Właściwości farmakodynamiczne
Ralago 1 mg

Właściwości farmakodynamiczne

Rasagilina należy do grupy farmakoterapeutycznej leków stosowanych w chorobie Parkinsona, a dokładniej do inhibitorów monoaminooksydazy typu B (MAO-B), sklasyfikowanych pod kodem ATC: N04BD02. ¹

Mechanizm działania

Rasagilina wykazuje działanie jako silny, nieodwracalny i selektywny inhibitor monoaminooksydazy typu B (MAO-B). Mechanizm jej działania polega na hamowaniu aktywności enzymu MAO-B, co prowadzi do zwiększenia zewnątrzkomórkowego stężenia dopaminy w prążkowiu. To podwyższone stężenie dopaminy oraz wynikająca z tego zwiększona aktywność dopaminergiczna są prawdopodobnie odpowiedzialne za korzystne efekty terapeutyczne rasagiliny, obserwowane w modelach dysfunkcji motorycznych związanych z zaburzeniami neuronów dopaminergicznych. ²

Warto podkreślić, że główny metabolit rasagiliny – 1-aminoindan – jest aktywny, ale nie wykazuje działania hamującego wobec enzymu MAO-B. ³

Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo stosowania

Skuteczność terapeutyczna rasagiliny została udokumentowana w trzech kluczowych badaniach klinicznych. Pierwsze badanie (badanie I) dotyczyło monoterapii, natomiast dwa kolejne (badania II i III) oceniały rasagilinę jako leczenie wspomagające z lewodopą. ⁴

Monoterapia

W badaniu I uczestniczyło 404 pacjentów randomizowanych do trzech grup: otrzymujących placebo (138 pacjentów), rasagilinę w dawce 1 mg/dobę (134 pacjentów) lub rasagilinę w dawce 2 mg/dobę (132 pacjentów). Terapia trwała 26 tygodni, bez zastosowania porównawczego aktywnego komparatora. ⁵

Głównym parametrem oceny skuteczności była zmiana w stosunku do wartości wyjściowych całkowitej punktacji w ujednoliconej skali oceny choroby Parkinsona (Unified Parkinson’s Disease Rating Scale – UPDRS, części I-III). ⁶

Analiza wyników wykazała statystycznie istotne różnice w średniej zmianie punktacji względem wartości wyjściowych do 26. tygodnia/zakończenia badania (metoda LOCF – Last Observation Carried Forward):

• UPDRS części I-III:
  • Rasagilina 1 mg vs placebo: -4,2 punktu (95% przedział ufności [-5,7, -2,7]; p<0,0001)
  • Rasagilina 2 mg vs placebo: -3,6 punktu (95% przedział ufności [-5,0, -2,1]; p<0,0001)
• UPDRS czynność motoryczna (część II):
  • Rasagilina 1 mg vs placebo: -2,7 punktu (95% przedział ufności [-3,87, -1,55]; p<0,0001)
  • Rasagilina 2 mg vs placebo: -1,68 punktu (95% przedział ufności [-2,85, -0,51]; p=0,0050)

⁷

Działanie terapeutyczne rasagiliny było obserwowalne, choć jego nasilenie było stosunkowo niewielkie w badanej populacji pacjentów z łagodną postacią choroby Parkinsona. Dodatkowo zaobserwowano istotne i korzystne działanie rasagiliny na jakość życia pacjentów, co zostało potwierdzone przy użyciu specjalistycznej skali PD-QUALIF. ⁸

Leczenie wspomagające

W badaniu II pacjentów randomizowano do trzech grup terapeutycznych:

• Placebo (229 pacjentów)
• Rasagilina w dawce 1 mg/dobę (231 pacjentów)
• Entakapon (inhibitor COMT) w dawce 200 mg, podawany jednocześnie z zaplanowanymi dawkami lewodopy/inhibitora dekarboksylazy (227 pacjentów)

Okres leczenia wynosił 18 tygodni. ⁹

W badaniu III uczestniczyło 472 pacjentów, których przydzielono losowo do następujących grup:

• Placebo (159 pacjentów)
• Rasagilina w dawce 0,5 mg/dobę (164 pacjentów)
• Rasagilina w dawce 1 mg/dobę (149 pacjentów)

Leczenie trwało 26 tygodni. ¹⁰

W obu badaniach głównym parametrem oceny skuteczności była zmiana wartości wyjściowych w porównaniu do okresu leczenia w średniej liczbie godzin, gdy w ciągu dnia pacjent znajdował się w stanie „OFF” (faza hipokinetyczna). Dane te były zbierane na podstawie dobowych dzienniczków domowych, wypełnianych przez pacjentów przez 3 dni przed każdą wizytą kontrolną. ¹¹

Wyniki badania II wykazały, że średnia różnica w liczbie godzin w stanie „OFF” w grupie otrzymującej rasagilinę w dawce 1 mg/dobę w porównaniu do placebo wynosiła -0,78 h (95% przedział ufności [-1,18, -0,39 h], p=0,0001). Efekt terapeutyczny rasagiliny był porównywalny z działaniem entakaponu, który spowodował średnie całkowite zmniejszenie czasu w stanie „OFF” o -0,80 h (95% przedział ufności [-1,20, -0,41], p<0,0001). ¹²

W badaniu III średnia różnica w czasie trwania stanu „OFF” dla rasagiliny w dawce 1 mg/dobę w porównaniu do placebo wynosiła -0,94 h (95% przedział ufności [-1,36, -0,51], p<0,0001). W grupie otrzymującej rasagilinę w dawce 0,5 mg/dobę również zaobserwowano statystycznie istotną poprawę w porównaniu do placebo, jednak stopień poprawy był mniejszy. ¹³

Wiarygodność uzyskanych wyników dla pierwotnego punktu końcowego oceny skuteczności została potwierdzona w dodatkowych analizach statystycznych, przeprowadzonych w trzech różnych populacjach badanych: zgodnej z zamiarem leczenia (ITT), zgodnej z protokołem badania oraz wśród pacjentów, którzy ukończyli całe badanie. ¹⁴

Do drugorzędowych parametrów oceny skuteczności należały:

• Całkowita ocena poprawy dokonana przez badacza
• Punktacja w podskali „Codziennych czynności” (Activities of Daily Living, ADL) w stanie „OFF”
• Ocena czynności motorycznych w skali UPDRS w stanie „ON” (faza hiperkinetyczna)

W zakresie wszystkich tych parametrów rasagilina wykazała statystycznie istotne korzyści w porównaniu do placebo. ¹⁵