potencjał genotoksyczny
Potencjał genotoksyczny odnosi się do zdolności substancji chemicznej, fizycznej lub biologicznej do wywoływania uszkodzeń DNA, które mogą prowadzić do mutacji genetycznych. Substancje o działaniu genotoksycznym mogą indukować zmiany w materiale genetycznym poprzez różne mechanizmy, m.in. pęknięcia nici DNA, tworzenie adduktów DNA czy zaburzenia procesu replikacji.
W praktyce klinicznej ocena potencjału genotoksycznego jest kluczowym elementem badań toksykologicznych leków, substancji chemicznych i czynników środowiskowych. Substancje wykazujące działanie genotoksyczne stanowią istotne zagrożenie dla zdrowia, gdyż mogą inicjować proces kancerogenezy, powodować wady wrodzone czy zaburzenia reprodukcyjne.
Badania potencjału genotoksycznego obejmują szereg testów in vitro i in vivo, m.in. test Amesa, test mikrojądrowy, test aberracji chromosomowych czy test kometowy. W farmakologii klinicznej ocena genotoksyczności jest obligatoryjnym elementem badań przedklinicznych nowych związków chemicznych przed ich wprowadzeniem do badań z udziałem ludzi.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Calcium dobesilate Hasco 500 mg
Produkt leczniczy Calcium Dobesilate Hasco zawiera 500 mg wapnia dobezylanu jednowodnego w formie tabletek niepowlekanych. W dokumentacji brak jest szczegółowych danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania, w tym informacji o toksyczności ostrej, przewlekłej, subchronicznej, potencjale genotoksycznym, rakotwórczym oraz wpływie na rozrodczość i rozwój. Brak jest również danych z badań na modelach zwierzęcych specyficznych dla tego produktu. Substancją pomocniczą jest laktoza jednowodna, co może mieć znaczenie kliniczne u pacjentów z nietolerancją laktozy.
bezpieczeństwo stosowania, calcii dobesilas monohydricum, Calcium Dobesilate Hasco, charakterystyka produktu leczniczego, dane przedkliniczne, doświadczenie porejestracyjne, laktoza jednowodna, model zwierzęcy, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, substancja czynna, substancja o znanym działaniu, tabletka niepowlekana, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność subchroniczna, wapń dobezylan, wapń dobezylan jednowodny, wpływ na rozrodczość - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Nimotop S 0,2 mg/ml
Przedkliniczne badania toksykologiczne nimodypiny wykazały korzystny profil bezpieczeństwa w standardowych testach ostrej i przewlekłej toksyczności, bez istotnego ryzyka genotoksycznego czy rakotwórczego. W badaniach reprodukcyjnych zaobserwowano dawkozależne efekty embriotoksyczne u szczurów, przy dawkach 30 mg/kg m.c./dobę (hamowanie rozwoju płodu, zmniejszenie masy ciała płodu) oraz 100 mg/kg m.c./dobę (śmiertelność zarodków), jednak bez działania teratogennego. U królików nie stwierdzono efektów embriotoksycznych ani teratogennych przy dawkach do 10 mg/kg m.c./dobę, co wskazuje na różnice międzygatunkowe w odpowiedzi na lek.
działanie embriotoksyczne, działanie teratogenne, efekt embriotoksyczny, hamowanie rozwoju płodu, nimodypina, Nimotop S, opóźnienie rozwoju fizycznego, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, rozwój płodowy, rozwój postnatalny, rozwój zarodkowy, śmiertelność zarodków, toksyczność, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, wada rozwojowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Concor 10 10 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa bisoprololu fumaranu, substancji czynnej preparatów Concor 5 i Concor 10, obejmowały kompleksową ocenę farmakologii bezpieczeństwa, toksyczności po podaniu jednorazowym i wielokrotnym, genotoksyczności, mutagenności oraz potencjalnego działania rakotwórczego. Wyniki nie wskazują na szczególne zagrożenia dla pacjentów przy stosowaniu leku zgodnie z zaleceniami. Profil bezpieczeństwa bisoprololu jest zgodny z charakterystyką beta-adrenolityków, nie wykazując działania mutagennego, genotoksycznego ani kancerogennego. Badania toksyczności nie ujawniły specyficznych zagrożeń, a ocena wpływu na rozrodczość potwierdziła brak negatywnego wpływu na płodność i ogólny wynik rozmnażania zwierząt laboratoryjnych.
badanie toksykologiczne, beta-adrenolityk, bisoprololu fumaran, dawka terapeutyczna, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, farmakologia bezpieczeństwa, genotoksyczność, kancerogeneza, mutagenność, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, potencjalne działanie rakotwórcze, resorpcja płodu, toksyczność po podaniu jednorazowym, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, toksyczny wpływ na rozrodczość, wada wrodzona - Leksykon substancji czynnych
Loteprednol etabonian – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Loteprednol etabonian, substancja czynna preparatu Lotemax 0,5%, wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa potwierdzony w licznych badaniach przedklinicznych, obejmujących toksykologię ogólnoustrojową, genotoksyczność oraz toksyczność reprodukcyjną. Testy wielokrotnego podawania nie wykazały istotnych zagrożeń dla zdrowia ludzkiego, a standardowe badania genotoksyczności nie potwierdziły mutagennego potencjału substancji. Badania okulistyczne na królikach wskazały na łagodne, przemijające podrażnienie oczu, co potwierdza dobrą tolerancję miejscową preparatu stosowanego w dawce 0,5% jako zawiesina do oczu.
badania przedkliniczne, działanie embriotoksyczne, działanie teratogenne, efekt mutagenny, efekt teratogenny, kostnienie szkieletu, loteprednol etabonian, opóźnienie kostnienia, pień ramienno-głowowy, podrażnienie oczu, potencjał genotoksyczny, profil bezpieczeństwa, przepuklina oponowa, przepuklina pępkowa, rozszczep podniebienia, test toksykologiczny, tętnica szyjna, toksyczność ostra, toksyczność po wielokrotnym podaniu, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie DNA, zawiesina do oczu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Candepres HCT 32 mg + 12,5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa preparatu Candepres HCT, zawierającego kandesartan cyleksetylu i hydrochlorotiazyd, nie wykazały nowych, specyficznych działań toksycznych różniących się od efektów obserwowanych przy stosowaniu poszczególnych składników. W badaniach na zwierzętach odnotowano istotne zmiany hematologiczne, takie jak spadek liczby erytrocytów, hemoglobiny i hematokrytu, przy dawkach znacznie przekraczających terapeutyczne. Ponadto, kandesartan wywoływał nefrotoksyczne zmiany, w tym zwyrodnienie i poszerzenie kanalików nerkowych oraz wzrost stężenia mocznika i kreatyniny w osoczu, które były nasilone przez dodatek hydrochlorotiazydu, prawdopodobnie wskutek synergistycznego wpływu na hemodynamikę nerkową. Zmiany te są najprawdopodobniej wtórne do działania hipotensyjnego leku i zmniejszonej perfuzji nerkowej.
aktywność mutagenna, antagonista receptora angiotensyny II, aparat przykłębkowy, działanie klastogenne, działanie teratogenne, erytrocyty, funkcja nerek, hematokryt, hemodynamika nerkowa, hemoglobina, kandesartan cyleksetylu i hydrochlorotiazyd, mocznik i kreatynina, nefrotoksyczność, parametry czerwonokrwinkowe, parametry hematologiczne, potencjał genotoksyczny, profil bezpieczeństwa, przepływ krwi przez nerki, rozrost komórek, toksyczność płodowa, toksyczność składników leku, układ krwiotwórczy, wałeczki zasadochłonne, zwyrodnienie kanalików nerkowych - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Lacipil 2 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa lacydypiny wykazały, że działania toksyczne leku są odwracalne i zgodne z profilem farmakologicznym antagonistów wapnia stosowanych w dużych dawkach. Zaobserwowano zaburzenia żołądkowo-jelitowe (zaparcia u szczurów), działanie kardiodepresyjne (zmniejszona kurczliwość mięśnia serca u szczurów i psów) oraz rozrost dziąseł u tych samych gatunków. W badaniach nad wpływem na rozrodczość nie stwierdzono toksyczności ciążowej u ciężarnych szczurów i królików, natomiast embriotoksyczność pojawiła się jedynie przy dawkach toksycznych dla samicy. Wysokie dawki lacydypiny wydłużały okres ciąży i zaburzały poród, co jest zgodne z mechanizmem tokolitycznym antagonistów wapnia, polegającym na zmniejszeniu kurczliwości mięśni gładkich macicy.
antagonista wapnia, badanie genotoksyczności, działanie kardiodepresyjne, działanie tokolityczne, działanie toksyczne, embriotoksyczność, gruczolak, guz łagodny, kurczliwość mięśnia serca, lacydypina, mechanizm endokrynologiczny, mięśniówka macicy, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, rozrost dziąseł, rozrost komórek śródmiąższowych, toksyczność ciążowa, wydłużenie ciąży, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zaparcie - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Beto 150 ZK 142,5 mg
Wyniki badań nieklinicznych preparatu Beto 150 ZK, zawierającego 142,5 mg metoprololu bursztynianu (odpowiadającego 150 mg metoprololu winianu), nie wykazały istotnych zagrożeń toksykologicznych ani farmakologicznych dla ludzi. Badania obejmowały ocenę wpływu na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy oraz ośrodkowy układ nerwowy, potwierdzając akceptowalny profil bezpieczeństwa. Wielokrotne podawanie substancji nie wywołało efektów toksycznych w modelach zwierzęcych, a analizy genotoksyczności nie wykazały mutagenności ani klastogenności. Długoterminowe badania rakotwórczości nie wskazały na zwiększone ryzyko nowotworów, co jest istotne dla terapii przewlekłej.
aberracja chromosomowa, beta-adrenolityk, działanie teratogenne, klastogenność, metoprolol bursztynian, metoprolol winian, mutagenność, obumarcie wewnątrzmaciczne płodu, opóźnienie wzrostu płodu, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, proces kostnienia, przepływ krwi w pępowinie, toksyczność po podaniu wielokrotnym, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie materiału genetycznego, zgon płodu, zgon poporodowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Voltaren Express Forte 25 mg
Przedkliniczna ocena bezpieczeństwa diklofenaku potasowego, substancji czynnej produktu leczniczego Voltaren Express Forte (25 mg diklofenaku potasowego w kapsułkach miękkich), obejmowała badania toksykologiczne, genotoksyczności oraz wpływu na reprodukcję. Badania toksyczności ostrej i przewlekłej nie wykazały specyficznych zagrożeń przy stosowaniu dawek terapeutycznych. Testy genotoksyczności i mutagenności potwierdziły brak negatywnego wpływu na materiał genetyczny, a badania rakotwórczości nie wskazały zwiększonego ryzyka nowotworów. W badaniach reprodukcyjnych na myszy, szczurach i królikach nie stwierdzono działania teratogennego ani negatywnego wpływu na procesy rozrodcze, z wyjątkiem minimalnych efektów przy dawkach toksycznych dla samic. Dodatkowo, obecność 19 mg sorbitolu jako substancji pomocniczej nie wpłynęła na profil bezpieczeństwa leku.
badanie toksykologiczne, bezpieczeństwo farmakologiczne, dawka terapeutyczna, diklofenak potasowy, działanie mutagenne, działanie teratogenne, materiał genetyczny, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, proces reprodukcyjny, profil bezpieczeństwa, rozwój okołoporodowy, rozwój płodu, rozwój poporodowy, rozwój przedporodowy, sorbitol, substancja pomocnicza, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksykologia - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ambrosan 30 mg
Dane przedkliniczne dotyczące ambroksolu chlorowodorku, substancji czynnej w Ambrosan 30 mg, wskazują na niski wskaźnik toksyczności ostrej oraz szeroki margines bezpieczeństwa przy stosowaniu terapeutycznym. W badaniach toksyczności po podaniu wielokrotnym ustalono NOAEL dla myszy na poziomie 150 mg/kg mc./dobę (4 tygodnie), szczurów 50 mg/kg mc./dobę (52 i 78 tygodni), królików 40 mg/kg mc./dobę (26 tygodni) oraz psów 10 mg/kg mc./dobę (52 tygodnie). Nie zaobserwowano toksyczności narządowej ani ciężkich działań niepożądanych, co potwierdza korzystny profil bezpieczeństwa przy długotrwałym stosowaniu. Dodatkowo, badania dożylne u szczurów (4-64 mg/kg mc./dobę) i psów (45-120 mg/kg mc./dobę) nie wykazały ciężkiej toksyczności miejscowej ani ogólnoustrojowej, a działania niepożądane miały charakter przemijający.
Badania reprodukcyjne wykazały brak embriotoksyczności i teratogenności przy dawkach do 3000 mg/kg mc./dobę u szczurów oraz do 200 mg/kg mc./dobę u królików. Ambroksol nie wpływał na płodność przy dawkach do 500 mg/kg mc./dobę, a NOAEL dla rozwoju okołoporodowego i pourodzeniowego potomstwa wynosił 50 mg/kg mc./dobę. W dawce 500 mg/kg mc./dobę odnotowano jedynie niewielką toksyczność u samic i potomstwa, manifestującą się wolniejszym przyrostem masy ciała i mniejszą liczebnością miotu. Testy genotoksyczności in vitro (test Amesa, aberracje chromosomowe) i in vivo (test mikrojądrowy) były negatywne, podobnie jak długoterminowe badania rakotwórczości u myszy (50-800 mg/kg mc./dobę, 105 tygodni) i szczurów (65-1000 mg/kg mc./dobę, 116 tygodni), które nie wykazały działania rakotwórczego. Wyniki te potwierdzają bezpieczeństwo ambroksolu chlorowodorku w terapii krótkoterminowej i długotrwałej.
aberracja chromosomowa, ambroksolu chlorowodorek, badanie histopatologiczne, dawka NOAEL, działanie teratogenne, działanie toksyczne, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, rozród i rozwój, rozwój okołoporodowy, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczne działanie w narządach docelowych, toksyczność ogólnoustrojowa, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu dożylnym, toksyczność po podaniu wielokrotnym, wpływ na płodność - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Rytmonorm 150 150 mg
Chlorowodorek propafenonu, substancja czynna leku Rytmonorm 150, przeszedł szerokie badania przedkliniczne potwierdzające jego bezpieczeństwo. Badania farmakologiczne nie wykazały istotnych działań niepożądanych poza przewidywanym profilem leku antyarytmicznego klasy IC, z oceną wpływu na układy sercowo-naczyniowy, oddechowy i nerwowy. Testy toksyczności po podaniu wielokrotnym na różnych gatunkach zwierząt wykazały brak nieoczekiwanych efektów toksycznych, a obserwowane działania były zgodne z mechanizmem farmakologicznym. Margines bezpieczeństwa przy dawkach terapeutycznych jest akceptowalny, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania u ludzi.
aberracja chromosomowa, chlorowodorek propafenonu, działanie embriotoksyczne, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, działanie toksyczne, genotoksyczność, lek antyarytmiczny klasy IC, lek przeciwarytmiczny, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, profil farmakologiczny, Rytmonorm, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczność matczyna, układ sercowo-naczyniowy, zaburzenie rytmu serca - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Solinco 5 mg
Przedkliniczne badania bursztynianu solifenacyny, substancji czynnej leku SOLINCO, obejmowały szeroki zakres analiz farmakologicznych, toksykologicznych oraz oceny wpływu na rozrodczość i rozwój zarodkowo-płodowy. Wyniki nie wykazały istotnych zagrożeń dla ludzi, jednak w modelach zwierzęcych zaobserwowano klinicznie istotne efekty, zwłaszcza w badaniach prenatalnych i pourodzeniowych na myszach. Podawanie solifenacyny karmiącym samicom powodowało zależne od dawki zmniejszenie liczby żywych urodzeń, obniżenie masy ciała potomstwa oraz opóźnienie rozwoju fizycznego. Dodatkowo, u młodych myszy poddanych leczeniu od 10. lub 21. dnia życia zaobserwowano zwiększoną śmiertelność zależną od dawki, bez wcześniejszych objawów klinicznych, przy czym ekspozycja ogólnoustrojowa na lek była wyższa u młodszych zwierząt (od 10. dnia) w porównaniu do dorosłych.
badanie farmakologiczne, badanie pourodzeniowe, badanie prenatalne, badanie przedkliniczne, badanie toksyczności, bursztynian solifenacyny, dane przedkliniczne, ekspozycja ogólnoustrojowa, ekspozycja w osoczu, następstwo kliniczne, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, rozwój zarodkowo-płodowy, solifenacyna, substancja czynna, wpływ na rozrodczość - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Uldiulan 25 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa leku Uldiulan, zawierającego chlortalidon w dawkach 12,5 mg, 25 mg i 50 mg, wykazały brak działania teratogennego w badaniach na myszy, szczurach, chomikach oraz królikach. Testy te nie wykazały wad rozwojowych u płodów badanych gatunków, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania substancji czynnej w kontekście rozwoju prenatalnego. W zakresie genotoksyczności, badania in vitro na komórkach ssaków wykazały indukcję aberracji chromosomowych, sugerując potencjalne działanie genotoksyczne chlortalidonu.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Teicopix 200 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa teikoplaniny wykazały, że wielokrotne podawanie pozajelitowe u szczurów i psów może powodować przemijające zmiany w funkcji nerek, co wskazuje na potencjalne ryzyko nefrotoksyczności. Badania ototoksyczności na świnkach morskich ujawniły łagodne zaburzenia czynnościowe ślimaka i przedsionka bez uszkodzeń strukturalnych, co podkreśla konieczność monitorowania funkcji słuchu u pacjentów. W zakresie reprodukcji, teikoplanina podawana podskórnie szczurom do 40 mg/kg mc./dobę nie wpływała na płodność, a dawki do 200 mg/kg mc./dobę nie wywoływały wad rozwojowych u szczurów ani do 15 mg/kg mc./dobę u królików. Jednak dawki ≥100 mg/kg mc./dobę wiązały się ze zwiększoną częstością poronień, a 200 mg/kg mc./dobę ze wzrostem śmiertelności noworodków, co nie występowało przy dawkach ≤50 mg/kg mc./dobę.
antybiotyk, badanie pourodzeniowe, działanie drażniące, działanie niepożądane, funkcja słuchowa, nefrotoksyczność, ototoksyczność, poronienie, potencjał genotoksyczny, profil bezpieczeństwa, profil toksykologiczny, rozwój zarodkowo-płodowy, śmiertelność noworodków, teikoplanina, toksyczność, wada rozwojowa, właściwość antygenowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Noqturina 25 mcg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa desmopresyny, substancji czynnej preparatu Noqturina, wykazały korzystny profil farmakologiczny bez istotnych zagrożeń dla układu sercowo-naczyniowego, oddechowego oraz ośrodkowego układu nerwowego. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym na modelach zwierzęcych nie ujawniły klinicznie istotnych objawów toksyczności, a parametry biochemiczne, hematologiczne oraz histopatologiczne pozostawały w normie. Testy genotoksyczności, w tym mutacje genowe in vitro i aberracje chromosomowe, nie wykazały potencjału mutagennego ani genotoksycznego, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania desmopresyny w dawkach terapeutycznych.
aberracja chromosomowa, badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, desmopresyna, mutacja genowa, ośrodkowy układ nerwowy, parametr biochemiczny, parametr hematologiczny, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, potencjalne działanie rakotwórcze, rozwój prenatalny i postnatalny, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na rozród, układ sercowo-naczyniowy, wazopresyna, zmiana histopatologiczna - Leksykon substancji czynnych
Iwabradyna – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa iwabradyny wykazały brak istotnych zagrożeń toksykologicznych, genotoksycznych oraz rakotwórczych przy stosowaniu dawek terapeutycznych. W badaniach wielokrotnego podawania u różnych gatunków zwierząt nie stwierdzono negatywnego wpływu na płodność, jednak podczas ekspozycji w okresie organogenezy zaobserwowano zwiększoną częstość wad serca u płodów szczurów oraz przypadki wrodzonego braku palców u królików. W badaniach na psach, przy dawkach 2, 7 i 24 mg/kg m.c./dobę przez 1 rok, odnotowano przemijające zmiany w siatkówce, które nie prowadziły do trwałego uszkodzenia struktur oka i były zgodne z farmakodynamicznym mechanizmem działania iwabradyny, polegającym na blokowaniu prądu Ih w siatkówce, analogicznym do prądu If w sercu.
badanie farmakologiczne, badanie przedkliniczne, dławica piersiowa, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, iwabradyna, kanał jonowy, niewydolność serca, organogeneza, płodność, potencjał genotoksyczny, prąd If, prąd Ih, ryzyko teratogenne, schorzenie sercowo-naczyniowe, stymulator serca, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność rozwojowa, toksyczny wpływ, wada serca płodu, węzeł zatokowo-przedsionkowy, wrodzony brak palców - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Pirolam 10 mg/ml
Substancja czynna preparatu Pirolam, cyklopiroks z olaminą (10 mg/ml, roztwór na skórę), została poddana szerokim badaniom przedklinicznym, które potwierdziły jej korzystny profil bezpieczeństwa. Standardowe badania farmakologiczne nie wykazały istotnych klinicznie zaburzeń funkcjonowania układu sercowo-naczyniowego, oddechowego ani ośrodkowego układu nerwowego. Długoterminowe testy toksyczności po podaniu wielokrotnym nie ujawniły istotnych efektów toksycznych, a parametry biochemiczne, hematologiczne i histopatologiczne pozostawały w normie, co wskazuje na brak ryzyka przy stosowaniu zgodnie z zaleceniami.
aberracje chromosomowe, badania histopatologiczne, badania przedkliniczne, cyklopiroks z olaminą, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, ośrodkowy układ nerwowy, parametry biochemiczne, parametry hematologiczne, potencjał genotoksyczny, potencjał kancerogenny, substancja czynna, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na reprodukcję, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy - Leksykon substancji czynnych
Tyrotrycyna – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Tyrotrycyna, antybiotyk peptydowy, wykazuje w badaniach przedklinicznych ostrą toksyczność po podaniu pozajelitowym u myszy, co jest kluczowe dla oceny bezpieczeństwa różnych dróg podania. Istotne luki w danych dotyczą toksyczności reprodukcyjnej, genotoksyczności oraz potencjalnego działania rakotwórczego, gdyż brak jest kompleksowych badań w tych obszarach. Preparaty wieloskładnikowe zawierające tyrotrycynę, takie jak DoriTri, zawierają również benzalkoniowy chlorek i benzokainę, których profile toksykologiczne są lepiej poznane, choć również niekompletne pod kątem długoterminowego bezpieczeństwa.
aberracja chromosomowa, antybiotyk peptydowy, benzalkoniowy chlorek, benzokajna, depresja ośrodkowego układu nerwowego, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, kurczliwość mięśnia sercowego, limfocyty ludzkie, methemoglobinemia, ośrodkowy układ nerwowy, podanie parenteralne, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, test mikrojądrowy, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, tolerancja miejscowa, utlenienie hemoglobiny, wymiana chromatyd siostrzanych, znieczulenie miejscowe - Leksykon substancji czynnych
Promazyna – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Promazyna, będąca pochodną fenotiazyny i substancją czynną w preparatach Promazin Jelfa oraz Promazine Hasco, jest stosowana jako lek przeciwpsychotyczny. Dostępne dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa jej stosowania są bardzo ograniczone i nie obejmują szczegółowej oceny toksyczności ostrej, przewlekłej, genotoksyczności, rakotwórczości ani teratogenności. Preparaty dostępne są w formie tabletek o dawkach 25 mg, 50 mg i 100 mg, z charakterystycznym kodowaniem kolorystycznym (żółty, pomarańczowy, czerwony) oraz zawierają laktozę jednowodną jako substancję pomocniczą. Promazin Jelfa dodatkowo zawiera sacharozę i barwniki: E 104, E 110 oraz E 124, co może mieć znaczenie w kontekście nadwrażliwości pacjentów.
charakterystyka produktu leczniczego, chlorowodorek promazyny, czerwień koszenilowa, działanie niepożądane, działanie teratogenne, laktoza jednowodna, lek przeciwpsychotyczny, pochodna fenotiazyny, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, promazyna, sacharoza, tabletka drażowana, tabletka powlekana, toksyczność ostra i przewlekła, żółcień chinolinowa, żółcień pomarańczowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Wasedoc 110 mg
Dabigatran eteksylan, substancja czynna w preparacie Wasedoc 110 mg, przeszedł szerokie badania przedkliniczne obejmujące farmakologię, toksyczność po wielokrotnym podaniu, genotoksyczność oraz wpływ na rozrodczość i rozwój płodu. Wyniki wskazują, że obserwowane działania niepożądane są ściśle powiązane z mechanizmem działania przeciwzakrzepowego leku. W badaniach toksyczności dawki od 4 do 10-krotnie przekraczające ekspozycję terapeutyczną u ludzi powodowały zmniejszenie masy i przeżywalności płodów oraz zwiększenie wad rozwojowych, a także wpływ na płodność samic (np. zmniejszenie liczby zagnieżdżeń i wzrost utraty zapłodnionych jaj). W badaniach na młodych szczurach nie wykazano zwiększonej wrażliwości na toksyczność, a mechanizmy śmiertelności były podobne jak u dorosłych, głównie związane z nasilonym działaniem przeciwkrzepliwym i siłą mechaniczną podania.
badania prenatalne i postnatalne, badania toksyczności, dabigatran eteksylan, działanie farmakodynamiczne, działanie guzotwórcze, działanie przeciwzakrzepowe, działanie rakotwórcze, efekt przeciwkrzepliwy, hamowanie krzepnięcia krwi, incydent krwawienia, masa ciała płodu, nadmierna aktywność farmakologiczna, płodność samic, potencjał genotoksyczny, przeżywalność płodu, utrata zapłodnionego jaja, wady rozwojowe płodu, zagnieżdżenie zapłodnionego jaja - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Flixonase Nasule 400 mcg/dawkę donosową
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa flutykazonu propionianu, substancji czynnej preparatu Flixonase Nasule (400 μg/dawkę donosową), wykazały, że działania niepożądane są typowe dla silnie działających kortykosteroidów i pojawiają się wyłącznie przy dawkach przekraczających zalecane terapeutyczne. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnych dawek, wpływu na reprodukcję oraz teratogenności potwierdziły, że efekt ten jest związany z farmakologicznym mechanizmem działania kortykosteroidów, a stosowanie w dawkach terapeutycznych zapewnia odpowiedni margines bezpieczeństwa. Ponadto, flutykazon propionian nie wykazuje działania mutagennego ani rakotwórczego, co potwierdzono zarówno in vitro, jak i in vivo, a także w badaniach na modelach zwierzęcych.
badania in vitro, badania in vivo, badanie przedkliniczne, działanie drażniące, działanie mutagenne, działanie nowotworowe, Flixonase Nasule, flutykazon propionian, kortykosteroid, podanie donosowe, potencjał genotoksyczny, potencjał kancerogenny, reakcja nadwrażliwości, teratogenność, toksyczność wielokrotnego podania, toksyczny wpływ na reprodukcję, tolerancja miejscowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Fluoresceine Serb 100 mg/ml
Przedkliniczne badania farmakologiczne fluoresceiny sodowej nie wykazały istotnego zagrożenia dla człowieka przy stosowaniu tego preparatu diagnostycznego. Ocena potencjału genotoksycznego obejmowała standardowe testy in vitro i in vivo, takie jak bakteryjny test mutagenności Amesa, testy aberracji chromosomowych w komórkach CHO i szpiku kostnym myszy oraz test mikrojądrowy. Wyniki były mieszane: negatywne w testach Amesa, aberracji chromosomowych i mikrojądrowym, natomiast pozytywne w testach mutacji genu kinazy tymidynowej oraz wymiany siostrzanych chromatyd. Pomimo tych pozytywnych wyników, całościowa analiza wskazuje na brak klinicznie istotnego potencjału genotoksycznego fluoresceiny sodowej, co potwierdza jej bezpieczeństwo genetyczne w zastosowaniach klinicznych.
aberracja chromosomowa, badanie farmakologiczne, dawka kliniczna, działanie teratogenne, embriotoksyczność, fluoresceina sodowa, kinaza tymidynowa, komórki CHO, margines bezpieczeństwa, potencjał genotoksyczny, szpik kostny, test Amesa, test mikrojądrowy, wpływ na rozród i rozwój, wymiana siostrzanych chromatyd - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tixteller 550 mg
Ryfaksymina, substancja czynna Tixtellera, została poddana szerokim badaniom przedklinicznym oceniającym jej bezpieczeństwo. Badania farmakologiczne nie wykazały istotnych działań niepożądanych na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy ani ośrodkowy układ nerwowy. W toksykologii po podaniu wielokrotnym nie stwierdzono klinicznie istotnych objawów toksyczności narządowej, co koreluje z minimalnym wchłanianiem ryfaksyminy z przewodu pokarmowego. Ocena genotoksyczności, przeprowadzona zarówno in vitro, jak i in vivo, nie wykazała uszkodzeń materiału genetycznego, a badania karcynogenności nie potwierdziły zwiększonego ryzyka nowotworów przy stosowaniu dawkach terapeutycznych.
badania farmakologiczne, badania in vitro, badania in vivo, badania przedkliniczne, dawka terapeutyczna, działanie karcynogenne, działanie rakotwórcze, encefalopatia wątrobowa, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał genotoksyczny, potencjał karcynogenny, proces kostnienia, rozwój zarodkowo-płodowy, ryfaksymina, ryzyko genotoksyczności, toksyczność narządowa, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na reprodukcję, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, układy organizmu, uszkodzenie materiału genetycznego, wchłanianie z przewodu pokarmowego, zmiany szkieletowe płodu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Avodart 0,5 mg
Dutasteryd, substancja czynna Avodart (0,5 mg), wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa w badaniach przedklinicznych obejmujących toksyczność ogólną, genotoksyczność oraz potencjał rakotwórczy. Testy toksyczności krótkoterminowej i długoterminowej nie wykazały istotnych efektów toksycznych, a badania in vitro i in vivo potwierdziły brak właściwości genotoksycznych, takich jak mutacje genetyczne, aberracje chromosomowe czy uszkodzenia DNA. Długotrwałe eksperymenty na modelach zwierzęcych nie wskazały na kancerogenne działanie dutasterydu, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania leku w tych aspektach klinicznych.
aberracja chromosomowa, dihydrotestosteron, dutasteryd w nasieniu, feminizacja płodu, gruczoł krokowy, gruczoł płciowy dodatkowy, inhibitor 5-alfa-reduktazy, inhibitor enzymatyczny, narząd płciowy, pęcherzyk nasienny, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, teratogenność, toksyczność ogólna, uszkodzenie DNA, wpływ na reprodukcję, wskaźnik płodności - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Clindalin 10 mg/g
Przedkliniczne badania klindamycyny, substancji czynnej w produkcie Clindalin 10 mg/g żel, wykazały brak potencjału genotoksycznego w testach mikrojądrowych na szczurach oraz w teście rewersji mutacji Amesa. Badania reprodukcyjne na szczurach, przy dawkach do 300 mg/kg mc./dobę (około 1,1-krotność maksymalnej dawki stosowanej u dorosłych pacjentów w przeliczeniu na mg/m²), nie wykazały negatywnego wpływu na zdolność do rozrodu i kopulacji. Testy teratogenności przeprowadzone na szczurach i królikach, z różnymi drogami podania (doustną i podskórną), nie potwierdziły działania teratogennego przy dawkach nietoksycznych dla samic, a negatywne efekty obserwowano jedynie przy dawkach toksycznych dla matek.
aberracja chromosomowa, badanie genotoksyczności, badanie przedkliniczne, bezpieczeństwo terapeutyczne, Clindalin, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, działanie toksyczne, funkcja reprodukcyjna, klindamycyna, mutagenność, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, profil bezpieczeństwa, rakotwórczość, rozwój prenatalny, teratogenność, test Amesa, test mikrojądrowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Wellbutrin XR 150 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa bupropionu chlorowodorku, substancji czynnej Wellbutrin XR, wykazały brak negatywnego wpływu na płodność, przebieg ciąży oraz rozwój płodowy u szczurów przy dawkach odpowiadających maksymalnej dawce terapeutycznej u ludzi. U królików, przy dawkach do 7-krotnie wyższych (w mg/m²), zaobserwowano jedynie nieznaczne zaburzenia układu szkieletowego, takie jak dodatkowe żebro piersiowe i opóźnione kostnienie paliczków, bez bezpośredniego działania teratogennego. W przypadku dawek toksycznych dla ciężarnych samic królików odnotowano zmniejszenie masy ciała płodów, co wiązało się z toksycznością matczyną, a nie z działaniem substancji na płód.
chlorowodorek bupropionu, dane przedkliniczne, działanie karcynogenne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, działanie toksyczne, indukcja enzymatyczna, narażenie systemowe, potencjał genotoksyczny, rozwój płodu, toksyczność matczyna, toksyczność reprodukcyjna, wpływ na rozród, zaburzenia koordynacji ruchowej, zaburzenia układu szkieletowego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Inventum 25 mg
Przeprowadzone badania przedkliniczne syldenafilu, substancji czynnej produktu leczniczego INVENTUM (25 mg tabletki do rozgryzania i żucia), wykazały korzystny profil bezpieczeństwa. Standardowe testy farmakologiczne nie ujawniły istotnych działań niepożądanych na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy ani ośrodkowy układ nerwowy przy dawkach terapeutycznych. Badania toksyczności po wielokrotnym podaniu na różnych gatunkach zwierząt nie wykazały toksyczności narządowej, co potwierdza dobrą tolerancję leku przy długotrwałym stosowaniu. Ponadto, testy genotoksyczności (w tym test Amesa, aberracji chromosomowych in vitro oraz test mikrojądrowy in vivo) nie wykazały potencjału mutagennego syldenafilu.
aberracja chromosomowa, badanie karcynogenności, bezpieczeństwo farmakologiczne, cytrynian syldenafilu, funkcja reprodukcyjna, genotoksyczność, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, rozwój embrionalny, rozwój płodowy, rozwój pourodzeniowy, składnik aktywny, test Amesa, test mikrojądrowy, test mutagenności, toksyczność narządowa, toksyczność po wielokrotnym podaniu, toksyczność wielokrotnej dawki, układ sercowo-naczyniowy, wpływ na reprodukcję - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Minirin 0,2 0,2 mg
Przeprowadzone badania przedkliniczne leku Minirin 0,2 (octan desmopresyny) wykazały korzystny profil bezpieczeństwa substancji czynnej. Standardowe testy farmakologiczne nie ujawniły istotnych zagrożeń dla układu sercowo-naczyniowego, oddechowego ani ośrodkowego układu nerwowego. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym potwierdziły brak efektów toksycznych przy długotrwałej ekspozycji. Testy genotoksyczności nie wykazały potencjału mutagennego, co jest kluczowe dla bezpieczeństwa stosowania leku w dłuższym okresie. Ponadto, ocena wpływu na rozród nie wskazała na ryzyko zaburzeń płodności, rozwoju zarodka, płodu ani rozwoju pourodzeniowego.
analog hormonu, badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, badanie genotoksyczności, badanie kancerogenności, badanie przedkliniczne, badanie toksyczności, działanie rakotwórcze, ekspozycja na lek, hormon endogenny, octan desmopresyny, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał genotoksyczny, profil bezpieczeństwa leku, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodka i płodu, substancja czynna, toksyczny wpływ na rozród, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, wazopresyna, wpływ na płodność - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Gliclada 60 mg
Przedkliniczna ocena bezpieczeństwa gliklazydu obejmowała standardowe badania toksykologiczne, genotoksyczne oraz wpływu na reprodukcję, które potwierdziły korzystny profil bezpieczeństwa leku. Wielokrotne podawanie gliklazydu nie wykazało istotnych efektów toksycznych przy dawkach terapeutycznych. Testy genotoksyczności nie ujawniły potencjału mutagennego ani klastogennego, co jest kluczowe dla oceny bezpieczeństwa długoterminowego stosowania. Należy jednak podkreślić brak długoterminowych badań dotyczących potencjału rakotwórczego, co stanowi lukę w pełnej ocenie przedklinicznej.
badanie genotoksyczne, badanie toksykologiczne, dawka terapeutyczna, działanie teratogenne, gliklazyd, masa ciała płodu, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa leku, rozwój płodu, toksyczność po podaniu wielokrotnym, wada rozwojowa, wpływ na płodność, wpływ na reprodukcję, zdolność reprodukcyjna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Mesopral 40 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa ezomeprazolu, substancji czynnej preparatu Mesopral, nie wykazały istotnych zagrożeń dla funkcji życiowych ani kluczowych układów organizmu człowieka. Wielokrotne podawanie leku w dawkach terapeutycznych nie powodowało klinicznie istotnych odchyleń, co potwierdza akceptowalny profil bezpieczeństwa przy długotrwałym stosowaniu. Testy genotoksyczności, obejmujące mutacje genowe, aberracje chromosomowe i uszkodzenia DNA, nie wykazały działania mutagennego. Ponadto, badania reprodukcyjne nie wskazały na negatywny wpływ na płodność, rozwój zarodkowo-płodowy ani rozwój pre- i postnatalny potomstwa.
aberracja chromosomowa, dawka terapeutyczna, działanie karcynogenne, ezomeprazol, hiperplazja komórek ECL, inhibitor pompy protonowej, komórki ECL, komórki enterochromaffinopodobne, kwas solny, mieszanina racemiczna, model zwierzęcy, mutacja genowa, potencjał genotoksyczny, przewlekła hipergastrynemia, rakowiak, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wielokrotnego podania, uszkodzenie DNA - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tadalafil SUN 5 mg
Przedkliniczna ocena bezpieczeństwa tadalafilu obejmowała szeroki zakres badań farmakologicznych, toksykologicznych, genotoksycznych oraz oceny wpływu na reprodukcję. Badania na gryzoniach wykazały brak działania teratogennego, embriotoksycznego i fetotoksycznego nawet przy dawkach do 1000 mg/kg/dobę, co znacznie przekracza dawki terapeutyczne stosowane u ludzi. W badaniach rozwojowych na szczurach dawka 30 mg/kg/dobę nie wywołała negatywnych efektów na potomstwo, mimo że ekspozycja (AUC) u ciężarnych samic była około 18-krotnie wyższa niż u ludzi po dawce 20 mg. Ponadto, tadalafil nie wpływał negatywnie na płodność samców i samic szczurów, co potwierdza brak toksycznego wpływu na zdolności reprodukcyjne.
bezpieczeństwo farmakologiczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, embriotoksyczność, fetotoksyczność, genotoksyczność, nabłonek kanalików nasiennych, pole pod krzywą stężenia, potencjał genotoksyczny, rozwój przedurodzeniowy i pourodzeniowy, spermatogeneza, tadalafil, toksyczność, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na reprodukcję, zanik nabłonka kanalików nasiennych - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ircolon Forte 200 mg
Badania przedkliniczne dotyczące trimebutyny maleinianu, substancji czynnej preparatu Ircolon Forte w dawce 200 mg, wykazały brak działania teratogennego na modelach zwierzęcych. Testy nie ujawniły żadnych zaburzeń rozwojowych ani malformacji płodu, co wskazuje na bezpieczeństwo stosowania tej substancji w kontekście rozwoju embrionalnego. Brak wad wrodzonych w badanych modelach potwierdza, że trimebutyna maleinian nie wpływa negatywnie na rozwój płodu, co jest kluczowe dla oceny ryzyka stosowania leku u kobiet ciężarnych.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Atimos 12 mcg/dawkę odmierzoną
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa formoterolu fumaranu dwuwodnego, substancji czynnej leku Atimos, wykazały, że głównym obszarem działania niepożądanego są efekty kardiowaskularne, zgodne z farmakologicznym profilem agonistów receptorów β2-adrenergicznych. W modelach zwierzęcych (szczury, psy) obserwowano zmiany w układzie sercowo-naczyniowym przy wysokich dawkach, znacznie przekraczających dawki terapeutyczne stosowane u ludzi (12 mcg/dawkę). Badania rozrodczości wykazały nieznaczne obniżenie zdolności rozrodczej u samców szczurów przy bardzo dużym narażeniu ogólnoustrojowym, a testy genotoksyczności in vitro i in vivo nie potwierdziły potencjału mutagennego formoterolu.
agonista receptorów β2-adrenergicznych, badania in vitro, badania in vivo, badanie przedkliniczne, działanie genotoksyczne, formoterol fumaran dwuwodny, mięśniak gładki macicy, narażenie ogólnoustrojowe, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, profil farmakologiczny, receptor β2, układ krążenia, układ sercowo-naczyniowy, zdolność rozrodcza - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Cefazolin TZF 1 g
Dostępne badania przedkliniczne cefazoliny, antybiotyku cefalosporynowego pierwszej generacji, dostarczają ograniczonych, lecz istotnych informacji dotyczących jej profilu bezpieczeństwa. Brakuje szczegółowych danych dotyczących potencjalnej mutagenności oraz genotoksyczności, gdyż nie przeprowadzono standardowych testów mutagenności ani długoterminowych badań rakotwórczości na zwierzętach. Niemniej jednak, na podstawie danych dotyczących innych cefalosporyn pierwszej generacji, nie obserwowano istotnego potencjału genotoksycznego czy kancerogennego. Badania reprodukcyjne na szczurach, w których stosowano wysokie dawki cefazoliny (500 mg/kg oraz 1000 mg/kg masy ciała), nie wykazały negatywnego wpływu na płodność ani rozwój płodu, co wskazuje na brak działania teratogennego w tych warunkach.
antybiotyk cefalosporynowy pierwszej generacji, badania na szczurach, badania na zwierzętach, bezpieczeństwo farmakologiczne, Cefazolin TZF, cefazolina, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, płodność zwierząt, potencjał genotoksyczny, potencjał kancerogenny, potencjał teratogenny, profil bezpieczeństwa, rozwój płodu, substancja pomocnicza, wpływ na reprodukcję - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Solian 200 mg
Przedkliniczne badania toksyczności amisulprydu wykazały brak istotnych zaburzeń czynności narządów wewnętrznych po podaniu wielokrotnym, co wskazuje na korzystny profil bezpieczeństwa w zakresie toksyczności narządowej. Lek nie wykazuje działania teratogennego ani genotoksycznego, co potwierdza jego bezpieczeństwo u pacjentek w wieku rozrodczym oraz brak uszkodzeń materiału genetycznego. W badaniach rakotwórczości zaobserwowano występowanie hormonozależnych guzów u gryzoni, jednak mechanizm ten jest specyficzny dla tych zwierząt i nie ma klinicznego odniesienia do ludzi, co eliminuje bezpośrednie ryzyko karcynogenne u pacjentów. Dawkowanie amisulprydu w badaniach wpływu na rozwój płodu sięgało 2000 mg/dobę dla pacjenta o masie 50 kg, znacznie przekraczając standardowe dawki terapeutyczne stosowane u ludzi.
amisulpryd, badanie rakotwórczości, badanie toksyczności, działanie teratogenne, guz hormonozależny, hiperprolaktynemia, potencjał genotoksyczny, profil farmakologiczny, receptor dopaminergiczny, rozwój płodu, ryzyko karcynogenne, Solian, toksyczność narządowa, toksyczność po podaniu wielokrotnym, układ endokrynny, uszkodzenie materiału genetycznego, wydzielanie prolaktyny, zaburzenie czynności narządów wewnętrznych, zmniejszenie płodności - Leksykon substancji czynnych
Pirydostygmina – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa pirydostygminy, substancji czynnej leków takich jak Mestinon i Stygmistanon, wykazały brak istotnego zagrożenia toksycznego przy dawkach terapeutycznych. W badaniach na szczurach obserwowano toksyczność przy dawkach toksycznych, w tym ostrą niewydolność oddechową z uszkodzeniem synaps nerwowo-mięśniowych przepony oraz zahamowanie aktywności cholinesterazy osoczowej i acetylocholinesterazy erytrocytów, co jest zgodne z mechanizmem działania inhibitora cholinesterazy. Standardowe testy genotoksyczności in vivo i in vitro nie wykazały potencjału genotoksycznego. Brak jest jednak danych dotyczących rakotwórczości pirydostygminy bromku, co stanowi ograniczenie w ocenie długoterminowego bezpieczeństwa stosowania tej substancji.
acetylocholinesteraza, badanie farmakologiczne, badanie histologiczne, cholinesteraza, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, embriotoksyczność, fetotoksyczność, genotoksyczność, inhibitor cholinesterazy, niewydolność oddechowa, pirydostygmina bromek, potencjał genotoksyczny, resorpcja embrionów, rozwój perinatalny, rozwój postnatalny, toksyczność matczyna, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, złącze nerwowo-mięśniowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Procto-Hemolan (50 mg + 20 mg)/g
Dostępne dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania kremu doodbytniczego Procto-Hemolan (50 mg+20 mg/g) wskazują na niską toksyczność substancji czynnych: tribenozydu i chlorowodorku lidokainy jednowodnej. W badaniach toksyczności ostrej tribenozyd nie wykazał dawki śmiertelnej u zwierząt laboratoryjnych, nawet przy bardzo wysokich dawkach doustnych przekraczających 3 g/kg masy ciała, gdzie jedynym obserwowanym efektem była oleista biegunka, prawdopodobnie związana z fizykochemicznymi właściwościami substancji. W badaniach toksyczności przewlekłej, przy dawce 1 g/kg masy ciała podawanej przez rok szczurom i psom, nie stwierdzono mikroskopowych zmian patologicznych w tkankach i narządach, a jedynym efektem były luźne stolce, co świadczy o dobrym profilu bezpieczeństwa tribenozydu nawet przy długotrwałej ekspozycji.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Palexia retard 25 mg
Badania przedkliniczne tapentadolu, substancji czynnej leku Palexia retard, wykazały brak działania genotoksycznego zarówno in vitro (test Amesa, test aberracji chromosomowych) jak i in vivo (testy aberracji chromosomowej i nieplanowanej syntezy DNA) nawet przy maksymalnych tolerowanych dawkach. Długoterminowe badania na modelach zwierzęcych nie wskazały na potencjalne ryzyko karcinogenności u ludzi. W zakresie wpływu na funkcje rozrodcze, tapentadol nie wykazał istotnego negatywnego wpływu na płodność szczurów obu płci, choć przy wysokich dawkach zaobserwowano zmniejszoną przeżywalność płodów w macicy, bez jednoznacznego ustalenia mechanizmu. Badania teratogenności u szczurów i królików nie potwierdziły działania teratogennego, jednak dawki przekraczające zakres terapeutyczny wywoływały opóźnienie rozwoju i embriotoksyczność, głównie manifestującą się objawami ze strony ośrodkowego układu nerwowego związanymi z aktywnością receptorów opioidowych μ.
aberracja chromosomowa, działanie embriotoksyczne, działanie farmakodynamiczne, działanie niepożądane, działanie teratogenne, ekspozycja na tapentadol, maksymalna tolerowana dawka, nieplanowana synteza DNA, O-glukuronid tapentadolu, ośrodkowy układ nerwowy, parametry neurobehawioralne, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, receptor opioidowy μ, tapentadol, test Amesa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Memantin NeuroPharma 10 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa memantyny wykazały, że krótkotrwałe podawanie bardzo wysokich dawek prowadzi do neurotoksycznych zmian typu Olney’a, takich jak wakuolizacja i martwica neuronów, poprzedzonych objawami ataksji u szczurów. Jednakże, te efekty nie pojawiały się w badaniach długoterminowych na gryzoniach i innych gatunkach, co sugeruje brak klinicznego znaczenia tych zmian przy stosowaniu terapeutycznym. W badaniach toksyczności wielokrotnego podawania odnotowano nieregularne zmiany w narządzie wzroku u psów i gryzoni, nieobecne u małp, a badania kliniczne nie wykazały zaburzeń okulistycznych u pacjentów. U gryzoni obserwowano również odkładanie fosfolipidów w makrofagach płucnych przy bardzo wysokich dawkach, co może korelować z wakuolizacją płuc, jednak znaczenie kliniczne tych zmian pozostaje nieustalone.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Zyx 0,5 mg/ml
Przeprowadzone badania przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania lewocetyryzyny dichlorowodorku, substancji czynnej leku ZYX 0,5 mg/ml (roztwór doustny), nie wykazały istotnych zagrożeń dla populacji ludzkiej. Ocena farmakologiczna obejmowała wpływ na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy oraz ośrodkowy układ nerwowy, nie ujawniając niepokojących sygnałów. Badania toksyczności po wielokrotnym podawaniu zwierzętom laboratoryjnym potwierdziły brak klinicznie istotnych działań niepożądanych, co pozwoliło na ustalenie bezpiecznych marginesów dla dawek terapeutycznych. Ponadto, testy genotoksyczności in vitro i in vivo nie wykazały działania mutagennego ani klastogennego, eliminując ryzyko uszkodzeń materiału genetycznego.
badania przedkliniczne, badania toksykologiczne, dawka terapeutyczna, działanie klastogenne, działanie mutagenne, funkcje rozrodcze, lewocetyryzyna dichlorowodorek, nowotwór, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał genotoksyczny, potencjał karcynogenny, roztwór doustny, rozwój zarodka i płodu, toksyczność reprodukcyjna, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie materiału genetycznego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Propofol 2% MCT/LCT Fresenius 20 mg/ml
Dane przedkliniczne dotyczące propofolu w stężeniu 20 mg/ml (2%) wskazują na brak istotnych zagrożeń toksykologicznych i genotoksycznych w standardowych badaniach farmakologicznych oraz toksyczności po podaniu wielokrotnym. Nie wykazano działania teratogennego w modelach zwierzęcych, co sugeruje brak potencjału do wywoływania wad rozwojowych potomstwa. Jednakże badania tolerancji miejscowej ujawniły istotne zmiany w tkankach otaczających miejsce podania, takie jak uszkodzenia tkanek po wstrzyknięciu domięśniowym, naciek zapalny po podaniu pozanaczyniowym oraz miejscowe włóknienie tkanek. Brak jest formalnych badań oceniających potencjał rakotwórczy propofolu, co pozostawia niepewność co do długoterminowego wpływu na procesy nowotworowe.
badania niekliniczne, deficyt poznawczy, działanie teratogenne, ekstrapolacja, naciek zapalny, pacjenci pediatryczni, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, propofol, rozwój neurologiczny, środek znieczulający, synaptogeneza, toksyczność po podaniu wielokrotnym, tolerancja miejscowa, układ nerwowy, utrata komórek nerwowych, wady rozwojowe, włóknienie tkanek, wstrzyknięcie domięśniowe