obrzęk naczynioruchowy
Obrzęk naczynioruchowy to nagła, miejscowa opuchlizna tkanek miękkich, przede wszystkim skóry i błon śluzowych, spowodowana zwiększoną przepuszczalnością naczyń krwionośnych. Charakteryzuje się szybkim rozwojem obrzęku, który może dotyczyć twarzy, warg, języka, krtani, kończyn, narządów płciowych lub przewodu pokarmowego.
Mechanizm powstawania obrzęku naczynioruchowego związany jest najczęściej z uwalnianiem mediatorów zapalnych, takich jak histamina, bradykinina czy leukotrieny. Wyróżnia się obrzęk alergiczny (mediowany przez IgE), niealergiczny (związany z działaniem leków, np. inhibitorów ACE), wrodzony (dziedziczny niedobór inhibitora C1-esterazy) oraz idiopatyczny (o nieznanej przyczynie).
Obrzęk naczynioruchowy górnych dróg oddechowych stanowi stan zagrożenia życia wymagający natychmiastowej interwencji. W przypadku obrzęku alergicznego leczenie obejmuje podanie adrenaliny, kortykosteroidów i leków przeciwhistaminowych. W obrzęku bradykininowym (np. dziedzicznym) stosuje się koncentrat inhibitora C1-esterazy, antagonistów receptora bradykininowego lub świeżo mrożone osocze.
Profilaktyka polega na identyfikacji i unikaniu czynników wyzwalających, edukacji pacjenta oraz, w przypadku obrzęku wrodzonego, na długoterminowym leczeniu zapobiegawczym inhibitorami C1-esterazy, antagonistami receptora bradykininowego lub lekami antyfibrynolitycznymi.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przeciwwskazania – Poltram Combo 37,5 mg + 325 mg
Lek Poltram Combo, zawierający 37,5 mg tramadolu chlorowodorku oraz 325 mg paracetamolu w formie tabletek powlekanych, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na składniki preparatu, ostrym zatruciem alkoholem, lekami nasennymi, opioidami, lekami psychotropowymi oraz u osób stosujących inhibitory monoaminooksydazy (MAO) lub leczonych nimi w ciągu ostatnich 2 tygodni. Stosowanie leku w tych sytuacjach może prowadzić do nasilenia depresji ośrodkowego układu nerwowego, w tym ryzyka zahamowania ośrodka oddechowego, oraz do wystąpienia zespołu serotoninowego. Ponadto, Poltram Combo jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby ze względu na ryzyko kumulacji substancji czynnych i potencjalnej hepatotoksyczności paracetamolu, a także u osób z lekooporną padaczką, gdyż tramadol obniża próg drgawkowy i zwiększa ryzyko napadów.
ciężka niewydolność wątroby, depresja oddechowa, depresja ośrodkowego układu nerwowego, działanie sedatywne, hepatotoksyczność, inhibitor monoaminooksydazy, kumulacja leku, nadwrażliwość na substancje czynne, napad padaczkowy, obrzęk naczynioruchowy, opioidowe leki przeciwbólowe, ostre zatrucie, padaczka lekooporna, podwyższone ciśnienie śródczaszkowe, próg drgawkowy, tramadol z paracetamolem, uzależnienie od opioidów, wstrząs anafilaktyczny, zespół serotoninowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Auglavin PPH 500 mg + 125 mg
Auglavin PPH to preparat zawierający 500 mg amoksycyliny trójwodnej oraz 125 mg potasu klawulanianu, stosowany w terapii zakażeń bakteryjnych. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi są zaburzenia żołądkowo-jelitowe, w szczególności biegunka (≥1/10), nudności i wymioty (≥1/100 do <1/10), a także kandydoza skóry i błon śluzowych (≥1/100 do <1/10). W trakcie leczenia należy monitorować także rzadziej występujące, ale potencjalnie poważne reakcje immunologiczne, takie jak anafilaksja, obrzęk naczynioruchowy oraz ciężkie reakcje skórne, w tym zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka i polekowa reakcja z eozynofilią i objawami ogólnymi (DRESS). Ponadto, mogą wystąpić zaburzenia hematologiczne, takie jak przemijająca agranulocytoza i niedokrwistość hemolityczna, a także poważne powikłania żołądkowo-jelitowe, w tym zapalenie jelita grubego związane z Clostridioides difficile oraz ostre zapalenie trzustki.
alergiczne zapalenie naczyń, amoksycylina trójwodna, anafilaksja, aseptyczne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, biegunka, czarny język włochaty, czas protrombinowy, dysbakterioza, kandydoza skóry i błon śluzowych, krystaluria, kwas klawulanowy, liniowa IgA dermatoza, nadmierny wzrost niewrażliwych bakterii, neutropenia, niedokrwistość hemolityczna, obrzęk naczynioruchowy, ostra uogólniona osutka krostkowa, ostre uszkodzenie nerek, ostre zapalenie trzustki, pęcherzowe złuszczające zapalenie skóry, polekowa reakcja z eozynofilią i objawami ogólnymi, potasu klawulanian, przemijająca agranulocytoza, przemijająca leukopenia, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, rzekomobłoniaste zapalenie okrężnicy, skórna reakcja polekowa, śródmiąższowe zapalenie nerek, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, trombocytopenia, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenia krzepnięcia krwi, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zapalenie jelita grubego, zapalenie wątroby, zespół choroby posurowiczej, zespół Kounisa, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka zastoinowa, zwiększenie aktywności AspAT - Leksykon substancji czynnych
Kłosówka wełnista – Przedawkowanie
Kłosówka wełnista (Holcus lanatus) jest składnikiem preparatów stosowanych w immunoterapii swoistej, takich jak Pollinex+Rye, Catalet T oraz Perosall T13. Prawidłowe dawkowanie tych preparatów, których stężenia wahają się od 1 JS/ml (Perosall T13 stężenie 0) do 10000 JS/ml (Catalet T stężenie 4) oraz od 600 SU/ml do 4000 SU/ml (Pollinex+Rye), jest kluczowe dla uniknięcia przedawkowania. Przedawkowanie może wynikać z nieprawidłowego odstępu między dawkami, błędnej drogi podania (np. donaczyniowej lub domięśniowej zamiast podskórnej) lub pomyłki w dawkowaniu. W konsekwencji może dojść do szerokiego spektrum działań niepożądanych, od reakcji miejscowych (zaczerwienienie, obrzęk, świąd) przez objawy ogólnoustrojowe (pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy, duszność) aż po zagrażający życiu wstrząs anafilaktyczny, wymagający natychmiastowej interwencji medycznej, w tym podania adrenaliny i intensywnego leczenia ratunkowego.
adrenalina, alergen kłosówki wełnistej, astma, Catalet T, glikokortykosteroid, hipotensja, immunoterapia swoista, kłosówka wełnista, L-tyrozyna, lek przeciwhistaminowy, mieszanka alergoidów, nieżyt nosa, obrzęk krtani, obrzęk naczynioruchowy, Perosall T13, płyn infuzyjny, podanie donaczyniowe, pokrzywka, Pollinex+Rye, przedawkowanie preparatu, reakcja alergiczna, skurcz oskrzeli, tachykardia, tlenoterapia, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie świadomości, zatrzymanie krążenia, zestaw ratunkowy - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Escipram 5 mg
Escipram, zawierający escytalopram w dawkach 5 mg, 10 mg, 15 mg i 20 mg (w postaci szczawianu), jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub substancje pomocnicze, co może prowadzić do reakcji alergicznych, takich jak wysypka, świąd, obrzęk naczynioruchowy czy reakcje anafilaktyczne. Leku nie należy stosować jednocześnie z inhibitorami monoaminooksydazy (MAO), zarówno nieselektywnymi, nieodwracalnymi, jak i odwracalnymi inhibitorami MAO-A (np. moklobemid), oraz z linezolidem, ze względu na wysokie ryzyko wystąpienia zespołu serotoninowego, objawiającego się pobudzeniem psychoruchowym, drżeniem mięśniowym i hipertermią, co może zagrażać życiu pacjenta.
antybiotyk makrolidowy, arytmia komorowa, drżenie mięśniowe, Escipram, escytalopram, fluorochinolon, hipertermia, inhibitor MAO, inhibitor MAO-A, inhibitor monoaminooksydazy, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwpsychotyczny, lek psychotropowy, linezolid, makrolid, moklobemid, nadwrażliwość, nieselektywny inhibitor MAO, obrzęk naczynioruchowy, pobudzenie psychoruchowe, reakcja anafilaktyczna, świąd, torsade de pointes, wydłużenie odstępu QT, wysypka skórna, zaburzenie przewodnictwa serca, zaburzenie rytmu serca, zespół serotoninowy, zespół wydłużonego QT - Leksykon chorób i schorzeń
Alergia na lateks – Objawy
Alergia na lateks jest reakcją immunologiczną na białka naturalnego lateksu pozyskiwanego z Hevea brasiliensis, manifestującą się w trzech głównych formach: kontaktowym zapaleniem skóry z podrażnienia, alergicznym kontaktowym zapaleniem skóry typu IV oraz natychmiastową reakcją alergiczną typu I, która może prowadzić do anafilaksji. Objawy obejmują od łagodnego świądu, zaczerwienienia i pokrzywki, po ciężkie reakcje takie jak duszności, świszczący oddech, obrzęk naczynioruchowy, a w najcięższych przypadkach – spadek ciśnienia tętniczego, utratę przytomności i wstrząs anafilaktyczny. Reakcje mogą pojawić się w ciągu minut do kilku dni po ekspozycji na lateks, a ryzyko rozwoju alergii wzrasta przy powtarzających się kontaktach, szczególnie u pracowników ochrony zdrowia, osób z rozszczepem kręgosłupa oraz pacjentów z innymi alergiami. Występuje także zjawisko reakcji krzyżowych z niektórymi owocami (np. banany, awokado, kiwi), co jest istotne w diagnostyce i edukacji pacjentów.
alergiczne kontaktowe zapalenie skóry, alergiczny nieżyt nosa, anafilaksja, astma, autostrzykawka z epinefryną, duszność, egzema, katar sienny, kontaktowe zapalenie skóry, kortykosteroid, lateks naturalny, lek przeciwhistaminowy, natychmiastowa reakcja alergiczna, obrzęk gardła, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, przeciwciało IgE, przepuklina oponowo-rdzeniowa, reakcja anafilaktyczna, reakcja immunologiczna, reakcja krzyżowa, reakcja typu I, reakcja typu IV, świszczący oddech, zapalenie spojówek, zespół lateksowo-owocowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Elin 250 mcg + 35 mcg
Lek Elin, zawierający 250 µg norgestymatu oraz 35 µg etynyloestradiolu, jest złożonym hormonalnym środkiem antykoncepcyjnym, którego stosowanie wiąże się z ryzykiem poważnych działań niepożądanych, w tym powikłań zakrzepowo-zatorowych (zawał mięśnia sercowego, zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna, incydenty mózgowo-naczyniowe, zakrzepica żył siatkówki), nowotworów (rak piersi, gruczolaki i nowotwory wątroby), zaburzeń układu sercowo-naczyniowego (nadciśnienie tętnicze) oraz reakcji nadwrażliwości (obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka). W przypadku wystąpienia tych objawów konieczne jest natychmiastowe zaprzestanie stosowania leku i konsultacja lekarska, a także zastosowanie alternatywnych metod antykoncepcji niehormonalnej. Najczęściej zgłaszanymi działaniami niepożądanymi w badaniach klinicznych były ból głowy (27,9%), zaburzenia miesiączkowania (40,4%), nudności (29,1%), krwawienia z dróg rodnych (26,3%) oraz zaburzenia żołądkowo-jelitowe (24,6%), z tendencją do zmniejszania się częstości tych objawów w kolejnych cyklach terapii, z wyjątkiem zaburzeń miesiączkowania i wymiotów (11,8% w 12. cyklu).
drgawki, dyslipidemia, dysplazja szyjki macicy, gruczolak wątroby, hirsutyzm, hormonalna antykoncepcja, incydent mózgowo-naczyniowy, krwawienie z dróg rodnych, migrena, nadciśnienie tętnicze, nowotwór wątroby, obrzęk naczynioruchowy, parestezja, pokrzywka, powikłania zakrzepowo-zatorowe, rak piersi, retencja płynów, rumień guzkowy, torbiel jajnika, torbiel piersi, udar mózgu, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zakrzepica, zakrzepica żył głębokich, zakrzepica żył siatkówki, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zatorowość płucna, zawał mięśnia sercowego - Leksykon leków
Działania niepożądane – Dipperam 10 mg + 160 mg
Produkt złożony Dipperam, zawierający amlodypinę i walsartan, był oceniany w pięciu kontrolowanych badaniach klinicznych obejmujących 5175 pacjentów, z czego 2613 otrzymywało skojarzenie obu substancji. Najczęściej obserwowane działania niepożądane to zapalenie nosowej części gardła, objawy grypopodobne, reakcje nadwrażliwości, ból głowy, omdlenia, niedociśnienie ortostatyczne, obrzęki (w tym obrzęk z dołkiem pod wpływem ucisku, obrzęk twarzy i obwodowe), zmęczenie, nagłe zaczerwienienie skóry oraz uderzenia gorąca. Obrzęki obwodowe, typowe dla amlodypiny, występowały rzadziej u pacjentów stosujących lek złożony niż u tych leczonych wyłącznie amlodypiną (średnia częstość 5,1%). Działania niepożądane sklasyfikowano według częstości: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000), bardzo rzadko (<1/10 000) oraz częstość nieznana.
amlodypina i walsartan, ból głowy, choroba posurowicza, Dipperam, ginekomastia, hiperglikemia, hiperkalcemia, hiperlipidemia, hiperurykemia, hipokaliemia, hiponatremia, impotencja, leukopenia, małopłytkowość, migotanie przedsionków, neuropatia obwodowa, neutropenia, niedociśnienie ortostatyczne, niewydolność nerek, objawy grypopodobne, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, obrzęk Quinckego, obrzęk twarzy, omdlenie, pęcherzowe zapalenie skóry, reakcja nadwrażliwości, rozrost dziąseł, rumień wielopostaciowy, tachykardia komorowa, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie wzwodu, zapalenie naczyń, zapalenie nosowej części gardła, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawał mięśnia sercowego, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry, zmniejszenie stężenia hemoglobiny, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Remolexam 7,5 mg
Meloksykam, stosowany w dawce 7,5 mg (Remolexam), wykazuje profil bezpieczeństwa oparty na analizie 27 badań klinicznych obejmujących 15 197 pacjentów, z terapią trwającą do roku. NLPZ, w tym meloksykam, mogą zwiększać ryzyko tętniczych zdarzeń zatorowo-zakrzepowych (np. zawał mięśnia sercowego, udar mózgu), a także powodować obrzęki, nadciśnienie tętnicze i niewydolność serca. Najczęstsze działania niepożądane dotyczą układu pokarmowego i obejmują nudności, wymioty, biegunkę, zaparcia, ból brzucha, a także poważne powikłania, takie jak choroba wrzodowa, perforacja i krwawienia z przewodu pokarmowego, które mogą prowadzić do zgonu, zwłaszcza u osób starszych. Ponadto, meloksykam może wywoływać ciężkie reakcje skórne (SCAR), w tym zespół Stevensa-Johnsona i toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka.
agranulocytoza, aminotransferaza, choroba Leśniowskiego-Crohna, choroba wrzodowa, ciężkie skórne działanie niepożądane, hiperkaliemia, kołatanie serca, krwawienie z przewodu pokarmowego, leukopenia, martwica brodawek nerkowych, meloksykam, morfologia krwi, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na światło, napad astmy, niedokrwistość, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, ostra martwica kanalików nerkowych, ostra niewydolność nerek, owrzodzenie żołądka, perforacja przewodu pokarmowego, reakcja anafilaktoidalna, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, śródmiąższowe zapalenie nerek, stan splątania, szumy uszne, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, trombocytopenia, udar mózgu, układ pokarmowy, wrzodziejące zapalenie jamy ustnej, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie czynności wątroby, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie jelita grubego, zapalenie przełyku, zapalenie spojówek, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawał mięśnia sercowego, zespół nerczycowy, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Oxcarbazepin NeuroPharma 300 mg
Oxcarbazepin NeuroPharma, zawierający okskarbazepinę, jest lekiem przeciwpadaczkowym charakteryzującym się szerokim spektrum działań niepożądanych, które zostały szczegółowo opisane na podstawie badań klinicznych oraz danych po wprowadzeniu leku na rynek. Najczęściej obserwowane działania niepożądane (≥10%) to senność, bóle głowy, zawroty głowy, podwójne widzenie, nudności, wymioty oraz zmęczenie. Istotnym aspektem bezpieczeństwa jest ryzyko hiponatremii, występującej u około 2,7% pacjentów, z poziomem sodu w surowicy poniżej 125 mmol/l, która zwykle przebiega bezobjawowo, ale może prowadzić do poważnych objawów neurologicznych, takich jak napady padaczkowe, encefalopatia, obniżony poziom świadomości czy dezorientacja, zwłaszcza w ciągu pierwszych 3 miesięcy terapii. Ponadto, okskarbazepina może wywoływać reakcje nadwrażliwości wielonarządowej, obejmujące układ krwiotwórczy (leukopenia, trombocytopenia), wątrobę (zapalenie wątroby), nerki (niewydolność, śródmiąższowe zapalenie), płuca (obrzęk, astma), a także obrzęk naczynioruchowy.
agranulocytoza, ataksja, blok przedsionkowo-komorowy, ból głowy, dyzartria, encefalopatia, encefalopatia wątrobowa, eozynofilia, hamowanie czynności szpiku kostnego, hiponatremia, lek przeciwpadaczkowy, leukopenia, nadwrażliwość wielonarządowa, napad padaczkowy, neutropenia, niedoczynność tarczycy, niedokrwistość aplastyczna, niewydolność nerek, nudności, obrzęk naczynioruchowy, oczopląs, okskarbazepina, osteopenia, osteoporoza, ostra uogólniona osutka krostkowa, pancytopenia, podwójne widzenie, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, senność, toczeń rumieniowaty układowy, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, trombocytopenia, wymioty, wysypka polekowa z eozynofilią, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawroty głowy, zespół Lyella, zespół nieprawidłowego wydzielania wazopresyny, zespół Stevensa-Johnsona, zmniejszona gęstość mineralna kości - Leksykon leków
Działania niepożądane – Aspicam 15 mg
Meloksykam, stosowany w dawkach dobowych 7,5 mg lub 15 mg przez okres do 18 miesięcy (średnio 127 dni), wiąże się z szeregiem działań niepożądanych o różnej częstości występowania. Najczęściej obserwuje się niedokrwistość, objawy dyspeptyczne (niestrawność, nudności, wymioty, ból brzucha, zaparcia, wzdęcia, biegunka), oszołomienie, ból głowy, świąd i wysypkę oraz obrzęki, w tym kończyn dolnych. Rzadziej występują poważniejsze powikłania, takie jak agranulocytoza, reakcje anafilaktyczne, perforacja przewodu pokarmowego, zapalenie wątroby, zespół Stevensa-Johnsona, niewydolność nerek oraz zaburzenia sercowo-naczyniowe, w tym niewydolność serca i nadciśnienie tętnicze. Meloksykam może również powodować przemijające zaburzenia wskaźników czynności wątroby oraz zwiększenie stężenia kreatyniny i mocznika. Wśród działań niepożądanych o częstości nieznanej wymienia się zapalenie trzustki oraz trwały rumień polekowy.
agranulocytoza, choroba Leśniowskiego-Crohna, choroba wrzodowa żołądka, działanie mielotoksyczne, hiperkaliemia, kołatanie serca, krwawienie z przewodu pokarmowego, leukopenia, małopłytkowość, martwica brodawek nerkowych, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, meloksykam, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na światło, napad astmy, niedokrwistość, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, ostra martwica cewek nerkowych, perforacja przewodu pokarmowego, reakcja anafilaktoidalna, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, śródmiąższowe zapalenie nerek, trwały rumień polekowy, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenia morfologii krwi, zaburzenie nastroju, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, zapalenie błony śluzowej przełyku, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie jelita grubego, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zespół nerczycowy, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Telmizek HCT 80 mg + 25 mg
Produkt leczniczy Telmizek HCT, zawierający telmisartan i hydrochlorotiazyd, wykazuje profil bezpieczeństwa wymagający uważnego monitorowania. Najczęściej zgłaszanym działaniem niepożądanym są zawroty głowy (częstość ≥1/100 do <1/10). Rzadko (≥1/10 000 do <1/1000) może wystąpić ciężki obrzęk naczynioruchowy, stanowiący potencjalne zagrożenie życia. Częstość działań niepożądanych jest porównywalna z monoterapią telmisartanem, bez zależności dawka-odpowiedź, co potwierdzono dla dawek 80 mg + 12,5 mg oraz 80 mg + 25 mg. Inne działania niepożądane obejmują hipokaliemię (≥1/1000 do <1/100), hiponatremię i zwiększenie stężenia kwasu moczowego we krwi (rzadko), niedociśnienie ortostatyczne, zaburzenia widzenia, omdlenia, bóle mięśni i stawów oraz zaburzenia erekcji. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko nieczerniakowych nowotworów skóry związane z hydrochlorotiazydem oraz zgłaszane przypadki śródmiąższowej choroby płuc po telmisartanie.
agranulocytoza, alkaloza hipochloremiczna, arytmia, cukromocz, fosfokinaza kreatynowa, hipokaliemia, hiponatremia, jaskra z zamkniętym kątem, kwas moczowy, leukopenia, małopłytkowość, martwicze zapalenie naczyń, neutropenia, nieczerniakowy nowotwór złośliwy skóry, niedociśnienie ortostatyczne, niedokrwistość aplastyczna, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność szpiku kostnego, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, posocznica, rak kolczystokomórkowy skóry, rak podstawnokomórkowy, rumień wielopostaciowy, śródmiąższowa choroba płuc, śródmiąższowe zapalenie nerek, telmisartan i hydrochlorotiazyd, toczeń rumieniowaty układowy, toksyczna nekroliza naskórka, wysięk między naczyniówką a twardówką, zespół ostrej niewydolności oddechowej, zespół toczniopodobny, zespół zaburzeń oddechowych, żółtaczka cholestatyczna, żółtaczka miąższowa - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Pazopanib Zentiva 200 mg
Przy stosowaniu preparatu Pazopanib Zentiva w dawkach 200 mg i 400 mg, kluczowe jest wykluczenie przeciwwskazań, z których jedynym bezwzględnym jest nadwrażliwość na chlorowodorek pazopanibu lub substancje pomocnicze zawarte w leku. Przed rozpoczęciem terapii należy przeprowadzić szczegółowy wywiad alergologiczny, zwracając uwagę na wcześniejsze reakcje na inhibitory kinaz tyrozynowych. Objawy nadwrażliwości mogą obejmować reakcje skórne (wysypka, świąd, pokrzywka), oddechowe (duszność, skurcz oskrzeli) oraz ogólnoustrojowe (obrzęk naczynioruchowy, wstrząs anafilaktyczny). W przypadku ich wystąpienia podczas terapii, konieczne jest natychmiastowe przerwanie podawania leku i wdrożenie odpowiedniego leczenia.
chlorowodorek pazopanibu, duszność, inhibitor kinazy tyrozynowej, leczenie przeciwnowotworowe, nadwrażliwość, objaw oddechowy, objaw ogólnoustrojowy, obrzęk naczynioruchowy, pazopanib, pokrzywka, reakcja nadwrażliwości, reakcja skórna, skurcz oskrzeli, substancja czynna, świąd, tabletka powlekana, wstrząs anafilaktyczny, wysypka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Zarixa 2,5 mg
Rywaroksaban, substancja czynna leku Zarixa 2,5 mg, jest antagonistą czynnika Xa stosowanym w profilaktyce i leczeniu zakrzepowo-zatorowym. W badaniach klinicznych fazy III, obejmujących 69 608 dorosłych oraz 488 pacjentów pediatrycznych, najczęstszym działaniem niepożądanym były krwawienia, w tym krwawienia z nosa (4,5%) oraz przewodu pokarmowego (3,8%). Częstość krwawień zależy od wskazania i dawki: np. w profilaktyce ŻChZZ po aloplastyce stawu biodrowego lub kolanowego wynosiła 6,8%, a w leczeniu ŻChZZ i profilaktyce nawrotów u dzieci do 39,5%. Ryzyko krwawień jest zwiększone u pacjentów z niekontrolowanym nadciśnieniem tętniczym, stosujących leki wpływające na hemostazę oraz u kobiet z nasilonymi krwawieniami menstruacyjnymi. Krwawienia mogą być jawne lub utajone, prowadząc do niedokrwistości, której objawy to osłabienie, bladość, zawroty głowy i duszność. W badaniach laboratoryjnych zaleca się monitorowanie hemoglobiny i hematokrytu w celu wykrycia krwawień utajonych.
aloplastyka stawu biodrowego, aloplastyka stawu kolanowego, antagonista witaminy K, dławica piersiowa, hemoglobina i hematokryt, hemostaza, krwawienie, krwawienie menstruacyjne, krwawienie wewnątrzczaszkowe, krwawienie z błon śluzowych, krwawienie z nosa, krwotok oczny, krwotok podspojówkowy, krwotok z przewodu pokarmowego, lek przeciwzakrzepowy, nadciśnienie tętnicze, nadpłytkowość, nefropatia, niedokrwistość pokrwotoczna, niewydolność nerek, obrzęk naczynioruchowy, powikłanie krwotoczne, profilaktyka ŻChZZ, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, rywaroksaban, trombocytopenia, wstrząs anafilaktyczny, Zarixa, ŻChZZ, zespół ciasnoty przedziałów powięziowych, ZP, ZŻG - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Letrox 150
Przed rozpoczęciem terapii lewotyroksyną konieczne jest przeprowadzenie kompleksowej diagnostyki w celu wykluczenia lub potwierdzenia chorób współistniejących, takich jak choroba wieńcowa, nadciśnienie tętnicze, niedoczynność przysadki czy kory nadnerczy oraz autonomiczny guzek tarczycy. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z niedoczynnością kory nadnerczy, u których przed wdrożeniem lewotyroksyny należy rozpocząć leczenie substytucyjne, aby zapobiec przełomowi nadnerczowemu. U chorych z chorobą serca, w tym po zawale mięśnia sercowego, czy z zaburzeniami rytmu serca, terapia powinna być prowadzona ostrożnie, z częstym monitorowaniem stężeń hormonów tarczycy, aby uniknąć indukowanej lekami nadczynności. U niemowląt przedwcześnie urodzonych z niską masą ciała wskazane jest monitorowanie parametrów hemodynamicznych ze względu na ryzyko zapaści krążeniowej. W przypadku podejrzenia autonomicznej czynności tarczycy zaleca się wykonanie testu z TRH lub scyntygrafii supresyjnej przed rozpoczęciem leczenia.
amina sympatykomimetyczna, amiodaron, biotyna, choroba Addisona, choroba wieńcowa, cukrzyca, dusznica bolesna, dysfagia, furosemid, guzek autonomiczny, inhibitor kinazy tyrozynowej, kora nadnerczy, nadciśnienie tętnicze, niedoczynność przysadki, niedoczynność tarczycy, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, osteoporoza, ostra niewydolność nadnerczy, padaczka, przełom nadnerczowy, salicylany, scyntygrafia supresyjna, tachykardia, test TRH, zapalenie mięśnia sercowego, zapaść krążeniowa, zawał mięśnia sercowego - Leksykon chorób i schorzeń
Alergia na orzeszki ziemne – Leczenie
Alergia na orzeszki ziemne jest jedną z najczęstszych i potencjalnie zagrażających życiu alergii pokarmowych, wymagającą całkowitego unikania alergenów oraz przygotowania na ewentualne reakcje anafilaktyczne, w tym stosowanie autoiniektorów epinefryny. W terapii stosuje się różne formy immunoterapii, takie jak doustna immunoterapia (OIT) z użyciem Palforzii, która jest zatwierdzona dla dzieci w wieku 4-17 lat i polega na stopniowym zwiększaniu dawki alergenów do dawki podtrzymującej. W badaniach klinicznych 67% pacjentów po terapii Palforzią tolerowało spożycie ekwiwalentu dwóch orzeszków ziemnych bez objawów, w porównaniu do 4% w grupie placebo. Inne metody to podjęzykowa immunoterapia (SLIT) z dawką 4 mg białka orzeszków oraz naskórkowa immunoterapia z użyciem plastra Viaskin Peanut, które również wykazują skuteczność w desensytyzacji, choć nie zastępują unikania alergenów i stosowania leków ratunkowych. Omalizumab (Xolair), biologiczny lek przeciwciał monoklonalnych, zmniejsza ryzyko reakcji alergicznych i umożliwia tolerancję dawki co najmniej 600 mg białka orzeszków (odpowiednik dwóch orzeszków) u 67% leczonych pacjentów.
alergia na orzeszki ziemne, alergolog, anafilaksja, astma, autoiniektor epinefryny, ciężka reakcja alergiczna, desensytyzacja, doustna immunoterapia, eozynofilowe zapalenie przełyku, immunoterapia, naskórkowa immunoterapia, obrzęk naczynioruchowy, okno terapeutyczne, omalizumab, Palforzia, podjęzykowa immunoterapia, pokrzywka, przeciwciała monoklonalne, remisja alergii, świszczący oddech, tolerancja na alergen, unikanie alergenów - Leksykon leków
Działania niepożądane – Sitagliptin STADA 100 mg
Podczas stosowania sytagliptyny (Sitagliptin STADA) obserwowano różnorodne działania niepożądane, w tym ciężkie powikłania, takie jak ostre i martwicze zapalenie trzustki oraz reakcje nadwrażliwości o nieznanej częstości. Szczególnie istotne jest ryzyko hipoglikemii, które wynosi od 4,7% do 13,8% przy jednoczesnym stosowaniu pochodnych sulfonylomocznika oraz 9,6% przy terapii insuliną. Działania niepożądane klasyfikowano według układów i narządów, z częstością występowania od bardzo często (≥1/10) do bardzo rzadko (<1/10 000). Do najczęstszych należą hipoglikemia (często), ból głowy (często), zaparcia (niezbyt często) oraz zakażenia górnych dróg oddechowych (≥5%). W badaniu TECOS częstość ciężkiej hipoglikemii u pacjentów stosujących sytagliptynę z insuliną i/lub sulfonylomocznikiem wyniosła 2,7%, a zapalenia trzustki 0,3%.
artropatia, bezpieczeństwo sercowo-naczyniowe, cukrzyca typu 2, hipoglikemia, insulina, lek przeciwcukrzycowy, martwicze zapalenie trzustki, metformina, obrzęk naczynioruchowy, odpowiedź anafilaktyczna, ostra niewydolność nerek, ostre zapalenie trzustki, pemfigoid pęcherzowy, pioglitazon, pochodna sulfonylomocznika, pokrzywka, reakcja nadwrażliwości, śródmiąższowa choroba płuc, sytagliptyna, trombocytopenia, zaburzenie czynności nerek, zakażenie górnych dróg oddechowych, zapalenie błony śluzowej nosogardła, zapalenie kości i stawów, zapalenie naczyń skóry, zapalenie trzustki, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczająca choroba skóry - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Temozolomide Fair-Med 250 mg
Temozolomid (Temozolomide FAIR-MED) w formie kapsułek twardych o dawkach 5 mg, 20 mg, 100 mg, 140 mg, 180 mg oraz 250 mg jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub składniki pomocnicze, w tym laktozę bezwodną, której zawartość w kapsułkach wynosi od 61,7 mg do 399,3 mg w zależności od dawki. Reakcje alergiczne mogą manifestować się wysypką, świądem, obrzękiem naczynioruchowym czy trudnościami w oddychaniu. Ponadto, ze względu na podobieństwo strukturalne i mechanizm działania, temozolomid jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na dakarbazynę (DTIC), co wynika z ryzyka reakcji krzyżowej. Kapsułki zawierają również żelatynę, co może stanowić ograniczenie u pacjentów z alergią na ten składnik lub z powodów dietetycznych i religijnych.
dakarbazyna, duszność, działanie cytotoksyczne, kapsułka twarda, laktoza bezwodna, lek przeciwnowotworowy, małopłytkowość, mielosupresja, monometylotriazenoimidazolo-karboksamid, nadwrażliwość krzyżowa, nadwrażliwość na substancję czynną, neutropenia, niedokrwistość, nietolerancja disacharydu, niewydolność narządowa, obrzęk naczynioruchowy, powikłania hematologiczne, supresja szpiku kostnego, temozolomid - Leksykon leków
Działania niepożądane – Aulin 100 mg
Nimesulid, jako niesteroidowy lek przeciwzapalny (NLPZ), wykazuje skuteczność terapeutyczną, jednak jego stosowanie wiąże się z ryzykiem licznych działań niepożądanych, szczególnie przy długotrwałej terapii i wysokich dawkach. Istotne jest monitorowanie powikłań sercowo-naczyniowych, takich jak zawał mięśnia sercowego, udar mózgu, nadciśnienie tętnicze oraz niewydolność serca. Najczęściej obserwowane działania niepożądane dotyczą układu pokarmowego i obejmują owrzodzenia, perforacje oraz krwawienia z przewodu pokarmowego, które mogą prowadzić do zgonu, zwłaszcza u osób starszych. Ponadto, nimesulid może powodować objawy takie jak nudności, wymioty, biegunka, wzdęcia, zaparcia, niestrawność, ból w podbrzuszu, smoliste stolce i krwawe wymioty. W badaniach klinicznych (około 7800 pacjentów) odnotowano także rzadkie przypadki poważnych reakcji skórnych, w tym zespół Stevensa-Johnsona i toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, które stanowią zagrożenie życia.
anafilaksja, astma, cholestaza, choroba Crohna, duszność, eozynofilia, hepatotoksyczność, hiperkaliemia, krwawienie z przewodu pokarmowego, krwiomocz, małopłytkowość, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość, niedokrwistość, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, niewydolność serca, nimesulid, obrzęk, obrzęk naczynioruchowy, owrzodzenie żołądka, pancytopenia, perforacja, piorunujące zapalenie wątroby, plamica, rumień trwały, rumień wielopostaciowy, skąpomocz, skurcz oskrzeli, śródmiąższowe zapalenie nerek, tachykardia, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, udar mózgu, wrzodziejące zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie okrężnicy, zapalenie wątroby, zatrzymanie moczu, zawał mięśnia sercowego, zespół Reye’a, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Kardatuxan 10 mg
Bezpieczeństwo stosowania rywaroksabanu, substancji czynnej leku Kardatuxan, zostało potwierdzone w 13 badaniach klinicznych fazy III, obejmujących 69 608 dorosłych oraz 488 pacjentów pediatrycznych w badaniach fazy II i III. Najczęstszym działaniem niepożądanym były krwawienia, z częstością 4,5% dla krwawień z nosa i 3,8% dla krwotoków z przewodu pokarmowego. Rywaroksaban stosowany jest w profilaktyce żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej (ŻChZZ) po aloplastyce stawu biodrowego lub kolanowego, u pacjentów hospitalizowanych z przyczyn niechirurgicznych, w leczeniu i profilaktyce nawrotów zakrzepicy żył głębokich (ZŻG) i zatorowości płucnej (ZP), u dzieci po standardowym leczeniu przeciwzakrzepowym, a także w profilaktyce udaru u pacjentów z migotaniem przedsionków oraz zdarzeń zakrzepowych po ostrym zespole wieńcowym (OZW) i u pacjentów z chorobą wieńcową (CAD) i tętnic obwodowych (PAD).
aloplastyka stawu biodrowego, aloplastyka stawu kolanowego, anemia, choroba tętnic obwodowych, choroba wieńcowa, dieta niskosodowa, enzym wątrobowy, hemostaza, krwawienie, krwawienie wewnątrzczaszkowe, krwawienie z nosa, krwotok maciczny, krwotok z przewodu pokarmowego, krzepnięcie krwi, lek przeciwkrzepliwy, mechanizm działania rywaroksabanu, migotanie przedsionków, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, obrzęk alergiczny, obrzęk naczynioruchowy, ostry zespół wieńcowy, powikłanie krwotoczne, rywaroksaban, udar, zaburzenie czynności wątroby, zakrzep, zakrzepica żył głębokich, zatorowość obwodowa, zatorowość płucna, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Lacosamide Teva 200 mg
Lakozamid (Lacosamide Teva) jest lekiem przeciwpadaczkowym o dobrze udokumentowanym profilu bezpieczeństwa, stosowanym zarówno u dorosłych, jak i dzieci. W badaniach klinicznych ponad 60% pacjentów leczonych lakozamidem doświadczyło co najmniej jednego działania niepożądanego, najczęściej ośrodkowego pochodzenia zawrotów głowy, bólów głowy, nudności oraz podwójnego widzenia, z nasileniem od łagodnego do umiarkowanego. Działania niepożądane ze strony OUN i przewodu pokarmowego mają tendencję do zmniejszania się w czasie terapii. Istotnym aspektem jest zależne od dawki wydłużenie odstępu PR w EKG, które może prowadzić do bloku przedsionkowo-komorowego (w badaniach klinicznych blok I stopnia występował u 0,7% pacjentów przy dawce 200 mg), a także rzadkich, ale poważnych arytmii, takich jak migotanie przedsionków czy tachyarytmia komorowa. Ponadto, lakozamid może wywoływać liczne działania niepożądane ze strony układu nerwowego (ataksy, zaburzenia pamięci, senność), psychiczne (depresja, stany splątania, myśli samobójcze), przewodu pokarmowego (nudności, wymioty, biegunka) oraz reakcje nadwrażliwości, w tym zespół DRESS i zespół Stevensa-Johnsona. U dzieci profil bezpieczeństwa jest podobny, z częstszym występowaniem senności (≥1/10) oraz dodatkowymi objawami jak gorączka i nietypowe zachowanie. U osób starszych (≥65 lat) obserwuje się wyższe ryzyko upadków, biegunek, drżeń oraz bloku przedsionkowo-komorowego I stopnia (4,8% vs 1,6% u młodszych). Przerwanie terapii z powodu działań niepożądanych występuje u 12,2% pacjentów leczonych lakozamidem, głównie z powodu zawrotów głowy.
agranulocytoza, ataksja, bezsenność, blok przedsionkowo-komorowy, blok przedsionkowo-komorowy pierwszego stopnia, ból głowy, bradykardia, depresja, drżenie, gorączka, karbamazepina, lakozamid, lek przeciwpadaczkowy, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, migotanie przedsionków, napad miokloniczny, nudności, obrzęk naczynioruchowy, oczopląs, omdlenie, osłabienie apetytu, padaczka idiopatyczna, parestezja, podwójne widzenie, pokrzywka, senność, tachyarytmia komorowa, trzepotanie przedsionków, zaburzenia ośrodkowego układu nerwowego, zaburzenie pamięci, zaburzenie równowagi, zapalenie gardła, zapalenie nosogardła, zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Aleve
Produkt leczniczy Aleve zawierający naproksen sodowy w dawce 220 mg wymaga szczególnej ostrożności podczas stosowania, zwłaszcza u osób w podeszłym wieku oraz pacjentów z historią chorób przewodu pokarmowego. NLPZ, w tym naproksen, mogą powodować poważne działania niepożądane, takie jak krwawienia, owrzodzenia i perforacje przewodu pokarmowego, które mogą wystąpić niezależnie od wcześniejszych schorzeń i w dowolnym momencie terapii. Ryzyko tych powikłań wzrasta wraz z dawką i jest szczególnie wysokie u pacjentów z wywiadem owrzodzeń powikłanych krwotokiem lub perforacją. Zaleca się stosowanie najmniejszej skutecznej dawki przez najkrótszy możliwy czas oraz rozważenie terapii osłonowej inhibitorami pompy protonowej lub mizoprostolem u pacjentów z grupy podwyższonego ryzyka. Ponadto, naproksen może maskować objawy innych chorób, co utrudnia diagnostykę. Należy unikać jednoczesnego stosowania z innymi NLPZ, w tym selektywnymi inhibitorami COX-2, oraz zachować ostrożność u pacjentów przyjmujących leki zwiększające ryzyko krwawień, takie jak kortykosteroidy, leki przeciwzakrzepowe, selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny oraz leki przeciwpłytkowe.
choroba Leśniowskiego-Crohna, inhibitor cyklooksygenazy-2, inhibitor pompy protonowej, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, kortykosteroid, krwawienie z przewodu pokarmowego, krwotok, kwas acetylosalicylowy, lek przeciwpłytkowy, lek przeciwzakrzepowy, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, mizoprostol, nadciśnienie tętnicze, nadreaktywność oskrzeli, naproksen, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, owrzodzenie, perforacja przewodu pokarmowego, pokrzywka, polip nosa, reakcja anafilaktoidalna, reakcja anafilaktyczna, retencja płynów, udar mózgu, warfaryna, wrzodziejące zapalenie okrężnicy, zaburzenie płodności, zakrzepica tętnic, zapalenie błony śluzowej nosa, zapalenie wątroby, zawał serca, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Enalapril Vitabalans 20 mg
Enalapril, inhibitor konwertazy angiotensyny (ACE), jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na enalaprylu maleinian lub inne inhibitory ACE, a także u osób z historią obrzęku naczynioruchowego związanego z terapią ACE lub z dziedzicznym/idiopatycznym obrzękiem naczynioruchowym. Ponadto, stosowanie enalaprilu jest bezwzględnie przeciwwskazane w drugim i trzecim trymestrze ciąży ze względu na ryzyko uszkodzenia płodu. Interakcje lekowe stanowią kolejne istotne przeciwwskazania: enalapril nie powinien być podawany jednocześnie z sakubitrylem i walsartanem (konieczne jest odczekanie co najmniej 36 godzin od ostatniej dawki) oraz z aliskirenem u pacjentów z cukrzycą lub z GFR < 60 ml/min/1,73 m², ze względu na ryzyko poważnych działań niepożądanych, w tym obrzęku naczynioruchowego.
aliskiren, antagonista receptora angiotensyny II, choroba naczyń nerkowych, ciężka niewydolność nerek, cukrzyca, dziedziczny obrzęk naczynioruchowy, enalapril, hipowolemia, inhibitor konwertazy angiotensyny, lek przeciwnadciśnieniowy, maleinian enalaprylu, nadciśnienie tętnicze, nerki płodu, niewydolność serca, niewyrównana niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, sakubitryl z walsartanem, sartan, trymestr ciąży, układ renina-angiotensyna-aldosteron, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie elektrolitowe - Leksykon leków
Działania niepożądane – Bunondol 0,3 mg/ml
Produkt leczniczy Bunondol (buprenorfina 0,3 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań) wiąże się z ryzykiem wystąpienia działań niepożądanych, w tym rzadkich reakcji alergicznych o ciężkim przebiegu (≥1/10 000 do <1/1 000), takich jak skurcz oskrzeli, obrzęk naczynioruchowy oraz wstrząs anafilaktyczny, które mogą pojawić się nawet po jednorazowej dawce. Najczęstsze działania niepożądane dotyczą układu nerwowego i obejmują zawroty głowy, ból głowy oraz senność, szczególnie u pacjentów leczonych ambulatoryjnie. Sporadycznie obserwuje się zaburzenia widzenia oraz zaburzenia oddawania moczu, co jest istotne u osób z przerostem gruczołu krokowego. W porównaniu z innymi agonistami/antagonistami opioidowymi, buprenorfina cechuje się mniejszą częstością omamów i działań psychomimetycznych, choć ryzyko tych zaburzeń wzrasta u pacjentów w podeszłym wieku.
agonista-antagonista opioidowy, ból głowy, Bunondol, buprenorfina, ciężka reakcja alergiczna, depresja oddechowa, depresja ośrodka oddechowego, działanie psychomimetyczne, leczenie ambulatoryjne, niedociśnienie tętnicze, nudności, obrzęk naczynioruchowy, omamy, przerost gruczołu krokowego, senność, skurcz oskrzeli, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, wysypka skórna, zaburzenia oddawania moczu, zaburzenia widzenia, zatrzymanie moczu, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Flonidan 1 mg/ml
Loratadyna, substancja czynna leku Flonidan (1 mg/ml, zawiesina doustna), wykazuje stosunkowo niski odsetek działań niepożądanych, które występują u około 2% pacjentów przy dawce dobowej 10 mg stosowanej w alergicznym zapaleniu błony śluzowej nosa i przewlekłej pokrzywce idiopatycznej. Najczęściej obserwowane działania niepożądane to senność (1,2%), bóle głowy (0,6%), zwiększone łaknienie (0,5%) oraz bezsenność (0,1%) u dorosłych, natomiast u dzieci (2-12 lat) dominują bóle głowy (2,7%), nerwowość (2,3%) i uczucie zmęczenia (1%). Bardzo rzadkie, ale klinicznie istotne działania niepożądane obejmują reakcje nadwrażliwości (w tym obrzęk naczynioruchowy i anafilaksję), zaburzenia rytmu serca oraz drgawki, które wymagają natychmiastowej interwencji medycznej. Profil bezpieczeństwa loratadyny wymaga szczególnej uwagi podczas monitorowania pacjentów, zwłaszcza w populacji pediatrycznej, gdzie spektrum działań niepożądanych różni się od dorosłych.
alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, anafilaksja, bezsenność, ból głowy, dializa otrzewnowa, drgawki, hemodializa, kołatanie serca, lek przeciwhistaminowy, loratadyna, łysienie, nerwowość, nieprawidłowa czynność wątroby, nudności, objawy cholinolityczne, obrzęk naczynioruchowy, omdlenie, płukanie żołądka, przewlekła pokrzywka idiopatyczna, reakcja nadwrażliwości, senność, suchość błony śluzowej jamy ustnej, tachykardia, uczucie zmęczenia, węgiel aktywny, wysypka, zaburzenia rytmu serca, zapalenie błony śluzowej żołądka, zawroty głowy, zwiększone łaknienie - Leksykon leków
Działania niepożądane – Lacosamide Zentiva 50 mg
Lakozamid, stosowany w terapii padaczki, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, z których ponad 60% pacjentów doświadcza co najmniej jednego. Najczęstsze objawy (≥10%) to zawroty głowy ośrodkowego pochodzenia, bóle głowy, nudności oraz podwójne widzenie, zwykle o nasileniu łagodnym do umiarkowanego, z tendencją do zmniejszania się w czasie terapii. Istotne jest monitorowanie wydłużenia odstępu PR w EKG, które koreluje z omdleniami i blokiem przedsionkowo-komorowym, występującym u 0,7% pacjentów przy dawce 200 mg, 0,5% przy 600 mg oraz 4,8% u osób ≥65 lat. Działania niepożądane ze strony układu nerwowego obejmują także ataksję, zaburzenia pamięci, senność i drżenia, a ze strony układu pokarmowego – nudności, wymioty, zaparcia i biegunkę. W grupie pediatrycznej senność występuje częściej (≥1/10) niż u dorosłych (≥1/100 do <1/10). Przerwanie terapii z powodu działań niepożądanych jest istotnie wyższe u pacjentów leczonych lakozamidem (12,2%) w porównaniu do placebo (1,6%), a u osób starszych sięga 21,0%.
agranulocytoza, ataksja, blok przedsionkowo-komorowy, blok przedsionkowo-komorowy pierwszego stopnia, ból głowy, bradykardia, czynność wątroby, dyskineza, dyzartria, hipestezja, lakozamid, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, migotanie przedsionków, myśli samobójcze, napad miokloniczny, niewyraźne widzenie, obrzęk naczynioruchowy, oczopląs, odstęp PR, ośrodkowy układ nerwowy, padaczka, parestezja, podwójne widzenie, próba samobójcza, przewód pokarmowy, stan splątania, tachyarytmia komorowa, trzepotanie przedsionków, wielonarządowa reakcja nadwrażliwości, zaburzenia poznawcze, zaburzenia psychotyczne, zaburzenia równowagi, zapalenie nosogardła, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego, zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Azimycin
Stosowanie azytromycyny w postaci proszku do sporządzania zawiesiny doustnej (Azimycin 100 mg/5 ml lub 200 mg/5 ml) wymaga szczególnej ostrożności ze względu na ryzyko ciężkich reakcji alergicznych, takich jak anafilaksja, zespół Stevensa-Johnsona, toksyczna nekroliza naskórka oraz DRESS. W przypadku wystąpienia objawów alergicznych konieczne jest natychmiastowe przerwanie terapii i wdrożenie leczenia, z uwzględnieniem możliwości nawrotu objawów po odstawieniu leku. U pacjentów z ciężkimi chorobami wątroby istnieje ryzyko piorunującego zapalenia wątroby, które może prowadzić do niewydolności wątroby, dlatego należy monitorować funkcje wątroby i przerwać leczenie w przypadku objawów takich jak żółtaczka, ciemne zabarwienie moczu, skłonność do krwawień czy encefalopatia wątrobowa. U pacjentów z ciężką niewydolnością nerek (eGFR <10 mL/min) obserwuje się 33% wzrost całkowitego narażenia na azytromycynę, co wymaga uwagi przy dawkowaniu i monitorowaniu.
anafilaksja, antybiotyk makrolidowy, arytmia komorowa, biegunka poantybiotykowa, bradykardia, ciężka reakcja alergiczna, Clostridium difficile, encefalopatia wątrobowa, ergotyzm, hipokaliemia, hipomagnezemia, kiła, kolektomia, miastenia, Mycobacterium avium, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, odstęp QT, ostra gorączka reumatyczna, ostra uogólniona osutka krostkowa, piorunujące zapalenie wątroby, przesączanie kłębuszkowe, repolaryzacja serca, rumień wielopostaciowy, Streptococcus pyogenes, toksyczna nekroliza naskórka, torsade de pointes, Treponema pallidum, wątroba, wysypka polekowa z eozynofilią, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia neurologiczne, zaburzenia rytmu serca, zakażenie grzybicze, zapalenie gardła i migdałków, zapalenie okrężnicy, zatrucie sporyszem, zespół Lyella, zespół miasteniczny, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka jąder podkorowych - Leksykon leków
Działania niepożądane – Encorton 5 mg
Prednizon, stosowany zarówno krótkotrwale, jak i długotrwale, może wywoływać szerokie spektrum działań niepożądanych, szczególnie istotnych przy dawkach powyżej 5 mg/dobę i długotrwałej terapii. Do najważniejszych należą zaburzenia endokrynologiczne, takie jak wtórna niedoczynność kory nadnerczy i przysadki, zespół Cushinga, zahamowanie wzrostu u dzieci, zaburzenia cyklu miesiączkowego oraz zaburzenia gospodarki węglowodanowej (hiperglikemia, glukozuria, ujawnienie cukrzycy). W zakresie układu nerwowego obserwuje się wzrost ciśnienia wewnątrzczaszkowego, drgawki, zawroty głowy i bóle głowy. Prednizon może także indukować zaburzenia psychiczne u 15-50% pacjentów, zwłaszcza przy dawkach 40 mg/dobę, manifestujące się objawami schizofrenii, manii lub majaczenia. W obrębie narządu wzroku występują zaćma podtorebkowa tylna (2,5-60% pacjentów), wzrost ciśnienia śródgałkowego i jaskra po leczeniu trwającym co najmniej rok.
alergiczne zapalenie skóry, aseptyczna martwica kości, bradykardia, cukrzyca utajona, drgawki, glukozuria, hiperglikemia, hipokaliemia, hirsutyzm, jaskra, katabolizm białek, kompresyjne złamanie kręgosłupa, kortykosteroid, miopatia steroidowa, nadciśnienie, obrzęk naczynioruchowy, osteoporoza, patologiczne złamanie kości, perforacja jelita, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, retencja płynów, retencja sodu, rozstępy skórne, rumień, schizofrenia, toczeń rumieniowaty, trądzik, twardzina układowa, twardzinowy przełom nerkowy, ujemny bilans azotowy, wrzód trawienny, wrzodziejące zapalenie przełyku, wtórna niedoczynność kory nadnerczy, wybroczyny, wytrzeszcz, wzrost ciśnienia wewnątrzczaszkowego, zaburzenie cyklu miesiączkowego, zaćma podtorebkowa tylna, zahamowanie wzrostu, zapalenie trzustki, zasadowica hipokaliemiczna, zastoinowa niewydolność krążenia, zespół Cushinga, zespół zakrzepowo-zatorowy - Leksykon leków
Interakcje leku – Lercaprel 10 mg + 10 mg
Lercaprel, zawierający 10 mg enalaprylu maleinianu i 10 mg lerkanidypiny chlorowodorku, wykazuje działanie przeciwnadciśnieniowe, które może być nasilone lub osłabione przez liczne interakcje farmakologiczne. Enalapryl, jako inhibitor ACE, jest przeciwwskazany w skojarzeniu z sakubitrylem/walsartanem ze względu na ryzyko obrzęku naczynioruchowego, a także wymaga ostrożności przy jednoczesnym stosowaniu leków oszczędzających potas, suplementów potasu, trimetoprymu, ko-trimoksazolu, cyklosporyny i heparyny z powodu ryzyka hiperkaliemii. Podwójna blokada układu RAA (np. inhibitor ACE + ARB lub aliskiren) zwiększa ryzyko niedociśnienia, hiperkaliemii i zaburzeń czynności nerek. Dodatkowo, enalapryl może nasilać toksyczność litu i działanie hipotensyjne leków psychotropowych oraz opioidów, a NLPZ mogą osłabiać jego skuteczność i pogarszać funkcję nerek. Spożycie alkoholu podczas terapii może prowadzić do nadmiernego obniżenia ciśnienia tętniczego i zwiększenia ryzyka zawrotów głowy i upadków.
alfa-adrenolityk, antagonista wapnia, beta-adrenolityk, biodostępność, dihydropirydyna, dysfagia, działanie addytywne, działanie hipotensyjne, działanie niepożądane, enzym CYP3A4, hiperkaliemia, induktor CYP3A4, inhibitor ACE, inhibitor CYP3A4, inhibitor mTOR, inhibitory COX-2, klirens nerkowy, leki moczopędne oszczędzające potas, leki moczopędne pętlowe, leki moczopędne tiazydowe, leki przeciwarytmiczne klasy III, niedociśnienie, niesteroidowe leki przeciwzapalne, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, podwójna blokada RAA, sakubitryl z walsartanem, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, troleandomycyna, układ renina-angiotensyna-aldosteron, wildagliptyna, zatrucie digoksyną - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Ibuprofen APTEO MED 200 mg
Ibuprofen APTEO MED w dawce 200 mg, w postaci tabletek powlekanych, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na ibuprofen lub składniki pomocnicze, w tym laktozę jednowodną (14 mg). Bezwzględne przeciwwskazania obejmują reakcje nadwrażliwości po NLPZ (np. skurcz oskrzeli, astma oskrzelowa, obrzęk naczynioruchowy), czynną lub nawracającą chorobę wrzodową żołądka i/lub dwunastnicy, krwawienia z przewodu pokarmowego, perforację przewodu pokarmowego związaną z NLPZ, ciężką niewydolność wątroby, nerek oraz serca (klasa IV wg NYHA), aktywne krwawienia, zaburzenia czynności układu krwiotwórczego o niewyjaśnionej etiologii oraz odwodnienie. Ibuprofen jest bezwzględnie przeciwwskazany w ostatnim trymestrze ciąży ze względu na ryzyko przedwczesnego zamknięcia przewodu tętniczego u płodu i powikłań okołoporodowych.
agregacja płytek krwi, astma oskrzelowa, choroba autoimmunologiczna, choroba niedokrwienna serca, choroba wrzodowa dwunastnicy, choroba wrzodowa żołądka, ciężka niewydolność nerek, ciężka niewydolność serca, ciężka niewydolność wątroby, działanie przeciwgorączkowe, działanie przeciwzapalne, krwawienie z naczyń mózgowych, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, laktoza jednowodna, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na substancję czynną, nefrotoksyczność, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nietolerancja laktozy, obrzęk naczynioruchowy, odwodnienie, perforacja przewodu pokarmowego, pierwszy trymestr ciąży, pokrzywka, reakcja nadwrażliwości, selektywny inhibitor COX-2, skurcz oskrzeli, trzeci trymestr ciąży, udar mózgu, zaburzenie czynności układu krwiotwórczego, zamknięcie przewodu tętniczego, zapalenie błony śluzowej nosa, zawał mięśnia sercowego - Leksykon leków
Działania niepożądane – Dutrozen 0,5 mg + 0,4 mg
Profil bezpieczeństwa preparatu Dutrozen, zawierającego dutasteryd (0,5 mg) i tamsulosynę chlorowodorek (0,4 mg), opiera się głównie na 4-letnim badaniu CombAT. Częstość działań niepożądanych związanych z leczeniem zmniejszała się w czasie terapii: w terapii skojarzonej wynosiła 22% w pierwszym roku, a następnie spadała do 2% w czwartym roku. W monoterapii dutasterydem i tamsulosyną częstości te były odpowiednio niższe w pierwszym roku (15% i 13%) i również spadały do 2% w czwartym roku. Najczęstsze działania niepożądane dotyczyły układu rozrodczego, zwłaszcza zaburzeń ejakulacji, impotencji i zmniejszonego libido, które mogły utrzymywać się po zakończeniu leczenia. Działania niepożądane sklasyfikowano według częstości: częste (≥1/100 do <1/10), niezbyt częste (≥1/1000 do <1/100), rzadkie (≥1/10000 do <1/1000) oraz bardzo rzadkie (<1/10000).
alfa1-adrenolityk, badanie CombAT, badanie REDUCE, dutasteryd i tamsulosyna chlorowodorek, erytrodermia, migotanie przedsionków, niedociśnienie ortostatyczne, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, priapizm, rak gruczołu sutkowego, rak stercza, rumień wielopostaciowy, skala Gleasona, wsteczna ejakulacja, zaburzenia ejakulacji, zawroty głowy, zespół małej źrenicy, zespół Stevensa-Johnsona, zespół wiotkiej tęczówki - Leksykon leków
Działania niepożądane – Pitamet 1 mg
Pitawastatyna, dostępna w dawkach 1 mg, 2 mg i 4 mg, wykazuje profil bezpieczeństwa oparty na danych z badań klinicznych oraz obserwacji porejestracyjnych. Odsetek przerwań leczenia z powodu działań niepożądanych wynosił poniżej 4%. Najczęstszym działaniem niepożądanym były bóle mięśni, a podwyższone stężenie kinazy keratynowej (CK) przekraczające 3-krotnie górną granicę normy wystąpiło u 1,8% pacjentów, natomiast znaczne podwyższenie CK (≥10x GGN) z towarzyszącymi skurczami mięśni było rzadkie (0,04%). Częstość występowania działań niepożądanych obejmuje m.in. zaburzenia żołądkowo-jelitowe (zaparcia, biegunki, nudności), podwyższone aminotransferazy (AST, ALT) niezbyt często, a także bóle mięśni i stawów często. Istotne jest zwiększone ryzyko rozwoju cukrzycy, szczególnie u pacjentów z czynnikami ryzyka takimi jak glukoza na czczo ≥5,6 mmol/l, BMI >30 kg/m², podwyższone triglicerydy czy nadciśnienie tętnicze.
aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, anemia, bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból mięśni, ból stawów, cukrzyca, częstomocz, depresja, ginekomastia, hipoestezja, immunozależna miopatia martwicza, jadłowstręt, kinaza keratynowa, miastenia, miastenia oczna, miopatia, nieprawidłowa czynność wątroby, niestrawność, nudności, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, osłabienie, ostre zapalenie trzustki, pitawastatyna, podwyższone aminotransferazy, pokrzywka, rabdomioliza, rumień, skurcz mięśni, śródmiąższowa choroba płuc, suchość w ustach, świąd, szum w uszach, utrata pamięci, wymioty, wysypka, zaburzenia funkcji seksualnych, zaburzenia ostrości widzenia, zaburzenia smaku, zaburzenia snu, zaparcia, zawroty głowy, zespół toczniopodobny, żółtaczka cholestatyczna - Leksykon leków
Interakcje leku – Ramicor 10 mg
Ramipryl, jako inhibitor ACE, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne o istotnym znaczeniu klinicznym, które mogą wpływać na bezpieczeństwo i skuteczność terapii. Szczególnie niebezpieczne jest jednoczesne stosowanie ramiprylu z antagonistami receptora angiotensyny II lub aliskirenem, co prowadzi do podwójnej blokady układu RAA i zwiększa ryzyko niedociśnienia tętniczego, hiperkaliemii oraz ostrej niewydolności nerek. Przeciwwskazane są także procedury pozaustrojowe z użyciem błon poliakrylonitrylowych lub siarczanu dekstranu (afereza LDL) ze względu na ryzyko ciężkich reakcji anafilaktoidalnych. Ponadto, kojarzenie ramiprylu z sakubitrylem/walsartanem znacząco podnosi ryzyko obrzęku naczynioruchowego i jest bezwzględnie przeciwwskazane.
afereza lipoprotein, aliskiren, allopurynol, antagonista receptora alfa-adrenergicznego, antagonista receptora angiotensyny II, azotan, błona poliakrylonitrylowa, cyklosporyna, cytostatyk, diuretyk oszczędzający potas, dobutamina, dopamina, działanie hipotensyjne, epinefryna, hemodializa, hiperkaliemia, inhibitor ACE, inhibitor mTOR, izoproterenol, kortykosteroid, kwas acetylosalicylowy, lek immunosupresyjny, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwdepresyjny trójcykliczny, lit, niedociśnienie tętnicze, NLPZ, obrzęk naczynioruchowy, omdlenie, ostra niewydolność nerek, podwójna blokada RAA, prokainamid, racekadotryl, ramipryl, reakcja anafilaktoidalna, reakcja hematologiczna, sakubitryl, siarczan dekstranu, suplement potasu, sympatykomimetyk wazopresyjny, takrolimus, trimetoprym, układ RAA, wildagliptyna, zaburzenia czynności nerek - Leksykon leków
Działania niepożądane – Sitagliptin Sandoz 25 mg
Sitagliptin Sandoz, zawierający sytagliptynę (chlorowodorek jednowodny) w dawkach 25 mg, 50 mg i 100 mg, jest stosowany w terapii cukrzycy typu 2. Profil bezpieczeństwa leku obejmuje ryzyko ciężkich działań niepożądanych, w tym ostrego zapalenia trzustki (w tym martwiczego i krwotocznego), które mogą prowadzić do zgonu, choć częstość ich występowania jest nieznana. W badaniu TECOS odnotowano zapalenie trzustki u 0,3% pacjentów leczonych sytagliptyną versus 0,2% w grupie placebo. Hipoglikemia występowała często, zwłaszcza w terapii skojarzonej z pochodnymi sulfonylomocznika (4,7-13,8%) oraz insuliną (9,6%). Inne działania niepożądane to m.in. małopłytkowość (rzadko), reakcje nadwrażliwości (częstość nieznana), bóle głowy (często), śródmiąższowa choroba płuc (częstość nieznana), zaburzenia żołądkowo-jelitowe oraz zmiany skórne, w tym zespół Stevensa-Johnsona i pemfigoid pęcherzowy (częstość nieznana).
artropatia, badanie TECOS, bezpieczeństwo sercowo-naczyniowe, chlorowodorek jednowodny, ciężka hipoglikemia, cukrzyca typu 2, hipoglikemia, małopłytkowość, martwicze zapalenie trzustki, nudności, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, ostra niewydolność nerek, ostre zapalenie trzustki, pemfigoid pęcherzowy, pochodna sulfonylomocznika, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, śródmiąższowa choroba płuc, sytagliptyna, terapia skojarzona, zapalenie błony śluzowej nosogardła, zapalenie kości i stawów, zapalenie naczyń skóry, zapalenie trzustki, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Levosol 6 mg/ml
Lewodropropizyna w syropie Levosol (6 mg/ml) wykazuje bardzo niską częstość działań niepożądanych, szacowaną na mniej niż 1 na 500 000 pacjentów na podstawie danych z ponad 30 krajów. Działania niepożądane występują bardzo rzadko (<1/10 000) i najczęściej mają łagodny przebieg, ustępując po odstawieniu leku. Zgłaszane objawy obejmują reakcje alergiczne skórne (pokrzywka, rumień, świąd, obrzęk naczynioruchowy), dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego (bóle brzucha, nudności, wymioty, biegunka), zaburzenia neurologiczne (zawroty głowy, drżenia, parestezje), a także incydenty kardiologiczne (kołatanie serca, tachykardia, obniżenie ciśnienia tętniczego). Pojedyncze przypadki ciężkich działań niepożądanych, takich jak epidermoliza ze skutkiem śmiertelnym, śpiączka hipoglikemiczna czy reakcje anafilaktyczne, zostały odnotowane głównie u pacjentów z wielolekowością lub współistniejącymi schorzeniami.
aftowe zapalenie jamy ustnej, anafilaksja, astenia, biegunka, bigeminnia przedsionkowa, ból brzucha, ból żołądka, cholestatyczne zapalenie wątroby, depersonalizacja, drażliwość, drgawki kloniczno-toniczne, drżenie, duszność, epidermoliza, hipotensja, kaszel, kołatanie serca, lek hipoglikemizujący, lewodropropizyna, napad petit mal, nudność, obniżenie napięcia mięśniowego, obrzęk błony śluzowej, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk powiek, omdlenie, osłabienie kończyn dolnych, osutka, parestezja, pokrzywka, reakcja alergiczna, rozszerzenie źrenic, rumień, senność, śpiączka hipoglikemiczna, świąd, tachykardia, uogólniony obrzęk, utrata zdolności widzenia, wymioty, zaburzenie równowagi, zaburzenie rytmu serca, zapalenie języka, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – AirFluSal 25 mcg + 125 mcg
AirFluSal, zawierający salmeterol (ksynafonian) oraz flutykazonu propionian, wykazuje profil bezpieczeństwa zgodny z oczekiwaniami dla obu składników, bez synergistycznego nasilenia działań niepożądanych. Najczęściej obserwowane działania niepożądane to zapalenie części nosowej gardła i bóle głowy (bardzo często), podrażnienie gardła, chrypka, kontuzje oraz kurcze mięśni (często). Typowe dla beta-2-mimetyków objawy, takie jak drżenie i kołatanie serca, mają charakter przejściowy. Kortykosteroidowa komponenta może powodować kandydozę jamy ustnej i gardła (często), zapalenie płuc i oskrzeli (często), a rzadziej kandydozę przełyku. Zaleca się płukanie jamy ustnej po inhalacji, a w przypadku kandydozy stosowanie miejscowych leków przeciwgrzybiczych bez przerywania terapii. Reakcje nadwrażliwości, w tym obrzęk naczynioruchowy i skurcz oskrzeli, występują niezbyt często lub rzadko, a ciężkie reakcje anafilaktyczne są rzadkie, wymagając natychmiastowej interwencji.
beta-2-mimetyk, cechy cushingoidalne, częstoskurcz nadkomorowy, dławica piersiowa, flutykazon, gęstość mineralna kości, hiperglikemia, hipokaliemia, jaskra, kandydoza jamy ustnej, kandydoza przełyku, kołatanie serca, kortykosteroid, lek przeciwgrzybiczny, migotanie przedsionków, niewyraźne widzenie, obrzęk naczynioruchowy, opóźnienie wzrastania, paradoksalny skurcz oskrzeli, reakcja nadwrażliwości, salmeterol, skurcz oskrzeli, tachykardia, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie psychiczne, zaburzenie rytmu serca, zaćma, zahamowanie czynności nadnerczy, zapalenie nosogardła, zapalenie oskrzeli, zapalenie płuc, zapalenie zatok, zespół Cushinga, złamanie pourazowe - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Sumilar Duo 5 mg + 10 mg
Produkt leczniczy Sumilar Duo łączy ramipryl, inhibitor konwertazy angiotensyny (ACE), oraz amlodypinę, antagonista wapnia z grupy dihydropirydyn. Przeciwwskazania do stosowania wynikają z właściwości obu składników i ich kombinacji. Ramipryl jest przeciwwskazany u pacjentów z obrzękiem naczynioruchowym w wywiadzie, przy jednoczesnym stosowaniu sakubitrylu z walsartanem (konieczna przerwa co najmniej 36 godzin), podczas pozaustrojowych procedur z kontaktu krwi z powierzchniami o ujemnym ładunku, przy istotnym obustronnym zwężeniu tętnic nerkowych, w II i III trymestrze ciąży oraz u pacjentów z niedociśnieniem tętniczym lub niestabilnością hemodynamiczną. Jednoczesne stosowanie z aliskirenem jest przeciwwskazane u chorych z cukrzycą lub GFR <60 ml/min/1,73 m². Amlodypina jest przeciwwskazana w ciężkim niedociśnieniu, wstrząsie (w tym sercopochodnym), zwężeniu drogi odpływu z lewej komory (np. ciężka stenozie aortalnej) oraz niestabilnej hemodynamicznie niewydolności serca po zawale.
antagonista wapnia, azorubina, cukrzyca, czerwień Allura AC, inhibitor konwertazy angiotensyny, nadwrażliwość na lek, niedociśnienie tętnicze, niestabilność hemodynamiczna, niewydolność nerek, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, pochodna dihydropirydyny, procedury pozaustrojowe, reakcja alergiczna, sakubitryl z walsartanem, stenoza aortalna, wstrząs sercopochodny, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie hemodynamiczne, zawał mięśnia sercowego, zwężenie drogi odpływu, zwężenie tętnic nerkowych, zwężenie zastawki aorty - Leksykon leków
Działania niepożądane – Spastyna 40 mg
Chlorowodorek drotaweryny, substancja czynna leku Spastyna w dawce 40 mg w tabletkach, wykazuje działania niepożądane o rzadkiej częstości występowania (≥1/10 000 do <1/1000). Objawy te dotyczą głównie czterech układów: przewodu pokarmowego (nudności, zaparcia), układu nerwowego (ból głowy, zawroty głowy, bezsenność), układu sercowo-naczyniowego (kołatanie serca, niedociśnienie tętnicze) oraz układu immunologicznego (obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, wysypka, świąd). Reakcje alergiczne, takie jak obrzęk naczynioruchowy, mogą mieć charakter potencjalnie zagrażający życiu, zwłaszcza gdy dotyczą dróg oddechowych.
bąbel pokrzywkowy, bezsenność, ból głowy, chlorowodorek drotaweryny, kołatanie serca, monitorowanie niepożądanych działań produktów leczniczych, niedociśnienie tętnicze, nieprawidłowa praca serca, nudności, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk skóry, obturacja dróg oddechowych, pokrzywka, przewód pokarmowy, reakcja alergiczna, świąd, układ nerwowy, układ sercowo-naczyniowy, wysypka, zaburzenia serca, zaburzenia układu immunologicznego, zaburzenia układu nerwowego, zaburzenia żołądka i jelit, zaparcie, zawroty głowy - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Captopril Jelfa 25 mg
Kaptopril Jelfa, jako inhibitor konwertazy angiotensyny (ACE), dostępny jest w dawkach 12,5 mg, 25 mg oraz 50 mg. Przeciwwskazania do jego stosowania obejmują nadwrażliwość na kaptopryl, inne inhibitory ACE oraz składniki pomocnicze, w tym laktozę jednowodną (odpowiednio 42,15 mg, 84,30 mg lub 168,60 mg w zależności od dawki). Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest występowanie obrzęku naczynioruchowego – zarówno wcześniejszego, dziedzicznego, jak i idiopatycznego. Ponadto, kaptopril jest przeciwwskazany w drugim i trzecim trymestrze ciąży ze względu na ryzyko poważnych wad rozwojowych płodu i powikłań okołoporodowych. Należy również unikać jednoczesnego stosowania kaptoprylu z aliskirenem u pacjentów z cukrzycą lub z GFR <60 ml/min/1,73 m² oraz z produktami zawierającymi sakubitryl i walsartan, z zachowaniem co najmniej 36-godzinnego odstępu czasowego między terapiami, aby zmniejszyć ryzyko obrzęku naczynioruchowego.
aliskiren, cukrzyca, dziedziczny obrzęk naczynioruchowy, idiopatyczny obrzęk naczynioruchowy, inhibitor ACE, inhibitor konwertazy angiotensyny, kaptopryl, laktoza jednowodna, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, obrzęk naczynioruchowy, pierwszy trymestr ciąży, powikłanie okołoporodowe, sakubitryl, trymestr ciąży, wada rozwojowa płodu, walsartan, współczynnik przesączania kłębuszkowego, zaburzenie czynności nerek, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Envil kaszel 30 mg/5 ml
Ambroksol chlorowodorek w postaci syropu Envil kaszel może wywoływać działania niepożądane o różnej częstości i nasileniu, głównie dotyczące układu pokarmowego, immunologicznego, nerek i skóry. Najczęściej obserwuje się objawy ze strony przewodu pokarmowego, takie jak zgaga, niestrawność, nudności, wymioty, biegunka oraz zaparcia, które mogą prowadzić do zaburzeń wodno-elektrolitowych przy przedłużającej się biegunce lub wymiotach. Rzadko występują reakcje nadwrażliwości, a poważniejsze reakcje immunologiczne, w tym wstrząs anafilaktyczny, obrzęk naczynioruchowy, świąd, zmiany skórne, duszność i kserostomia, mają częstość nieznaną i wymagają natychmiastowej interwencji medycznej. Dodatkowo, rzadko zgłaszano dyzurę oraz wysypkę i pokrzywkę.
ambroksol chlorowodorek, dermatoza, dyzuria, działanie niepożądane, Envil kaszel, glikol propylenowy, hipotonia, kserostomia, kwas benzoesowy, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk twarzy, ostra uogólniona krostkowica, reakcja anafilaktyczna, reakcja immunologiczna, reakcja nadwrażliwości, rumień wielopostaciowy, sorbitol, toksyczna martwica naskórka, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenia wodno-elektrolitowe, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczanie naskórka, zmiana krostkowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Bixebra 7,5 mg
Iwabradyna, substancja czynna leku Bixebra, wykazuje charakterystyczny profil działań niepożądanych ściśle powiązanych z jej mechanizmem farmakologicznym. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi są zaburzenia widzenia (fotyzm) występujące u 14,5% pacjentów oraz bradykardia u 3,3%, z ciężką bradykardią (HR ≤ 40/min) u 0,5%. Zaburzenia widzenia manifestują się jako przemijające wrażenia świetlne, takie jak aureole, efekt stroboskopowy czy zwielokrotnione obrazy, najczęściej w pierwszych dwóch miesiącach terapii, z ustępowaniem u 77,5% pacjentów bez konieczności przerwania leczenia. Bradykardia pojawia się głównie w ciągu pierwszych 2-3 miesięcy terapii. Istotne jest także zwiększone ryzyko migotania przedsionków (AF), które w badaniu SIGNIFY występowało u 5,3% pacjentów na iwabradynie vs 3,8% w grupie placebo, z HR 1,26 (95% CI 1,15-1,39). Ponadto, w badaniu SHIFT odnotowano przemijające epizody niekontrolowanego ciśnienia tętniczego u 7,1% pacjentów leczonych iwabradyną w porównaniu do 6,1% w grupie placebo.
astenia, aureola, biegunka, blok przedsionkowo-komorowy, ból brzucha, ból głowy, bradykardia, dekompozycja obrazu, diplopia, duszność, efekt stroboskopowy, ekstrasystolia komorowa, ekstrasystolia nadkomorowa, eozynofilia, fotyzm, hiperkreatynemia, hiperurykemia, hipotensja, iwabradyna, kołatanie serca, kurcz mięśni, migotanie przedsionków, nadciśnienie tętnicze, niewyraźne widzenie, nudności, obrzęk naczynioruchowy, omdlenie, pokrzywka, przetrwałe wrażenie wzrokowe, rumień, świąd, wydłużenie odstępu QT, wysypka, zaburzenie widzenia, zaparcie, zawroty błędnikowe, zawroty głowy, zespół chorego węzła zatokowego - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Ramizek Combi 2,5 mg + 5 mg
Lek Ramizek Combi, zawierający ramipryl (inhibitor ACE) oraz amlodypinę (blokujący kanały wapniowe), posiada szereg bezwzględnych przeciwwskazań do stosowania, które należy uwzględnić podczas kwalifikacji pacjenta do terapii. Przede wszystkim przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na substancje czynne lub substancje pomocnicze. W przypadku ramiprylu, przeciwwskazania obejmują m.in. jednoczesne stosowanie z aliskirem u pacjentów z cukrzycą lub GFR <60 ml/min/1,73 m², stosowanie z sakubitrylem z walsartanem (konieczne jest zachowanie 36-godzinnego odstępu), historię obrzęku naczynioruchowego, zabiegi pozaustrojowe z kontaktami krwi z powierzchniami o ładunku ujemnym, znaczne obustronne zwężenie tętnic nerkowych, drugi i trzeci trymestr ciąży oraz stany niedociśnienia lub niestabilności hemodynamicznej. Amlodypina jest przeciwwskazana u pacjentów z ciężkim niedociśnieniem tętniczym, wstrząsem (w tym kardiogennym), zwężeniem drogi odpływu z lewej komory serca oraz hemodynamicznie niestabilną niewydolnością serca po ostrym zawale mięśnia sercowego.
aliskiren, amlodypina, antagonista receptora angiotensyny II, bloker kanału wapniowego, cukrzyca, dializa, gradient ciśnień, hemodynamika, hemofiltracja, hiperkaliemia, inhibitor konwertazy angiotensyny, nadwrażliwość, niedociśnienie, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność, ostre uszkodzenie nerek, perfuzja narządowa, pochodna dihydropirydyny, ramipryl, reakcja anafilaktoidalna, sakubitryl z walsartanem, trymestr ciąży, współczynnik filtracji kłębuszkowej, wstrząs kardiogenny, zabieg pozaustrojowy, zaburzenie czynności nerek, zawał mięśnia sercowego, zwężenie drogi odpływu lewej komory, zwężenie tętnicy nerkowej, zwężenie zastawki aorty