potencjał genotoksyczny
Potencjał genotoksyczny odnosi się do zdolności substancji chemicznej, fizycznej lub biologicznej do wywoływania uszkodzeń DNA, które mogą prowadzić do mutacji genetycznych. Substancje o działaniu genotoksycznym mogą indukować zmiany w materiale genetycznym poprzez różne mechanizmy, m.in. pęknięcia nici DNA, tworzenie adduktów DNA czy zaburzenia procesu replikacji.
W praktyce klinicznej ocena potencjału genotoksycznego jest kluczowym elementem badań toksykologicznych leków, substancji chemicznych i czynników środowiskowych. Substancje wykazujące działanie genotoksyczne stanowią istotne zagrożenie dla zdrowia, gdyż mogą inicjować proces kancerogenezy, powodować wady wrodzone czy zaburzenia reprodukcyjne.
Badania potencjału genotoksycznego obejmują szereg testów in vitro i in vivo, m.in. test Amesa, test mikrojądrowy, test aberracji chromosomowych czy test kometowy. W farmakologii klinicznej ocena genotoksyczności jest obligatoryjnym elementem badań przedklinicznych nowych związków chemicznych przed ich wprowadzeniem do badań z udziałem ludzi.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Solifurin 5 mg
Solifenacyna bursztynian, substancja czynna leku Solifurin, została poddana szerokim badaniom przedklinicznym, które nie wykazały istotnych zagrożeń dla układu sercowo-naczyniowego, oddechowego oraz ośrodkowego układu nerwowego przy dawkach terapeutycznych. Badania toksyczności po wielokrotnym podaniu nie ujawniły klinicznie istotnych efektów toksycznych, a testy toksyczności reprodukcyjnej i teratogenności nie wykazały negatywnego wpływu na płodność, rozwój embrionalny ani ryzyka wad rozwojowych. Wyniki badań genotoksyczności i kancerogenności potwierdziły brak potencjału mutagennego i rakotwórczego przy stosowaniu terapeutycznym.
badanie farmakologiczne, badanie przedkliniczne, badanie teratogenności, działanie farmakologiczne, działanie niepożądane, działanie teratogenne, efekt kumulacyjny, farmakodynamika leku, farmakokinetyka solifenacyny, kancerogeneza, mutacja chromosomowa, mutacja genowa, ośrodkowy układ nerwowy, populacja pediatryczna, potencjał genotoksyczny, potencjał kancerogenny, potencjał rakotwórczy, rozwój embrionalny, rozwój prenatalny i postnatalny, solifenacyna bursztynian, substancja czynna, test farmakologiczny, test toksyczności, toksyczność po wielokrotnym podaniu, toksyczność reprodukcyjna, układ sercowo-naczyniowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Sotalol Aurovitas 40 mg
Przeprowadzone badania przedkliniczne sotalolu chlorowodorku, substancji czynnej leku Sotalol Aurovitas dostępnego w dawkach 40 mg, 80 mg i 160 mg, nie wykazały istotnych zagrożeń dla pacjentów. Ocena bezpieczeństwa farmakologicznego obejmowała wpływ na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy oraz ośrodkowy układ nerwowy, a także toksyczność po podaniu wielokrotnym, która nie ujawniła specyficznych skutków ubocznych związanych z kumulacją leku lub jego metabolitów. Testy genotoksyczności nie wykazały zdolności do indukowania mutacji genowych ani aberracji chromosomowych, co potwierdza brak ryzyka uszkodzeń materiału genetycznego.
aberracja chromosomowa, badanie przedkliniczne, bezpieczeństwo farmakologiczne, działanie kancerogenne, mutacja genowa, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, rozwój embrionalny, rozwój nowotworów, rozwój płodowy, sotalol chlorowodorek, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, układ sercowo-naczyniowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Travogen 10 mg/g
Izokonazol azotan, substancja czynna kremu Travogen w stężeniu 10 mg/g, przeszedł szeroki zakres badań przedklinicznych potwierdzających jego bezpieczeństwo stosowania. Badania farmakologiczne wykazały brak istotnych działań niepożądanych na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy i nerwowy. W testach toksyczności po podaniu wielokrotnym nie stwierdzono istotnych zmian hematologicznych, biochemicznych ani histopatologicznych narządów wewnętrznych. Ponadto, izokonazol azotan nie wykazał potencjału genotoksycznego ani rakotwórczego, co potwierdzono testami mutacji genowych in vitro, aberracji chromosomowych oraz badaniami długoterminowej ekspozycji na zwierzętach laboratoryjnych. Badania reprodukcyjne nie wykazały negatywnego wpływu na płodność, rozwój zarodka, płodu ani rozwój pourodzeniowy.
aberracja chromosomowa, badanie farmakologiczne, badanie genotoksyczności, badanie przedkliniczne, błona śluzowa, działanie rakotwórcze, izokonazol azotan, parametr hematologiczny, podrażnienie miejscowe skóry, podrażnienie spojówki, potencjał genotoksyczny, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodka i płodu, test mutacji genowej, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, tolerancja miejscowa, układ nerwowy, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, wpływ na płodność, zmiana nowotworowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Valused Noc Plus (154 mg + 34,75 mg + 20 mg)/tabl.
Produkt leczniczy Valused Noc Plus zawiera wyciągi z korzenia kozłka lekarskiego (154 mg), szyszek chmielu (34,75 mg) oraz ziela męczennicy (20 mg). Badania przedkliniczne dotyczące poszczególnych składników wykazały niski profil toksyczności, zarówno w toksyczności ostrej, jak i przewlekłej, co sugeruje względne bezpieczeństwo stosowania tych substancji pod kątem toksyczności ogólnoustrojowej. Niemniej jednak, brak jest dedykowanych badań oceniających wpływ tych składników na funkcje reprodukcyjne, rozwój potomstwa oraz potencjał rakotwórczy, co stanowi istotną lukę w ocenie bezpieczeństwa stosowania w okresie ciąży, laktacji oraz długoterminowego stosowania.
działanie genotoksyczne, Humulus lupulus, korzeń kozłka lekarskiego, olejek eteryczny, Passiflora incarnata, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, szyszki chmielu, toksyczność ogólnoustrojowa, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność rozwojowa, Valeriana officinalis, Valused Noc Plus, wyciąg etanolowy, ziele męczennicy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Fluimucil Muko 200 mg
Dane przedkliniczne dotyczące acetylocysteiny wskazują na jej wysokie bezpieczeństwo stosowania w dawkach terapeutycznych. W badaniach toksyczności ostrej, LD50 dla myszy wyniosła 8 g/kg masy ciała, a dla szczurów przekroczyła 10 g/kg, co świadczy o niskiej toksyczności ostrej. W badaniach przewlekłych, szczury tolerowały dawkę 1 g/kg/dobę przez 12 tygodni bez objawów toksyczności, a psy przy dawce 300 mg/kg/dobę przez rok również nie wykazały działań niepożądanych. Ponadto, acetylocysteina nie wykazała działania genotoksycznego w badaniach in vitro i in vivo, co potwierdza brak uszkodzeń materiału genetycznego.
acetylocysteina, badanie in vitro, badanie in vivo, dawka śmiertelna, dawka terapeutyczna, działanie genotoksyczne, farmakologia bezpieczeństwa, genotoksyczność, margines bezpieczeństwa, potencjał genotoksyczny, rozwój płodu, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie materiału genetycznego, wpływ na rozrodczość, zaburzenie płodności - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Metformin hydrochloride Teva 500 mg
Przedkliniczne badania chlorowodorku metforminy obejmowały szeroki zakres testów farmakologicznych, toksykologicznych, genotoksyczności, karcynogenności oraz wpływu na rozród, które potwierdziły jej korzystny profil bezpieczeństwa. Mechanizm działania metforminy opiera się na zwiększeniu wrażliwości tkanek obwodowych na insulinę oraz hamowaniu wątrobowej produkcji glukozy, co skutkuje efektywną kontrolą glikemii bez istotnych działań niepożądanych w dawkach terapeutycznych. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym na różnych gatunkach zwierząt nie wykazały istotnych efektów toksycznych przy dawkach odpowiadających dawkom stosowanym u ludzi, natomiast dawki znacznie przekraczające terapeutyczne wiązały się głównie z mechanizmem działania leku. Testy genotoksyczności, w tym test Amesa, test aberracji chromosomowych oraz test mikrojądrowy, dały wyniki negatywne, co wyklucza potencjał mutagenny metforminy.
aberracja chromosomowa, badanie karcynogenności, chlorowodorek metforminy, kontrola glikemii, kwasica mleczanowa, lek przeciwcukrzycowy, mutacja genowa, potencjał genotoksyczny, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodkowo-płodowy, test Amesa, test mikrojądrowy, uszkodzenie DNA, wpływ teratogenny, wrażliwość tkanek na insulinę, wskaźnik biochemiczny, zaburzenie czynności nerek, zmiana histopatologiczna - Leksykon substancji czynnych
Linagliptyna – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Linagliptyna, substancja czynna w lekach Liglinra i Linatra, wykazała w badaniach przedklinicznych toksyczność narządową głównie w wątrobie, nerkach i przewodzie pokarmowym u gryzoni przy ekspozycji przekraczającej 300-krotność dawek terapeutycznych stosowanych u ludzi. U szczurów zaobserwowano dodatkowo toksyczność w narządach rozrodczych, tarczycy i układzie limfatycznym przy ekspozycji >1500×. U psów wystąpiły specyficzne dla gatunku reakcje pseudoalergiczne z zaburzeniami układu sercowo-naczyniowego przy średnich dawkach. W makakach jawajskich toksyczność obejmowała wątrobę, nerki, żołądek, narządy rozrodcze, grasicę, śledzionę i węzły chłonne przy ekspozycji >450×, a podrażnienie żołądka przy >100×. Badania genotoksyczności i karcynogenności nie wykazały istotnego ryzyka dla ludzi, mimo obserwacji zwiększonej częstości chłoniaka u samic myszy przy dawkach >200×, co uznano za nieistotne klinicznie. Wartości NOAEL dla płodności, rozwoju embrionalnego i teratogenności u szczurów przekraczały 900-krotność ekspozycji terapeutycznej, a dla toksyczności matczynej i potomstwa 49-krotność. U królików nie stwierdzono teratogenności nawet przy ekspozycji >1000×, a NOAEL dla toksyczności zarodka i płodu wynosiła 78×, a dla toksyczności matczynej 2,1×.
chłoniak złośliwy, działanie teratogenne, działanie toksyczne, ekspozycja terapeutyczna, linagliptyna, makak jawajski, narząd limfatyczny, NOAEL, potencjał genotoksyczny, potencjał karcynogenny, reakcja pseudoalergiczna, rozwój embrionalny, toksyczność matczyna, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność zarodka i płodu, układ sercowo-naczyniowy, węzeł chłonny - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Neoparin 60 mg/0,6 ml
Przedkliniczna ocena bezpieczeństwa enoksaparyny sodowej, substancji czynnej Neoparinu, obejmowała badania toksyczności podostrej i przewlekłej na szczurach, psach oraz małpach, z dawkami odpowiednio 15 mg/kg/dobę (13 tygodni, podskórnie) oraz 10 mg/kg/dobę (26 tygodni, podskórnie i dożylnie). W obu badaniach nie zaobserwowano działań niepożądanych poza oczekiwanym efektem przeciwzakrzepowym. Testy mutagenności (m.in. test Amesa, test mutacji komórek chłoniaka u myszy) oraz klastogenności (badania aberracji chromosomalnej limfocytów ludzkich in vitro i szpiku kostnego szczura in vivo) nie wykazały aktywności genotoksycznej enoksaparyny sodowej.
aberracja chromosomalna limfocytów, aberracja chromosomalna szpiku kostnego, aktywność klastogenna, aktywność mutagenna, badanie mutagenności, badanie toksykologiczne, działanie przeciwzakrzepowe, działanie teratogenne, działanie toksyczne, enoksaparyna sodowa, mutacja komórek chłoniaka, potencjał genotoksyczny, potencjał klastogenny, szpik kostny, teratogenność, test Amesa, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Amotaks Dis 500 mg
Przedkliniczna ocena bezpieczeństwa amoksycyliny, substancji czynnej produktu Amotaks Dis, obejmowała szeroki zakres badań farmakologicznych, toksykologicznych, genotoksycznych oraz wpływu na procesy reprodukcyjne i rozwojowe. Badania farmakologiczne nie wykazały istotnych negatywnych efektów na kluczowe układy fizjologiczne, a toksykologiczne analizy po podaniu wielokrotnym nie ujawniły zagrożeń przy długotrwałej ekspozycji. Testy genotoksyczności potwierdziły brak ryzyka uszkodzeń materiału genetycznego, natomiast badania reprodukcyjne nie wskazały na negatywny wpływ na płodność, rozwój embrionalny, płodowy ani pourodzeniowy przy stosowaniu terapeutycznych dawek amoksycyliny.
amoksycylina, antybiotyk beta-laktamowy, badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, badanie toksykologiczne, bezpieczeństwo farmakologiczne, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, ocena przedkliniczna, potencjał genotoksyczny, rozwój embrionalny, rozwój pourodzeniowy, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie materiału genetycznego, wpływ na płodność - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ebrantil 25 5 mg/ml
Przeprowadzone badania przedkliniczne urapidylu, substancji czynnej preparatu Ebrantil 25, wykazały korzystny profil bezpieczeństwa. W badaniach toksyczności ostrej, dożylne podanie dawek do 300 mg/kg masy ciała nie powodowało śmiertelności, a obserwowane efekty farmakologiczne, takie jak uspokojenie polekowe, duszność, tachykardia, hipotensja oraz nadmierne napięcie mięśniowe, miały charakter odwracalny i ustępowały w ciągu kilku godzin. W toksyczności przewlekłej, doustne podanie do 250 mg/kg wywoływało uspokojenie, wydłużenie cyklu rujowego, nadmierne ślinienie i drżenia, jednak bez istotnego zagrożenia dla człowieka. Kompleksowa ocena mutagenności, obejmująca test Amesa, badania na limfocytach ludzkich oraz testy in vivo, nie wykazała działania mutagennego ani genotoksycznego urapidylu.
aberracja chromosomowa, ciśnienie krwi, cykl rujowy, duszność, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, gruczoł mlekowy, hepatocyt, karcynogenność, limfocyt, naprawa DNA, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, prolaktyna, śmiertelność zarodkowa, szpik kostny, test Amesa, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, urapidyl, uspokojenie polekowe - Leksykon substancji czynnych
Dienogest – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Dienogest, syntetyczny progestagen stosowany zarówno w monoterapii, jak i w preparatach złożonych, wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa potwierdzony szerokimi badaniami przedklinicznymi. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności oraz potencjalnego działania rakotwórczego nie wykazały istotnych zagrożeń dla człowieka, a obserwowane efekty były zgodne z oczekiwanymi działaniami progestagenowymi. W badaniach reprodukcyjnych odnotowano typowe dla progestagenów skutki, takie jak zwiększenie liczby poronień, wydłużenie czasu trwania ciąży oraz zwiększona śmiertelność okołourodzeniowa przy stosowaniu wysokich dawek dienogestu, co jest zgodne z jego profilem farmakologicznym. W preparatach złożonych z etynyloestradiolem lub estradiolem potwierdzono oczekiwane działania estrogenowe i progestagenowe, przy czym etynyloestradiol wykazuje znany profil toksyczności, w tym embriotoksyczność i feminizację płodów męskich w badaniach na zwierzętach.
badanie farmakologiczne, badanie przedkliniczne, dawka dienogestu, dienogest, działanie embriotoksyczne, działanie estrogenowe, działanie progestagenowe, działanie rakotwórcze, estradiol, etynyloestradiol, feminizacja płodów, genotoksyczność, implantacja, laktacja, ocena ryzyka środowiskowego, poronienie, potencjał genotoksyczny, preparat złożony, profil bezpieczeństwa, profil toksyczności, progestagen syntetyczny, śmiertelność okołourodzeniowa, steroid płciowy, test in vitro, test in vivo, tkanka hormonozależna, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na rozród, układ moczowo-płciowy - Leksykon substancji czynnych
Cyproheptadyna – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Cyproheptadyna, substancja czynna preparatu Peritol (4 mg), wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa w badaniach przedklinicznych dotyczących wpływu na płodność i rozwój płodu. Podawana doustnie lub podskórnie w dawkach przekraczających 32-krotnie maksymalną dawkę terapeutyczną dla ludzi nie wykazywała negatywnego wpływu na funkcje rozrodcze ani toksyczności płodowej. Jednakże, podanie dootrzewnowe w dawkach czterokrotnie wyższych niż maksymalna dawka terapeutyczna wiązało się z toksycznym działaniem na płód, co sugeruje zależność toksyczności od drogi podania i stężenia substancji w organizmie. Badania genetyczne, w tym test Amesa oraz ocena aberracji chromosomalnych in vitro w ludzkich limfocytach i fibroblastach, potwierdziły brak działania mutagennego cyproheptadyny, choć w wysokich dawkach substancja wykazywała cytotoksyczność komórkową.
aberracja chromosomalna, badania przedkliniczne, cyproheptadyna, dawka terapeutyczna, działanie cytotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, funkcje rozrodcze, mutagenność, Peritol, podanie dootrzewnowe, podanie podskórne, potencjał genotoksyczny, stężenie w organizmie, substancja czynna, test Amesa, toksyczność płodowa - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Ultiva 1 mg
Remifentanyl, selektywny agonista receptorów opioidowych μ, charakteryzuje się wyjątkowo krótkim okresem półtrwania wynoszącym 3-10 minut, co umożliwia precyzyjne dostosowanie analgezji podczas zabiegów operacyjnych. Jego szybki metabolizm przez nieswoiste esterazy krwi i tkanek, niezależny od funkcji wątroby i nerek, prowadzi do powstania metabolitu karboksylowego o minimalnej aktywności farmakologicznej (1/4600 siły działania remifentanylu). U młodych, zdrowych dorosłych średni klirens wynosi 40 ml/min/kg, a objętość dystrybucji w stanie stacjonarnym 350 ml/kg. W populacji pediatrycznej obserwuje się zwiększony klirens i objętość dystrybucji u młodszych dzieci, które osiągają wartości dorosłych około 17. roku życia, przy zachowaniu porównywalnego okresu półtrwania. U osób powyżej 65. roku życia klirens zmniejsza się o około 25%, a wrażliwość farmakodynamiczna wzrasta (EC50 dla fal delta EEG zmniejszona o 50%), co wymaga redukcji dawki początkowej o 50% i indywidualnej titracji. Remifentanyl nie ulega istotnym zmianom farmakokinetycznym u pacjentów z niewydolnością nerek lub wątroby, choć kumulacja metabolitu karboksylowego może wystąpić u chorych z zaburzeniami nerek, nie powodując jednak klinicznie istotnych efektów opioidowych.
agonista receptora opioidowego, antagonista opioidowy, cholinesteraza osoczowa, depresja oddechowa, dializoterapia, działanie niepożądane, działanie przeciwbólowe, działanie teratogenne, fale delta EEG, farmakodynamika remifentanylu, hemodializa, klasyfikacja ASA, kwas karboksylowy, nieswoista esteraza, objętość dystrybucji, oddział intensywnej opieki medycznej, ośrodek oddechowy, ośrodkowy układ nerwowy, populacja pediatryczna, potencjał czynnościowy, potencjał genotoksyczny, przeszczep wątroby, receptor opioidowy μ, remifentanyl, uwalnianie histaminy, wiązanie z białkami osocza, włókna Purkinjego, zaburzenia czynności wątroby - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Rasagiline Vipharm 1 mg
Rasagilina, substancja czynna leku Rasagiline Vipharm, została poddana szerokim badaniom przedklinicznym obejmującym ocenę bezpieczeństwa farmakologicznego, toksyczności po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności, potencjału rakotwórczego oraz wpływu na rozród i rozwój potomstwa. Badania genotoksyczności, przeprowadzone zarówno in vitro, jak i in vivo, nie wykazały działania genotoksycznego przy stężeniach odpowiadających dawkom klinicznym (1 mg/dobę). W warunkach aktywacji metabolicznej zaobserwowano wzrost aberracji chromosomalnych jedynie przy stężeniach znacznie przekraczających poziomy kliniczne. Badania karcynogenności na szczurach i myszach wykazały brak działania rakotwórczego u szczurów przy ekspozycji 84-339 razy wyższej niż u ludzi, natomiast u myszy zaobserwowano zwiększoną częstość nowotworów układu oddechowego przy ekspozycji 144-213 razy wyższej niż kliniczna. Badania toksyczności wielokrotnego podania oraz ocena parametrów biochemicznych, hematologicznych i histopatologicznych nie wykazały istotnych zmian wskazujących na toksyczność narządową przy dawkach terapeutycznych.
aberracja chromosomalna, badanie histopatologiczne, badanie in vitro, badanie in vivo, badanie przedkliniczne, dawka terapeutyczna, ekspozycja systemowa, hepatocyt, karcynogenność, ośrodkowy układ nerwowy, parametr biochemiczny, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, rasagilina, rozwój postnatalny, rozwój zarodkowo-płodowy, toksyczność matczyna, toksyczność narządowa, toksyczność po podaniu wielokrotnym, układ sercowo-naczyniowy, zmiana nowotworowa - Leksykon substancji czynnych
Piperacylina – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Piperacylina w połączeniu z tazobaktamem wykazuje akceptowalny profil bezpieczeństwa potwierdzony przez kompleksowe badania przedkliniczne. Testy toksykologiczne po podaniu wielokrotnym oraz badania genotoksyczności nie wykazały istotnego zagrożenia dla człowieka. Nie stwierdzono specyficznego działania teratogennego, a obserwowane zmniejszenie masy płodów oraz inne zaburzenia rozwojowe (np. zwiększona liczba poronień i śmiertelność młodych) pojawiały się jedynie przy dawkach toksycznych dla matek. Ponadto, brak zaburzeń płodności i prawidłowy rozwój pokoleń F1 i F2 wskazują na brak negatywnego wpływu na reprodukcję i rozwój potomstwa. Należy jednak podkreślić, że nie przeprowadzono badań oceniających potencjał rakotwórczy tych substancji.
antybiotyk beta-laktamowy, badanie toksykologiczne, bezpieczeństwo rozrodcze, działanie teratogenne, działanie toksyczne, inhibitor beta-laktamaz, piperacylina z tazobaktamem, podanie dootrzewnowe, podanie dożylne, poronienie, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, rozwój okołoporodowy, rozwój poporodowy, śmiertelność młodych, terapia przeciwbakteryjna, toksyczność u samic, zaburzenie reprodukcyjne - Leksykon substancji czynnych
Sorbitol – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Sorbitol (E420) wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa potwierdzony licznymi badaniami przedklinicznymi, obejmującymi toksyczność po podaniu wielokrotnym, genotoksyczność, potencjalne działanie rakotwórcze oraz wpływ na reprodukcję i rozwój potomstwa. W badaniach na szczurach i królikach, sorbitol podawany nawet w wysokich dawkach (do 20% w diecie) nie wykazywał toksycznego wpływu na rozwój potomstwa, płodność ani histopatologię narządów rozrodczych. Badania genotoksyczności in vitro i in vivo nie wykazały uszkodzeń materiału genetycznego, a długoterminowe badania żywieniowe nie potwierdziły działania kancerogennego. W badaniach toksyczności po podaniu wielokrotnym u psów, produkt Microlax zawierający sorbitol wykazał jedynie nieznaczne działanie toksyczne przy podaniu doodbytniczym. Sorbitol jest dobrze tolerowany przez organizmy zwierzęce, co potwierdza jego szeroki margines bezpieczeństwa.
badanie farmakologiczne, badanie in vitro, badanie in vivo, bezpieczeństwo farmakologiczne, działanie rakotwórcze, działanie toksyczne, genotoksyczność, konwencjonalne badanie farmakologiczne, margines bezpieczeństwa, niska toksyczność, potencjał genotoksyczny, profil toksyczności, ryzyko kancerogenne, sorbitol, substancja pomocnicza, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność rozwojowa, uszkodzenie materiału genetycznego, zmiana histopatologiczna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Xancodal 60 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa oksykodonu, substancji czynnej leku Xancodal, obejmowały standardowe testy farmakologiczne, toksykologiczne oraz genotoksyczności, które nie wykazały istotnych zagrożeń dla pacjentów stosujących lek zgodnie z zaleceniami. W badaniach na szczurach i królikach nie stwierdzono wpływu na płodność ani wczesny rozwój zarodków przy dawkach do 8 mg/kg mc. (szczury) oraz do 125 mg/kg mc. (króliki). W teratologii u królików zaobserwowano dawkozależne zwiększenie liczby kręgów przedkrzyżowych do 27 oraz dodatkowe pary żeber przy najwyższej dawce 125 mg/kg mc., jednak dawka ta wywoływała ciężką farmakotoksyczność u samic ciężarnych, co mogło wpływać na rozwój płodów. W badaniach rozwojowych u szczurów pokolenia F1 dawka 6 mg/kg mc./dobę powodowała zmniejszenie masy ciała potomstwa, przy czym NOAEL ustalono na poziomie 2 mg/kg mc./dobę.
badanie farmakologiczne, badanie genotoksyczności, badanie przedkliniczne, badanie teratogenności, badanie toksykologiczne, dawkowanie leku, farmakotoksyczność, kręg przedkrzyżowy, nieprawidłowość rozwojowa, NOAEL, oksykodon, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodkowy, wada rozwojowa, Xancodal - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Piracetam Espefa 800 mg
Badania przedkliniczne piracetamu wykazały niski potencjał toksyczności, potwierdzając korzystny profil bezpieczeństwa leku. W badaniach toksyczności ostrej, jednorazowe podanie dawek do 10 g/kg masy ciała u myszy, szczurów i psów nie wywołało nieodwracalnych efektów toksycznych, co wskazuje na wysoki margines bezpieczeństwa. W badaniach wielokrotnego podawania dawek do 4,8 g/kg/dobę u myszy oraz do 2,4 g/kg/dobę u szczurów nie zaobserwowano istotnych zmian toksycznych w narządach wewnętrznych. W badaniach przewlekłych u psów, przy dawkach od 1 do 10 g/kg/dobę przez okres roku, odnotowano jedynie łagodne objawy ze strony układu pokarmowego, takie jak wymioty, zmiana konsystencji kału oraz zwiększone spożycie wody, bez poważnych zagrożeń zdrowotnych.
badania in vitro, badania in vivo, badania przedkliniczne, działanie genotoksyczne, działanie kancerogenne, margines bezpieczeństwa, piracetam, podanie dożylne, potencjał genotoksyczny, potencjał kancerogenny, profil bezpieczeństwa, toksyczność dawek wielokrotnych, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, układ pokarmowy, wpływ mutagenny - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Durogesic 75 mcg/h
Dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania systemu transdermalnego Durogesic (fentanyl) wskazują na akceptowalny profil bezpieczeństwa przy dawkach terapeutycznych. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym nie wykazały specyficznych efektów toksycznych istotnych klinicznie. Ocena genotoksyczności wykazała brak działania mutagennego in vivo u gryzoni i bakterii, natomiast in vitro zaobserwowano indukcję mutagenności jedynie przy wysokich stężeniach fentanylu, przekraczających dawki terapeutyczne. Długoterminowe badania kancerogenności u szczurów rasy Sprague Dawley nie wykazały działania onkogennego, co potwierdza brak potencjału rakotwórczego fentanylu w systemie transdermalnym.
chlorowodorek fentanylu, dawka terapeutyczna, dysfagia, działanie mutagenne, działanie onkogenne, działanie teratogenne, genotoksyczność in vitro, genotoksyczność in vivo, kancerogenność, opioidowy lek przeciwbólowy, płodność, podanie parenteralne, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, rozwój płodowy, rozwój pourodzeniowy, śmiertelność zarodkowa, system transdermalny fentanylu, toksyczność matczyna, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ fentanylu, wada rozwojowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Contrahist Allergy 5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa lewocetyryzyny dichlorowodorku, substancji czynnej leku Contrahist Allergy, obejmowały szeroki zakres standardowych testów farmakologicznych i toksykologicznych. Analizy wykazały brak istotnych zagrożeń dla układów sercowo-naczyniowego, oddechowego oraz centralnego układu nerwowego. Długoterminowe badania toksyczności po podaniu wielokrotnym nie ujawniły istotnych zmian biochemicznych, hematologicznych ani histopatologicznych przy dawkach terapeutycznych, co potwierdza brak toksyczności narządowej. Ponadto, testy genotoksyczności nie wykazały potencjału mutagennego ani aberracji chromosomowych, a badania kancerogenności nie potwierdziły działania rakotwórczego leku.
aberracja chromosomowa, badanie farmakologiczne, badanie genotoksyczności, badanie toksyczności, bezpieczeństwo farmakologiczne, centralny układ nerwowy, Contrahist Allergy, działanie kancerogenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, ekspozycja terapeutyczna, lewocetyryzyna dichlorowodorek, parametry biochemiczne, potencjał genotoksyczny, toksyczność narządowa, toksyczny wpływ na rozród, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, zdrowie reprodukcyjne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Fibralipid 200 mg
Przedkliniczne badania fenofibratu wykazały toksyczność mięśni szkieletowych, głównie włókien typu I, przy dawkach przekraczających 30 mg/kg u szczurów, co odpowiada około 17-krotności maksymalnej dawki zalecanej u ludzi. Nie stwierdzono toksycznego wpływu na mięsień sercowy przy dawce do 3-krotności dawki maksymalnej dla ludzi, co potwierdza bezpieczeństwo kardiologiczne leku. W badaniach na szczurach odnotowano niedokrwistość i spadek masy ciała przy dawkach znacznie wyższych niż terapeutyczne. U psów obserwowano odwracalne zmiany w przewodzie pokarmowym, jednak przy dawce około 5-krotnie wyższej niż maksymalna dawka u ludzi nie stwierdzono uszkodzeń, co wskazuje na korzystny margines bezpieczeństwa dla układu pokarmowego. Fenofibrat nie wykazywał potencjału mutagennego, a nowotwory wątroby u gryzoni były związane z proliferacją peroksysomów, mechanizmem specyficznym dla tych gatunków i nieistotnym klinicznie dla ludzi.
degeneracja mięśnia sercowego, embriotoksyczność, fenofibrat, hypospermia, kwas fenofibrynowy, mutagenność, niedojrzałość jajników, niedokrwistość, nowotwór wątroby, owrzodzenia przewodu pokarmowego, potencjał genotoksyczny, potencjał teratogenny, proliferacja peroksysomów, teratogenność, toksyczność mięśni szkieletowych, wakuolizacja jąder, włókna mięśniowe typu I - Leksykon substancji czynnych
Wyciąg z liści babki lancetowatej – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Produkt leczniczy PlantagoPharm zawiera płynny wyciąg z liści babki lancetowatej (Plantago lanceolata L., folium) w stężeniu 101,2 mg/ml, w formie ekstraktu 1:1, z użyciem 25% V/V etanolu jako ekstrahenta, co skutkuje zawartością 1,8% m/m etanolu w gotowym preparacie. Dokumentacja produktu nie zawiera danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania tej substancji aktywnej, co stanowi istotną lukę w ocenie profilu bezpieczeństwa. Brak jest wyników badań toksyczności ostrej i przewlekłej, genotoksyczności, kancerogenności oraz wpływu na reprodukcję i rozwój płodu. Ponadto, nie ma danych dotyczących potencjalnych interakcji między wyciągiem a nośnikiem etanolowym oraz innymi substancjami pomocniczymi w formulacji.
badania przedkliniczne, charakterystyka produktu leczniczego, choroby współistniejące, etanol, farmakokinetyka, farmakologia bezpieczeństwa, genotoksyczność, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał genotoksyczny, potencjał kancerogenny, toksyczność ostra, toksyczność ostra i przewlekła, toksyczność podprzewlekła, układ sercowo-naczyniowy, wpływ na rozrodczość, wyciąg z liści babki lancetowatej - Leksykon substancji czynnych
Sildenafil – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa cytrynianu sildenafilu, substancji czynnej leku Silcontrol FC, obejmowały szeroki zakres testów farmakologicznych i toksykologicznych zgodnych z międzynarodowymi wytycznymi. Analizy wpływu na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy oraz ośrodkowy układ nerwowy nie wykazały istotnych zagrożeń dla pacjentów. Badania toksyczności przewlekłej na różnych gatunkach zwierząt, z wielokrotnym podawaniem w różnych dawkach, nie ujawniły efektów toksycznych przy dawkach terapeutycznych. Ponadto, testy genotoksyczności in vitro i in vivo nie wykazały potencjału mutagennego ani uszkodzeń DNA, a długoterminowe badania kancerogenności nie potwierdziły ryzyka rozwoju nowotworów.
aberracja chromosomowa, badania farmakologiczne bezpieczeństwa, badania toksykologiczne, cytrynian sildenafilu, dawka terapeutyczna, działanie rakotwórcze, działanie toksyczne, funkcja rozrodcza, mutacja genowa, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał genotoksyczny, potencjał kancerogenny, rozwój zarodkowo-płodowy, tabletka powlekana, toksyczność przewlekła, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie DNA - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Lenalidomide Fresenius Kabi 10 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa lenalidomidu wykazały wyraźny potencjał teratogenny u małp i królików. U małp dawki od 0,5 do 4 mg/kg/dobę indukowały liczne wady rozwojowe, takie jak atrezja odbytu, deformacje kończyn (w tym oligodaktylia i polidaktylia) oraz nieprawidłowości narządów wewnętrznych. U królików dawki 3, 10 i 20 mg/kg/dobę powodowały wady rozwojowe zależne od dawki, w tym brak płata środkowego płuc i przemieszczenie nerek. W badaniach toksyczności po podaniu wielokrotnym u szczurów dawki 75-300 mg/kg/dobę przez 26 tygodni wywołały odwracalne zwiększenie mineralizacji miedniczek nerkowych, z NOAEL poniżej 75 mg/kg/dobę, co odpowiada około 25-krotności ekspozycji terapeutycznej u ludzi. U małp dawki 4-6 mg/kg/dobę przez 20 tygodni powodowały poważne efekty toksyczne, w tym śmiertelność, utratę masy ciała, cytopenie, krwotoki i atrofię układu chłonnego, natomiast dawki 1-2 mg/kg/dobę przez rok wywoływały odwracalne zmiany w szpiku i łagodny spadek leukocytów, przy czym dawka 1 mg/kg/dobę odpowiada ekspozycji terapeutycznej u ludzi.
atrezja odbytu, atrofia grasicy, atrofia układu chłonnego, badanie przedkliniczne, działanie karcynogenne, działanie teratogenne, funkcja hematologiczna, komórki mieloidalne i erytroidalne, komórkowość szpiku kostnego, krwinka biała, krwinka czerwona, lenalidomid, miedniczka nerkowa, NOAEL, oligodaktylia, płytka krwi, polidaktylia, potencjał genotoksyczny, rozwój zarodkowo-płodowy, szpik kostny, toksyczność ogólnoustrojowa, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność rozwojowa, wada wrodzona, zastawka przedsionkowo-komorowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Vizimaco (0,3 mg + 5 mg)/ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa produktu leczniczego Vizimaco, zawierającego 0,3 mg/ml bimatoprostu oraz 5 mg/ml tymololu, wykazały brak istotnych zagrożeń toksycznych zarówno dla składników indywidualnie, jak i w połączeniu. Badania toksyczności okulistycznej po wielokrotnym podaniu z konserwantami nie ujawniły szczególnych efektów niepożądanych u ludzi. Analizy genotoksyczności i potencjału rakotwórczego bimatoprostu nie wskazały na ryzyko dla człowieka, choć u gryzoni zaobserwowano poronienia przy ekspozycji 33-97-krotnie wyższej niż u ludzi po podaniu okulistycznym. W badaniach na małpach, roczne stosowanie bimatoprostu w stężeniu ≥0,03% indukowało wzrost pigmentacji tęczówki oraz odwracalne, zależne od dawki zmiany w tkankach okołoocznych (pogrubienie rowków powiekowych, poszerzenie szpary powiekowej), bez wykrycia patologii czynnościowych lub mikroskopowych.
badanie farmakologiczne, badanie przedkliniczne, badanie toksyczności, bimatoprost, mechanizm działania, melanocyt, pigmentacja tęczówki, pogrubienie rowka powiekowego, poronienie, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, rakotwórczość, rozród, szpara powiekowa, tkanki okołooczne, toksyczność okulistyczna, tymolol, worek spojówkowy, wytwarzanie melaniny - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Amoxil 500 mg/5 ml
Przedkliniczna ocena bezpieczeństwa amoksycyliny, dostępnej w postaci zawiesiny doustnej 250 mg/5 ml oraz 500 mg/5 ml, opiera się na szerokim spektrum badań farmakologicznych i toksykologicznych. Badania te nie wykazały istotnych klinicznie zaburzeń funkcji układu sercowo-naczyniowego, oddechowego, nerwowego ani innych kluczowych układów po zastosowaniu dawkach terapeutycznych. Testy toksyczności po podaniu wielokrotnym nie ujawniły kumulacyjnych efektów toksycznych ani objawów toksyczności narządowej czy systemowej. Ponadto, standardowe testy genotoksyczności, w tym mutacje genowe i aberracje chromosomowe, nie wykazały potencjału genotoksycznego, co potwierdza brak ryzyka uszkodzeń materiału genetycznego u ludzi. Badania dotyczące wpływu na funkcje rozrodcze oraz rozwój płodu i potomstwa również nie wykazały negatywnego wpływu, co wskazuje na względne bezpieczeństwo stosowania amoksycyliny w kontekście reprodukcji i rozwoju.
aberracja chromosomowa, amoksycylina, antybiotyk, bezpieczeństwo farmakologiczne, dawka terapeutyczna, działanie rakotwórcze, funkcja rozrodcza, materiał genetyczny, mutacja genowa, potencjał genotoksyczny, profil bezpieczeństwa, rozwój płodu, test genotoksyczności, toksyczność narządowa, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność systemowa, toksyczny wpływ, układ nerwowy, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie genetyczne, wpływ na reprodukcję, zawiesina doustna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Lidocaine Grindeks 20 mg/ml
Dane przedkliniczne dotyczące chlorowodorku lidokainy w produkcie Lidocaine Grindeks (20 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań) nie wykazały działania teratogennego u szczurów i królików podczas organogenezy. Embriotoksyczność zaobserwowano jedynie przy dawkach toksycznych dla samic, co sugeruje wtórny efekt do toksyczności matczynej. W okresie pourodzeniowym młode króliki narażone na wysokie dawki lidokainy miały obniżoną przeżywalność, wskazując na potencjalne ryzyko przy stosowaniu wysokich dawek w późnej ciąży i laktacji. Badania genotoksyczności nie potwierdziły mutagenności lidokainy, choć jej metabolit 2,6-dimetyloanilina wykazuje potencjał genotoksyczny in vitro.
6-dimetyloanilina, chlorowodorek lidokainy, działanie embriotoksyczne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, ekspozycja na lidokainę, kancerogenność, Lidocaine Grindeks, mutacja genowa, organogeneza, potencjał genotoksyczny, potencjał kancerogenny, potencjał rakotwórczy, roztwór do wstrzykiwań, rozwój pourodzeniowy, toksyczność dla samic, toksyczność matczyna, toksyczny wpływ na reprodukcję - Leksykon substancji czynnych
Belladonna – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Belladonna, stosowana w preparatach homeopatycznych takich jak Coryzalia, Homeogene 9, L52 oraz Santaherba, występuje najczęściej w potencjach 3CH lub 4D. W dostępnej dokumentacji brak jest szczegółowych danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania belladonny w tych rozcieńczeniach. Nie przeprowadzono standardowych badań toksykologicznych oceniających toksyczność ostrą i przewlekłą, potencjał genotoksyczny, wpływ na reprodukcję, rakotwórczość ani interakcje z innymi substancjami. Belladonna w formie nierozcieńczonej zawiera alkaloidy parasympatykolityczne (atropinę, skopolaminę, hioscyjaminę), jednak ich stężenie w rozcieńczeniach homeopatycznych 3CH (ok. 10^-6) i D4 (ok. 10^-4) jest zminimalizowane, co potencjalnie wpływa na profil bezpieczeństwa tych preparatów.
alkaloid, atropina, badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, Belladonna, charakterystyka produktu leczniczego, dawkowanie, działanie parasympatykolityczne, hioscyjamina, potencja homeopatyczna, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, preparat złożony, produkt leczniczy homeopatyczny, przeciwwskazanie, rozcieńczenie homeopatyczne, składnik aktywny, skopolamina, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Aropilo 2 mg
Badania przedkliniczne ropinirolu, zawartego w preparacie Aropilo, wykazały istotne informacje dotyczące jego bezpieczeństwa, zwłaszcza w kontekście toksyczności reprodukcyjnej i farmakologii bezpieczeństwa. U samic szczurów zaobserwowano zaburzenia implantacji zarodków związane z hipoprolaktynemią, choć prolaktyna nie jest kluczowa dla implantacji u ludzi. W dawkach toksycznych dla matki (60-150 mg/kg m.c./dobę), co odpowiada ekspozycji od 2- do 40-krotnie wyższej niż maksymalna zalecana dawka u ludzi (MRHD), stwierdzono zmniejszenie masy ciała płodów, zwiększone obumieranie płodów oraz wady wrodzone palców. Nie wykazano działania teratogennego przy dawce 120 mg/kg m.c./dobę (4-30-krotność ekspozycji MRHD). W badaniach na królikach monoterapia ropinirolem (20 mg/kg) nie wpływała na organogenezę, jednak w połączeniu z L-dopą (10 mg/kg) obserwowano nasilenie wad wrodzonych palców.
bradykardia, choroba Parkinsona, degeneracja siatkówki, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, farmakologia bezpieczeństwa, genotoksyczność, gruczolak jądra, hipoprolaktynemia, implantacja zarodka, kanał hERG, L-DOPA, obniżenie ciśnienia tętniczego, obumieranie płodu, organogeneza, potencjał genotoksyczny, prolaktyna, ptoza powieki, rakotwórczość, ropinirol, rozrost komórek Leydiga, stężenie w osoczu, toksyczność dla matki, toksyczność reprodukcyjna, wada wrodzona palców, zespół niespokojnych nóg - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Quetiapine Orion 25 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa kwetiapiny wykazały brak potencjału genotoksycznego zarówno in vitro, jak i in vivo, co jest istotne w kontekście długotrwałej terapii. U zwierząt laboratoryjnych zaobserwowano zmiany narządowe specyficzne dla gatunku: u szczurów zmiany pigmentacji tarczycy, u małp Cynomolgus przerost komórek pęcherzykowych tarczycy, obniżenie stężenia T3 w osoczu, zmniejszenie hemoglobiny oraz liczby erytrocytów i leukocytów, a u psów zmętnienie rogówki i zaćmę. Te zmiany mogą wskazywać na wpływ kwetiapiny na gospodarkę hormonalną, hematologiczną oraz struktury oka, jednak ich kliniczne znaczenie u ludzi pozostaje niepotwierdzone w badaniach długoterminowych.
badanie in vitro, badanie in vivo, badanie przedkliniczne, ciąża urojona, faza międzyrujowa, genotoksyczność, hemoglobina, hipertrofia tarczycy, hormon T3, krwinki białe, krwinki czerwone, kwetiapina, narządy wewnętrzne, parametry hematologiczne, pigmentacja tarczycy, płodność, potencjał genotoksyczny, prolaktyna, przykurcz, rozwój zarodkowo-płodowy, toksyczność leku, zaćma, zmętnienie rogówki - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Allergodil 0,5 mg/ml
Przeprowadzone badania przedkliniczne chlorowodorku azelastyny wykazały brak działania alergizującego na modelu świnek morskich, co jest istotne w kontekście miejscowego stosowania w kroplach do oczu. Kompleksowa ocena genotoksyczności in vitro i in vivo potwierdziła brak działania genotoksycznego, a długoterminowe badania na szczurach i myszach nie wykazały potencjału rakotwórczego. W badaniach wpływu na rozrodczość zaobserwowano zmniejszenie indeksu płodności u szczurów przy dawkach doustnych powyżej 30 mg/kg mc./dobę, jednak bez toksycznego wpływu na narządy rozrodcze w badaniach przewlekłych.
badanie in vitro, badanie in vivo, chlorowodorek azelastyny, dawka terapeutyczna, działanie embriotoksyczne, działanie genotoksyczne, działanie teratogenne, funkcje rozrodcze, indeks płodności, krople do oczu, potencjał alergizujący, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, reakcja alergiczna, stężenie leku, toksyczność przewlekła, toksyczność rozwojowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – RANMET XR 500 mg
Przedkliniczne badania metforminy chlorowodorku, substancji czynnej Ranmet XR (dostępnego w dawkach 500 mg, 750 mg i 1000 mg w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu), wykazały brak istotnych zagrożeń dla funkcjonowania układów sercowo-naczyniowego, oddechowego oraz ośrodkowego układu nerwowego. Testy toksyczności po podaniu wielokrotnym na różnych gatunkach zwierząt nie ujawniły specyficznych narządów docelowych ani patologicznych zmian wskazujących na ryzyko toksyczności przy stosowaniu terapeutycznym. Ponadto, badania genotoksyczności (testy mutacji genowych, aberracji chromosomowych i mikrojądrowe) oraz karcynogenności nie wykazały potencjału mutagennego ani rakotwórczego metforminy, co potwierdza bezpieczeństwo długotrwałego stosowania leku.
aberracja chromosomowa, bezpieczeństwo farmakologiczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, efekt farmakodynamiczny, funkcja rozrodcza, metformina chlorowodorek, mutacja genowa, narząd docelowy toksyczności, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał genotoksyczny, potencjał karcynogenny, rozwój nowotworów, rozwój zarodkowo-płodowy, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, test mikrojądrowy, toksyczność po podaniu wielokrotnym, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie DNA, wada rozwojowa, zmiana patologiczna, zmiana przedrakowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Inflanor Plus 200 mg + 500 mg
Profil bezpieczeństwa toksykologicznego substancji czynnych ibuprofenu (200 mg) oraz paracetamolu (500 mg) wchodzących w skład produktu leczniczego Inflanor Plus został potwierdzony w licznych badaniach przedklinicznych na modelach zwierzęcych oraz w szeroko zakrojonych badaniach klinicznych z udziałem ludzi. Analiza dokumentacji przedklinicznej nie wykazała nowych, istotnych danych nieklinicznych, które mogłyby wpłynąć na decyzje terapeutyczne lekarza, uzupełniając informacje zawarte w Charakterystyce Produktu Leczniczego. Badania obejmowały toksykologię ostrą, podprzewlekłą i przewlekłą, a także ocenę potencjału genotoksycznego, karcynogennego oraz wpływu na reprodukcję i rozwój płodu, co potwierdza kompleksowy i dobrze udokumentowany profil bezpieczeństwa obu substancji.
badanie doświadczalne, badanie kliniczne, charakterystyka produktu leczniczego, dane niekliniczne, dokumentacja przedkliniczna, ibuprofen, Inflanor Plus, model zwierzęcy, paracetamol, potencjał genotoksyczny, potencjał karcynogenny, profil bezpieczeństwa przedklinicznego, profil bezpieczeństwa toksykologicznego, rozwój płodu, stosowanie kliniczne, stosunek korzyści do ryzyka, substancja czynna, toksykologia, toksykologia ostra, toksykologia przewlekła, wpływ na reprodukcję - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Kwiat Nagietka –
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa kwiatu nagietka (Calendula officinalis L.) wykazały brak potencjału genotoksycznego oraz rakotwórczego. Testy genotoksyczności przeprowadzono na płynnym ekstrakcie kwiatu nagietka w 60% etanolu, które nie wykazały mutagenności ani uszkodzeń DNA. Ocena potencjału kancerogennego, wykonana na niezdefiniowanym wyciągu z surowca, również nie potwierdziła właściwości rakotwórczych. Zgodnie z Dyrektywą 2001/83/EC, szczegółowe badania przedkliniczne nie są obligatoryjne dla tego typu produktów roślinnych, co potwierdza aktualny stan wiedzy o bezpieczeństwie stosowania nagietka jako surowca leczniczego.
badanie przedkliniczne, bezpieczeństwo stosowania, calendula officinalis, genotoksyczność, karmienie piersią, kwiat nagietka, płynny ekstrakt, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodka i płodu, surowiec leczniczy, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie DNA, właściwość kancerogenna, wpływ na płodność - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Vilpin Combi 5 mg + 5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa produktu leczniczego Vilpin Combi, zawierającego peryndopryl tozylan i amlodypinę bezylan, wykazały, że peryndopryl indukuje odwracalne uszkodzenia nerek u szczurów i małp po podaniu doustnym, bez wykazania potencjału mutagennego in vitro i in vivo. Wpływ na reprodukcję nie wskazuje na bezpośrednią embriotoksyczność ani teratogenność, jednak jako inhibitor konwertazy angiotensyny może powodować nefrotoksyczne efekty u płodu oraz zwiększoną śmiertelność okołoporodową u gryzoni i królików. Nie stwierdzono negatywnego wpływu na płodność szczurów, a długoterminowe badania na myszach i szczurach nie wykazały działania rakotwórczego peryndoprylu.
amlodypiny bezylan, badanie mutagenności in vitro, badanie mutagenności in vivo, badanie rozrodczości, badanie toksyczności, efekt nefrotoksyczny, gęstość spermy, hormon folikulotropowy, inhibitor konwertazy angiotensyny, komórka Sertoliego, mutagenność, peryndopryl tozylan, potencjał embriotoksyczny, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, potencjał teratogenny, stężenie testosteronu, toksyczność przewlekła, uszkodzenie nerki, wpływ na reprodukcję, wpływ toksyczny, zaburzenie płodności - Leksykon substancji czynnych
Kolchicyna – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Kolchicyna, alkaloid stosowany w lekach takich jak Colchianova czy Colchicine Genoptim, wykazuje potencjał genotoksyczny, głównie poprzez wpływ na wrzeciono podziałowe, co prowadzi do aberracji chromosomowych i uszkodzeń DNA in vitro oraz in vivo. Badania mutagenności dają mieszane wyniki – testy bakteryjne są przeważnie negatywne, natomiast testy na komórkach ssaków i mikrojądrowe wskazują na indukcję aberracji chromosomowych. Kolchicyna powoduje aneuploidie, co teoretycznie może zwiększać ryzyko nowotworów złośliwych, choć pełne badania rakotwórczości nie zostały przeprowadzone. Wpływ na procesy rozrodcze jest istotny – u samców zwierząt obserwowano obniżenie liczby plemników i ich nieprawidłową morfologię, a w badaniach na królikach dawki 1,5 i 3,0 mg/około 2 kg masy ciała podawane dwa razy w tygodniu powodowały zahamowanie spermatogenezy i atrofię jąder.
aberracja chromosomalna, aberracja chromosomowa, alkaloid, aneuploidia, ciało modzelowate, działanie embriotoksyczne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, genotoksyczność, kolchicyna, kora nowa, mejoza, mikrotubula, mitoza, nowotwór złośliwy, potencjał genotoksyczny, proces rozrodczy, rakotwórczość, spermatogeneza, test mikrojądrowy, toksyczność embrionalna, wpływ na reprodukcję, wrzeciono mitotyczne, wrzeciono podziałowe, zanik jąder - Leksykon substancji czynnych
Wyciąg z liści bluszczu pospolitego – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Wyciąg z liści bluszczu pospolitego (Hedera helix L.) jest stosowany jako substancja czynna w syropach wykrztuśnych, takich jak Hedecton (700 mg/100 ml) oraz Hedussin o smaku owocowym (8,25 mg/ml). Pomimo niekompletności danych przedklinicznych, w tym braku badań dotyczących toksyczności reprodukcyjnej i kancerogenności, długotrwałe doświadczenie kliniczne potwierdza bezpieczeństwo stosowania wyciągu w zalecanych dawkach. Test Amesa wykazał brak działania mutagennego, co dodatkowo potwierdza akceptowalny profil bezpieczeństwa tej substancji roślinnej. Wyciąg jest ekstrahowany etanolem 30% (m/m) i stosowany w formie suchego ekstraktu o stosunku 4-8:1.
dane przedkliniczne, dawka terapeutyczna, doświadczenie kliniczne, działanie kancerogenne, działanie mutagenne, działanie niepożądane, działanie wykrztuśne, ekstrakcja etanolem, funkcja reprodukcyjna, genotoksyczność, Hedera helix, kancerogenność, mutacja genetyczna, potencjał genotoksyczny, proces nowotworowy, profil bezpieczeństwa, suchy wyciąg z liści bluszczu, syrop, test Amesa, toksyczność reprodukcyjna, wskazanie terapeutyczne, wyciąg z liści bluszczu pospolitego, zalecana dawka - Leksykon substancji czynnych
Scrophularia nodosa – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Substancja czynna Scrophularia nodosa, obecna w produkcie leczniczym Pascolets w formie nalewki macierzystej (TM) w dawce 100 mg na tabletkę, nie posiada dostępnych szczegółowych danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania. Brak jest informacji na temat toksyczności ostrej i przewlekłej, potencjału genotoksycznego, działania rakotwórczego, wpływu na rozrodczość i rozwój płodu, właściwości mutagennych oraz wpływu na funkcje fizjologiczne poszczególnych układów. Dotyczy to zarówno samej Scrophularia nodosa, jak i jej interakcji z pozostałymi składnikami aktywnymi preparatu, tj. Echinacea D3 trit. (100 mg) oraz Hydrargyrum biiodatum D12 trit. (100 mg).
bezpieczeństwo farmakologiczne, charakterystyka produktu leczniczego, dane przedkliniczne, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, Echinacea, funkcje fizjologiczne, Hydrargyrum biiodatum, interakcje składników, nalewka macierzysta, potencjał genotoksyczny, przeciwwskazania, rozwój płodu, tojad bulwiasty, toksyczność ostra i przewlekła, właściwości mutagenne, wpływ na rozrodczość - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Lenalidomide Pharmascience 7,5 mg
Lenalidomid wykazuje istotne działanie teratogenne potwierdzone w badaniach na modelach przedklinicznych, w tym u małp (dawki 0,5–4 mg/kg mc./dobę) oraz królików (3–20 mg/kg mc./dobę), gdzie obserwowano liczne wady wrodzone, takie jak atrezja odbytu, deformacje kończyn, brak płata środkowego płuc oraz zmiany w narządach wewnętrznych. W badaniach toksyczności ostrej minimalne dawki letalne u gryzoni przekraczały 2000 mg/kg mc./dobę, co wskazuje na wysoki margines bezpieczeństwa względem dawek terapeutycznych u ludzi. W toksyczności przewlekłej u małp dawki 4–6 mg/kg mc./dobę indukowały ciężkie objawy, w tym śmiertelność i krwotoki wielonarządowe, natomiast dawki 1–2 mg/kg mc./dobę powodowały łagodne, odwracalne zmiany hematologiczne i atrofie układu chłonnego, przy czym dawka 1 mg/kg mc./dobę odpowiada ekspozycji terapeutycznej u ludzi.
atrezja odbytu, atrofia grasicy, atrofia układu chłonnego, dawka letalna, działanie mutagenne, działanie niepożądane, działanie teratogenne, karcynogenność, komórki mieloidalne, krwinka biała, krwinka czerwona, krwotok wielonarządowy, lenalidomid, mikrojąderko komórkowe, mineralizacja miedniczek nerkowych, mutagenność, oligodaktylia, pęcherzyk żółciowy, płat środkowy płuca, płytka krwi, polidaktylia, potencjał genotoksyczny, przepona, szpik kostny, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, układ hematopoetyczny, wada wrodzona, wada wrodzona kończyny - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Paracetamol Hasco 500 mg
Analiza dostępnej literatury naukowej oraz badań przedklinicznych dotyczących paracetamolu wskazuje, że nie stwierdzono istotnych zagrożeń toksykologicznych mających wpływ na zalecane dawkowanie czopków Paracetamol Hasco. Badania obejmowały ocenę toksyczności ostrej i przewlekłej, potencjału genotoksycznego, kancerogennego oraz wpływu na reprodukcję, przy czym dawki terapeutyczne wynosiły 80 mg, 125 mg, 250 mg oraz 500 mg. Wyniki tych badań nie wykazały istotnych efektów niepożądanych, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania produktu w zalecanych zakresach dawkowania.
- Leksykon substancji czynnych
Witamina B6 – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Dostępne dane przedkliniczne potwierdzają, że pirydoksyna chlorowodorek (witamina B6) jest bezpieczna przy stosowaniu w dawkach terapeutycznych. Badania na zwierzętach, w tym na ciężarnych samicach szczurów podawanych doustnie w dawkach 20-80 mg/kg mc. od 6. do 15. dnia ciąży, nie wykazały działania teratogennego, embriotoksycznego ani mutagennego. Ponadto, ocena bezpieczeństwa farmakologicznego produktu Vitaminum B compositum, zawierającego pirydoksynę, nie wskazuje na ryzyko genotoksyczności czy kancerogenności. W przypadku preparatów złożonych, takich jak Elevit PRONATAL, brak jest specyficznych badań teratogennych, jednak na podstawie danych dotyczących samej witaminy B6 nie przewiduje się zagrożeń toksykologicznych przy stosowaniu zgodnym z zaleceniami.
bezpieczeństwo farmakologiczne, degeneracja włókien nerwowych, działanie embriotoksyczne, działanie kancerogenne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, Elevit Pronatal, genotoksyczność, nerw obwodowy, neuropatia, neurotoksyczność, pirydoksyna chlorowodorek, potencjał genotoksyczny, potencjał kancerogenny, teratogenność, toksyczność reprodukcyjna, Vitaminum B compositum, witamina B6, właściwości toksyczne - Leksykon substancji czynnych
Moraxella catarrhalis – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
W składzie preparatu Broncho-Vaxom dla dzieci kluczowym składnikiem są liofilizowane lizaty bakterii, w tym Moraxella catarrhalis, tworzące kompleks OM-85. Przeprowadzone badania przedkliniczne wykazały brak istotnych zagrożeń dla organizmu ludzkiego, w tym brak negatywnego wpływu na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy oraz ośrodkowy układ nerwowy. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym nie wykazały toksycznego działania, a analizy biochemiczne, hematologiczne i histopatologiczne nie ujawniły niekorzystnych zmian w narządach wewnętrznych zwierząt laboratoryjnych, co potwierdza bezpieczeństwo długotrwałego stosowania preparatu.
aberracja chromosomowa, analiza biochemiczna, analiza hematologiczna, analiza histopatologiczna, badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, badanie genotoksyczności, badanie przedkliniczne, badanie toksyczności, Broncho-Vaxom, działanie rakotwórcze, kompleks OM-85, lizat bakteryjny, Moraxella catarrhalis, mutacja genowa, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał genotoksyczny, rozwój postnatalny, rozwój prenatalny, rozwój zarodkowo-płodowy, toksyczność reprodukcyjna, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy