Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Undofen Max 10 mg/g

Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania leku

Bezpieczeństwo stosowania terbinafiny zostało potwierdzone w licznych badaniach przedklinicznych, obejmujących ocenę toksyczności po podaniu wielokrotnym oraz potencjału genotoksycznego zarówno w testach in vitro, jak i in vivo. Dane te stanowią istotne uzupełnienie profilu bezpieczeństwa tego leku przeciwgrzybiczego.¹

Toksyczność po podaniu wielokrotnym

Długoterminowe badania toksykologiczne z zastosowaniem terbinafiny nie wykazały istotnych objawów działania toksycznego przy stosowaniu klinicznie relewantnych dawek. Roczne badania na szczurach i psach, którym podawano dawki 100 mg/kg masy ciała na dobę, nie ujawniły znaczących objawów toksycznych, co świadczy o dobrym profilu bezpieczeństwa substancji czynnej.²

W badaniach wykorzystujących wyższe dawki terbinafiny, przeprowadzonych na małpach, zaobserwowano pewne nieprawidłowości. Przy stosowaniu dużych dawek doustnych (przekraczających 50 mg/kg masy ciała) stwierdzono zaburzenia w załamywaniu światła w siatkówce. Zmiany te prawdopodobnie związane były z obecnością metabolitu terbinafiny w obrębie gałki ocznej. Istotne jest jednak, że obserwowane nieprawidłowości ustępowały po przerwaniu podawania leku i nie wiązały się ze zmianami histologicznymi w tkance oka.³

Potencjał genotoksyczny

Potencjał genotoksyczny terbinafiny został dokładnie zbadany w szeregu testów in vitro oraz in vivo. Wyniki tych badań jednoznacznie wskazują na brak działania genotoksycznego badanej substancji.

Badania genotoksyczności in vitro

W standardowych testach oceniających potencjał genotoksyczny in vitro nie wykazano aktywności genotoksycznej terbinafiny. Przeprowadzone badania obejmowały:

• Test Amesa – oceniający zdolność indukowania mutacji punktowych w DNA bakterii
• Test aberracji chromosomowych – wykrywający strukturalne uszkodzenia chromosomów w komórkach eukariotycznych
• Test mikrojądrowy – identyfikujący fragmenty chromosomów lub całe chromosomy, które nie zostały prawidłowo włączone do jąder komórkowych podczas podziału komórki

Wszystkie powyższe testy dały wyniki negatywne, co potwierdza brak potencjału genotoksycznego terbinafiny.⁴

Badania genotoksyczności in vivo

Dla pełniejszej oceny bezpieczeństwa genetycznego przeprowadzono również badania in vivo, które potwierdziły wyniki uzyskane w systemach in vitro. Test cytogenetyczny wykonany na jajnikach chomików chińskich nie wykazał działania genotoksycznego terbinafiny, co dodatkowo potwierdza bezpieczeństwo stosowania tej substancji.⁵