Dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania rasagiliny

Rasagilina (Ralago 1 mg, tabletki) została poddana szeregowi standardowych badań przedklinicznych w celu oceny jej bezpieczeństwa. Badania te obejmowały farmakologiczną ocenę bezpieczeństwa, badania toksyczności po podaniu wielokrotnym, ocenę potencjału genotoksycznego i rakotwórczego oraz wpływu na rozród i rozwój. Wyniki tych badań nie wykazały szczególnego zagrożenia dla człowieka podczas stosowania klinicznego leku.¹

Potencjał genotoksyczny rasagiliny

Przeprowadzone badania genotoksyczności rasagiliny obejmowały testy in vivo oraz liczne układy in vitro. Badania z wykorzystaniem bakterii oraz hepatocytów nie wykazały potencjału genotoksycznego substancji czynnej. Jest to istotna informacja z punktu widzenia bezpieczeństwa długotrwałego stosowania leku u pacjentów z chorobą Parkinsona.²

Warto jednak zaznaczyć, że w warunkach aktywacji metabolicznej i przy stężeniach charakteryzujących się silną cytotoksycznością, rasagilina powodowała zwiększenie częstości aberracji chromosomalnych. Te stężenia są jednak nieosiągalne w warunkach stosowania klinicznego leku, co istotnie zmniejsza znaczenie kliniczne tej obserwacji.³

Potencjał rakotwórczy w badaniach na zwierzętach

Ocena potencjału rakotwórczego rasagiliny została przeprowadzona w długoterminowych badaniach na dwóch gatunkach gryzoni – szczurach i myszach. Wyniki tych badań dostarczyły istotnych danych dotyczących bezpieczeństwa stosowania leku:

• Badania na szczurach – nie wykazano działania rakotwórczego rasagiliny u szczurów nawet przy ekspozycji systemowej 84-339 razy większej niż oczekiwane stężenie w osoczu u ludzi przyjmujących dawkę terapeutyczną 1 mg/dobę. Ta znacząca różnica w ekspozycji między badaniami na zwierzętach a dawkowaniem klinicznym daje dodatkowy margines bezpieczeństwa.⁴
• Badania na myszach – u myszy zaobserwowano zwiększoną częstość występowania łącznie gruczolaka oskrzelikowego/pęcherzykowego i/lub raka przy ekspozycji systemowej 144-213 razy większej niż stężenie osiągane w osoczu u ludzi przyjmujących dawkę terapeutyczną 1 mg/dobę. Należy podkreślić, że obserwacje te dotyczyły stężeń znacząco przekraczających te osiągane podczas leczenia rasagiliną u ludzi.⁵

Inne aspekty badań przedklinicznych

Kompletny profil bezpieczeństwa przedklinicznego rasagiliny obejmował również ocenę toksyczności po podaniu wielokrotnym oraz wpływu na rozród i rozwój. Wyniki tych badań nie wskazały na szczególne zagrożenia dla człowieka podczas stosowania leku Ralago w dawce 1 mg na dobę.⁶

Co istotne, wyniki badań przedklinicznych należy interpretować z uwzględnieniem różnic międzygatunkowych oraz znacząco wyższych ekspozycji na substancję czynną w badaniach na zwierzętach w porównaniu z dawkowaniem klinicznym. Różnice te stanowią dodatkowy margines bezpieczeństwa dla pacjentów leczonych rasagiliną.

Znaczenie kliniczne danych przedklinicznych

Całościowa ocena przedklinicznych danych o bezpieczeństwie stosowania rasagiliny (Ralago 1 mg) wskazuje na korzystny profil bezpieczeństwa przy zalecanym dawkowaniu klinicznym. Pomimo pewnych obserwacji w badaniach na zwierzętach, szczególnie przy bardzo wysokich stężeniach znacząco przekraczających ekspozycję kliniczną, dane przedkliniczne nie ujawniły szczególnych zagrożeń dla człowieka podczas stosowania leku w dawce terapeutycznej 1 mg na dobę.⁷