potencjał genotoksyczny
Potencjał genotoksyczny odnosi się do zdolności substancji chemicznej, fizycznej lub biologicznej do wywoływania uszkodzeń DNA, które mogą prowadzić do mutacji genetycznych. Substancje o działaniu genotoksycznym mogą indukować zmiany w materiale genetycznym poprzez różne mechanizmy, m.in. pęknięcia nici DNA, tworzenie adduktów DNA czy zaburzenia procesu replikacji.
W praktyce klinicznej ocena potencjału genotoksycznego jest kluczowym elementem badań toksykologicznych leków, substancji chemicznych i czynników środowiskowych. Substancje wykazujące działanie genotoksyczne stanowią istotne zagrożenie dla zdrowia, gdyż mogą inicjować proces kancerogenezy, powodować wady wrodzone czy zaburzenia reprodukcyjne.
Badania potencjału genotoksycznego obejmują szereg testów in vitro i in vivo, m.in. test Amesa, test mikrojądrowy, test aberracji chromosomowych czy test kometowy. W farmakologii klinicznej ocena genotoksyczności jest obligatoryjnym elementem badań przedklinicznych nowych związków chemicznych przed ich wprowadzeniem do badań z udziałem ludzi.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Myrelez 60 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa lanreotydu, substancji czynnej Myrelez, wykazały, że działania toksyczne pojawiały się jedynie przy ekspozycjach znacznie przekraczających maksymalne dawki stosowane u ludzi (60 mg, 90 mg, 120 mg). Badania karcinogenności na modelach zwierzęcych (szczury, myszy) nie wykazały indukcji zmian nowotworowych przy dawkach terapeutycznych, choć zaobserwowano zwiększoną częstość guzów podskórnych w miejscach iniekcji u zwierząt poddawanych codziennym iniekcjom, co różni się od comiesięcznego schematu dawkowania u pacjentów i prawdopodobnie nie ma znaczenia klinicznego. Testy genotoksyczności in vitro i in vivo potwierdziły brak potencjału genotoksycznego lanreotydu, co jest istotne dla bezpieczeństwa długoterminowego stosowania leku.
badanie in vitro, badanie in vivo, badanie karcinogenności, dawka terapeutyczna, działanie niepożądane, działanie toksyczne, genotoksyczność, guz podskórny, lanreotyd, lanreotyd octan, miejsce iniekcji, potencjał genotoksyczny, potencjał karcinogenny, profil bezpieczeństwa, przesycony roztwór, roztwór do wstrzykiwań, schemat dawkowania, toksyczność ogólna, uszkodzenie materiału genetycznego, zmiana nowotworowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Fluimucil forte 600 mg
Acetylocysteina, substancja czynna leku Fluimucil Forte, wykazuje niski profil toksyczności w badaniach przedklinicznych. W badaniach toksyczności ostrej, LD50 dla myszy po podaniu doustnym wyniosła 8 g/kg masy ciała, a u szczurów przekroczyła 10 g/kg, co wskazuje na niską toksyczność ostrą. W badaniach toksyczności przewlekłej, doustne podawanie acetylocysteiny w dawkach 1 g/kg/dobę przez 12 tygodni u szczurów oraz 300 mg/kg/dobę przez rok u psów nie wykazało objawów toksyczności. Ponadto, acetylocysteina nie wykazuje działania genotoksycznego ani mutagennego w testach in vitro i in vivo, co potwierdza jej bezpieczeństwo na poziomie genetycznym.
acetylocysteina, badania farmakologiczne, badania przedkliniczne, dawka śmiertelna, dawka terapeutyczna, działanie toksyczne, Fluimucil Forte, genotoksyczność, in vitro, in vivo, LD50, objawy toksyczności, potencjał genotoksyczny, profil bezpieczeństwa, rozwój płodu, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność przewlekła, tolerancja leku, uszkodzenie materiału genetycznego, wpływ na reprodukcję, zaburzenia płodności, zdolność rozrodcza - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Nefopam Holsten 30 mg
Przeprowadzone badania przedkliniczne nefopamu chlorowodorku, substancji czynnej leku Nefopam Holsten 30 mg, potwierdziły jego korzystny profil bezpieczeństwa. Standardowe testy farmakologiczne nie wykazały istotnych działań niepożądanych, a ocena toksyczności po podaniu wielokrotnym nie ujawniła efektów toksycznych ograniczających zastosowanie kliniczne. Badania genotoksyczności i mutagenności nie wykazały ryzyka uszkodzenia materiału genetycznego, a testy kancerogenności nie potwierdziły działania promującego rozwój nowotworów.
badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, badanie przedkliniczne, działanie embriotoksyczne, działanie mutagenne, efekt toksyczny, funkcja rozrodcza, nefopam chlorowodorek, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, rozwój nowotworu, rozwój płodu, ryzyko teratogenne, substancja czynna, test kancerogenezy, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na reprodukcję, uszkodzenie materiału genetycznego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Librexa 11,25 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa octanu leuproreliny, substancji czynnej produktu LIBREXA, wykazały niską toksyczność ostrą z LD50 powyżej 2000 mg/kg, niezależnie od drogi podania. W badaniach przewlekłych (13-tygodniowych i 12-miesięcznych) stosowano dawki do 32 mg/kg miesięcznie, obserwując charakterystyczne efekty farmakologiczne, takie jak miejscowe zmiany skórne, zanikowe zmiany w narządach rozrodczych oraz wakuolizację komórek wątroby i nerek. Dwuletnie badania rakotwórczości wykazały zwiększoną częstość gruczolaków przysadki u szczurów przy dawkach 0,6–4 mg/dobę, natomiast u myszy przy dawce 60 mg/kg/dobę nie stwierdzono takiego efektu. Ocena genotoksyczności nie wykazała działania mutagennego, a badania reprodukcyjne potwierdziły odwracalność wpływu na płodność, z pełnym powrotem funkcji rozrodczych do 24 tygodni po zakończeniu terapii. Działanie teratogenne nie zostało potwierdzone, choć u królików zaobserwowano embriotoksyczność przy dawkach >0,24 μg/kg.
analog GnRH, badanie in vitro, badanie in vivo, ciałko żółte, działanie embriotoksyczne, działanie teratogenne, funkcja reprodukcyjna, gruczolak przysadki, LD50, Librexa, mutacja chromosomowa, mutacja genetyczna, octan leuproreliny, podwyższony poziom hormonu, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, toksyczność ostra, układ hormonalny - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Foramed 12 mcg/dawkę inh.
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa formoterolu fumaranu dwuwodnego wykazały brak działania genotoksycznego w testach in vitro i in vivo, co potwierdza brak potencjału mutagennego substancji. Dwuletnie badania rakotwórczości na myszach i szczurach nie wykazały istotnego działania kancerogennego przy dawkach terapeutycznych. Zaobserwowane zwiększenie częstości łagodnych nowotworów, takich jak mięśniaki gładkokomórkowe narządów płciowych i guzy wątroby u myszy oraz mięśniaki krezki jajnika i torbiele jajnika u szczurów, wiązało się z podawaniem bardzo wysokich dawek agonistów receptorów β2-adrenergicznych i stanowiło specyficzną odpowiedź gatunkową. W badaniach na szczurach dawka 10-krotnie przekraczająca maksymalną zalecaną u ludzi nie powodowała statystycznie istotnego wzrostu częstości guzów, co wskazuje na bezpieczeństwo stosowania formoterolu w dawkach klinicznych.
agonista receptora β-adrenergicznego, agonista receptora β2-adrenergicznego, dawka inhalacyjna, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, formoterol fumaran dwuwodny, guz mięśni gładkich, guz warstwy ziarnistej pęcherzyka Graafa, guz wątroby, laktacja, mięśniak gładkokomórkowy kręzki jajnika, nowotwór komórek podtorebkowych nadnerczy, potencjał genotoksyczny, rozwój zarodkowy, torbiel jajnika, zaburzenie płodności - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Flucofast 100 mg
Dane przedkliniczne flukonazolu wskazują na brak potencjału rakotwórczego u myszy i szczurów przy dawkach doustnych 2,5-10 mg/kg mc./dobę (około 2-7-krotność dawek terapeutycznych u ludzi). U samców szczurów zaobserwowano zwiększoną częstość gruczolaków wątrobowokomórkowych przy dawkach 5 i 10 mg/kg mc./dobę, jednak nie wpłynęło to na ogólną ocenę bezpieczeństwa. Testy mutagenności, w tym badania na bakteriach Salmonella typhimurium i komórkach L5178Y oraz analizy cytogenetyczne in vivo i in vitro (dawka 1000 μg/ml), wykazały brak genotoksyczności flukonazolu. W zakresie wpływu na reprodukcję, flukonazol nie zaburzał płodności szczurów przy dawkach doustnych 5-20 mg/kg mc./dobę oraz pozajelitowych 5-75 mg/kg mc., a teratogenność nie była obserwowana przy dawkach do 10 mg/kg mc.
badanie cytogenetyczne, badanie in vitro, badanie in vivo, dawka terapeutyczna, dodatkowe żebro, działanie teratogenne, efekt niepożądany, falistość żeber, flukonazol, gruczolak wątrobowokomórkowy, komórki szpiku kostnego, kostnienie twarzoczaszki, limfocyty, mutacja chromosomalna, opóźnienie kostnienia, płód martwy, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, przeżywalność okołoporodowa, rozszczep podniebienia, Salmonella typhimurium, śmiertelność zarodków, układ kielichowo-miedniczkowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Cezera 5 mg
Przeprowadzone badania przedkliniczne lewocetyryzyny dichlorowodorku, substancji czynnej produktu leczniczego Cezera, wykazały korzystny profil bezpieczeństwa. Ocena farmakologiczna nie ujawniła istotnych niepożądanych efektów na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy ani ośrodkowy układ nerwowy przy dawkach terapeutycznych. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym u zwierząt nie wykazały patologicznych zmian w narządach wewnętrznych ani zaburzeń funkcjonalnych, a obserwowane efekty były odwracalne i pojawiały się jedynie przy dawkach znacznie przekraczających dawki stosowane u ludzi. Kompleksowe testy genotoksyczności (w tym test Amesa, aberracji chromosomowych i mikrojądrowy in vivo) nie potwierdziły działania mutagennego lub genotoksycznego leku.
aberracja chromosomowa, badanie histopatologiczne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, karcynogenność, lewocetyryzyna dichlorowodorek, ocena farmakologiczna bezpieczeństwa, ośrodkowy układ nerwowy, parametry biochemiczne, podanie wielokrotne, potencjał genotoksyczny, profil bezpieczeństwa przedklinicznego, profil farmakologiczny bezpieczeństwa, rozwój zarodkowo-płodowy, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczny wpływ na rozrodczość, układ sercowo-naczyniowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Remifentanil B. Braun 2 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa remifentanylu wykazały, że lek wpływa na elektrofizjologię serca, powodując wydłużenie czasu trwania potencjału czynnościowego (APD) w wyizolowanych włóknach Purkiniego psów przy stężeniach ≥1 µmol (377 ng/ml), co jest odpowiednio 12- i 119-krotnie wyższym stężeniem niż maksymalne stężenie wolnego związku po podaniu maksymalnej dawki terapeutycznej. W badaniach toksyczności ostrej u myszy, szczurów i psów obserwowano typowe objawy intoksykacji opioidowej, z najniższą dawką śmiertelną u samców szczurów wynoszącą 5 mg/kg. U psów stwierdzono odwracalne krwawienia śródczaszkowe spowodowane hipoksją, które ustępowały po 14 dniach od zaprzestania podawania leku. W toksyczności przewlekłej remifentanyl podawany dożylnie w szybkich wstrzyknięciach powodował zahamowanie ośrodka oddechowego, co było przyczyną mikrokrwotoków mózgowych u psów, natomiast podawanie we wlewie nie wywoływało tych zmian.
analog fentanylu, badanie in vitro, badanie in vivo, badanie karcynogenności, depresja oddechowa, działanie teratogenne, elektrofizjologia serca, intoksykacja opioidem, krwawienie śródczaszkowe, mikrokrwotok mózgowy, mutacja TK, ośrodek oddechowy, podanie podpajęczynówkowe, potencjał czynnościowy, potencjał genotoksyczny, przenikanie przez łożysko, remifentanyl, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, włókna Purkiniego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Amisulpryd Holsten 400 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne amisulprydu wykazały brak istotnego ryzyka ogólnoustrojowego oraz specyficznej toksyczności narządowej. Maksymalne tolerowane dawki u szczurów (200 mg/kg m.c./dobę) i psów (120 mg/kg m.c./dobę) odpowiadały wartościom AUC odpowiednio 2- i 7-krotnie wyższym niż u ludzi, a obserwowane zmiany miały charakter farmakologiczny bez znaczenia toksykologicznego. Amisulpryd nie wykazywał potencjału genotoksycznego, co potwierdza brak mutagenności i aberracji chromosomowych w badaniach in vitro i in vivo. W badaniach rakotwórczości na szczurach i myszach, przy ekspozycji AUC 1,5-4,5-krotnie wyższej niż u ludzi, nie stwierdzono działania kancerogennego.
aberracja chromosomowa, amisulpryd, badanie genotoksyczne, badanie przedkliniczne, badanie rakotwórczości, badanie toksykologiczne, działanie farmakologiczne, działanie rakotwórcze, maksymalna dawka tolerowana, mutacja genowa, parametr farmakokinetyczny, pole pod krzywą stężenia, potencjał genotoksyczny, potencjał teratogenny, profil bezpieczeństwa, ryzyko ogólnoustrojowe, wada rozwojowa, wartość AUC - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Pravator 40 mg
Przedkliniczne badania prawastatyny sodowej wykazały hepatotoksyczność i miopatię jedynie przy dawkach ≥ 50-krotnie przekraczających maksymalną dawkę stosowaną u ludzi (w przeliczeniu na mg/kg mc.). Ocena genotoksyczności nie wykazała działania mutagennego. W długoterminowych badaniach rakotwórczości na myszach (250 i 500 mg/kg mc./dobę, ≥ 310-krotność dawki ludzkiej) stwierdzono istotny wzrost częstości raka wątrobowokomórkowego u obu płci oraz gruczolaka płuc u samic. U szczurów (100 mg/kg mc./dobę, 125-krotność dawki ludzkiej) wzrost raka wątrobowokomórkowego zaobserwowano tylko u samców. Badania na młodych szczurach (5-45 mg/kg/dobę, ≥ 1-krotność AUC dawki 40 mg) wykazały ścieńczenie ciała modzelowatego oraz zmiany neurobehawioralne przy dawkach ≥ 2-krotności AUC dawki 40 mg, co sugeruje zwiększoną wrażliwość młodych organizmów na prawastatynę.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Palexia 20 mg/ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa tapentadolu, substancji czynnej preparatu Palexia (20 mg/ml, roztwór doustny), wykazały brak potencjału genotoksycznego i rakotwórczego w standardowych testach in vitro i in vivo, w tym w teście Amesa oraz badaniach aberracji chromosomowych i nieplanowanej syntezy DNA. Długoterminowe badania na modelach zwierzęcych nie wykazały ryzyka kancerogennego. W zakresie reprodukcji, tapentadol nie zaburzał płodności u szczurów, jednak przy dużych dawkach obserwowano zmniejszoną przeżywalność zarodków, co może wskazywać na działanie embriotoksyczne związane z aktywnością receptorów opioidowych µ, występujące przy dawkach znacznie przekraczających terapeutyczne. Nie stwierdzono działania teratogennego u szczurów i królików po podaniu dożylnym i podskórnym.
aberracja chromosomowa in vitro, badanie genotoksyczności in vivo, działanie embriotoksyczne, działanie farmakodynamiczne, działanie genotoksyczne, działanie teratogenne, nieplanowana synteza DNA, O-glukuronid tapentadolu, ocena makroskopowa i mikroskopowa, ośrodkowy układ nerwowy, parametr neurobehawioralny, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, przeżywalność zarodków, receptor opioidowy μ, rozwój embrionalny, tapentadol, test Amesa, zaburzenie płodności - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Doxazosin XR Genoptim 4 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa doksazosyny, substancji czynnej leku Doxazosin XR Genoptim, wykazały korzystny profil bezpieczeństwa bez istotnych zagrożeń dla funkcji życiowych organizmu. Analizy obejmowały farmakologię bezpieczeństwa, toksyczność po podaniu wielokrotnym, genotoksyczność, rakotwórczość oraz wpływ na reprodukcję. Badania toksyczności wielokrotnej dawki nie wykazały objawów toksycznych ani istotnych zmian patologicznych w narządach wewnętrznych. Testy genotoksyczności nie potwierdziły mutagenności ani klastogenności, a długoterminowe badania rakotwórczości na gryzoniach nie wykazały potencjału onkogennego. Ocena toksyczności reprodukcyjnej nie ujawniła efektów teratogennych ani negatywnego wpływu na płodność, rozwój zarodka, przebieg ciąży i rozwój pourodzeniowy potomstwa.
badanie histopatologiczne, badanie rakotwórczości, doksazosyna, efekt teratogenny, farmakologia bezpieczeństwa, kancerogeneza, laktacja, mutacja chromosomowa, mutacja genowa, okres postnatalny, okres prenatalny, ośrodkowy układ nerwowy, parametr biochemiczny, potencjał genotoksyczny, potencjał onkogenny, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie DNA, właściwość klastogenna, właściwość mutagenna, zagrożenie kancerogenne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Lynagex XR 82,5 mg
Pregabalina, substancja czynna leku Lusama, wykazuje w badaniach przedklinicznych akceptowalny profil bezpieczeństwa przy dawkach odpowiadających stosowanym klinicznie u ludzi. W modelach zwierzęcych obserwowano efekty na ośrodkowy układ nerwowy, takie jak sedacja, pobudzenie oraz ataksja, zależne od dawki i czasu ekspozycji. W dawkach przekraczających 5-krotnie ekspozycję terapeutyczną u ludzi zaobserwowano u starszych szczurów albinotycznych zwiększoną częstość zaniku siatkówki. Badania teratogenności nie wykazały wad rozwojowych przy standardowych dawkach, a toksyczność płodowa i wpływ na płodność pojawiały się jedynie przy dawkach znacznie wyższych niż kliniczne. Ponadto, pregabalina nie wykazuje działania genotoksycznego, co potwierdzają testy in vitro i in vivo.
ataksja, badanie karcynogenności, bruksizm, dawka terapeutyczna, działanie genotoksyczne, ekspozycja terapeutyczna, karcynogeneza, naczyniakomięsak krwionośny, nadreaktywność, ośrodkowy układ nerwowy, płytki krwi, potencjał genotoksyczny, potencjał teratogenny, pregabalina, proliferacja komórek śródbłonka, sedacja, substancja czynna, toksyczność prenatalna i pourodzeniowa, zanik siatkówki - Leksykon substancji czynnych
Propafenon – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Propafenon chlorowodorek, substancja czynna leków takich jak Polfenon, Rytmonorm (150 mg, 300 mg) oraz Tonicard, został poddany szerokim badaniom przedklinicznym obejmującym farmakologię bezpieczeństwa, toksyczność po podaniu wielokrotnym, genotoksyczność, potencjał kancerogenny oraz wpływ na reprodukcję i rozwój potomstwa. Wyniki tych badań nie wykazały istotnych zagrożeń dla organizmu ludzkiego, potwierdzając brak toksycznych efektów w dawkach terapeutycznych, brak działania mutagennego i rakotwórczego oraz brak negatywnego wpływu na płodność i rozwój prenatalny i postnatalny. Badania obejmowały zarówno preparaty doustne, jak i pozajelitowe, co dodatkowo potwierdza bezpieczeństwo różnych form podania propafenonu.
aberracje chromosomowe, badania farmakologiczne bezpieczeństwa, badania przedkliniczne, chlorowodorek propafenonu, dawka terapeutyczna, działanie rakotwórcze, funkcje reprodukcyjne, genotoksyczność, mutacje genowe, potencjał genotoksyczny, potencjał kancerogenny, preparaty doustne, propafenon, roztwór do wstrzykiwań, rozwój prenatalny i postnatalny, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na rozród - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Lucetam 800 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa piracetamu wykazały niski potencjał toksyczny substancji czynnej, nawet przy bardzo wysokich dawkach. W badaniach toksyczności ostrej nie zaobserwowano istotnych działań toksycznych przy dawkach do 10 g/kg masy ciała u myszy, szczurów i psów. W badaniach przewlekłych, przy dawkach do 4,8 g/kg/dobę u myszy, 2,4 g/kg/dobę u szczurów oraz do 10 g/kg/dobę u psów, nie stwierdzono toksycznego wpływu na narządy, a jedynie łagodne objawy ze strony przewodu pokarmowego, takie jak wymioty, zmiany konsystencji kału i zwiększone spożycie wody. Podawanie dożylne piracetamu w dawkach do 1 g/kg/dobę przez 4-5 tygodni nie wywołało działań niepożądanych u szczurów i psów, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania postaci parenteralnych.
badanie in vitro, badanie in vivo, bezpieczeństwo farmakologiczne, działanie genotoksyczne, efekt toksyczny, lucetam, margines bezpieczeństwa, piracetam, podanie dożylne, podanie wielokrotne, postać parenteralna leku, potencjał genotoksyczny, potencjał kancerogenny, potencjał mutagenny, potencjał toksyczny, profil bezpieczeństwa, przedawkowanie, stosowanie terapeutyczne, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, zaburzenia przewodu pokarmowego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Orizon 3 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne rysperydonu wykazały dawkozależne efekty na układ rozrodczy i gruczoły piersiowe u szczurów i psów, związane z hiperprolaktynemią wynikającą z blokady receptorów dopaminergicznych D2. W badaniach reprodukcyjnych u szczurów zaobserwowano zaburzenia zachowań rodzicielskich, zmniejszoną masę urodzeniową oraz obniżoną przeżywalność potomstwa, a także deficyty funkcji poznawczych u dorosłych osobników po ekspozycji prenatalnej. W 40-tygodniowym badaniu u młodych psów przy dawce 1,5 mg/dobę (3,6-krotna ekspozycja względem maksymalnej u młodzieży) nie stwierdzono zaburzeń wzrostu kości długich, natomiast przy 15-krotnej ekspozycji obserwowano opóźnione dojrzewanie płciowe i zmiany kostne. Nie wykazano działania teratogennego u szczurów i królików, a testy genotoksyczności były negatywne.
antagonista dopaminy, antagonizm rysperydonu, badanie toksykologiczne, częstoskurcz komorowy torsade de pointes, deficyt funkcji poznawczej, działanie genotoksyczne, działanie teratogenne, elektrokardiogram, gruczolak gruczołów mlecznych, gruczolak przysadki, gruczolak trzustki, hiperprolaktynemia, odstęp QT, pole pod krzywą, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, prolaktyna, receptor dopaminergiczny D2, rysperydon, zaburzenie rytmu serca - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Sunitinib MSN 25 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa sunitynibu wykazały toksyczność po wielokrotnym podaniu u szczurów i małp, obejmującą zmiany w przewodzie pokarmowym (nudności, biegunki), nadnerczach (przekrwienie, krwotoki, martwica), układzie limfatycznym i krwiotwórczym (zmniejszenie komórek szpiku, zanik tkanki limfoidalnej), trzustce (degranulacja, martwica), śliniankach (przerost gronek), stawach (zgrubienie płytki wzrostu) oraz układzie rozrodczym żeńskim (zanik macicy, zmniejszenie pęcherzyków jajnikowych). Dodatkowo obserwowano wydłużenie odstępu QTc, zmniejszenie frakcji wyrzutowej lewej komory (LVEF), zanik kanalików jądrowych, rozrost komórek mezangium nerek, krwotoki z przewodu pokarmowego i jamy ustnej oraz przerost komórek płata przedniego przysadki. Większość zmian była odwracalna po 2-6 tygodniach od zakończenia terapii. W badaniach genotoksyczności sunitynib nie wykazywał mutagenności ani klastogenności in vivo, jednak in vitro obserwowano poliploidię w ludzkich limfocytach. Badania rakotwórczości na myszach transgenicznych rasH2 i szczurach wykazały występowanie nowotworów przewodu pokarmowego i nadnerczy przy ekspozycji ≥ 0,9 do 7,8 razy wyższej niż AUC u pacjentów otrzymujących zalecaną dawkę dobową (RDD).
aberracja chromosomalna, atrezja pęcherzyków jajnikowych, badanie prenatalne i postnatalne, badanie rakotwórczości, działanie klastogenne, działanie rakotwórcze, frakcja wyrzutowa lewej komory, guz chromochłonny, laktacja, nadnercze, poliplodia, potencjał genotoksyczny, przewód pokarmowy, przysadka, resorpcja, rozrost komórek mezangium, rozrost rdzenia nadnerczy, rozszczep podniebienia, rozszczep wargi, ślinianka, sunitynib, szpik kostny, toksyczność po wielokrotnym podaniu, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność zarodkowo-płodowa, układ limfatyczny i krwiotwórczy, utrata ciąży po zagnieżdżeniu, wydłużenie odstępu QTc, zanik kanalików jądrowych, zanik tkanki limfoidalnej, zewnątrzwydzielnicza część trzustki, zwyrodnienie ciałek żółtych - Leksykon substancji czynnych
Fentermine – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa fenterminy, składnika aktywnego preparatu Qsiva, nie wykazały działania genotoksycznego ani rakotwórczego u ludzi. W badaniach reprodukcyjnych na szczurach i królikach, fentermina w monoterapii nie powodowała toksyczności dla matki ani zarodka i płodu, natomiast terapia skojarzona z topiramatem wiązała się ze zmniejszeniem masy ciała płodu oraz opóźnieniami w rozwoju fizycznym i dojrzewaniu płciowym, mimo braku działania teratogennego przy dawkach nietoksycznych dla matki. Margines ekspozycji od NOAEL do dawki klinicznej dla fenterminy wynosił <1, co wskazuje na niewielki margines bezpieczeństwa i podkreśla konieczność ostrożności w stosowaniu, zwłaszcza u kobiet w wieku rozrodczym.
badanie pourodzeniowe, badanie reprodukcyjne, bezpieczeństwo kliniczne, dojrzewanie płciowe, działanie teratogenne, fentermina, genotoksyczność, kobieta w wieku rozrodczym, laktacja, margines ekspozycji, monitorowanie pacjenta, NOAEL, organogeneza, potencjał genotoksyczny, profil bezpieczeństwa, przeżywalność potomstwa, rakotwórczość, rozwój zarodkowo-płodowy, terapia skojarzona, toksyczność matczyna, topiramat - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Biofuroksym 1,5 g
Ocena bezpieczeństwa cefuroksymu, substancji czynnej Biofuroksymu, opiera się na szerokim spektrum badań przedklinicznych, które nie wykazały istotnych zagrożeń dla układów sercowo-naczyniowego, oddechowego oraz ośrodkowego układu nerwowego. Badania toksyczności po wielokrotnym podaniu nie ujawniły efektów toksycznych wykraczających poza typowe dla cefalosporyn, a testy genotoksyczności potwierdziły brak mutagennego i genotoksycznego potencjału. Ponadto, analiza wpływu na reprodukcję i rozwój płodowy nie wykazała istotnych nieprawidłowości, co wskazuje na bezpieczeństwo stosowania leku w populacji ludzkiej.
aberracja chromosomowa, antybiotyk cefalosporynowy, badanie karcinogenności, badanie laboratoryjne, cefuroksym, efekt farmakodynamiczny, gamma-glutamylotranspeptydaza, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, rozwój płodowy, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodka, toksyczność dawek powtarzanych, toksyczność ogólnoustrojowa, toksyczność reprodukcyjna, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie DNA - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Symazide MR 30 30 mg
Przedkliniczne badania gliklazydu, substancji czynnej preparatu Symazide MR 30, potwierdziły jego korzystny profil bezpieczeństwa przy stosowaniu w dawkach terapeutycznych. Standardowe testy farmakologiczne, toksykologiczne po podaniu wielokrotnym oraz ocena potencjału genotoksycznego nie wykazały istotnych zagrożeń dla pacjentów. W szczególności, badania genotoksyczności nie potwierdziły działania mutagennego, co jest kluczowe dla bezpieczeństwa długotrwałego stosowania. Należy jednak podkreślić, że długoterminowe badania dotyczące potencjału rakotwórczego gliklazydu nie zostały przeprowadzone, co stanowi istotne ograniczenie w pełnej ocenie bezpieczeństwa substancji.
badania toksykologiczne, cukrzyca typu 2, dawka terapeutyczna, działanie genotoksyczne, działanie teratogenne, gliklazyd, parametry płodności, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, rozwój płodu, rozwój prenatalny, wady rozwojowe, wpływ na płodność, wpływ na rozród, zdolność rozrodcza - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Enplerasa 25 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa eplerenonu (Enplerasa) nie wykazały istotnych zagrożeń dla organizmu ludzkiego. Ocena wpływu leku na układy sercowo-naczyniowy, oddechowy oraz ośrodkowy układ nerwowy nie ujawniła poważnych działań niepożądanych. Testy genotoksyczności in vitro i in vivo potwierdziły brak uszkodzeń materiału genetycznego, a badania kancerogenności na modelach zwierzęcych nie wskazały na zwiększone ryzyko nowotworów. Ponadto, badania dotyczące toksyczności reprodukcyjnej nie wykazały negatywnego wpływu na płodność, rozwój zarodka, płodu ani rozwój pourodzeniowy potomstwa.
badanie in vitro, badanie in vivo, badanie przedkliniczne, badanie toksyczności, Enplerasa, eplerenon, farmakologia bezpieczeństwa, gruczoł krokowy, kancerogeneza, ośrodkowy układ nerwowy, płodność, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, rozwój postnatalny, rozwój zarodka, toksyczność, układ sercowo-naczyniowy, zanik gruczołu krokowego, zmiana histopatologiczna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Dilzem 180 retard 180 mg
Przedkliniczne badania diltiazemu chlorowodorku, substancji czynnej Dilzem 180 Retard, wykazały brak działania mutagennego i rakotwórczego zarówno in vitro, jak i in vivo. Testy genotoksyczności oraz badania onkogenności nie potwierdziły potencjału genotoksycznego ani indukcji nowotworów, co wskazuje na niskie ryzyko mutagenne i onkogenne przy stosowaniu leku. Jednakże, badania na zwierzętach laboratoryjnych (myszy, szczury, króliki) ujawniły istotne działanie teratogenne, w tym wady rozwojowe kręgosłupa i kończyn, a także zaburzenia płodności u szczurów. Dodatkowo, przy dużych dawkach dootrzewnowych obserwowano rzadkie wady układu sercowo-naczyniowego płodów.
badanie przedkliniczne, diltiazem chlorowodorek, Dilzem 180 Retard, dystocja, działanie mutagenne, działanie teratogenne, genotoksyczność, in vitro, in vivo, obumieranie zarodków, onkogeneza, podanie dootrzewnowe, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, potencjalne zagrożenie, przeżywalność potomstwa, rakotwórczość, teratogenność, układ sercowo-naczyniowy, umieralność okołoporodowa, wada rozwojowa, wpływ na płodność, wpływ na reprodukcję, zaburzenie płodności - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Gemiderma 5 mg/g
Produkt leczniczy GEMIDERMA 5 mg/g, maść zawierająca kwas borowy jako substancję czynną, nie posiada dostępnych danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania. Dokumentacja rejestracyjna nie zawiera wyników badań toksykologicznych, farmakologicznych ani innych badań przedklinicznych oceniających toksyczność ostrą i przewlekłą, potencjał genotoksyczny, rakotwórczy, wpływ na rozród i rozwój, działanie miejscowo drażniące oraz potencjał uczulający. Brak tych danych nie oznacza jednak braku bezpieczeństwa, lecz wskazuje, że decyzja o dopuszczeniu leku do obrotu opierała się na innych kryteriach, takich jak doświadczenie kliniczne i literatura naukowa dotycząca kwasu borowego.
badanie farmakologiczne, badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, charakterystyka produktu leczniczego, dane przedkliniczne, doświadczenie kliniczne, działanie drażniące, Gemiderma, kwas borowy, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, potencjał uczulający, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna - Leksykon substancji czynnych
Digoksyna – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne dane dotyczące bezpieczeństwa digoksyny, zawarte w dokumentacji produktów Digoxin Teva oraz Digoxin WZF, wskazują na brak potencjału genotoksycznego w standardowych testach in vitro, takich jak test Amesa oraz test na komórkach chłoniaka myszy. Wyniki tych badań sugerują, że digoksyna nie indukuje mutacji w materiale genetycznym, co jest istotne w kontekście długoterminowego bezpieczeństwa stosowania. Niemniej jednak, brak jest danych z badań genotoksyczności in vivo, co ogranicza pełną ocenę ryzyka uszkodzeń DNA. Ponadto, dokumentacja nie zawiera informacji o potencjale kancerogennym digoksyny, gdyż nie przeprowadzono standardowych, długoterminowych badań kancerogenności na modelach zwierzęcych, co stanowi istotne ograniczenie w kompleksowej ocenie bezpieczeństwa tej substancji.
badanie kancerogenności, digoksyna, Digoxin Teva, Digoxin WZF, działanie kancerogenne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, farmakodynamika bezpieczeństwa, model zwierzęcy, mutacja materiału genetycznego, potencjał genotoksyczny, test Amesa, test komórek chłoniaka myszy, test mutacji powrotnych, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczny wpływ na reprodukcję, uszkodzenie DNA - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Zoledronic acid Fresenius Kabi 4 mg/5 ml
Dane przedkliniczne dotyczące kwasu zoledronowego wskazują na różnice międzygatunkowe w toksyczności ostrej, z dawkami niepowodującymi śmierci wynoszącymi 10 mg/kg u myszy oraz 0,6 mg/kg u szczurów. Badania toksyczności krótko- i długoterminowej wykazały dobrą tolerancję leku przy dawkach do 0,02 mg/kg/dobę podawanych podskórnie szczurom oraz do 0,005 mg/kg co 2-3 dni dożylnie psom przez okres do 52 tygodni. Najczęstszym efektem farmakodynamicznym było zwiększenie pierwotnej warstwy gąbczastej kości długich, co odzwierciedla mechanizm działania polegający na hamowaniu resorpcji kostnej. Analiza toksyczności nerkowej wykazała wąski margines bezpieczeństwa, jednak poziomy NOAEL po jednorazowym podaniu wynosiły 1,6 mg/kg, a po wielokrotnym podaniu do 0,6 mg/kg/dobę, co nie wskazuje na nefrotoksyczność przy dawkach terapeutycznych stosowanych u ludzi. Długotrwałe stosowanie w dawkach terapeutycznych wiązało się z toksycznością narządową obejmującą przewód pokarmowy, wątrobę, śledzionę, płuca oraz miejsce podania dożylnego. Badania reprodukcyjne wykazały działanie teratogenne kwasu zoledronowego u szczurów przy dawkach ≥ 0,2 mg/kg podawanych podskórnie, natomiast u królików nie stwierdzono teratogenności, choć obserwowano toksyczność u matek. Dystocja występowała u szczurów już przy dawce 0,01 mg/kg. Testy genotoksyczności i kancerogenności nie wykazały mutagennego ani rakotwórczego działania substancji, co potwierdza bezpieczeństwo długotrwałego stosowania leku u pacjentów. Wyniki te stanowią istotną podstawę do oceny ryzyka i korzyści związanych z klinicznym zastosowaniem kwasu zoledronowego.
dystocja, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, funkcja nerek, kwas zoledronowy, narażenie długotrwałe, nefrotoksyczność, NOAEL, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, resorpcja tkanki kostnej, toksyczność długookresowa, toksyczność matczyna, toksyczność ostra, warstwa gąbczasta przynasad - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Pamifos-90 90 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa disodu pamidronianu, substancji czynnej w preparatach Pamifos-30, -60 i -90, wykazały specyficzny profil toksyczności po dożylnym podaniu, z głównym celem toksycznym w nerkach, narządach o wysokim ukrwieniu. Badania reprodukcyjne na szczurach i królikach ujawniły toksyczność na samice i rozwijający się płód przy dawkach od 0,6 do 8,3-krotnie przekraczających maksymalną dawkę zalecaną u ludzi. Zaobserwowano przedłużenie okresu porodu prowadzące do dystocji oraz skrócenie kości długich płodu, wskazujące na zaburzenia rozwoju kostnego. Pamidronian wykazuje wysokie powinowactwo do tkanki kostnej płodu, przenikając do niej w większym stopniu niż do kości matki, co ma istotne implikacje kliniczne w kontekście stosowania u kobiet w ciąży.
dystocja, działanie cytotoksyczne, działanie mutagenne, działanie toksyczne, genotoksyczność, laktacja, potencjał genotoksyczny, potencjał karcinogenny, powinowactwo do tkanki kostnej, przenikanie do mleka matki, rakotwórczość, substancja czynna, tkanka kostna płodu, toksyczność po podaniu jednorazowym, toksyczność reprodukcyjna, wpływ na reprodukcję - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – SimvaHexal 20 20 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa symwastatyny obejmowały szeroki zakres testów na modelach zwierzęcych, potwierdzając jej profil bezpieczeństwa przed zastosowaniem klinicznym. Farmakodynamicznie lek działa zgodnie z mechanizmem inhibitora reduktazy HMG-CoA, bez niespodziewanych efektów ubocznych. Wielokrotne podawanie symwastatyny nie wykazało istotnej toksyczności przekraczającej oczekiwane działania farmakologiczne, a zmiany biochemiczne i histopatologiczne były zgodne z profilem statyn. Testy genotoksyczności nie wykazały potencjału mutagennego, a długoterminowe badania nie potwierdziły zwiększonego ryzyka nowotworowego, co jest kluczowe dla pacjentów wymagających długotrwałej terapii.
aberracja chromosomowa, badanie przedkliniczne, działanie farmakodynamiczne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, funkcja rozrodcza, hamowanie syntezy cholesterolu, hipercholesterolemia, inhibitor reduktazy HMG-CoA, mechanizm farmakologiczny, model zwierzęcy, mutacja genowa, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, rozwój pourodzeniowy, symwastatyna, test genotoksyczności, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wielokrotnego podania, zmiany histopatologiczne - Leksykon substancji czynnych
Sotalol – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Dane przedkliniczne dotyczące chlorowodorku sotalolu, stosowanego w kardiologii, wskazują na brak istotnych zagrożeń toksykologicznych przy stosowaniu terapeutycznym. Badania wielokrotnego podawania, genotoksyczności oraz potencjalnego działania rakotwórczego nie wykazały negatywnego wpływu na organizm, co potwierdza bezpieczeństwo długotrwałej terapii preparatami takimi jak Sotalol Aurovitas (dawki 40 mg, 80 mg, 160 mg), Biosotal czy SotaHEXAL. Ocena wpływu na reprodukcję również nie ujawniła istotnych zagrożeń, choć stosowanie w ciąży wymaga indywidualnej oceny korzyści i ryzyka.
Pomimo braku szczegółowych danych przedklinicznych w niektórych charakterystykach produktów (np. Biosotal 40, SotaHEXAL), najobszerniejsze informacje pochodzą z dokumentacji Sotalol Aurovitas, gdzie potwierdzono bezpieczeństwo farmakologiczne. Wyniki badań stanowią podstawę do stosowania sotalolu w praktyce klinicznej, pod warunkiem monitorowania działań niepożądanych zgodnie z zaleceniami charakterystyk produktów leczniczych. Wnioski te mają kluczowe znaczenie dla optymalizacji terapii arytmii i innych wskazań kardiologicznych, zapewniając równowagę między skutecznością a bezpieczeństwem pacjenta.
badanie przedkliniczne, bezpieczeństwo farmakologiczne, Biosotal, charakterystyka produktu leczniczego, chlorowodorek sotalolu, dawka terapeutyczna, działanie kancerogenne, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, lecznictwo kardiologiczne, potencjał genotoksyczny, preparat sotalolu, profil bezpieczeństwa, rozwój zarodka i płodu, SotaHEXAL, Sotalol Aurovitas, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie DNA - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Asolfena 5 mg
Ocena bezpieczeństwa bursztynianu solifenacyny w warunkach przedklinicznych obejmowała szeroki zakres badań, w tym farmakologię, toksyczność po podaniu wielokrotnym, wpływ na płodność, rozwój zarodkowo-płodowy oraz potencjał genotoksyczny i rakotwórczy. Wyniki nie wskazują na szczególne ryzyko dla populacji ludzkiej. Jednak w badaniach na modelu mysim wykazano istotne, dawko-zależne efekty niekorzystne w okresie prenatalnym i postnatalnym, takie jak obniżenie przeżywalności potomstwa, zmniejszenie masy ciała oraz opóźnienia w rozwoju fizycznym. Podawanie solifenacyny samicom myszy w okresie laktacji skutkowało tymi zaburzeniami, co wskazuje na potencjalne ryzyko dla rozwoju młodych osobników.
badanie farmakologiczne, badanie toksyczności, bursztynian solifenacyny, działanie farmakologiczne, ekspozycja osoczowa, farmakokinetyka, laktacja, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, przeżywalność, rozwój prenatalny i postnatalny, rozwój zarodkowo-płodowy, solifenacyna, toksyczność po podaniu wielokrotnym, zaburzenie rozwojowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Chlorchinaldin o smaku czarnej porzeczki 2 mg
Dokumentacja przedkliniczna dotycząca bezpieczeństwa stosowania chlorochinaldolu, substancji czynnej leku Chlorchinaldin o smaku czarnej porzeczki (tabletki do ssania 2 mg), jest ograniczona. Brak jest szczegółowych danych dotyczących toksyczności ostrej i przewlekłej, potencjału genotoksycznego, rakotwórczego oraz wpływu na reprodukcję i rozwój. Ponadto, składniki pomocnicze, takie jak sacharoza (364 mg), glikol propylenowy (0,2976 mg), d-limonen i linalol, również nie posiadają dostępnych danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa w kontekście tego produktu leczniczego.
badanie przedkliniczne, charakterystyka produktu leczniczego, chlorochinaldol, d-limonen, doświadczenie kliniczne, glikol propylenowy, linalol, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, produkt leczniczy, sacharoza, stosunek korzyści do ryzyka, substancja lecznicza, substancja pomocnicza, tabletka do ssania, toksyczność ostra i przewlekła, wpływ na reprodukcję - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Levofloxacin Genoptim 250 mg
Przeprowadzone badania przedkliniczne lewofloksacyny wykazały akceptowalny profil bezpieczeństwa, bez istotnego ryzyka toksyczności ostrej i przewlekłej. W badaniach na modelach zwierzęcych nie stwierdzono działania teratogennego ani negatywnego wpływu na płodność, choć odnotowano opóźnienie dojrzewania płodu przy wyraźnej toksyczności matczynej. Analizy genotoksyczności in vitro ujawniły aberracje chromosomowe w komórkach płucnych chomika chińskiego, co przypisano hamowaniu topoizomerazy II, jednak badania in vivo, w tym test mikrojąderkowy i analiza wymiany chromatyd, nie potwierdziły działania genotoksycznego lewofloksacyny. Działanie fototoksyczne obserwowano jedynie przy bardzo wysokich dawkach, a testy fotomutagenności i fotokarcynogenności wykazały brak potencjału mutagennego i nawet efekt hamujący rozwój nowotworów.
aberracja chromosomowa, chrząstka stawowa, działanie teratogenne, fluorochinolon, fotokarcynogenność, fotomutagenność, fototoksyczność, karcynogenność, lewofloksacyna, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, promieniowanie UV, siostrzane chromatydy, test dominacji letalnej, test mikrojąderkowy, toksyczność matczyna, toksyczność ostra i przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, topoizomeraza II - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Mucofortin 600 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne acetylocysteiny, substancji czynnej Mucofortin, wykazały korzystny profil bezpieczeństwa. Toksydność ostra została szczegółowo opisana w kontekście przedawkowania, z określonymi objawami i zaleceniami postępowania. Badania przewlekłej toksyczności na szczurach i psach, trwające do 1 roku, nie wykazały efektów toksycznych nawet przy długotrwałej ekspozycji. Testy mutagenności na modelach bakteryjnych były ujemne, co wskazuje na brak potencjału genotoksycznego, jednak brak jest danych dotyczących potencjalnego działania rakotwórczego acetylocysteiny.
acetylocysteina, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, funkcje rozrodcze, model zwierzęcy, Mucofortin, organogeneza, płodność, potencjał genotoksyczny, potencjał karcinogenny, profil bezpieczeństwa, test mutagenności, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, wpływ na rozrodczość - Leksykon substancji czynnych
Megestrolu octan – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Badania przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa megestrolu octanu, składnika zawiesiny doustnej Cachexan (40 mg/ml), wykazały zróżnicowany potencjał rakotwórczy zależny od gatunku zwierząt. U psów samic do 7 roku życia zaobserwowano zwiększone ryzyko rozwoju łagodnych i złośliwych nowotworów sutka, podczas gdy badania na szczurach i małpach nie potwierdziły takiego ryzyka. Te różnice międzygatunkowe wskazują na ograniczoną możliwość ekstrapolacji wyników na ludzi, jednak dane te powinny być uwzględniane przy ocenie stosunku korzyści do ryzyka terapii megestrolem octanem, zwłaszcza w kontekście długotrwałego stosowania.
badanie przedkliniczne, badanie rakotwórczości, Cachexan, działanie feminizujące, ekspozycja na substancję czynną, ekstrapolacja wyników, megestrol octan, model zwierzęcy, mutagenność, nowotwór sutka, organogeneza, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, rozwój płodowy, wpływ na reprodukcję, zawiesina doustna - Leksykon substancji czynnych
Wyciąg z kasztanowca – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Produkt leczniczy Savarix zawiera wyciąg z kasztanowca (Intractum Hippocastani) w stężeniu 5 g/100 g żelu (proporcja 1:1, ekstrakcja etanolem 96%), heparynę sodową (50 000 IU/100 g) oraz benzokainę (1 g/100 g). W dostępnej dokumentacji brak jest dedykowanych badań przedklinicznych oceniających bezpieczeństwo stosowania wyciągu z kasztanowca w tej konkretnej formulacji. Nie przeprowadzono oceny toksyczności ostrej i przewlekłej, mutagenności, teratogenności ani potencjalnych interakcji między składnikami aktywnymi. Ocena bezpieczeństwa opiera się głównie na danych historycznych i doświadczeniu klinicznym z podobnymi preparatami, co ogranicza pełną charakterystykę profilu bezpieczeństwa produktu Savarix.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Levobupivacaine Molteni 2,5 mg/ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa lewobupiwakainy, prowadzone na modelu szczura, wykazały obecność zmian anatomicznych takich jak poszerzenie miedniczek nerkowych, moczowodów, komory węchowej oraz dodatkowych żeber w okolicy piersiowo-lędźwiowej przy ekspozycji ogólnoustrojowej odpowiadającej stężeniom klinicznym (2,5 mg/ml oraz 5 mg/ml). Pomimo tych obserwacji, nie stwierdzono deformacji rozwojowych bezpośrednio związanych z podawaniem leku, co wskazuje na brak istotnych wad rozwojowych w warunkach stosowania klinicznego. Badania te obejmowały również ocenę toksyczności reprodukcyjnej oraz wpływu na rozwój zarodka i płodu.
chlorowodorek lewobupiwakainy, deformacja rozwojowa, działanie rakotwórcze, ekspozycja ogólnoustrojowa, genotoksyczność, klastogenność, komora węchowa, miedniczka nerkowa, moczowód, mutagenność, nowotwór, potencjał genotoksyczny, roztwór do infuzji, roztwór do wstrzykiwań, rozwój zarodkowo-płodowy, test mutagenności, toksyczność reprodukcyjna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Vitaminum B12-SF 1000 mcg/ml
Dostępne dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania cyjanokobalaminy w preparacie Vitaminum B12-SF (1000 µg/ml, roztwór do wstrzykiwań) są ograniczone, jednak przegląd literatury naukowej nie wskazuje na istotne ryzyko toksyczności. Brak jest dowodów na działanie mutagenne, genotoksyczne oraz rakotwórcze tej formy witaminy B12. Ponadto, nie zaobserwowano negatywnego wpływu na procesy rozrodcze, w tym płodność, rozwój zarodka i płodu, przebieg ciąży oraz rozwój pourodzeniowy, co potwierdza niskie ryzyko działań niepożądanych w tych obszarach.
cyjanokobalamina, działanie mutagenne, interakcja międzylekowa, mutagenność, płodność, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, proces reprodukcyjny, przebieg ciąży, roztwór do wstrzykiwań, rozwój płodu, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodka, toksyczność, toksyczność narządowa, toksyczność reprodukcyjna, Vitaminum B12-SF, właściwości kancerogenne, wpływ na rozrodczość - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Bisacodyl VP 5 mg
Dane przedkliniczne dotyczące bisakodylu, obejmujące testy na myszach i szczurach, nie wykazały działania rakotwórczego ani genotoksycznego, co potwierdza brak mutagennego potencjału tej substancji. Badania wpływu na rozrodczość przeprowadzono na szczurach przy dawkach do 70-krotności zalecanej dawki dla ludzi, nie stwierdzając negatywnego wpływu na płodność ani rozwój płodu w niższych dawkach. Jednakże, przy dawce równej 70-krotności dawki terapeutycznej zaobserwowano istotny efekt toksyczny w postaci zmniejszonej przeżywalności potomstwa, co wskazuje na ryzyko związane z bardzo wysokim stężeniem leku.
- Leksykon substancji czynnych
Owocnia fasoli – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Analiza dostępnych danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa owocni fasoli (Phaseoli pericarpio) jako substancji czynnej wykazuje istotne braki w dokumentacji. W produkcie leczniczym Nefrol, zawierającym 0,71 g owocni fasoli na 100 g preparatu, nie przeprowadzono dedykowanych badań toksykologicznych, farmakodynamicznych ani farmakokinetycznych. Produkt ten jest nalewką złożoną (Tinctura compositum), zawierającą również ziele nawłoci (Solidaginis herba), korzeń mniszka z zielem (Taraxaci radice cum herba) oraz owoc aminka (Ammi visnagae fruktu), ekstraktowanych w 70% etanolu. Brak systematycznych badań przedklinicznych ogranicza możliwość pełnej oceny bezpieczeństwa stosowania owocni fasoli w praktyce klinicznej.
Ammi visnaga, badanie farmakodynamiczne, badanie farmakokinetyczne, badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, charakterystyka produktu leczniczego, etanol 70%, korzeń mniszka, Nefrol, owoc aminka, owocnia fasoli, Phaseoli pericarpium, potencjał genotoksyczny, profil bezpieczeństwa, Solidaginis herba, Taraxaci radix, Tinctura compositum, toksyczność ostra, wpływ na rozrodczość, ziele nawłoci - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Eferox 200 mcg
Badania przedkliniczne lewotyroksyny sodowej, substancji czynnej produktu Eferox, wykazały niski profil toksyczności ostrej po podaniu pojedynczej dawki. W badaniach toksyczności przewlekłej na szczurach zaobserwowano objawy uszkodzenia wątroby, wzrost częstości obumierania kłębuszków nerkowych oraz zmiany masy narządów wewnętrznych przy dużych dawkach, natomiast u psów nie stwierdzono istotnych działań niepożądanych. Lewotyroksyna nie wykazała działania mutagennego w testach mikrojądrowych na szczurach, a także brak jest dowodów na genotoksyczność u potomstwa podczas ciąży. Nie przeprowadzono jednak długotrwałych badań karcynogenności, co stanowi ograniczenie w ocenie ryzyka rakotwórczego.
dawka terapeutyczna, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, Eferox, hormon tarczycy, karcynogeneza, laktacja, lewotyrokosyna sodowa, obumieranie kłębuszków nerkowych, potencjał genotoksyczny, potencjał karcynogenny, profil bezpieczeństwa, przenikanie przez łożysko, rozwój kończyn, rozwój ośrodkowego układu nerwowego, śmierć płodu, teratogenność, test mikrojądrowy, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, uszkodzenie genomu, uszkodzenie wątroby, wada wrodzona - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Holoxan 1 g
Przedkliniczne badania toksyczności ifosfamidu, substancji czynnej leku Holoxan, wykazały istotne różnice międzygatunkowe w wartościach LD50 po podaniu dootrzewnowym: u myszy 520-760 mg/kg masy ciała, a u szczurów 150-300 mg/kg. Powtarzane dawki dożylne ≥100 mg/kg u szczurów indukowały objawy toksyczności. Badania przewlekłe ujawniły uszkodzenia układu krwiotwórczego (supresja szpiku), pokarmowego (zmiany morfologiczne i czynnościowe), pęcherza moczowego (zmiany zapalne), nerek (nefrotoksyczność), wątroby (hepatotoksyczność) oraz gonad (uszkodzenia i zaburzenia płodności). Profil toksyczności przedklinicznej koreluje z obserwowanymi działaniami niepożądanymi w praktyce klinicznej.
alkilacja DNA, dawka śmiertelna, działanie niepożądane, działanie teratogenne, embriotoksyczność, hepatotoksyczność, ifosfamid, LD50, lek alkilujący, lek cytotoksyczny, nefrotoksyczność, potencjał genotoksyczny, profil toksyczności, supresja szpiku kostnego, teratogenność, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, zaburzenia płodności, zapalenie pęcherza - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Finasterid Stada 5 mg tabletki powlekane 5 mg
Finasteryd przeszedł kompleksowe badania przedkliniczne, które nie wykazały istotnych zagrożeń toksykologicznych, genotoksycznych ani kancerogennych przy stosowaniu dawek terapeutycznych. W badaniach toksyczności wielokrotnego podawania nie stwierdzono istotnych zmian patologicznych poza efektami farmakologicznymi, takimi jak zmniejszenie masy gruczołu krokowego i pęcherzyków nasiennych oraz obniżony wskaźnik płodności u samców szczurów, co jest zgodne z mechanizmem działania inhibitora 5α-reduktazy. Badania na małpach rezus, poddanych dożylnemu i doustnemu podawaniu finasterydu w dawkach do 2 mg/kg m.c./dobę (ekspozycja układowa 3-krotnie wyższa niż u ludzi przy dawce 5 mg), nie wykazały nieprawidłowości u płodów męskich przy dożylnym podaniu, natomiast doustne podanie wywołało zmiany w zewnętrznych narządach płciowych płodów męskich, potwierdzając działanie teratogenne leku przy wysokich dawkach.
badanie toksyczności, dawka terapeutyczna, dihydrotestosteron, dodatkowy gruczoł płciowy, działanie antyandrogenne, działanie teratogenne, efekt teratogenny, ekspozycja terapeutyczna, feminizacja płodu, finasteryd, gruczoł krokowy, hamowanie 5α-reduktazy, inhibitor 5α-reduktazy, małpa rezus, nieprawidłowość rozwojowa, pęcherzyk nasienny, potencjał genotoksyczny, potencjał kancerogenny, rozwój płodowy, rozwój zarodkowy, testosteron, toksyczność reprodukcyjna, wskaźnik płodności - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Etform SR 750 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa metforminy chlorowodorku, substancji czynnej leku Etform SR, nie wykazały istotnych zagrożeń dla pacjentów przy stosowaniu dawek terapeutycznych. Badania farmakologiczne oceniały wpływ metforminy na układy sercowo-naczyniowy, oddechowy oraz ośrodkowy układ nerwowy, nie ujawniając negatywnych efektów. Testy toksyczności po wielokrotnym podaniu na modelach zwierzęcych potwierdziły brak znaczących efektów toksycznych, co jest kluczowe dla przewlekłej terapii cukrzycy typu 2. Ponadto, badania genotoksyczności, obejmujące analizy mutacji genowych i aberracji chromosomowych, nie wykazały potencjału do uszkodzeń genetycznych.
aberracja chromosomowa, badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, badanie genotoksyczności, badanie toksyczności, cukrzyca typu 2, dawka terapeutyczna, działanie rakotwórcze, lek pierwszego rzutu, metformina chlorowodorek, mutacja genowa, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał genotoksyczny, rozwój zarodka i płodu, toksyczny wpływ na reprodukcję, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy