potencjał genotoksyczny
Potencjał genotoksyczny odnosi się do zdolności substancji chemicznej, fizycznej lub biologicznej do wywoływania uszkodzeń DNA, które mogą prowadzić do mutacji genetycznych. Substancje o działaniu genotoksycznym mogą indukować zmiany w materiale genetycznym poprzez różne mechanizmy, m.in. pęknięcia nici DNA, tworzenie adduktów DNA czy zaburzenia procesu replikacji.
W praktyce klinicznej ocena potencjału genotoksycznego jest kluczowym elementem badań toksykologicznych leków, substancji chemicznych i czynników środowiskowych. Substancje wykazujące działanie genotoksyczne stanowią istotne zagrożenie dla zdrowia, gdyż mogą inicjować proces kancerogenezy, powodować wady wrodzone czy zaburzenia reprodukcyjne.
Badania potencjału genotoksycznego obejmują szereg testów in vitro i in vivo, m.in. test Amesa, test mikrojądrowy, test aberracji chromosomowych czy test kometowy. W farmakologii klinicznej ocena genotoksyczności jest obligatoryjnym elementem badań przedklinicznych nowych związków chemicznych przed ich wprowadzeniem do badań z udziałem ludzi.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Loratan 5 mg/5 ml
Przedkliniczne badania loratadyny wykazały korzystny profil bezpieczeństwa przy stosowaniu dawek terapeutycznych. Analizy toksyczności po wielokrotnym podaniu nie ujawniły istotnych zagrożeń, a badania genotoksyczności, obejmujące testy mutacji genowych i aberracji chromosomowych, potwierdziły brak potencjału do uszkodzeń DNA. Długoterminowe badania kancerogenności nie wykazały działania rakotwórczego, co jest istotne w kontekście długotrwałego stosowania leku.
aberracja chromosomowa, Cmax, dawka terapeutyczna, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, ekspozycja na lek, genotoksyczność, lek antyhistaminowy, loratadyna, margines bezpieczeństwa, mutacja genowa, potencjał genotoksyczny, potencjał kancerogenny, profil bezpieczeństwa, reprodukcja, stężenie w osoczu, toksyczność po wielokrotnym podaniu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Smecta 3 g
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa diosmektytu, substancji czynnej leku Smecta, obejmowały ocenę toksyczności ostrej, toksyczności po podaniu wielokrotnym oraz potencjału genotoksycznego. Wyniki badań toksyczności ostrej nie wykazały istotnych objawów toksyczności, co wskazuje na wysoki profil bezpieczeństwa przy jednorazowym podaniu. Długotrwałe podawanie diosmektytu w warunkach laboratoryjnych nie spowodowało klinicznie istotnych działań niepożądanych, potwierdzając dobrą tolerancję substancji przy przewlekłym stosowaniu, co jest istotne w terapii schorzeń przewodu pokarmowego.
badania toksykologiczne, dane przedkliniczne, diosmektyt, działanie genotoksyczne, genotoksyczność, glinokrzemian, materiał genetyczny, objawy toksyczności, potencjał genotoksyczny, profil bezpieczeństwa, schorzenia przewodu pokarmowego, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność przewlekła - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Piperacillin + Tazobactam Eugia 4 g + 0,5 g
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa skojarzenia piperacyliny z tazobaktamem wykazały brak istotnych zagrożeń toksykologicznych i genotoksycznych dla człowieka. Standardowe testy farmakologiczne oraz toksyczności po podaniu wielokrotnym nie ujawniły działań niepożądanych, a badania genotoksyczności potwierdziły brak potencjału mutagennego. W badaniach reprodukcyjnych u szczurów zaobserwowano zmniejszenie wielkości miotu, opóźnione kostnienie oraz zmiany w żebrach płodów, jednak efekty te korelowały z toksycznością matczyną, co sugeruje ich wtórny charakter. Nie stwierdzono zaburzeń płodności ani rozwoju embrionalnego w kolejnych pokoleniach (F1 i F2), a badania teratogenności u myszy i szczurów nie wykazały jednoznacznego działania teratogennego, mimo że przy toksycznych dawkach odnotowano nieznaczne zmniejszenie masy płodów (wartości masy nie podano).
aberracja chromosomowa, badanie farmakologiczne, badanie genotoksyczności, badanie teratogenności, badanie toksykologiczne, działanie genotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, kostnienie, piperacylina z tazobaktamem, płód szczurzy, poronienie, potencjał genotoksyczny, rozwój okołoporodowy, rozwój poporodowy, toksyczność matczyna, toksyczność po podaniu wielokrotnym - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Piroxicam Jelfa 10 mg
Przedkliniczne badania piroksykamu, substancji czynnej leku Piroxicam Jelfa, wykazały brak specyficznych zagrożeń dla układu sercowo-naczyniowego, oddechowego, ośrodkowego układu nerwowego oraz nerek przy stosowaniu dawek terapeutycznych. Badania toksykologiczne na zwierzętach ujawniły nefrotoksyczność oraz owrzodzenia przewodu pokarmowego, co jest typowe dla NLPZ i wynika z hamowania syntezy prostaglandyn. Testy genotoksyczności i karcynogenności nie wykazały potencjału mutagennego ani rakotwórczego. Warto podkreślić, że dawki stosowane w badaniach odpowiadały zakresowi terapeutycznemu, a obserwowane działania niepożądane korelują z klinicznymi obserwacjami.
aberracja chromosomowa, działanie rakotwórcze, efekt embriotoksyczny, funkcja nerek, genotoksyczność, inhibitor cyklooksygenazy, inhibitor syntezy prostaglandyn, mutacja genowa, nefrotoksyczność, niesteroidowy lek przeciwzapalny, obniżenie płodności, organogeneza, ośrodkowy układ nerwowy, owrzodzenie przewodu pokarmowego, piroksykam, potencjał genotoksyczny, przedwczesne zamknięcie przewodu tętniczego, przewód tętniczy płodu, śmiertelność płodów, śmiertelność zarodków, synteza prostaglandyn, trzeci trymestr ciąży, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie DNA, wada rozwojowa, zaburzenia ciąży - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – RABADA 10 mg + 5 mg
Produkt leczniczy RABADA zawiera bisoprolol (w postaci fumaranu) oraz ramipryl, których badania przedkliniczne potwierdzają korzystny profil bezpieczeństwa. Bisoprolol nie wykazuje działania teratogennego, choć w wysokich dawkach u ciężarnych samic zwierząt obserwowano toksyczne efekty, takie jak zmniejszone przyjmowanie pokarmu, redukcja masy ciała, zwiększona resorpcja płodu, obniżona masa urodzeniowa potomstwa oraz opóźniony rozwój fizyczny. Ramipryl cechuje się niską toksycznością ostrą, a dawki tolerowane u zwierząt to: szczury 2,0 mg/kg/dobę, psy 2,5 mg/kg/dobę oraz małpy 8,0 mg/kg/dobę. Wysokie dawki ramiprylu (250 mg/kg/dobę) u psów i małp powodowały powiększenie aparatu przykłębuszkowego, co jest efektem farmakodynamicznym leku jako inhibitora konwertazy angiotensyny.
aparat przykłębuszkowy, badanie mutagenności, badanie toksycznego wpływu, beta-adrenolityk, działanie teratogenne, działanie toksyczne, fumaran, inhibitor konwertazy angiotensyny, konwertaza angiotensyny, obraz krwi, płodność, poszerzenie miedniczki nerkowej, potencjał genotoksyczny, resorpcja płodu, stężenie elektrolitów w osoczu, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność przewlekła, uszkodzenie nerek, wada rozwojowa płodu, właściwość genotoksyczna, właściwość mutagenna, właściwość teratogenna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Lepsitam 250 mg
Lewetyracetam, substancja czynna leku Lepsitam, wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa w badaniach przedklinicznych, bez wykazania potencjału genotoksycznego i rakotwórczego. W badaniach na szczurach i myszach zaobserwowano adaptacyjne zmiany w wątrobie, takie jak zwiększenie masy wątroby, przerost środkowej części zrazika, nacieczenie tłuszczowe oraz podwyższenie aktywności enzymów wątrobowych, przy ekspozycji zbliżonej do klinicznej. Wpływ na rozrodczość nie wykazał negatywnych efektów przy dawkach do 1800 mg/kg mc./dobę (6× MRHD). Badania rozwoju zarodkowo-płodowego u szczurów wykazały NOAEL na poziomie 3600 mg/kg mc./dobę dla samic (12× MRHD) i 1200 mg/kg mc./dobę dla płodów, natomiast u królików NOAEL wynosił odpowiednio poniżej 200 mg/kg mc./dobę dla samic i 200 mg/kg mc./dobę dla płodów (równe MRHD). Przy najwyższych dawkach u królików obserwowano toksyczność ciężarnych samic oraz zwiększoną częstość wad układu krążenia i szkieletowych u płodów.
badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, badanie przedkliniczne, działanie kancerogenne, działanie niepożądane, enzymy wątrobowe, genotoksyczność, hepatocyt, lewetyracetam, MRHD, nacieczenie tłuszczowe, nieprawidłowość szkieletowa, nieprawidłowość układu krążenia, NOAEL, padaczka, potencjał genotoksyczny, przerost zrazika wątrobowego, rakotwórczość, reakcja adaptacyjna, rozwój okołoporodowy, rozwój zarodkowo-płodowy, toksyczność ciążowa, wada rozwojowa - Leksykon substancji czynnych
Mentol – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Mentol wykazuje niski potencjał toksyczny potwierdzony badaniami przedklinicznymi na zwierzętach oraz danymi klinicznymi z wieloletniego stosowania. Wartość NOEL dla podania ogólnoustrojowego u szczurów wynosi < 200 mg/kg, a badania toksyczności miejscowej wskazują na drażniące działanie mentolu przy bezpośrednim kontakcie z błonami śluzowymi i oczami (np. uszkodzenie oka królika ocenione na 9/10 po 24 h ekspozycji). Produkty zawierające do 10 mg mentolu/g płynu (np. Medispirant stepspray) nie wykazują działania drażniącego ani alergizującego na skórę. Dane dotyczące genotoksyczności są niejednoznaczne, jednak klinicznie istotne działanie mutagenne i rakotwórcze nie zostało potwierdzone. Brak jest również dowodów na negatywny wpływ mentolu na reprodukcję i rozwój płodu przy standardowych dawkach terapeutycznych.
badanie toksyczności, dopuszczalne dzienne spożycie, działanie alergizujące, działanie drażniące, działanie rakotwórcze, encefalopatia, erytrocyty, genotoksyczność, hemoglobina, hepatotoksyczność, izowalerianian mentylu, leukocyty, mentol, NOEL, olejek miętowy, potencjał genotoksyczny, potencjał karcinogenny, skurcz krtani, test Amesa, test na komórkach chłoniaka, toksyczność miejscowa, toksyczność ostra i przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, właściwości mutagenne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Landulosin 0,5 mg + 0,4 mg
Przedkliniczna ocena bezpieczeństwa produktu Landulosin, zawierającego 0,5 mg dutasterydu i 0,4 mg tamsulosyny chlorowodorku, opiera się na danych dotyczących poszczególnych składników, gdyż nie przeprowadzono specyficznych badań dla kombinacji. Dutasteryd, jako inhibitor 5-alfa-reduktazy, wykazał w modelach zwierzęcych toksyczność reprodukcyjną u samców szczurów, objawiającą się zmniejszeniem masy gruczołu krokowego i pęcherzyków nasiennych oraz obniżeniem wskaźników płodności. Ekspozycja dutasterydu w okresie ciąży indukowała feminizację płodów męskich u szczurów i królików, jednak w modelach naczelnych nie zaobserwowano tego efektu przy stężeniach przekraczających przewidywane u ludzi, co wskazuje na niskie ryzyko dla płodu przy kontakcie z nasieniem zawierającym dutasteryd.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Questax XR 400 mg
Kwetiapina, substancja czynna leku Questax XR, została poddana szerokim badaniom przedklinicznym, które wykazały brak potencjału genotoksycznego zarówno in vitro, jak i in vivo. Badania na zwierzętach laboratoryjnych ujawniły zmiany w różnych układach narządowych przy ekspozycji na dawki klinicznie istotne, porównywalne do stosowanych u ludzi. U szczurów zaobserwowano odkładanie barwnika w tarczycy, u makaków jawajskich przerost komórek pęcherzykowych tarczycy, obniżenie stężenia T3, hemoglobiny oraz liczby erytrocytów, natomiast u psów wystąpiło zmętnienie soczewki i zaćma. Zmiany te nie zostały potwierdzone w długoterminowych badaniach klinicznych u ludzi.
ciąża urojona, diestrus, efekt teratogenny, funkcja rozrodcza, hemoglobina, hormon T3, in vitro, in vivo, kość stępu, krwinki czerwone, kwetiapina, okres międzyrujowy, potencjał genotoksyczny, prolaktyna, przerost komórek pęcherzykowych tarczycy, Questax XR, skrzywienie nadgarstka, toksyczność, uszkodzenie materiału genetycznego, zaćma, zmętnienie soczewki - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Rivanolum roztwór 0,1% 0,1%
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa mleczanu etakrydyny, substancji czynnej w Rivanolum roztwór 0,1%, nie wykazały istotnych efektów toksycznych ani kumulacji toksyczności przy wielokrotnym podaniu. Testy genotoksyczności in vitro i in vivo potwierdziły brak mutagennego i genotoksycznego potencjału, a badania kancerogenności nie wskazały na ryzyko indukcji nowotworów. Ponadto, analiza toksyczności reprodukcyjnej nie wykazała negatywnego wpływu na płodność, rozwój płodu ani teratogenności, co podkreśla bezpieczeństwo stosowania u pacjentów w wieku rozrodczym.
badanie kliniczne, badanie przedkliniczne, bezpieczeństwo farmakologiczne, działanie rakotwórcze, efekt toksyczny, genotoksyczność, kancerogenność, mleczan etakrydyny, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, profil bezpieczeństwa, teratogenność, test in vitro, test in vivo, toksyczność, toksyczność reprodukcyjna, zmiana nowotworowa - Leksykon substancji czynnych
Dobezylan wapnia – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Produkt leczniczy Calcium Dobesilate Hasco zawiera 250 mg dobezylanu wapnia jednowodnego w jednej tabletce, jednak nie dysponuje dedykowanymi, kompleksowymi danymi przedklinicznymi dotyczącymi bezpieczeństwa stosowania tej substancji czynnej. Brak jest informacji na temat toksyczności ostrej i przewlekłej, potencjału genotoksycznego, karcynogennego oraz wpływu na reprodukcję i rozwój płodu. W skład preparatu wchodzi również laktoza jednowodna jako substancja pomocnicza, co może mieć znaczenie kliniczne u pacjentów z nietolerancją laktozy, choć nie wpływa bezpośrednio na profil bezpieczeństwa dobezylanu wapnia.
badanie przedkliniczne, calcii dobesilas monohydricum, dobezylan wapnia jednowodny, działanie niepożądane, laktoza jednowodna, potencjał genotoksyczny, potencjał karcynogenny, profil bezpieczeństwa, rozwój płodu, stosunek korzyści do ryzyka, substancja czynna, substancja pomocnicza, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, wpływ na reprodukcję - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Gerocilan 10 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa tadalafilu, substancji czynnej leku Gerocilan, nie wykazały istotnych zagrożeń dla człowieka przy stosowaniu klinicznym. Standardowe testy farmakologiczne oraz toksykologiczne, w tym badania wielokrotnego podawania, nie ujawniły niepokojących efektów toksycznych ani narządowych. Szczegółowe badania u psów, poddanych dawkom 25 mg/kg mc./dobę przez 6-12 miesięcy (ekspozycja 3,7-18,6-krotnie wyższa niż u ludzi po dawce 20 mg), wykazały zanik nabłonka kanalików nasiennych i zmniejszenie spermatogenezy u niektórych osobników. Testy genotoksyczności in vitro i in vivo nie potwierdziły działania mutagennego ani klastogennego, a badania kancerogenne nie wykazały potencjału rakotwórczego tadalafilu.
AUC, badanie kancerogenne, badanie przedkliniczne, działanie embriotoksyczne i fetotoksyczne, działanie mutagenne i klastogenne, działanie teratogenne, ekspozycja systemowa, ekspozycja terapeutyczna, farmakologia bezpieczeństwa, funkcja reprodukcyjna, margines bezpieczeństwa, nabłonek kanalików nasiennych, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, rozwój przedurodzeniowy i pourodzeniowy, tadalafil, toksyczność narządowa, toksyczność wielokrotnego podania, zaburzenie płodności, zanik nabłonka kanalików nasiennych, zmniejszenie spermatogenezy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Sandimmun 50 mg/ml
Dane przedkliniczne dotyczące cyklosporyny (Sandimmun) wskazują na brak działania teratogennego u szczurów i królików przy dawkach doustnych do 300 mg/kg mc./dobę, jednak obserwowano toksyczność zarodkowo-płodową, objawiającą się zmniejszoną masą ciała płodów oraz opóźnionym rozwojem kośćca. W badaniach dożylnych u szczurów (6 i 12 mg/kg mc./dobę) stwierdzono zwiększoną częstość ubytku przegrody międzykomorowej, co sugeruje potencjalne ryzyko dla rozwoju układu sercowo-naczyniowego. U królików poddanych ekspozycji podskórnej (10 mg/kg mc./dobę) zaobserwowano zmniejszoną liczbę nefronów, hipertrofię nerek, nadciśnienie i postępującą niewydolność nerek do 35 tygodnia życia. W badaniach rozwoju okołoporodowego u szczurów dawka 45 mg/kg mc./dobę wiązała się ze zwiększoną śmiertelnością przed- i poimplantacyjną oraz zmniejszonym przyrostem masy ciała potomstwa. Badania płodności u szczurów przy dawkach do 15 mg/kg mc./dobę nie wykazały negatywnego wpływu na zdolności reprodukcyjne.
chłoniak limfocytowy, cyklosporyna, działanie kancerogenne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, gruczolak wysepek trzustkowych, hipertrofia nerek, komórki Langerhansa, nadciśnienie układowe, nefron, niewydolność nerek, NOEL, nowotwór wątroby, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, rozwój kośćca, śmiertelność potomstwa, toksyczność rozwojowa, toksyczność zarodkowo-płodowa, ubytek przegrody międzykomorowej - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Omnic Ocas 0,4 0,4 mg
Dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa tamsulosyny chlorowodorku w dawce 0,4 mg (preparat Omnic Ocas) obejmują szeroki zakres badań toksykologicznych na modelach zwierzęcych (myszy, szczury, psy). Badania te wykazały, że profil toksyczności leku jest zgodny z charakterystyką antagonistów receptorów alfa-adrenergicznych, bez nieoczekiwanych efektów toksycznych. W badaniach na psach zaobserwowano zmiany w zapisie EKG przy bardzo dużych dawkach, jednak nie miały one istotności klinicznej. Testy genotoksyczności in vivo i in vitro potwierdziły brak działania mutagennego lub klastogennego tamsulosyny.
aberracja chromosomowa, antagonista receptorów alfa-adrenergicznych, badanie in vitro, badanie in vivo, dawka kliniczna, działanie farmakologiczne, elektrokardiografia, hiperprolaktynemia, Omnic Ocas, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, poziom prolaktyny, profil bezpieczeństwa leku, tamsulosyny chlorowodorek, toksyczność ostra i przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, układ sercowo-naczyniowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Fentanyl Kalceks 0,05 mg/ml
Produkt leczniczy Fentanyl Kalceks (0,05 mg/ml) wykazuje akceptowalny profil bezpieczeństwa potwierdzony szeregiem badań przedklinicznych. Badania farmakologiczne nie wykazały zagrożeń wykraczających poza znany profil farmakodynamiczny opioidów, a toksyczność po podaniu wielokrotnym nie ujawniła nieoczekiwanych efektów toksycznych ani specyficznych zagrożeń organowych. Testy genotoksyczności, przeprowadzone zgodnie ze standardowymi protokołami in vitro i in vivo, nie wykazały mutagenności ani genotoksyczności. Dwuletnie badanie rakotwórczości na szczurach, z dawkami do 33 μg/kg mc./dobę u samców i 100 μg/kg mc./dobę u samic, nie wykazało zwiększonej częstości nowotworów, potwierdzając brak potencjału karcynogennego fentanylu.
badanie rakotwórczości, bezpieczeństwo farmakologiczne, dawka toksyczna, działanie teratogenne, efekt toksyczny, fentanyl, malformacja strukturalna, potencjał genotoksyczny, potencjał karcynogenny, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, rozwój pourodzeniowy, rozwój somatyczny, silny opioid, śmiertelność zarodków, toksyczność matczyna, toksyczność reprodukcyjna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Gabacol 100 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa gabapentyny, substancji czynnej leku Gabacol, obejmowały ocenę potencjału rakotwórczego, mutagennego, wpływu na płodność oraz działania teratogennego. W dwuletnich badaniach na myszach i szczurach stosowano dawki do 2000 mg/kg/dobę (odpowiadające do 5-krotności dawki ludzkiej 3600 mg/dobę w przeliczeniu na mg/m²). U samców szczurów poddanych najwyższej dawce zaobserwowano statystycznie znamienny wzrost nowotworów z komórek zrazikowych trzustki, jednak były one niskozłośliwe, nie wpływały na przeżywalność ani nie dawały przerzutów, a ich występowanie ograniczało się do najwyższej dawki. Gabapentyna nie wykazała działania genotoksycznego w standardowych testach in vitro i in vivo. Ponadto, nie stwierdzono negatywnego wpływu na płodność szczurów przy dawkach do 2000 mg/kg/dobę (około 5-krotność dawki ludzkiej).
Badania teratogenności przeprowadzono na myszach, szczurach i królikach, stosując dawki od 60 do 3000 mg/kg/dobę (0,3 do 8-krotności dawki ludzkiej 3600 mg/dobę w mg/m²). Gabapentyna nie zwiększała częstości wad wrodzonych, jednak u gryzoni zaobserwowano opóźnienie kostnienia kości czaszki, kręgów oraz kończyn przy dawkach ≥1000 mg/kg/dobę u myszy i do 2000 mg/kg/dobę u szczurów. U szczurów stwierdzono także zwiększoną częstość wodniaka moczowodu i/lub wodonercza przy dawkach od 500 do 2000 mg/kg/dobę. U królików podawanie gabapentyny w okresie organogenezy wiązało się ze zwiększoną utratą płodu po zagnieżdżeniu, co wskazuje na ograniczone marginesy bezpieczeństwa i konieczność ostrożności przy stosowaniu u kobiet w ciąży.
aberracja chromosomowa strukturalna, badanie teratologiczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, gabapentyna, mikrojąderko w szpiku kostnym, mutagenność in vitro, nowotwór z komórek zrazikowych trzustki, opóźnienie kostnienia, organogeneza, potencjał genotoksyczny, utrata płodu po zagnieżdżeniu, wada wrodzona, wodniak moczowodu, wodonercze, wpływ na płodność - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Vardenafil Holsten 5 mg
Przedkliniczna ocena bezpieczeństwa wardenafilu, przeprowadzona zgodnie z międzynarodowymi standardami, wykazała brak istotnych klinicznie zagrożeń przy stosowaniu terapeutycznych dawek 5 mg, 10 mg oraz 20 mg. Badania farmakologiczne nie wykazały negatywnego wpływu na układy sercowo-naczyniowy, oddechowy oraz ośrodkowy układ nerwowy. Długoterminowe testy toksyczności po podaniu wielokrotnym nie ujawniły patologicznych zmian narządowych, co potwierdza akceptowalny profil bezpieczeństwa w zakresie toksyczności.
badania przedkliniczne, dawka terapeutyczna, działanie rakotwórcze, farmakologia bezpieczeństwa, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał genotoksyczny, potencjał kancerogenny, rozrodczość, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodka, substancja czynna, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na rozród, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie DNA, wardenafil, wardenafil chlorowodorek trójwodny, właściwość mutagenna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Rolpryna SR 4 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne ropinirolu, substancji czynnej preparatu Rolpryna SR, wykazały, że dawki toksyczne dla samic szczurów (60-150 mg/kg/dobę, odpowiadające AUC od około 2 do 5-krotności maksymalnej zalecanej dawki u ludzi – MRHD) powodowały zmniejszenie masy ciała płodów, zwiększoną śmiertelność płodów oraz wady wrodzone palców. Jednakże dawka 120 mg/kg/dobę (AUC około 4-krotności MRHD) nie wykazała działania teratogennego u szczurów, a dawka 20 mg/kg u królików (9,5-krotność średniego Cmax u ludzi) nie wpływała na organogenezę. Interakcja z L-dopą zwiększała częstość i ciężkość wad wrodzonych palców u królików. Profil toksyczności ropinirolu obejmuje zmiany zachowania, hiperprolaktynemię, obniżenie ciśnienia tętniczego, bradykardię, opadanie powiek oraz ślinienie się, co jest zgodne z jego działaniem agonisty receptorów dopaminowych.
agonista dopaminy, degeneracja siatkówki, działanie teratogenne, ekspozycja na światło, gruczolak jądra, hiperprolaktynemia, implantacja zarodka, kanał hERG, L-DOPA, mechanizm działania farmakologicznego, organogeneza, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, prolaktyna, receptor dopaminowy, repolaryzacja mięśnia sercowego, ropinirol, rozrost komórek Leydiga - Leksykon substancji czynnych
Tetrabenazyna – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Tetrabenazyna, substancja czynna preparatu Tetmodis, została poddana badaniom przedklinicznym obejmującym toksyczność po podaniu wielokrotnym, genotoksyczność oraz wpływ na płodność i rozwój prenatalny i postnatalny. W badaniach toksyczności zaobserwowano objawy takie jak obniżona aktywność, letarg, zez i przymknięcie oczu, związane ze zmniejszeniem stężenia monoamin, a także sedację ograniczającą dawkę leku. Testy genotoksyczności wykazały brak mutagenności in vitro, jednak test aberracji chromosomowych in vitro był dodatni przy stężeniach cytotoksycznych, natomiast test in vivo był ujemny. Brak jest danych dotyczących potencjału rakotwórczego tetrabenazyny, co stanowi istotne ograniczenie oceny bezpieczeństwa.
aberracja chromosomowa, badanie przedkliniczne, badanie rakotwórczości, cykl estralny, ekspozycja układowa, genotoksyczność, letarg, monoaminy, mutacja punktowa, narażenie układowe, podanie doustne, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, rozwój prenatalny i postnatalny, sedacja, śmiertelność okołoporodowa, stężenie cytotoksyczne, tetrabenazyna, toksyczność, toksyczny wpływ, zaburzenie fizjologiczne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Bilant 20 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa bilastyny wykazały brak istotnych zagrożeń dla ludzi, potwierdzając szeroki margines bezpieczeństwa przy stosowaniu dawek terapeutycznych. W badaniach toksyczności reprodukcyjnej u szczurów i królików zaobserwowano negatywne efekty na rozwój płodu, takie jak utrata zarodków oraz zaburzenia kostnienia, jednak tylko przy dawkach toksycznych dla organizmów matczynych, z poziomem NOAEL ponad 30-krotnie wyższym niż ekspozycja u ludzi. Badania laktacji u szczurów wykazały obecność bilastyny w mleku w stężeniu około 50% stężenia w osoczu matki po podaniu dawki 20 mg/kg, choć kliniczne znaczenie tego zjawiska dla ludzi pozostaje nieustalone. Ponadto, badania płodności u szczurów nie wykazały negatywnego wpływu na narządy rozrodcze ani parametry płodności nawet przy dawkach do 1000 mg/kg/dobę.
autoradiografia, badanie laktacji, bilastyna, dawka toksyczna, dystrybucja w OUN, działanie niepożądane, działanie niepożądane OUN, działanie rakotwórcze, implantacja zarodka, kostnienie kości czaszki, kostnienie mostka, narząd rozrodczy, NOAEL, ośrodkowy układ nerwowy, płodność, potencjał genotoksyczny, rozwój płodu, stężenie w osoczu, toksyczność reprodukcyjna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Brimogen 2 mg/ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa brymonidyny winianu (Brimogen, 2 mg/ml) obejmowały szeroki zakres testów farmakologicznych i toksykologicznych, które potwierdziły brak istotnego ryzyka dla układu sercowo-naczyniowego, oddechowego oraz centralnego układu nerwowego przy stosowaniu miejscowym w postaci kropli do oczu. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym wykazały akceptowalny profil bezpieczeństwa w modelach zwierzęcych, co jest szczególnie istotne w kontekście przewlekłej terapii jaskry. Ponadto, testy genotoksyczności nie wykazały mutagennego potencjału substancji, a badania kancerogenności potwierdziły brak działania rakotwórczego przy długotrwałej ekspozycji.
aberracja chromosomowa, badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, badanie genotoksyczności, badanie kancerogenności, badanie przedkliniczne, badanie toksyczności, brymonidyna winian, centralny układ nerwowy, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, jaskra, krople do oczu, mutacja genowa, potencjał genotoksyczny, profil bezpieczeństwa, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodkowo-płodowy, toksyczny wpływ na rozród, układ sercowo-naczyniowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Abirateron Zentiva 500 mg
Badania przedkliniczne abirateronu octanu wykazały jego istotny wpływ na układ hormonalny, szczególnie poprzez znaczące obniżenie stężenia testosteronu, co skutkowało zmniejszeniem masy narządów rozrodczych, zmianami morfologicznymi i histopatologicznymi w narządach takich jak nadnercza, przysadka mózgowa oraz gruczoły sutkowe. Zmiany te były w większości całkowicie lub częściowo odwracalne w ciągu 4 tygodni po zaprzestaniu terapii. Ponadto, lek wpływał na płodność u szczurów obu płci, powodując jej obniżenie, które również było odwracalne w okresie 4-16 tygodni po zakończeniu podawania. W badaniach rozwojowych zaobserwowano zmniejszenie masy ciała płodu, obniżenie wskaźników przeżycia oraz zmiany w rozwoju zewnętrznych narządów płciowych, jednak bez działania teratogennego, co wskazuje na farmakologiczny charakter tych efektów.
abirateron, abirateron octan, badania przedkliniczne, działanie farmakologiczne, działanie teratogenne, efekt gatunkowo specyficzny, genotoksyczność, gospodarka hormonalna, histopatologia nadnerczy, mechanizm farmakologiczny, model zwierzęcy, narządy docelowe, narządy rozrodcze, nowotwór komórek interstycjalnych, odwracalność działania leku, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa leku, przysadka mózgowa, testosteron, toksyczność, toksyczny wpływ, układ hormonalny, zmiany hormonalne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Quetiapine Fair-Med 300 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa kwetiapiny, obejmujące testy in vitro i in vivo, nie wykazały potencjału genotoksycznego ani mutagennego leku. W badaniach na zwierzętach laboratoryjnych przy ekspozycji klinicznie istotnej zaobserwowano zmiany narządowe, takie jak odkładanie barwnika w tarczycy u szczurów, hipertrofia komórek pęcherzykowych tarczycy, obniżenie stężenia T3, hemoglobiny oraz liczby leukocytów i erytrocytów u małp Cynomolgus, a także zmętnienie soczewki i zaćmę u psów. W badaniach reprodukcyjnych na królikach stwierdzono zwiększoną częstość przykurczu kończyn płodów oraz zmniejszony przyrost masy ciała samic przy ekspozycji porównywalnej do maksymalnej dawki terapeutycznej u ludzi. U szczurów odnotowano marginalne obniżenie płodności samców, występowanie ciąż urojonych, wydłużenie faz międzyrujowych i zmniejszenie odsetka ciąż, co wiązało się ze wzrostem prolaktyny.
badanie kliniczne, badanie przedkliniczne, dawka terapeutyczna, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie niepożądane, ekspozycja samicy, funkcja rozrodcza, hemoglobina, hormon T3, komórki pęcherzykowe tarczycy, krwinki białe, krwinki czerwone, kwetiapina, potencjał genotoksyczny, powikłanie okulistyczne, proces rozrodczy, prolaktyna, tkanka tarczycy, toksyczne oddziaływanie, toksyczność zarodkowo-płodowa, zaburzenie hematologiczne, zaćma, zmętnienie soczewki - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Falsigra 100 mg
Przeprowadzony kompleksowy program badań przedklinicznych syldenafilu w dawce 100 mg w formie tabletek powlekanych wykazał korzystny profil bezpieczeństwa tej substancji. Badania farmakologiczne nie ujawniły istotnych negatywnych efektów na układ sercowo-naczyniowy, nerwowy czy oddechowy. Testy toksyczności wielokrotnej na różnych gatunkach zwierząt nie wykazały efektów toksycznych przy dawkach porównywalnych lub wielokrotnie wyższych niż stosowane u ludzi, a badania histopatologiczne nie potwierdziły uszkodzeń tkanek i narządów. Ponadto, testy genotoksyczności in vitro i in vivo były negatywne, co wyklucza mutagenne i genotoksyczne działanie syldenafilu.
aberracja chromosomowa, badanie farmakologiczne, badanie histopatologiczne, badanie przedkliniczne, dane przedkliniczne, działanie embriotoksyczne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, kancerogenność, mutacja genowa, parametry biochemiczne i hematologiczne, potencjał genotoksyczny, profil bezpieczeństwa, syldenafil, tabletka powlekana, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wielokrotna, układ sercowo-naczyniowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Corr 40 40 mg
Przeprowadzone badania przedkliniczne symwastatyny w dawce 40 mg, zawartej w produkcie leczniczym Corr 40, potwierdzają jej bezpieczeństwo stosowania. Farmakodynamiczne testy na modelach zwierzęcych wykazały zgodność efektów z mechanizmem inhibitora reduktazy HMG-CoA, bez niespodziewanych działań. Badania toksyczności po podaniu dawek wielokrotnych wskazały na zmiany w wątrobie i układzie mięśniowym, typowe dla profilu statyn, bez dodatkowego ryzyka. Testy genotoksyczności i rakotwórczości nie wykazały mutagennego ani karcinogennego potencjału leku, co potwierdza jego bezpieczeństwo na poziomie komórkowym i długoterminowym.
aberracja chromosomowa, badanie farmakodynamiczne, badanie przedkliniczne, działanie teratogenne, efekt farmakologiczny, funkcja reprodukcyjna, inhibitor reduktazy HMG-CoA, inhibitor syntezy cholesterolu, mechanizm działania leku, mutacja genowa, potencjał genotoksyczny, potencjał karcinogenny, potencjał mutagenny, produkt leczniczy, profil farmakologiczny, rakotwórczość, rozwój płodu, rozwój pourodzeniowy, symwastatyna, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wielokrotna, wpływ na płodność - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Eplerenon Medical Valley 50 mg
Przeprowadzone badania przedkliniczne eplerenonu wykazały brak specyficznych zagrożeń dla populacji ludzkiej w zakresie farmakologii bezpieczeństwa, genotoksyczności, potencjału kancerogennego oraz wpływu na reprodukcję. W testach toksyczności po podaniu wielokrotnym zaobserwowano morfologiczne zmiany w postaci zaniku gruczołu krokowego u szczurów i psów przy ekspozycji nieznacznie przekraczającej poziomy kliniczne u ludzi, jednak bez korelacji z dysfunkcją tego narządu. Badania farmakologii bezpieczeństwa nie wykazały istotnych klinicznie efektów na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy ani nerwowy, co potwierdza korzystny profil bezpieczeństwa leku.
aberracja chromosomowa, badanie genotoksyczności, dawka terapeutyczna, eplerenon, farmakologia bezpieczeństwa, potencjał genotoksyczny, potencjał kancerogenny, potencjał rakotwórczy, rozwój postnatalny, rozwój prenatalny, rozwój zarodkowo-płodowy, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczność reprodukcyjna, układ nerwowy, układ oddechowy, układ organizmu, układ sercowo-naczyniowy, zanik gruczołu krokowego, zmiana histopatologiczna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – BisoHEXAL 10 10 mg
Przedkliniczne badania bisoprololu fumaranu, substancji czynnej produktu BisoHEXAL 10, potwierdziły jego korzystny profil bezpieczeństwa. Kompleksowe analizy farmakologiczne nie wykazały istotnych zagrożeń dla układu sercowo-naczyniowego, oddechowego oraz ośrodkowego układu nerwowego. Badania toksyczności po wielokrotnym podaniu nie ujawniły toksyczności narządowej ani innych poważnych efektów niepożądanych. Testy genotoksyczności in vitro i in vivo wykluczyły potencjał mutagenny i uszkodzenia chromosomów, a długoterminowe badania karcynogenności na modelach zwierzęcych nie wykazały zwiększonego ryzyka nowotworów.
badanie genotoksyczności, beta-adrenolityk, bisoprolol, bisoprolol fumaran, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, karcynogeneza, mutacja genetyczna, organogeneza, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał genotoksyczny, resorpcja płodu, toksyczność po wielokrotnym podaniu, toksyczność reprodukcyjna, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie chromosomu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Vincetan Forte 10 mg
Przedkliniczne badania toksyczności winpocetyny, substancji czynnej leku Vincetan Forte, wykazały relatywnie niską toksyczność systemową przy podaniu doustnym, tolerowanym do 25 mg/kg masy ciała u szczurów przez 28 dni oraz do 100 mg/kg przez 6 miesięcy bez istotnych zmian klinicznych. Toksyczność ostra i podostra ujawniała się głównie przy wyższych dawkach, zwłaszcza dożylnych, gdzie u psów dawki powyżej 5 mg/kg masy ciała indukowały objawy takie jak wzmożone ślinienie, tachykardia i przyspieszony oddech. Długoterminowe podawanie nie powodowało trwałych uszkodzeń narządów, co potwierdzono brakiem zmian histopatologicznych i laboratoryjnych. Wyniki wskazują na zależność toksyczności od drogi podania oraz gatunku zwierzęcia, z wyraźniejszymi efektami toksycznymi przy dożylnym podaniu u psów.
anoreksja, dawka LD50, drgawki, działanie mutagenne, działanie teratogenne, działanie toksyczne układowe, krwawienie łożyskowe, obraz histologiczny, parametry laboratoryjne, poronienie, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny i rakotwórczy, potencjał rakotwórczy, profil toksykologiczny, przepływ krwi łożyskowy, ślinotok, śmiertelność zarodkowo-płodowa, tachykardia, tachypnoe, toksyczność okołoporodowa, toksyczność ostra i przewlekła, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, toksyczność systemowa, Vincetan Forte, wady rozwojowe, winpocetyna, wpływ na płodność - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Etiagen XR 200 mg
Kwetiapina, substancja czynna leku Etiagen XR, została poddana szerokim badaniom przedklinicznym oceniającym jej bezpieczeństwo, w tym potencjał genotoksyczny, wpływ na narządy oraz reprodukcję. Testy genotoksyczności in vitro i in vivo nie wykazały działania mutagennego. W badaniach na zwierzętach zaobserwowano zmiany w obrębie tarczycy (np. odkładanie barwnika u szczurów, przerost komórek pęcherzyków tarczycy i obniżenie stężenia T₃ u makaków jawajskich), a także zmętnienie soczewki i zaćmę u psów. W badaniach teratogennych na królikach stwierdzono wzrost częstości skrzywień nadgarstka i kości stępu u płodów przy dawkach zbliżonych do maksymalnych dawek terapeutycznych u ludzi, jednak znaczenie kliniczne tych obserwacji pozostaje niejasne.
badanie przedkliniczne, ciąża urojona, dawka terapeutyczna, diestrus, Etiagen XR, genotoksyczność, gruczoł tarczowy, hormon T3, in vitro, in vivo, krwinki białe, krwinki czerwone, kwetiapina, maksymalna dawka terapeutyczna, ocena bezpieczeństwa, okres międzyrujowy, płodność, potencjał genotoksyczny, przerost pęcherzyków tarczycy, stężenie hemoglobiny, stężenie prolaktyny, toksyczność, zaćma, zmętnienie soczewki - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Levofloxacin Genoptim 5 mg/ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa lewofloksacyny w postaci kropli do oczu 5 mg/ml wykazały niskie ryzyko toksyczności przy stosowaniu miejscowym, z działaniami toksycznymi obserwowanymi jedynie przy ekspozycji znacznie przekraczającej dawki kliniczne. W badaniach na zwierzętach (szczury, psy) podawanie dużych dawek doustnych lewofloksacyny powodowało zmiany w chrząstkach stawowych, co jest charakterystyczne dla fluorochinolonów. Nie stwierdzono działania teratogennego przy dawkach do 810 mg/kg mc./dobę u szczurów oraz do 50 mg/kg mc./dobę u królików, a także braku wpływu na płodność przy dawkach do 360 mg/kg mc./dobę. Stężenia osiągane w tych badaniach były wielokrotnie wyższe (do 50 000 razy) niż te uzyskiwane po miejscowym podaniu leku u ludzi. Badania genotoksyczności in vitro wykazały aberracje chromosomalne w komórkach CHL bez aktywacji metabolicznej, jednak badania in vivo nie potwierdziły działania genotoksycznego. Działanie fototoksyczne obserwowano jedynie przy bardzo dużych dawkach doustnych lub dożylnych, natomiast miejscowe podanie 3% roztworu nie wywołało reakcji fototoksycznych ani alergicznych.
aberracja chromosomalna, alergia na światło, badanie rakotwórczości, chrząstka stawowa, działanie fototoksyczne, działanie genotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, działanie toksyczne, fluorochinolon, fotomutagenność, fotorakotwórczość, inhibitor gyrazy, kinetyka leku, krople do oczu, lewofloksacyna, mutacja genowa, parametr farmakokinetyczny, płodność, potencjał genotoksyczny, reakcja fototoksyczna, toksyczność reprodukcyjna, zaburzenie widzenia, zaburzenie wzrostu stawów, zaćma - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Adoben 50 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa tapentadolu (substancji czynnej leku Adoben) wykazały brak działania genotoksycznego zarówno in vitro (test Amesa, test aberracji chromosomowych), jak i in vivo (testy aberracji chromosomowej oraz nieplanowanej syntezy DNA) przy dawkach sięgających maksymalnej dawki tolerowanej. Długoterminowe badania na modelach zwierzęcych nie wykazały potencjału karcynogennego. W zakresie wpływu na rozrodczość, tapentadol nie zaburzał płodności samców i samic szczurów przy dawkach terapeutycznych, jednak przy dużych dawkach obserwowano zmniejszenie przeżywalności płodów w macicy oraz embriotoksyczność, w tym opóźnienie rozwoju i objawy ze strony ośrodkowego układu nerwowego związane z aktywnością receptorów opioidowych μ. Nie stwierdzono działania teratogennego u szczurów i królików po podaniu dożylnym i podskórnym.
aberracja chromosomowa, działanie embriotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, maksymalna dawka tolerowana, nieplanowana synteza DNA, O-glukuronid tapentadolu, ośrodkowy układ nerwowy, parametr neurobehawioralny, potencjał genotoksyczny, potencjał karcynogenny, receptor opioidowy μ, tapentadol, test Amesa, wada wrodzona, właściwość mutagenna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Somatuline Autogel 120 mg/dawkę
Lanreotyd, substancja czynna Somatuline Autogel, w badaniach przedklinicznych wykazał efekty jedynie przy ekspozycjach znacznie przekraczających maksymalną ekspozycję u ludzi, co sugeruje ograniczone znaczenie kliniczne obserwowanych zmian. Badania rakotwórczości na szczurach i myszach nie wykazały zmian nowotworowych przy dawkach przekraczających dawki terapeutyczne stosowane u ludzi, choć zaobserwowano zwiększoną częstość guzów podskórnych w miejscach iniekcji, prawdopodobnie związanych z codziennym schematem podawania u zwierząt, w przeciwieństwie do miesięcznego schematu u ludzi. Testy genotoksyczności in vitro i in vivo nie wykazały potencjału genotoksycznego lanreotydu.
badanie teratogenności, działanie teratogenne, guz podskórny, in vitro, in vivo, lanreotyd, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, przeżywalność płodu, Somatuline Autogel, toksyczność reprodukcyjna, utrata zarodka przed implantacją, wstrzyknięcie podskórne, zaburzenia tkanki szkieletowej, zmiana nowotworowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Nitrendypina Egis 10 mg
Przedkliniczne badania nitrendypiny obejmowały szeroki zakres oceny bezpieczeństwa farmakologicznego, toksyczności po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności, potencjalnego działania rakotwórczego oraz wpływu na układ rozrodczy. Wyniki nie wykazały istotnych zagrożeń przy stosowaniu zgodnym z zaleceniami. W modelach zwierzęcych, przy dawkach poniżej 10 mg/kg masy ciała, nie stwierdzono negatywnego wpływu na płodność oraz rozwój przed- i okołourodzeniowy u szczurów. U królików zaobserwowano pewne anomalie rozwojowe, takie jak ubytki paliczków, które były powiązane ze zmniejszonym przepływem maciczno-łożyskowym, co jest znanym efektem działania antagonistów kanałów wapniowych na układ krążenia matki i płodu.
antagonista wapnia, badanie przedkliniczne, bezpieczeństwo farmakologiczne, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, maciczno-łożyskowy przepływ krwi, model zwierzęcy, nadciśnienie tętnicze, nieprawidłowość rozwojowa, nitrendypina, potencjał genotoksyczny, rozwój przedurodzeniowy, ryzyko nowotworzenia, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na rozmnażanie, układ krążenia matki - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Telmix Plus 40 mg + 12,5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa leku Telmix Plus, zawierającego telmisartan i hydrochlorotiazyd, wykazały brak dodatkowych efektów toksycznych przy jednoczesnym podawaniu dawek odpowiadających ekspozycji klinicznej u ludzi. W modelach zwierzęcych zaobserwowano charakterystyczne zmiany typowe dla leków wpływających na układ renina-angiotensyna, takie jak obniżenie parametrów czerwonokrwinkowych (erytrocyty, hemoglobina, hematokryt), zaburzenia funkcji nerek (wzrost stężenia azotu mocznikowego i kreatyniny), zwiększona aktywność reniny w osoczu oraz zmiany strukturalne w nerkach, w tym przerost komórek aparatu przykłębuszkowego. Dodatkowo, u psów stwierdzono rozszerzenie i zanik kanalików nerkowych, co jest powiązane z farmakologicznym działaniem telmisartanu. Uszkodzenia śluzówki żołądka można było zapobiegać poprzez doustne podawanie roztworu soli i izolację zwierząt, co sugeruje możliwość minimalizacji działań niepożądanych w praktyce klinicznej.
antagonista receptora angiotensyny II, aparat przykłębuszkowy, azot mocznikowy, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, erytrocyty, hematokryt, hemoglobina, inhibitor konwertazy angiotensyny, kanaliki nerkowe, kreatynina we krwi, parametry czerwonokrwinkowe, potencjał genotoksyczny, renina w osoczu, śluzówka żołądka, telmisartan i hydrochlorotiazyd, toksyczność reprodukcyjna, układ renina-angiotensyna, zaburzenie funkcji nerek - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Casaro HCT 32 mg + 12,5 mg
Badania przedkliniczne produktu leczniczego Casaro HCT, zawierającego kandesartan cyleksetyl i hydrochlorotiazyd, nie wykazały nowych, jakościowo odmiennych działań toksycznych w porównaniu do poszczególnych składników podawanych osobno. Profil bezpieczeństwa kombinacji jest zatem zbliżony do profilu każdego ze składników indywidualnie. Istotne zmiany nerkowe obserwowano przy stosowaniu kandesartanu w dużych dawkach, obejmujące zwyrodnienie tkanki nerkowej, poszerzenie kanalików nerkowych, obecność bazofili oraz wzrost stężeń mocznika i kreatyniny w osoczu, co wskazuje na upośledzenie funkcji nerek. Mechanizm tych zmian wiąże się z działaniem hipotensyjnym leku i zmianami perfuzji nerkowej, a dodatek hydrochlorotiazydu nasila potencjalne działanie nefrotoksyczne. Ponadto, kandesartan powodował obniżenie liczby erytrocytów, stężenia hemoglobiny oraz wartości hematokrytu, a także zmiany strukturalne w aparacie przykłębuszkowym nerek, choć ich znaczenie kliniczne jest prawdopodobnie niewielkie.
aparat przykłębuszkowy, bazofilia kanalików nerkowych, działanie genotoksyczne, działanie karcynogenne, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie nefrotoksyczne, kandesartan cyleksetylu z hydrochlorotiazydem, liczba erytrocytów, parametry czerwonokrwinkowe, perfuzja nerek, poszerzenie kanalików nerkowych, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, przerost komórek, stężenie hemoglobiny, stężenie mocznika i kreatyniny, terapia skojarzona, toksyczność ciążowa, toksyczność reprodukcyjna, wartość hematokrytu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Sudafed 60 mg
Przeprowadzone badania przedkliniczne pseudoefedryny chlorowodorku wykazały, że działania niepożądane wynikają głównie z nasilonych efektów farmakologicznych związanych z aktywnością sympatykomimetyczną substancji. Kompleksowa ocena genotoksyczności, obejmująca test Amesa, test na linii komórkowej V79, badanie klastogenności na limfocytach ludzkich oraz test mikrojądrowy u myszy, nie wykazała działania genotoksycznego. Badania teratogenności przeprowadzone na szczurach i królikach nie potwierdziły potencjału do wywoływania wad rozwojowych płodów. W dostępnej literaturze brak jest natomiast danych dotyczących wpływu pseudoefedryny na płodność zwierząt oraz jej potencjału rakotwórczego, co ogranicza pełną ocenę bezpieczeństwa długoterminowego stosowania leku.
badanie genotoksyczności, działanie niepożądane, działanie sympatykomimetyczne, działanie teratogenne, klastogenność, model zwierzęcy, mutacja genetyczna, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, pseudoefedryna chlorowodorek, test Amesa, test mikrojądrowy, test na limfocytach ludzkich, wada rozwojowa płodu, wpływ na płodność, związek niegenotoksyczny - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Voriconazol Adamed 200 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa worykonazolu wykazały, że głównym narządem docelowym toksyczności po wielokrotnym podaniu jest wątroba, z hepatotoksycznością obserwowaną przy ekspozycjach w osoczu porównywalnych do dawek terapeutycznych stosowanych u ludzi. Dodatkowo, minimalne zmiany w nadnerczach stwierdzono u szczurów, myszy i psów przy podobnych poziomach ekspozycji. Standardowe badania farmakologiczne nie wykazały istotnych zagrożeń dla ludzi, a testy genotoksyczności i karcynogenności nie potwierdziły potencjału mutagennego ani rakotwórczego worykonazolu.
badanie farmakologiczne, dawka terapeutyczna, dystocja, działanie embriotoksyczne, działanie teratogenne, ekspozycja systemowa, estradiol, genotoksyczność, hepatotoksyczność, lek przeciwgrzybiczny, lek przeciwgrzybiczny z grupy azoli, nadnercze, narząd docelowy, potencjał genotoksyczny, potencjał karcynogenny, rozwój przed- i pourodzeniowy, toksyczność, worykonazol, wpływ na płodność, wpływ na reprodukcję - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Atracurium Kalceks 10 mg/ml
Przeprowadzone badania przedkliniczne atrakuriowego bezylanu wykazały brak mutagenności w testach bakteryjnych oraz na komórkach szpiku szczurów in vivo, co wskazuje na brak klasycznego potencjału genotoksycznego. Niewielka aktywność mutagenna zaobserwowana in vitro na komórkach ssaków występowała jedynie przy stężeniach cytotoksycznych, znacznie przekraczających dawki terapeutyczne stosowane klinicznie. Ze względu na krótkotrwały i kontrolowany charakter ekspozycji pacjentów podczas zabiegów chirurgicznych, ryzyko mutagenne związane z zastosowaniem atrakuriowego bezylanu jest klinicznie nieistotne.
atrakuriowy bezylan, badanie mutagenności, badanie rakotwórczości, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, komórki ssaków in vitro, komórki szpiku szczurów, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, profil bezpieczeństwa, środek zwiotczający mięśnie, stężenie cytotoksyczne, test bakteryjny - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Bromocorn 2,5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa bromokryptyny wykazały korzystny profil toksykologiczny, bez istotnego potencjału toksycznego po pojedynczej dawce oraz toksyczności przy dawkach wielokrotnych do 25-krotności maksymalnych stężeń terapeutycznych u ludzi. Testy genotoksyczności i mutagenności nie wykazały istotnych zagrożeń, a karcynogenność była ograniczona do specyficznych dla szczurów nowotworów macicy, co nie ma znaczenia klinicznego dla ludzi. Nie stwierdzono również istotnego ryzyka toksycznego wpływu na reprodukcję. Działania niepożądane pojawiały się jedynie przy dawkach znacznie przekraczających standardowe, co wskazuje na szeroki margines bezpieczeństwa bromokryptyny w dawce terapeutycznej 2,5 mg.
agonista dopaminergiczny, badanie karcynogenności, badanie przedkliniczne, bromokryptyna, charakterystyka produktu leczniczego, działanie niepożądane, farmakologia bezpieczeństwa, genotoksyczność, karcynogenność, nowotwór macicy, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, test farmakologiczny i toksykologiczny, toksyczność dawek wielokrotnych, toksyczność pojedynczej dawki, toksyczność reprodukcyjna, układ oddechowy, układ pokarmowy, układ sercowo-naczyniowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Quetiapine Aurovitas 25 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa kwetiapiny wykazały brak genotoksyczności zarówno in vitro, jak i in vivo, co jest istotne dla długoterminowego bezpieczeństwa terapii. W badaniach na zwierzętach laboratoryjnych zaobserwowano zmiany narządowe, takie jak odkładanie barwnika i hipertrofia pęcherzyków tarczycy u szczurów i małp Cynomolgus, obniżenie stężenia trójjodotyroniny (T3) w osoczu, zmniejszenie hemoglobiny oraz liczby erytrocytów i leukocytów, a także zmętnienie soczewki i zaćmę u psów. Zmiany te występowały przy ekspozycji na poziomie istotnym klinicznie, jednak ich kliniczne znaczenie u ludzi pozostaje niepotwierdzone.
dane przedkliniczne, ekspozycja terapeutyczna, funkcja tarczycy, genotoksyczność, hemoglobina, hipertrofia pęcherzyków tarczycy, krwinki czerwone i białe, kwetiapina, morfologia krwi, narząd wzroku, parametry hematologiczne, potencjał genotoksyczny, prolaktyna, przykurcz, stężenie hormonu, toksyczność zarodkowo-płodowa, trójjodotyronina, wpływ na tarczycę, zaćma, zmętnienie soczewki - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Adartrel 2 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa ropinirolu wykazały, że toksyczność leku jest związana głównie z jego działaniem agonistycznym na receptory dopaminergiczne, manifestującym się m.in. hipoprolaktynemią, obniżeniem ciśnienia tętniczego, bradykardią oraz zmianami behawioralnymi. Szczególną uwagę zwraca degeneracja siatkówki u szczurów albinosów przy dawce 50 mg/kg/dobę, co jest efektem specyficznym gatunkowo i prawdopodobnie związanym z nadmierną ekspozycją na światło. Ropinirol nie wykazał działania genotoksycznego w testach in vitro i in vivo. W badaniach rakotwórczości, przy dawkach do 50 mg/kg/dobę, u myszy nie stwierdzono efektów nowotworowych, natomiast u szczurów zaobserwowano rozrost komórek Leydiga i gruczolak jądra, co jest uznawane za specyficzne dla tego gatunku i nieprzekładające się na ryzyko kliniczne u ludzi.
agonista receptorów dopaminergicznych, badanie in vitro, badanie in vivo, degeneracja siatkówki, działanie teratogenne, gruczolak jądra, hipoprolaktynemia, implantacja zarodka, kanał jonowy hERG, komórki Leydiga, mechanizm działania farmakologicznego, obumarcie płodu, organogeneza, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, profil toksyczności, receptor dopaminergiczny, repolaryzacja mięśnia sercowego, toksyczność reprodukcyjna, wada wrodzona palców, wartość IC50, zmiany siatkówki