Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Ambrosan 30 mg

Dane przedkliniczne dotyczące ambroksolu chlorowodorku, substancji czynnej w Ambrosan 30 mg, wskazują na niski wskaźnik toksyczności ostrej oraz szeroki margines bezpieczeństwa przy stosowaniu terapeutycznym. W badaniach toksyczności po podaniu wielokrotnym ustalono NOAEL dla myszy na poziomie 150 mg/kg mc./dobę (4 tygodnie), szczurów 50 mg/kg mc./dobę (52 i 78 tygodni), królików 40 mg/kg mc./dobę (26 tygodni) oraz psów 10 mg/kg mc./dobę (52 tygodnie). Nie zaobserwowano toksyczności narządowej ani ciężkich działań niepożądanych, co potwierdza korzystny profil bezpieczeństwa przy długotrwałym stosowaniu. Dodatkowo, badania dożylne u szczurów (4-64 mg/kg mc./dobę) i psów (45-120 mg/kg mc./dobę) nie wykazały ciężkiej toksyczności miejscowej ani ogólnoustrojowej, a działania niepożądane miały charakter przemijający.

Badania reprodukcyjne wykazały brak embriotoksyczności i teratogenności przy dawkach do 3000 mg/kg mc./dobę u szczurów oraz do 200 mg/kg mc./dobę u królików. Ambroksol nie wpływał na płodność przy dawkach do 500 mg/kg mc./dobę, a NOAEL dla rozwoju okołoporodowego i pourodzeniowego potomstwa wynosił 50 mg/kg mc./dobę. W dawce 500 mg/kg mc./dobę odnotowano jedynie niewielką toksyczność u samic i potomstwa, manifestującą się wolniejszym przyrostem masy ciała i mniejszą liczebnością miotu. Testy genotoksyczności in vitro (test Amesa, aberracje chromosomowe) i in vivo (test mikrojądrowy) były negatywne, podobnie jak długoterminowe badania rakotwórczości u myszy (50-800 mg/kg mc./dobę, 105 tygodni) i szczurów (65-1000 mg/kg mc./dobę, 116 tygodni), które nie wykazały działania rakotwórczego. Wyniki te potwierdzają bezpieczeństwo ambroksolu chlorowodorku w terapii krótkoterminowej i długotrwałej.

Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania leku

Dane przedkliniczne dotyczące ambroksolu chlorowodorku dostarczają istotnych informacji na temat bezpieczeństwa stosowania substancji czynnej zawartej w produkcie leczniczym Ambrosan 30 mg tabletki. Badania przedkliniczne obejmują szereg aspektów, w tym ocenę toksyczności ostrej, toksyczności po podaniu wielokrotnym, wpływu na rozród, a także potencjału genotoksycznego i rakotwórczego.1

Toksyczność ostra

Przeprowadzone badania wykazały, że ambroksolu chlorowodorek cechuje się niskim wskaźnikiem toksyczności ostrej, co wskazuje na relatywnie szeroki margines bezpieczeństwa przy stosowaniu terapeutycznym.2

Toksyczność po podaniu wielokrotnym

W badaniach toksyczności po wielokrotnym podaniu doustnym ambroksolu chlorowodorku ustalono poziomy dawek, przy których nie obserwowano działań niepożądanych (NOAEL – no observed adverse effect levels). Wyniki te przedstawiają się następująco:3

Gatunek zwierząt Dawka NOAEL Czas trwania badania
Myszy 150 mg/kg masy ciała/dobę 4 tygodnie
Szczury 50 mg/kg masy ciała/dobę 52 i 78 tygodni
Króliki 40 mg/kg masy ciała/dobę 26 tygodni
Psy 10 mg/kg masy ciała/dobę 52 tygodnie

Co istotne, podczas tych badań nie stwierdzono żadnego toksycznego działania w narządach docelowych, co świadczy o dobrym profilu bezpieczeństwa ambroksolu chlorowodorku przy długotrwałym podawaniu.4

Toksyczność po podaniu dożylnym

Przeprowadzono również 4-tygodniowe badania toksyczności po podaniu dożylnym u dwóch gatunków zwierząt:5

  • Szczury – podawano dawki 4, 16 i 64 mg/kg masy ciała/dobę
  • Psy – podawano dawki 45, 90 i 120 mg/kg masy ciała/dobę (w postaci wlewu trwającego 3 godziny/dobę)

W obu przypadkach nie wykazano ciężkiej toksyczności miejscowej ani ogólnoustrojowej, co potwierdzono również badaniami histopatologicznymi. Zaobserwowane działania niepożądane miały charakter przemijający, co dodatkowo potwierdza korzystny profil bezpieczeństwa ambroksolu chlorowodorku.6

Wpływ na rozród i rozwój

Badania wpływu ambroksolu chlorowodorku na rozród i rozwój obejmowały następujące aspekty:7

  1. Działanie embriotoksyczne i teratogenne:
    • U szczurów – brak działania embriotoksycznego i teratogennego po podaniu doustnym w dawkach do 3000 mg/kg masy ciała/dobę
    • U królików – brak działania embriotoksycznego i teratogennego po podaniu doustnym w dawkach do 200 mg/kg masy ciała/dobę
  2. Wpływ na płodność:
    • Podanie ambroksolu w dawkach do 500 mg/kg masy ciała/dobę nie wywierało wpływu na płodność zarówno samic jak i samców szczura
  3. Rozwój okołoporodowy i pourodzeniowy:
    • Dawka, przy której nie obserwowano działań niepożądanych (NOAEL) u potomstwa w okresie rozwoju okołoporodowego i po urodzeniu wynosiła 50 mg/kg masy ciała/dobę

Zaobserwowano, że ambroksolu chlorowodorek w dawce 500 mg/kg masy ciała/dobę wykazuje niewielkie działanie toksyczne w stosunku do samic oraz ich potomstwa. Efekty te objawiały się wolniejszym przyrostem masy ciała oraz mniejszą liczebnością miotu.8

Potencjał genotoksyczny

Ocena potencjału genotoksycznego ambroksolu chlorowodorku została przeprowadzona w badaniach zarówno in vitro, jak i in vivo:9

  • Badania in vitro:
    • Test Amesa – wynik negatywny
    • Test aberracji chromosomowych w limfocytach ludzkich – wynik negatywny
  • Badania in vivo:
    • Test mikrojądrowy w szpiku kostnym myszy – wynik negatywny

Wszystkie przeprowadzone badania genotoksyczności nie wykazały potencjału genotoksycznego ambroksolu chlorowodorku, co stanowi istotny element oceny bezpieczeństwa substancji.10

Potencjał rakotwórczy

Przeprowadzono długoterminowe badania potencjału rakotwórczego ambroksolu chlorowodorku u gryzoni, dodając substancję do diety przez dłuższy okres:11

  • Myszy – badanie trwało 105 tygodni, stosowano dawki 50, 200 i 800 mg/kg masy ciała/dobę
  • Szczury – badanie trwało 116 tygodni, stosowano dawki 65, 250 i 1000 mg/kg masy ciała/dobę

W żadnym z przeprowadzonych badań nie wykazano działania rakotwórczego ambroksolu chlorowodorku, co stanowi kolejny istotny element potwierdzający bezpieczeństwo długoterminowego stosowania tej substancji.12

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl