Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Domilgan 1000 mg

Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania leku Dialginum

Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania metamizolu sodowego jednowodnego, substancji czynnej produktu leczniczego Dialginum, obejmują wyniki badań toksyczności po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności, rakotwórczości oraz wpływu na reprodukcję i rozwój potomstwa. Poniżej przedstawiono szczegółowe informacje z przeprowadzonych badań przedklinicznych.¹

Toksyczność po podaniu wielokrotnym

Przeprowadzono szereg badań dotyczących toksyczności po podaniu wielokrotnym z wykorzystaniem różnych gatunków zwierząt laboratoryjnych. W przypadku szczurów, które otrzymywały metamizol drogą doustną przez okres 6 miesięcy w dawkach od 100 do 900 mg/kg masy ciała, zaobserwowano istotne zmiany hematologiczne. Przy najwyższej dawce wynoszącej 900 mg/kg masy ciała, po 13 tygodniach podawania leku odnotowano zwiększenie liczby retykulocytów oraz pojawienie się ciałek Heinza we krwi badanych zwierząt.²

W badaniach na psach, którym podawano metamizol przez okres 6 miesięcy w dawkach od 30 mg do 600 mg/kg masy ciała, zaobserwowano efekty toksyczne zależne od dawki. Począwszy od dawki 300 mg/kg masy ciała, u psów wystąpiła niedokrwistość hemolityczna oraz zaburzenia czynności nerek i wątroby. Wyniki te wskazują na potencjalne ryzyko toksycznego działania metamizolu na układ krwiotwórczy oraz funkcje narządów wewnętrznych przy długotrwałym stosowaniu wysokich dawek.³

Genotoksyczność i rakotwórczość

Badania nad potencjałem genotoksycznym metamizolu przeprowadzono zarówno w warunkach in vitro, jak i in vivo. Uzyskane wyniki były niejednoznaczne, gdyż w identycznych systemach testowych otrzymywano sprzeczne rezultaty. Ta rozbieżność wyników utrudnia jednoznaczną ocenę potencjału genotoksycznego substancji.⁴

W aspekcie potencjału rakotwórczego, długookresowe badania przeprowadzone na szczurach nie wykazały rakotwórczego działania metamizolu. Jednakże, wyniki badań przeprowadzonych na myszach są bardziej niepokojące. W dwóch z trzech długookresowych badań, przy podawaniu dużych dawek metamizolu, zaobserwowano liczne gruczolaki komórek wątroby. Dane te mogą sugerować pewien potencjał kancerogenny metamizolu w określonych warunkach eksperymentalnych i u określonych gatunków.⁵

Potencjalne właściwości mutagenne metamizolu wskazują na jego możliwe działanie genotoksyczne i kancerogenne, co wymaga zachowania ostrożności przy długotrwałym stosowaniu leku.⁶

Toksyczny wpływ na reprodukcję i rozwój potomstwa

Przeprowadzono szereg badań oceniających wpływ metamizolu na rozwój zarodków i płodów oraz reprodukcję. Badania embriotoksyczności prowadzone na szczurach i królikach nie wykazały działania teratogennego metamizolu, co oznacza, że substancja nie powodowała wad rozwojowych u potomstwa.⁷

Jednak w przypadku królików zaobserwowano śmierć zarodków już przy dawce dobowej 100 mg/kg masy ciała, która nie wykazywała działania śmiertelnego na organizm matki. U szczurów natomiast śmierć zarodków odnotowano dopiero po podaniu dawek z zakresu śmiertelnego dla organizmu matki.⁸

Dalsze badania wykazały, że dawki dobowe powyżej 100 mg/kg masy ciała prowadziły u szczurów do:

• Wydłużenia czasu trwania ciąży – co może prowadzić do komplikacji w rozwoju płodu⁹
• Upośledzenia przebiegu porodu – co może mieć istotny wpływ na dobrostan zarówno matki jak i młodych¹⁰
• Zwiększonej śmiertelności matki i młodych – co wskazuje na poważne zagrożenie dla przeżycia zarówno matek jak i potomstwa¹¹

Badania wpływu metamizolu na płodność wykazały nieznacznie obniżoną częstość zachodzenia w ciążę w pokoleniu rodziców przy dawce powyżej 250 mg/kg masy ciała na dobę. Co istotne, płodność pokolenia F1 (potomstwa) nie została upośledzona, co sugeruje, że wpływ na płodność może być ograniczony do pokolenia bezpośrednio eksponowanego na działanie substancji.¹²