Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Vizimaco (0,3 mg + 5 mg)/ml

Przedkliniczne badania bezpieczeństwa produktu leczniczego Vizimaco, zawierającego 0,3 mg/ml bimatoprostu oraz 5 mg/ml tymololu, wykazały brak istotnych zagrożeń toksycznych zarówno dla składników indywidualnie, jak i w połączeniu. Badania toksyczności okulistycznej po wielokrotnym podaniu z konserwantami nie ujawniły szczególnych efektów niepożądanych u ludzi. Analizy genotoksyczności i potencjału rakotwórczego bimatoprostu nie wskazały na ryzyko dla człowieka, choć u gryzoni zaobserwowano poronienia przy ekspozycji 33-97-krotnie wyższej niż u ludzi po podaniu okulistycznym. W badaniach na małpach, roczne stosowanie bimatoprostu w stężeniu ≥0,03% indukowało wzrost pigmentacji tęczówki oraz odwracalne, zależne od dawki zmiany w tkankach okołoocznych (pogrubienie rowków powiekowych, poszerzenie szpary powiekowej), bez wykrycia patologii czynnościowych lub mikroskopowych.

Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania leku Vizimaco

Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania produktu leczniczego Vizimaco (0,3 mg/ml bimatoprostu + 5 mg/ml tymololu) opierają się na wynikach badań toksykologicznych i farmakologicznych przeprowadzonych zarówno dla połączenia tych substancji, jak i dla każdej z nich osobno. 1

Badania toksyczności połączonego preparatu

Przeprowadzone badania toksyczności okulistycznej po wielokrotnym podaniu produktu Vizimaco z konserwantami nie wykazały szczególnego zagrożenia dla ludzi. Profil bezpieczeństwa, zarówno ogólnoustrojowy jak i okulistyczny, dla obu składników aktywnych został dobrze scharakteryzowany w badaniach przedklinicznych. 2

Bimatoprost – dane o bezpieczeństwie przedklinicznym

Konwencjonalne badania farmakologiczne dotyczące bezpieczeństwa bimatoprostu, obejmujące analizy genotoksyczności oraz potencjału rakotwórczego, nie wykazały szczególnego zagrożenia dla człowieka. 3

W badaniach na gryzoniach zaobserwowano jednak przypadki poronień swoistych dla tych gatunków. Występowały one przy poziomach narażenia ogólnoustrojowego od 33 do 97 razy wyższych niż poziomy obserwowane u ludzi po podaniu do worka spojówkowego. 4

Istotne obserwacje dotyczące tkanek oka odnotowano w rocznych badaniach na małpach. Podawanie bimatoprostu do worka spojówkowego w stężeniu ≥0,03% przez okres 1 roku powodowało:

  • Wzrost pigmentacji tęczówki 5
  • Zależne od dawki, odwracalne zmiany w tkankach okołoocznych, charakteryzujące się:
    • Pogrubieniem górnego i/lub dolnego rowka
    • Poszerzeniem szpary powiekowej

    6

Analizy mechanizmu nasilenia pigmentacji tęczówki wskazują, że jest on prawdopodobnie związany ze zwiększoną stymulacją wytwarzania melaniny w melanocytach, a nie ze zwiększeniem liczby tych komórek. Mechanizm działania powodujący zmiany w tkankach okołoocznych nie został w pełni wyjaśniony. Co istotne, w badaniach nie zaobserwowano czynnościowych lub mikroskopowych zmian patologicznych mających związek z działaniem bimatoprostu na tkanki okołooczne. 7

Tymolol – dane o bezpieczeństwie przedklinicznym

Dane przedkliniczne dla tymololu pochodzące z konwencjonalnych badań nie wskazują na szczególne zagrożenia dla człowieka. Przeprowadzone analizy obejmowały:

  1. Badania farmakologiczne dotyczące bezpieczeństwa
  2. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym
  3. Ocenę potencjału genotoksycznego
  4. Analizy rakotwórczości
  5. Badania wpływu na rozród i rozwój potomstwa

Żadne z powyższych badań nie wykazało istotnych zagrożeń dla człowieka związanych ze stosowaniem tymololu. 8

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl