potencjał genotoksyczny
Potencjał genotoksyczny odnosi się do zdolności substancji chemicznej, fizycznej lub biologicznej do wywoływania uszkodzeń DNA, które mogą prowadzić do mutacji genetycznych. Substancje o działaniu genotoksycznym mogą indukować zmiany w materiale genetycznym poprzez różne mechanizmy, m.in. pęknięcia nici DNA, tworzenie adduktów DNA czy zaburzenia procesu replikacji.
W praktyce klinicznej ocena potencjału genotoksycznego jest kluczowym elementem badań toksykologicznych leków, substancji chemicznych i czynników środowiskowych. Substancje wykazujące działanie genotoksyczne stanowią istotne zagrożenie dla zdrowia, gdyż mogą inicjować proces kancerogenezy, powodować wady wrodzone czy zaburzenia reprodukcyjne.
Badania potencjału genotoksycznego obejmują szereg testów in vitro i in vivo, m.in. test Amesa, test mikrojądrowy, test aberracji chromosomowych czy test kometowy. W farmakologii klinicznej ocena genotoksyczności jest obligatoryjnym elementem badań przedklinicznych nowych związków chemicznych przed ich wprowadzeniem do badań z udziałem ludzi.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Mucosolvan 30 mg
Badania przedkliniczne ambroksolu chlorowodorku, substancji czynnej preparatu Mucosolvan, wykazały niski wskaźnik toksyczności ostrej oraz szeroki margines bezpieczeństwa przy stosowaniu terapeutycznym. W badaniach toksyczności po podaniu wielokrotnym NOAEL wynosiły: 150 mg/kg mc/dobę u myszy (4 tygodnie), 50 mg/kg mc/dobę u szczurów (52 i 78 tygodni), 40 mg/kg mc/dobę u królików (26 tygodni) oraz 10 mg/kg mc/dobę u psów (52 tygodnie). Nie stwierdzono toksyczności narządowej ani ciężkich działań niepożądanych po podaniu dożylnym w dawkach do 64 mg/kg mc/dobę u szczurów i do 120 mg/kg mc/dobę u psów. Ambroksol nie wykazywał działania teratogennego ani embriotoksycznego w badaniach na szczurach i królikach, a NOAEL dla rozwoju potomstwa wynosił 50 mg/kg mc/dobę, przy czym dawka 500 mg/kg mc/dobę wiązała się z niewielkimi efektami toksycznymi, takimi jak spowolniony przyrost masy ciała i mniejsza liczebność miotu.
aberracja chromosomowa, ambroksolu chlorowodorek, badanie histopatologiczne, badanie toksyczności, dawka terapeutyczna, działanie embriotoksyczne, działanie mutagenne, działanie niepożądane, działanie teratogenne, NOAEL, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa leku, rozwój okołoporodowy, ryzyko onkogenne, szpik kostny, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczność miejscowa, toksyczność ogólnoustrojowa, toksyczność ostra, toksyczność reprodukcyjna, wlew dożylny - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Clopizam 200 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa klozapiny (substancji czynnej Clopizam) obejmowały szeroki zakres analiz farmakologicznych, toksykologicznych, genotoksycznych oraz kancerogennych. Wyniki konwencjonalnych badań farmakologicznych nie wykazały istotnych działań niepożądanych na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy ani ośrodkowy układ nerwowy. Analizy toksyczności po wielokrotnym podaniu substancji czynnej nie ujawniły zmian biochemicznych, hematologicznych ani histopatologicznych, które mogłyby ograniczać stosowanie leku w zalecanych dawkach terapeutycznych. Testy genotoksyczności nie potwierdziły potencjału mutagennego ani uszkodzeń DNA, a badania kancerogenności na modelach zwierzęcych nie wykazały zwiększonego ryzyka rozwoju nowotworów przy dawkach odpowiadających terapii u ludzi.
aberracja chromosomowa, badanie farmakologiczne, ciąża, genotoksyczność, klozapina, laktacja, ośrodkowy układ nerwowy, parametr biochemiczny, płodność, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, toksyczność po podaniu wielokrotnym, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie DNA, wpływ na rozrodczość, zmiana histopatologiczna, zmiana nowotworowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Cerebrolysin 215,2 mg/ml
Przedkliniczna ocena bezpieczeństwa produktu leczniczego Cerebrolysin (215,2 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań i infuzji), zawierającego mieszaninę peptydów pochodzących z mózgu świni, wykazała brak istotnych zagrożeń dla zdrowia człowieka. Badania farmakologiczne nie ujawniły negatywnego wpływu na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy ani ośrodkowy układ nerwowy. Wielokrotne podawanie preparatu w różnych dawkach nie powodowało klinicznie istotnych objawów toksyczności narządowej, a badania laboratoryjne i histopatologiczne nie wykazały patologicznych zmian u zwierząt laboratoryjnych. Testy genotoksyczności, w tym mutacje genowe in vitro i in vivo oraz aberracje chromosomowe, nie potwierdziły działania mutagennego ani genotoksycznego Cerebrolysinu. Długoterminowe badania na modelach zwierzęcych nie wykazały zwiększonego ryzyka nowotworów, a ocena wpływu na reprodukcję nie wykazała teratogenności ani zaburzeń płodności. Kompleksowa analiza danych przedklinicznych potwierdza korzystny profil bezpieczeństwa produktu, co stanowi istotną podstawę do dalszych badań klinicznych i stosowania terapeutycznego.
aberracje chromosomowe, badania farmakologiczne bezpieczeństwa, badanie histopatologiczne, Cerebrolysin, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, mutacje genowe, ośrodkowy układ nerwowy, peptydy z mózgu świni, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, rozwój nowotworu, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodkowo-płodowy, toksyczność narządowa, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wielokrotna, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie DNA, zaburzenia płodności, zmiany nowotworowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Krople żołądkowe –
Produkt leczniczy Krople żołądkowe to preparat złożony zawierający nalewki z kozłka (Valerianae tinctura), mięty pieprzowej z olejkiem eterycznym (Menthae piperitae tinctura cum menthae piperitae aetheroleo), intraktum z dziurawca (Hyperici intractum) oraz nalewkę gorzką (Amara tinctura) sporządzoną z korzenia goryczki, liścia bobrka i owocni pomarańczy gorzkiej. Preparat dostępny jest w formie kropli doustnych i zawiera wysoką zawartość etanolu w zakresie 65,0% ÷ 75,0% (v/v), co stanowi istotny czynnik do rozważenia przy ocenie bezpieczeństwa stosowania, zwłaszcza u pacjentów z przeciwwskazaniami do spożycia alkoholu.
etanol, intraktum z dziurawca, korzeń goryczki, krople doustne, lek ziołowy, liść bobrka, nalewka gorzka, nalewka z kozłka, nalewka z mięty pieprzowej, owocnia pomarańczy gorzkiej, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, toksyczność ostra, toksyczność przedkliniczna, toksyczność przewlekła, toksyczny wpływ na reprodukcję - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Symgliptin 25 mg
Badania przedkliniczne sytagliptyny, substancji czynnej preparatu Symgliptin, wykazały toksyczność narządową (wątroba, nerki) u gryzoni jedynie przy ekspozycji przekraczającej 58-krotnie poziom terapeutyczny u ludzi, przy czym przy 19-krotnym przekroczeniu nie stwierdzono nieprawidłowości, co wskazuje na szeroki margines bezpieczeństwa. U szczurów obserwowano zmiany w obrębie siekaczy przy ekspozycji >67×, jednak ich znaczenie kliniczne pozostaje nieustalone. U psów przy około 23-krotnym przekroczeniu dawki terapeutycznej odnotowano przemijające objawy neurotoksyczne (m.in. ataksja, drżenie, zwiększone ślinienie) oraz niewielkie zwyrodnienie mięśni szkieletowych, natomiast przy 6-krotnym przekroczeniu nie zaobserwowano tych efektów. Sytagliptyna nie wykazała potencjału genotoksycznego, a działanie rakotwórcze było ograniczone do gruczolaków i raków wątroby u szczurów przy ekspozycji >58×, co wiązało się z przewlekłą hepatotoksycznością i nie jest uznawane za istotne klinicznie ze względu na szeroki margines bezpieczeństwa.
ataksja, działanie hepatotoksyczne, działanie karcynogenne, genotoksyczność, margines bezpieczeństwa, narażenie ustrojowe, neurotoksyczność, nieprawidłowości siekaczy, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, przenikanie do mleka, rak wątroby, stężenie w mleku, sytagliptyna, toksyczność narządowa, toksyczność reprodukcyjna, zniekształcenia żeber, zwyrodnienie mięśni - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Bisoprolol VP 5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa bisoprololu fumaranu wykazały korzystny profil toksyczności przewlekłej, bez istotnych efektów toksycznych przy długotrwałym stosowaniu. Testy genotoksyczności in vitro i in vivo nie potwierdziły działania mutagennego ani klastogennego, a badania karcinogenności nie wykazały zwiększonego ryzyka nowotworów. Warto podkreślić, że bisoprolol nie wykazuje działania teratogennego, mimo obserwowanych efektów toksycznych na rozwój zarodków i płodów, takich jak zwiększona resorpcja zarodków, zmniejszona masa urodzeniowa potomstwa oraz opóźnienie rozwoju fizycznego, które pojawiały się przy podawaniu dużych dawek ciężarnym samicom zwierząt doświadczalnych.
beta-adrenolityk, bisoprolol fumaran, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, genotoksyczność, karcinogenność, potencjał genotoksyczny, resorpcja zarodków, rozwój płodowy, ryzyko onkogenne, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność zarodkowo-płodowa, układ adrenergiczny, wada wrodzona - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ambroxol Aflofarm 30 mg/5 ml
Badania przedkliniczne ambroksolu chlorowodorku wykazały niski wskaźnik ostrej toksyczności po podaniu doustnym u różnych gatunków zwierząt, z dawkami bezobjawowymi wynoszącymi odpowiednio 150 mg/kg u myszy, 50 mg/kg u szczurów, 40 mg/kg u królików oraz 50 mg/kg u psów. Nie stwierdzono toksycznego wpływu na narządy ani działania embriotoksycznego i teratogennego przy dawkach do 3000 mg/kg u szczurów i 200 mg/kg u królików. Ponadto, podanie ambroksolu w dawkach do 500 mg/kg nie wpływało negatywnie na płodność szczurów obu płci, a dawka 50 mg/kg nie powodowała działań niepożądanych u potomstwa w okresie okołoporodowym i postnatalnym.
ambroksol chlorowodorek, badanie farmakologiczne, działanie embriotoksyczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, działanie toksyczne, genotoksyczność, kancerogenność, mutagenność, ostra toksyczność, potencjał genotoksyczny, rozwój okołoporodowy, rozwój postnatalny, substancja mukolityczna, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na rozród, wpływ na płodność - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – SmofKabiven
Produkt leczniczy SmofKabiven, będący emulsją do infuzji zawierającą mieszaninę aminokwasów, glukozy, tłuszczów (w tym oleju sojowego, triglicerydów średniołańcuchowych, oleju z oliwek oraz oleju rybiego bogatego w omega-3) oraz elektrolitów, został poddany ocenie bezpieczeństwa na podstawie badań poszczególnych składników. Dane niekliniczne, obejmujące toksyczność po podaniu wielokrotnym, potencjał genotoksyczny oraz toksyczność reprodukcyjną, nie wykazały istotnych zagrożeń dla człowieka. W szczególności nie stwierdzono działania teratogennego ani embriotoksycznego, a także negatywnego wpływu na płodność i zdolności rozrodcze przy stosowaniu w stężeniach fizjologicznych jako leczenie substytucyjne.
aminokwasy, badania farmakologiczne, badania niekliniczne, badania przedkliniczne, działanie anafilaktyczne, działanie embriotoksyczne, działanie teratogenne, działanie uczulające, emulsja do infuzji, emulsja tłuszczowa, glicerofosforan sodu, leczenie substytucyjne, martwica tkanek, omega-3 kwasy tłuszczowe, podanie domięśniowe, podanie dotętnicze, potencjał genotoksyczny, preparat żywieniowy, reakcja zapalna, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, tolerancja miejscowa, triglicerydy nasyconych kwasów tłuszczowych, właściwości alergizujące, wpływ teratogenny, zdolności rozrodcze - Leksykon substancji czynnych
Pentaerytrytol – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa pentaerytrytylu tetraazotanu, substancji czynnej preparatu Pentaerythritol Compositum (20 mg pentaerytrytylu tetraazotanu w połączeniu z 0,5 mg glicerolu triazotanu), wykazały akceptowalny profil bezpieczeństwa. Ocena farmakologiczna nie ujawniła niekorzystnych efektów na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy ani ośrodkowy układ nerwowy. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym na modelach zwierzęcych nie wykazały istotnych odchyleń biochemicznych, hematologicznych ani histopatologicznych, co potwierdza brak klinicznie istotnych działań toksycznych przy stosowaniu zgodnym z zaleceniami.
aberracja chromosomowa, badania farmakologiczne bezpieczeństwa, badania przedkliniczne, dawka terapeutyczna, działanie rakotwórcze, glicerolu triazotan, mutacja genowa, ośrodkowy układ nerwowy, parametry biochemiczne, pentaerytrytylu tetraazotan, potencjał genotoksyczny, potencjał kancerogenny, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodkowo-płodowy, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, układ sercowo-naczyniowy, zmiany histopatologiczne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Artilla 0,075 mg + 0,02 mg
Produkt leczniczy Artilla, zawierający 0,075 mg gestodenu oraz 0,020 mg etynyloestradiolu, przeszedł kompleksowe badania przedkliniczne oceniające jego bezpieczeństwo. Standardowe testy farmakologiczne nie wykazały istotnych zagrożeń dla kluczowych układów fizjologicznych przy stosowaniu zgodnym z zaleceniami. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym potwierdziły brak szkodliwych efektów kumulacyjnych oraz niekorzystnego wpływu na funkcje organizmu w dawkach terapeutycznych. Ponadto, testy genotoksyczności nie wykazały mutagennego ani klastogennego działania składników, a badania rakotwórczości nie potwierdziły zwiększonego ryzyka nowotworów przy długotrwałej ekspozycji na gestoden i etynyloestradiol. Ocena wpływu na reprodukcję również nie wskazała na toksyczne działanie na płodność, rozwój zarodka, płodu oraz rozwój pourodzeniowy.
aberracja chromosomowa, badanie farmakologiczne, badanie przedkliniczne, dawka terapeutyczna, działanie rakotwórcze, efekt kumulacyjny, gestoden i etynyloestradiol, guz hormonozależny, mutacja genowa, nowotwór hormonozależny, potencjał genotoksyczny, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodka i płodu, ryzyko rozwoju nowotworu, steroid płciowy, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na reprodukcję, uszkodzenie DNA, uszkodzenie materiału genetycznego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Mydocalm forte 150 mg
Dane przedkliniczne dotyczące tolperyzonu chlorowodorku, substancji czynnej preparatu Mydocalm Forte, obejmują konwencjonalne badania farmakologiczne oceniające bezpieczeństwo stosowania, toksyczność po podaniu wielokrotnym, potencjał genotoksyczny oraz wpływ na funkcje reprodukcyjne. Wyniki nie wykazały szczególnego zagrożenia dla człowieka, a działania toksyczne pojawiały się jedynie przy dawkach znacznie przekraczających maksymalne dawki terapeutyczne stosowane u ludzi. W badaniach przedklinicznych dawki toksyczne wynosiły 500 mg/kg masy ciała u szczurów oraz 250 mg/kg u królików, co jest wielokrotnie wyższe niż dawki terapeutyczne, co wskazuje na minimalne ryzyko działań niepożądanych przy standardowym stosowaniu leku.
badanie farmakologiczne, badanie przedkliniczne, dawka terapeutyczna, działanie embriotoksyczne, działanie genotoksyczne, działanie niepożądane, działanie toksyczne, ekspozycja na lek, funkcja reprodukcyjna, Mydocalm Forte, podanie wielokrotne, potencjał genotoksyczny, praktyka kliniczna, profil bezpieczeństwa, substancja czynna, toksyczność po podaniu wielokrotnym, tolperyzon chlorowodorek - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Belaristo 5 mg
Przedkliniczne badania bursztynianu solifenacyny, substancji czynnej leku Belaristo, wykazały akceptowalny profil bezpieczeństwa farmakologicznego i toksykologicznego. Testy obejmowały ocenę wpływu na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy oraz ośrodkowy układ nerwowy, nie ujawniając istotnych zagrożeń. Badania genotoksyczności i karcynogenności dały wyniki negatywne, co potwierdza brak potencjału mutagennego i rakotwórczego. W badaniach toksyczności reprodukcyjnej nie stwierdzono bezpośredniego ryzyka dla ludzi, jednak zaobserwowano efekty zależne od dawki podczas podawania solifenacyny samicom w okresie laktacji, takie jak zmniejszenie liczby żywych urodzeń, obniżenie masy urodzeniowej potomstwa oraz spowolnienie rozwoju fizycznego noworodków.
aberracja chromosomowa, antagonista receptorów muskarynowych, badanie farmakokinetyczne, badanie farmakologiczne, badanie pourodzeniowe, badanie prenatalne, badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, bursztynian solifenacyny, działanie farmakologiczne, działanie rakotwórcze, ekspozycja osoczowa, mutacja genowa, okres laktacji, ośrodkowy układ nerwowy, populacja pediatryczna, potencjał genotoksyczny, potencjał karcynogenny, solifenacyna w ciąży, test genotoksyczności, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy - Leksykon substancji czynnych
Ekstrakt z liści babki lancetowatej – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Produkt leczniczy Plantagis zawiera ekstrakt z liści babki lancetowatej (Plantaginis lanceolatae folii extractum) w stężeniu 4,34 g/10 ml syropu (ekstrakt 1:7, rozpuszczalnik ekstrakcyjny – mieszanina wody i etanolu 95:5). W dokumentacji brak jest danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania substancji czynnej, w tym badań toksyczności ostrej, toksyczności po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności, potencjalnego działania rakotwórczego oraz wpływu na reprodukcję. Zawartość etanolu w produkcie nie przekracza 1,54%, a w 10 ml syropu znajduje się także 65,5 mg benzoesanu sodu oraz 7,99 g sacharozy, co może mieć wpływ na profil bezpieczeństwa preparatu.
benzoesan sodu, działanie rakotwórcze, ekstrakt z liści babki lancetowatej, genotoksyczność, Plantagis, potencjał genotoksyczny, potencjał kancerogenny, profil bezpieczeństwa, rozpuszczalnik ekstrakcyjny, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność przewlekła, toksyczny wpływ na reprodukcję, wpływ na reprodukcję - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – OeparolMed Biotyna 10 mg
Biotyna, będąca składnikiem aktywnym produktu leczniczego OeparolMed Biotyna (10 mg, tabletki), została poddana kompleksowym badaniom przedklinicznym oceniającym jej bezpieczeństwo. Standardowe testy farmakologiczne nie wykazały negatywnego wpływu na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy ani nerwowy. Badania toksyczności po wielokrotnym podaniu, nawet przy dawkach znacznie przekraczających terapeutyczne, nie ujawniły istotnych zmian patologicznych w narządach wewnętrznych ani zaburzeń parametrów biochemicznych i hematologicznych. Testy genotoksyczności i rakotwórczości potwierdziły brak mutagennego, genotoksycznego oraz onkogennego potencjału biotyny w modelach in vitro i in vivo.
aberracja chromosomowa, badanie przedkliniczne, bezpieczeństwo stosowania leku, biotyna, dawka terapeutyczna, działanie fetotoksyczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, ekspozycja terapeutyczna, farmakologia bezpieczeństwa, mutacja genowa, parametry biochemiczne, parametry hematologiczne, potencjał genotoksyczny, profil bezpieczeństwa, rozwój embrionalny, rozwój płodu, test genotoksyczności, toksyczność narządowa, toksyczność po wielokrotnym podaniu, układ nerwowy, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie materiału genetycznego, wada wrodzona, wpływ na reprodukcję - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Adartrel 0,25 mg
Dane przedkliniczne dotyczące ropinirolu wskazują na toksyczność związaną z jego farmakologicznym mechanizmem działania, obejmującą zmiany zachowania, hipoprolaktynemię, obniżenie ciśnienia tętniczego, bradykardię, opadanie powiek oraz ślinienie się. W badaniach długoterminowych na szczurach albinosach przy dawce 50 mg/kg/dobę zaobserwowano degenerację siatkówki, prawdopodobnie związaną ze zwiększoną ekspozycją na światło. Ropinirol nie wykazuje działania genotoksycznego w testach in vitro i in vivo. W badaniach rakotwórczych u myszy i szczurów (dawki do 50 mg/kg/dobę) nie stwierdzono działania rakotwórczego u myszy, natomiast u szczurów zaobserwowano rozrost komórek Leydiga i gruczolaka jądra, co jest efektem hipoprolaktynemii i zjawiskiem specyficznym gatunkowo, nieistotnym klinicznie dla ludzi.
badanie in vitro, badanie in vivo, badanie toksykologiczne, ciśnienie tętnicze krwi, degeneracja siatkówki, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, farmakologia bezpieczeństwa, gruczolak jądra, hipoprolaktynemia, IC50, kanał hERG, kardiotoksyczność, komórki Leydiga, mechanizm działania farmakologicznego, organogeneza, potencjał genotoksyczny, ropinirol, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność zarodkowo-płodowa, wady wrodzone palców - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ossmiq 100 mg
Dane przedkliniczne dotyczące pozakonazolu, substancji czynnej leku Ossmiq, wskazują na profil toksyczności charakterystyczny dla azolowych leków przeciwgrzybiczych, głównie związany z hamowaniem syntezy hormonów steroidowych. W badaniach toksyczności po podaniu wielokrotnym u szczurów i psów zaobserwowano zahamowanie czynności nadnerczy przy ekspozycji równoważnej lub wyższej niż po dawkach terapeutycznych u ludzi. U psów wystąpiła fosfolipidoza neuronów przy stężeniach poniżej dawek terapeutycznych, jednak nie potwierdzono tego zjawiska u małp po rocznym podawaniu. W badaniach neurotoksyczności trwających 12 miesięcy nie stwierdzono wpływu na ośrodkowy ani obwodowy układ nerwowy przy ekspozycjach przekraczających poziomy terapeutyczne. W dwuletnich badaniach na szczurach odnotowano fosfolipidozę płuc prowadzącą do rozszerzenia i niedrożności pęcherzyków, choć jej kliniczne znaczenie dla ludzi pozostaje niejasne. Farmakologiczne badania bezpieczeństwa u małp nie wykazały wpływu na zapis EKG, w tym odstępy QT i QTc, nawet przy stężeniach 8,5-krotnie wyższych niż terapeutyczne, natomiast u szczurów i małp zaobserwowano wzrost ciśnienia tętniczego do 29 mmHg przy stężeniach odpowiednio 2,1- i 8,5-krotnie wyższych niż terapeutyczne.
azolowy lek przeciwgrzybiczny, ciśnienie skurczowe, ciśnienie tętnicze, czynność nadnerczy, dekompensacja serca, dystocja, działanie embriotoksyczne, działanie genotoksyczne, fosfolipidoza neuronów, fosfolipidoza płuc, hormon steroidowy, neurotoksyczność, obwodowy układ nerwowy, odstęp QT, pęcherzyk płucny, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, powiększenie komór mózgu, pozakonazol, steroidogeneza, toksyczność po podaniu wielokrotnym, układ sercowo-naczyniowy, zaburzenie neurologiczne, zapis elektrokardiograficzny - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Nagietek fix –
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa produktu leczniczego Nagietek fix, zawierającego kwiat nagietka (Calendula officinalis L.), wykazały brak potencjału genotoksycznego oraz kancerogennego. Testy genotoksyczności przeprowadzono z użyciem płynnego wyciągu z kwiatu nagietka rozpuszczonego w 60% etanolu, co potwierdziło bezpieczeństwo stosowania pod kątem wpływu na materiał genetyczny. Również badania kancerogenności, choć oparte na niezidentyfikowanym wyciągu, nie wykazały ryzyka rozwoju nowotworów przy długotrwałym stosowaniu. Brak jest natomiast danych dotyczących toksyczności reprodukcyjnej, co ogranicza pełną ocenę bezpieczeństwa w kontekście płodności, rozwoju zarodka i płodu oraz ciąży.
badanie genotoksyczności, badanie kancerogenności, badanie przedkliniczne, calendula officinalis, kwiat nagietka, nagietek fix, potencjał genotoksyczny, potencjał kancerogenny, produkt roślinny, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodka, toksyczność organowa, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, wpływ na płodność - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Simvagen 40 40 mg
Symwastatyna, substancja czynna preparatu Simvagen 40, została poddana szerokim badaniom przedklinicznym, które potwierdziły jej akceptowalny profil bezpieczeństwa. Badania farmakodynamiczne nie wykazały istotnych zagrożeń poza tymi wynikającymi z mechanizmu działania jako inhibitora reduktazy HMG-CoA, co wpływa na syntezę cholesterolu. Testy toksyczności po podaniu wielokrotnym na modelach zwierzęcych nie wykazały dodatkowych zagrożeń, a parametry biochemiczne, hematologiczne i histopatologiczne pozostawały w normie przy stosowaniu zalecanych dawek terapeutycznych. Standardowe badania genotoksyczności, obejmujące testy mutacji genowych in vitro oraz aberracji chromosomowych in vivo i in vitro, nie wykazały potencjału genotoksycznego, co jest istotne dla bezpieczeństwa terapii długoterminowej.
aberracja chromosomowa, badanie przedkliniczne, dawka terapeutyczna, genotoksyczność, inhibitor reduktazy HMG-CoA, mechanizm farmakologiczny, mutacja genowa, potencjał genotoksyczny, potencjał karcinogenny, profil bezpieczeństwa, rakotwórczość, Simvagen, symwastatyna, synteza cholesterolu, teratogenność, toksyczność reprodukcyjna, zniekształcenie płodu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Simvacard 40 40 mg
Przedkliniczne badania symwastatyny, substancji czynnej Simvacard 40, potwierdziły jej bezpieczeństwo stosowania, wykazując zgodność efektów farmakodynamicznych z mechanizmem hamowania reduktazy HMG-CoA, co prowadzi do obniżenia syntezy cholesterolu. Badania toksyczności wielokrotnych dawek na różnych gatunkach zwierząt nie ujawniły dodatkowych zagrożeń poza przewidywanymi efektami farmakologicznymi. Testy genotoksyczności in vitro i in vivo nie wykazały potencjału mutagennego, a długoterminowe badania karcynogenności potwierdziły brak ryzyka rozwoju nowotworów przy stosowaniu dawek terapeutycznych. Ocena wpływu na reprodukcję u szczurów i królików wykazała brak teratogenności, negatywnego wpływu na płodność oraz prawidłowy rozwój potomstwa po ekspozycji na maksymalną tolerowaną dawkę symwastatyny.
badanie farmakodynamiczne, badanie genotoksyczne, badanie toksyczności, działanie niepożądane statyn, inhibitor reduktazy HMG-CoA, karcynogenność, mechanizm farmakologiczny, miopatia, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, potencjał teratogenny, reduktaza HMG-CoA, statyna, symwastatyna, synteza cholesterolu, toksyczność reprodukcyjna, zaburzenie funkcji wątroby - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Biostrepta 1250 j.m. + 15000 j.m.
Preparat Biostrepta, zawierający 15 000 IU streptokinazy oraz 1 250 IU streptodornazy w jednym czopku, przeszedł kompleksowe badania przedkliniczne mające na celu ocenę bezpieczeństwa stosowania u ludzi. Badania farmakologiczne nie wykazały istotnych działań niepożądanych na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy ani ośrodkowy układ nerwowy. Długotrwałe podawanie preparatu w badaniach na zwierzętach nie ujawniło toksyczności przewlekłej, a testy genotoksyczności in vitro i in vivo potwierdziły brak potencjału mutagennego. Ponadto, badania karcynogenności nie wykazały zwiększonego ryzyka rozwoju nowotworów przy stosowaniu preparatu w dawkach terapeutycznych.
badanie farmakologiczne, badanie przedkliniczne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, efekt farmakodynamiczny, indukcja procesu nowotworowego, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał genotoksyczny, potencjał karcynogenny, rozwój pourodzeniowy, streptokinaza i streptodornaza, test genotoksyczności, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność zarodkowo-płodowa, układ sercowo-naczyniowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Dermovate 0,5 mg/ml
Dane przedkliniczne dotyczące klobetazolu propionianu, substancji czynnej produktu Dermovate 0,5 mg/ml (roztwór na skórę), nie wykazały potencjału genotoksycznego w testach in vitro na komórkach bakteryjnych. Brak jest jednak długoterminowych badań na modelach zwierzęcych oceniających ryzyko karcynogenezy. W badaniach na szczurach podskórne podawanie dawek od 6,25 do 50 mcg/kg mc./dobę nie wpływało na proces krycia, natomiast najwyższa dawka 50 mcg/kg mc./dobę wiązała się ze zmniejszeniem płodności, co wskazuje na zależny od dawki wpływ na parametry reprodukcyjne. Kompleksowe badania teratogenności wykazały, że podawanie klobetazolu w dawkach 1-400 mcg/kg mc./dobę u myszy, szczurów i królików powodowało uszkodzenia płodu, rozszczep wargi i podniebienia oraz wewnątrzmaciczne opóźnienie wzrostu.
badanie in vitro, działanie embriotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, ekspozycja systemowa, karcynogeneza, klobetazol propionian, komórka bakteryjna, opóźnienie rozwoju, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, rozszczep wargi i podniebienia, roztwór na skórę, uszkodzenie materiału genetycznego, wewnątrzmaciczne opóźnienie wzrostu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Acodin 150 Junior (50 mg + 7,5 mg)/5 ml
Produkt leczniczy ACODIN 150 Junior w formie syropu zawiera dekstrometorfanu bromowodorek (7,5 mg/5 ml) oraz dekspantenol (50 mg/5 ml). Przeprowadzone badania przedkliniczne, obejmujące testy toksykologiczne na modelach zwierzęcych, nie wykazały specyficznych zagrożeń toksykologicznych dla człowieka przy stosowaniu tych substancji w dawkach terapeutycznych. Badania farmakologiczne bezpieczeństwa potwierdziły brak istotnego negatywnego wpływu na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy oraz ośrodkowy układ nerwowy, co wskazuje na korzystny profil bezpieczeństwa preparatu w zakresie stosowanych dawek.
badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, badanie genotoksyczności, badanie karcinogenności, badanie toksyczności reprodukcyjnej, badanie toksykologiczne, dekspantenol, dekstrometorfanu bromowodorek, model zwierzęcy, ośrodkowy układ nerwowy, parametr rozrodczy, parametr rozwojowy, potencjał genotoksyczny, potencjał karcinogenny, potencjał rakotwórczy, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodka i płodu, test in vitro, test in vivo, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie materiału genetycznego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Erlis 20 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa tadalafilu, substancji czynnej leku Erlis, wykazały brak istotnych zagrożeń toksycznych, genotoksycznych oraz rakotwórczych przy dawkach znacznie przekraczających terapeutyczne stosowane u ludzi. W badaniach na szczurach i myszach nie zaobserwowano działania teratogennego, embriotoksycznego ani fetotoksycznego nawet przy dawkach do 1000 mg/kg/dobę, co stanowi szeroki margines bezpieczeństwa w stosunku do standardowej dawki 20 mg u ludzi. Dodatkowo, dawka 30 mg/kg/dobę u szczurów nie wywołała zauważalnych efektów toksycznych w rozwoju przed- i pourodzeniowym, a wartość AUC u ciężarnych szczurów była około 18-krotnie wyższa niż u ludzi, co potwierdza niskie ryzyko toksyczności reprodukcyjnej.
badanie farmakologiczne, badanie przedkliniczne, działanie embriotoksyczne, działanie fetotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, efekt niepożądany, genotoksyczność, lek niezwiązany, pole pod krzywą stężenia, potencjał genotoksyczny, profil bezpieczeństwa leku, rozwój przedurodzeniowy i pourodzeniowy, tadalafil, toksyczność ogólnoustrojowa, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, wpływ na rozrodczość, zaburzenie płodności, zanik nabłonka kanalików nasiennych, zastosowanie kliniczne, zmniejszenie spermatogenezy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Teikoplanina BRADEX 200 mg* *odpowiada 200 000 IU
Przedkliniczne badania teikoplaniny wykazały, że wielokrotne podanie pozajelitowe tego antybiotyku glikopeptydowego u szczurów i psów powoduje nefrotoksyczność o charakterze odwracalnym, zależną od dawki. W badaniach na świnkach morskich zaobserwowano pogorszenie funkcji ślimaka i układu przedsionkowego bez widocznych uszkodzeń morfologicznych, co sugeruje konieczność ostrożności u pacjentów z zaburzeniami słuchu lub równowagi. W zakresie bezpieczeństwa reprodukcyjnego, podskórne podawanie teikoplaniny szczurzym dawkach do 40 mg/kg/dobę nie wpływało negatywnie na płodność, a teratogenność nie została wykazana przy dawkach do 200 mg/kg/dobę u szczurów i do 15 mg/kg/dobę u królików. Jednak dawki ≥100 mg/kg/dobę wiązały się ze zwiększoną częstością martwych urodzeń i śmiertelnością noworodków (200 mg/kg/dobę). Dawki ≤50 mg/kg/dobę nie wykazywały tych niekorzystnych efektów.
antybiotyk glikopeptydowy, badanie przedkliniczne, działanie drażniące, działanie nefrotoksyczne, działanie ototoksyczne, funkcja rozrodcza, martwy płód, nefrotoksyczność, okres okołoporodowy, ototoksyczność, podanie domięśniowe, podanie podskórne, potencjał genotoksyczny, reakcja alergiczna, śmiertelność noworodków, teikoplanina, układ przedsionkowy, wpływ teratogenny - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Minoxidil Doppelherz dla mężczyzn 50 mg/g
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa minoksydylu w postaci pianki 50 mg/g (Minoxidil Doppelherz dla mężczyzn) wykazały brak istotnego ryzyka toksycznego, genotoksycznego oraz rakotwórczego przy stosowaniu zgodnym z zaleceniami. Badania farmakologiczne i toksykologiczne po wielokrotnym podaniu nie ujawniły szczególnych zagrożeń dla człowieka. W badaniach reprodukcyjnych na szczurach i królikach zaobserwowano toksyczne działanie na ciężarne samice oraz ryzyko dla płodu, jednak przy dawkach od 19 do 570-krotnie przekraczających ekspozycję terapeutyczną u ludzi, co wskazuje na niskie prawdopodobieństwo toksycznego wpływu na płód ludzki. W badaniach płodności podawanie minoksydylu w dawkach ≥3 mg/kg m.c./dobę (≥8-krotność ekspozycji u ludzi) doustnie oraz >9 mg/kg m.c. (≥25-krotność ekspozycji u ludzi) podskórnie skutkowało zmniejszeniem liczby zapłodnień, implantacji zarodków i żywych urodzeń.
alkohol cetylowy, alkohol stearylowy, badanie genotoksyczności, badanie przedkliniczne, badanie teratogenne, bezpieczeństwo farmakologiczne, butylohydroksytoluen, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, ekspozycja terapeutyczna, etanol bezwodny, implantacja zarodka, minoksydyl, piana na skórę, płodność, potencjał genotoksyczny, rozwój płodu, substancja pomocnicza, toksyczność po wielokrotnym podaniu, toksyczność reprodukcyjna, toksykologia reprodukcyjna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Asentra 100 mg
Przeprowadzone badania przedkliniczne sertraliny (substancji czynnej leku Asentra) wykazały brak istotnych zagrożeń toksycznych, genotoksycznych oraz rakotwórczych, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania leku u ludzi. W badaniach reprodukcyjnych na modelach zwierzęcych nie stwierdzono działania teratogennego ani negatywnego wpływu na płodność samców. Zaobserwowano jednak fetotoksyczność objawiającą się skróceniem przeżycia i zmniejszeniem masy ciała młodych osobników, co najprawdopodobniej wynikało z toksycznego wpływu sertraliny na organizm matki, a nie bezpośredniego działania na płód. Ekspozycja in utero po 15. dniu ciąży wiązała się ze zwiększoną śmiertelnością okołoporodową, jednak nie wskazuje to na istotne ryzyko dla ludzi.
Asentra, badanie bezpieczeństwa farmakologicznego, badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, dojrzewanie płciowe, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, ekspozycja in utero, fetotoksyczność, odwodnienie, opóźnienie rozwojowe, potencjał genotoksyczny, profil bezpieczeństwa, sertralina, śmiertelność okołoporodowa, substancja czynna, toksyczność po podaniu wielokrotnym, wpływ na reprodukcję, wydzielina z nosa, zmniejszony przyrost masy ciała - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Flexbumin 200 g/l 200 g/l
Albumina ludzka, będąca głównym składnikiem Flexbumin 200 g/l, jest fizjologicznym białkiem osocza o działaniu identycznym jak endogenna albumina. Badania toksyczności po podaniu jednokrotnym na modelach zwierzęcych nie pozwalają na precyzyjne określenie dawek toksycznych ani śmiertelnych, jednak nie wykazano objawów ostrej toksyczności. Ze względu na powstawanie przeciwciał przeciwko albuminie ludzkiej, standardowe badania toksyczności po podaniu wielokrotnym na zwierzętach są metodologicznie niewykonalne.
Dane przedkliniczne nie wykazały działania onkogennego, mutagennego ani genotoksycznego albuminy ludzkiej. Nie stwierdzono również toksycznego wpływu na zarodek, płód ani procesy rozrodcze w badaniach na zwierzętach. Profil bezpieczeństwa Flexbumin 200 g/l jest korzystny, co potwierdza jego fizjologiczny charakter i brak dowodów na toksyczność ostrą, mutagenność, kancerogenność oraz toksyczność reprodukcyjną. Produkt można uznać za bezpieczny w stosowaniu zgodnie z dostępnymi danymi przedklinicznymi.
albumina endogenna, albumina ludzka, albumina osoczowa, bezpieczeństwo przedkliniczne, dawka śmiertelna, dawka toksyczna, działanie kancerogenne, działanie mutagenne, działanie onkogenne, działanie toksyczne, potencjał genotoksyczny, profil bezpieczeństwa, składnik osocza, toksyczność ostra, toksyczność pojedynczej dawki, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wielokrotnego podania - Leksykon substancji czynnych
Dapoksetyna – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Dapoksetyna, substancja czynna produktu leczniczego Priligy (dostępnego w dawkach 30 mg i 60 mg), została poddana szerokim badaniom przedklinicznym obejmującym farmakologiczną ocenę bezpieczeństwa, toksykologię dawki wielokrotnej, genotoksyczność, rakotwórczość, potencjał uzależniający, skutki odstawienia, fototoksyczność oraz wpływ na reprodukcję. Badania przeprowadzono na różnych gatunkach zwierząt (myszy, szczury, króliki, psy, małpy) przy zastosowaniu najwyższych tolerowanych dawek, często przekraczających 100-krotność dawki stosowanej u ludzi. Farmakokinetyczne wskaźniki ekspozycji (Cmax, AUC0-24h) przy maksymalnych dawkach tolerowanych u zwierząt były zbliżone lub wyższe niż u ludzi przy maksymalnej dawce 60 mg. W badaniach długoterminowych na szczurach (225 mg/kg/dobę przez 2 lata) i myszach transgenicznych Tg.rasH2 (100-200 mg/kg/dobę) nie wykazano potencjału rakotwórczego, a ekspozycja mierzona AUC była dwukrotnie wyższa lub niższa niż u ludzi odpowiednio. Badania reprodukcyjne na szczurach nie wykazały wpływu na płodność, rozrodczość ani morfologię narządów rozrodczych, a badania na szczurach i królikach nie potwierdziły embriotoksyczności ani fetotoksyczności.
badanie rakotwórczości, bezpieczeństwo przedkliniczne, biokonwersja dapoksetyny, dapoksetyna, ekspozycja farmakologiczna, embriotoksyczność, fetotoksyczność, fototoksyczność, maksymalna tolerowana dawka, mysz transgeniczna, narażenie organizmu, potencjał genotoksyczny, potencjał uzależniający, Priligy, stan stacjonarny, toksykologia dawki wielokrotnej, toksykologia genetyczna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Amotaks 1 g
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa amoksycyliny trójwodnej, substancji czynnej preparatu Amotaks 1 g, wykazały korzystny profil bezpieczeństwa bez istotnych niepożądanych efektów toksycznych po wielokrotnym podaniu. Testy genotoksyczności nie potwierdziły działania mutagennego ani zdolności do wywoływania aberracji chromosomowych, co eliminuje ryzyko uszkodzeń DNA. Ponadto, badania dotyczące wpływu na reprodukcję i rozwój potomstwa nie wykazały zagrożeń teratogennych ani toksycznych, potwierdzając bezpieczeństwo stosowania amoksycyliny w okresie rozrodczym i rozwojowym.
aberracja chromosomowa, amoksycylina trójwodna, Amotaks, antybiotyk beta-laktamowy, badanie przedkliniczne, bezpieczeństwo farmakologiczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, potencjał genotoksyczny, profil bezpieczeństwa, rozwój embrionalny, rozwój płodowy, rozwój postnatalny, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na rozród, uszkodzenie DNA, zagrożenie teratogenne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Exemestan Symphar 25 mg
Przedkliniczne badania eksemestanu wykazały, że wielokrotne podawanie leku szczurom i psom powodowało działania niepożądane głównie w obrębie narządów rozrodczych i dodatkowych, zgodne z mechanizmem inhibitora aromatazy. Inne efekty toksyczne, dotyczące wątroby, nerek i ośrodkowego układu nerwowego, pojawiały się jedynie przy dawkach znacznie przekraczających maksymalne ekspozycje stosowane u ludzi. Testy genotoksyczności in vitro i in vivo nie wykazały istotnego działania mutagennego, mimo że in vitro zaobserwowano klastogenność na limfocytach, która nie potwierdziła się w badaniach in vivo. Eksemestan wykazywał embriotoksyczność u szczurów i królików przy dawce terapeutycznej 25 mg/dobę, jednak bez dowodów na teratogenność.
badanie toksykologiczne, działanie embriotoksyczne, działanie klastogenne, działanie teratogenne, enzym mikrosomalny, gruczolak nerki, hepatocyt, inhibitor aromatazy, limfocyt, mutagenność, narząd rozrodczy, nerka, nowotwór wątroby, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał genotoksyczny, profil bezpieczeństwa, przewlekła nefropatia, test Amesa, test jąderkowy, uszkodzenie chromosomu, wada rozwojowa, wątroba - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Clozapine Hasco 25 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa klozapiny obejmowały szeroki zakres testów farmakologii bezpieczeństwa, toksyczności po podaniu dawek wielokrotnych, genotoksyczności oraz potencjału rakotwórczego. Badania farmakologiczne nie wykazały specyficznych zagrożeń dla układu sercowo-naczyniowego, oddechowego ani ośrodkowego układu nerwowego przy stosowaniu dawek terapeutycznych. Toksyczność obserwowano głównie przy dawkach znacznie przekraczających kliniczne, a testy genotoksyczności (mutacje genowe, aberracje chromosomowe, uszkodzenia DNA) nie potwierdziły działania genotoksycznego klozapiny. Długoterminowe badania rakotwórczości nie wykazały zwiększonego ryzyka nowotworów zgodnie z międzynarodowymi wytycznymi.
aberracja chromosomowa, badanie in vitro, badanie in vivo, charakterystyka produktu leczniczego, dawka terapeutyczna, działanie niepożądane, efekt toksyczny, farmakologia bezpieczeństwa, klozapina, mechanizm działania leku, mutacja genowa, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, toksyczność wielokrotnego podania, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie DNA - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Cefepime AptaPharma 1 g
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa cefepimu, substancji czynnej produktu Cefepime AptaPharma (dichlorowodorek jednowodny), wykazały brak genotoksyczności zarówno in vitro, jak i in vivo, co potwierdza brak wpływu na materiał genetyczny komórek. Dodatkowo, badania na szczurach nie wykazały negatywnego wpływu na płodność, co jest istotne dla pacjentów w wieku rozrodczym. Produkt po rekonstytucji charakteryzuje się pH 4,2-5,2 oraz osmolalnością 383-389 mOsmol/kg, co zapewnia dobrą tolerancję po podaniu parenteralnym. Brak długoterminowych badań dotyczących potencjału rakotwórczego stanowi jednak ograniczenie w pełnej ocenie bezpieczeństwa cefepimu.
antybiotyk beta-laktamowy, badanie genotoksyczności, cefalosporyna czwartej generacji, cefepim, dichlorowodorek jednowodny, funkcja rozrodcza, in vitro, in vivo, osmolalność, podanie parenteralne, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, proszek krystaliczny, rekonstytucja roztworu, roztwór do wstrzykiwań, substancja czynna - Leksykon substancji czynnych
Lactobacillus delbrueckii – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Lactobacillus delbrueckii, stosowany jako składnik probiotyczny w produktach leczniczych takich jak Lacteol Fort i Trilac, występuje w formie inaktywowanej (10 x 10⁹ jednostek na kapsułkę lub saszetkę) oraz żywej (25% z 1,6 x 10⁹ CFU w kapsułce). Charakterystyki tych produktów wskazują na brak specyficznych przedklinicznych badań bezpieczeństwa, w tym oceny toksyczności ostrej i przewlekłej, genotoksyczności, karcynogenności oraz wpływu na reprodukcję i rozwój. W przypadku Lacteol Fort, obecność inaktywowanych bakterii oraz sfermentowanego podłoża (160 mg) może dodatkowo zmniejszać ryzyko związane z namnażaniem się mikroorganizmów w organizmie pacjenta. Trilac zawiera żywe szczepy, jednak również nie posiada danych przedklinicznych, co jest zgodne z praktyką kliniczną i regulacyjną dotyczącą probiotyków o statusie GRAS (Generally Recognized As Safe).
Brak szczegółowych danych przedklinicznych nie podważa bezpieczeństwa stosowania Lactobacillus delbrueckii w zalecanych dawkach terapeutycznych, co potwierdza wieloletnie doświadczenie kliniczne oraz nadzór farmakoterapeutyczny po wprowadzeniu produktów do obrotu. Stosowanie wieloszczepowych preparatów probiotycznych, takich jak Trilac, ma na celu zwiększenie korzyści terapeutycznych, a obecność inaktywowanych szczepów w Lacteol Fort dodatkowo poprawia profil bezpieczeństwa eliminując ryzyko translokacji bakterii. Ocena bezpieczeństwa opiera się głównie na danych klinicznych i farmakovigilancji, co jest standardowym podejściem w przypadku mikroorganizmów probiotycznych stosowanych w medycynie.
badanie genotoksyczne, badanie karcynogenne, badanie toksykologiczne, bakteria kwasu mlekowego, działanie probiotyczne, inaktywowany szczep, kapsułka twarda, Lacteol Fort, Lactobacillus bulgaricus, Lactobacillus delbrueckii, Lactobacillus fermentum, nadzór nad bezpieczeństwem farmakoterapii, podłoże namnażające, potencjał genotoksyczny, potencjał karcynogenny, produkt fermentacji, produkt leczniczy, profil bezpieczeństwa, przewód pokarmowy, status GRAS, substancja aktywna, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, translokacja bakterii, trilac, żywy szczep bakterii - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Crusia 80 mg/0,8 ml (8000 j.m.)
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa enoksaparyny sodowej, substancji czynnej leku Crusia, obejmowały szeroki zakres testów toksykologicznych, mutagennych oraz oceny wpływu na rozrodczość na modelach zwierzęcych. W badaniach toksyczności podostrej (13 tygodni) i przewlekłej (26 tygodni) podawano dawki odpowiednio 15 mg/kg/dobę (szczury, psy) oraz 10 mg/kg/dobę (szczury, małpy) drogą podskórną i dożylną, nie obserwując działań niepożądanych poza spodziewanym efektem przeciwzakrzepowym. Testy mutagenności in vitro (Test Amesa, test mutacji komórek chłoniaka myszy, test aberracji chromosomalnej limfocytów ludzkich) oraz klastogenności in vivo (test aberracji chromosomalnej komórek szpiku kostnego szczura) nie wykazały aktywności genotoksycznej enoksaparyny sodowej.
aberracja chromosomalna limfocytów, aberracja chromosomalna szpiku kostnego, aktywność klastogenna, aktywność mutagenna, badanie toksykologiczne, dawkowanie leku, działanie przeciwzakrzepowe, działanie teratogenne, enoksaparyna sodowa, potencjał genotoksyczny, szpik kostny, teratogenność, test Amesa, test mutacji komórek chłoniaka, toksyczność ogólna, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Finahit 1 mg
Przedkliniczne badania finasterydu wykazały brak istotnych zagrożeń toksycznych i genotoksycznych, co umożliwiło jego wprowadzenie do praktyki klinicznej. W modelach zwierzęcych, głównie na samcach szczurów, zaobserwowano zmniejszenie masy gruczołu krokowego i pęcherzyków nasiennych oraz obniżenie wskaźnika płodności, co jest zgodne z mechanizmem działania finasterydu jako inhibitora 5α-reduktazy. U ciężarnych szczurów podawanie leku prowadziło do feminizacji płodów męskich, jednak w badaniach na rezusach, przy dożylnym podaniu dawki do 800 ng/dobę (60-120 razy większej niż ekspozycja na finasteryd w nasieniu mężczyzn przy dawce 5 mg), nie stwierdzono nieprawidłowości u płodów męskich. Margines bezpieczeństwa farmakologicznego oszacowano na około 4-krotność, uwzględniając różnice międzygatunkowe w wrażliwości enzymu 5α-reduktazy.
badanie farmakologiczne, badanie toksyczności, ekspozycja na lek, ekspozycja ogólnoustrojowa, enzym 5α-reduktaza, feminizacja płodów, finasteryd, gruczoł krokowy, gruczoły płciowe dodatkowe, inhibitor 5α-reduktazy, narządy płciowe, okres prenatalny, pęcherzyki nasienne, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, rozwój płodowy, rozwój zarodkowy, toksyczność reprodukcyjna, wskaźnik płodności - Leksykon substancji czynnych
Alkohol etylowy – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Analiza danych przedklinicznych dotyczących alkoholu etylowego, będącego substancją czynną w produkcie leczniczym Spirytus skażony hibitanem 0,5% Coel (650 mg alkoholu etylowego na 1 g preparatu o stężeniu 760 g/l), nie wykazała istotnych zagrożeń dla bezpieczeństwa stosowania u ludzi. Konwencjonalne badania farmakologiczne, toksyczności po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności oraz ocena potencjalnego działania rakotwórczego nie ujawniły niepokojących sygnałów, które mogłyby ograniczać zastosowanie tej substancji w preparatach do użytku zewnętrznego. Wyniki badań potwierdzają brak przeciwwskazań do stosowania alkoholu etylowego zgodnie z zaleceniami producenta.
alkohol etylowy, badanie farmakologiczne, badanie genotoksyczności, badanie przedkliniczne, działanie karcynogenne, działanie rakotwórcze, etanol, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, spirytus skażony hibitanem, substancja czynna produktu leczniczego, toksyczność dawek powtarzanych, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na reprodukcję - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – SITAGLIPTIN BIOTON 100 mg
Przedkliniczne badania toksyczności sytagliptyny wykazały toksyczne działanie na wątrobę i nerki u gryzoni przy narażeniu przekraczającym 58-krotnie ekspozycję kliniczną u ludzi, przy czym brak efektów toksycznych przy 19-krotnym narażeniu wskazuje na szeroki margines bezpieczeństwa. U szczurów zaobserwowano nieprawidłowości w rozwoju siekaczy przy 67-krotnym narażeniu, jednak bez wpływu na zęby przy 58-krotnym narażeniu. U psów przy około 23-krotnym narażeniu wystąpiły przemijające objawy neurotoksyczne (m.in. ataksja, drżenie, pieniste wymioty) oraz niewielkie zwyrodnienie mięśni szkieletowych, natomiast przy 6-krotnym narażeniu nie stwierdzono toksyczności. Badania genotoksyczności były negatywne, a rakotwórczość nie wykazała istotnego ryzyka u myszy; u szczurów zwiększona częstość gruczolaków i raków wątroby pojawiła się dopiero przy narażeniu >58-krotnym, co wiązano z przewlekłą hepatotoksycznością i uznano za nieistotne klinicznie dla ludzi.
ataksja, badanie płodności, działanie hepatotoksyczne, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, gruczolak wątroby, hepatotoksyczność, neurotoksyczność, nieprawidłowości siekaczy, nowotwór wątroby, potencjał genotoksyczny, przenikanie do mleka, rozwój pourodzeniowy, sytagliptyna, test genotoksyczności, toksyczność matczyna, toksyczność narządowa, wskaźnik mleko/osocze, zniekształcenie żeber, zwyrodnienie mięśni szkieletowych - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Glucophage 500 mg 500 mg
Przedkliniczne badania chlorowodorku metforminy, substancji czynnej Glucophage 500 mg (390 mg metforminy w tabletce), wykazały korzystny profil bezpieczeństwa bez istotnych zagrożeń przy stosowaniu zgodnie z zaleceniami. Testy farmakologiczne nie ujawniły negatywnego wpływu na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy ani ośrodkowy układ nerwowy. Wielokrotne podawanie metforminy w dawkach terapeutycznych nie powodowało toksyczności ani kumulacji w tkankach, co potwierdza bezpieczeństwo długotrwałego stosowania. Ponadto, badania genotoksyczności in vitro i in vivo nie wykazały mutagenności ani genotoksyczności, a testy karcynogenności na modelach zwierzęcych nie wskazały na zwiększone ryzyko nowotworów.
aberracja chromosomowa, badanie karcynogenności, chlorowodorek metforminy, działanie teratogenne, efekt toksyczny, funkcja rozrodcza, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał genotoksyczny, potencjał karcynogenny, profil bezpieczeństwa metforminy, rozwój embrionalny, rozwój nowotworów, rozwój płodowy, rozwój postnatalny, substancja czynna, test genotoksyczności, toksyczność po podaniu wielokrotnym, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie DNA, właściwość mutagenna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Matrifen 100 mikrogramów/godzinę system transdermalny 100 mcg/h
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa fentanylu, substancji czynnej systemu transdermalnego Matrifen, wykazały akceptowalny profil toksykologiczny przy dawkowaniu terapeutycznym. Standardowe testy toksyczności po podaniu wielokrotnym nie ujawniły istotnych zagrożeń dla człowieka. W badaniach reprodukcyjnych u szczurów nie stwierdzono wpływu na płodność samców, natomiast u samic zaobserwowano zmniejszoną płodność i zwiększoną śmiertelność zarodków, co wiązało się głównie z toksycznością matczyną, a nie bezpośrednim działaniem na zarodek. Badania teratogenności na szczurach i królikach nie wykazały potencjału teratogennego. Zmniejszona przeżywalność potomstwa przy dawkach nieznacznie obniżających masę ciała matek mogła wynikać z zaburzeń opieki matczynej lub bezpośredniego wpływu fentanylu, jednak bez negatywnego wpływu na rozwój fizyczny i zachowanie potomstwa.
badanie genotoksyczne, badanie rakotwórczości, badanie teratogenności, badanie toksykologiczne, chlorowodorek fentanylu, działanie mutagenne, działanie onkogenne, fentanyl, opioidowy lek przeciwbólowy, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, potencjał teratogenny, rozwój płodowy, system transdermalny, toksyczność matczyna, toksyczność po podaniu wielokrotnym, wpływ na reprodukcję - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Provera 10 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa medroksyprogesteronu octanu (MPA), substancji czynnej leku PROVERA (tabletki 5 mg i 10 mg), wykazały zróżnicowane efekty w zależności od gatunku zwierzęcia i drogi podania. Długotrwałe domięśniowe podawanie MPA u psów rasy beagle wiązało się z rozwojem nowotworów sutka, podczas gdy doustne podanie u myszy i szczurów nie wykazało działania rakotwórczego. Badania genotoksyczności, przeprowadzone zarówno in vitro, jak i in vivo, nie potwierdziły działania mutagennego MPA, co wskazuje na brak potencjału genotoksycznego tej substancji.
Medroksyprogesteron octan wykazuje działanie hamujące płodność w dawkach dużych, efekt ten jest zależny od dawki i odwracalny po zakończeniu terapii, co jest zgodne z jego mechanizmem działania jako progestagenu wpływającego na funkcje reprodukcyjne. Zróżnicowane wyniki badań przedklinicznych, w szczególności potencjał karcynogenny przy domięśniowym podaniu u psów oraz brak takiego działania przy doustnym podaniu u gryzoni, podkreślają konieczność ostrożnej interpretacji i ekstrapolacji danych na warunki kliniczne u ludzi. Brak mutagenności oraz odwracalny wpływ na płodność stanowią istotne elementy pozytywnego profilu bezpieczeństwa leku PROVERA w wskazaniach klinicznych.
badanie mutagenne, badanie przedkliniczne, bezpieczeństwo przedkliniczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, in vitro, in vivo, medroksyprogesteronu octan, nowotwór sutka, płodność, podanie domięśniowe, podanie doustne, potencjał genotoksyczny, potencjał karcynogenny, substancja czynna, związek progestagenowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Quetiapin NeuroPharma 300 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa kwetiapiny wykazały brak działania genotoksycznego zarówno in vitro, jak i in vivo, co jest istotnym elementem profilu bezpieczeństwa leku. U zwierząt laboratoryjnych zaobserwowano zmiany narządowo-specyficzne, w tym w gruczole tarczowym: u szczurów zmiany pigmentacji tarczycy, a u małp Cynomolgus hipertrofię komórek pęcherzykowych tarczycy, obniżenie stężenia T3 w osoczu, spadek hemoglobiny oraz redukcję liczby erytrocytów i leukocytów. U psów stwierdzono zmętnienie rogówki i rozwój zaćmy. W badaniach rozwojowych na królikach odnotowano zwiększoną częstość przykurczu kończyn płodów przy ekspozycji na poziomie zbliżonym do maksymalnej dawki terapeutycznej u ludzi, jednak znaczenie kliniczne tych obserwacji pozostaje nieznane.
ciąża urojona, faza międzyrujowa, funkcje rozrodcze, gruczoł tarczowy, hemoglobina, hipertrofia komórek pęcherzykowych tarczycy, hormon T3, hormonalna regulacja rozrodu, in vitro, in vivo, krwinki czerwone i białe, kwetiapina, potencjał genotoksyczny, prolaktyna, przykurcz, toksyczność, toksyczność zarodkowo-płodowa, zaćma, zmętnienie rogówki, zmętnienie soczewki - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – GlimeHexal 3 3 mg
Przeprowadzone badania przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania glimepirydu (GlimeHexal) obejmowały szeroki zakres analiz, w tym farmakologiczne badania bezpieczeństwa, toksyczność po podaniu wielokrotnej dawki, potencjał genotoksyczny, rakotwórczy oraz toksyczny wpływ na reprodukcję. Zaobserwowane działania niepożądane, takie jak embriotoksyczność, teratogenność i toksyczność rozwojowa, były konsekwencją farmakodynamicznego efektu hipoglikemii, a nie bezpośrednią toksycznością substancji czynnej. Efekty te występowały przy dawkach przekraczających maksymalne dawki terapeutyczne stosowane u ludzi, co ogranicza ich znaczenie kliniczne.
badanie farmakologiczne, badanie przedkliniczne, badanie toksyczności, działanie farmakodynamiczne, działanie hipoglikemizujące, embriotoksyczność, GlimeHEXAL, glimepiryd, hipoglikemia, obniżanie poziomu glukozy, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, teratogenność, toksyczność rozwojowa, toksyczny wpływ na reprodukcję - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tadalafil Bluescience 20 mg
Przedkliniczna ocena bezpieczeństwa tadalafilu obejmowała szeroki zakres badań farmakologicznych, toksykologicznych, genotoksycznych oraz oceny wpływu na rozród i rozwój potomstwa, przeprowadzonych na modelach zwierzęcych (szczury, myszy, psy). Badania farmakologiczne nie wykazały istotnych zagrożeń dla układu sercowo-naczyniowego, oddechowego ani ośrodkowego układu nerwowego. W testach toksyczności po podaniu wielokrotnym nie stwierdzono efektów niepożądanych przy dawkach do 1000 mg/kg/dobę, co stanowi margines bezpieczeństwa znacznie przekraczający ekspozycję u ludzi po dawce terapeutycznej 20 mg. Ocena genotoksyczności i karcynogenności nie wykazała potencjału mutagennego ani rakotwórczego. W badaniach reprodukcyjnych nie zaobserwowano teratogenności, embriotoksyczności ani fetotoksyczności, a dawka 30 mg/kg/dobę u szczurów odpowiadała ekspozycji systemowej (AUC) około 18-krotnie wyższej niż u ludzi. Ponadto, nie stwierdzono zaburzeń płodności u szczurów przy dawkach terapeutycznych.
aberracja chromosomowa, bezpieczeństwo farmakologiczne, działanie karcynogenne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, ekspozycja systemowa, embriotoksyczność, fetotoksyczność, mutacja genowa, narażenie systemowe, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał genotoksyczny, spermatogeneza, tadalafil, teratogenność, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na rozród, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie materiału genetycznego, zaburzenie płodności, zanik nabłonka kanalików nasiennych - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Aurorix 150 mg
Przedkliniczna ocena bezpieczeństwa moklobemidu, substancji czynnej Aurorix 150 mg, obejmowała szeroki zakres badań toksykologicznych, farmakologicznych oraz genotoksycznych. Badania wykazały brak istotnych klinicznie działań toksycznych po podaniu jednorazowym i wielokrotnym, co wskazuje na dobrą tolerancję leku w dawkach terapeutycznych. Testy genotoksyczności nie potwierdziły potencjału uszkadzania DNA, a długoterminowe badania na modelach zwierzęcych nie wykazały karcinogenności moklobemidu. Ponadto, badania reprodukcyjne nie wykazały negatywnego wpływu na płodność, rozwój zarodkowo-płodowy ani rozwój pourodzeniowy, co eliminuje ryzyko teratogenności i innych zaburzeń rozwojowych.
badania farmakologiczne, badania toksykologiczne, dawka terapeutyczna, działanie rakotwórcze, farmakologia bezpieczeństwa, genotoksyczność, karcinogenność, moklobemid, ośrodkowy układ nerwowy, parametry rozrodcze, potencjał genotoksyczny, profil bezpieczeństwa farmakologicznego, rozwój zarodkowo-płodowy, teratogenność, toksyczność jednorazowa, toksyczność reprodukcyjna, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tafen Nasal 32 mcg 32 mcg/dawkę odmierzoną
Budezonid, substancja czynna produktu leczniczego Tafen Nasal 32 μg, przeszedł szerokie badania przedkliniczne oceniające jego profil bezpieczeństwa. Badania toksyczności przewlekłej nie wykazały istotnych efektów toksycznych przy stosowaniu dawek terapeutycznych, co wskazuje na niski potencjał ryzyka klinicznego. Analizy genotoksyczności potwierdziły brak mutagennego i klastogennego działania budezonidu, a badania karcynogenności nie wykazały zwiększonego ryzyka rozwoju nowotworów w modelach zwierzęcych. Wyniki te potwierdzają korzystny profil bezpieczeństwa leku w kontekście długoterminowego stosowania donosowego w dawce 32 μg.
aberracja chromosomowa, badanie genotoksyczności, badanie karcynogenności, badanie toksyczności, bezpieczeństwo farmakologiczne, budezonid, dawka terapeutyczna, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, glikokortykosteroid, mutagenność, potencjał genotoksyczny, rozszczep podniebienia, substancja czynna, teratogenność, toksyczność przewlekła, wada układu szkieletowego