potencjał genotoksyczny
Potencjał genotoksyczny odnosi się do zdolności substancji chemicznej, fizycznej lub biologicznej do wywoływania uszkodzeń DNA, które mogą prowadzić do mutacji genetycznych. Substancje o działaniu genotoksycznym mogą indukować zmiany w materiale genetycznym poprzez różne mechanizmy, m.in. pęknięcia nici DNA, tworzenie adduktów DNA czy zaburzenia procesu replikacji.
W praktyce klinicznej ocena potencjału genotoksycznego jest kluczowym elementem badań toksykologicznych leków, substancji chemicznych i czynników środowiskowych. Substancje wykazujące działanie genotoksyczne stanowią istotne zagrożenie dla zdrowia, gdyż mogą inicjować proces kancerogenezy, powodować wady wrodzone czy zaburzenia reprodukcyjne.
Badania potencjału genotoksycznego obejmują szereg testów in vitro i in vivo, m.in. test Amesa, test mikrojądrowy, test aberracji chromosomowych czy test kometowy. W farmakologii klinicznej ocena genotoksyczności jest obligatoryjnym elementem badań przedklinicznych nowych związków chemicznych przed ich wprowadzeniem do badań z udziałem ludzi.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tonicard 300 mg
Przedkliniczna ocena bezpieczeństwa propafenonu chlorowodorku, substancji czynnej leku Tonicard (tabletki 150 mg i 300 mg), obejmowała szeroki zakres standardowych badań farmakologicznych i toksykologicznych. Badania farmakologiczne nie wykazały istotnych działań niepożądanych na kluczowe układy fizjologiczne, a toksyczność przewlekła po wielokrotnym podawaniu nie ujawniła patologicznych zmian w narządach i tkankach. Testy genotoksyczności, w tym mutacje genowe, aberracje chromosomowe oraz uszkodzenia DNA, nie potwierdziły potencjału genotoksycznego propafenonu, co wskazuje na bezpieczeństwo stosowania leku w kontekście ochrony materiału genetycznego.
aberracja chromosomowa, badanie farmakologiczne, badanie toksyczności, działanie rakotwórcze, mutacja genowa, płodność, potencjał genotoksyczny, potencjał karcynogenny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, propafenon chlorowodorek, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodkowo-płodowy, substancja czynna, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie DNA - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Micafungin Accord 100 mg
Badania przedkliniczne mykafunginy wykazały istotne zmiany hepatocytów (ogniska FAH) oraz rozwój raków wątrobowokomórkowych u szczurów po długotrwałym leczeniu, zależne od dawki i czasu terapii, z dawką wysoką 32 mg/kg mc./dobę. FAH pojawiały się po 13 tygodniach i utrzymywały się po odstawieniu leku, progresując do nowotworów wątroby nawet do 20 miesięcy po zakończeniu terapii. Stężenia leku przy progu rozwoju nowotworów u szczurów mieściły się w zakresie stężeń klinicznych u ludzi, jednak związek tych efektów z działaniem u pacjentów pozostaje nieznany. Dodatkowo, mykafungina wykazuje wpływ na układ sercowo-naczyniowy i uwalnianie histaminy, zależny od czasu ekspozycji i dawki, z możliwością redukcji działań niepożądanych przez wydłużenie czasu wlewu dożylnego.
badanie toksykologiczne, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, hemoliza krwi, hepatotoksyczność, hiperplazja nabłonka pęcherza moczowego, lek przeciwgrzybiczny, mykafungina, niedokrwistość hemolityczna, nieplanowana synteza DNA, ogniska zmienionych hepatocytów, potencjał genotoksyczny, rak wątrobowokomórkowy, toksyczność reprodukcyjna, układ sercowo-naczyniowy, uwalnianie histaminy, wakuolizacja nabłonka miedniczek nerkowych, wakuolizacja nabłonka nasiennego, zanik kanalików nasiennych, zwyrodnienie hepatocytów - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Formetic SR 500 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa metforminy chlorowodorku, substancji czynnej produktu leczniczego Formetic SR (tabletki o przedłużonym uwalnianiu zawierające 500 mg metforminy), nie wykazały istotnych zagrożeń dla organizmu ludzkiego. Ocena farmakologiczna obejmująca układ sercowo-naczyniowy, oddechowy oraz ośrodkowy układ nerwowy nie ujawniła działań niepożądanych. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym na modelach zwierzęcych nie wykazały klinicznie istotnych efektów toksycznych, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania leku w dawkach terapeutycznych. Ponadto, testy genotoksyczności, w tym mutacje genowe, aberracje chromosomowe oraz uszkodzenia DNA, nie wykazały potencjału genotoksycznego metforminy.
aberracja chromosomowa, badania farmakologiczne bezpieczeństwa, badania genotoksyczności, badania kancerogenności, działanie rakotwórcze, efekt toksyczny, metformina chlorowodorek, mutacja genowa, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał genotoksyczny, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodkowo-płodowy, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, toksyczność po podaniu wielokrotnym, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie DNA, wpływ toksyczny - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Sigrada 10 mg
Prasugrel wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa w badaniach przedklinicznych, obejmujących toksykologię ogólną, genotoksyczność, karcinogenność oraz wpływ na reprodukcję i rozwój zarodka. Efekty farmakologiczne i toksyczne pojawiały się jedynie przy ekspozycji wielokrotnie przekraczającej maksymalne stężenia terapeutyczne u ludzi, co ogranicza ich znaczenie kliniczne. Badania na modelach zwierzęcych (szczury, króliki) nie wykazały wad rozwojowych ani istotnych zaburzeń rozwojowych potomstwa, nawet przy dawkach do 240-krotnie wyższych niż zalecane dobowe dawki podtrzymujące (w przeliczeniu na mg/m²). Nie stwierdzono również istotnego ryzyka genotoksycznego ani rakotwórczego w standardowych protokołach badawczych zgodnych z międzynarodowymi wytycznymi.
badanie prenatalne i postnatalne, badanie toksykologiczne, dawka podtrzymująca, działanie rakotwórcze, efekt farmakologiczny, ekspozycja terapeutyczna, genotoksyczność, gruczolak wątrobowokomórkowy, hepatotoksyczność, indukcja enzymów wątrobowych, margines bezpieczeństwa, potencjał genotoksyczny, potencjał karcinogenny, prasugrel, profil bezpieczeństwa, test toksyczności, test toksykologiczny, toksyczność zarodkowo-płodowa, wada wrodzona - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ambroksol Hasco Junior 15 mg/5 ml
Chlorowodorek ambroksolu, substancja czynna preparatu Ambroksol Hasco Junior, wykazuje niski wskaźnik ostrej toksyczności potwierdzony badaniami przedklinicznymi na różnych gatunkach zwierząt. W badaniach toksyczności wielokrotnych dawek doustnych nie zaobserwowano działań niepożądanych (NOAEL) przy dawkach: myszy 150 mg/kg mc./dobę (4 tygodnie), szczury 50 mg/kg mc./dobę (52 i 78 tygodni), króliki 40 mg/kg mc./dobę (26 tygodni) oraz psy 10 mg/kg mc./dobę (52 tygodnie). Podawanie dożylne w dawkach do 64 mg/kg mc./dobę u szczurów i do 120 mg/kg mc./dobę u psów przez 4 tygodnie nie wykazało ciężkiej toksyczności miejscowej ani ogólnoustrojowej, a obserwowane działania niepożądane miały charakter przemijający. Badania histopatologiczne nie wykazały istotnych zmian patologicznych, co potwierdza korzystny profil bezpieczeństwa ambroksolu przy długotrwałym stosowaniu.
aberracja chromosomowa, badanie genotoksyczności, badanie przedkliniczne, chlorowodorek ambroksolu, działanie embriotoksyczne, działanie kancerogenne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, narząd docelowy, NOAEL, ostra toksyczność, podanie dożylne, potencjał genotoksyczny, przemijające działanie niepożądane, rozwój okołoporodowy, rozwój postnatalny, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczne działanie ambroksolu, toksyczność matczyna, toksyczność miejscowa, wpływ na płodność - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Euthyrox N 100 100 mcg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa lewotyroksyny sodowej, substancji czynnej preparatu Euthyrox N, wykazały bardzo niską toksyczność ostrą, co sugeruje minimalne ryzyko ciężkich objawów toksycznych przy jednorazowym podaniu dużych dawek. W badaniach toksyczności przewlekłej na szczurach i psach zaobserwowano istotne zmiany patologiczne, takie jak hepatopatia, pierwotny zespół nerczycowy oraz zmiany masy narządów wewnętrznych, wskazujące na potencjalne systemowe działanie dużych dawek leku. Brak jest jednak kompleksowych danych dotyczących wpływu lewotyroksyny na rozród, w tym na płodność, rozwój zarodka i płodu oraz przebieg ciąży, co ogranicza pełną ocenę bezpieczeństwa w okresie rozrodczym i opiera się głównie na danych klinicznych.
działanie mutagenne, Euthyrox N, hepatopatia, hormony tarczycy, karcynogenność, lewotyrokosyna sodowa, mutagenność, pierwotny zespół nerczycowy, potencjał genotoksyczny, potencjał karcynogenny, przedawkowanie leku, rozwój nowotworów, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczny wpływ na rozród, uszkodzenie kłębuszków nerkowych, zmiany patologiczne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Runrapiq 300 mg
Przedkliniczne badania landiololu chlorowodorku, substancji czynnej leku Runrapiq, wykazały brak istotnych zagrożeń dla bezpieczeństwa klinicznego. Kompleksowa ocena farmakologiczna obejmowała wpływ na układy sercowo-naczyniowy, nerwowy i oddechowy, a także toksyczność po podaniu jednorazowym i wielokrotnym, nie ujawniając istotnych efektów toksycznych przy dawkach odpowiadających ekspozycji klinicznej. Badania genotoksyczności, przeprowadzone zarówno in vitro, jak i in vivo, potwierdziły brak potencjału mutagennego i genotoksycznego, co eliminuje ryzyko uszkodzeń materiału genetycznego u pacjentów stosujących lek.
badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, badanie genotoksyczności, badanie przedkliniczne, bezpieczeństwo farmakologiczne, chlorowodorek landiololu, efekt niepożądany, ekspozycja kliniczna, margines bezpieczeństwa, NOAEL, podanie dożylne leku, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, poziom bez obserwowanego działania niepożądanego, przenikanie do mleka, stężenie w mleku, toksyczność po podaniu jednorazowym, wpływ na rozrodczość - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Syndi-35 2 mg + 0,035 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa leku Syndi-35, zawierającego 2 mg octanu cyproteronu oraz 0,035 mg etynyloestradiolu, nie wykazały istotnych zagrożeń toksycznych przy wielokrotnym podaniu doustnym. Etynyloestradiol posiada dobrze poznany profil toksykologiczny, bez dodatkowych istotnych informacji wpływających na bezpieczeństwo stosowania. Octan cyproteronu nie wykazał działania teratogennego w okresie organogenezy, jednak podanie w fazie różnicowania organów płciowych może prowadzić do feminizacji płodów męskich, co stanowi przeciwwskazanie do stosowania Syndi-35 w ciąży. Wstępne testy genotoksyczności octanu cyproteronu były negatywne, jednak bardziej szczegółowe badania wykazały powstawanie mostków DNA w komórkach wątroby szczurów, małp i ludzi, co wskazuje na potencjalne ryzyko genotoksyczne przy dawkach terapeutycznych.
Badania in vivo na modelach zwierzęcych wykazały zwiększenie liczby ogniskowych zmian przednowotworowych w wątrobie samic szczurów oraz wzrost mutacji genu bakteryjnego u transgenicznych szczurów, jednak dane kliniczne i epidemiologiczne nie potwierdziły zwiększonego ryzyka nowotworów wątroby u ludzi stosujących octan cyproteronu. Nie stwierdzono również toksycznego działania ani właściwości genotoksycznych u gryzoni. Należy jednak pamiętać, że octan cyproteronu, jako steroid płciowy, może promować wzrost hormonozależnych guzów i tkanek. Podsumowując, stosowanie Syndi-35 zgodnie z zaleceniami jest bezpieczne, jednak wymaga ostrożności w okresie ciąży oraz monitorowania potencjalnych działań niepożądanych związanych z działaniem hormonalnym.
charakterystyka produktu leczniczego, działanie embriotoksyczne, działanie teratogenne, etynyloestradiol, feminizacja płodów męskich, hepatocyt, izolowane komórki wątroby, ludzkie hepatocyty, mostki DNA, mutacja genu bakteryjnego, nowotwór wątroby, octan cyproteronu, organogeneza, potencjał genotoksyczny, profil toksykologiczny, steroid płciowy, Syndi-35, tkanki hormonozależne, toksyczność ogólna, właściwości genotoksyczne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Liść Porzeczki czarnej –
Produkt leczniczy Liść Porzeczki Czarnej (Ribis nigri folium) w formie ziół do zaparzania nie posiada dostępnych danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania. Brak jest systematycznych badań oceniających toksyczność ostrą i przewlekłą, potencjał genotoksyczny, rakotwórczy oraz toksyczność reprodukcyjną. Surowiec roślinny jest stosowany tradycyjnie, co może tłumaczyć brak szczegółowych badań wymaganych dla syntetycznych leków, jednak brak tych danych stanowi istotne ograniczenie w ocenie bezpieczeństwa produktu.
choroby współistniejące, ciąża, dane kliniczne, dane przedkliniczne, interakcje lekowe, karcynogeneza, karmienie piersią, lek syntetyczny, liść porzeczki czarnej, pacjent pediatryczny, płodność, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, Ribis nigri folium, rozwój płodu, stosunek korzyści do ryzyka, surowiec roślinny, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, tradycyjne stosowanie, zioła do zaparzania - Leksykon substancji czynnych
Urofolitropina – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Urofolitropina, będąca rekombinowanym ludzkim hormonem folikulotropowym (FSH) stosowanym w preparacie Fostimon, wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa potwierdzony badaniami przedklinicznymi. Badania toksyczności po wielokrotnym podaniu nie wykazały istotnego ryzyka dla ludzi, a test Amesa potwierdził brak działania mutagennego, co jest kluczowe dla oceny bezpieczeństwa długoterminowego stosowania. Pomimo braku formalnych badań nad potencjałem rakotwórczym, brak mutagenności oraz bioidentyczność substancji sugerują niskie ryzyko karcynogenezy. Dodatkowo, preparat charakteryzuje się dobrą tolerancją miejscową po podaniu podskórnym, co jest istotne z punktu widzenia komfortu pacjentek podczas terapii.
działanie mutagenne, Fostimon, hormon folikulotropowy, mutagenność, narządy płciowe, niepłodność, podanie parenteralne, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, rekombinowany FSH, śmiertelność zarodkowo-płodowa, stymulacja jajników, test Amesa, toksyczność, tolerancja miejscowa, urofolitropina, wspomagany rozród, wstrzyknięcie podskórne, zespół hiperstymulacji jajników - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Piracetam Espefa 1200 mg
Przedkliniczne badania toksyczności piracetamu wykazały jego niski potencjał toksyczny oraz szeroki margines bezpieczeństwa. W badaniach ostrej toksyczności, podanie pojedynczej dawki do 10 g/kg mc. doustnie u myszy, szczurów i psów nie wywołało nieodwracalnych działań toksycznych. W badaniach wielokrotnego podawania doustnego, myszy otrzymywały do 4,8 g/kg mc./dobę, szczury do 2,4 g/kg mc./dobę, a psy dawki od 1 do 10 g/kg mc./dobę przez okres roku, przy czym u psów obserwowano jedynie łagodne, odwracalne zaburzenia ze strony układu pokarmowego. Podanie dożylne w dawkach do 1 g/kg mc./dobę przez 4-5 tygodni u szczurów i psów nie wywołało działań toksycznych, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania parenteralnych form leku.
badanie in vitro, badanie in vivo, badanie przedkliniczne, dawka terapeutyczna, działanie mutagenne, działanie niepożądane, działanie toksyczne, margines bezpieczeństwa, piracetam, podanie dożylne, postać parenteralna, potencjał genotoksyczny, potencjał kancerogenny, profil bezpieczeństwa, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu jednorazowym, toksyczność po podaniu wielokrotnym, układ pokarmowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Co-Prestarium 5 mg + 5 mg
Przedkliniczne badania toksyczności peryndoprylu wykazały, że nerki są głównym narządem docelowym przy przewlekłym podawaniu doustnym u szczurów i małp, jednak uszkodzenia te miały charakter odwracalny. Badania mutagenności in vitro i in vivo nie wykazały potencjału mutagennego, a długoterminowe testy rakotwórczości na szczurach i myszach potwierdziły brak działania kancerogennego. W zakresie toksyczności reprodukcyjnej peryndopryl nie wykazał embriotoksyczności ani teratogenności, choć jako inhibitor ACE może powodować opóźnienie rozwoju płodu, zwiększoną śmiertelność płodów, wady wrodzone, uszkodzenia nerek oraz zwiększoną śmiertelność okołoporodową i poporodową. Badania płodności nie wykazały zaburzeń u samców i samic szczurów.
amlodypina, badanie mutagenności, badanie rakotwórczości, bezylan amlodypiny, dojrzała spermatyda, działanie embriotoksyczne, działanie teratogenne, gęstość nasienia, hormon folikulotropowy, inhibitor konwertazy angiotensyny, komórka Sertoliego, nabłonek plemnikotwórczy, opóźnienie rozwoju płodu, peryndopryl, potencjał genotoksyczny, potencjał kancerogenny, potencjał mutagenny, poziom testosteronu, śmiertelność okołoporodowa, śmiertelność płodu, spermatogeneza, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie nerki, wada wrodzona - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Remifentanil B. Braun 5 mg
Remifentanyl, będący analogiem fentanylu, przeszedł szerokie badania przedkliniczne oceniające jego profil bezpieczeństwa, w tym wpływ na układ sercowo-naczyniowy, toksyczność ostrą i przewlekłą, działanie na rozród oraz potencjał genotoksyczny i karcynogenny. W badaniach na włóknach Purkiniego psów stwierdzono wydłużenie czasu trwania potencjału czynnościowego (APD) przy stężeniach ≥1 µmol (377 ng/ml), co jest wielokrotnie wyższe niż maksymalne stężenia terapeutyczne u ludzi (0,1 µmol, 38 ng/ml). Toksyczność ostra objawiała się typowymi efektami intoksykacji opioidowej, a u psów obserwowano przemijające krwawienia śródczaszkowe związane z hipoksją. W badaniach przewlekłych remifentanyl indukował depresję ośrodka oddechowego, co było przyczyną mikrokrwotoków mózgowych u psów, jednak nie zaobserwowano ich przy podawaniu we wlewie, gdzie depresja oddechowa była mniej nasilona.
badanie przedkliniczne, depresja oddechowa, działanie teratogenne, genotoksyczność, hipoksja, karcynogenność, krwawienie śródczaszkowe, mikrokrwotok, opioid μ, podanie podpajęczynówkowe, potencjał czynnościowy, potencjał genotoksyczny, potencjał karcynogenny, remifentanyl, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, układ sercowo-naczyniowy, włókno Purkiniego, zahamowanie ośrodka oddechowego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Rimal 10 mg + 10 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa produktu leczniczego Rimal, zawierającego ramipryl i amlodypinę, wykazały, że ramipryl nie wykazuje ostrej toksyczności doustnej u gryzoni i psów. W badaniach przewlekłych na szczurach, psach i małpach ustalono dawki dobrze tolerowane odpowiednio: 2 mg/kg/dobę, 2,5 mg/kg/dobę i 8 mg/kg/dobę. Wysokie dawki (250 mg/kg/dobę) powodowały powiększenie aparatu przykłębuszkowego u psów i małp. Ramipryl nie wykazał działania teratogennego ani wpływu na płodność, jednak dawki ≥50 mg/kg/dobę podawane w okresie płodowym i laktacji indukowały nieodwracalne uszkodzenia nerek potomstwa szczurów. Badania genotoksyczności ramiprylu nie potwierdziły mutagenności ani genotoksyczności substancji.
aparat przykłębuszkowy, badanie mutagenności, działanie farmakodynamiczne, działanie mutagenne, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, gęstość nasienia, hormon folikulotropowy, komórka Sertoliego, maksymalna tolerowana dawka, morfologia krwi, opóźnienie porodu, ostra toksyczność doustna, poszerzenie miedniczki nerkowej, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa leku, przeżywalność potomstwa, stężenie elektrolitów, stężenie testosteronu, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie nerek, wada wrodzona, właściwość genotoksyczna, zaburzenie płodności - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Cyclolux 0,5 mmol/ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa kwasu gadoterynowego (w postaci soli z megluminą) stosowanego w stężeniu 0,5 mmol/ml (279,32 mg/ml) wykazały brak istotnych działań toksycznych, genotoksycznych oraz negatywnego wpływu na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy i ośrodkowy układ nerwowy. Parametry fizykochemiczne roztworu Cyclolux, takie jak osmolalność 1,35 Osm/kg H₂O, lepkość 1,8 mPas oraz pH w zakresie 6,5-8,0, zapewniają fizjologiczną tolerancję i odpowiednią wstrzykiwalność. Wielokrotne podawanie leku nie powodowało odchyleń w badaniach biochemicznych, hematologicznych ani histopatologicznych, co potwierdza jego korzystny profil bezpieczeństwa w warunkach klinicznych.
aberracja chromosomowa, bezpieczeństwo farmakologiczne, diagnostyka obrazowa, działanie farmakologiczne, działanie teratogenne, kwas gadoterynowy, mutacja genowa, osmolalność, ośrodkowy układ nerwowy, parametry biochemiczne, podanie dożylne, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, środek kontrastowy, toksyczność po wielokrotnym podaniu, toksyczność reprodukcyjna, tolerancja naczyniowa, tolerancja tkankowa, układ sercowo-naczyniowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tadamen MED 20 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa tadalafilu, substancji czynnej leku Tadamen MED, wykazały brak istotnych działań niepożądanych w dawkach terapeutycznych, szczególnie w odniesieniu do układu sercowo-naczyniowego, oddechowego i nerwowego. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym nie ujawniły znaczących zagrożeń zdrowotnych, z wyjątkiem obserwacji u psów, gdzie dawki ≥25 mg/kg/dobę (3,7-18,6-krotna ekspozycja w porównaniu do ludzi po dawce 20 mg) prowadziły do zaniku nabłonka kanalików nasiennych i zmniejszenia spermatogenezy. Testy genotoksyczności in vitro i in vivo nie wykazały mutagenności ani aberracji chromosomowych, a badania rakotwórczości nie potwierdziły potencjału onkogennego tadalafilu.
aberracja chromosomowa, AUC, badania farmakologiczne bezpieczeństwa, badania przedkliniczne, badania rakotwórczości, badania toksykologiczne, działanie embriotoksyczne, działanie fetotoksyczne, działanie teratogenne, mutacja genowa, potencjał genotoksyczny, potencjał onkogenny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, rozwój nowotworów, rozwój pourodzeniowy, rozwój przedurodzeniowy, spermatogeneza, tadalafil, toksyczność po podaniu wielokrotnym, układ nerwowy, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, zanik nabłonka kanalików nasiennych, zdolność rozrodcza - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Drotapil 40 mg
Drotaweryna chlorowodorek, substancja czynna leku Drotapil 40 mg, została poddana szerokim badaniom przedklinicznym, które potwierdziły jej korzystny profil bezpieczeństwa. W badaniach farmakologicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania, toksyczności po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności, działania rakotwórczego oraz wpływu na reprodukcję i rozwój potomstwa nie stwierdzono istotnych zagrożeń dla człowieka. Szczególnie istotne było potwierdzenie braku wpływu na repolaryzację komór serca, co wyklucza ryzyko wydłużenia odstępu QT i związanych z tym zaburzeń rytmu serca. Badania genotoksyczności, w tym test Amesa, test na komórkach chłoniaka mysiego oraz test mikrojądrowy, nie wykazały mutagenności ani klastogenności drotaweryny.
badanie farmakologiczne, badanie przedkliniczne, bezpieczeństwo reprodukcyjne, chłoniak mysi, drotaweryna chlorowodorek, działanie kardiotoksyczne, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, klastogenność, mutacja genowa, mutagenność, mutagenność bakteryjna, potencjał genotoksyczny, profil bezpieczeństwa, repolaryzacja komór serca, rozwój zarodkowo-płodowy, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na rozród, uszkodzenie chromosomu, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie rytmu serca - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Palexia 100 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa tapentadolu, substancji czynnej Palexii, nie wykazały działania genotoksycznego ani rakotwórczego. Test Amesa oraz badania aberracji chromosomowych in vitro i in vivo, przeprowadzone przy dawkach sięgających maksymalnej dawki tolerowanej, potwierdziły brak potencjału genotoksycznego. Długoterminowe badania na modelach zwierzęcych nie wskazały na ryzyko karcinogenności u ludzi. W zakresie wpływu na rozród, tapentadol nie wpłynął negatywnie na płodność szczurów obu płci, choć przy wysokich dawkach zaobserwowano zmniejszenie przeżywalności embrionów w macicy, bez jednoznacznego określenia przyczyny. Badania teratogenności na szczurach i królikach nie wykazały działania teratogennego, jednak dawki przekraczające zakres terapeutyczny indukowały opóźnienie rozwoju embrionów oraz embriotoksyczność z objawami ośrodkowego układu nerwowego, związanymi z aktywnością receptorów opioidowych μ.
aberracja chromosomowa, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, embriotoksyczność, maksymalna dawka tolerowana, nieplanowana synteza DNA, O-glukuronid tapentadolu, opóźnienie rozwoju, ośrodkowy układ nerwowy, parametr neurobehawioralny, potencjał genotoksyczny, przeżywalność w macicy, receptor opioidowy μ, tapentadol, test Amesa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Deflegmin EFFECT 30 mg
Ambroksolu chlorowodorek, substancja czynna leku Deflegmin EFFECT, wykazuje niski wskaźnik toksyczności ostrej potwierdzony w badaniach na różnych gatunkach zwierząt. W badaniach toksyczności po wielokrotnym podaniu doustnym ustalono NOAEL na poziomie 150 mg/kg mc./dobę u myszy (4 tygodnie), 50 mg/kg mc./dobę u szczurów (52 i 78 tygodni), 40 mg/kg mc./dobę u królików (26 tygodni) oraz 10 mg/kg mc./dobę u psów (52 tygodnie). Podawanie ambroksolu w formie 3-godzinnej infuzji dożylnej w dawkach do 64 mg/kg mc./dobę u szczurów i do 120 mg/kg mc./dobę u psów nie wywołało ciężkich działań toksycznych ani zmian histopatologicznych. Badania reprodukcyjne wykazały brak embriotoksyczności i teratogenności przy dawkach do 3000 mg/kg mc./dobę u szczurów oraz do 200 mg/kg mc./dobę u królików, a także brak zaburzeń płodności przy dawkach do 500 mg/kg mc./dobę u szczurów.
aberracja chromosomowa, ambroksolu chlorowodorek, badanie in vitro, badanie in vivo, działanie embriotoksyczne, działanie mutagenne, działanie niepożądane, działanie teratogenne, infuzja dożylna, narząd docelowy, NOAEL, podanie parenteralne, potencjał genotoksyczny, potencjał karcynogenny, potencjał rakotwórczy, rozwój okołopourodzeniowy, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczność ostra, toksyczność po wielokrotnym podaniu, toksyczność reprodukcyjna, zaburzenie płodności, zmiana histopatologiczna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Siofor XR 750 mg 750 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa leku Siofor XR 750 mg, zawierającego 750 mg chlorowodorku metforminy (odpowiadającego 585 mg metforminy), wykazały brak istotnych klinicznie zaburzeń funkcjonowania głównych układów organizmu, w tym sercowo-naczyniowego, oddechowego oraz ośrodkowego układu nerwowego. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym na różnych gatunkach zwierząt nie wykazały istotnych efektów toksycznych przy długotrwałej ekspozycji, a profil bezpieczeństwa był zgodny z dobrze poznanym profilem klinicznym metforminy. Testy genotoksyczności, obejmujące mutacje genowe, aberracje chromosomowe oraz uszkodzenia DNA, dały wyniki negatywne, co potwierdza brak potencjału genotoksycznego substancji czynnej.
aberracja chromosomowa, badanie toksykologiczne, chlorowodorek metforminy, cukrzyca typu 2, działanie rakotwórcze, ekspozycja na lek, funkcja rozrodcza, genotoksyczność, mutacja genowa, nowotwór, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał genotoksyczny, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodkowo-płodowy, substancja czynna, terapia cukrzycy, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie DNA - Leksykon substancji czynnych
Kwas 5-aminolewulinowy – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Dostępne dane przedkliniczne dotyczące kwasu 5-aminolewulinowego, stosowanego m.in. w preparacie Alacare, wskazują na korzystny profil bezpieczeństwa. Badania toksyczności ogólnej, przeprowadzone zarówno z fotoaktywacją, jak i bez niej, nie wykazały istotnych zagrożeń dla zdrowia ludzkiego. Ponadto, testy genotoksyczności nie potwierdziły potencjału mutagennego tej substancji, co jest kluczowe dla oceny bezpieczeństwa stosowania w terapii. Pomimo braku konwencjonalnych badań rakotwórczości, dostępne dane literaturowe nie sugerują działania onkogennego kwasu 5-aminolewulinowego.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – AzitroLEK 200 mg/5 ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa azytromycyny, przeprowadzone na modelach zwierzęcych, wykazały, że podawanie dawek do 40-krotności dawek klinicznych może indukować przemijającą fosfolipidozę bez istotnych objawów toksyczności. Elektrofizjologiczne analizy potwierdziły zdolność azytromycyny do wydłużania odstępu QT w zapisie EKG, co stanowi istotny czynnik ryzyka kardiologicznego, zwłaszcza u pacjentów z predyspozycjami do zaburzeń rytmu serca. Badania genotoksyczności jednoznacznie wykluczyły mutagenne i klastogenne działanie leku zarówno in vitro, jak i in vivo. W zakresie toksyczności reprodukcyjnej, azytromycyna nie wykazała działania teratogennego u myszy i szczurów, jednak przy dawkach 100-200 mg/kg mc./dobę zaobserwowano niewielkie opóźnienie kostnienia płodów oraz zwiększenie masy ciała u samic. Ponadto, dawki ≥ 50 mg/kg mc./dobę powodowały niewielkie opóźnienie rozwoju fizycznego i odruchów u potomstwa szczurów.
aberracja chromosomowa, antybiotyk makrolidowy, badanie toksykologiczne, bezpieczeństwo kardiologiczne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, embriotoksyczność, gromadzenie fosfolipidów, mutacja genowa, opóźnienie kostnienia, potencjał genotoksyczny, przemijająca fosfolipidoza, rozwój pourodzeniowy, toksyczność ogólna, toksyczność reprodukcyjna, wada rozwojowa, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie rytmu serca, zapis elektrokardiograficzny - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Entus Junior 15 mg/5 ml
Dane przedkliniczne dotyczące ambroksolu chlorowodorku, substancji czynnej leku Entus Junior, wykazują bardzo niski potencjał toksyczny. Badania toksyczności ostrej po podaniu doustnym nie wykazały objawów niepożądanych przy dawkach do 150 mg/kg u myszy, 50 mg/kg u szczurów i psów oraz 40 mg/kg u królików. Nie stwierdzono toksyczności narządowej, co potwierdza dobrą tolerancję tkankową. W badaniach rozrodczych i rozwojowych ambroksol nie wykazywał działania embriotoksycznego ani teratogennego przy dawkach do 3000 mg/kg u szczurów i 200 mg/kg u królików. Ponadto, dawki do 500 mg/kg nie wpływały negatywnie na płodność szczurów obu płci, a dawka 50 mg/kg nie wywoływała działań niepożądanych u potomstwa w okresie okołoporodowym i po narodzinach.
ambroksol chlorowodorek, działanie embriotoksyczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, działanie toksyczne, margines bezpieczeństwa, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, praktyka kliniczna, proces rozrodczy, profil bezpieczeństwa, rozwój okołoporodowy, rozwój płodu, toksyczność matczyna, toksyczność ostra, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie płodu, wpływ na płodność - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ambroxol Rivopharm 30 mg/5ml
Chlorowodorek ambroksolu, substancja czynna Ambroxol Rivopharm, wykazuje niski profil toksyczności w badaniach przedklinicznych. W badaniach toksyczności wielokrotnej doustnej NOAEL wynosił odpowiednio: 150 mg/kg m.c./dobę u myszy (4 tygodnie), 50 mg/kg m.c./dobę u szczurów (52 i 78 tygodni), 40 mg/kg m.c./dobę u królików (26 tygodni) oraz 10 mg/kg m.c./dobę u psów (52 tygodnie). Podanie dożylne przez 4 tygodnie w dawkach do 64 mg/kg m.c./dobę u szczurów i do 120 mg/kg m.c./dobę u psów nie wykazało toksyczności miejscowej ani ogólnoustrojowej. Badania teratogenności i embriotoksyczności nie wykazały działania szkodliwego przy dawkach do 3000 mg/kg m.c./dobę u szczurów i 200 mg/kg m.c./dobę u królików. Wpływ na płodność szczurów był nieistotny przy dawkach do 500 mg/kg m.c./dobę, a dawka 50 mg/kg m.c./dobę była bezpieczna dla potomstwa w okresie okołoporodowym i po urodzeniu.
aberracja chromosomowa, badanie histopatologiczne, chlorowodorek ambroksolu, dane toksykologiczne, działanie embriotoksyczne, działanie genotoksyczne, działanie mutagenne, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, ostra toksyczność, potencjał genotoksyczny, potencjał karcynogenny, potencjał teratogenny, poziom NOAEL, rozwój okołoporodowy, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczne działanie, toksyczność dożylna, toksyczność matczyna, toksyczność miejscowa, toksyczność ogólnoustrojowa, toksyczność ostra i przewlekła - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Torvacard neo 20 mg
Przedkliniczna ocena bezpieczeństwa atorwastatyny, substancji czynnej preparatu Torvacard neo, obejmowała badania genotoksyczności, karcynogenności oraz wpływu na rozrodczość i rozwój płodu. Testy in vitro i in vivo wykazały brak potencjału mutagennego i klastogennego. W badaniach karcynogennych na szczurach nie stwierdzono działania rakotwórczego, natomiast u myszy przy ekspozycji 6-11-krotnie przekraczającej maksymalne dawki zalecane u ludzi (AUC0-24h) zaobserwowano zmiany nowotworowe w wątrobie, w tym gruczolaki i raki wątrobowokomórkowe. Badania reprodukcyjne na szczurach, królikach i psach nie wykazały negatywnego wpływu na płodność ani teratogenności, jednak dawki toksyczne indukowały toksyczność płodową oraz u szczurów opóźniony rozwój potomstwa i obniżoną przeżywalność poporodową.
aberracja chromosomowa, atorwastatyna, badanie farmakokinetyczne, działanie rakotwórcze, efekt karcynogenny, ekspozycja systemowa, gruczolak wątrobowokomórkowy, inhibitor reduktazy HMG-CoA, potencjał genotoksyczny, potencjał klastogenny, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, przenikanie przez łożysko, rak wątrobowokomórkowy, stężenie leku, teratogenność, toksyczność płodowa, wada wrodzona, właściwość teratogenna, zmiany nowotworowe wątroby - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Dasatinib SUN 20 mg
Profil bezpieczeństwa dazatynibu został oceniony w badaniach nieklinicznych na różnych gatunkach zwierząt (myszy, szczury, małpy, króliki), które wykazały toksyczność głównie w układzie pokarmowym, krwiotwórczym i limfatycznym. W szczurach i małpach dawkę ograniczała toksyczność jelitowa, odwracalna po zakończeniu leczenia. Obserwowano zmiany w parametrach erytrocytów i szpiku kostnym oraz zmniejszenie liczby limfocytów i masy narządów limfatycznych, również odwracalne. U małp po 9 miesiącach leczenia stwierdzono śródmiąższową mineralizację nerek. Dazatynib wpływał na hemostazę – hamował agregację płytek i wydłużał czas krwawienia u szczurów, jednak bez samoistnych krwotoków. Pomimo potencjalnego wpływu na kanał potasowy hERG i włókna Purkinjego, badania in vivo nie wykazały wydłużenia odstępu QT.
agregacja płytek krwi, czas krwawienia, dysfagia, działanie immunosupresyjne, efekt klastogenny, gruczolak prostaty, hematopoeza, hemostaza, kanał potasowy hERG, mineralizacja śródmiąższowa nerek, narząd docelowy, odstęp QT, potencjał fototoksyczny, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, przewodnictwo sercowe, rak płaskonabłonkowy, repolaryzacja komór serca, szpik kostny, test mikrojądrowy, toksyczność matczyna, toksyczność narządowa, układ limfatyczny, układ pokarmowy, węzeł chłonny, włókna Purkinjego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Sastium 100 mg
Dane przedkliniczne dotyczące sertraliny, substancji czynnej preparatu Sastium, wskazują na brak istotnych zagrożeń dla człowieka w standardowych badaniach farmakologicznych bezpieczeństwa, obejmujących układ nerwowy, sercowo-naczyniowy i oddechowy. Badania toksyczności po wielokrotnym podaniu nie wykazały istotnych zmian hematologicznych, biochemicznych ani histopatologicznych. Ocena genotoksyczności i kancerogenności potwierdziła brak mutagenności oraz zwiększonego ryzyka nowotworów. W badaniach reprodukcyjnych nie stwierdzono teratogenności ani negatywnego wpływu na płodność samców, choć zaobserwowano fetotoksyczność manifestującą się skróceniem przeżycia i zmniejszeniem masy ciała potomstwa po ekspozycji in utero od 15. dnia ciąży, co wiązano z toksycznym działaniem na organizm matki, bez istotnego ryzyka dla ludzi.
badanie kancerogenne, badanie toksykologiczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, farmakologia bezpieczeństwa, fetotoksyczność, funkcja nerek, funkcja reprodukcyjna, funkcja wątroby, ocena histopatologiczna, odwodnienie, opóźnienie dojrzewania płciowego, parametr hematologiczny, populacja pediatryczna, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, ryzyko genotoksyczne, sertralina, substancja czynna, test farmakologiczny, toksyczność po wielokrotnym podaniu, toksyczność sertraliny, układ nerwowy, układ oddechowy, układ organizmu, układ sercowo-naczyniowy, umieralność okołoporodowa, uszkodzenie materiału genetycznego, właściwość mutagenna, wydzielina z nosa, zmiana nowotworowa, zmniejszony przyrost masy ciała - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Octenidini APC Pharmlog 1 mg/ml
Oktenidyny dwuchlorowodorek, substancja czynna preparatu Octenidini APC Pharmlog w stężeniu 1 mg/mL, przeszedł szeroki zakres badań przedklinicznych obejmujących ocenę bezpieczeństwa farmakologicznego, toksykologicznego oraz wpływu na środowisko. Badania farmakologiczne nie wykazały istotnych zagrożeń dla układu sercowo-naczyniowego, oddechowego ani ośrodkowego układu nerwowego. Wielokrotne podawanie substancji w badaniach na zwierzętach nie ujawniło toksyczności narządowej, a parametry biochemiczne, hematologiczne i histopatologiczne potwierdziły brak negatywnego wpływu. Testy genotoksyczności in vitro i in vivo nie wykazały działania mutagennego ani klastogennego, a badania kancerogenności nie potwierdziły potencjału rakotwórczego oktenidyny dwuchlorowodorku.
badanie ekotoksykologiczne, badanie hematologiczne, badanie histopatologiczne, bezpieczeństwo farmakologiczne, funkcje życiowe organizmu, oktenidyna dwuchlorowodorek, ośrodkowy układ nerwowy, parametry biochemiczne, potencjał genotoksyczny, potencjał kancerogenny, roztwór do jamy ustnej, rozwój okołoporodowy, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodkowo-płodowy, ryzyko środowiskowe, test in vitro, test in vivo, test klastogenności, test mutagenności, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wielokrotna, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Dotagraf 0,5 mmol/ml
Przeprowadzone badania przedkliniczne kwasu gadoterynowego (substancji czynnej Dotagraf, stężenie 0,5 mmol/ml) wykazały korzystny profil bezpieczeństwa. Konwencjonalne testy farmakologii bezpieczeństwa nie wykazały istotnego wpływu na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy ani ośrodkowy układ nerwowy. Badania toksyczności dawek wielokrotnych nie ujawniły znaczących efektów toksycznych, potwierdzając dobrą tolerancję przy długotrwałej ekspozycji. Testy genotoksyczności wykazały brak potencjału mutagennego i klastogennego, co eliminuje ryzyko uszkodzeń genetycznych i potencjalnego rozwoju procesów nowotworowych. Ponadto, badania toksyczności reprodukcyjnej nie wykazały negatywnego wpływu na płodność, rozwój embrionalno-płodowy ani rozwój pourodzeniowy, co jest istotne w kontekście stosowania u kobiet w wieku rozrodczym.
diagnostyka obrazowa, Dotagraf, działanie genotoksyczne, farmakologia bezpieczeństwa, klastogenność, kwas gadoterynowy, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał genotoksyczny, przenikanie substancji czynnej, rozwój embrionalno-płodowy, rozwój pourodzeniowy, środek kontrastowy, test mutagenności, toksyczność dawek wielokrotnych, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, układ sercowo-naczyniowy - Leksykon substancji czynnych
Lamotrygina – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania lamotryginy wykazały brak istotnych zagrożeń toksycznych, genotoksycznych i rakotwórczych przy ekspozycjach odpowiadających dawkom klinicznym. W badaniach reprodukcyjnych na gryzoniach i królikach nie stwierdzono działania teratogennego, choć odnotowano zmniejszoną masę ciała płodów oraz opóźnione kostnienie szkieletu przy dawkach zbliżonych do klinicznych. W badaniach na szczurach zaobserwowano zwiększoną śmiertelność płodów i noworodków przy dawkach niższych niż kliniczne, a u młodych zwierząt wpływ na zdolności uczenia się, opóźnienia rozwojowe i zmniejszony przyrost masy ciała. Lamotrygina nie upośledzała płodności, jednak powodowała obniżenie stężenia kwasu foliowego, co może mieć znaczenie w kontekście ryzyka wad rozwojowych.
choroba serca, działanie teratogenne, elektrofizjologia serca, farmakologia bezpieczeństwa, kanał hERG, kanał sodowy, kostnienie szkieletu, lamotrygina, niedobór kwasu foliowego, odstęp QT, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, proarytmia, przewodzenie komorowe, śmiertelność płodów, toksyczność dla matek, toksyczność po wielokrotnym podaniu, toksyczność reprodukcyjna, właściwości przeciwarytmiczne, wrodzona wada rozwojowa, zespół QRS - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Candezek Combi 16 mg + 10 mg
Dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania produktu leczniczego Candezek Combi, zawierającego kandesartan cyleksetyl oraz amlodypinę, wskazują na korzystny profil bezpieczeństwa obu substancji w dawkach klinicznych. Kandesartan nie wykazał ogólnoustrojowej toksyczności ani uszkodzeń narządów docelowych przy dawkach terapeutycznych, choć przy wysokich dawkach obserwowano obniżenie parametrów erytrocytarnych (liczba erytrocytów, hemoglobina, hematokryt) oraz zmiany w funkcji nerek, takie jak śródmiąższowe zapalenie nerek, poszerzenie kanalików nerkowych, nacieki bazofilów i wzrost stężenia mocznika i kreatyniny w osoczu. Zmiany te są prawdopodobnie wtórne do farmakologicznego działania obniżającego ciśnienie tętnicze, a nie bezpośrednią toksycznością. Ponadto, kandesartan indukował rozrost/przerost komórek aparatu przykłębuszkowego, co jednak nie ma znaczenia klinicznego w dawkach terapeutycznych. W zaawansowanej ciąży kandesartan może wykazywać działanie teratogenne. Badania mutagenności i karcynogenności nie wykazały aktywności mutagennej, klastogennej ani rakotwórczej.
aparat przykłębuszkowy, badanie przedkliniczne, bazofil, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, gęstość nasienia, hematokryt, hemoglobina, hormon folikulotropowy, kanalik nerkowy, kandesartan cyleksetyl, komórka Sertoliego, kreatynina, krwinka czerwona, mutageneza, parametr hematologiczny, potencjał genotoksyczny, spermatyda, testosteron, zapalenie nerek - Leksykon substancji czynnych
Wapń dobesylan – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przeprowadzone badania przedkliniczne wapnia dobesylanu, substancji czynnej preparatu Doxium 500, wykazały korzystny profil bezpieczeństwa. W badaniach toksyczności przewlekłej na szczurach zaobserwowano zmiany histologiczne w tkance nerkowej jedynie przy dawkach około 13,5-krotnie przekraczających maksymalną dawkę terapeutyczną stosowaną u ludzi, co wskazuje na istotny margines bezpieczeństwa. Ponadto, w badaniach teratogenności i fetotoksyczności na myszach, szczurach (do 30-krotnej dawki terapeutycznej) oraz królikach (do 13,5-krotnej dawki terapeutycznej) nie stwierdzono działania teratogennego ani fetotoksycznego, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania w okresie ciąży.
Ocena genotoksyczności wapnia dobesylanu nie wykazała działania mutagennego, co jest istotne dla długoterminowego bezpieczeństwa klinicznego preparatu Doxium 500. Należy jednak podkreślić brak danych dotyczących potencjalnego działania rakotwórczego tej substancji, gdyż nie przeprowadzono badań kancerogenności. Podsumowując, dostępne dane przedkliniczne wskazują na szeroki margines bezpieczeństwa wapnia dobesylanu, zwłaszcza w kontekście braku efektów teratogennych i genotoksycznych przy dawkach wielokrotnie przekraczających zalecane dawki terapeutyczne.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Aroma-Activ –
Produkt leczniczy Aroma-Activ w postaci maści zawiera kamforę racemiczną (1,0 g/100 g), mentol (1,0 g/100 g), olejek jałowcowy (0,5 g/100 g), olejek sosnowy (0,5 g/100 g) oraz olejek terpentynowy (0,5 g/100 g). Pomimo obecności tych substancji czynnych o znanych właściwościach miejscowych, Charakterystyka Produktu Leczniczego nie zawiera szczegółowych danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania, takich jak toksyczność ostra, przewlekła, genotoksyczność, kancerogenność czy wpływ na reprodukcję. Brak tych informacji ogranicza możliwość pełnej oceny ryzyka związanego z użyciem tego preparatu na podstawie badań eksperymentalnych.
- Leksykon substancji czynnych
Petydyna – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Dane przedkliniczne dotyczące petydyny wskazują na zróżnicowaną toksyczność ostrą w zależności od gatunku zwierząt, z wartościami LD50 wynoszącymi 165-193 mg/kg u myszy, 167-240 mg/kg u szczurów oraz 380-660 mg/kg u królików. Brak jest szczegółowych danych dotyczących toksyczności przewlekłej. Istotne jest również wykazanie potencjału mutagennego petydyny na podstawie badań in vivo, które sugerują uszkodzenia chromosomów, co może mieć implikacje dla bezpieczeństwa stosowania u ludzi. Brak jest natomiast danych dotyczących potencjalnego działania rakotwórczego, co stanowi istotną lukę w ocenie długoterminowego bezpieczeństwa tej substancji.
badanie farmakologiczne, charakterystyka produktu leczniczego, cranioschisis, Dolcontral, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, efekt mutagenny, LD50, mutagenność, petydyna, potencjał genotoksyczny, profil bezpieczeństwa, ryzyko teratogenne, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, uszkodzenie chromosomów, wada rozwojowa czaszki - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Stomezul 20 mg
Przedkliniczne badania ezomeprazolu, substancji czynnej preparatu Stomezul, wykazały brak istotnych zagrożeń toksycznych, genotoksycznych oraz rakotwórczych przy stosowaniu zgodnym z zaleceniami klinicznymi. Testy farmakologiczne nie ujawniły negatywnego wpływu na układ nerwowy, sercowo-naczyniowy ani oddechowy. Długotrwała ekspozycja na dawki porównywalne lub wyższe niż kliniczne nie powodowała zmian narządowych ani metabolicznych. Kompleksowa ocena genotoksyczności potwierdziła brak mutagenności i klastogenności, co eliminuje ryzyko uszkodzeń DNA i aberracji chromosomowych. Badania reprodukcyjne nie wykazały teratogenności ani negatywnego wpływu na płodność, przebieg ciąży i rozwój potomstwa.
aberracje chromosomowe, ezomeprazol, hamowanie wydzielania kwasu żołądkowego, inhibitor pompy protonowej, komórki enterochromafinopodobne, kwas solny w żołądku, potencjał genotoksyczny, rakowiak, teratogenność, toksyczność po podaniu wielokrotnym, układ nerwowy, właściwości mutagenne, wpływ na rozród - Leksykon substancji czynnych
Cyklamen purpurowy – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Cyklamen purpurowy (Cyclamen purpurascens) jest aktywnym składnikiem preparatów Mastodynon (81,0 mg/tabletka) oraz Mastodynon N (10 g/100 g roztworu), występującym w potencji D4. Przeprowadzone badania przedkliniczne nie wykazały toksyczności ostrej ani przewlekłej związanej z jego stosowaniem. Testy genotoksyczności, zarówno in vitro, jak i in vivo, potwierdziły brak działania mutagennego, co eliminuje ryzyko indukcji zmian genetycznych prowadzących do nowotworów lub zaburzeń dziedzicznych.
badania in vitro, badania in vivo, badania płodności, cyklamen purpurowy, działanie mutagenne, działanie teratogenne, genotoksyczność, Mastodynon, Mastodynon N, potencjał genotoksyczny, teratogenność, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, wady rozwojowe, wady wrodzone - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Memotropil 20% 12 g/60 ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa piracetamu, substancji czynnej leku Memotropil 20%, wykazały niski potencjał toksyczności oraz wysoki margines bezpieczeństwa. W badaniach toksyczności ostrej podawano jednorazowe dawki do 10 g/kg masy ciała u myszy, szczurów i psów, nie obserwując nieodwracalnych efektów toksycznych. W badaniach wielokrotnych stosowano dawki do 4,8 g/kg/dobę u myszy oraz 2,4 g/kg/dobę u szczurów, bez istotnych działań toksycznych na narządy wewnętrzne. Dożylne podawanie piracetamu w dawkach do 1 g/kg/dobę przez 4-5 tygodni u szczurów i psów również nie wykazało toksyczności, co jest kluczowe dla bezpieczeństwa stosowania Memotropilu 20% w formie roztworu do infuzji (200 mg/ml, 12 g w 60 ml).
Badania genotoksyczności in vitro i in vivo nie potwierdziły działania mutagennego ani kancerogennego piracetamu. W rocznym badaniu na psach, z dawkami stopniowo zwiększanymi od 1 do 10 g/kg/dobę, zaobserwowano jedynie łagodne zaburzenia ze strony układu pokarmowego, takie jak wymioty, zmiana konsystencji kału oraz zwiększone spożycie wody, które wystąpiły przy dawkach znacznie przekraczających kliniczne. Podsumowując, piracetam charakteryzuje się korzystnym profilem bezpieczeństwa, co potwierdza jego niską toksyczność, brak działania genotoksycznego i kancerogennego oraz tolerancję podania dożylnego, istotną dla terapii Memotropilem 20%.
badanie przedkliniczne, dawka terapeutyczna, długotrwałe stosowanie, działanie kancerogenne, działanie toksyczne, genotoksyczność, margines bezpieczeństwa, model doświadczalny, piracetam, podanie dożylne, potencjał genotoksyczny, profil bezpieczeństwa, roztwór do infuzji, toksyczność narządowa, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, zaburzenia układu pokarmowego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Polsart Plus 80 mg + 12,5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa produktu leczniczego Polsart Plus, zawierającego telmisartan i hydrochlorotiazyd, przeprowadzone na szczurach i psach wykazały, że dawki odpowiadające ekspozycji klinicznej nie powodowały dodatkowych toksycznych efektów poza tymi obserwowanymi przy podawaniu poszczególnych składników. Charakterystyczne zmiany toksykologiczne telmisartanu obejmowały obniżenie parametrów erytrocytarnych (liczba erytrocytów, hemoglobina, hematokryt), zmiany hemodynamiczne nerek skutkujące wzrostem stężenia azotu mocznikowego i kreatyniny, zwiększoną aktywność reniny w osoczu, hipertrofię lub hiperplazję komórek aparatu przykłębuszkowego oraz uszkodzenia śluzówki żołądka. U psów dodatkowo obserwowano rozszerzenie i zanik kanalików nerkowych, co wiązano z farmakologicznym mechanizmem działania telmisartanu. Uszkodzeniom przewodu pokarmowego zapobiegano poprzez doustne podawanie roztworów soli i izolację zwierząt.
antagonista receptora angiotensyny II, azot mocznikowy we krwi, badanie in vitro, ciśnienie tętnicze, czerwone krwinki, działanie klastogenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, erytrocyt, fetotoksyczność, hematokryt, hemoglobina, hiperplazja, hipertrofia, inhibitor enzymu konwertującego angiotensynę, komórki aparatu przykłębuszkowego, mutagenność, nadciśnienie tętnicze, potencjał genotoksyczny, renina w osoczu, telmisartan z hydrochlorotiazydem, uszkodzenie śluzówki żołądka, zanik kanalików nerkowych - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Oralair 100 IR & 300 IR 100 IR; 300 IR
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa wyciągu alergenów z pyłków traw zawartego w produkcie Oralair obejmowały ocenę toksyczności po podaniu jednokrotnym i wielokrotnym, potencjału genotoksycznego, tolerancji miejscowej oraz wpływu na rozwój zarodkowy i płodowy. Wyniki nie wykazały istotnych objawów toksyczności ani nieprawidłowości biochemicznych, hematologicznych czy histopatologicznych. Testy genotoksyczności potwierdziły brak działania mutagennego i kancerogennego. Badania tolerancji miejscowej wskazały na dobrą tolerancję błon śluzowych przy podjęzykowym podaniu, co jest istotne dla długotrwałej terapii alergicznego nieżytu nosa. Ponadto, nie stwierdzono teratogennego wpływu na rozwój zarodkowy i płodowy w modelach zwierzęcych.
alergiczny nieżyt nosa, badanie hematologiczne, badanie histopatologiczne, badanie przedkliniczne, błona śluzowa, czas kaolinowo-kefalinowy, dawka terapeutyczna, działanie kancerogenne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, materiał genetyczny, parametr biochemiczny, parametry koagulologiczne, podanie podjęzykowe, potencjał genotoksyczny, rozwój zarodkowo-płodowy, toksyczność, wyciąg alergenów