co świadczy o szerokim indeksie terapeutycznym. W badaniach na małpach dożylne podanie dawki około 100-krotnie wyższej niż terapeutyczna powodowało krótkotrwały skurcz oskrzeli i wzrost częstości oddechów. Brak toksyczności miejscowej stwierdzono u królików i małp przy dawkach do 100 µg/oko/dobę (67-krotność dawki terapeutycznej 1,5 µg/oko/dobę). Długotrwałe stosowanie dawek 6 µg/oko/dobę wywoływało przemijające poszerzenie szpary powiekowej, nieobserwowane u ludzi. Istotnym efektem jest trwałe zwiększenie pigmentacji tęczówki u małp, związane ze stymulacją melanogenezy, bez zmian proliferacyjnych i potencjału onkogennego.

Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania leku Akistan

Latanoprost, substancja czynna produktu leczniczego Akistan, został poddany kompleksowym badaniom przedklinicznym mającym na celu ocenę jego bezpieczeństwa zarówno w aspekcie działania miejscowego, jak i ogólnoustrojowego. Zgromadzone dane pozwalają na szczegółową charakterystykę profilu bezpieczeństwa tej substancji przed wprowadzeniem jej do stosowania u ludzi.1

Toksyczność ogólnoustrojowa

Badania toksyczności ogólnoustrojowej wykazały, że latanoprost charakteryzuje się dobrym profilem bezpieczeństwa. Stosunek dawki toksycznej do dawki terapeutycznej stosowanej miejscowo jest bardzo korzystny i wynosi co najmniej 1000, co świadczy o szerokim indeksie terapeutycznym tego związku.2

W badaniach na nieznieczulonych małpach zaobserwowano, że podanie dożylne latanoprostu w dawkach około 100-krotnie przekraczających dawkę leczniczą (w przeliczeniu na kg masy ciała) powodowało zwiększenie częstości oddechów. Efekt ten był najprawdopodobniej związany z krótkotrwałym skurczem oskrzeli.3

Toksyczność miejscowa

Ocenę toksyczności miejscowej przeprowadzono na królikach i małpach. Badania nie wykazały objawów toksyczności miejscowej nawet przy stosowaniu dawek do 100 mikrogramów/oko/dobę, co stanowi około 67-krotność dawki terapeutycznej wynoszącej 1,5 mikrograma/oko/dobę.4

W badaniach toksyczności przewlekłej dla oczu zaobserwowano, że podawanie latanoprostu w dawce 6 mikrogramów/oko/dobę wywoływało poszerzenie szpary powiekowej. Jest to działanie przemijające i występuje po zastosowaniu dawek przewyższających dawki lecznicze. Efekt ten nie był dotychczas obserwowany u ludzi.5

Wpływ na pigmentację tęczówki

Istotną obserwacją w badaniach przedklinicznych był wpływ latanoprostu na zwiększenie pigmentacji tęczówki u małp. Mechanizm tego zjawiska polega najprawdopodobniej na stymulacji produkcji melaniny w melanocytach zrębu tęczówki. Co ważne, nie stwierdzono zmian proliferacyjnych w obrębie tęczówki, co wskazuje na brak potencjału onkogennego w tym zakresie. Zwiększona pigmentacja tęczówki może mieć charakter trwały.6

Potencjał alergizujący

W badaniach przeprowadzonych na modelach zwierzęcych nie wykazano potencjału alergizującego latanoprostu, co sugeruje niskie ryzyko wystąpienia reakcji nadwrażliwości na lek.7

Genotoksyczność i potencjał rakotwórczy

Ocena potencjału genotoksycznego latanoprostu została przeprowadzona za pomocą szeregu testów:8

  • Test mutacji powrotnej u bakterii – wynik negatywny
  • Test mutacji genowej chłoniaka mysiego – wynik negatywny
  • Test mikrojąderkowy u myszy – wynik negatywny

W badaniach limfocytów ludzkich in vitro zaobserwowano aberracje chromosomowe. Podobne działanie wykazywała naturalna prostaglandyna F2α, co wskazuje, że jest to efekt charakterystyczny dla całej grupy prostaglandyn, a nie specyficzny dla latanoprostu.9

Dodatkowe badania mutagenności nad nieplanową syntezą DNA przeprowadzone zarówno in vitro, jak i in vivo u szczurów dały wynik negatywny, co potwierdza brak potencjału mutagennego latanoprostu.10

Długoterminowe badania rakotwórczości przeprowadzone na myszach i szczurach również dały wynik negatywny, co wskazuje na brak potencjału karcinogennego latanoprostu.11

Wpływ na rozrodczość i rozwój

Badania przedkliniczne wpływu latanoprostu na funkcje rozrodcze obejmowały ocenę płodności oraz potencjalnego działania embriotoksycznego i teratogennego:12

  • Płodność – nie stwierdzono wpływu latanoprostu na płodność samców ani samic w badaniach na zwierzętach
  • Embriotoksyczność u szczurów – badania z dożylnym podawaniem latanoprostu w dawkach 5, 50 i 250 mikrogramów/kg mc./dobę nie wykazały działania embriotoksycznego
  • Embriotoksyczność u królików – latanoprost podawany w dawkach ≥5 mikrogramów/kg mc./dobę (ok. 100-krotnie wyższych od dawki leczniczej) wykazywał działanie letalne na płód

U królików dawka 5 mikrogramów/kg mc./dobę powodowała znaczącą toksyczność dla zarodka i płodu, charakteryzującą się zwiększoną częstością resorpcji późnych, poronień oraz zmniejszeniem masy ciała płodów.13

W żadnym z przeprowadzonych badań nie stwierdzono działania teratogennego latanoprostu, co wskazuje na brak potencjału do wywoływania wad rozwojowych.14

  1. 17.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl